คำสรรพนาม

คำสรรพนำม

คำทีใ่ ช้แทนคำนำมชนิดตำ่ ง ๆ
เพื่อไมต่ ้องกลำ่ วคำนำมซำ้ อีกครั้ง

คำสรรพนำม

อนยิ มสรรพนำม ปฤจฉำสรรพนำม
ประพนั ธสรรพนำม

นิยมสรรพนำม

บุรษุ สรรพนำม วภิ ำคสรรพนำม

คำสรรพนำมออกเป็น ๖ ชนดิ

บุรุษสรรพนำม สรรพนำมบุรษุ ท่ี ๑
ใช้แทนผ้พู ดู
คำสรรพนำมแทนบคุ คล
ผม ฉนั หนู ข้ำพเจำ้ อำตมำ
คำสรรพนำมทใ่ี ช้ในกำร
สนทนำกนั เพอ่ื แทนชอ่ื ผพู้ ดู สรรพนำมบุรษุ ท่ี ๒
ใช้แทนผ้ฟู ัง
ผฟู้ ัง และผูท้ ก่ี ลำ่ วถงึ
ท่ำน เธอ คณุ ใตเ้ ทำ้ พระองค์

สรรพนำมบรุ ุษที่ ๓
ใช้แทนผู้ทีพ่ ูดถึง

เขำ มนั ท่ำน หลอ่ น พระองค์

บรุ ษุ สรรพนำม คำว่ำ ท่าน เธอ
เปน็ ไดท้ ัง้ บุรษุ สรรพนำมที่ ๒ และ ๓

 นำยแดงไดพ้ ูดกบั ประชำชนท่ีมำฟงั กำรปรำศรยั ว่ำ
ท่ำนทีเ่ คำรพ

 นำงอำรไี ด้สัง่ นำยสมชำยว่ำ
“ ชว่ ยเรียนผอู้ ำนวยกำรดว้ ยว่ำดิฉนั คดิ ถึงทำ่ น”

นิยมสรรพนำม น่ี น่ัน โน่น นูน่
น้ี น้ัน โน้น นนู้

คำสรรพนำมชีเ้ ฉพำะ ตัวอยำ่ งประโยค

สรรพนำมที่ใช้แทนคำนำมเพอื่ บอก  นน่ั สมุดของเธอ
กำหนดให้ชัดเจนว่ำอยใู่ กลห้ รือไกล  น้ีเป็นของเธอ
 น่ีคือบำ้ นของฉนั
ได้แกค่ ำวำ่ น่ี นั่น โนน่ น้ี  โน่นเปน็ สนำมฟตุ บอล

อนยิ มสรรพนำม ใคร ส่งิ ใด
อะไร ท่ไี หน
คำสรรพนำมไม่ชีเ้ ฉพำะ ไหน ใดๆ
ผ้ใู ด อะไรๆ
สิง่ ไหน ไหนๆ

สรรพนำมที่ใช้แทนคำนำมท่ัว ๆไป ตวั อยำ่ งประโยค
ทีไ่ มก่ ำหนดชัดเจนแนน่ อน
 ใดๆ ในโลกลว้ นอนิจจัง
ไม่ชี้เฉพำะได้แก่คำว่ำ ใคร อะไร  อะไรๆ ฉันกก็ ินได้
ทไี่ หน ไหน ผใู้ ด ส่งิ ใด  ใครๆ กช็ อบคนเกง่
 ผู้ใดเปน็ คนดเี รำควรคบผู้นั้น
หรอื เปน็ คำคูก่ ็ได้ เชน่ ใด ๆ
ใคร ๆ อะไร ๆ ไหน ๆ ฯลฯ

ปฤจฉำสรรพนำม

คำสรรพนำมท่ีใช้ถำม

 ใครหยิบหนงั สอื บนโต๊ะไป ใคร
อะไร
อะไรวำงอยู่บนเกำ้ อ้ี ไหน
ไหนปำกกำของฉนั ผใู้ ด
ผใู้ ดเป็นคนรับโทรศพั ท์ สิ่งไหน
ใคร อยทู่ ีน่ นั่ อันไหน
อะไร เสียหำยบำ้ ง
ไหน ล่ะโรงเรียนของเธอ อย่ำงไร

ปฤจฉำสรรพนำม

คำเหลำ่ นี้มใี ชอ้ ยู่แล้วในอนยิ มสรรพนำม แต่ตำ่ งกบั
ปฤจฉำสรรพนำม เพรำะใช้เปน็ คำถำม

ส่วนอนิยมสรรพนำม ใชเ้ ป็นคำแทนชือ่ ทไ่ี มช่ เ้ี ฉพำะ

ประพนั ธสรรพนำม ที่
ซง่ึ
คำสรรพนำมเช่อื มประโยค อัน
ผู้
คำสรรพนำมน้ี ใช้แทนนำมหรอื สรรพนำมท่ี
อยขู่ ำ้ งหนำ้ และจะตอ้ งอย่ตู ิดกบั นำมหรือ
สรรพนำมเท่ำนนั้ โดยทำหนำ้ ที่เชื่อมประโยค
ให้รวมเปน็ ประโยคเดยี วกนั

