ฉบับรวมเล่ม weekly mail ปี 2561

1

สารบญั หน้า

หลวงพอ่ วันนรนาถฯ : ศรัทธาของชาวแบงก์ชาติ 1
ความมหัศจรรยท์ สี่ ่องแสงประกาย 3
Outliers: สัมฤทธ์พิ ศิ วง 6
คนอจั ฉรยิ ะทโ่ี ลกทอดทิ้ง 9
หนงั สือคือชีวติ 12
การตัดสนิ ใจทีเ่ ท่ียงธรรม 14
ความรกั ผา่ นเนอ้ื เพลง 17
ลกู ไม้หลน่ ไมไ่ กลตน้ 19
องคก์ รทไี่ ม่ยดึ ตดิ 21
Opps! I drop the lemon tart : เมนูภัตตาคารอาหารท่ดี ที ีส่ ุดในโลก 23
รา้ นโชคดี: ตานานอาหารไหหลายา่ นวงั บางขนุ พรหม 26
คุณเกบ็ เตยี งตวั เองหรือยัง 28
Handmaiden: สตรที อี่ ยเู่ บ้ืองหลงั สุนทรพจน์ของวนิ สตัน เชอร์ซิล 31
ลองผิดลองถกู 33
ไอตมิ ตุก๊ ตกุ๊ 35
พีพ่ งศอ์ ดลุ กฤษณะราช: เธอก็คือที่สุดเสมอไป (ตอนแรก) 38
พ่พี งศ์อดลุ กฤษณะราช: เธอกค็ อื ที่สุดเสมอไป (ตอนจบ) 40
Right to Play : กฬี าเชื่อมความสมั พนั ธ์ 42
ปัญญาอนาคต: เราจะสรา้ งสรรคข์ ้ึนมาได้อยา่ งไร 44
เคลด็ ลับความสขุ ของเชฟวยั 92 ปี 47
คน้ พบส่ิงทีเ่ รารกั ดว้ ยปรัชญาอคิ ิไก 49
ปัญญาอดตี : หวนถึงอดีต เพื่อมองหาปัจจบุ ัน 51
น้อง พี่ ทร่ี ัก ชาวแบงก์ชาติ 53
ภาพเพียงภาพเดียวดกี ว่าคาพดู พนั คา 55
คุณยา่ อุไร เสนะวัต: อดีตพนักงานทนี่ า่ จดจา 57
คุณย่าอไุ ร เสนะวตั : อดตี พนักงานท่นี ่าจดจา (ตอนจบ) 59
Hygge: ชีวติ ชิล ๆ ของคนเดนมาร์ก 61
Hygge: ชีวิตชลิ ๆ ของคนเดนมารก์ (ตอนจบ) 63
ชีวิตด่งั นิยายของนกั เตะทีมชาตอิ ังกฤษ 66
ชวี ิตดงั่ นยิ ายของนกั เตะทีมชาตอิ งั กฤษ (ตอนจบ) 69

2

สารบญั หน้า
72
พ่ีประไพ สุวรรณรัฐ: บทบาทแบงก์ชาตทิ ีต่ ิดดนิ 74
พปี่ ระไพ สุวรรณรัฐ: บทบาทแบงกช์ าติที่ติดดิน (ตอนจบ) 76
บอ็ บ มาร์เลย์ : บดิ าแหง่ เร็กเก้ 78
เคลด็ ลับแอปมือถือครองใจผู้ใช้ 81
เคลด็ ลบั แอปมือถือครองใจผู้ใช้ (ตอนจบ) 84
Crazy Rich Asians: บทพิสจู น์ความเปน็ ตวั ตน 86
พ่ีกล้วย วรพงศ์ : ผสู้ ่งมอบประวัติความทรงจา 89
อารมณเ์ ป็นเหตุแห่งความพ่ายแพ้ 92
สายกากบั : งานทภี่ าคภมู ใิ จ 94
คุณพรอ้ มจะลงเรือไปดว้ ยกันหรือไม่ 96
Winter Bear: บทเพลงถ่ายทอดความรู้สึก 98
รวมพล คนรกั เปีย 101
ตโี จทย์ให้แตก 104
ย้ิมสู้ 106
ยมิ้ สู้ (ตอนจบ) 108
บริกร “รา้ นพงหล”ี 110
100 ปี ไทยกับสงครามโลกคร้ังท่หี นงึ่ : วิเทโศบายของไทย 113
ตะเกียบคบี : ฝนั รา้ ยของ Dolce & Gabbana 116
คณุ ค่าของชวี ติ 119
คุณค่าของชีวติ (ตอนจบ) 122
วันพนกั งาน ธปท. 125
6 Weekly Mails ทชี่ น่ื ชอบในปี 2561

3

หลวงพ่อวดั นรนาถฯ: ความศรัทธาของชาวแบงก์ชาติ

สวสั ดีครบั
หากจะกล่าวถึงศาสนสถานใกลแ้ บงก์ชาติซึ่งมีอยู่หลายแห่ง เชน่ วดั อินทรวิหาร วัดเอี่ยมวรนุช

วดั สามพระยา แตท่ ใี่ กล้ชิดจนเรยี กวา่ ใชร้ ้ัวร่วมกันเหน็ ทีจะมเี พียงวัดนรนาถสุนทริการาม หรอื ทเี่ รามักคุน้
เรียกกนั ติดปากว่า “วัดนรนาถฯ ” โดยท่ฝี ่ายงานต่าง ๆ มกั จะนิมนต์พระวัดน้ีมาทาพิธีสงฆ์เปน็ ประจา
ในเทศกาลสาคัญ ๆ ตลอดทั้งปี นอกจากนัน้ หากพวกเรามาทางานกันต้ังแต่เช้า จะพบเหน็ หลวงพ่อ
รูปหนงึ่ เข้ามารับบิณฑบาตในบรเิ วณแบงกช์ าติประมาณ 7 โมงเช้า โดยทีช่ าว สกส.1/ กล่มุ หนึ่งจะเฝา้ รอ
และใส่บาตรอยเู่ ปน็ ประจาทุกวัน หลวงพ่อรูปนไ้ี มใ่ ช่ใครอน่ื ไกล ท่านคอื พระราชสารเมธี (สุรยิ นั ต์ จนั ท
ปัญโญ) เจา้ อาวาสวดั นรนาถฯ นั่นเอง

ผมได้เขา้ ไปกราบนมสั การท่านเม่อื วันพุธท่ีผ่านมา จึงได้มีโอกาสได้พดู คยุ กับท่าน2/ ท่านไดใ้ ห้
ความเปน็ กันเองและเล่าประวัติส่วนตัววา่ ทา่ นเปน็ คนจังหวัดร้อยเอด็ เกิดเม่ือปี พ.ศ. 2482 มีพน่ี ้อง 9 คน
พ่อแม่มีอาชีพทานา เมอื่ จบประถมปีที่ 7 ดว้ ยความสนใจในการศึกษาพระธรรม จงึ ตัดสินใจบวชเณร
เมอ่ื อายุ 14 ปี เพือ่ ศกึ ษาตอ่ ทีว่ ดั ประจาจังหวดั พร้อมอุปสมบทเป็นพระภิกษุในปี พ.ศ. 2504 แต่ด้วย
การศึกษาธรรมะและเรียนเปรียญธรรมในต่างจังหวัดไมส่ ะดวกเท่าท่ีควร ท่านจึงตัดสินใจเดินทางเขา้
กรุงเทพฯ มาอยู่ทว่ี ัดนรนาถฯ ในปี พ.ศ. 2516 ในสมัยนนั้ วดั นรนาถฯ ถือเป็นวัดท่ีมชี ่ือเสียงดา้ นการเรียน
ภาษาบาลี มีพระภิกษุและสามเณรมาเรียนกว่า 100 รูป เจ้าอาวาสสมัยนั้น (สมเด็จพระมหามนุ ีวงศ)์
มเี มตตากับหลวงพอ่ มาก แม้วา่ หลวงพ่ออายุพรรษามากแต่เห็นวา่ มีความตงั้ ใจมาศกึ ษาเลา่ เรียน จงึ รับ
ให้มาอาศยั มาอย่ใู นกุฏิของท่านเจ้าอาวาสตง้ั แต่นน้ั เป็นตน้ มา

หลวงพ่อได้ศึกษาต่อจนได้เปรียญธรรม 5 (เทียบเท่ามัธยมศึกษาตอนปลาย ม.6) สอบได้
ประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาช้ันสูง เทียบเท่าอนุปริญญาและจบปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ท่ี
มหาวิทยาลัยสโุ ขทัยธรรมาธริ าช ในปี พ.ศ. 2529 ทา่ นไดเ้ ล่าใหฟ้ ังถึงประวตั ิของวดั นรนาถฯ วา่ เดิมช่ือ
“วดั เทพยาพลี” เปน็ วดั ที่สร้างข้นึ ปลายรัชสมัย ร. 1 และเมือ่ มีการขุดคลองผดุงกรุงเกษมในรัชสมัย ร. 4
พระยาโชฏีกราชเศรษฐี (เถียน โชตกิ เสถยี ร) เม่ือครงั้ ยังเป็นพระยานรนารถกบั คุณหญงิ สุน ภรยิ า ได้มี
จติ ศรทั ธาทาการปฏสิ งั ขรณ์วัดใหม่ทง้ั หมด พรอ้ มได้น้อมเกลา้ ฯ ถวายแดร่ ัชกาลที่ 5 และไดร้ ับการ
สถาปนาเป็นวัดพระอารามหลวงและแปลงเป็นวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกาย พระราชทานนามวัดใหม่ว่า
“วดั นรนาถสนุ ทรกิ าราม” ต้งั แต่ปี พ.ศ. 2418 เป็นตน้ มา3/ หลวงพอ่ ได้รับการแตง่ ตงั้ ใหเ้ ป็นเจา้ อาวาส
ในปี พ.ศ. 2552 แตท่ ่านยังคงทากิจวัตรของสงฆ์เหมือนกบั ที่ท่านไดเ้ คยทามาตงั้ แต่อยู่ท่ีวัดนรนาถฯ
กล่าวคือ จะเดนิ บณิ ฑบาตจากวัดไปถึงเทเวศรซ์ อย 3 และจะเดนิ ผา่ นหนา้ รว้ั แบงก์ชาตทิ างใตส้ ะพาน
พระราม 8 โดยไมไ่ ดเ้ ขา้ มาในบรเิ วณแบงก์ชาตแิ ล้วจึงเดินกลบั แต่ต่อมาท่านมหาสมชิต ซึ่งปกติจะเดนิ มา
รับบิณฑบาตในบรเิ วณแบงก์ชาติ (รา้ นพไี่ พลนิ ) เดินทางไปตา่ งประเทศ ญาตโิ ยมจึงนิมนตใ์ หห้ ลวงพ่อ
เขา้ มารบั บิณฑบาตในแบงก์ชาตแิ ทน เป็นเวลากว่า 10 ปีแลว้

1

ท่านบอกว่า คนแบงก์ชาติเป็นคนใจบุญสนุ ทาน ศรัทธาในพระพุทธศาสนา และทา่ นจาพวกเรา
ท่ีมาใส่บาตรอยู่เป็นประจาได้อย่างแม่นยา พร้อมถามสารทุกข์สุขดิบของพ่ี ๆ ท่ีเกษียณหรือย้ายไป
ทางานที่อื่น ก่อนลาทา่ นไป ท่านไดน้ อ้ มนาคาประทานพรปใี หม่ 2561 ของสมเดจ็ พระสงั ฆราชฯ ท่ีได้
ประทานให้ปวงชนชาวไทยว่า “สติ มัตโต สะทา สุภา สทั ทงั ” แปลวา่ “คนผมู้ สี ติ มคี วามเจริญทุกเมือ่ ”
คนที่มสี ติและสามารถกากับจิตใจจะมคี วามสุขทุกเมื่อ เม่ือเราฝึกสติใหม้ ีอยู่ทกุ ขณะจิต ความคดิ ไมด่ ี
คาพูดท่ไี มด่ ี การกระทาท่ีไมด่ ี ก็จะไม่เกิดขึน้ หากขาดสติ ความคิดที่จะเบียดเบียนคนอืน่ พดู ไมด่ ี พูดโกหก
รังแกคนอน่ื ก็จะเกดิ ขน้ึ ไดง้ ่าย พร้อมนี้ ท่านได้ฝากพรให้กบั พวกเราชาวแบงกช์ าติ สาหรับปีใหม่ 2561
ดงั นี้ “ด้วยบุญกุศลบารมที ีส่ ่ังสมมาต้งั แต่อดีตจนถึงปจั จุบัน ขอนามาเป็นพลวัตรปัจจัย ให้ท่านท้ังหลาย
มีความสุข ความเจริญยงิ่ ๆ ข้ึนไป โดยทว่ั กัน”

ท้ายสุด ขอฝากสมุดโน้ต ก้าวที่กล้า เป็นของขวัญปีใหม่ 2561 และได้แนบ Weekly Mail
ฉบับรวมเล่มปี 2560 ไว้ให้อ่านเป็นข้อคิดในยามว่าง และได้ทา QR Code เข้ากล่มุ Group Line :
Weekly mail เพื่อจัดสง่ ให้ทาง LINE ต่อไปครับ

รณดล น่มุ นนท์
3 มกราคม 2561

หมายเหตุ:
1/ พ่ีๆ และเพ่ือนๆ ท่ีมาใสบ่ าตรกับหลวงพ่อทุก ๆ เชา้ ได้แก่ คณุ จนิ ดารัตน์ เหล่านรศิ อารี คณุ สทิ ธนิ าท
ดวงรตั น์ คณุ วรรณี งามประภาวฒั น์ คุณศิริวรรณ สินสวาสดิ์ คุณโสภิดา เซยี่ งหลอ คุณปวนี ฐั คงบุญ
คุณสุภาวรรณ ชยั สังฆะ คณุ บญุ เที่ยง-สรุ ีย์พร ภมู ี คณุ พิมพ์ชนก ใจกลา้ คณุ ศริ พิ ร กิติวภิ าต คุณแพน
เรืองศรมี นั่ คณุ ภทั รพร คณุ าวุฒิ คณุ รุ่งนภา แจง้ สรรพกิจ และคณุ เสมอใจ กิตติดุษฎีกลุ
2/ คุณพิชญา การสมดี ฝ่ายทรัพยากรบคุ คล ร่วมสัมภาษณพ์ ร้อมเป็นผูเ้ ขียนร่วมใน Weekly Mail ฉบับน้ี
3/ พสิ ฐิ เจรญิ สขุ พระอารามหลวง กรุงเทพฯ : กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม, 2551 และทอ่ ง
วดั ผ่านเว็ป http://www.lib.su.ac.th/web-
temple/index.php?option=com_content&view=article&id=40&Itemid=37

2

ความมหศั จรรยท์ ีส่ อ่ งแสงประกาย

สวัสดคี รับ
ในช่วงหยุดเทศกาลปีใหม่ ผมได้พาครอบครัวไปกราบขอพรจากแม่เหมือนท่ีเคยปฏิบัติมา

ในทุก ๆ ปี แต่เม่ือกลับมาบ้านในวันก่อนขึ้นปีใหม่ ลูกชายทั้งสองขอไป count down กับเพ่ือน ๆ
และปล่อยใหพ้ ่ออยู่บา้ นเพียงลาพัง ผมจึงตดั สินใจไปดภู าพยนตร์เร่ือง “Wonder” เพื่อเปน็ ของขวญั
ปีใหม่ใหก้ ับตนเอง แตไ่ ม่ทราบวา่ คดิ ถกู หรือผดิ เพราะเป็นภาพยนตรท์ ่ีผมกล้ันนา้ ตาไว้ไม่อยตู่ ลอดท้งั เร่ือง
ทั้ง ๆ ที่ภาพยนตร์เร่ืองน้ีไมใ่ ชภ่ าพยนตร์เศรา้

คลิกดตู ัวอย่างภาพยนตร์ Wonder

Wonder (ชีวติ มหศั จรรย์ของออกัสต์) เปน็ ภาพยนตรท์ ี่สร้างขึน้ จากหนงั สือช่ือเดียวกนั เขยี นโดย
อาร์ เจ ปาลาซโิ อ (นามปากกาของ ราเคล จารามิลโล) ทีไ่ ด้รับแรงบันดาลใจจากประสบการณ์ตรงของเธอ
ภายหลังท่ีลูกชายคนเลก็ ของเธอร้องไห้เพราะกลัวเดก็ คนหนึ่งท่ใี บหนา้ มคี วามผิดปกติภายในร้านไอศกรมี
เธอจงึ รีบพาลกู ๆ ออกจากร้าน เหตกุ ารณน์ ้ันทาให้เธอรสู้ กึ ผดิ กับการกระทาของตัวเองและหลังจากท่ี
ไดร้ ับฟังเพลง “Wonder” ของนาตาลี เมอร์เซนด์ ท่ีมีเน้ือเพลงเกย่ี วข้องกับคนท่ีเปน็ โรคดาวน์ซนิ โดรม
แต่เป็นเพลงที่ชวนให้มองโลกในแงบ่ วกเก่ียวกบั คนเราที่เกิดมาแตกตา่ งกนั ทาให้เธอตดั สินใจเขียนหนงั สือ
เรอ่ื งนขี้ ึ้นมา ถือเปน็ หนงั สือเลม่ แรกทีเ่ ธอเขยี นเพราะก่อนหน้าน้นั เธอเปน็ อาร์ตไดเรก็ เตอรแ์ ละออกแบบ
ใบหมุ้ ปกหนงั สือมากว่า 20 ปี แต่เหตกุ ารณ์ดังกล่าวทาใหเ้ ธอบอกกับตวั เองว่า “ถงึ เวลาท่คี วรลุกข้นึ มา
เขียนหนังสือตัวเองเสียที” และหนังสือ Wonder ได้กลายเป็นวรรณกรรมเยาวชนตดิ อันดับหน่ึงของ
New York Times Bestseller ในปี ค.ศ. 2012 Wonder เป็นเร่ืองราวของเดก็ ชายวัย 10 ขวบ นามวา่
ออกสั ต์ พูลแมน หรอื ออ๊ กก้ี เดก็ ทีเ่ กดิ มาพร้อมโรคปากแหว่ง เพดานโหว่ ทาให้ต้องเข้ารบั การผ่าตดั ถึง
27 คร้ัง อย่างไรกด็ ี รูปหนา้ ของเขากย็ ังคงผดิ แปลกจากคนท่ัวไปอย่ดู ี

ออ๊ กกเ้ี รียนหนังสือกบั แม่ทบ่ี ้าน เขาไม่เคยมเี พอ่ื นวัยเดยี วกนั และต้องสวมหมวกนักบนิ อวกาศ
เพอ่ื ปดิ บังใบหน้าตนเอง ในขณะท่ี พ่อและแม่ของออ๊ กก้ี ทราบดวี ่าวันหนึ่งลกู ชายของตนเองต้องเผชิญกบั
โลกภายนอกดว้ ยตัวเอง ครอบครัวพูลแมนจึงทมุ่ เททกุ สิ่งทกุ อย่างเพอ่ื วนั สาคัญของอ๊อกก้ีคอื วนั ที่เขา
ตอ้ งไปโรงเรียนเป็นวันแรก1/

เนอื้ เรือ่ งทั้งหมดของภาพยนตรจ์ ะอยู่ทอี่ ๊อกกี้ ทต่ี ้องเขา้ ไปอย่ใู นสภาพแวดล้อมทีถ่ ูกต่อต้านและ
เพือ่ น ๆ พากันรงั เกียจและพร้อมทจ่ี ะกล่ันแกล้ง ทุกสายตาจับจอ้ งมาที่เขาไม่ใชส่ ายตาแหง่ ความชืน่ ชม
แตเ่ ป็นสายตาแห่งความรสู้ ึกทีต่ า่ งกันไป จนกระท่ังเขารูส้ ึกว่าตัวเองกลายเปน็ ตัวประหลาด แตด่ ้วยความรัก
และความผูกพนั ของคนรอบขา้ ง ไม่ว่าจะเปน็ แมท่ เ่ี สยี สละทุกสงิ่ พอ่ ทสี่ ร้างเสียงหัวเราะได้เสมอ ไม่วา่
จะเป็นวันที่มืดมนแค่ไหน พีส่ าวทแ่ี มจ้ ะนอ้ ยใจทคี่ รอบครวั ใหค้ วามสาคญั

3

แต่น้องชาย แต่กร็ ักน้องชายมากกว่าใคร รวมไปถึงเพ่ือนสนิทของอ๊อกก้ี ที่ทาให้ทุกอย่างเพ่อื ปกป้อง
ความรสู้ กึ ของเพื่อน2/ และทส่ี าคญั ท่ีสดุ คอื ตัวของอ๊อกกเี้ องทก่ี ลา้ จะเผชิญกับโลกในความเป็นจริง
มีจติ ใจทีเ่ ข้มแข็ง มองโลกในแง่ดี ทาใหอ้ ๊อกกไี้ ด้รบั การยอมรับและดาเนนิ ชวี ติ ไดเ้ หมือนกับเด็กคนอ่ืน ๆ
ในท้ายทส่ี ดุ พร้อมพสิ ูจนใ์ ห้ทุกคนเห็นว่า เราไม่ควรตดั สินใจคบคนดว้ ยหนา้ ตาจนกว่าจะทราบตัวตน
ท่แี ทจ้ ริงของคน ๆ น้ัน การทเี่ ราตดั สินใจว่า คน ๆ น้ี “มหศั จรรย์” หรอื “ประหลาด” ไปแล้ว ทาใหเ้ รา
พลาดกบั การทาความเขา้ ใจและความเหน็ อกเหน็ ใจ พลาดทจ่ี ะเหน็ ความ “มหัศจรรย”์ ท่คี อยส่องแสง
ประกายในคน ๆ นัน้ 3/

น้าตาท่ีไหลออกมาไมร่ ู้ตัว ไม่ใช่เพราะเปน็ ภาพยนตรเ์ ศร้า และผมไม่คดิ ว่าอ๊อกกต้ี ้องการให้
เปน็ เชน่ นั้น แต่ทผี่ มไดเ้ รียนรจู้ ากภาพยนตร์เร่ืองนี้ คือคาพูดทกี่ นิ ใจในหลาย ๆ ตอน เช่น “When give
the choice between being right or kind, choose kind.” (เม่อื ต้องเลือกระหว่างความถูกต้อง
และความใจดี จงเลือกความใจด)ี “If you really wants to see who people are, all you have
to do is look” (ถ้าคุณอยากทราบตวั ตนที่แทจ้ รงิ ของคน ๆ นั้น สง่ิ ที่คณุ ตอ้ งทาก็เพียงแคม่ อง) “You
can’t blend in, when you were born to stand out.” (เราต้องยอมรับวา่ เราไมส่ ามารถกลมกลนื
กับคนอ่นื ได้ แต่เราเกดิ มาเพอื่ โดดเด่น) แต่คาพดู ทท่ี าให้นา้ ตาผมร่วงแบบไม่อายใคร คือฉากสดุ ทา้ ยที่
ครูใหญ่ได้กลา่ วในชว่ งมอบรางวัลนกั เรยี นดีเดน่ ให้กบั อ๊อกกท้ี ่ีว่า

“The best way to measure how much you’ve grown isn’t by inches or the
number of laps you can now run around the track, or even your grade point average
though those things are important, to be sure. It’s what you’ve done with your time,
how you’ve chosen to spend your days, and whom you’ve touched this year. That,
to me, is the greatest measure of success.”4/ (ในการท่จี ะวัดวา่ เรามคี ณุ วุฒแิ ละวัยวุฒิแค่ไหน
คงจะไมไ่ ดว้ ัดกนั ดว้ ยสว่ นสูง จานวนรอบสนามทเี่ ราสามารถวง่ิ ได้ หรอื ผลการเรยี น แตอ่ ยกู่ ับเวลาทเ่ี รา
ได้ใช้ไปในแต่ละวนั กบั ผู้คนท่เี ราไดส้ มั ผัสและมปี ฏิสัมพันธ์ด้วย น่นั แหละคือการวัดถึงความสาเร็จ
ในชีวติ อยา่ งแทจ้ รงิ )

การ์ดอวยพรวันเกดิ ทนี่ อ้ งปุณมอบให้กับ
ผู้ชว่ ยพยาบาล คุณเพชรรัตน์ นพกิจ (พีแ่ อนน)่ี

ท้ายสดุ ผมขอมอบ Weekly Mail ฉบับนใี้ ห้กับน้องปณุ ณมิตร มนชน (น้องปุณ) ลูกชายคนโต
ของคณุ แม่สจุ ารี ฝา่ ยตรวจสอบ 3 และคุณพ่อวรโยชน์ ฝ่ายกากบั ธรุ กิจสถาบันการเงิน เพือ่ เป็นกาลังใจ
และถือโอกาสขอบคุณน้องปุณที่เป็นแบบอย่างท่ีดีให้กับพวกเรา ทาให้ทุกคนได้เห็นถึงความเข้มแข็ง
การมองโลกใบนี้ด้วยความสดใส ความน่ารกั และความมีน้าใจ และการให้ความหวังกับทุก ๆ คน จนมาสู่
การเขียนบทความเรือ่ ง “กาลังใจ สูน่ างฟ้าชดุ ม่วง” ของคุณเพชรรัตน์ นพกิจ ผชู้ ่วยพยาบาล โรงพยาบาล
รามาธิบดี ทเ่ี ขยี นถึงนอ้ งปณุ ตาม file แนบ 5/

4

รณดล น่มุ นนท์
8 มกราคม 2561
แหลง่ ท่ีมา:
1/ Wonder: ทุกคนควรไดร้ ับการปรบมืออย่างนอ้ ยสักครัง้ หนึ่งในชวี ิต, The Momentum, 8 ธนั วาคม
2560, https://themomentum.co/wonder-movie-review/
2/ พ่กี วาง, Dek-D.com, Showtimes หนงั ใหมเ่ ดอื นน้ี “Wonder ชีวติ มหศั จรรยว์ นั เดอร์”, 8
ธันวาคม 2560, https://www.dek-d.com/starissue/47905/
3/ ณัฎฐา ภอู่ นสุ รณ์ชัย Wonder: ภาพยนตรม์ หัศจรรย์ของคนธรรมดาทกุ คน, A Day On Line, 7
ธนั วาคม 2560, http://www.adaymagazine.com/recommends/movie-wonder
4/ 10 quotes from Wonder that will inspire you to always choose kind, Reading
Inspiration, https://www.penguin.co.uk/puffin/articles/2017/june/10-quotes-from-
wonder-that-will-inspire-you-to-choose-kind/
5/ https://www.facebook.com/ramalounge/posts/780142208836874?pnref=story

5

Outliers: สัมฤทธพ์ิ ิศวง

สวสั ดีครบั
ผมได้มโี อกาสอ่านหนงั สือ Outliers: The Story of Success ทีแ่ ตง่ โดย Malcolm Gladwell1/

ตอนทซ่ี ้ือหนงั สือเล่มนมี้ า คิดว่าจะนามาเขยี นถงึ ความสาเร็จของบุคคลสาคญั ไม่วา่ จะเปน็ ดา้ นธรุ กจิ
ดา้ นกฬี าหรอื การศึกษา เพื่อให้พวกเราไดร้ บั ทราบประวตั ขิ องพวกเขา เขา้ ใจวิธีคิด วธิ ีตดั สินใจ ความสามารถ
และคุณลักษณะโดดเด่นของพวกเขา แต่เม่ืออ่านจบ ผมพบว่าเน้ือหาของหนังสือเล่มนี้ได้ให้ความคิด
อีกแง่มุมหนงึ่ วา่ ความสาเร็จของคนกลุ่มน้ัน ไม่ใชเ่ ปน็ เพราะการกระทาของเขาเพียงลาพงั แต่จริง ๆ แลว้
มีอะไรท่ีอยู่เบื้องหลังที่เรามองไม่เห็น ท้ังข้อได้เปรียบท่ีซ่อนเร้นไว้ การได้โอกาสอย่างมหัศจรรย์ ความ
พยายามและความตั้งใจอย่างสูง และวัฒนธรรมที่สืบทอดมา เรียกว่าเป็นคน Outliers ตามคาศัพท์
ด้านคณิตศาสตร์ท่ีแปลว่า คา่ ท่ีผิดปกติและแตกต่างจากตัวอ่ืนมาก ๆ หรือแปลอีกแง่มุมหนึ่งคือ คนที่
โดดเด่นกว่าเพอื่ นนัน่ เอง2/

