คำกรยิ ำ
คำทีแ่ สดงอำกำร สภำพ หรอื
กำรกระทำของคำนำม และ
คำสรรพนำมในประโยค
คำกรยิ ำ
สกรรมกรยิ ำ
อกรรมกริยำ
วกิ ตรรถกรยิ ำ
กรยิ ำนุเครำะห์
อกรรมกรยิ ำ ไม่ต้องมีกรรม
หกั วิง่
ยนื หัวเราะ
อกรรมกริยำ คอื กรยิ ำทไี่ มต่ ้องมีกรรม
มำรบั ข้ำงทำ้ ย เพรำะมีใจควำมสมบูรณอ์ ยู่แล้ว
อกรรมกริยำ ไม่ต้องมกี รรม
ตก รอ้ งไห้
เหา่ นอนหลบั
น้องรอ้ งไห้อยนู่ ำน
ตน้ ไม้ใหญห่ ลงั บำ้ นหัก
ดวงอำทติ ยก์ ำลังจะตกจำกฟำ้
ไก่ขันตงั้ แตต่ อนเชำ้ ตรู่
เดก็ แรกเกดิ นอนหลับในออ้ มกอดแม่
อกรรมกรยิ ำ ไม่ต้องมกี รรม
ตก รอ้ งไห้
เห่า นอนหลับ
สุนัขตำยใต้สะพำนลอย
จงิ โจก้ ระโดดไดส้ ูงมำก
นกั เรยี นแสงทองสวดมนต์ทกุ วนั
เด็ก ๆ หัวเรำะ
เขำนง่ั เขำยนื อยู่
อกรรมกรยิ ำ ไม่ตอ้ งมีกรรม
***ขอ้ สังเกต คาเดยี วกนั อาจเป็นได้ท้ัง
อกรรมกรยิ า หรอื สกรรมกรยิ า ก็ได้
ไกข่ ันต้งั แตต่ อนเชำ้ ตรู่ อกรรมกรยิ ำ
สกรรมกริยำ
พอ่ กำลังขันเชอื กใหแ้ นน่
กรรม
สกรรมกริยำ ต้องมกี รรม
กรยิ ำทีต่ อ้ งมีกรรมมำรับข้ำงทำ้ ย
จึงจะได้ใจควำมสมบรู ณ์
สกรรมกริยำ ตอ้ งมีกรรม
น้องกนิ ข้ำวคำใหญ่
คนงำนกำลังซอ่ มบำ้ นใหค้ ุณปู่
ฉันให้ดอกไมเ้ พอื่ น
นกนอ้ ยจกิ หนอนสเี ขียวตวั ใหญ่
เขำเลน่ เกมFree Fire
กริยา กรรม
สกรรมกริยำ ตอ้ งมกี รรม
ครูซื้อคอมพวิ เตอรเ์ ครอื่ งใหม่
คุณยำยขำยขนมปำกหมอ้
นอ้ งตัดกระดำษ
เขำอ่ำนหนงั สอื คลอ่ งมำก
พ่อเขยี นจดหมำยสง่ ใหค้ ณุ ปู่
กรยิ า กรรม
วิกตรรถกริยำ ต้องเติมเตม็
ว-ิ กะ-ตดั -ถะ-กร-ิ ยำ
กรยิ ำที่ไมม่ เี นอื้ ควำมในตนเอง
ต้องมคี ำนำม คำสรรพนำม หรือ คำวิเศษณ์
มำทำหนำ้ ทเี่ ปน็ สว่ นเตมิ เต็มข้ำงทำ้ ยจงึ จะได้
ใจควำมสมบูรณ์
วิกตรรถกริยำ ตอ้ งเตมิ เตม็
ได้แกค่ ำว่ำ เปน็ เหมอื น คลำ้ ย เท่ำ คอื
ดจุ ประดจุ รำวกับ เพียงดงั เสมอื น
วกิ ตรรถกรยิ ำ ต้องเติมเตม็
ดอกไมใ้ นแจกนั น้เี หมอื นดอกไมจ้ ริงมำก