ประพนั ธสรรพนำม

ตัวอยำ่ งประโยค

ฉนั ชอบคน ทขี่ ยัน
ฉันเสียดำยมำ้ ทฉี่ ันขำย
บำ้ น อันเปลี่ยวมักจะรำ้ ง
 คน ซึ่งเกียจครำ้ นต้องลำบำก

ประพันธสรรพนำม

เขำเปน็ คนดีอนั เกิดจำกกำรอบรมของพอ่ แม่
คนทีอ่ อกกำลังกำยอย่เู สมอ ร่ำงกำยมกั แข็งแรง
ลุงชมซง่ึ เปน็ เพอ่ื นของคณุ พอ่ ไดถ้ งึ แก่กรรมแลว้
รถยนตท์ ผี่ ลิตจากประเทศญปี่ ่ ุนประหยดั นา้ มันมาก
เขำถกู ไลอ่ อกเพรำะทำผดิ วินัยอันรำ้ ยแรง
ครูยกยอ่ งนักเรยี นผู้รกั ษำควำมสะอำด

วิภำคสรรพนำม ต่ำง

คำสรรพนำมแยกฝำ่ ย บำ้ ง
กัน
สรรพนำมทใ่ี ชแ้ ทนคำนำมเพอื่ แยก
นำมนน้ั ออกเป็นสว่ น ๆ

วภิ ำคสรรพนำม ต่ำง

 นำมจำแนกเป็นหลำยสว่ น แต่ทำกิรยิ ำอยำ่ งเดียวกนั
“ชำวสวนตำ่ งฟนั ดนิ ”

ชำวสวน ชำวสวน ชำวสวน : ฟนั ดิน

 นักเรียนตำ่ งเดนิ ทำงกลบั บำ้ น

นกั เรียนแตล่ ะคนเดินทำงกลับบ้ำน โดย ตำ่ ง แทน นักเรยี น

วภิ ำคสรรพนำม บ้ำง

 นำมหลำยสว่ น แตแ่ ยกทำกิรยิ ำต่ำงๆกัน
“ชำวนำบ้ำงไถนำ บ้ำงดำนำ

ชำวนำ : ไถนำ ดำนำ

 ชำวบำ้ นบำ้ งกน็ ัง่ บ้ำงก็นอน

ชำวบำ้ นหลำยคนทำกริ ยิ ำแตกต่ำงกนั

วภิ ำคสรรพนำม กัน

 นำมหลำยสว่ น ทำกริ ิยำเกี่ยวข้องกัน
“ชำวเมืองตกี ัน”

ชำวเมอื ง ชำวเมอื ง : ตีกัน

 พ่กี ับน้องไปโรงเรียนด้วยกัน

“กัน” ในทน่ี ี้แสดงจำนวนพ่ี-นอ้ ง ทร่ี ว่ มกระทำ น่นั คือกำรไปโรงเรยี น

วภิ ำคสรรพนำม

คำวำ่ “ตำ่ ง กัน” ยังใชเ้ ป็นคำชนดิ อ่นื ได้อีก

ต่ำงอยบู่ นหลงั ลำ  ตำ่ ง เปน็ คำนำม
กนั มเี พื่อนสำมคน  กนั เปน็ บรุ ษุ สรรพนำม
ฉนั กันเงินไวจ้ ำนวนหน่ึง  กัน เปน็ กริยำ

สรรพนำมใช้เน้นนำมท่อี ยู่ขำ้ งหนำ้

 ตำมนั่ แกไมช่ อบคนเสยี งดัง
 ขโมยมนั ตดั ต้นไม้เสยี หมดเลย
 สรพงษ์เขำอยำกจะนักร้องมำก
 สดุ ำเธอชอบร้องเพลง
 แมวมันชอบจบั หนู

หนำ้ ทข่ี องคำสรรพนำม

คำสรรพนำมทำหนำ้ ทีเ่ ป็นประธำน

เขำชอบว่ิงออกกำลังกำยตอนเชำ้

คำสรรพนำมทำหน้ำท่ีเป็นกรรม

เขำเหน็ เธอนัง่ อยู่คนเดียว

หนำ้ ทข่ี องคำสรรพนำม

ทำหน้ำทเี่ ป็นสว่ นเติมเตม็

(คำสรรพนำมจะอยหู่ ลังคำกริยำเหล่ำนี้ เปน็ เหมอื น คลำ้ ย เท่ำ คือ )

เขำชอบวงิ่ ออกกำลงั กำยตอนเชำ้

ทำหน้ำท่ีใช้เปน็ คำเรียกขำน

ท่ำนคะมแี ขกมำขอพบค่ะ