ผเู้ ขียนไดย้ กตวั อย่างเพ่ือให้เหน็ ถึงเบ้ืองหลังของความสาเรจ็ ของคนกลุ่มนี้ เชน่ กรณขี องนกั กีฬา
ฮอ๊ กกน้ี า้ แขง็ ทีจ่ ากสถิตพิ บว่า นักกีฬาทีมชาติเยาวชนของแคนาดาทอี่ ายุไม่เกนิ 18 ปี กวา่ ร้อยละ 70
เปน็ นกั กีฬาท่เี กิดในช่วงเดือนมกราคมถึงมนี าคม ไม่ใชเ่ พราะเป็นความบังเอิญ แต่เปน็ เพราะการคัดนักกีฬา
เพ่อื เขา้ รว่ มทีมต้ังแตเ่ ดก็ ๆ ทจ่ี ะใช้วันเกิดก่อนวันท่ี 1 มกราคมของทกุ ปเี ปน็ วนั คัดตัว ในขณะที่ กีฬาปะทะ
อยา่ งฮ๊อกกีน้ า้ แขง็ เป็นกีฬาทเ่ี ด็กตัวโตก็ย่อมจะไดเ้ ปรยี บ ดังนนั้ เดก็ ท่ีเกดิ ช่วงตน้ ปจี ะมีรูปร่างและสรรี ะ
ทใ่ี หญก่ ว่าเด็กทเ่ี กิดในปเี ดยี วกนั จงึ จะเล่นเก่งกว่า เร็วกวา่ พวกโคช้ ใส่ใจให้การดแู ลเดก็ กลุ่มนเี้ ป็นพเิ ศษ
และเมอื่ ได้รบั โอกาสเชน่ น้ี จึงไมป่ ระหลาดใจทเ่ี ดก็ กลุ่มน้ีจะเลน่ เกง่ เปน็ ทวีคณู และติดทีมชาติ ตามสถติ ิ
ที่ปรากฏถือเปน็ ข้อไดเ้ ปรยี บที่ซ่อนเร้นไว้3/

สาหรับ การไดโ้ อกาสอย่างมหัศจรรย์ กรณีของบลิ เกตส์ เป็นตัวอยา่ งที่เดน่ ชัดท่สี ุด เพราะเขา
มาจากครอบครัวท่ีมีฐานะ พ่อเป็นทนาย แม่ทางานธนาคาร ได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมที่มีเคร่ือง
คอมพิวเตอรใ์ หน้ ักเรียนได้สัมผัส (ในสมัยนนั้ มหาวิทยาลัยบางแห่งไม่มคี อมพิวเตอร์ใช้) สมาคมผู้ปกครอง
สนบั สนนุ คา่ ลงทะเบยี นเรียนคอมพิวเตอร์ ในขณะทเี่ ขามีบา้ นทอี่ ยใู่ กล้ ๆ กับมหาวิทยาลัยวอชิงตนั
สามารถเดินไปใช้คอมพิวเตอร์ได้ฟรี ทาให้เขาสามารถฝึกฝนเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ได้ 24 ช่วั โมง
ตลอดสัปดาห์ ไมน่ ับรวมโอกาสท่เี ขาได้ทางานกับผเู้ ขียนซอฟตแ์ วร์ Antivirus ในชว่ งทบี่ ิล เกตส์ เรยี นอยู่
ชน้ั มัธยมปลาย ทาใหเ้ กดิ การเรยี นรู้ไดอ้ ย่างรวดเรว็ นอกจากนน้ั ผูเ้ ขียนยังคน้ พบว่า ในชว่ งท่เี ขากาลัง
เป็นวัยรนุ่ เปน็ ช่วงท่ีวงการอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์กาลังเฟ่ืองฟูและผลของการฝึกและอยกู่ ับคอมพิวเตอร์
ตลอดเวลา 10 ปี บิล เกตส์ จึงเป็นผู้ท่ีพร้อมท่ีสุด ณ เวลาน้ันจนกลายเป็นตานานผู้สร้างอาณาจักร
ไมโครซอฟทใ์ นเวลาต่อมา 4/

6

อย่างไรกด็ ี ข้อได้เปรยี บที่ซ่อนเร้นไว้ การไดโ้ อกาสอย่างมหัศจรรย์ และพรสวรรคท์ ี่แตล่ ะคนมี
คงไม่เพยี งพอทจ่ี ะให้คนเหล่านน้ั เป็น Outliers เพราะเด็กท่เี ตบิ โตจากครอบครวั ที่มฐี านะดี และเกิด
ในช่วงเวลาเดียวกับบิล เกตส์ มีอีกเป็นจานวนมาก แต่ปจั จัยสาคัญอีกด้านหน่ึงคือ บุคคลเหล่านั้น
มีกฎแห่งความพยายามและความตั้งใจอย่างสูง หรือที่ผู้เขียนเรียกว่า “กฎ 10,000 ช่ัวโมง” การท่ี
คน ๆ หน่ึงจะประสบความสาเร็จ คน ๆ น้นั ต้องซ้อมและฝึกฝนอย่างหนักแบบใจจดจ่อและมุ่งมั่น
วงดนตรสี ี่เต่าทอง (The Beatles) เปน็ ตัวอยา่ งของการนากฎ 10,000 ช่ัวโมงมาใชเ้ ป็นอยา่ งดี เพราะ
กว่าท่ีพวกเขาจะประสบความสาเร็จ พวกเขาใช้เวลากว่า 10 ปใี นการฝกึ ฝน จากเด็กวยั รุน่ ทรี่ วมตัวกนั
ใหม่ ๆ เลน่ เพลงเป็นไมก่ ี่เพลง แตเ่ ม่ือพวกเขาไดไ้ ปรบั งานแสดงในไนต์คลบั ทเี่ มอื ง Hamburg ประเทศ
เยอรมนั พวกเขาต้องเลน่ กันทกุ คืน คืนละ 8 ชัว่ โมง (ท้ัง ๆ ท่ีตอนอยู่องั กฤษ พวกเขาซอ้ มวันละหน่ึง
ชว่ั โมงและเลน่ เพลงซ้า ๆ กัน) พวกเขาต้องเลน่ เพลงท่หี ลากหลาย เพ่ือเอาใจคนฟงั พวกเขาไปเลน่
ท่เี ยอรมันทงั้ หมด 4 ครั้ง แตล่ ะครง้ั ไปอย่เู ป็นเดอื น ๆ และเมอ่ื กลับมาอังกฤษยังตอ้ งตระเวนเลน่ ตอ่ อกี
ประเมนิ กันวา่ พวกเขาเลน่ รวม ๆ กนั นบั เปน็ พันคร้ัง จนเรียกว่าเปน็ วงดนตรีท่ที ุกคนยอมรบั ว่า “สุดยอด”
ในเวลานน้ั และไมแ่ ปลกใจท่ีวง The Beatles ถือเป็นวงดนตรีที่ประสบความสาเรจ็ ท่ีสุดในศตวรรษนี้

วฒั นธรรมท่ีสืบทอดมา ถอื เป็นอีกหนึ่งเบื้องหลงั ทที่ าให้มคี นที่เกิดมาเป็น Outliers ผเู้ ขียนได้ยก
สาเหตุที่คนชาติตะวันออกมักจะเรียนคณิตศาสตร์เก่งกว่าคนชาติตะวันตก โดยสาเหตุหน่ึงเกิดจาก
วฒั นธรรมดา้ นภาษา จากตวั อยา่ งงา่ ย ๆ ในการนบั ตัวเลขภาษาที่ออกเสียงสัน้ และงา่ ย เช่น หนงึ่ สอง
สาม ส่ี ในขณะที่เด็กอเมริกนั จะนบั เลขต้องอ่านเกนิ สองพยางค์ และหน่วยเกินหลกั สิบ ไม่ง่ายเหมือนกับ
ฝ่ังตะวนั ออก นอกจากน้ัน การบวกเลขในใจ เด็กอเมรกิ ันต้องแปลจากภาษาอังกฤษไปเป็นตวั เลขก่อน
จงึ จะบวกเลขได้ ในขณะท่ีระบบของฝ่ังตะวนั ออกค่อนข้างตรงไปตรงมามีรูปแบบชัดเจน อยา่ งไรกด็ ี
เหตุผลหลักน่าจะเปน็ เพราะวัฒนธรรมของชาติฝั่งตะวันออกสอนให้คนมีความพยายามและมุมานะ
โดยผู้เขียนได้ยกกรณีการทานาปลูกข้าวท่ีคนชาติตะวันออกต้องใช้ท้ังภูมิปัญญา ความพยายามและ
ความขยัน เพราะพ้ืนท่ีปลูกไม่ได้เป็นพ้ืนท่ีราบ ต้องแบ่งพื้นที่ปลูกเป็นตาราง ๆ ไม่ได้พึ่งพาเครื่องจักร
กระบวนการมีความละเอียดอ่อน ตั้งแต่การคัดเลือกเมลด็ ข้าว การทาให้พื้นนามีความเหมาะสมท่ีจะ
หว่านเมล็ดข้าว ไปจนถงึ การจัดการระบบน้าทีค่ ่อนข้างซับซอ้ น เรียกได้วา่ ชาวนาเป็นผ้ทู ีท่ างานหนกั
ตื่นมาทางานตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น โดยมีความเชื่อว่า “คนท่ีต่ืนก่อนพระอาทิตย์ข้ึนและทางาน
ตลอดทั้งปี ไม่เคยเปน็ คนยากจน” (No one who can rise before dawn three hundred sixty
days a year fails to make his family rich.)5/

หนังสอื Outliers: The Story of Success อาจจะสรปุ วา่ ความสาเร็จของคน ๆ หนึ่ง ไมใ่ ช่
เพราะการกระทาของเขาเพียงอย่างเดียว แต่เพราะความโชคดีและโอกาสท่ไี ดร้ บั ด้วย อยา่ งไรก็ดี การจะ
เปน็ Outliers ได้นั้น ตอ้ งนาสง่ิ เหลา่ นัน้ มาต่อยอด มคี วามม่งุ มั่น อดทนฝกึ ฝน เพ่ือนาไปสู่เป้าหมายของ
ชีวติ ที่ไดต้ ้งั ไว้

ในสปั ดาห์หนา้ ผมจะเขียนถึงผู้ที่ถือว่ามีไอควิ สูงทสี่ ุดในโลกนามวา่ Chris Langan เขาน่าจะเปน็
Outliers ทเ่ี ทียบเท่ากบั ไอน์สไตน์ แต่พวกเรากลับแทบจะไม่รูจ้ ักเขา เพราะสาเหตุใดถงึ เป็นเชน่ นนั้ ?

รณดล นมุ่ นนท์
15 มกราคม 2561

7

แหลง่ ท่ีมา
1/ Malcolm Gladwell, Outliers: The Story of Success, Penguin Books, 2009
2/ เบอ้ื งหลงั ความสาเรจ็ - Outliers: The Story of Success
https://www.youtube.com/watch?v=ltRnq0j8DjA
3/ Changkhui, แนะนา Outliers ของ Malcolm Gladwell, นิตยสาร Go Training เดือนมกราคม 2552
https://changkhui.wordpress.com/2009/01/13/แนะนา-outliers-ของ-malcolm-gladwell/
4/ นติ ยศ์ รี แสงเดือน, การสิน้ สดุ ของสูตรทไี่ มค่ าดคิด Outliers: The Story of Success, วารสาร
เทคโนโลยีภาคใต้ ปที ี่ 7 ฉบับท่ี 1 มกราคม – มถิ ุนายน 2557
https://www.tci-thaijo.org/index.php/journal_sct/article/download/83478/66432/
5/ Malcolm Gladwell, Outliers: The Story of Success, page 279

8

คนอจั ฉริยะทโี่ ลกทอดทิง้

สวัสดคี รบั
สปั ดาห์ทแี่ ล้ว ผมได้เขยี นเก่ยี วกับหนงั สือ Outliers: The Story of Success ท่ีเขยี นโดย

Malcolm Gladwell สรปุ ได้ว่า ความสาเรจ็ ของคน ๆ หนึ่ง ไมใ่ ช่เพราะการกระทาของเขาเพียงอยา่ งเดียว
แตเ่ พราะความโชคดแี ละโอกาสที่ไดร้ ับ และการจะเปน็ Outliers ได้น้ัน ตอ้ งนาส่งิ เหล่านนั้ มาตอ่ ยอด
มีความมุ่งมนั่ อดทน ฝึกฝน เพ่อื นาไปสู่เป้าหมายของชีวิตที่ได้ตั้งไว้ พร้อมพาดพิงถงึ บุคคลท่มี ีไอคิวสูง
ทส่ี ดุ ในสหรฐั ฯ คือ คริส แลงแกน (Chris Langan)

คริสปรากฏตัวครง้ั แรกต่อสาธารณชนในรายการ 1 vs. 100

ครสิ ปรากฏตวั คร้งั แรกตอ่ สาธารณชนในรายการโทรทศั น์ “1 vs. 100” ผา่ นชอ่ ง NBC เพอ่ื ชิงรางวัล
มลู ค่า 1 ลา้ นดอลลาร์ สรอ. เม่ือปี ค.ศ. 2008 ท่ีผูเ้ ข้าแข่งขันต้องตอบคาถามแข่งกับผู้ชมในห้องส่ง 100 คน
พิธกี รไดแ้ นะนาครสิ แลงแกน ผูเ้ ขา้ แขง่ ขนั อายุราว 50 ปที ี่มรี ูปรา่ งกายา กลา้ มเน้ือเป็นมัด ๆ ดูบึกบึน
วา่ เป็นผู้ทม่ี ีไอคิวสูงทสี่ ุดในสหรัฐฯ โดยมีไอควิ สูงถึง 195 ซ่ึงสูงกว่าไอนสไตน์ที่มีไอคิว 150 เสียอีก นับเป็น
การปรากฏกายเป็นครงั้ แรกของเขาต่อสาธารณชน

คริสค้นพบวา่ ตนเองเปน็ ผู้มีอจั ฉรยิ ะต้ังแตเ่ ด็ก เขาสามารถพูดได้ต้ังแต่อายุ 6 เดอื น เรียนหนังสอื
โดยแทบไม่ตอ้ งเข้าเรียนในหอ้ งเรยี น สามารถเรยี นภาษาตา่ งประเทศด้วยตนเอง ทาข้อสอบเสร็จก่อนที่
คุณครูจะกลับไปนัง่ ท่โี ตะ๊ หน้าห้องหลังจากแจกข้อสอบเสรจ็ อา่ นหนังสอื ทกุ เลม่ ทีข่ วางหนา้ นอกจากนน้ั
เขายงั ค้นพบว่า สามารถเปน็ เลิศในทกุ ๆ ด้านแม้แต่การเล่นดนตรี และไมแ่ ปลกใจทเ่ี ขาทาคะแนนได้เตม็
ในการสอบ SAT เพอื่ เข้าเรียนในมหาวิทยาลัย

พวกเราคงจะคดิ ว่าคริส มีข้อไดเ้ ปรียบทไี่ ม่ต้องซอ่ นเร้นไว้ คงจะประสบความสาเร็จในชีวติ และ
มีอิทธิพลท่ีจะเปล่ียนแปลงอะไรบนโลกน้ีอย่างแน่นอน แต่ในความเป็นจรงิ เขากลบั เรียนไมจ่ บปริญญาตรี
เคยทางานสารพดั ต้ังแต่เป็นคนงานก่อสร้าง นักผจญเพลิงไฟป่า และนักซ่อมเรือ ปัจจุบันใชช้ ีวติ กับภรรยา
และใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายในฟาร์มม้าของเขาในมลรัฐมิสซูร่ี ทาไมชีวิตของคริสจึงเป็นเช่นนนั้ ประวัติ
ความเป็นมาของคริสน่าจะตอบคาถามน้ไี ด้ แม่ของคริสมาจากครอบครัวท่ีมีฐานะแต่ถูกตัดออกจากกองมรดก
เธอมีลูกท้ังหมด 4 คนซึ่งเกิดจากสามีคนละคน โดยที่ครสิ เป็นลูกชายคนโตที่ไม่มีโอกาสได้พบเห็นพ่อ
เพราะพ่อทิ้งไปตั้งแตเ่ กิดและถกู เลย้ี งดโู ดยพ่อเล้ียง สามคี นทสี่ ี่ของแมม่ ีอาชีพเป็นนกั หนังสอื พิมพ์ แต่ไม่
ประสบความสาเรจ็ ต้องย้ายไปตามเมอื งต่าง ๆ ครอบครวั มีฐานะยากจน โดยท่ีครสิ เล่าว่า ตอนเดก็ เขามี
เสื้อผ้าเพียงชุดเดียว เขาและน้อง ๆ ท้ังสาม ต้องถอดออกมาซักในอ่างอาบน้าและรอจนแห้งกว่าจะ
กลบั มาสวมใสไ่ ด้

9

ครอบครัวของเขาย้ายไปตามเมอื งตา่ ง ๆ จนมาตงั้ รกรากท่ีเมอื ง Bozeman ในมลรัฐมอนทานา่
แต่กลบั ถกู พ่อเล้ียงรังแกและทาโทษตลอดเวลา เพราะไม่ชอบใจและอจิ ฉาท่ีครสิ ถามคาถามแบบอวดรู้
และเก่งกวา่ เขาเสมอ จนถงึ ขน้ั มีการทาร้ายรา่ งกายกัน คริสจงึ ตัดสินใจทจ่ี ะเล่นกล้ามต้งั แตอ่ ายุ 14 ปี
เพื่อต่อสู้ป้องกันตนเอง จนทาให้พ่อเลี้ยงต้องหนีออกจากบ้าน ในท้ายท่ีสุด คริสเรียนจนจบโรงเรียน
มธั ยมตอนปลายและได้รับการเสนอทนุ การศึกษาให้เขา้ เรียนทม่ี หาวิทยาลยั ชิคาโก และมหาวิทยาลัยรีด
ในรัฐโอเรกอน ซึ่งครสิ กลับเลอื กทจ่ี ะไปเรยี นทีว่ ิทยาลยั รีด (Reed College) มหาวทิ ยาลยั รีดเปน็ มหาวิทยาลยั
Liberal Arts College ท่ีตดิ อันดับ 1 ใน 100 ของสหรัฐฯ แตค่ รสิ กลบั คิดว่า เปน็ การตัดสนิ ใจทีผ่ ิดพลาด
ทีส่ ดุ ในชวี ติ ของเขา เพราะเขาอยู่ในสภาพแวดล้อมทีไ่ ม่ดีนัก เพอ่ื นร่วมหอ้ งของเขาตดิ กัญชา แถมใช้
ชวี ติ ส่วนใหญน่ อกห้องเรียนและตัง้ ถามอย่างนา่ เบื่อแตเ่ หตกุ ารณท์ ่ีไมน่ า่ เกิดขึน้ คอื แมข่ องครสิ ลมื กรอก
เอกสารทางการเงนิ ทาให้เขาถูกตัดสิทธ์ิจากการไดร้ ับทนุ ฯ ส่งผลใหก้ ารเรยี นของเขาตกต่าลง จากท่ีเขา
ได้เกรด A ในทุกวิชาในเทอมแรก กลายมาเป็นเกรด F ในเทอมสอง จนทาให้เขาตัดสินใจออกจาก
มหาวิทยาลัย และกลับไปหางานเป็นคนงานก่อสรา้ งและนักผจญเพลงิ อยา่ งไรก็ตาม ครสิ ยังไม่ล้มเลกิ
ความตัง้ ใจทีจ่ ะศึกษาต่อ เขาตัดสินใจสมคั รเรียนต่อที่มหาวทิ ยาลัย Montana State แต่ครสิ ต้องอาศัย
น่ังรถเพอ่ื นบ้านมาเรยี นที่มหาวิทยาลัย ทาใหไ้ ม่สามารถมาเรยี นในคาบเรียนเชา้ ได้ โดยทมี่ หาวิทยาลัย
ไม่ยอมเปลี่ยนให้เขาเรยี นในคาบเรยี นช่วงบา่ ย จงึ ทาใหค้ ริสตดั สินใจออกจากมหาวิทยาลัยอีกครัง้ หนง่ึ
และแสวงหางานประทังชีวติ จากร่างกายที่บกึ บึนของเขา เช่น การไปทางาน ในอู่ตอ่ เรอื ท่ีมลรฐั Long
Island เป็นตน้

คริสให้สัมภาษณ์วา่ ประสบการณ์ในการเรียนมหาวทิ ยาลัยเปน็ เหมือนฝนั รา้ ย ทาให้ความฝนั
ของเขาตั้งแต่วัยเด็กท่ีจะเรียนจนไดร้ บั ปรญิ ญาเอกสลายไปจนสิ้น และจากการทเ่ี ขามเี พียงประวัติการเรยี น
มหาวิทยาลัยเพยี ง 1 ปีคร่งึ แถมประวตั ิการศกึ ษาทย่ี า่ แย่ ทาใหค้ วามเป็นอัจฉรยิ ะของเขาขาดความ
น่าเชอ่ื ถอื เชน่ เขาได้นาทฤษฎคี ณติ ศาสตรม์ าพิสูจน์ถึงการมอี ยจู่ ริงของพระเจา้ และเอกภพมาตง้ั เปน็
ทฤษฎีชื่อว่า Cognitive Theoretic Model of The Universe (CTMU) ปรากฏวา่ ในช่วงแรกไม่มีใคร
ทจ่ี ะกลา้ ตพี ิมพผ์ ลงานของเขา เพราะประวตั ิความเปน็ มาของเขานน่ั เอง1/

อยา่ งไรก็ดี เร่อื งราวของคริสมิใช่เปน็ Outliers เพียงคนเดียวท่ีไมป่ ระสบความสาเรจ็ เพราะ
จากการศกึ ษาของ Lewis Terman นักจติ วทิ ยา คน้ พบวา่ เดก็ ทเ่ี ป็นอจั ฉรยิ ะท่เี ขาเรียกเด็กกลุ่มนี้วา่
“Termites” จานวน 1,528 คนทั่วรัฐแคลิฟอร์เนีย และเขาได้ตดิ ตามศกึ ษาเด็กกลุ่มนไี้ ปอีกหลายทศวรรษ
ผลปรากฏวา่ กว่าคร่ึงหน่ึงประสบความสาเรจ็ ในชีวติ ตามที่คาด มีผลงานเปน็ ท่ปี ระจักษ์ โดยมี 70 คน
ทีม่ ีช่ืออยู่ใน American Men of Science และ 31 คน ปรากฏอย่ใู นหนังสือ Who’s Who in America
แต่มีสว่ นหนึ่งที่มีชวี ิตท่ีไมแ่ ตกตา่ งอะไรกับคนทั่วไปและบางส่วนกลับไมม่ ีงานทากม็ ี2/ ประวตั ิของคริส
ตอกยา้ วา่ การจะประสบความสาเร็จตามท่ตี ้ังใจไว้ ไม่ไดข้ ึ้นอย่กู ับวา่ เขาคนนั้นเปน็ อัจฉริยะหรอื ไม่ แต่
ขน้ึ อยู่กบั วา่ เขาจะไขวค่ ว้าโอกาสที่หยิบยื่นมาหรือไม่ สาหรับครสิ ทีเ่ ป็น Outliers น้นั เขาโชครา้ ยท่ีเกิดมา
ในสภาพครอบครัวที่ไม่ดี แถมคนรอบข้างไม่ได้เห็นความเป็นอัจฉริยะของเขา (แม้กระทั่งอาจารย์ใน
มหาวิทยาลัยทีไ่ มเ่ ปิดโอกาสให้เขาดว้ ยการตดั สิทธทิ์ นุ การศกึ ษาหรือแม้แตไ่ มใ่ หเ้ ขาเปล่ียนคาบเรียน)

ท้ายสุด ในรายการโทรทศั น์ “1 vs. 100” ท่ีคริสไปร่วมแข่งขันน้ัน เขาเลือกรับเงินเพียง
250,000 ดอลลาร์ สรอ. โดยไมต่ อบคาถามข้อตอ่ ไปเพือ่ รับเงนิ สูงสดุ ท่ี 1 ล้านดอลลาร์ สรอ. ไม่ทราบว่า
พวกเราทราบหรือไมว่ า่ คาถามดังกลา่ วถามวา่ อย่างไร

รณดล นมุ่ นนท์
22 มกราคม 2561

10

แหล่งท่ีมา:
1/ Malcolm Gladwell, Outliers: The Story of Success, Penguin Books, 2009 pp. 77-102
2/ https://iamia.me/2009/09/16/sufficiency-and-design-needs/

11

หนังสอื คอื ชวี ติ

สวสั ดคี รบั

ทุก ๆ เช้าผมจะมานั่งด่ืมกาแฟที่ร้าน A Cup ภายในสโมสรก่อนเขา้ ทางาน และมกั จะพบกบั
น้องคนหนึ่งถือหนังสือตดิ มือมานั่งอ่านเป็นประจา จนทาใหไ้ ดร้ ้จู ักวา่ ช่ือ น้องพริ้มเพรา กจิ พาณิชย์ (พริม้ )
ปจั จบุ นั ทางานอยฝู่ ่ายความร่วมมือระหว่างประเทศ และเม่อื ได้พูดคุยกนั จึงทราบวา่ มีเพอื่ นอกี 2 คน
ที่เคยทางานด้วยกนั ทฝี่ า่ ยบริหารการสอื่ สารองค์กร ท่ีชอบอ่านหนังสือเหมือนกนั คอื นอ้ งศรตุ รัตนวจิ ติ ร
(หนึ่ง) และน้องธัญดา วาณิชฤดี (แนน) ผมจึงถือโอกาสพานอ้ ง ๆ ทั้งสามคนไปพูดคุยกันถึงนิสัยรกั การอ่าน
ทศ่ี นู ยก์ ารเรียนรู้ ธปท. เมอ่ื เย็นวันอังคารที่ผ่านมา เพื่อนามาถ่ายทอดให้พวกเราใน weekly mail ฉบับนี้

นอ้ งหนึ่ง เล่าว่า เป็นคนชอบอา่ นหนังสือมาตัง้ แต่ยงั เด็ก เริ่มซึมซับการอา่ นมาจากนิทาน Disney
ทแ่ี ม่ซื้อมาให้ฝึกอ่าน รวมทั้งทุกคืนกอ่ นนอนแมจ่ ะเล่านิทานใหฟ้ ัง ทาใหถ้ ูกปลกู ฝังและคอ่ ย ๆ ซึมซับ
จนถึงชั้นประถมเริม่ ติดการอ่านหนังสือการ์ตูนญป่ี ุ่นตามประสาเด็กไทยทั่วไป และเมื่อไดเ้ รยี นปรญิ ญาตรี
ดา้ นภาษาและวรรณคดีองั กฤษ ทาให้ได้มีโอกาสได้อ่านงานวรรณกรรมประเภทต่าง ๆ มากมาย ไล่เรียงจาก
กวีนิพนธ์และบทละครยุคอลิซาบีธันของอังกฤษ ไปจนถึงนิยายสะท้อนด้านมืดของมนุษย์ในยุคใหม่
ซ่งึ นอกจากเร่ืองราวเหล่าน้จี ะสะท้อนแงม่ ุมใดแงม่ ุมหน่ึงต่อชวี ติ และสงั คมแลว้ ยงั ทาใหไ้ ด้เรียนรเู้ ทคนคิ
ของการเขียนทนี่ ักเขียนตา่ ง ๆ มักแทรกเข้าไปในงานเขยี นของตนเพือ่ ชว่ ยถ่ายทอดเรื่องราวให้มีรสชาติ
มากยง่ิ ขึ้น เสมือนเป็นการได้แวน่ ตาอันใหมใ่ นการมองวรรณกรรมและช่วยให้อา่ นงานเขียนตา่ ง ๆ ได้สนุก
มากยงิ่ ข้นึ ถอื เปน็ จุดเปลี่ยนสาคญั ในเรือ่ งการอา่ น และทาใหห้ ลงรกั การอ่านมากยิง่ ขึ้น

น้องพรมิ้ เลา่ วา่ พ่อและแม่จะอ่านหนงั สือให้ฟังก่อนนอนเป็นประจา เมอ่ื เริ่มอ่านเองไดจ้ ะเรมิ่
อ่านการ์ตูนท่ีชอบอ่านคือ โดเรมอน หนังสือเก่ียวกับวิทยาศาสตร์ อวกาศ ประวัติศาสตร์ ไดโนเสาร์
เม่อื ถึงช่วงเวลาพักตอนเรยี นหนงั สอื มักจะเขา้ ห้องสมดุ แทนทจี่ ะออกไปเลน่ กบั เพื่อน ๆ จนมคี วามคิดวา่
เมอื่ โตข้นึ จะเรยี นเป็นบรรณารักษ์ เพือ่ จะไดอ้ า่ นหนังสือในหอ้ งสมุดได้ทั้งวัน แตม่ าคดิ ว่า แม้จะเรยี น
ดา้ นอน่ื ๆ เราก็สามารถอ่านหนงั สอื ทเี่ ราสนใจได้ จึงตดั สนิ ใจเรยี นดา้ นศิลปศาสตร์ นอ้ งพร้ิมเสริมว่า
เม่ืออยู่ในห้องสมุดเหมือนตัวเองเขา้ มาในอีกโลกหนึ่ง เปน็ โลกที่มคี วามหลากหลาย มีหนังสือดัง ๆ ของโลก
ที่น่าอ่านมากมาย โดยเฉพาะในห้องสมุด ธปท.

