“พระสังข์”
เป็นตัวเอกที่มีรูปงามตามแบบการสร้างตัวเอก
ในวรรณคดีไทยท่ัวไปแต่ในตอนเด็กปรากฏเป็น
๒ รูป คือรูปหอยสังข์กับรูปกุมาร ส่วนตอนเป็น
หนุ่มก็มี ๒ รูปเช่นเดียวกัน คือ รูปเงาะกับรูปทอง
ทั้งรูปหอยสังข์และรูปเงาะเปรียบเสมือน “ เกาะ”
คมุ้ ครองพระสงั ข์
“ทา้ วยศวิมล”
เ ป็ น ก ษั ต ริ ย์ ที่ มี ค ว า ม ต้ั ง ใ จ ดี ต่ อ บ้ า น เ มื อ ง
คือ ยอมเสียสละลูกเมีย ในบทละครยังย้าในเรื่อง
การท้าเสน่ห์ เพื่อให้รู้สึกว่าท้าวยศวิมลไม่ใช่คนที่
หูเบาหลงเชื่อนางจันทาฝ่ายเดียว แท้ที่จริง
พระองค์ก็รักพระมเหสี รักพระโอรส แต่ถูก
เวทมนตร์มายาทา้ ให้เป็นไป
“นางจนั ทรเ์ ทวี”
พระมเหสีฝ่ายขวาพระมารดาพระสังข์ มีจิตใจ
งดงามผู้เป็นที่รักใคร่ของประชาชน แต่ต้องมาถูก
กลั่นแกล้งจากพระนางจันทา มเหสีฝ่ายซ้าย
มีชะตากรรมที่ล้าบากยากแค้น ต้องพลัดพราก
จากสามี ต้องเดินทางระหกระเหินไปได้รับ
ความทุกขแ์ สนสาหัส
“นางจันทา”
พระมเหสีฝา่ ยซา้ ย จิตใจอิจฉาริษยา คิดช่วงชิง
การได้เป็นมเหสีราชินีคู่บัลลังก์ โดยการคบคิด
กั บ ปุ โ ร หิ ต เ จ้ า เ ล่ ห์ ก้ า จั ด พ ร ะ น า ง จั น เ ท วี
และพระโอรสหอยสงั ข์