คุณครมู กั จะใหเ้ ขียนหนงั สอื สวยๆเหมอื นทำ่ น
ลูกคอื แก้วตำดวงใจของพอ่ แม่
ผมเป็นนกั เรยี น
ลูกคนนค้ี ลำ้ ยแม่
วิกตรรถกริยำ ต้องเตมิ เตม็
เธอคือนักแสดงทยี่ ง่ิ ใหญ่
เดก็ ผหู้ ญงิ คนนี้คลำ้ ยนอ้ งเธอมำก
ลูกเทำ่ พ่อ
ถำ้ เธอเปน็ ฉนั จะรูส้ กึ อยำ่ งไร
เขำเป็นนกั เรียนแสงทองวทิ ยำ
กริยำนุเครำะห์ กรยิ ำชว่ ย
กริยำทช่ี ว่ ยกรยิ ำสำคญั ในประโยคให้ได้
ใจควำมชดั เจนยง่ิ ขน้ึ กรยิ ำชนดิ นไ้ี มม่ กี ็ได้
ประโยคยงั คงสอ่ื ควำมหมำยไดเ้ หมือนเดิม
อำจ จะ กำลงั ถกู ตอ้ ง เคย อยู่ ควร
ย่อม ให้ คง แล้ว จง โปรด คงต้อง นำ่ จะ
กรยิ ำนเุ ครำะห์ กรยิ ำชว่ ย
ช่ำงประปำกำลงั ซอ่ มทอ่ นำ้ ทีแ่ ตก
เขำกำลังเดนิ ทำงกลบั ประเทศไทย
นักเรียนตอ้ งทำกำรบำ้ น
นำยซจี ะไปโรงเรียน
เขำไดร้ ับคำชม
กรยิ ำนเุ ครำะห์ กริยำชว่ ย
โปรดฟังทำงน้ี
จงแก้ไขงำนให้เรียบร้อย
ลกู ควรเตรียมตัวให้พรอ้ ม
เธออำจจะถกู ตำหนิ
วนั น้ีฝนนำ่ จะตก
หนำ้ ที่ของคำกริยำ
• พ่อครวั ปรุงอำหำรจำนเดด็
• คณุ ปู่นั่งบนเกำ้ อี้
หนำ้ ที่ของคำกรยิ ำ
•ตำรวจหำ้ มเลน่ ปืนฉดี นำ้
• ฉนั ชอบกินก๋วยเตย๋ี วผัด
หนำ้ ท่ขี องคำกริยำ
(ตนื่ นอนตอนเชำ้ เป็นคำกรยิ ำทที่ ำหนำ้ ทเ่ี ปน็ ประธำน)
• ตน่ื นอนตอนเช้ำทำใหร้ ่ำงกำย
สดชืน่ แจ่มใส
• คุณพ่อไปออกกำลังกำย
(ออกกำลงั กำย เปน็ คำกรยิ ำทท่ี ำหนำ้ ทเ่ี ปน็ กรรม)
O-NET
๑. ประโยคใดมชี นดิ ของคำกรยิ ำแตกตำ่ งจำกประโยคอน่ื
๑) คุณยำยสวดมนตก์ อ่ นนอน
๒) คุณแมร่ ดนำ้ ตน้ ไมก้ อ่ นทำอำหำร
๓) นักเรยี นทบทวนหนงั สอื กอ่ นสอบ
๔) คณุ พ่อคำดเขม็ ขดั นริ ภัยกอ่ นขบั รถ
O-NET
๒. คำทข่ี ดี เสน้ ใต้ในขอ้ ใดทำหนำ้ ทีแ่ ตกตำ่ งจำกคำวำ่ อ่ำน
ในประโยคทก่ี ำหนดให้ “หวำนอำ่ นภำษำไทย”
๑) เธอเคยไปสวนหลวง ร.๙ หรอื ยัง
๒) แจว๋ ล้ำงจำนอยู่หลงั บำ้ น
๓) คณุ ยำยเกบ็ ดอกมะลิในสวน
๔) คุณแมส่ อนกำรบ้ำนใหน้ อ้ ง