น้องแนน ก็เช่นเดียวกัน รักการอ่านมาต้ังแต่เด็ก เริ่มจากอ่านหนังสือการ์ตูน ขายหัวเราะ
สาวดอกไม้กับนายกล้วยไข่ พอช่วงมธั ยมชอบอ่านนวนยิ ายตา่ ง ๆ แต่ตอนเรยี นเศรษฐศาสตร์ มคี วามสนใจ
ในด้านเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม จึงหาหนังสือจาพวกนี้มาอ่าน ทาให้เห็นมุมมองในหลายมิติซ่อนอยู่
ไม่ไดน้ ามาเปิดเผยอย่างตรง ๆ แต่ต้องนามาคิดวเิ คราะหเ์ ช่อื มโยงและคาดการณ์ไดว้ า่ ตอ่ ไปจะเกิดอะไรข้ึน

น้อง ๆ ไดแ้ นะนาหนงั สอื 3 เลม่ ให้อ่าน ดังน้ี 1. ถา้ โลกน้ไี มม่ ีแมว หอ้ งสมุดธนาคารแหง่ ประเทศไทย
2. จดั สรรเวลาดี มีรายได้เพมิ่ 10 เท่า และ 3. Strength Finder
12

นอ้ ง ๆ ไดใ้ ห้มุมมองของการรักการอา่ นไดอ้ ยา่ งน่าสนใจ เรม่ิ ต้นจากนอ้ งแนนท่ีกลา่ วว่า การอ่าน
ทาใหเ้ ราไดใ้ ช้ความคิด เพราะการอ่านต้องผา่ นกระบวนการคดิ ไม่มากก็นอ้ ย เปน็ จุดเร่ิมตน้ ท่ีดีทาให้เรา
รู้จักคิด เวลาเจอเหตุการณ์ต่าง ๆ เราจะมีสติฉุกคิดได้ว่าส่ิงน้ี “ถูกต้อง” หรือ “ไม่ถูกต้อง” ในขณะท่ี
นอ้ งหนึง่ ซง่ึ ปกตเิ ปน็ คนเสพตดิ หนังสอื จะอ่านหนังสอื ทุกวัน หนึง่ ปจี ะอ่านหนังสอื ได้ประมาณ 21 เลม่
นอ้ งหน่ึงเหน็ ว่า การอ่านเปน็ การฝกึ การเปดิ ใจให้เราเรยี นรูจ้ ากคนอน่ื มเี รอื่ งราวทจ่ี ะนามาเล่าสู่กันฟัง
ในเรอ่ื งเดยี วกัน แตล่ ะคนจะมมี ุมมองท่ตี า่ งกัน จะทาให้เราเขา้ ใจคนอน่ื มากข้นึ ไม่คิดแต่เร่อื งของตนเอง
สาหรบั นอ้ งพร้ิม กลา่ วท้ิงท้ายว่า ส่วนตัวไม่ไดก้ ดดนั ตัวเองว่าต้องอ่านใหไ้ ดก้ ี่เล่ม ทส่ี าคญั คือ เรารู้ว่าเรา
ไดเ้ รียนรูอ้ ะไรมากข้ึน เราต้องไมห่ ยดุ เรียนรู้ การอา่ นเป็นการเรยี นรู้ ไดท้ ั้งความสขุ และความเพลดิ เพลิน
ฝึกฝนให้อยกู่ ับตัวเอง ทาใหเ้ ราเป็นคนทนั โลก ทนั เหตุการณ์ เป็นประโยชน์กับตวั เองและกบั การทางาน
เม่ือถูกถามว่า การอ่านสามารถนามาใช้ให้เป็นประโยชน์กับงานของธนาคารได้อย่างไร น้องท้ังสาม
ตอบเป็นเสียงเดียวกนั ว่า การอา่ นเปน็ การปรับ mind set ให้เข้าใจคนมากขน้ึ ไมใ่ ชม่ องแคด่ ้านเดียว
หรอื ตดั สนิ คนอน่ื จากการกระทาเพียงครัง้ เดียว ทาให้ไม่มีอคตติ อ่ คนรอบขา้ ง นอกจากน้ี เมอื่ อา่ นมากขน้ึ
ก็ทาให้เรารู้ว่างานเขียนไหนดีไม่ดี สามารถเอามาปรับใช้ในงานท่ีทาอยู่ในปัจจุบันได้ นอกจากน้ัน
การอ่านหนังสือช่วยให้เรารู้รอบ ร้กู ว้าง ปรบั ตัวไดร้ วดเร็ว จบั ประเดน็ ได้ไว คิดวเิ คราะห์ ไดเ้ ปรียบในการ
คิดตอ่ ยอด เป็นประโยชน์กับงานทท่ี า

ทา้ ยสุด เม่ือไดส้ มั ภาษณน์ ้อง ๆ แลว้ ผมร้สู ึกดใี จท่ีมนี ้อง ๆ รุ่นใหมใ่ นแบงก์ชาติทีร่ กั การอา่ น
หนงั สือไม่หยดุ ทจ่ี ะเรียนร้สู ่ิงใหม่ ๆ พร้อมเติมทกั ษะใหต้ นเองตลอดเวลา และผมเช่ือมน่ั ว่านอ้ ง ๆ จะเปน็
กาลังสาคญั ของแบงก์ชาตติ ่อไป

รณดล น่มุ นนท์
29 มกราคม 2561

หมายเหตุ:
1. ขอขอบคณุ คณุ พชิ ญา การสมดี ฝา่ ยทรพั ยากรบุคคล ทร่ี ่วมสัมภาษณน์ อ้ ง ๆ และเปน็ ผ้เู ขยี นรว่ มใน
Weekly Mail ฉบบั น้ี
2. ขอแสดงความยินดกี บั นอ้ งญาณิศา สูตรเช่ยี วชาญ ที่ตอบถกู วา่ คาถามท่ี คริส แลงแกน เลอื กไมต่ อบ
ในรายการโทรทศั น์ “1 vs. 100” เพื่อรับเงนิ สูงสุดท่ี 1 ล้านดอลลาร์ สรอ. คอื คาถามท่ีวา่ “With
receipts of over $20 million. What’s the highest grossing NC-17 rated movie?” ซึ่ง
คาตอบคือ “Showgirls” พร้อมรับรางวัลเป็นแก้วกาแฟจากรา้ น Starbucks ครับ

13

การตัดสินใจทเี่ ที่ยงธรรม

สวัสดคี รับ
เม่ือบ่ายวนั เสาร์ที่ผ่านมา ผมขับรถออกไปซ้ือของที่ศนู ย์การค้าชื่อดังยา่ นลาดพรา้ ว และสงั เกตเหน็

รถขา้ งหน้ามผี ู้ชายเดนิ ลงจากรถกอ่ นรับบัตรผา่ นเข้าท่จี อด ตอนแรกกไ็ ม่ได้เฉลยี วใจอะไร จนกระทั่ง
รถคันดังกลา่ ววงิ่ เขา้ ไปจอดบนช้นั ทีก่ นั พืน้ ทเี่ ฉพาะให้กบั ผู้หญงิ เท่านนั้ เหตุการณ์ข้างต้นทาใหผ้ มคดิ ถงึ
เน้อื หาสาระทไ่ี ดร้ ับฟังจากการเสวนาโดย นพ. ธรี ะเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ รฐั มนตรี ว่าการกระทรวง
ศกึ ษาธกิ าร ในหวั ข้อ Rule of Law ที่ทา่ นไดใ้ หเ้ กยี รตมิ าเสวนาให้ผูบ้ รหิ ารและพนกั งานแบงก์ชาตฟิ ัง
ร่วม 3 ชั่วโมงเมื่อเช้าวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมไดค้ ิดตามตลอดการเสวนาวา่ “การตัดสนิ ใจและการกระทา
ของเรา (ไม่รวมท่ีผิดศีล 5) อยู่บนพื้นฐานของความเท่ียงธรรมหรือไม่ เป็นไปตาม หลักกู หลักการ
หรือหลักเกณฑข์ องสังคม”

เนอื้ หาการเสวนาส่วนหน่ึงมาจากหลกั สูตรวิชา “Justice” ท่สี อนโดยศาสตราจารย์ไมเคิล แซนเดล
(Professor Michael Sandel) เปน็ วิชาที่ได้รบั ความนิยมสูงสุดในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตดิ ต่อกันนานกวา่
ทศวรรษ มีนกั ศกึ ษาลงทะเบียนเรยี นมากกวา่ 1,000 คนในแตล่ ะภาคเรียน (ประมาณวา่ นกั ศึกษาทผ่ี ่าน
การเรียนวิชาน้รี วมกันมากกว่า 15,000 คน) จนทาให้ต้องยา้ ยไปเรียนกนั ในโรงละคร Sanders Theatre
สอดรับกับการบรรยายการสอนที่ ศจ. แซนเดล จะเชอื้ เชิญท้าท้ายใหน้ ักศกึ ษา ตอบคาถาม “อะไรคือ
การตัดสินใจท่ีเท่ียงธรรม” (What’s the right thing to do) พร้อมมีการถกเถียงกันอย่างเข้มข้น
มีชวี ิตชวี าและสนกุ สนาน1/

การตดั สินใจทใี่ หผ้ ้ชู ายลงจากรถเพือ่ ใหส้ ามารถไปจอดรถในพนื้ ทเ่ี ฉพาะผู้หญิงเทา่ นนั้ พวกเรา
คงมีคาตอบในใจแล้วว่าเป็นเร่อื งทีไ่ ม่สมควรกระทา (ยกเว้นมเี หตุผลทีน่ า่ รับฟังได้) แตใ่ นหลาย ๆ เหตุการณ์
การตัดสินใจอาจจะไม่ง่ายเช่นน้ัน โดยท่ี ศจ. แซนเดล ได้หยิบยกเหตุการณ์จาลองเพื่อให้นักศึกษาได้
ตัดสินใจ โดยสมมติว่าคุณเป็นพนักงานขับรถไฟที่ขับมาด้วยความเร็วสูง ข้างหน้ามีพนักงาน 5 คนที่
กาลงั ซ่อมรางรถไฟขวางรางอยู่ เผอิญรถไฟเบรกแตก การหยุดรถไม่เปน็ ผล ทนั ใดนั้น คุณสงั เกตเหน็ รางที่
สามารถเบ่ียงด้านขวามือและมคี นงานเพียงคนเดียวท่ียนื ขวางรางอยู่ คุณตระหนักว่าสามารถหักหลบรถไฟ
ไปทางเบี่ยงได้ ซ่ึงผลก็จะทาใหค้ นงานเพียงคนเดียวเสียชีวิต คณุ ควรจะตัดสินใจอย่างไร? นักศกึ ษาส่วนใหญ่
เลือกทจี่ ะหกั หลบ โดยให้เหตผุ ลว่า การเสยี สละหนึง่ ชวี ิตเพ่อื ชว่ ยอีก 5 ชวี ติ เปน็ ส่ิงท่ีเที่ยงธรรม ซ่ึงพอมี
เหตผุ ลท่ีรับฟังได้ แต่หากเปลี่ยนสถานการณ์เป็นว่า คณุ ยืนอย่กู ับสะพานเหนือรางรถไฟกบั ผชู้ ายตัวใหญ่
คนหนึง่ ซึ่งคุณสามารถผลกั เขาตกสะพานลงไปบนรางรถไฟดา้ นล่าง เพ่อื ขวางและหยุดรถไฟคนั ดังกล่าว
และหยุดยั้งไม่ใหร้ ถไฟวิ่งไปชนคนงาน คุณจะผลักชายดังกลา่ วหรือไม่? คาตอบท่นี ักศึกษาส่วนใหญ่ตอบคือ
จะไมผ่ ลกั ชายดงั กล่าวไปขวางทางเพราะรสู้ ึกวา่ เป็นการกระทาที่ผดิ 2/

14

อยา่ งไรกต็ าม หากพิจารณากันอยา่ งถ่องแทแ้ ล้ว การตัดสินใจหักหลบรถไฟไปทางเบ่ียงหรือผลกั
ผ้ชู ายไปขวางทางรถไฟ อยู่บนพ้นื ฐานเดยี วกันคอื รกั ษาชีวติ ของพนกั งาน 5 คน ดว้ ยการสละชีวติ ของ
คนบรสิ ุทธ์ิ 1 คน เปน็ ไปตามหลกั คดิ ทีเ่ จเรมี เบนธัม (Jeremy Bentham) นักปรัชญาผู้โดง่ ดังชาวอังกฤษ
ท่กี ล่าวไดว้ ่า มนุษย์มักจะตัดสนิ ใจบนพ้ืนฐานของการสร้างความสุขให้ได้มากท่ีสุด เพื่อป้องกันความเจ็บปวด
หรือความทุกข์ เป็นแนวคิดท่ีเรียกว่า การสร้างอรรถประโยชน์สูงสุด (Utilitarianism) 3/ แน่นอนว่า
นักศึกษาไมไ่ ดใ้ ชแ้ นวคิดข้างต้นมาตดั สินใจต่อเหตุการณส์ มมติทั้งสอง เพราะมฉิ ะน้นั นกั ศกึ ษาสว่ นใหญ่
คงจะตัดสนิ ใจไปแล้วว่าจะผลักผู้ชายไปขวางทางรถไฟ แต่ท่ลี ังเลเพราะจติ ใต้สานึกท่ีทาใหเ้ ราต้องครุ่นคิดว่า
เปน็ การกระทาท่เี ทีย่ งธรรมถูกตอ้ งหรือไม่ ผดิ ศลี ธรรมและความเชื่อทถี่ ูกปลกู ฝังมาตั้งแต่เดก็ หรือไม่

ศจ. แซนเดล ไดย้ กเหตุการณ์จริงมาให้นักศกึ ษาไดถ้ ามตวั เองต่อว่า What’s the right thing
to do? เป็นเหตกุ ารณ์ท่ีเกดิ ข้ึนในช่วงเดือนมถิ ุนายน ค.ศ. 2005 เมือ่ ทหารหน่วยซีลนาวกิ โยธนิ ของสหรัฐฯ
จานวน 4 นาย ไดร้ ับภารกจิ พิเศษให้ตามจบั ผนู้ าตาลบี นั ในเขตเทือกเขาในอฟั กานสิ ถาน ในระหวา่ งการ
เข้าพ้ืนท่ี พวกเขาไปพบชาวบ้านอัฟกัน 2 คนท่ีกาลังต้อนแพะอยู่บนหุบเขาโดยที่พวกเขาไม่มีอาวุธ
แถมคนหนงึ่ เป็นเดก็ อายเุ พยี ง 14 ปี ทาให้ทหารท้ัง 4 นายต้องถกเถยี งกันยาวนานวา่ ควรจะทาอย่างไร
เพราะไมไ่ ด้นาเชือกติดตัวมาเลย การจะมัดตัวพวกเขาไว้จงึ เปน็ ไปไม่ได้ จึงมีอยเู่ พียง 2 ทางเลือก คือ
ฆ่าพวกเขา หรือปล่อยตัวให้เป็นอสิ ระ ซึ่งก็มีความเส่ียงว่า พวกเขาจะไปบอกกลุ่มตาลีบัน ทหารทง้ั 4 นาย
เห็นพ้องในวินาทแี รกแล้วว่าปลอ่ ยพวกเขาไมไ่ ด้ แตด่ ว้ ยจติ ใต้สานกึ ว่า การฆา่ คนท่ีไรอ้ าวุธเปน็ สิง่ ท่ีผิด
ท้ายสุดกลับตัดสนิ ใจปลอ่ ยพวกเขาไป แตต่ ่อมาไมถ่ งึ คร่ึงช่วั โมง ทหารทั้ง 4 นายถูกล้อมด้วยนักสู้ตาลีบัน
กวา่ 100 นายทาใหเ้ กิดการสญู เสียชีวิตของทหาร 3 นาย (1 นายรอดชีวิตมาเลา่ เหตกุ ารณ์ภายหลงั )
พรอ้ มกับทหารสหรฐั ฯ อกี 16 นายที่มากบั เฮลิคอปเตอรเ์ พ่อื พยายามเขา้ มาช่วยแต่ถูกนกั สูต้ าลีบนั ยิงตก
เสยี กอ่ น 4/

การตัดสนิ ใจทไี่ ม่ปลิดชีวิตชาวบา้ นอัฟกนั ท้ังสองอาจถือเปน็ การตดั สินใจทผี่ ิดพลาด ทัง้ ๆ ท่ี
คาดอันตรายไดล้ ่วงหน้า แต่เป็นเพราะการตัดสินใจอยู่ท่ีบนพ้ืนฐานของศีลธรรมมากกว่า Utilitarianism
นนั่ เอง ศจ. แซนเดลไดส้ รปุ ในหนังสือ “Justice: What’s the Right Thing to Do?” ไวว้ ่า “ในการ
ตดั สนิ วา่ ส่ิงใดทคี่ วรทาและเที่ยงธรรมหรือไม่น้นั ไมค่ วรจะอยู่บนพ้นื ฐานวา่ คนหมู่มากจะไดร้ บั ประโยชน์
หรือรับประกันว่าทกุ คนมเี สรีภาพในการตดั สินใจ แต่อยู่ท่ีการใช้เหตุผลร่วมกันต่อความหมายของชวี ิตท่ดี ี
และการสร้างวัฒนธรรมท่ีโอบอุ้มกนั และแนน่ อนว่า ในการตัดสนิ ใจจะมีความเหน็ ต่างและมีข้อถกเถียงกนั
แต่ท่สี าคัญคือการเคารพและยอมรับในการตดั สนิ ใจบนพน้ื ฐานของเหตุผล5/ ดังนัน้ การตดั สินใจใด ๆ
อาจยากท่ีจะพิสูจน์ได้ว่าเที่ยงธรรมและถูกต้อง แต่การให้คุณค่าต่อกระบวนการและเหตุผลในการ
ตดั สินใจต่างหากที่ถือเปน็ หวั ใจสาคญั (Justice is not only the right way to distribute things.
It is also about the right way to value thing.)6/

รณดล นมุ่ นนท์
5 กมุ ภาพนั ธ์ 2561

แหลง่ ที่มา:
1/ กาแฟดา, โรงละครเปน็ หอ้ งเรียน วิชาปรชั ญาทฮ่ี าร์วาร์ด, กรุงเทพธุรกิจ On Line, 14 ตุลาคม 2556
http://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/536106
2/ Michael J. Sandel, ความยุตธิ รรม (Justice: What’s the right things to do?) สฤณี อาชวานนั กลุ
แปล สานักพมิ พ์โอเพ่นเวลดิ ์ส, 2557 หน้า 39-42

15

3/ Michael J. Sandel, ความยุตธิ รรม (Justice: What’s the right things to do?) สฤณี อาชวานนั กลุ
แปล สานักพมิ พโ์ อเพ่นเวลดิ ์ส, 2557 หน้า 54
4/ Michael J. Sandel, ความยตุ ิธรรม (Justice: What’s the right things to do?) สฤณี อาชวานันกลุ
แปล สานกั พิมพโ์ อเพ่นเวลดิ ์ส, 2557 หนา้ 42-45
5/ Michael J. Sandel, ความยุตธิ รรม (Justice: What’s the right things to do?) สฤณี อาชวานันกุล
แปลสานักพมิ พ์โอเพ่นเวลิด์ส, 2557 หน้า 333-335
6/ Michael J. Sandel, Justice: What’s the right things to do?, Penguin Books, 2010, p. 261

16

ความรกั ผ่านเนอ้ื เพลง

สวสั ดีครับ

“เม่ือวันท่ีชีวิต เดินเข้ามาถงึ จุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียม หัวใจ ความสุข
ความทกุ ข์ ไม่มีใครรู้วา่ จะมาเมอ่ื ไหร่ จะยอมรับความจริงท่เี จอไดแ้ คไ่ หน เพราะชวี ติ คอื ชวี ิต เมื่อมเี ขา้ มา
กม็ เี ลิกไป มสี ุขสมมีผดิ หวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทกุ วัน อยู่ที่เรยี นรู้ อยูท่ ี่ยอมรับมัน ตามความคิด
สติเราใหท้ ัน อยกู่ ับสงิ่ ท่ีมี ไม่ใชส่ ง่ิ ทีฝ่ นั และทาสิ่งนั้นให้ดีทีส่ ดุ …..”

ย่อหน้าข้างต้นเป็นเนื้อเพลง Live and Learn ท่ีพวกเราคุ้นหูและทาให้ได้น่ังคิดทบทวน
ความหมายของการดารงชีวิตเป็นอยา่ งดี แตห่ ากพวกเราได้รับทราบเบ้อื งหนา้ เบือ้ งหลังของคุณชีวนิ
(บอย) โกสิยพงษ์ ผแู้ ต่งเพลงน้พี รอ้ มเพลงท้ังหมดในอัลบ้ัม Rhythm & BOYd และนามาสกู่ ารเปน็
นักแต่งเพลงรักทีย่ อดเย่ียมที่สดุ ในยคุ สมัยนี้ จะทาใหพ้ วกเราได้รบั ร้พู ลังแห่งความรกั อยา่ งแท้จริง

บอย โกสิยพงษก์ บั พ่อแมแ่ ละพน่ี อ้ ง Rhythm & BOYd อัลบม้ั แรกของบอย

คลิกฟงั เพลง Live and Learn & กมลา สโุ กศล คลกิ ฟังเพลงฤดทู แี่ ตกต่าง บอย โกสิยพงษ์

บอย โกสิยพงษ์ ไดใ้ หส้ ัมภาษณผ์ า่ นบทความของ The Standard เมื่อวนั ที่ 30 ม.ค. ทีผ่ า่ นมา1/
ถึงชีวติ ของเขาตัง้ แตเ่ ด็กทเ่ี ป็นเดก็ โขง่ หวั ทึกของชัน้ เรยี นจนมาเป็นเขาในวันน้ี โดยเฉพาะความสัมพนั ธ์
ระหว่างเขาและพอ่ แม่ เขาไดเ้ ลา่ ว่า ครอบครวั ทั้งพ่อและพี่นอ้ งทุกคนเปน็ คนฉลาดหมด เรียนหนงั สือ
ได้เกยี รตนิ ยิ มและได้ทนุ ไปเรียนฟรี แต่สาหรับเขากลับเป็นเดก็ ที่เรียนร้งั ทา้ ยมาตลอดต้ังแตเ่ ด็ก ทั้งห้อง
มีนักเรยี นอยู่ 45 คน เขามักจะผลดั กบั เพ่ือนอกี คนเปน็ “บว๊ ย” ของห้อง จนทาใหโ้ รงเรยี นเชิญให้เขา
ลาออก แตแ่ ทนทคี่ รอบครวั เขาจะปล่อยใหเ้ ป็นวิถที างชวี ิต พอ่ และแมเ่ ขาตา่ งใหก้ าลงั ใจ เพื่อให้บอย
ส้ตู ่อไป โดยที่บอยยงั จาคาพูดของแม่ที่ว่า “ดีแลว้ ท่ีบอยเรียนไม่เกง่ แบบพ่ีน้องคนอ่ืน ๆ เพราะตอนเด็ก ๆ
แม่โง่มากเลย การบา้ นแม่กท็ าไมไ่ ด้ สอบกไ็ ม่ได้ ลอกเพอื่ นประจาเลย เพราะฉะนน้ั แม่ก็จะไดม้ ีบอยเป็น
เพอ่ื นสกั คนหนึ่งในบ้านทเ่ี ป็นเหมือนแม่ คาพดู ของแมท่ าให้เราไม่รสู้ กึ โดดเด่ียวรสู้ กึ ว่าโงเ่ หมือนแมก่ ็ดี
นะเน่ยี แม่ผมเขาเปน็ คนสไตล์น้ี”

นอกจากนั้น บอยยังถือว่าพ่อเป็นวีรบุรุษจากการเป็นนักสู้ ขยันหมั่นเพียร และรู้จักใช้ชีวิต
อยา่ งพอเพยี งและพูดให้บอยฟงั เสมอ ๆ วา่ “หวั ใจเราอยู่ทีไ่ หน ทรัพยส์ มบตั เิ ราก็อยูท่ ี่นั่น ถา้ เราทางาน
อะไรใหญ่ ๆ อปุ สรรคเขา้ มา แปลว่าดีนะบอย เพราะนั่นหมายถึงว่า ถา้ เราผา่ นมนั ไปได้ เดีย๋ วผลลัพธ์
มันจะดขี ึน้ ” ดว้ ยแรงบนั ดาลใจจากครอบครัวและความรักในด้านดนตรตี ั้งแต่เดก็ ทาให้บอยตดั สนิ ใจ
ไปศึกษาตอ่ วิชาดนตรีทีม่ หาวิทยาลัย UCLA และทาใหเ้ ขาคน้ พบตัวตนของเขาอย่างแทจ้ รงิ โดยท่ีบอย
ได้เขียนเล่าไว้ในเพจของตัวเองว่า “ใช้เวลา 5 ปี ผมมี A- ตัวเดียว ที่เหลือคือ A ล้วน ๆ ท้ังหมดนี้
ไมไ่ ด้มาจากการต้งั ใจเรยี นเลย มนั มาจากการทีผ่ มรักมนั สุดหัวใจ อยากรอู้ ยากเหน็ อยากเข้าใจไปหมด
ผมไม่เคยท่องหนงั สือ แตอ่ า่ นมนั จนเขา้ ใจ”

17

ภายหลังจบการศึกษา บอยตัดสนิ ใจอยู่ทางานท่ีอเมริกาต่อเพอ่ื เรียนรูว้ ิทยายทุ ธ์จากคา่ ยเพลงดัง ๆ
พรอ้ มกับการแต่งเพลงไทยเพ่ือออกอัลบ้ัมอย่างท่ีตัวเองตั้งใจ ด้วยการขอเงนิ ร่วม 2 ล้านบาทจากครอบครัว
มาเป็นทุนประเดิม แต่เหตกุ ารณท์ ่ไี มค่ าดฝันก็เกิดขน้ึ เม่อื ถูกมอื ดีขโมยเดโมอลั บ้ัม Rhythm & Boyd
ท่ีเขาตั้งใจทามานานกว่า 6 เดอื นไป ทาใหเ้ ขาแทบจะหมดกาลังใจ โดยเล่าวา่ “ผมจาไดว้ ่าแขนขาผม
อ่อนแรงอยา่ งอธิบายไม่ถกู และทรดุ ตวั ลง น่งั กับพ้ืนโรงรถอยา่ งไม่กลัวกางเกงเป้ือน แล้วนา้ ตาก็คอ่ ย ๆ
ไหลออกมาเหมอื นทานบแตก และตดั สนิ ใจวา่ จะยุติความฝันนลี้ ง หลงั จากละลายเงินของพ่อแมไ่ ปถึง
2 ลา้ น ในระยะเวลาเพยี งปีเดยี ว” คืนนั้น บอยตดั สนิ ใจโทรศพั ท์กลบั มาที่บ้านตอนตี 2 และแทนทแี่ ม่
ของเขาจะบอกใหเ้ ขาล้มเลิกความต้ังใจ กลับพูดปลอบมาดว้ ยเสียงท่ีอบอุ่นและอ่อนหวานวา่ “ชวี ิตคนเรา
กเ็ หมอื นฤดู ตอนนี้ชวี ิตบอยกาลงั อย่ใู นฤดูฝนจะไมใ่ ห้ฝนตกก็ไม่ได้ แตถ่ า้ บอยอดทนใหฤ้ ดูฝนมนั ผ่านไป
บอยจะพบวา่ ฟ้าหลังฝนเน่ียมันงดงามเสมอ” คาพดู น้ไี ดก้ ลายเป็นแรงบันดาลใจใหก้ ับบอยในการทาอลั บ้ัม
Rhythm & Boyd จนเสร็จสมบูรณ์ และเปน็ ที่มาของเนื้อเพลง Seasons Change ฤดูท่ีแตกตา่ งในเวลา
ตอ่ มา

แมว้ า่ บอยจะประสบความสาเร็จเป็นนกั แตง่ เพลงทโ่ี ด่งดงั ท่สี ดุ ในยุคน้ี แตช่ ีวติ ของเขาต้องเผชิญ
กบั มรสุมคร้ังแลว้ คร้งั เล่า โดยเฉพาะในชว่ งท่คี นใกลช้ ดิ ทยอยจากเขาไปทีละคน ตั้งแต่ พ่อ แม่ คณุ ยาย
พ่ีชาย และพ่เี ขย เป็นสถานการณ์ที่เขาไม่ไดเ้ ตรียมตั้งรบั และยอมรับความเปน็ จริงไมไ่ ด้ บอยได้กล่าวไว้ว่า
“พ่อคอื หลักของชีวติ ผม ท่ผี ่านมา ไม่วา่ ผมมีปัญหาอะไร ผมไปคุยกับพ่อแป๊บเดยี วผมหายเลย ถา้ พ่อพูดว่า
ใหค้ ดิ อยา่ งน้ี ผมกจ็ ะคิดตามน้ี ผมจะเชื่อตามนน้ั เลย ผมเป็นคนแบบนมี้ าตลอดชีวิต แต่พอพ่อไม่อยูแ่ ล้ว
ผมเลยไม่รู้จะทายังไง พ่อไม่ได้บอกไว้น่ีว่าเมื่อพ่อตายแลว้ ผมต้องคิดยังไง ผมเลยคิดกับเรื่องน้ีไม่เป็น”
แตด่ ว้ ยกาลงั ใจและการเตอื นสตขิ องภรรยา ทาให้บอยกลับลุกขนึ้ เพื่อต่อสูก้ ับชีวติ ต่อไป

บอยไดท้ ้ิงทา้ ยไว้ว่า “หลงั จากฟงั ตุ้ยบอกให้ลกุ ขนึ้ สู้ ผมเลยคิดวา่ ยังไงเราต้องสู้ ภรรยาเราก็ยังอยู่
ลกู เราก็ยังอยู่ ผมเลยย้อนกลับมาคดิ วา่ พ่อสอนอะไรกับเราไวบ้ า้ ง สิ่งท่ีพ่อพดู ประจาเลยคอื Learn to live
with it เรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน ไม่ว่าอะไรจะเกิดข้ึนในชีวิต” และนี่คือที่มาของเพลง Live and Learn
เป็นเร่อื งราวของความรกั ท่คี นใกล้ชิดไดม้ อบให้ และพวกเขาก็กาลังรอความรักที่พวกเราจะมอบใหเ้ ชน่ กนั
ถือเป็น weekly mail ท่ีขอมอบความรักและผูกพันให้กับพวกเราทุก ๆ คน ในสัปดาห์แห่งความรัก
Valentine’s Day ครับ

ทา้ ยสดุ ทา่ นทราบหรือไมว่ า่ บอย โกสิยพงษ์ และวง Room39 รูจ้ ักกันได้อย่างไร และบอยไดแ้ ต่ง
“นทิ านเพลง” ชือ่ อะไรใหว้ ง Room39 ได้ขับรอ้ ง

รณดล น่มุ นนท์
12 กมุ ภาพนั ธ์ 2561

แหลง่ ท่ีมา:
1/เค้า มีนานนา, THE STANDARD, บอย โกสิยพงษ์ จากเด็กโข่งหัวทบึ ของชน้ั เรียน สนู่ ักแตง่ เพลงรักท่ี
ยอดเยี่ยมที่สดุ , 30 มกราคม 2561
https://thestandard.co/boyd-kosiyabong/
https://www.siamzone.com/music/thailyric/2717

18

ลูกไมห้ ล่นไม่ไกลต้น

สวัสดีครบั

ข่าวการขอลาออกจากราชการของทา่ นผู้ว่าราชการจงั หวดั จนั ทบรุ ี นายวิทูรัช ศรนี าม ภายหลัง
ค้นพบว่า ตนเองได้ลงนามในหนังสือสั่งการท่ีมีความผิดพลาดในถ้อยคา ในช่วงการลงพื้นที่ประชุม
คณะรัฐมนตรสี ัญจร เปน็ ขา่ วทสี่ ร้างกระแสในสังคมพอสมควร ซึ่งผวู้ า่ ฯ วทิ ูรัช ได้ให้สัมภาษณต์ ่อส่ือมวลชน
สนั้ ๆ วา่ “หากไปอา่ นหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลงิ ศพ นายยง ศรนี าม บิดาของผมเอง ชื่อหนงั สือ
พ่อ..พระ1/ จะทราบเหตผุ ลถึงการลาออกครั้งนี้”

ทาให้ผมต้องรบี ไปหาหนังสืออนสุ รณเ์ ล่มน้ีมาอา่ น เพราะคุณยง ศรนี าม ทา่ นไมใ่ ช่ใครอ่ืนไกล
เปน็ อดตี ผู้อานวยการ ฝ่ายกฎหมาย แบงก์ชาติ และเม่ือรับทราบวา่ บุตรสาวของทา่ น คุณยวุ นชุ มหาเอก
ทางานอยู่ทฝ่ี ่ายกฎหมาย ทาให้ผมสนใจทจ่ี ะได้รจู้ กั คณุ ยงจากคนท่ีใกลช้ ดิ ท่านโดยเฉพาะแนวคดิ ในเรื่อง
ความรับผดิ ชอบต่อบทบาทหนา้ ที่ของตนเองช่วงพักเทย่ี งของวันอังคารทีผ่ ่านมา ผมจึงได้ไปนัง่ สัมภาษณ์
คณุ ยวุ นชุ ทีบ่ ริเวณหอ้ งสมดุ เดิม คุณยวุ นชุ เล่าว่า ตนเองเปน็ บตุ รคนที่ 4 ในบรรดาพน่ี ้องท้ังหมด 5 คน
คณุ พ่อเปน็ ผพู้ พิ ากษา การทางานต้องยา้ ยถน่ิ ฐานอยู่เปน็ ประจา ทาใหไ้ ด้รู้จกั ผู้คนหลากหลาย คุณพอ่
จะสอนว่า “เราต้องครองตนใหเ้ หมาะสม อย่างสมเกียรติ และอย่างถกู ต้อง” นอกจากน้นั ตนเองยงั ได้เห็น
ตัวอย่างทดี่ ขี องการทางาน การครองตนและการครองเรอื นจากคุณพอ่ และคณุ ศิริ อตโิ พธิ อดตี ปลัด
กระทรวงยตุ ิธรรม ประธาน ปปป. ซ่ึงบา้ นพกั ของทา่ นและคุณพอ่ จะอยตู่ ดิ กันนับเป็นแนวทางในการ
ดาเนินชีวิตทดี่ แี ละถกู ตอ้ งของลูก ๆ สืบมา

คณุ ยง ศรนี าม และลูก ๆ คุณยุวนุช มหาเอก พร้อมหนังสอื อนสุ รณ์ของคณุ พ่อ

คณุ ยวุ นชุ ยังจาเหตุการณ์หน่ึงทีแ่ สดงถึงความซอื่ ตรงของคณุ พ่ออยา่ งแม่นยา เมื่อพ่อคา้ ในตวั
จังหวัดได้นาโทรทศั น์สีมาให้ท่ีบ้านทดแทนโทรทัศนข์ าวดา ลกู ๆ ต่างกด็ ใี จท่จี ะไดด้ ทู ีวสี ีเหมือนกับ
เพ่ือนบา้ น แต่เม่ือคุณพอ่ กลับมาบ้านกลับเรียกใหพ้ ่อค้าคนดงั กลา่ วนาโทรทศั นเ์ คร่อื งดงั กล่าวกลับไป
นอกจากน้ี คณุ พ่อยังเปน็ ผทู้ ่ีเรยี กรอ้ งให้มกี ารปรับเงินเดือนของข้าราชการตุลาการ เน่อื งจากเห็นว่า
ถา้ คนทร่ี กั ษาความยุติธรรมยังมปี ัญหาเร่อื งปากท้องแล้วเราจะรักษาความยุตธิ รรมให้คนอน่ื ไดอ้ ยา่ งไร
ตอนทีค่ ณุ พอ่ ตัดสินใจมาทางานทีแ่ บงกช์ าติคุณพ่อเรียกลูก ๆ มาน่งั พร้อมหน้าแลว้ บอกวา่ “ตอ่ ไปนี้
ลกู ๆ จะไม่ไดเ้ ปน็ ลกู ผู้พิพากษาอกี ต่อไปเพราะพ่อจะมาทางานที่แบงก์ชาติ” ท่านเริ่มงานครัง้ แรกในปี
พ.ศ. 2523 จนเกษียณในปี พ.ศ. 2532 ต่อมาเมื่อเกดิ วกิ ฤตเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2540 ทา่ นไดร้ ับเชิญ
ใหเ้ ข้ามาช่วยแก้ไขปัญหาของประเทศชาติอกี คร้ังหนึง่ ในระยะเวลาสน้ั ๆ

เม่ือทา่ นเข้ามาทางานที่แบงกช์ าติ ท่านไดเ้ ชญิ ลูกนอ้ งทุกคนมาพร้อมหนา้ แล้วบอกว่า ตอนนี้
ผมไม่ได้เปน็ ผ้พู พิ ากษาแลว้ “อยา่ เรยี กทา่ น” ให้เรียก “พยี่ ง” ประตหู ้องพี่ยงจะเปดิ ตอ้ นรับทุกคน

19

ไม่วา่ ใครมปี ญั หาเรื่องงาน เรือ่ งส่วนตวั มาบอกเล่าพดู คุยไดท้ ุกเรอ่ื ง ทกุ เวลาทาให้ทุกคนรสู้ กึ เป็นกนั เอง
และซาบซึ้งในความโอบอ้อมอารขี องพยี่ ง พ่ียงจึงเป็นทเ่ี คารพรกั ของทกุ คน แม้แต่พนกั งานตวั เล็ก ๆ
ท่านก็เอาใจใสถ่ ามทกุ ข์สุขของครอบครัวอยเู่ ป็นประจารวมถึงกริ ิยาอาการท่แี สดงออกตอ่ ลูกนอ้ งกเ็ ปน็
แบบพีน่ ้อง พดู คยุ แบบเป็นกันเอง และจะใช้คาลงท้ายว่า “จ้ะ” โดยตลอด จะนง่ั ทานข้าวรว่ มกบั ลกู น้อง
ไม่แยกโตะ๊ แม้แตเ่ ลขา พี่ยงกจ็ ะบอกว่า “ไม่ต้องอยเู่ ย็น ได้เวลากก็ ลับบา้ นได้” แต่เม่ือมงี านทเี่ ป็นทางการ
หรือการประชุมหรืออยู่ต่อหน้าสาธารณชนก็จะให้เกียรติกับทุกคนท่ีมีตาแหน่งหน้าที่ แม้ว่าคน ๆ น้ัน
จะเปน็ คนค้นุ เคยหรอื ลกู หลานกต็ าม

ตอนทค่ี ุณยุวนชุ ได้เข้ามาทางานทแี่ บงก์ชาติในปี พ.ศ. 2531 คุณยงยังได้ให้ข้อคดิ ว่า “การทางาน
นะลกู อยา่ หวัง 2 ขน้ั ทางานให้เตม็ ท่ี ทางานเพ่ืองาน ไมต่ ้องหวังวา่ เราจะได้อะไรตอบแทน การวางตัว
เปน็ สิ่งสาคัญไมว่ า่ เราจะอย่ใู นตาแหนง่ ไหนเราตอ้ งให้เกียรติทุกคนไม่โอ้อวด ไม่ดถู ูกคนอืน่ ”

คุณยวุ นุชเลา่ ว่า ตอนท่ีคณุ วิทรู ชั ไปรับตาแหนง่ ปลัดอาเภอท่จี ังหวดั อุบลราชธานี ขณะนนั้ ยังไม่มี
บ้านพักตอ้ งเชา่ บ้านอยู่เอง ด้วยความที่เงินเดอื นขา้ ราชการกไ็ มม่ าก จงึ เชา่ บ้านหลงั เลก็ ๆ อยู่ คณุ พ่อได้
ใหค้ วามเห็นวา่ “บ้านเช่าเลก็ ไปไมเ่ หมาะสมกบั ตาแหนง่ หนา้ ทเ่ี กียรติยศตอ้ งมี ต้องดารงตนให้เหมาะสม
ไม่ให้ใครมาติฉนิ นนิ ทาได้ ให้ประหยัดค่าใช้จา่ ยดา้ นอน่ื และอย่าฟุ่มเฟือย” พชี่ ายจึงตอ้ งหาบ้านเช่าใหม่
ให้ดูเหมาะสมกับตาแหน่งหน้าที่เม่ือถามว่า คุณพ่อเคยเล่าให้ฟังหรือไม่ว่ามีเหตุการณ์ใดท่ีภาคภูมิใจ
ในการทางานทแ่ี บงกช์ าติ คุณยุวนุชเลา่ ให้ฟังวา่ เป็น “เหตกุ ารณล์ อยตัวค่าเงนิ บาท” เหตกุ ารณค์ ร้งั นั้น
จะมผี ู้ท่ีรวู้ า่ จะมกี ารลอยตัวค่าเงนิ บาทเพยี งไมก่ ่คี น หนึ่งในนน้ั คือคณุ พอ่ คุณพ่อรักษาความลับอยา่ งดีย่ิง
ไมม่ ีใครไดล้ ว่ งร้เู ลยว่าเหตุการณ์นี้จะเกดิ ขึ้นเมอื่ ไร ท่านเลา่ ให้ลูก ๆ ฟังภายหลังว่า “ลองคิดดูซิว่า ถ้าเรา
ร้แู ล้วไปบอกคนโน้นคนน้ี กจ็ ะมีคนท่เี ตรียมการเพ่ือจะได้ผลประโยชน์อย่างมหาศาลกับเหตุการณ์ดงั กลา่ ว
เป็นการเอาเปรยี บคนอน่ื ”

ท้ายสุด คุณยุวนุชได้ฝากข้อคิดของคุณพ่อในการทางานว่า “เราทกุ คนมีหนา้ ท่ี เราต้องทาหน้าที่
ของเราใหด้ ีทส่ี ุด เพื่อเปน็ เกราะคุ้มครองตัวเรา เม่อื กลับมาบา้ นเราจะได้นอนหลบั ได้อย่างสบายใจ รวมถงึ
เราตอ้ งทางานเปน็ ทมี เปน็ อันหนงึ่ อนั เดยี วกัน ต้องทุม่ เทอทุ ิศตน ชว่ ยกนั ทางานแม้งานจะหนกั เรากจ็ ะ
ทางานใหส้ าเรจ็ ไปดว้ ยกัน”

เมื่อผมได้ฟังจากท่คี ุณยุวนุชได้เลา่ มาข้างตน้ พร้อมอา่ นประวตั แิ ละคาไวอ้ าลัยของคุณยง ศรีนาม
แล้ว ถงึ ได้ซาบซ้ึงแก่ใจว่า “ลกู ไม้หล่นไม่ไกลต้น” นน้ั มคี วามหมายอย่างไร สอดรับกบั เนื้อหาท่ีผู้วา่ ฯ วิทูรัช
ได้เขยี นไว้ในหนงั สอื อนุสรณ์ที่ว่า “……..ตั๋งจะไม่ทาให้คุณพ่อเสยี ช่ือแน่นอนครับ”2/

รณดล นมุ่ นนท์
19 กมุ ภาพันธ์ 2561

แหล่งท่ีมา:
1/ หนงั สือ พ่อ..พระ หนังสอื อนสุ รณ์ในงานพระราชทานเพลงิ ศพ นายยง ศรนี าม 15 มกราคม 2560
2/ คณุ พิชญา การสมดี ฝ่ายทรัพยากรบคุ คล รว่ มสัมภาษณพ์ ร้อมเป็นผเู้ ขียนร่วม ใน Weekly Mail ฉบบั น้ี

หมายเหตุ:
ขอแสดงความยนิ ดีกับคณุ ปวนี ัฐ คงบุญ ฝสจ. ที่ตอบถกู วา่ บอย โกสิยพงษ์ รู้จกั วง Room 39

จาก Youtube ซึง่ ตอนนน้ั Room 39 เรม่ิ ตน้ รวมตัวกนั ด้วยการนาเอาเพลงของนักร้องคนอน่ื มาร้อง
สาหรบั นิทานเพลงที่บอยแตง่ ให้กบั วงนี้เล่นชอ่ื ว่า “ไม่วา่ เมือ่ ไหร่” พร้อมรับรางวัลเป็นแผน่ CD เพลง
ของบอย โกสิยพงษ์ ครบั

20

องคก์ รที่ไม่ยดึ ตดิ

สวัสดีครับ
ในช่วง 5 ปที ่ผี ่านมา ผมมกั จะเลอื กรบั ประทานอาหารกลางวนั ภายในสโมสรแบงก์ชาติ ดว้ ย

เหตุผลของความสะดวกและเวลาท่ีมจี ากดั ทาใหผ้ มเกิดนิสยั ทเี่ คยชนิ และอยู่ในกับดักของ comfort zone
จนพลาดการออกไปรับประทานอาหารอร่อย ๆ ท่ีมีอยู่มากมาย ไล่เรียงต้ังแต่ตลาดเทเวศร์ไปจนถึง
บางลาพู อย่างไรกด็ ี เมื่อกล่าวถึงความเคยชนิ หรือการอยู่ใน comfort zone ของพนักงานในองค์กรแล้ว
เราคงต้องมาไตร่ตรองกนั ดี ๆ เพราะในโลกทม่ี กี ารเปลี่ยนแปลงอยา่ งรวดเร็ว

องค์กรท่ีจะอยู่รอดได้นั้นต้องพ่ึงพาความรักและความผูกพันของพนักงานที่จะสร้างให้เกิด
ความคิดริเร่ิม ความร่วมมือร่วมใจกัน เพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงนั้น ๆ ทั้งนี้ บทความเร่ือง
Let your Workers Rebel1/ ท่เี ขยี นโดย Francesca Gino อาจารย์ประจาแห่ง Harvard Business
School ได้ระบวุ ่า พนักงานท่ีอย่ใู นองคก์ รมาระยะหนงึ่ จะถกู หล่อหลอมให้เข้าไปสู่วัฒนธรรมทีเ่ รียกว่า
“พวกมากลากไป” ไมอ่ ยากเหน็ การเปลีย่ นแปลง ที่ทาให้ตนร้สู กึ อดึ อดั ขออยู่แบบน่ิง ๆ ทางานในสง่ิ ที่
ตนถนดั ซงึ่ จากการสอบถามพนกั งานในองคก์ รช้ันนาทั่วสหรัฐฯ พบวา่ กว่าครึง่ หนึ่งเห็นวา่ องค์กรของ
ตนมีลักษณะดังกล่าว และไมเ่ หน็ ว่าเป็นเรอื่ งท่ีแปลกท่เี ป็นเช่นนนั้

เหตผุ ลหลกั ทท่ี าให้พนักงานองคก์ รเข้าสู่ comfort zone น้ัน เกดิ จากความกดดนั จากเพ่อื น
ร่วมงานทีไ่ ม่อยากเห็นตนเองเปน็ แกะดาในฝูง และเม่ือพบว่า ชีวิตตนเองลาบากขึ้น เมื่อมีการเปลี่ยนแปลง
ยิ่งทาให้เชื่อมั่นว่าการทาตัวเป็นแกะขาวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งในฝูงเป็นเร่ืองท่ีถูกต้อง วัฒนธรรมองค์กรใน
ลักษณะข้างต้น ไม่ได้ช่วยเก้อื หนุนให้พนักงานได้นาศักยภาพท่ีแท้จริงของตนเองมาใช้ นามาสู่ความ
ลม้ เหลวขององคก์ รท่ีครง้ั หนึ่งเคยเปน็ บริษทั ยักษ์ใหญข่ องโลก ไม่วา่ จะเปน็ บริษทั Palaroid หรือบรษิ ัท
BlackBerry ดังนนั้ Francesca Gino เหน็ ว่า องคก์ รที่จะอยรู่ อดและตอบสนองตอ่ การเปลีย่ นแปลง
ตอ้ งเรง่ สร้างวัฒนธรรมทีเ่ รียกว่า “การไม่ยึดตดิ “ (Constructive Nonconformity)

การจะสร้างวัฒนธรรมองค์กรในลักษณะ Constructive Nonconformity ได้น้ัน องค์กร
ต้องส่งเสรมิ ให้พนกั งานได้เป็นตัวของตวั เอง เชน่ สายการบิน Southwest Airlines ไดเ้ ปดิ โอกาสให้
พนักงานต้อนรบั บนเคร่อื งบิน ไดใ้ ช้ขอ้ ความของตนเองในการสื่อสารใหผ้ โู้ ดยสารได้รบั ทราบในเรื่อง
ความปลอดภัยก่อนเคร่ืองบินข้นึ แทนที่จะใช้ข้อความท่ีสายการบินกาหนด ถือเปน็ การเปิดโอกาสให้
พนกั งานได้เรยี นร้ดู ว้ ยตนเองว่าต้องส่ือสารอยา่ งไร นอกจากนั้น องคก์ รต้องตั้งคาถามถงึ การทางานใน
ลกั ษณะ conformity พร้อมให้พนักงานได้ต้ังคาถามนีต้ ่อตนเองตลอดเวลา ทั้งน้ี Max Zanardi
ผู้จัดการโรงแรม Ritz-Carlton ในเมืองอิสตนั บูลไดก้ ระต้นุ ให้พนักงานในโรงแรมไดถ้ ามตนเองตลอดเวลา
วา่ ทาไมถึงตอ้ งทางานในลักษณะนี้ และหากมกี ารปรบั เปล่ียนจะเกิดอะไรข้นึ (Why? และ What if?)
ส่งผลให้พนกั งานทาสวนท่ีบรเิ วณระเบยี งห้องอาหาร ฉุกคดิ ข้ึนมาไดว้ ่า ทาไมเราตอ้ งปลกู ดอกไม้

21

หากเราปลกู ผักหรือสมุนไพรแทนล่ะ? ความคิดท่ีโลดแล่นของพนกั งานคนดังกลา่ ว นามาสกู่ ารแปลงสวน
ดอกไม้ให้เป็นสวนปลูกผักและสมุนไพรแทน ทาให้ผู้มารับประทานอาหารที่โรงแรมต่างพากันชื่นชม
ในเวลาต่อมา

นอกจากการส่งเสริมให้พนกั งานไดเ้ ป็นตวั ของตัวเอง พร้อมต้ังคาถาม Why? และ What if? แลว้
ผูน้ าต้องสรา้ งใหส้ ิ่งแวดล้อมภายในองค์กรมีความทา้ ทายตลอดเวลา เช่น ร้านอาหาร Pal’s Sudden
Service ร้านอาหารจานดว่ นในเขตตอนใต้ของสหรัฐฯ มกี ารหมุนเวียนพนกั งานตลอดเวลา ตั้งแต่ผู้ทา
หน้าที่รับคาสั่ง ปรุงอาหาร ไปจนถงึ ทาความสะอาด โดยทุก ๆ เช้า ผู้จัดการจะเป็นผู้มอบหมายงานใหก้ ับ
พนักงานแต่ละคน เพ่ือให้พนักงานได้มีโอกาสปฏิบัติงานในทุก ๆ ด้านเรียกได้ว่า ไม่ให้บินเครื่องบิน
ในลักษณะ auto pilot ที่จะทาใหเ้ กิดความร้สู ึกทางานแบบจาเจพร้อมต่นื ตวั ตลอดเวลา

ทา้ ยสดุ ปจั จัยสาคัญทส่ี ดุ ที่จะทาให้เกิด Constructive Nonconformity ในองคก์ รนั้นขึน้ อยกู่ ับ
ผบู้ ริหารและพนกั งานทุกคนทต่ี อ้ งเปดิ ใจรับฟัง สร้างวัฒนธรรมการส่อื สารทส่ี ร้างสรรคแ์ ทนทจ่ี ะถามว่า
“ใครไมเ่ ห็นดว้ ยกบั แผนงานนี้?” ควรจะเปลี่ยนคาถามเป็นว่า “พวกเรามีขอ้ มูลอะไรทีค่ ดิ ว่าจะทาให้
แผนงานไมเ่ ป็นไปตามทก่ี าหนด?” หรือการเปดิ รับต่อความเหน็ ที่แยง้ กับความเห็นของคนสว่ นใหญ่ และ
เปิดโอกาสให้ความเห็นเหลา่ น้นั ไดถ้ กู นามาทดลองใช้ เชน่ กรณีพนกั งานของร้าน Pal’s Sudden Service
ท่ไี ดเ้ สนอเมนูอาหารใหม่ แต่มีผทู้ ่ีท้งั คดั ค้านและเห็นด้วย นามาสู่การตดั สนิ ใจของฝ่ายบริหารทจี่ ะนาเมนนู ี้
ไปทดลองเสิร์ฟใน 2 สาขา สาขาหนึ่งเหน็ ด้วย และอีกสาขาหนึง่ ไม่เหน็ ด้วย เพื่อนามาหาข้อสรุป การรักษา
มาตรฐานความเปน็ เลิศขององคก์ รจาเปน็ ต้องสร้างความสมดุลระหว่าง conformity และ nonconformity
ให้อยู่ในระดับความพอดี อย่างไรกด็ ี การสร้างวัฒนธรรมข้างต้นจะเปน็ ต้นแบบขององคก์ รที่ทาให้พนกั งาน
มคี วามรกั และผกู พัน นาศักยภาพของตนมาใช้ได้อย่างเต็มท่ี เกิดความคิดริเริ่ม และตอบสนองต่อการ
เปลย่ี นแปลงไดอ้ ยา่ งพลวตั ร

ในสปั ดาห์หนา้ ผมจะได้เล่าถงึ เคลด็ ลับของภัตตาคารที่ดที ่สี ดุ ในโลก การไดร้ บั รางวัลนี้ ไม่ใช่
เพียงแค่อาหารทีเ่ ลศิ รส แตเ่ ปน็ เพราะการสรา้ ง Constructive Nonconformity ใหก้ บั พนกั งานในร้าน
น่ันเอง

รณดล นุ่มนนท์
26 กุมภาพนั ธ์ 2561

แหล่งท่ีมา
1/ Francessa Gino, Let Your Workers Rebel, Harvard Business Review, October- November 2016,
https://hbr.org/cover-story/2016/10/let-your-workers-rebel

หมายเหตุ
ขอขอบคุณ ผอ. ขจร ธนะแพสย์ ฝ่ายบรหิ ารการสื่อสารองคก์ ร และ ผอ. วรางคณา ธารงรตั น์

กล่มุ งานยุทธศาสตร์องค์กร ทส่ี ่งบทความชนิ้ นี้มาให้อ่าน และได้นามาเขยี นใน weekly mail ฉบบั นี้

22

Opps! I drop the lemon tart : เมนูภัตตาคารอาหารทด่ี ีทีส่ ดุ ในโลก

สวัสดคี รบั

สัปดาห์ทีแ่ ล้ว ผมได้เขียนถึง “องคก์ รทไี่ ม่ยึดติด” จากการสรา้ งวฒั นธรรมองคก์ รทีเ่ รียกวา่
Constructive Nonconformity เพอื่ ใหผ้ ู้บริหารและพนักงานในองค์กรไม่เข้าไปอยู่ในกับดักของ
Comfort Zone และนาศักยภาพของตนมาใช้ไดอ้ ยา่ งเต็มที่ เกดิ ความคดิ ริเร่มิ และตอบสนองตอ่ การ
เปลยี่ นแปลงได้อย่างพลวตั ร อย่างไรกด็ ี หลายคนคงคาดไมถ่ ึงว่า วัฒนธรรมองคก์ รทไ่ี มย่ ึดตดิ จะเอ้ือม
ไปถึงธรุ กิจรา้ นอาหาร เพราะร้านอาหารต้องเน้นถึงคณุ ภาพการให้บริการและรสชาติอาหารทีต่ ้องเปน็ เลศิ
ต้องสร้างความประทับใจให้กับลูกค้าตั้งแต่ย่างก้าวแรกที่เดินเข้ามาในร้าน ด้วยคุณภาพอาหารท่ี
เอร็ดอร่อยคงเส้นคงวา โดยหวงั ว่าลูกคา้ จะหวนกลับมารับประทานอาหารทรี่ า้ นอีก ดงั น้นั ร้านอาหาร
ส่วนใหญจ่ งึ ต้องมคี วามเคร่งครัด ปลูกฝงั ความมีวนิ ัยใหก้ ับพนักงาน โดยท่ีพ่อครวั จะต้องปรุงอาหาร
ตามสตู ร เพ่อื มิใหร้ สชาติอาหารผิดเพย้ี น1/

แต่สาหรบั ร้านออสเตเรีย ฟรานเชากานา (Osteria Francescana) ภตั ตาคารอาหารอติ าลี
ในเมอื งโมเดนา ทถี่ กู ประกาศให้เป็นภตั ตาคารท่ดี ีทส่ี ดุ ในโลกประจาปี 2559 นับเปน็ ภัตตาคารอิตาลี
แห่งแรกทีไ่ ดร้ บั รางวัลน้ี และเปน็ ภัตตาคารท่ีไดร้ บั มิชิลินระดบั 3 ดาว โดยทล่ี ูกคา้ ตอ้ งจับจองโตะ๊
ล่วงหน้าก่อนถึง 3 เดือน (บางคนถึงกับลงทุนบินจากนิวยอร์กเพียงเพ่ือมาลิ้มลองรสชาติอาหาร
ทภ่ี ตั ตาคารแห่งนี้) การได้รับรางวลั เกียรติยศนี้ไม่ใชเ่ พียงเพราะรสชาติอาหารท่เี ป็นเลิศ ดว้ ยการประยุกต์
เมนูต่าง ๆ จากวตั ถดุ ิบแบบดั้งเดมิ ทางตอนเหนอื ของประเทศอิตาลี แตเ่ ปน็ เพราะเจ้าของและหวั หนา้
พอ่ ครวั ที่ช่อื Massimo Bottura ไดส้ ร้างบรรยากาศในการทางานในรา้ นอาหารแห่งน้ีให้เปน็ “องค์กร
ทไ่ี ม่ยึดตดิ ”

คลิกดเู รือ่ งของรา้ นออสเตเรีย ฟรานเชากานา Massimo Bottura กบั พนกั งานในร้าน

Bottura ตกหลุมรักการทาอาหารตั้งแตเ่ ด็ก และเม่อื ไดร้ ับโอกาส เขาจงึ ท้ิงการเรียนกฎหมาย
กลางคันเพ่ือเปิดร้านอาหารในเมืองโมเดนาบ้านเกิด แต่แทนท่ีจะเสนอเมนูอาหารอิตาเล่ียนแบบ
traditional ตามธรรมเนยี มท่วั ไป เขากลับนาเสนออาหารอิตาลีในรูปแบบทที่ ้าทายและแปลกใหม่
จนค้นพบเมนูอาหารที่ช่ือวา่ Five Ages of Parmigiano Reggiano ที่บรรจงสรรคส์ ร้างผลงานด้วย
พาร์มาซานชสี ซ่งึ เปน็ เนยแข็งที่มีชื่อเสียงระดบั โลก ทาให้เกดิ รูปลกั ษณ์และรสชาตทิ ี่ดี นกั ชมิ ไมเ่ คย
ไดล้ ิม้ รสมาก่อน จนเปน็ ที่มาของการถกู ยกย่องใหเ้ ป็นภตั ตาคารท่ดี ีที่สุดในโลกในเวลาตอ่ มา2/

อย่างไรกด็ ี หากพวกเรามโี อกาสไดส้ ัมผัสกับการทางานทีร่ า้ นอาหารแห่งนี้ จะค้นพบว่าไม่เหมือนกับ
บรรยากาศร้านอาหารอ่ืน ๆ โดยท่ัวไป เพราะภัตตาคารแห่งนี้จะไม่มีการปกครองด้วยยศ ตาแหน่ง
ทุกคนมีตาแหน่งและความรับผิดชอบที่เท่าเทียมกัน โดยพนักงานท่ีเข้ามาใหม่จะถูกหมุนเวียนให้ไป
ปฏิบัติงานในตาแหน่งต่าง ๆ จนค้นพบตาแหน่งที่ตนถนดั และชอบ นอกจากน้ัน พนกั งานจะมาจาก
หลายเชือ้ ชาติ (จนไมค่ ิดว่าเปน็ ร้านอาหารอิตาเล่ยี น) เช่น พ่อครัวมาจากญ่ปี นุ่ และอิตาลเี พอ่ื นาความ

23

พิถีพถิ ันของคนญ่ีปนุ่ มาผสมผสานกบั จนิ ตนาการของคนอิตาเล่ยี น นอกจากนั้น Massimo จะสรา้ ง
ความตน่ื เต้นให้กบั พ่อครัวและพนักงานตลอดเวลา เช่น การเปลี่ยนเมนอู าหารโดยไม่ไดบ้ อกกลา่ ว
พร้อม ๆ กบั พาพนักงานและพอ่ ครัวไปตามเทศกาลอาหารท่วั โลก เพื่อได้รับรู้ถึงการเปลยี่ นแปลงและ
นามาส่กู ารคดิ คน้ เมนูใหม่ ๆ

การสรา้ งวัฒนธรรมการทางานท่ีไม่ยึดติดและเคยชนิ มีใหเ้ ห็นแทบทุกวนั ทภ่ี ัตตาคารแห่งนี้
มีการเลา่ ขานกนั ว่า วันหนึ่งท่พี ่อครัวช่ือ Takahiko Kondo กาลังจะเสริ ์ฟ lemon tart ขนมสองชิน้
สุดทา้ ยในรา้ น ปรากฏว่าเขาทา tart หนงึ่ ในสองชิน้ นั้นตกลงแตกบนจาน เปน็ ฝนั รา้ ยของ Takahiko
ทท่ี าให้เขาถึงกับหน้าถอดสีคิดอะไรไมอ่ อก เพราะจะอบใหม่คงไม่ทัน เรียกว่าอยากจะคว้านท้องตนเอง
ทาฮาราครี ีไปให้รูแ้ ล้วรู้รอด แต่เม่อื Takahiko รายงานสถานการณ์ให้กบั Massimo เขากลับแสดงทา่ ที
ไมต่ นื่ ตระหนก และกลับบอกว่า “หยดุ กอ่ นใจเยน็ ๆ ลองมอง tart ท่ีมันแตกอยูด่ ี ๆ ซิ จริง ๆ แล้วมนั
สวยมากเลยนะ มันสวยราวกับงานศิลปะเลยล่ะ เรามาสร้างแบบขึน้ มาใหมใ่ ห้มันสวยแบบแตก ๆ นแ่ี หละ”
พดู ไม่ทันเสร็จ Massimo ไดน้ าซอสสเี หลืองบนหน้าของ lemon tart มาปาดลงบนหน้าจาน ทาให้
เหมือนกันซอสถูกเทลงมาจากทส่ี ูง และเขากท็ าแบบเดยี วกนั ลงจานอกี ใบหนง่ึ พร้อมกับเคาะ lemon
tart อีกชิ้นใหแ้ ตกเหมือนกับช้นิ แรก เรียกได้วา่ ไดข้ นมสองจานท่ีหนา้ ตาเหมอื นกันเปน็ lemon tart
ที่แตกถูกวางและตกแต่งอย่างสวยงาม จนกลายเป็นหน่งึ ใน signature dish ของภัตตาคารแห่งน้ี
และถกู ต้งั ชื่อว่า “Opps! I drop the lemon tart”3/

Five Ages of Parmigiano Reggiano Opps! I drop the lemon tart

หนึ่งในพนักงานของภตั ตาคารแห่งน้ไี ด้ให้สัมภาษณไ์ ว้ว่า “การทาใหต้ นเองเป็นศิลปิน ถอื เปน็
การปลกู ฝังให้ตนเองไม่อยู่ในโลกของความหยุดน่งิ ไม่ทาตัวให้อยใู่ นกฎเกณฑ์ ทาตวั ให้ตืน่ ตัวตลอดเวลา
และใหล้ ูกค้าของเราไดส้ ัมผัสถึงบรรยากาศของภัตตาคารแห่งน้ี ท่ีพร้อมท่ีจะมีเร่อื งท่ไี มค่ าดฝนั และท้าทาย
ตลอดเวลา” (For us, art had that role. It has been a way of assuring that we do not
become too conventional, that we do not always play by the rule, that we shock
ourselves at times and make sure that our dinners are constantly being aware that
unexpected things can happen in this restaurant.” การสรา้ งวัฒนธรรมการทางานดว้ ยการ
กระตนุ้ ใหเ้ กิดความคิดรเิ ร่ิม คดิ นอกกรอบพร้อมร่วมมือร่วมใจกนั เพื่อตอบสนองต่อความเปลี่ยนแปลง
จึงไมแ่ ปลกใจทภ่ี ตั ตาคาร Osteria Francescana เป็นภตั ตาคารท่ีดีท่ีสุด 1 ใน 3 ของโลกมาต้ังแตป่ ี 2556

ท้ายสุดขอฝากข้อคิดจาก Massimo Bottura ที่กลา่ วไวว้ ่า “ผมพร้อมตลอดเวลากับสิ่งที่คาดไม่ถึง
และเช่ือในเร่อื งการปลูกฝังวัฒนธรรมองค์กรทีต่ ้องไม่ยึดติดและไมห่ ยุดนง่ิ ทาใหเ้ ราต้องถามคาถาม
ตลอดเวลา โดยเฉพาะรสชาติของอาหารที่กาลังเสริฟให้กับลกู ค้า ณ เวลานี้” (“I always keep the
door open to the unexpected, and I believed deeply in culture. When you have
culture, you ask yourself a lot of questions. And the answers to these questions are
my plates.)

24

รณดล นุ่มนนท์
5 มนี าคม 2561
แหลง่ ที่มา
1/ Francessa Gino, Let Your Workers Rebel, Harvard Business Review, October-
November 2016 https://hbr.org/cover-story/2016/10/let-your-workers-rebel
2/ PJ Peippei, ออสเตเรยี ฟรานเชสกานา” ครองแชมป์ภตั ตาคารท่ีดีที่สุดในโลก
http://jingro.com/th/healthandlifestile/food/italys-osteria-francescana-was-declared-
the-worlds-best-restaurant-2016/
3/ คดิ นอกกรอบ เขาคิดกันยงั ไง? The-Talks.com, 19 มิถุนายน 2560
http://www.missiontothemoon.co/blog/articles/114

25

ร้านโชคด:ี ตานานอาหารไหหลาย่านวังบางขนุ พรหม

สวสั ดคี รบั
Weekly Mail สองฉบับที่ผ่านมา ผมได้เขียนถึงการสร้างวัฒนธรรมองค์กรท่ีต้องไม่หยุดน่ิง

และพาดพิงถึงตัวผมเองที่ติดบ่วงอยู่ใน comfort zone ไม่ยอมออกไปหาข้าวกลางวันนอกสโมสร
แบงก์ชาติ ผมจงึ ต้องทาตามสัญญาตัวเอง แตจ่ ะไปรบั ประทานขา้ งนอกท้งั ที ต้องไปรา้ นอาหารท่ีเปน็
ตานานควู่ ังบางขุนพรหม เมื่อไดส้ อบถามพ่ี ๆ นักกนิ ในแบงก์ชาติ สรุปได้วา่ ต้องไปกินอาหารไหหลา
ท่ีถือเป็นต้นตารับดั้งเดิม เพราะเป็นร้านอาหารไหหลาขนานแท้ ที่ยังคงมีอยู่ไม่ก่ีร้านในประเทศไทย
และเก่าแก่ท่ีสุดในละแวกนี้ ซึ่งร้านอยู่ถนนตรงข้ามกับวัดอินทรวิหาร ในซอยเล็ก ๆ เข้าไปประมาณ
100 เมตร1/

รา้ นเป็นห้องแถวเกา่ อยคู่ ูหาสุดท้าย หนา้ รา้ นมีตู้กระจกแขวนไก่เหมือนกับร้านข้าวมันไก่ทว่ั ไป
แต่ท่แี ปลกตาก่อนเขา้ ร้านคือช่อื ร้าน “โชคดี” เปน็ ชื่อร้านไทย ๆ แต่กลับขายอาหารไหหลา พร้อม ๆ กับ
พบเห็นผู้ชายวัยราว 70 ปี คอยสับไก่พร้อมพ่ีชายและน้องสาวว่ิงไปมาให้บริการลูกค้าและเข้าไป
ท้ายครัวตลอดเวลา บรรยากาศเป็นแบบร้านจีนรุ่นเก่า ถ้าไปกินช่วงที่อากงอาม่าเต็มร้านพุ้ยข้าว
สง่ เสยี งโหวกเหวกคุยกนั จะไดอ้ ารมณม์ าก ๆ เลย แตเ่ ผอิญวันน้นั แขกเต็มทุกโตะ๊ กว่าคร่งึ หนึง่ เปน็
พนกั งานและอดตี พนกั งานแบงก์ชาติ

ผมไดม้ ีโอกาสพูดคุยกับเจา้ ของร้าน คุณปราโมทย์ ลาวัณย์วัฒนพาณชิ ย์ (โกตา) แบบโกตา
ตอ้ งพูดไปสับไกไ่ ป จนทราบวา่ รา้ นนีเ้ ปดิ มาตงั้ แต่ พ.ศ. 2518 กวา่ 43 ปีแลว้ โดยเล่าย้อนไปถึงสมัยท่ี
พ่อ (เด) ตัดสินใจลงเรือมาจากเกาะไหหลาเพียงลาพังต้ังแต่อายุ 18 ปี มาเป็นลูกจ้างที่ร้านไท้เฮ่ง
ร้านขา้ วมนั ไกแ่ ละสกุ โ้ี บราณในย่านเยาวราช ทางานอยู่พักใหญ่ จึงตัดสินใจออกมาเช่าทบี่ รเิ วณหนา้ หา้ ง
คาเธ่ย์ขายข้าวมันไก่และแพะตุ๋น เอาใจคนที่เข้ามาเล่นพนันในบ่อน และเมื่อตั้งตัวได้จึงพาแม่ (มา)
มาจากเมืองจีน และมาเช่าร้านขายอยู่ตรงตึกแถวที่อยู่ปัจจุบัน เน่ืองจากสมัยก่อนแถวนี้เป็นถิ่นของ
คนจีนไหหลา โดยจาได้ว่าค่าเชา่ ร้านในสมัยนน้ั เพียง 50 บาทต่อเดอื น

เดทาอาหารไหหลาเปน็ ทถ่ี ูกอกถูกใจของคนในยา่ นน้มี ลี ูกค้าแนน่ รา้ นทกุ วัน จนมรี ายไดเ้ พียงพอ
จุนเจอื เลย้ี งดูครอบครัวทมี่ ีลูกถึง 6 คน และเมื่อเดจากไปในปี 2543 (อายุ 90 ปี) ได้มอบมรดกท่มี ีอยู่คือ
รา้ นอาหารพรอ้ มสตู รการทาอาหารไหหลาใหก้ ับลูก ๆ 3 คนทต่ี ดั สนิ ใจทารา้ นต่อไป

26

เมนูอาหารจานเด็ดทร่ี ้านน้ีอาจจะไมค่ ้นุ หูพวกเราเท่าไหร่นัก (นอกจากข้าวมนั ไก)่ แต่ถือเป็น
เมนูอาหารไหหลาขนานแท้ ตั้งแต่ ปลาเคม็ หมสู ับนึง่ ปลาอนิ ทรที อด เน้ือแพะต๋นุ ผัดจับฉา่ ยไหหลา
และท่พี ลาดไมไ่ ดค้ ือกระเพาะปลา

โกตาเลา่ ดว้ ยสีหน้าท่บี ่งบอกถึงความสุขว่า เมนูอาหารทุกจาน เขาและน้อง ๆ ทาด้วยความ
พิถพี ถิ นั ด้วยกรรมวิธีทสี่ บื ทอดมาจากเด เชน่ การทาไกต่ อน ท่ีสมยั ก่อนจะทาเองตั้งแต่ต้นจนจบ (ฆ่า
และต้มเองทห่ี ลังร้าน) เพื่อให้แน่ใจวา่ เนือ้ ไก่จะเป่อื ยหนึบหนับพอเหมาะ และเขา้ กบั ตวั ข้าวท่หี อมกลิน่
มนั ไก่ ในขณะที่ การทากระเพาะปลา โกตาจะเก็บกระเพาะปลาทซี่ ้ือปลาสดมาทาอาหารให้ลูกค้าไว้
แลว้ ทาความสะอาดและลดกลิน่ คาวปลาออกใหห้ มด จากนั้นจะนาไปตากให้แห้งเมื่อมีปริมาณพอสมควร
จะนาไปทอดให้สุกและเกบ็ ไว้สาหรบั ทากระเพาะปลาให้ลกู คา้ ทาน

แมว้ ่า กิจวัตรประจาวันของโกตาจะเร่ิมตงั้ ตี 3 เพอื่ มาต้มไก่ และกวา่ จะไดพ้ กั ผอ่ นก็หัวค่าแล้ว
แตเ่ ขากม็ คี วามสุขที่ไดเ้ ห็นลูกคา้ ของเขาอิ่มอรอ่ ยกบั รสชาติอาหารไหหลาแท้ ๆ ทเี่ ป็นมรดกตกทอดจาก
คุณพอ่ และท่ีสาคัญไดพ้ ูดคยุ กบั ลกู ค้าเก่า ๆ โดยเฉพาะคนแบงกช์ าติทแ่ี วะเวียนมารับประทานไมข่ าดสาย
โดยท่เี ขาได้ดาเนนิ ตามรอยคุณพอ่ ท่ีจะกลา่ วคาวา่ “โชคดี” เป็นคาอวยพรให้กบั ลูกค้าทกุ ๆ คนท่เี ดนิ ออก
จากร้าน อันเปน็ ท่ีมาของช่ือร้านนั่นเอง

โกตากล่าวท้ิงท้ายว่า อาหารไหหลาแท้จะค่อย ๆ หายไป เพราะรุ่นลูกรุ่นหลานแยกย้ายไป
ประกอบอาชีพอนื่ ๆ หมดแลว้ และการท่ผี มไดอ้ อกจาก comfort zone มารบั ประทานอาหารขา้ งนอก
ม้อื น้ี ถือวา่ คุ้มค่าเพราะนอกจากไดล้ ิ้มรสชาติอาหารไหหลาตน้ ตารับทน่ี ับวนั จะหายากแล้ว ยังไดร้ ับทราบ
ความเปน็ มาของร้าน “โชคดี” ร้านอาหารไหหลาตน้ ตารับในเมอื งไทยอกี ด้วย

รณดล นุ่มนนท์
12 มีนาคม 2561

แหล่งท่ีมา:
1/ แม่ช้อย นางรา เปบิ พิสดาร, โชคดี ช่อื ไทย แต่ขายอาหารไหหลา บางกอกทเู ดย์ วันเสารท์ ี่ 11
สงิ หาคม 2550

หมายเหตุ:
ขอขอบคุณ คณุ จกั รพนั ธ์ บงุ้ ศรที อง เจา้ หน้าท่ีงานบริหารอาวุโส ฝา่ ยธุรการและอาคาร ทไ่ี ด้

แนะนาใหร้ ู้จักกบั ร้านโชคดี และคณุ โกตา พรอ้ มใหข้ ้อมูลเพิ่มเตมิ

27

คุณเกบ็ เตยี งตัวเองหรอื ยงั

สวสั ดคี รบั

บา่ ยวนั ที่ 1 พฤษภาคม 2554 ภายในทาเนียบขาวดูคกึ คักเปน็ พิเศษ มเี พียงประธานาธิบดีโอบามา
และผู้ที่เกีย่ วข้องด้านความม่ันคงทอ่ี ยูภ่ ายในห้องปฏบิ ตั ิการ (situation room) ทีร่ ับทราบวา่ ภายในอกี
ไม่ก่ีชั่วโมงข้างหน้า การปฏบิ ัตกิ ารลับสดุ ยอดของนาวิกโยธินทีช่ ่ือว่าภารกิจเนปจูน (Operation Neptune
Spear) จะเริม่ ต้นข้นึ ทุกคนต่างเฝ้ามองจอโทรทัศน์ ดูการถา่ ยทอดสดผ่านดาวเทียม โดยมีเสียงพากย์
รายงานตรงมาจากผู้บังคับบัญชาภารกิจดังกล่าว และเม่ือมีการรายงานว่า “Geronimo E.K.I.A.”
(enemy killed in action) ประธานาธบิ ดโี อบามา ได้กลา่ วดว้ ยเสียงเรียบงา่ ยวา่ “พวกเราได้ขจัดศตั รู
หมายเลขหน่งึ ของสหรฐั ฯ แลว้ ” เพราะGeronimo คอื ชอื่ ของบนิ ลา เดน นัน่ เอง

ผ้บู งั คบั บญั ชาภารกิจดงั กล่าวคือ พลเรือเอกวิลเลยี่ ม แฮรรี่ แมคเรเวน (William H. McRaven)
ท่านเดียวกับที่ได้กล่าวปาฐกถาในงานวันรับปริญญาของมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน เมื่อปี 2557
ภายใตห้ วั ข้อ “ถา้ อยากจะเปล่ยี นชีวิตจงเรม่ิ ตน้ ทีด่ ้วยการเก็บที่นอนตวั เองทกุ เช้าเสียก่อน” ท่ปี รากฏ
มีผู้เขา้ ไปชมทางเฟซบ๊กุ กว่า 75 ล้านวิวภายในเวลาไมถ่ ึงสองวัน

ประธานาธบิ ดีโอบามาติดตามภารกิจ คลิกฟงั ปาฐกถาของพลเรือเอกแมคเรเวน
เนปจนู ภายในห้อง Situation Room

พลเรอื เอกแมคเรเวน รับราชการในกองทัพเรอื สหรัฐฯ ภายหลังจบการศึกษาด้านวารสารศาสตร์
ถอื เปน็ นาวิกโยธินของสหรัฐฯ ทผี่ ่านสมรภูมริ บมาอย่างโชกโชน เติบโตมาจากหนว่ ยปฏบิ ัตกิ ารพเิ ศษ
ของกองทพั เรือ และเป็นผบู้ ังคับบญั ชาหนว่ ยซลี ทถี่ ือวา่ ดีที่สุดของกองทัพเรอื คอื DEVGRU หรอื SEAL
Team Six ท่ีปฏบิ ตั ิภารกจิ เนปจูน อยา่ งไรก็ดี ในชวี ติ การเปน็ ทหารหนว่ ย SEAL นั้น ปรากฏวา่ ไม่ได้
โรยด้วยกลีบกุหลาบ เขาผ่านการฝกึ ฝนแบบหฤโหดและหนกั หนว่ ง ขดั แยง้ กบั ผู้บังคับบัญชาจนถูกยา้ ย
ออกจากหน่วย SEAL ชั่วคราว จนไปถึงการประสบอุบัตเิ หตจุ ากการโดดร่มทเี่ กือบไม่รอดชวี ิต พรอ้ ม ๆ กับ
เฝา้ ดเู หตุการณ์ 9/11 บนเตยี งในโรงพยาบาล ท้งั ๆ ที่อยากกลบั ไปคา่ ยทหารเพือ่ ตอบโตผ้ กู้ อ่ การร้าย

ด้วยการบัญชาการภารกิจดงั กล่าว นิตยสารไทม์ ได้มอบรางวัลรองอันดับ 1 บุคคลแห่งปี
ในปี 2554 ให้กบั พลเรือเอกแมคเรเวน และจากประสบการณ์กวา่ 30 ปขี องการเปน็ นักรบซีล เขาไดน้ า
ส่งิ ท่เี รยี นรมู้ าถ่ายทอดใหก้ บั พวกเราผ่านหนังสอื ชอ่ื วา่ Make Your Bed: Little Things That Can
Change Your Life…and Maybe the World เม่อื ปีกลาย

หนังสอื เล่มน้ีเร่ิมตน้ ดว้ ยขอ้ คิดของการเกบ็ เตียงตัวเองทกุ เชา้ เพราะจากทถ่ี กู ฝกึ ฝนมาทกุ เช้า
ครฝู ึกจะเขา้ มาตรวจสอบเตียงของทหารฝึกเป็นอนั ดบั แรก ตั้งแต่มุมเตียงทจี่ ะเป็นเหลี่ยม ผ้าคลุมจะตึงแนน่
หมอนจะต้องตรงกึง่ กลางหัวเตยี งพอดี ส่วนผ้าห่มจะถูกพับอย่างเรียบร้อยท่ีปลายเตียง ตอนแรก พลเรือเอก
แมคเรเวนไม่เข้าใจว่าการเป็นนักรบในหน่วยซีลจะต้องถูกสอนในเร่ืองนี้ทาไม แตเ่ ม่ือเติบโตขึ้น เขาก็

28

เข้าใจวา่ การได้ทาภารกจิ แรกของแต่ละวนั ได้สาเรจ็ มันจะทาให้เกิดความภูมใิ จเลก็ ๆ และจะกระตนุ้ ให้
คุณทาภารกิจอ่นื ต่อไป นอกจากนัน้ การทาในสง่ิ เล็ก ๆ เป็นส่ิงท่ีสาคญั เพราะเพียงส่ิงเลก็ ๆ คุณยังทาไมไ่ ด้
คณุ ก็จะไมม่ วี นั ทาสง่ิ ที่ย่ิงใหญ่กว่าได้สาเรจ็ ดงั นั้น ถ้าคุณอยากจะเปลี่ยนโลก จงเริม่ ต้นทีก่ ารเกบ็ ทน่ี อน
ของคุณเองก่อน1/

นอกจากการเก็บเตยี งตัวเองทกุ เช้าแล้ว พลเรือเอกแมคเรเวนยงั ให้ข้อคดิ อกี 10 ข้อ2/ ในหนงั สือ
เล่นน้ี แตข่ ้อทถ่ี ือว่าเป็นหัวใจอกี ข้อหนี่งคอื “จงอยา่ ยอมแพ้” โดยยกตัวอย่างของทหารหนว่ ย SEAL ทถี่ กู
เข้าคา่ ยฝึกฝนแบบหฤโหดและหนักหน่วงเป็นเวลา 6 เดอื น พร้อมมีระฆังพร้อมให้ทหารเหลา่ น้ัน สน่ั กระดิ่ง
หากต้องการออกจากค่ายฝึก ฯ โดยในวันแรกของการเข้าค่าย หัวหน้าผู้ฝึกจะบอกให้ทุกคนทราบว่า
เขาจะทาทุกวิถที างเพื่อให้ผู้เขา้ รับการฝกึ ล้มเลกิ ความตัง้ ใจที่จะเป็นทหารหน่วย SEAL ยอมแพ้ดว้ ยการ
มาส่ันกระด่ิง แต่เขาได้ท้ิงท้ายไว้ว่า “หากตัดสินใจท่ีจะยอมแพ้ จะเป็นส่ิงท่ีเสียใจไปตลอดชีวิต เพราะ
การยอมแพ้ ไม่ไดท้ าใหช้ ีวติ ของเราดีข้นึ ”

นอกจากนั้น เขายังยกเหตุการณข์ องทหารรายหนง่ึ ชื่อ Adam Bates ท่ถี กู ผกู้ ่อการร้ายลอบโจมตี
จนต้องถูกตัดขาทิ้งทั้งสองขา้ ง แทนท่ีจะสิน้ หวังในชีวิต เขากลับส่งสัญญาณมือใหก้ ับพลเรอื เอกแมคเรเวน
วา่ “I will be OK” ซึ่งทุกวันนี้ เขายังต้องเข้ารบั การผ่าตัดอีกหลายครง้ั พร้อม ๆ กบั การทาายภาพบาบดั
ด้วยความเจ็บปวด แต่สภาพจิตใจของเขากลับตรงกันขา้ ม ดรู า่ เริงและอย่ใู นสังคมแบบกลมกลืนแสดงให้เห็น
คาสญั ญาทเ่ี ขาไดใ้ หไ้ ว้วา่ “I will be OK.”3/

ชีวิตตอ้ งผา่ นมรสุมมากมาย แต่มใี ครบางคนทม่ี ชี ีวิตทแี่ ย่กว่าเรามาก ถ้าเรายงั นึกสงสารตวั เอง
โทษโชคชะตาจากการกระทาของผู้อ่ืน ชีวิตของเราจะอยู่ในวัฎจกั รของความทกุ ขแ์ ละยอมแพ้ในท่ีสุด
ดงั นัน้ หากเราเลือกที่จะไม่ยอมแพ้ ยนื หยัดที่จะสู้ เราจะคน้ พบสง่ิ ดี ๆ ในชีวติ อีกมาก

พลเรือเอกแมคเรเวน ได้เขียนในท้ายหนังสือว่า “คุณควรเริ่มตน้ ในแตล่ ะวนั ดว้ ยความตั้งใจ
ทจ่ี ะทาภารกิจใหเ้ สรจ็ สิน้ เคารพคนอนื่ ยอมรบั ว่ามนุษย์เกดิ มาไม่เท่าเทียมกัน และบอ่ ยคร้ังทค่ี ุณจะเผชิญ
ต่ออุปสรรคและนาไปสคู่ วามลม้ เหลว แตค่ ุณต้องไม่ยอมแพ้ พร้อมทจี่ ะยนื หยดั ท่ีจะมงุ่ ม่ันและทาใหด้ ที ี่สดุ
และนแี่ หละคือคาตอบท่ีทาให้คณุ เปน็ ส่วนหน่ึงท่ีจะทาโลกใบนนี้ า่ อยู่ขึน้ ” (Start each day with a task
completed. Find someone to help you through life. Respect everyone. Know that life
is not fair and that you will fail often, but is you take some risks, step up when the times
are toughest, face down the bullies, lift up the downtrodden, and never, ever give up…
if you do these things, then the next generation and the generations that follow will
live in a world far better than the one we have today.)4/

รณดล นุม่ นนท์
19 มนี าคม 2561

แหล่งที่มา:
1/ คาสอนจาก ผบ.หน่วย SEAL: “ถ้าอยากจะเปลีย่ นชีวติ จงเรม่ิ ตน้ ที่ “เก็บทน่ี อนตัวเอง” ทกุ เชา้ !”,
MBlog Manager, August 19th, 2017 http://mblog.manager.co.th/varitlim/make-your-bed/

29

2/ ข้อคิด 10 ข้อของพลเรอื เอกแมคเรเวน

1. ถ้าอยากจะเปล่ียนชีวิตจงเริ่มต้นด้วยการเก็บ 6. คิดนอกกรอบบ้างเม่ือเผชิญตอ่ อุปสรรค

ที่นอนตัวเอง 7. อย่าหนีปญั หา

2. หากจะเปลี่ยนโลกคณุ จะทาคนเดียวไม่ได้ 8. ในห้วงเวลาท่ีมืดมิดที่สดุ คณุ ตอ้ งมุง่ มั่น

ตอ้ งหาเพ่อื นหรือพันธมติ รเข้ามาชว่ ย และทาใหด้ ีทสี่ ดุ

3. อย่าตัดสินใจคนอื่นจากภายนอก ให้พจิ ารณาจาก 9. จงมองโลกในแงด่ ีเมื่อพบกบั ปญั หาและ

ภายใน (จติ ใจ) อปุ สรรค

4. อย่ามวั พรา่ บน่ กับเร่ืองท่ไี มส่ มบูรณ์หรือ 10. จงอยา่ ยอมแพ้

ความไมพ่ อใจส่วนบุคคล จงมุ่งม่นั เดนิ หน้าตอ่ ไป

5. อยา่ งกลัวกับความล้มเหลว

3/ William McRaven, Make Your Bed: Little Things That Can Change Your Life…and

Maybe the World”, Penguin Random House UK, 2017 pp. 97-104
4/ William McRaven, pp.124-12

30

Handmaiden: สตรีทอ่ี ยู่เบ้ืองหลังสุนทรพจนข์ องวนิ สตนั เชอรซ์ ลิ

สวัสดคี รับ

เย็นวันที่ 8 พฤษภาคม 1945 นายกรฐั มนตรวี ินสตัน เชอรซ์ ลิ ไดป้ รากฏตวั ที่ระเบยี งชัน้ สอง
ของตึกกระทรวงสาธารณสุขตอ่ หน้าผูค้ นเรือนแสน เพือ่ กล่าวสนุ ทรพจนป์ ระกาศชัยชนะเหนอื กองทัพ
นาซเี ยอรมัน (VE-Day) พร้อมชู 2 นิ้ว V sign ทเ่ี ป็นเอกลักษณข์ องเชอร์ซลิ เพื่อปลุกเรา้ ใหช้ าวอังกฤษ
ไดล้ ุกขน้ึ มาต่อส้นู บั ตั้งแต่สงครามโลกครง้ั ท่ีสองประทุขน้ึ แต่น้อยคนนกั ทจ่ี ะสังเกตเห็นสาวนอ้ ยคนหนง่ึ
ท่ยี นื อยู่ใกลก้ ับเชอร์ซิล และกาลังลนุ้ กบั ทกุ คาพูดของท่านอย่างใจจดใจจอ่ เพราะเธอเป็นเพียงคนเดยี ว
ที่ไดอ้ ่านสนุ ทรพจนด์ ังกล่าว และไมใ่ ชเ่ ฉพาะสนุ ทรพจนน์ ้ี แต่สนุ ทรพจนท์ ง้ั หมดของเชอร์ซิลในช่วง 4 ปี
ทีผ่ า่ นมาท่ีสามารถสรา้ งขวัญและกาลงั ใจใหก้ ับชาวอังกฤษ และถือเปน็ สุนทรพจน์และคาคมทยี่ ังคงอยู่
และสอนผ้คู นได้ทุกยคุ ทกุ สมัย ถือไดว้ ่าสตรที ่านนี้เป็น “handmaiden” มีบทบาทอย่เู บ้ืองหลังความสาเร็จ
ดงั กล่าว ท่านคอื Elizabeth Nel (เอลซิ าเบธ เนล) เลขานุการสว่ นตัวของเชอร์ซลิ

นายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ซลิ ปรากฏตัว เอลิซาเบธ เนล เลขานุการส่วนตวั
ตอ่ ฝูงชนในวนั VE Day
ของท่านเชอรซ์ ลิ

เอลซิ าเบธ เนล ได้เขยี นหนงั สอื เรอื่ ง “Winston Churchill by His Personal Secretary”
กอ่ นทเ่ี ธอจะเสียชีวติ ลงด้วยวัย 90 ปใี นปี 2007 เธอเลา่ วา่ ได้พบกบั เชอร์ซิลครั้งแรกในคืนวันหนงึ่
ของเดอื นพฤษภาคม 1941 ภายหลังทเ่ี ธอถูกเรียกตัวมาใหท้ าหนา้ ท่ีจดชวเลขและพิมพค์ าพูดของเชอร์ซลิ
เพอื่ ใชใ้ นงานต่าง ๆ ทงั้ การเขียนบันทึก ส่งคาสง่ั ไปจนถึงสุนทรพจนซ์ ึ่งเม่ือเธอกา้ วย่างเข้าไปในห้องนอน
ทมี่ ดื ๆ พรอ้ มกับพบเชอร์ซิลในคราบชดุ นอนสูบซกิ าร์ ที่ไม่ไดก้ ลา่ วคาทกั ทายหรือเงยหนา้ มาสบตากับเธอ
ดว้ ยซ้าไป และเมื่อเธอได้ส่งข้อความท่พี ิมพใ์ ห้กับเชอร์ซิลอ่านทาน ท่านกลบั มีอารมณฉ์ ุนเฉยี วพร้อมกับ
กล่าวคาสบถที่กรอกใส่หูเธอเพราะข้อความพิมพ์ในลักษณะ single space แทนที่จะเป็น double spaces
ตามที่ท่านชอบ แถมคาบางคา เอลิซาเบธก็ไม่คุ้นเคยเพราะเติบโตมาจากแคนาดา ในขณะที่เชอร์ซิล
ทีค่ าบซกิ าร์กม็ ักจะพูดแบบพึมพา ฟังไม่ชัด พรอ้ มกบั ตะเพิดเธอออกจากห้อง ถือเป็นการทางานวนั แรก
กับเชอร์ซิลทีใ่ คร ๆ คงคดิ ว่าเธอคงทนไม่ได้ แต่ทุกคนคาดผดิ เพราะเอลิซาเบธไดท้ างานใหก้ ับเชอร์ซลิ
อย่างใกล้ชิดพร้อมทุ่มเทแรงกายแรงใจใหก้ ับงานตลอดช่วงสงครามโลกครั้งทีส่ อง โดยทางานจนถึงรุ่งเชา้
แทบทุกวนั (ตสี ่คี ร่ึง) เชอรซ์ ิลจะสั่งงานส่วนใหญ่จากการนอนบนเตียง (ด้วยปญั หาสุขภาพของท่านทอ่ี ายุ
เกอื บ 70 ปแี ล้ว) และในบางครัง้ เมื่อมีงานเร่งด่วน ต้องฟังคาสง่ั จากเขาทท่ี าธรุ ะในห้องน้า ไม่นบั การ
ส่งั งานในหอ้ งบัญชาการรบที่อยใู่ ต้ดนิ (War Room) ในรถ เครอื่ งบนิ และท่ัวสารทศิ ท่ีเชอร์ซลิ ต้อง
เดินทางไป

หลายคนวิพากษว์ ิจารณ์ลักษณะการทางานของเชอร์ซิลในการเปน็ หวั หน้าทีอ่ ารมณเ์ สยี มคี วาม
ก้าวร้าว และพร้อมจะดุด่าลูกน้องตลอดเวลา แต่สาหรับเอลิซาเบธ นอกจากหน้าที่ความรับผิดชอบ
ทีท่ างานให้ชาตแิ ลว้ เธอไดเ้ ขยี นสาทับในหนงั สอื วา่ เธอไมเ่ คยคิดลงั เล แม้แต่นิดเดียวท่จี ะทางานใหก้ บั

31

เชอร์ซิล เพราะจิตใจภายในลึก ๆ ของรัฐบุรุษท่านน้ีมี “loving heart” มีบริบทของการให้เกียรติ
ความเอาใจใส่ เห็นอกเหน็ ใจ และดแู ลเธอและผใู้ ตบ้ ังคับบัญชาเป็นอย่างดี

ในตอนหนึ่งของหนงั สือ เธอเล่าว่า ท่านบอกเธอเสมอ ๆ ว่าไมใ่ หแ้ ยแสหรือสนใจต่อกริ ิยามารยาท
และคาสบถของท่าน และเมื่อเห็นสีหนา้ ของเธอทีเ่ หน็ดเหนอื่ ย ทา่ นมกั จะพดู ปลอบใจเธอวา่ “ตอนนเี้ รา
เหมอื นกบั คางคกท่อี ย่ใู ต้คราด ดังนน้ั เราตอ้ งช่วยกันสูต้ ่อไป ดง่ั ม้าที่ควบแขง่ ” (We are all toads
beneath the harrow. We must go on and on like gunhorses till we drop.) พร้อม ๆ กบั
พดู คาว่า “ราตรสี วสั ด์ิ” ด้วยเสยี งทสี่ ุภาพอ่อนโยน แตกต่างกับเสียงทด่ี ุดนั และส่ังการผู้นาทหารในช่วง
กอ่ นหน้านั้น

เอลซิ าเบธไดย้ กเหตุการณ์ในชว่ งปลายสงครามฯ ในช่วงเดอื นกุมภาพนั ธ์ 1945 เมอื่ เชอรซ์ ลิ
ได้มาพบกับประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี โรสเวล ของสหรัฐฯ และโจเซฟ สตาลิน เลขาธิการพรรค
คอมมิวนิสต์ สหภาพโซเวียด ทเ่ี มืองยัลตา้ (Yalta) เพ่ือวางแผนพิชติ ศึก ปรากฏวา่ ในชว่ งเลีย้ งอาหารคา่
เชอร์ซิลได้นาซกิ าร์ที่คาบอยู่ออกมาชขู ้ึน พร้อมกบั ขอให้ทุกคนดมื่ อวยพรใหก้ ับเอลิซาเบธ สตรีทีอ่ ยูเ่ พียง
คนเดยี วในหอ้ งเล้ียงดังกล่าว (To Miss Layton, the only lady present) ทาให้ทุก ๆ คนต่างหนั มา
จ้องมองเธอ โดยท่ีผนู้ ายูเครน เจ้าภาพการประชุมถงึ กบั นาดอกไม้มามอบใหเ้ ธอพรอ้ มเสยี งตบมือกกึ ก้อง
ดังสน่ันในหอ้ งเลี้ยงดังกล่าวและเหตกุ ารณท์ ่ีอยใู่ นความทรงจาทีส่ ุดคือ ในวนั VE Day ทนี่ างแลนดาแมร์
(Mrs. Landamare) แมค่ รัวสว่ นตัวของเชอร์ซิลทไี่ ม่สามารถมาฟังสุนทรพจน์ของเชอร์ซิลไดท้ ัน แตเ่ ม่ือ
ทา่ นได้เห็นเธอ ทา่ นได้เดนิ ออกจากเหลา่ รฐั มนตรีและนายทหารทีร่ ายล้อม พร้อมกับเข้าไปกุมมือขอบคณุ
ที่เธอดูแลท่านอย่างดีมาโดยตลอด ทาให้เธอถงึ กับกล้ันน้าตาไว้ไมอ่ ยูแ่ ละหันกลบั มาบอกกับเอลิซาเบธ
ภายหลังวา่ เป็นส่ิงทมี่ ีความหมายกบั เธอมากกวา่ ได้มาทันฟังสุนทรพจน์และร่วมเฉลิมฉลองชัยชนะกับฝูงชน
เสียอีก

การเปน็ ผ้นู าท่มี ี “loving heart” ของวินสตัน เชอรซ์ ลิ ถือเป็นปัจจัยสาคัญที่ทาให้คนรอบข้าง
และผใู้ ตบ้ งั คบั บัญชาพร้อมท่ีจะทางานรว่ มกับท่าน นามาสู่เบื้องหลังของการช่วยรว่ มเขยี นสุนทรพจน์
ของท่านจากฝีมือของเอลิซาเบธ เนล

รณดล นมุ่ นนท์
26 มนี าคม 2561

แหล่งที่มา:
1. Around and About, Churchill WinstonChurchill.Org, Finest Hour 137, Winter

2007-2008, page 9
https://www.winstonchurchill.org/publications/finest-hour/finest-hour-137/around-
and-about-20/
2. Elizabeth Nel, The Scotsman, November 6, 2007
https://www.scotsman.com/news/obituaries/elizabeth-nel-1-698520
3. Elizabeth Nel, The Telegraph, November 16, 2007
https://www.telegraph.co.uk/news/obituaries/1569501/Elizabeth-Nel.html

32

ลองผดิ ลองถกู

สวัสดีครบั
บา่ ยวนั หนง่ึ พนกั งาน outsource ของบรษิ ัทผลิตสารเคมี Huntsman ทางภาคะวันออก

เฉียงเหนอื ขององั กฤษกาลังทาความสะอาดเช็ดพน้ื ผนงั ของอาคารเกิดพลาดพลงั้ มอื ไปโดน ปุ่มเปดิ ทอ่
ทท่ี าใหส้ ารเคมีไหลออกสู่แม่น้าท่ตี ิดกับโรงงาน ทาให้บรษิ ัท outsource ไล่พนกั งานคนนน้ั ออกโดยทนั ที
แต่เมอื่ ผู้บริหารบริษัท Huntsman ทราบเร่ืองกลับขอให้พนกั งานคนนั้นกลบั เขา้ มาทางาน พรอ้ มกับ
จัดงานเล้ยี งปลอบขวญั ดว้ ยเหตผุ ลที่วา่ เหตุการณด์ ังกล่าวไมม่ ีใครพบเหน็ แตพ่ นักงานคนนนั้ เปน็ ผู้
สารภาพและรีบรายงานให้หัวหน้ารับทราบ ทาให้สามารถป้องกนั ไม่ใหเ้ หตุการณ์บานปลายโดยสามารถ
ปดิ ท่อไดท้ ันภายในเวลาเพยี ง 30 นาที เปน็ การส่งสัญญาณใหท้ ุกคนรับวัฒนธรรมองคก์ รทย่ี อมรบั ต่อ
ความผดิ พลาด และส่งเสริมมใิ ห้ซกุ ปัญหาไวใ้ ตพ้ รม1/

ในขณะเดียวกนั การทจ่ี ะมาเปน็ หลอดไฟ รถยนต์ โทรศพั ท์ iPhone หรือ Twitter ไมใ่ ช่เพราะ
ความชาญฉลาดหรอื ความช่างฝันของผู้สรา้ งนวัตกรรมเหล่านั้นเพยี งอยา่ งเดียว แต่เกิดจากการ “ลองผิด
ลองถกู ” โทมัส เอดสิ ัน ไม่ได้รอใหโ้ ลกสมบูรณ์แบบและไม่ได้มคี าตอบในใจว่าหลอดไฟจะมรี ปู รา่ งหน้าตา
อยา่ งไร เขาลองผดิ ลองถกู กวา่ 200 คร้ัง กว่าท่จี ะคน้ พบหลอดไฟท่ใี ชอ้ ยู่ในโลกปจั จุบัน เขาไดก้ ล่าวไว้วา่
“หลอดไฟ 200 หลอด ท่ใี ชไ้ ม่ไดแ้ ละเป็นความล้มเหลวน้ัน บอกฉนั วา่ ต้องทาอะไรต่อไป” (Of The 200
light bulbs that didn’t work, every failure told me something that I was able to
incorporate into the next attempt.”2/3/

อยา่ งไรก็ดี อุบตั เิ หตุของรถยนตไ์ ร้คนขบั ที่ทาให้มผี ู้เสียชีวิตถงึ สองรายภายใน 2 สปั ดาห์ก่อน
ทาใหม้ คี นตง้ั คาถามวา่ การลองผิดลองถูกเปน็ วัฒนธรรมที่ควรส่งเสริมหรอื ไม่ แต่เม่ือมาพิจารณาถึง
ข้อเท็จจริงพบว่า อบุ ตั ิเหตุที่เกิดจากคนขับเองกลับมีสถติ ิที่สูงกวา่ ถึง 3.7 เทา่ ในขณะทเ่ี หตกุ ารณ์ทัง้ สอง
ระบบไดเ้ ตือนลว่ งหนา้ ใหค้ นท่ีนงั่ อยูห่ ลังพวงมาลัย ไดร้ ับทราบเพ่ือควบคุมรถยนต์แทนระบบอัตโนมตั ิ
ท้ังนี้ Tesla ผูผ้ ลติ รถยนตด์ งั กลา่ วไดอ้ อกมายอมรบั ความผิดพลาดดงั กล่าว และรับทจี่ ะไปปรบั ปรุงให้
ระบบสามารถเตือนภยั ใหค้ นภายในรถไดร้ ัดกุมและรวดเร็วข้ึน ดังนนั้ หัวใจสาคัญต่อการจะลองผิดลองถูก
คือการทดสอบที่ไตร่ตรองแล้ว อย่าลังเลที่จะยอมรับว่าผิด แต่ถ้าถูกก็ไม่ใช่ชะล่าใจ พร้อมที่จะพัฒนา
ปรบั ปรงุ อยา่ งต่อเน่ือง ดังนั้น การลองผดิ ลองถูก พรอ้ มกับวัฒนธรรมองค์กรที่ยอมรับตอ่ ความผิดพลาด
จะนามาสู่การค้นพบศักยภาพ ความสามารถ และความถนัดของตนเอง นาไปสู่องคก์ รในฝันยุค 4.0
เหมือนกบั ท่ีเซอร์ไอแซก นวิ ตนั ทีก่ ลา่ วไว้วา่ “ไมม่ กี ารคน้ พบครัง้ ยิง่ ใหญ่ครง้ั ไหนทไี่ ม่ไดเ้ รม่ิ จากการกล้า
เดาสุ่มไปกอ่ น” (No great discovery was ever made without a bold guess)

33

ท้ายสุด ผมได้แนบ Weekly Mail เรื่อง “คุณยา่ กรองทอง ชตุ มิ า วัยหน่ึงศตวรรษ” มาให้พวกเรา
ได้อ่านอีกคร้ังหน่ึง เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับคุณย่ากรองทอง อดีตผู้ช่วยผู้ว่าการ ท่านเป็นแม่แบบ
ท้งั ในด้านการทางานและการดารงชีวิตที่จากพวกเราไปดว้ ยวัย 101 ปี ขอวิญญาณท่านไปสถติ เสถียร
ณ แดนสวรรคใ์ นสมั ปรายภพอันสงบสุขตลอดนิรันดร์
รณดล นมุ่ นนท์
2 เมษายน 2561
แหลง่ ท่ีมา
1/ Henry Stewart, 8 Companies that Celebrate Mistakes, Happy Serious Learning,
Henry’s Blog, June 8, 2015
https://www.happy.co.uk/8-companies-that-celebrate-mistakes/
2/ Jeff Stibel, To Make A Better Bet, Use Trial and Error, Harvard Business Review,
July 7, 2014,
https://hbr.org/2014/07/to-make-a-better-bet-use-trial-and-error
3/ ลองทาไปก่อน ลองผิดลองถกู , StoryLog
https://storylog.co/story/5970a59c60565ef3401f4d02

34

ไอตมิ ต๊กุ ตกุ๊

สวัสดคี รับ

หากพวกเราได้มโี อกาสไปเดินแถวตลาดนัดจตจุ ักรจะสังเกตเหน็ รถตุ๊กตุ๊กสีฟ้าอ่อนจอดอยู่ พร้อมกบั
ผู้คนท่เี ขา้ ไปยนื มุงถา่ ยรูป คนส่วนใหญค่ งคิดว่าเปน็ แคมเปญรณรงคท์ อ่ งเท่ยี วไทย แต่เมือ่ เข้าไปใกล้ ๆ
กลบั พบวา่ เปน็ รถตกุ๊ ตกุ๊ ที่ขายไอตมิ ชื่อวา่ “Annette i tim tuk tuk” ซงึ่ ไม่ใช่ไอตมิ ธรรมดา ๆ แต่เปน็
ไอตมิ เจลาโต้แบบแทง่ ทีถ่ ูกตกแตง่ รปู รา่ งหนา้ ตาใหด้ ูสวยงามในรูปแบบตา่ ง ๆ ตง้ั แตร่ ูปหัวใจไปจนถึง
อ้งุ เทา้ แมว ถือว่าเปน็ ความคิดทส่ี ร้างสรรคเ์ ปน็ ไอตมิ ที่มจี ุดเดน่ ของตนเองจนสามารถดงึ ดูดลูกค้าให้เขา้
มาซอ้ื อย่างไม่ขาดสาย ทาให้ผมสนใจและได้ค้นพบวา่ เจา้ ของไอเดียทขี่ ายไอตมิ รถตุ๊กตุ๊กเป็นผหู้ ญงิ ไทย
ช่ือ คุณดวงธมณ แก้วผ่องศรี หรือ คุณแอน

ผมโทรศัพท์ไปขอสัมภาษณค์ ุณแอนเม่อื เย็นวนั ศุกร์ที่แล้ว ทาให้ได้ทราบวา่ กวา่ จะมีวนั นี้ เธอ
ตอ้ งฝา่ วิกฤต ลองผิดลองถกู มาหลายรอบ คณุ แอนเตบิ โตมาจากครอบครัวที่พอ่ เป็นนายทหาร รกั และ
ชอบศิลปะมาต้ังแต่เดก็ แตเ่ พราะพ่อแม่อยากใหท้ างานในออฟฟศิ ท่ีคิดว่าเปน็ งานที่มีความม่นั คง คณุ แอน
จงึ ตัดสินใจเรียนจนจบ ปวช. สาขาการตลาด และเรยี นต่อปรญิ ญาตรีพร้อม ๆ กับการทางาน ไปด้วย
ซ่งึ ต้องใชเ้ วลาเรยี นถึง 6 ปคี รึง่ กวา่ จะจบ เธอเลา่ วา่ ต้องใหไ้ ด้เกรด A ใน 3 วิชาทเ่ี หลอื จงึ จะจบ ซ่ึงเธอ
กส็ ามารถทาได้ คุณแอนมีโอกาสทางานในโรงเรียนศลิ ปะสอนวาดรูป impressionist ทาให้ ไดซ้ ึมซับ
กบั โลกศิลปะมากขึ้น หลงั จากน้นั จงึ ไดเ้ ข้าทางานในบริษัทแห่งหน่งึ แตท่ างานไปได้เพียง 2 ปคี รึง่ กค็ น้ พบ
ตวั เองวา่ ไม่ชอบทางานแบบซ้าไปซา้ มา จึงตดั สินใจลาออกจากงานเพื่อค้นหาตัวเองและพิสจู นใ์ ห้คนรอบขา้ ง
เหน็ ว่าตัวเธอมีศกั ยภาพมากกวา่ นัน้

จุดเปลี่ยนของชีวิตเกิดข้ึนเมื่อพบรักคร้ังแรกกับหนุ่มชาวอังกฤษ เธอตัดสินใจทิ้งทุกอย่าง
ในเมืองไทยไปอยู่ประเทศอังกฤษกับเขา คุณแอนเลา่ ว่า “แอนไปอยู่บา้ นเขา ช่วยดูแลบา้ น ทางานทกุ อยา่ ง
เป็นพ่ีเลยี้ งเด็ก ขายของในอีเบย์ เพ่ือส่งเงินกลับบา้ น พอเหลืออีก 2 เดือน วีซ่าจะหมด แอนถามเขาว่า
รกั เรามย้ั เขาตอบวา่ ไมร่ กั แอนโกรธมาก ไมร่ กั แลว้ พาเรามาทาไม เขาบอกคดิ แคว่ ่าการพาผู้หญิงไทย
มาอยู่ที่นมี่ ันงา่ ย แอนเสียใจมาก เพราะเราท้ิงทกุ อยา่ งเพื่อไปอยู่กับเขาท่นี ัน่ ”1/

คลิกดูการทาไอตมิ Annette

คุณแอนกลับมาเมอื งไทยเขด็ ขยาดกับความรกั กวา่ 2 ปี จนเพื่อนแนะนาแฟนคนปจั จบุ ันท่เี ป็น
หน่มุ ชาวฝรง่ั เศสให้ร้จู ัก คบหากันแล้วจึงชวนให้คุณแอนไปอยู่ที่ฝรง่ั เศสด้วยกนั ถือเป็นการไปใชช้ วี ิต
ในตา่ งแดนเปน็ คารบสอง แต่เมอื่ อยูไ่ ปสกั พักหนงึ่ ก็พบว่าหลาย ๆ อย่างไมไ่ ด้เป็นอย่างท่ีใจคิด ทัง้ เรอื่ ง
การใช้ชวี ิตและการทางาน รวมทั้งไม่อยากให้มฝี ันรา้ ยเป็นคร้ังที่สอง จงึ ตัดสนิ ใจรว่ มกับแฟนว่าจะกลับมา
ใช้ชีวิตครอบครัวทเ่ี มืองไทย

คุณแอนมคี วามคดิ ทีจ่ ะทาธรุ กิจอาหารขายชาวตา่ งชาติ เริม่ ต้นจากการขายเฟรนช์ฟรายส์
หอ่ ใหญ่ ๆ แบบฝร่ังเศส แต่เมื่อศกึ ษาถึงการหาวัตถดุ บิ และพฤตกิ รรมการรับประทานอาหารท่ีเนน้
อาหารสุขภาพมากข้ึน จึงล้มเลิกความต้ังใจ จนเม่ือเธอได้มีโอกาสไปเรียนการทาไอติมเจลาโต้

35

ในชว่ งเวลาเพียง 2 วัน ทาใหเ้ ธอเกดิ ความหลงรกั การทาไอติมโดยทันที คณุ แอนเล่าว่า “ตลอดเวลา
2 วนั ที่ไปเรยี นนัน้ จะนง่ั เรยี นอย่ขู า้ งหน้า พรอ้ มยกมอื ถามอาจารย์ตลอด จนทาให้นักเรียนคนอ่ืน
มองตากนั ปรบิ ๆ”

คุณแอนคิดว่า การจะขายไอติมให้กับชาวต่างชาติน้ัน จะต้องทาให้แปลกตากว่าท่ีพบเห็น
การขายเป็นถาดแล้วตักใส่ถว้ ยหรือโคนก็คงไม่แตกต่างจากไอติมเจลาโต้โดยท่ัวไป จึงตัดสินใจที่จะ
นาเสนอในรูปแบบไอติมแท่ง ใช้ของที่มีคุณภาพมาเปน็ วัตถุดิบในการทา รวมท้ังตกแต่งให้ดูสวยงาม
เป็นรูปลวดลายต่าง ๆ พร้อมได้ความคิดว่าต้องขายแบบเคลื่อนไหว พอดีไปพักที่โรงแรมแห่งหน่ึง
เหน็ รถตกุ๊ ต๊กุ ท่จี อดโชวอ์ ยู่ และนกั ทอ่ งเที่ยวพากันมาถ่ายรูป จึงได้คาตอบว่า ต้องขายไอติมในรถตกุ๊ ตุก๊
จึงเป็นทม่ี าของการวางแผนการกวา่ หนง่ึ ปใี นการลองผิดลองถกู ทงั้ รสชาตขิ องไอติม การตกแต่ง จนเป็น
ไอตมิ แทง่ พร้อม ๆ กับการเนรมิตรถตกุ๊ ตุก๊ คันยาวกวา่ ปกตเิ พ่ือรองรับกับแนวคดิ ดงั กล่าว

คุณแอนจาได้อย่างแม่นยาว่า วันเสาร์ท่ี 12 ตุลาคม 2556 เป็นวันแรกท่ีนารถไอติมตุ๊กตุ๊ก
ไปจอดขายที่บริเวณตลาดนัดจุตจักร ตอนแรก ๆ คนเข้ามาเยี่ยมชมและถ่ายรูปราวกับว่าเป็นของ
แปลกใหม่ และเมอ่ื รู้ว่าในรถมีไอตมิ แท่งที่ตกแต่งหนา้ ตาสวยงามจึงเข้าแถวซ้ือกันจนหมดเกลี้ยงภายใน
เวลาไมถ่ งึ ครงึ่ วัน และทาให้วันรงุ่ ขึ้นไม่มไี อตมิ จะขายต่อ เพราะคาดไมถ่ ึงว่าจะสามารถเรียกความสนใจ
จากลูกค้าไดม้ ากมายขนาดนี้

คณุ แอนใหส้ ัมภาษณว์ า่ “เรม่ิ ต้นมีไอติมเจลาโต้ 12 รส โดยไปเช่าบา้ นอยพู่ ร้อมกับเคร่อื งทา
ไอตมิ ขนาดเล็ก ตอ้ งต่นื ตี 2 ใส่ไอตมิ ในแมพ่ ิมพ์ และประดิษฐ์ไอติมตามรูปรา่ งหน้าตาท่ีกาหนด จากนั้น
จงึ ตระเวนหาที่ขายกันในกรุงเทพฯ แฟนขี่มอเตอรไ์ ซด์ แอนซ้อนท้าย เคยขีล่ ุยฝนหาสถานที่ จนเส้ือผ้า
ทเ่ี ปยี กฝนแห้งเอง คนซ้ือครงั้ แรกซอ้ื เพราะรูปลกั ษณ์ แต่เมอื่ ได้ล้ิมลองรสชาตไิ อติม ลูกค้าตา่ งสรปุ วา่
คุ้มค่ากับเงิน 80 บาทเพ่ือให้ได้ไอติมแท่งนั้น”

จากวนั น้นั จนถึงวันนี้ “Annette i tim tuk tuk” ทถ่ี ูกขนานนามว่าเปน็ ไอตมิ homemade &
handmade ก้าวไปขา้ งหน้าอยา่ งไม่หยดุ ยง้ั มีโรงงานแถวสมุทรปราการ มีพนกั งานและคนงานกวา่
80 ชวี ติ มีรสไอตมิ เจลาโต้ 17 รส และรถตกุ๊ ต๊กุ ที่ตระเวนขายกว่า 30 คัน ต้งั แตป่ ระตนู า้ ไปจนถึงจังหวดั
ที่เป็นแหล่งท่องเท่ียว พร้อม ๆ กบั มีผ้รู ่วมทุนที่ไปร่วมกันเปิดขายท่ีสิงคโปร์และมีแผนที่จะนารถไอติมตกุ๊ ตุ๊ก
ไปเปดิ โฉมในประเทศอนื่ ๆ อกี ภายหลังจากท่พี ิชติ รางวัลรายการ SME ตแี ตก คุณแอนไดใ้ ห้สมั ภาษณ์
ด้วยนา้ ตาคลอเบ้าว่า “ธรุ กิจรถไอตมิ ตกุ๊ ตกุ๊ ไมม่ ียทุ ธศาสตร์ แต่เติบโตเพราะใจรัก แอนไมไ่ ดเ้ รียนทาง
สายอาหารหรือขนมมาเลย เพียงแตเ่ รารักงานศิลปะ มคี วามสขุ กบั การประดิษฐ์ จงึ นาจดุ เดน่ น้มี าใช้
โดยให้ความใส่ใจในเร่ืองความสะอาด ใช้วัตถุดิบท่ีดีมีคุณภาพ แม้แต่ผลไม้เราก็ต้องเลือกท่ีสดใหม่
เพื่อให้ไดส้ ีสวย ให้ความสาคัญในทุกรายละเอียด ทุกข้นั ตอน” เธอกลา่ วเสริมวา่ “รู้สกึ ภมู ใิ จในตวั เอง
เพราะได้พสิ จู น์ใหเ้ หน็ ว่าทาได้จริง ๆ ประสบความสาเร็จ และไมใ่ ชเ่ ปน็ ผู้หญิงที่มแี ฟนเปน็ ฝร่ังท่ัว ๆ ไป”2/

คุณแอนได้กล่าวทิง้ ท้ายกับผมวา่ “หากเราอยากทาอะไรสกั อย่าง กข็ อให้ออกจากความกลัว
และจงลงมอื ทา เพราะจะได้เรียนรู้พร้อม ๆ กบั ความคิดที่จะเรม่ิ แตกออกเปน็ ก่ิงก้าน” ถอื เปน็ บทพิสูจน์
ความมุ่งมน่ั ของหญงิ ไทยคนหน่งึ ท่ีไม่ยอมแพต้ อ่ โชคชะตา หาจุดเปล่ยี นพลกิ ชวี ิตพร้อมเดินทางไปสู่ชีวิต
บทใหม่

รณดล นมุ่ นนท์
9 เมษายน 2561

36

แหล่งท่ีมา:
1/ The Khon Koi Ker, 5 เรื่องราว 5 จดุ เปลี่ยนท่มี าพร้อมบทเรยี นชีวติ ท่ีคณุ อาจไม่คาดคิด, วารสาร
LISA, 2 ธนั วาคม 2559
https://lisaguru.com/celebrity-entertainment/ultimate-life-change/
https://www.bing.com/videos/search?q=annette+ice+creame+tuk+tuk&&view=detail&
mid=6E008E053C505C3341E76E008E053C505C3341E7&&FORM=VRDGARhttp://www.sme
leader.com/ไอตมิ -รถตกุ๊ ตุ๊ก-annetteitimtuktuk/
https://www.smartsme.co.th/content/50217
2/ Annette ไอติม ตุ๊ก ตุ๊ก, รายการ SME ตแี ตก ออกอากาศวันที่ 5 กรกฎาคม 2557
https://www.youtube.com/watch?v=7jTWqT5L9iU

37

พ่ีพงศอ์ ดลุ กฤษณะราช: เธอกค็ อื ทส่ี ุดเสมอไป (ตอนแรก)

สวัสดคี รับ
ยุคสมยั นี้ นาฬกิ าปลุกแทบจะไม่มคี วามหมาย เพราะเสียงข้อความจาก LINE ทางโทรศพั ท์

จะเปน็ เสียงปลุกผมทกุ ๆ เช้า และขอ้ ความทผ่ี มมักจะเปิดอ่านเปน็ ข้อความแรกมาจากอดตี ผ้บู รหิ าร
แบงกช์ าตทิ ่านหนง่ึ ที่จะส่งข้อคดิ ดี ๆ มาให้เปน็ ข้อคดิ ก่อนเรมิ่ ต้นการทางานในแตล่ ะวัน อยา่ งไรกด็ ี
เมื่อตน้ เดือนพฤศจกิ ายนที่ผา่ นมา สมาชิกในห้อง LINE ได้รับข้อความวา่ “ผลการตรวจกระเพาะ ลาไส้
ไต ถงุ นา้ ดี ไทรอยด์ ไม่มีปัญหา ปัญหาอยู่ทป่ี อดดา้ นขวา สัญญาณเนอ้ื ร้ายที่มตี ง้ั แต่ปี 2558….” เป็น
ข้อความทีห่ ลายคนใจแข็งไม่พอท่ีจะอ่านจนจบ แตส่ าหรบั พที่ ่านน้ี ข้อความทสี่ ่งมารายงานความคืบหนา้
และการบาบัดหลังจากนั้น เป็นข้อความทีบ่ ่งบอกของคนท่มี สี ติ อย่กู ับปัจจุบัน มีจิตใจทยี่ งั คงมุ่งม่ัน
แข็งแกรง่ พร้อมเผชิญเรือ่ งราวต่าง ๆ ท่ีถาโถมเข้ามา ซึง่ เป็นไปตามขอ้ ความที่พี่ทา่ นน้เี คยสง่ มาให้
คอยเตอื นสตกิ บั สมาชิกเสมอวา่ “ยามที่มชี ีวิตอยู่ อย่าประมาทในการดาเนนิ ชวี ิต หากมีสตอิ ยู่กบั ตัว
ก็ไม่ตอ้ งกลัวกับการป่วย และการตาย”

ข้อความล่าสุดทีส่ มาชิกได้รับคอื การรกั ษาด้วยการสร้างภมู คิ ้มุ กัน มีสัญญาณตอบสนองทีด่ ีข้นึ
และมานอนโรงพยาบาลเพ่ือทดลองยาที่เหมาะสม ผมจงึ ถือโอกาสนี้มาเย่ียมและใหก้ าลงั ใจกับพพี่ งศอ์ ดุล
กฤษณะราช ที่พวกเรารูจ้ กั กันดีในฐานะครใู หญ่คนแรกของโรงเรียนผตู้ รวจสอบ

บรรยากาศในโรงเรยี นผ้ตู รวจสอบ 1

ผมไดพ้ บกบั พี่พงศ์อดุลคร้งั แรกเม่อื เดอื นสงิ หาคมปี 2542 เมื่อผมมารายงานตัว เพื่อปฏิบัติงาน
ที่สายกากับตรวจสอบสถาบันการเงิน ผมยังจาภาพทไ่ี ดร้ ับการต้อนรบั อยา่ งอบอุ่นฉันพ่ีน้อง นา้ เสียงนุ่มนวล
ด้วยสีหน้าที่มีแต่รอยย้ิม พร้อมกับย่ืนตารางการดูงาน และอธิบายภาพรวมของงานกากับตรวจสอบ
ดว้ ยความเต็มใจ ทาใหผ้ มร้สู ึกคลายความกังวลต่อการย้ายมาปฏบิ ตั งิ านในสายงานน้ี

พพี่ งศ์อดลุ กฤษณะราช ไดเ้ ขียนเล่าประสบการณช์ ีวิตของตนเอง โดยเฉพาะในช่วงชีวติ การทางาน
35 ปใี นแบงกช์ าติก่อนเกษียณเม่ือปี 2553 ไวใ้ นหนงั สือ “คนไมส่ าคัญ” ว่า ตนเองเกิดมาในครอบครัว
ขา้ ราชการ คณุ พ่อทางานแบงกอ์ อมสิน คณุ แมเ่ ปน็ ขา้ ราชการครู แต่ตอ้ งลาออกมาดแู ลลกู ๆ ที่มีถึง 6 คน
ทาให้การทางานเปน็ ส่งิ ท่ีอยู่ในจติ ใจของพพ่ี งศ์อดุลมาตั้งแต่เด็ก ช่วยเล้ียงดนู ้อง ๆ ทั้ง 5 คน และเม่ือ
เข้าเรียนที่คณะบัญชีจุฬาฯ ก็หางานพิเศษทาไปด้วย พอเข้ามาทางานท่ีสายกากับตรวจสอบก็มุ่งม่ัน
ทางานอย่างเต็มท่ี พร้อม ๆ กับไปสอนหนังสือและไปฝึกงานสอบบัญชี ที่ถือว่าเป็นส่วนช่วยในการ
ปฏบิ ตั งิ านท่แี บงก์ชาติ เพราะงานสอบบัญชไี ด้ช่วยให้ร้จู ักวธิ ีการตรวจสอบ สว่ นการสอนหนังสือช่วยทาให้
มคี วามกลา้ ที่จะพูดและนาเสนอ อีกทั้งตอ้ งคน้ คว้าและเรียนรสู้ ่ิงใหม่ ๆ ตลอดเวลา1/3/

ด้วยมาดของความเป็นนักวิชาการ ในขณะที่ผู้บริหารเล็งเห็นถึงความสาคัญต่อการพัฒนา
ผู้ตรวจสอบ พ่ีพงศ์อดุลจึงมักจะถูกมอบหมายให้ทางานที่เก่ียวข้องกับการพัฒนา จากชีวิตท่ีต้อง
ออกไปตรวจสอบตามสถาบันการเงิน ก็เริ่มกลายเป็นน่ังโต๊ะทางาน จัดอบรมและงานค้นคว้าต่าง ๆ

38

รวมถึงการออกคูม่ ือการตรวจสอบท่ีพ่ี ๆ ผู้ตรวจการจะจาได้อย่างแมน่ ยาถงึ คู่มอื สเี ทา 11 เลม่ ทีใ่ ชเ้ ป็น
คมู่ ือในการตรวจสอบ ถือเป็นคมั ภรี ์ไบเบิลทเ่ี ปน็ รากฐานของคู่มือการตรวจสอบในปจั จุบัน

อยา่ งไรกด็ ี เหตกุ ารณว์ กิ ฤติสถาบันการเงินเม่อื ปี 2540 ท่ที าใหส้ ังคมขาดความเชอ่ื ม่ันในการ
กากับตรวจสอบของแบงก์ชาติ ม.ร.ว.จตั ุมงคล โสณกลุ ผ้วู า่ การฯ ในขณะนัน้ จึงได้ให้โจทยใ์ หญ่กบั
สายกากับสถาบันการเงินในการพัฒนาผู้ตรวจสอบ โดยให้มกี ระบวนการแต่งตั้งผู้ตรวจการด้วยการก่อต้ัง
“โรงเรียนผตู้ รวจสอบ” เพอ่ื ให้สังคมยอมรับ ซึ่งแนน่ อนท่ีสุดผู้ได้รับมอบหมายงานสาคญั น้ีคอื พ่ีพงศ์อดุล
ซง่ึ ไดน้ าหลักสตู รของ Federal Reserve Bank มาปรบั ให้เขา้ กับสภาพแวดล้อมของระบบสถาบัน
การเงนิ ไทย มีหลกั สูตรเรม่ิ ต้น 5 หลกั สตู ร2/

พี่พงศ์อดุลเล่าอย่างภาคภูมิใจว่า “โรงเรียนผู้ตรวจสอบได้เปิดการสอนคร้ังแรกเมื่อวันท่ี
18 กมุ ภาพนั ธ์ 2542 เร่มิ จากโรงเรียนผตู้ รวจสอบ 1 รนุ่ ท่ี 1 มนี กั เรียนจากฝ่ายตรวจสอบประมาณ 30 คน
เชน่ บุษกร ธรี ะปญั ญาชัย ณพงศ์ธวัช โพธกิ จิ วลั ยา ศรีวัฒนา ธีรศกั ดิ์ สงู ลอย และนริ มล กอสงวนมติ ร
อย่กู ัน 3 สปั ดาหเ์ ตม็ ๆ ทส่ี านักงานภาคเหนอื แมว้ ันเสาร์ อาทติ ย์ ก็ไม่หยดุ เพราะเราเนน้ ทง้ั วชิ าการ
และเสริมกิจกรรมให้เกิดความเปน็ หมูค่ ณะ รวมท้ังผ่อนคลายความเครยี ดหรือเหงาจนทาให้เปน็ แฟนกัน
กห็ ลายคู่”1/

แมว้ ่า หลกั สูตรและเนื้อหาของโรงเรียนผู้ตรวจสอบจะถกู ปรบั เปลี่ยนไปตามกาลเวลา แต่กล่ินอาย
ของโรงเรียนในช่วงที่พี่พงศ์อดลุ เปน็ อาจารย์ใหญย่ ังติดตามมาจนถึงทุกวันน้ี ทาให้เห็นความสาคญั ของ
การพฒั นาท้งั กระบวนการตรวจสอบและบุคลากรในสายงาน เพ่ือใหเ้ ทา่ ทนั ต่อวิวฒั นาการของสถาบนั
การเงิน และใหผ้ ู้ตรวจสอบไดอ้ อกไปตรวจสอบได้อยา่ งมั่นใจและภาคภมู ใิ จ

พี่พงศ์อดุลได้มีโอกาสย้ายไปปฏิบัติงานในสายงานอื่น ๆ เช่น สายนโยบายสถาบันการเงิน
และสานักบริหารความเสี่ยง ก่อนได้รับการเลื่อนตาแหน่งเป็นผู้อานวยการอาวุโส สานักงานภาคใต้
เป็นเวลา 2 ปี และดารงตาแหน่งผู้อานวยการอาวุโส ฝ่ายตรวจสอบภายใน เป็นตาแหน่งสุดท้าย
ก่อนเกษียณอายุราชการ พี่พงศอ์ ดุลไดฝ้ ากข้อคิดไวว้ ่า “การเปลี่ยนแปลงมใิ ชเ่ ร่ืองง่าย ๆ บางส่ิงบางอย่าง
ทีเ่ ราสามารถทาได้ก็ทาไป แต่หากจะมบี า้ งที่เราไมส่ ามารถทาไดก้ ็อยา่ ไปแบกรับเป็นความทุกข์ใจ ยอมรับ
สถานการณแ์ ละจงถอื เสยี ว่าน่ีเปน็ เรอ่ื งปกติทจ่ี ะต้องเผชิญในการทางาน ความสาเร็จในอดีตไม่ไดเ้ ปน็
เครื่องบ่งชี้ถึงความสาเร็จตอ่ ไปขา้ งหนา้ ”1/

ในสปั ดาหห์ น้า ผมจะเขียนถึงปรัชญาในการใช้ชีวิตของพีพ่ งศอ์ ดุลทเ่ี หน็ ว่าชีวติ เปน็ ดงั่ นยิ ายที่มี
คนลขิ ิตให้ เราไม่สามารถเปล่ียนเรอ่ื งราวตอนแรกได้ แต่เราสามารถเปลย่ี นและเลือกตอนจบของชีวิตได้

รณดล นมุ่ นนท์
17 เมษายน 2561

หมายเหตุ
ขอขอบคณุ ผอส. ยงศักด์ิ เซยี่ งหลอ และคณุ ประภาศรี รงคสวุ รรณ สาหรบั ข้อมูลและรูปภาพเพม่ิ เติม

แหลง่ ท่ีมา
1/ พงศ์อดุล กฤษณะราช คนไมส่ าคญั 30 กันยายน 2553
2/ โรงเรยี นผูต้ รวจสอบ: หลกั สตู รแห่งความภาคภมู ใิ จของ ธปท. พระสยาม ฉบบั ท่ี 3 เดือนกรกฎาคม -
สิงหาคม 2556
3/ Post Retire, สุขกบั การรู้จักพอรู้จักเกบ็ หนงั สือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ องั คารที่ 21 พฤศจิกายน 2560

39

พีพ่ งศ์อดุล กฤษณะราช: เธอกค็ ือทสี่ ุดเสมอไป (ตอนจบ)

สวัสดคี รับ
แม้ว่าเสยี งพี่พงศ์อดลุ จะสนั่ ๆ เพราะความอ่อนเพลียไปบ้าง แต่ใบหนา้ ยังดูอิ่มเอิบ ไม่เหมือนกบั

คนป่วย พร้อมพูดคุยกับผมตลอดเวลาท่ีเข้าเย่ียม เล่าถึงอาการและการบาบัดท่ีผา่ นมาอย่างละเอียด
เหมือนกับพี่พงศ์อดุลท่ีคอยสอนน้อง ๆ ด้วยความตั้งใจถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์เสมอมา

ผมสงั เกตเหน็ ซองจดหมายของแบงก์ชาติอยขู่ า้ งเตยี ง จึงสอบถามว่าเปน็ ซองเอกสารอะไร
พ่พี งศ์อดุลตอบกลับวา่ เป็นแบบสอบถามกรรมการธนาคารถึงพฤติกรรมและวัฒนธรรมองค์กรทแี่ บงก์ชาติ
สอบถามมา ซึ่งในฐานะกรรมการตรวจสอบธนาคารกรุงศรีอยุธยาเห็นว่า แบบสอบถามน้ีจะเป็นประโยชน์
จงึ ตั้งใจจะกรอกแบบสอบถามนใ้ี ห้แลว้ เสร็จในช่วงที่รกั ษาตวั ในโรงพยาบาล ทาให้ผมอึ้งไปพักใหญ่ และ
พพ่ี งศอ์ ดุลตอบด้วยรอยยิม้ ว่า “ผมต้องการพสิ ูจนต์ นเองวา่ ยังสามารถทาสิ่งที่เปน็ ประโยชน์ได้ และการ
ทางานทตี่ นรกั เปน็ ยาวิเศษที่สามารถบาบดั ร่างกายตนเอง ผมเป็นคนเกดิ ราศีมีน ไม่ยึดติดกับอัตตา ไมใ่ ช่
คนทะเยอทะยานเพียงแตต่ อ้ งการเสยี สละเทา่ น้นั เอง”1/

การมองตนเองของพ่ีพงศ์อดุล สอดรับกับความคิดเหน็ ของผู้ใกล้ชดิ เช่น พ่ยี งศักด์ิ เซ่ียงหลอ
กล่าววา่ “หากพดู ถึงพี่พงศอ์ ดลุ ใคร ๆ ก็จะเห็นภาพพี่ทีใ่ จดี พ่ีที่เป็นแบบอย่างทด่ี ใี ห้แก่น้อง ๆ โดยเฉพาะ
ภาพของการเปน็ ครู สอนงานนอ้ ง ๆ สอนในโรงเรียนผู้ตรวจสอบ เปน็ ครูและวทิ ยากรใหส้ ถาบันการเงิน
และมหาวิทยาลัยหลายแห่ง พวกเราจงึ มกั เรียกพพ่ี งศอ์ ดุลวา่ ครใู หญ่”

ในขณะที่ คณุ พิชญาภรณ์ หยกชฎาธาร และคุณประภาศรี รงคสุวรรณ ได้กลา่ วถึงพ่ีพงศ์อดุลว่า
“ผใู้ หญใ่ จดีคนน้ี คือบคุ คลท่ีเพยี บพร้อมไปด้วยความรคู้ วามสามารถ มแี ต่คนรักนบั ถอื มลี กู ศิษย์ลูกหา
มากมาย ในชีวิตการทางาน สามารถทาได้อย่างนุ่มนวลแต่ไม่นุ่มน่ิม มีการตัดสินใจที่รวดเร็ว ฉับไว
ทันการณ์ ตามแบบคา่ นิยมร่วมในยุคนี้ มีการวางแผนการทางานตลอดเวลา มุ่งมองไปขา้ งหนา้ ”

ในส่วนตวั ผมเอง ไดน้ าแบบอยา่ งที่ดีของพพี่ งศ์อดลุ มาใช้ในการทางานเชน่ เดียวกนั การเขียน
Weekly Mail ในช่วง 10 กว่าปีท่ผี า่ นมา ผมไดร้ ับแรงบันดาลใจจากที่พพี่ งศอ์ ดุลไดเ้ ขียน Weekly Mail
ส่งใหก้ บั พนกั งานในฝา่ ยวางแผนและพัฒนาทุก ๆ วันศุกร์ ซงึ่ ผมไดส้ านตอ่ มาจนถงึ ทุกวันนี้ นอกจากนั้น
6 หลกั การทีไ่ ด้ฝากนอ้ ง ๆ ไว้ในหนังสือ “คนไม่สาคัญ” ถือเปน็ หลกั การทีเ่ ป็นคณุ สมบัตทิ ด่ี ีของการเป็น
ผู้ตรวจสอบสถาบันการเงินที่พวกเราควรยึดถือปฏบิ ตั ิ

40

1. ทาหน้าท่ขี องตนเองให้ดีที่สุด 2. จงมองโลกในแง่ดี

เมื่อเราทางานท่ไี ด้รับมอบหมายอย่างเต็มทแ่ี ละ หากหมัน่ ทาตัวเองให้เปน็ คนมองโลกในดา้ น

ไมร่ ังเกียจงานแลว้ แม้หัวหน้าจะขอแก้ไข หรอื ดี ยอ่ มทาให้รอบตัวของเราดนู า่ อภิรมย์ ใคร ๆ

เรารสู้ ึกขดั แย้งกับแนวคดิ ของเขา หากเราจะทา กอ็ ยากอยู่ใกล้เพราะตัวเราไมเ่ ปน็ พษิ เป็นภยั

หนา้ ทต่ี ่ออีกนิดกค็ ือ ช้ีแจงให้ความเหน็ ของเราไป กบั ใคร

เชน่ นถ้ี อื วา่ เราไดท้ าหนา้ ท่ีแลว้

3. ไม่ทางานดว้ ยความหวังผลประโยชนใ์ ด ๆ 4. การให้คอื สิ่งที่ควรกระทา

ตอบแทน หากเราจะเป็นยอมสูญเสียโดยมิไดห้ วัง

หากไมต่ ้องการมีความทุกข์ กไ็ มค่ วรคาดหวงั ผลตอบแทนจะเกิดเปน็ ทานบารมี นอกจากน้ี

ต้งั แต่ตน้ และจะทาใหเ้ รามีแต่ความสขุ ในการ การให้ ยงั หมายถงึ การให้อภยั กับคนทกี่ ระทา

ทางาน การทาอะไรโดยไมค่ านงึ ถงึ ตนเองเปน็ ทต่ี ั้ง ไมด่ ีตอ่ เราหรอื ลกู น้องอาจทางานไมด่ ี ผดิ พลาด

จะทาให้สง่ิ น้ันสาเรจ็ ออกมาดว้ ยความบริสุทธิ์

ปราศจากส่ิงเคลือบแฝงเจือปน

5. ไม่ทาเร่อื งงา่ ยให้มนั ยุ่งยากโดยใชเ่ หตุ 6. จงทาความดีอยา่ งสม่าเสมอ

หากเราคิดลึกละเอียดเกินเหตุ เราจะเสยี การทาดีเป็นการสรา้ งคุณคา่ ให้กับตัวเราเอง

โอกาสในการทางานท่ีดกี ว่าให้เกดิ คณุ ค่า และ สะสมไว้ อยา่ ทาดีเพยี งเพอื่ เอาหนา้ หรือกระทา

ยง่ิ ไปกวา่ น้นั จะสรา้ งนสิ ัยให้เราเป็นคนหยุมหยิม แบบหนา้ ไหวห้ ลังหลอก

มากเรอื่ งเกินไป

ตลอดเวลาท่ีผมเขา้ เย่ยี ม สังเกตว่าพพ่ี งศ์อดลุ ยงั มีสติคดิ อ่าน และเตรียมความพรอ้ มในทกุ ๆ ด้าน
ความสงบนิ่ง เยือกเย็น ม่ันคง ยังคงใช้ได้อยู่ในสถานการณ์ที่โหดรา้ ยเช่นนี้ นับว่าเปน็ บุคคลตัวอย่าง
ที่ใช้ชวี ติ อย่างมีสติในทุกย่างก้าว ไมต่ ื่นตระหนกจนคดิ อา่ นอะไรไมอ่ อก มสี ติอยู่กับปัจจุบัน และวางแผน
สาหรับอนาคต สอดรับทข่ี ้อความใน LINE ครง้ั ลา่ สุดทเ่ี ขียนไว้วา่ “ผมไมไ่ ดป้ ระมาทเลย ต้องไมท่ าอะไร
ใหเ้ สียช่ือเสยี งทเี่ คยสร้างมา สิง่ สาคัญคือ ดแู ลตนเองให้ กนิ นอน ขับถ่าย ไม่กังวลใด ๆ นค่ี อื เคล็ดลบั
ในการดรู ่างกายทกี่ าลงั เผชิญโรคภยั ”

ผมตัง้ ใจเขียน weekly mail น้ี เพื่อเป็นกาลงั ใจใหก้ ับพพี่ งศอ์ ดลุ กฤษณะราช มใี จสทู้ ี่จะทาให้
ปาฏหิ ารยิ ม์ ีจรงิ และหายจากโรคภัยนี้ และแม้พจี่ ะคดิ วา่ เป็นคนไม่สาคัญ แต่ในความคดิ ของพวกเรา
“ไม่ว่าเปน็ ที่เทา่ ไหร่ของเธอ เธอกค็ อื ท่สี ดุ เสมอไป”

รณดล นุ่มนนท์
23 เมษายน 2561

หมายเหตุ
ขอขอบคณุ พ่ียงศกั ดิ์ เซี่ยงหลอ และคุณประภาศรี รงคสุวรรณ สาหรับข้อมูลและรูปภาพเพ่ิมเติม

แหลง่ ท่ีมา:
1/ พงศอ์ ดุล กฤษณะราช คนไม่สาคัญ 30 กันยายน 2553

41

Right to Play : กฬี าเชื่อมความสมั พันธ์

สวัสดีครบั
งานวันปดิ กีฬาสีแบงกช์ าติในวันเสาร์ท่ผี ่านมา ได้สร้างความสนุกสนาน ความประทับใจ และ

รอยยิ้มใหก้ ับพวกเรา พร้อมพิสจู น์ให้เห็นว่า แม้ว่าพวกเราท่ีมารวมกนั จากต่างสายงาน และมีเวลา
จดั เตรียมการไม่นานนกั แต่ก็สามารถรวมตัวกันแข่งกฬี าพรอ้ มเนรมิตกองเชียรแ์ ละเชียร์ลีดเดอรท์ ขี่ ้ึนแสดง
บนเวทแี บบมอื อาชีพ ถือเป็นโอกาสที่ทาใหพ้ วกเราไดร้ ู้จักพี่ ๆ น้อง ๆ ต่างสายงาน ปิดช่องว่างตา่ งวัย
และสรา้ งความรักและผกู พันให้องค์กร

ทัง้ นี้ พวกเรารับรเู้ ปน็ อยา่ งดีถึงประโยชน์ของการเล่นกีฬาออกกาลังกาย แต่มีองคก์ รแห่งหนงึ่
ทช่ี อ่ื ว่า Right To Play ไดใ้ ช้กีฬาเป็นสอ่ื สาคัญในการสร้างสรรค์สงั คมและเพิ่มความสมั พนั ธ์ระหว่าง
ผคู้ นในชุมชนให้ดีขนึ้ โดยเฉพาะในสงั คมที่ขาดโอกาสเช่นคนอนื่ ๆ ดว้ ยปัญหาความยากจน ความเช่ือ
ทางศาสนา และสงครามกลางเมือง Right To Play ก่อต้ังขึ้นในปี พ.ศ. 2543 โดยนายโจฮานน์ โอลาฟ คอส
ชาวนอรเ์ วย์ นักกีฬาสเกต็ น้าแข็งโอลิมปิก ท่ีมีได้โอกาสเดินทางไปประเทศเอรเิ ทรยี (Eritrea) ประเทศ
ในแอฟรกิ าท่ีเพ่ิงผ่านพ้นสงครามกลางเมือง ในฐานะทูตองคก์ รโอลิมปกิ และไดพ้ บกับกล่มุ เด็กชายกลุ่มหนง่ึ
ทก่ี าลงั เล่นฟุตบอลด้วยลูกบอลท่ีทาจากเสือ้ แขนยาวมว้ นและผูกปมให้กลายเป็นลูกบอล และเกมนัน้
ต้องจบลงเมื่อเจา้ ของเส้อื คนนนั้ ต้องกลับบา้ น และเมอ่ื เขาไดก้ ลับไปยังเอริเทรียอกี คร้ังหน่งึ เพื่อมอบ
อปุ กรณก์ ารเลน่ กีฬาและมอบลูกฟุตบอลให้กับเดก็ คนนั้นเพ่อื ไมต่ อ้ งใชเ้ สือ้ ม้วนเปน็ ลูกฟตุ บอลอีกต่อไป
ส่อื ในนอร์เวย์ได้ประโคมข่าววา่ เป็นความคดิ ทีโ่ งเ่ ขลาทส่ี ุด1/2/4/

โจฮานน์ โอลาฟ คอส ผกู้ ่อตั้ง
เม่อื โจอานนไ์ ด้เข้าพบประธานาธิบดเี อริเทรยี เขาไดแ้ สดงความขอโทษที่ไมไ่ ด้นาอาหาร และ
ปัจจัยสที่ ีจ่ าเป็นมามอบให้ แต่ประธานาธบิ ดีกลับมองหนา้ เขาพร้อมกล่าวว่า “อปุ กรณ์กฬี าเหล่าน้ีเป็น
ของขวัญท่ีดีท่สี ุดใหก้ ับประชาชน แม้มันไมใ่ ชส่ ่ิงทจ่ี ะทาให้พวกเขาดารงชีวิตอยู่ แตเ่ ปน็ ครง้ั แรกท่ีทาให้
เดก็ ๆ ในประเทศไดโ้ อกาสเช่นเดยี วกับเด็กอ่นื ๆ” เหตุการณ์ดังกล่าว ทาให้เปน็ แรงบันดาลใหโ้ จฮานน์

42

เกดิ แนวคดิ ทจ่ี ะจดั ตั้งองค์กร Right To Play แนวคิดขององคก์ รแห่งน้ีคอื การนากีฬาไปสู่การเรยี นรู้
ใหก้ ับเด็ก ๆ เพ่ือการพัฒนาการศึกษาและเสริมสรา้ งทกั ษะชวี ติ และช่วยยึดเหน่ยี วคนในชุมชน โดยเฉพาะ
ทักษะในด้านความร่วมมือความเป็นผู้นา การทางานและอยู่ร่วมกัน ถือเป็นทักษะท่ีจะช่วยเด็กและ
เยาวชนในสังคมที่ขาดโอกาส และมีผลกระทบจากภาวะความยากจน ความขัดแย้ง ตลอดจนโรคภัยไขเ้ จบ็

บาร่า (Barra) เด็กสาววัย 14 ปี ท่คี รอบครัวอาศัยอยู่ในคา่ ยล้ภี ัยชาวปาเลสไตนใ์ นประเทศจอรแ์ ดน
ทอ่ี าศัยมาตั้งแตร่ ่นุ คุณยายของเธอ โดยอย่รู ่วมกับผู้ลภ้ี ัยกว่า 400,000 คน ท่ีมีท้ังเพ่ือนร่วมชาติและ
ชาวซีเรยี ทกุ ๆ เย็นหลังเลกิ เรียน เธอจะตอ้ งก้มหน้ากลบั บ้านดว้ ยการเดินไปตามตรอกซอกซอยตา่ ง ๆ
ทม่ี ีบ้านของผ้ลู ภี้ ัยปลกู ไล่เรียงกันไปเปน็ ทิวแถว พร้อม ๆ กับไดเ้ หน็ เด็กผู้ชายออกมาเล่นฟุตบอลกันตามถนน
อยา่ งสนกุ สนาน และด้วยความเช่อื ทางศาสนา เด็กผูห้ ญิงจะถูกห้ามออกไปเล่นนอกบ้าน และเปน็ ไปตาม
ประเพณีนยิ มทจี่ ะถกู สั่งสอนและเตบิ โตใหพ้ ร้อมเป็นกลุ สตรใี นจารีตประเพณี ที่มักจะแต่งงานมสี ามี
โดยอายเุ ฉลีย่ 16 ปีหรือต่ากวา่ แต่เมื่อ Right To Play ไดม้ าเปิดโครงการในคา่ ยลภี้ ยั แหง่ น้ี และเปดิ
โอกาสใหบ้ ารา่ ได้เขา้ ร่วมโครงการเลน่ กีฬาฟุตบอลภายในอาคารกีฬาทสี่ รา้ งขึ้น (เพอ่ื ตอบโจทย์ทไี่ ม่ให้
เดก็ ผ้หู ญงิ เล่นกฬี ากลางแจง้ ) รว่ มกบั เพื่อน ๆ เดก็ ผหู้ ญิงกวา่ 500 คนในคา่ ยลภี้ ัยท่ีครูฝกึ ไดส้ อดแทรก
การเรยี นรู้ การทางานเปน็ ทีม การเปน็ ผนู้ า และการสร้างการตระหนักรถู้ ึงการมีส่วนร่วมและความเสมอภาค
ทง้ั นี้ เมื่อเลน่ กฬี าจบ ครูฝกึ จะนัง่ ลอ้ มวงกับเดก็ ๆ เพือ่ พูดคยุ กนั ว่าได้เรียนรอู้ ะไรจากการเล่นกีฬา และ
สามารถนาไปประยกุ ต์กับชีวิตของเดก็ ๆ ได้อยา่ งไร ตามแนวสอนทเ่ี รียกกว่า RCA หรอื Reflect,
Connect and Apply3/

บาร่าได้ให้สมั ภาษณว์ ่า “การได้เลน่ ฟตุ บอลกบั เพ่ือน ๆ ทาใหฉ้ ันได้ออกจากโลกแห่งความกลัว
และกลา้ ทจี่ ะพดู คุยกนั ในส่งิ ท่ีตนเชอ่ื นอกจากน้ัน เมื่อไดเ้ ล่นฟุตบอล ทาให้ฉันมคี วามคดิ วา่ ในสงั คม
ท่ฉี ันอยู่ ไมใ่ ช่เด็กผชู้ ายเทา่ นั้นท่ีจะนาความโชคดมี าสู่ครอบครัว แตเ่ ด็กผู้หญิงกม็ ีความสามารถเช่นกนั
ในตอนแรกของการหัดเล่นฟุตบอล ฉันเพียงฝันว่าจะเตะฟุตบอลให้เข้าประตู แต่มาวันน้ี ฉันฝันว่า
สักวันหนง่ึ ฉนั จะเป็นนักฟตุ บอลอาชีพและเป็นครสู อนวิชาศิลปะในทีส่ ดุ ”และน่เี ปน็ เพียงตัวอย่างของ
เด็กคนหนึง่ ท่ีโครงการ Right to Play ไดห้ ยิบยน่ื ใหเ้ ดก็ ท่ัวโลกมกี ารดาเนินกจิ กรรมในกว่า 20 ประเทศ
มสี านกั งานใหญ่อยทู่ ี่เมืองโทรอนโต ประเทศแคนาดา รวมทัง้ ประเทศไทย (จัดตั้งในปี 2549) และมี
ผรู้ ว่ มอาสาอยู่ในโครงการกวา่ 16,000 คน4/

รณดล น่มุ นนท์
30 เมษายน 2561

แหล่งที่มา
1/ ดษิ ยตม์ ธนบุญชัย Right To Play เมือ่ กฬี า “เชอื่ มความสมั พันธ์” ผลู้ ภ้ี ยั กับผคู้ นในตา่ งแดน The
Standard 20 มิถนุ ายน 2560
https://thestandard.co/news-sport-right-to-play-relationships-with-refugee/
2/ RightToPlay, Who We Are http://www.righttoplay.com/Learn/ourstory/Pages/who-we-
are.aspx
3/ How 14 year old Barra’s Dreams Have Grown From Scoring a Goal to Wanting to
Become an Art Teacher
http://www.righttoplay.com/moreinfo/aboutus/Pages/newsitem.aspx?articleID=81
4/ กีฬาและการเล่น พัฒนาเดก็ ไดจ้ รงิ หรือ? วารสารกลุ สตรี ฉบับที่ 1001 มกราคม 2560
http://righttoplay.or.th/th/news-and-media/news/177-right-to-play-on-kullastree-
magazine.html

43

ปัญญาอนาคต: เราจะสรา้ งสรรค์ขน้ึ มาได้อยา่ งไร

สวัสดคี รบั
“มันเป็นเร่ืองฉลาดเสมอท่ีจะมองไปข้างหน้า ทว่าเป็นเรื่องยากที่มองไกลไปกว่าท่ีคุณเห็น”

(It is always wise to look ahead, but difficult to look further than you can see.)
คาพูดของวินสตัน เชอร์ชิลล์ ที่หนังสือ “Future: ปัญญาอนาคต” เขียนโดย ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา
ได้เกริน่ นาไว้ในหน้าแรก พรอ้ มผูกเร่ืองราวในอดีตมาสะท้อนให้เห็นถงึ อนาคต ตัง้ แตค่ าทานายโหรหลวง
สมัยรัชกาลท่ี 5 ต่ออนาคตของมกุฎราชกุมารของพระเจา้ ซารน์ ิโคลสั ที่ 2 การสรา้ งชาติสงิ คโปรข์ อง
ลี กวน ยู จนเป็นแรงบนั ดาลใจสาคัญใหเ้ ติ้งเสย่ี วผิงเม่ือครั้งไปเยือนสงิ คโปร์ ที่กลบั ไปสั่งลูกน้องของตนว่า
“จงเรียนร้จู ากโลก เรียนรจู้ ากสิงคโปร์และทาให้ดกี วา่ พวกเขา” ไปจนถึงยุคสมัยโชกุนตระกลู โทะกงุ ะวะ
และซามูไรครองเมือง พร้อมปดิ ประเทศยาวนานกวา่ 250 ปี แต่เม่ือเผชิญแรงกดดนั จากชาวต่างชาติ
และการล่าอาณานคิ ม ทาให้คนหนมุ่ รุน่ ใหม่จากแควน้ ซทั ซมึ ะจานวน 19 คนไดแ้ อบหลบหนีข้ึนเรอื เพ่ือ
เดนิ ทางไปศึกษาต่อทอ่ี ังกฤษ แม้ว่าการออกนอกประเทศจะมโี ทษฐานถึงขน้ั ประหารชีวิต แต่ในเวลาต่อมา
คนหนมุ่ เหลา่ น้ันได้กลายมาเปน็ กาลงั สาคญั ในการเปล่ียนแปลงญ่ีปนุ่ เปน็ ท้ังผกู้ ่อตง้ั มหาวทิ ยาลยั โตเกยี ว
เป็นรฐั มนตรวี า่ การกระทรวงศึกษาธิการ เปน็ ผู้นากองทัพเรือ เป็นศิลปนิ สมัยใหม่ เป็นนกั แตง่ เพลง
กระท่งั เปน็ ผูผ้ ลติ ไวน์ นามาสู่การเปิดประเทศของญี่ปนุ่ และจุดจบการปกครองญ่ีปนุ่ ของโชกนุ ในทส่ี ุด1/

ภญิ โญ ไตรสุรยิ ธรรมา ผู้เขยี น

เหตกุ ารณ์ในอดตี ข้างต้น สอดคลอ้ งกบั คาพูดของวนิ สตนั เชอร์ชลิ ล์ ทห่ี นังสือปัญญาแหง่ อนาคต
ต้องการให้ผู้อา่ นไดค้ ิดตามว่า อนาคตเปน็ สง่ิ ท่ีกาหนดได้ แตต่ ้องข้ึนกับตัวของเราเอง ไม่วา่ การปรับทศั นคติ
ทีถ่ ูกต้อง มีวิสัยทัศน์ทช่ี ัดเจน สารวจตวั ตนของเราแต่ทีส่ าคัญคือการคน้ หาอตั ลักษณ์ท่ีแทจ้ รงิ ของตนเอง
(identity) และการหาท่ียืนให้ได้ท่ีหน่ึงทใี่ ดในโลกใบน้ี (differentiate)2/ โดยภิญโญ ไตรสรุ ิยธรรมา
ผูเ้ ขยี น ได้หยิบยกเรอ่ื งราวของร้านหนังสือกาลิญานี (Galliganani) และขนมปังฝรั่งเศสบาแกตต์ มาเปน็
ตัวอย่าง

ท่ามกลางเทคโนโลยี e-book และการสื่อสารผา่ นโลกออนไลน์ ท่นี ับวนั จะทาใหว้ งการสอ่ื มวลชน
ต้องปรับเปล่ียนกลยุทธ์ให้เท่าทัน พร้อม ๆ กับการหายจากไปของส่ิงตีพิมพ์ที่เป็นกระดาษจนทาให้
ร้านขายหนังสือทยอยปิดกันไป แตส่ าหรบั รา้ นหนังสือกาลญิ านี รา้ นหนังสือภาษาอังกฤษทต่ี ้ังอยู่ในนครปารีส
ทกี่ ่อตั้งมาต้งั แต่ปี ค.ศ. 1801 ผา่ นการบริหารงานมาแล้วหกชั่วคน การแต่งหน้ารา้ นท่มี ีการเปลี่ยนแปลง
ทกุ ๆ 15 วนั ใหเ้ ป็นไปตามเทศกาลและหนังสือทดี่ ึงดูดความสนใจของผ้ทู ่ีเดนิ ผา่ นไปผ่านมา และแผน่ หนิ
ทที่ างเขา้ สลักข้อความว่า “The first English bookshop established on the continent.”

44

พร้อม ๆ กบั ภายในทตี่ กแต่งสวยงามด้วยชนั้ หนังสอื ไม้เน้อื แขง็ มรี างทองเหลืองทอดยาวเพ่อื รองรบั
บนั ไดไม้ สาหรบั ปนี ปา่ ยคน้ หาหนังสอื ในชัน้ บน มีเก้าอี้หนงั ตวั เลก็ ไว้สาหรับใหน้ กั อ่านไดน้ ั่งพัก3/

ในขณะท่ี การจัดวางหนงั สอื แบ่งออกเปน็ ระบบหมวดหมู่อย่างชัดเจน มหี นงั สอื ท่ีมีคุณภาพดี
และหายาก พร้อมมพี นกั งานท่คี อยย่ืนมือช่วยเหลอื ลกู ค้าอย่างเต็มใจ จึงไม่แปลกใจที่ทาให้นักอา่ น
หนังสือเขา้ มาในรา้ นอย่างต่อเน่อื ง ทั้ง ๆ ท่เี ป็นรา้ นหนงั สอื ภาษาองั กฤษในตา่ งแดน ดงึ ดูดแม้กระท่ัง
นกั ท่องเท่ียว จนกลายเป็นสถานทท่ี อ่ งเท่ยี วทถี่ ูกแนะนา ถือเปน็ ร้านหนงั สือท่ีสามารถยืนหยดั ทาธุรกิจ
ไดด้ ้วยกลยุทธก์ ารรู้จักตนเองและหาช่องทางตลาดท่จี บั กลุม่ เปา้ หมายไดอ้ ยา่ งเหนียวแนน่

หากได้มโี อกาสไปฝร่งั เศส เราจะพบเหน็ รา้ นขนมปังมีเปิดขายอยู่ทั่วไป และขนมปงั บาแกตต์
(Baguette) ท่ีมีความหมายว่าแท่งไม้ เพราะมีลักษณะคล้ายกับท่อนไม้ พร้อมชวนสงสัยว่าจะต้อง
เร่มิ รับประทานจากส่วนไหน จะมขี ายอยู่ในทุก ๆ รา้ น (แม้กระทั่งตามท้องถนน) ถือเป็นขนมปังประจาชาติ
ของฝร่ังเศสต้งั แต่สมัยพระเจ้าหลยุ สท์ ่ี 14 ถือเป็นเอกลกั ษณท์ ่คี รองใจคนฝรั่งเศส พร้อมความกรอบนอก
น่มุ ในและเวลาตดั ออกมาขนมปังไม่แตกเสยี รปู ทรง

อย่างไรก็ดี สาเหตสุ าคญั ทบ่ี าแกตต์เปน็ ขนมปังประจาชาตมิ าอยา่ งยาวนานเปน็ เพราะการรกั ษา
มาตรฐานของการผลติ ร้านขนมปงั ทกุ ๆ รา้ นจะใหค้ วามสาคัญตอ่ การผลติ ขนมปังบาแกตต์ มกี ารจดั
ประกวดเพื่อใหร้ ้านไดส้ ่งขนมปงั ของตนมาชิงรางวัล 4,000 ยโู ร และจะสง่ ไปยงั ทาเนียบประธานาธบิ ดี
เปน็ เวลาหน่ึงปี โดยให้ชาวฝร่งั เศสมสี ว่ นรว่ มในการเปน็ กรรมการตัดสินในปี ค.ศ. 2016 รา้ น ลา ปารี
เซยี น (La Parisienne) รา้ นเลก็ ๆ ท่ีอยู่ชานเมืองกรุงปารสี ได้รับรางวัลนี้ หลังจากท่ีรา้ นทอ่ี ย่กู ลางกรุง
ปารีสมักจะไดร้ บั รางวัลดงั กล่าว แสดงให้เหน็ ถึงความเอาใจใสร่ ่วมกันที่จะสร้างท่ียนื ใหต้ นเองในโลก
สมัยใหม่ในประเทศท่ีขึ้นช่ือว่ามีขนมปังที่อร่อยท่ีสุดในโลก มีร้านขนมปังอยู่แทบทุก ๆ หัวถนน แต่
สามารถมีรา้ นใหม่ ๆ เกดิ ขึน้ มาได้เสมอหากพิสูจน์ไดว้ ่า ตนเองกเ็ ปน็ ส่วนหน่ึงของความพถิ ีพถิ นั ในการ
ทาขนมปังบาแกตต์ในแตล่ ะกอ้ น4/

ภญิ โญ ไตรสุรยิ ธรรมา ไดท้ ิ้งทา้ ยไว้ในหนงั สือเพอื่ เปน็ ข้อคิดว่า “…เราต้องขบคิดว่าเราจะตอ้ ง
ผลิตและนาเสนอส่ิงใดให้โลกท่ีเปลี่ยนแปลงไปมากมายเช่นในปัจจุบัน เราจะสรา้ งสรรคต์ วั เองขึน้ มาใหม่
ได้อย่างไร ในโลกทไ่ี ม่เหมือนเดิมอกี ต่อไป”5/

รณดล นุ่มนนท์
7 พฤษภาคม 2561

แหลง่ ท่ีมา
1/ ภิญโญ ไตรสรุ ยิ ธรรมา Future ปญั ญาอนาคต จดั พิมพ์โดยสานกั พมิ พ์ Openbooks พิมพ์ครัง้ ท่ี 26
ปี 2559
2/ ภิญโญ ไตรสุริยธรรมภา หน้า 39

45

3/ ภญิ โญ ไตรสุริยธรรมภา หนา้ 46-49
4/ ภิญโญ ไตรสุริยธรรมภา หนา้ 188-193
5/ ภญิ โญ ไตรสุรยิ ธรรมภา หนา้ 265
https://worldofparis.wordpress.com/2014/07/12/oldest-english-bookstore-in-paris-
galignani/
http://www.waterlibrary.com/th/cuisine/french/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%
B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%84%E0%B8%A7%
E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%
B8%A1%E0%B8%B2%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-%E0%B8%82.html
หมายเหตุ

ขอขอบคุณ ผอ. ทัดลาภ เผ่าเหลืองทอง ทีแ่ นะนาหนงั สือเลม่ น้ีใหอ้ า่ น

46

เคลด็ ลับความสขุ ของเชฟวัย 92 ปี

สวสั ดคี รบั

ในการไปเยือนประเทศญ่ีปุ่นของประธานาธิบดีบารัค โอบามา เมื่อเดือนเมษายน 2014
นายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะ อยากให้มีการพบปะแบบเป็นกันเอง ในคืนแรกก่อนการประชุมหารือ
อย่างเป็นทางการ โดยสืบทราบว่าประธานาธิบดีโอบามาช่ืนชอบอาหารซูชิเป็นพิเศษเพราะเติบโตมา
จากเกาะฮาวาย ทุกคนเห็นพ้องต้องกันท่ีจะจัดให้ผู้นาท้ังสองได้รับประทานอาหารเย็นร่วมกันท่ีร้าน
Sukiyabashi Jiro ร้านซูชแิ ห่งหน่ึงท่ีตั้งอยู่ภายในสถานีรถไฟใต้ดิน เป็นรา้ นเล็ก ๆ ที่มีท่ีนั่งเป็น
เคาน์เตอร์เพียง 10 ท่ี เป็นร้านซูชิระดับมิชลินสตาร์ 3 ดาว ที่ต้องจองท่ีล่วงหน้ามากกว่า 1 เดือน
ด้วยสนนราคาไม่ต่ากว่า 12,000 บาทในแต่ละม้ือ แต่ที่ร้านซูชิแห่งนี้โด่งดังเป็นท่ีรู้จักของชาวญี่ปุ่น
เพราะเจา้ ของร้านและเซฟท่ีมีนามว่า จิโร่ โอโนะ (Jiro Ono) ถือเป็นเชฟที่มีอายุมากท่ีสุดในโลก
ถงึ 92 ปี1/

ผนู้ าทัง้ สองได้ร่วมรับประทานซชู ิทีเ่ ซฟจโิ รไ่ ดป้ ั้นใหท้ านสด ๆ หน้าเคาน์เตอร์ และออกจาก
รา้ นดงั กล่าวพร้อมกบั คาชมจากประธานาธิบดีโอบามาว่า “เปน็ ซชู ิทเ่ี อรด็ อรอ่ ยท่ีสดุ ตง้ั แต่เขาเคย
รับประทานมา”

เปดิ ดูสารคดี Jiro Dream of Sushi

เชฟจิโร่ได้เลา่ ถึงชีวประวัติของเขาผ่านหนังสารคดี Jiro Dream of Sushi วา่ เขารู้จักการทาซูชิ
มาต้ังแต่อายุ 9 ขวบ ด้วยการเปน็ เดก็ หลังครัวร้านซูชิ เพื่อหารายไดม้ าจนุ เจือครอบครัวภายหลงั ทค่ี ุณพ่อ
จากไป ทกุ ๆ วนั เขามักจะแอบหลับในห้องเรียนเพราะความเหนด็ เหนอื่ ย จนถกู ครทู าโทษดว้ ยการใหไ้ ป
ยืนอยู่นอกห้องเรียน ทาให้เขาใช้โอกาสนแ้ี อบกลับไปที่ร้านอาหารเพื่อทางานล่วงหน้า ผ่อนปรนภาระ
ท่ีจะต้องทาภายหลังร้านเปิดในช่วงเย็น ถือเป็นจุดเริ่มต้นท่ีทาให้เขามีใจรักต่อการทาซูชิและเป็นที่มา
ของการตัดสนิ ใจเปดิ รา้ นซูชิเลก็ ๆ ภายหลังสงครามโลกครั้งทีส่ อง และต้ังใจท่ีจะเนรมติ ใหร้ า้ นซชู ิของ
เขาเปน็ ร้านซูชิท่ีดที สี่ ุดในเกาะญป่ี ุน่

เชฟจโิ รจ่ ะตนื่ ตง้ั แตต่ ี 2 ไปตลาดปลาเพอ่ื คดั สรรปลาทีค่ ิดว่าดที ่สี ดุ มาบรกิ ารลูกค้า พรอ้ ม ๆ กบั
การปรับปรุงเมนูตลอดเวลา แม้กระท่ังต่ืนจากความฝันเพ่ือค้นคิดวิธีการใหม่ ๆ ในการทาให้ซูชิใหม่
สดเสมอ เช่น การทาใหซ้ ูชิแซลมอนมรี สเปน็ เลิศไมใ่ ชเ่ พียงช่วงฤดใู บไม้ร่วง พรอ้ มกับการนวดปลาหมกึ
เปน็ เวลากว่า 45 นาทเี พื่อให้เน้อื ปลาหมึกไมเ่ หนียวเกนิ ไป นอกจากน้ัน เขาจะเอาใจใส่ในทกุ รายละเอยี ด
เช่น การรักษาอุณหภมู ขิ องเน้ือปลาใหพ้ อดกี บั ชว่ งที่คนทานคบี ซูชเิ ข้าปากรับประทาน การจดั ทาขนาด
ซูชทิ ีแ่ ตกต่างกนั ระหว่างผหู้ ญิงและผชู้ าย รวมทั้งการจัดที่น่ังรับประทานของคน 10 คนบนเคานเ์ ตอร์
ที่ตอ้ งพิจารณาถึงวา่ ใครถนดั มือซ้ายหรือมือขวา

ปจั จุบัน เซฟจโิ รย่ ังคงป้นั ซูชิบริการลกู คา้ ทเ่ี ขา้ มาอย่างไม่ขาดสาย เขายังคงต่ืนแต่เช้า จบิ กาแฟ
ท่ีเขาโปรดปราน ก่อนน่ังรถไฟโบกี้เดิมพร้อมกับผู้โดยสารที่มักคุ้น เพื่อมาที่ร้านชิมปลาท่ีลูกชายคนโต

47