แคปชั่นคำคม

แคปชน่ั
คาคม

สมุดเล่มเลก็
เรอื่ ง...แคปชน่ั คำคม20คำ

จดั ทำโดย
นำงสำว จรี นนั ท์ จำนสบิ สี
มธั ยมศกึ ษำปี ที่ 5/4 เลขท่ี 15

เสนอ
คุณครู สวุ พร องั กุลดี
โรงเรยี นบำงปลำมำ้ ‘‘สงู สมุ ำรผดงุ วิทย’์ ’

คานา

สมุดเลม่ เล็กเลม่ น้ีจดั ทาข้นึ เพื่อตอ้ งการใหผ้ อู้ า่ นไดอ้ า่ นคาคมแคปชน่ั ของ
นกั พดู คนตา่ งๆและเพ่ือนาไปปรบั ใชใ้ นชวี ติ ประจาวนั

นางสาว จรี นนั ท์ จานสบิ สี

ภาคภูมิ จงมน่ั วฒั นา

ทน่ี นั่ ก็มีทุกขแ์ ตห่ ลายๆคนเลอื ก
ยอมทกุ ข์ เพราะมนั ซอ่ นความสุข

เอาไวใ้ นนน่ั

สริ ลิ กั ษณ์ ตนั ศิริ

เหน็ แกต่ วั เอง ไดป้ ระโยชนก์ ลบั มา
ระยะสน้ั
เหน็ แกผ่ อู้ น่ื ไดป้ ระโยชนก์ ลบั มาระยะ
ยาว

โยง่ เชญิ ย้ิม
เราตน่ื มามีชวี ติ อกี วนั ก็โชคดแี ลว้

พ่ีออ้ ย พี่ฉอด

เวลาเลือกใครอยา่ เลือกในเวลา
กาลงั เหงา เพราะไมร่ ูว้ า่ ตอนที่
เราเลกิ เหงา มนั จะยงั คงใชอ่ ยู่

หรอื เปลา่

หน่ึง จกั รวาล อยพู่ อดี
พรสวรรคจ์ ะไรค้ า่ ถา้ ไมพ่ ยายาม

พระเสกสรรค์ อตตทโม

แสงสวา่ ง สอ่ งไปทางไหนก็เหน็
แจง้

พระอาจารย์ ดร.สมพงษ์

ฝนแมต้ กหนกั ไม่นานนกั จกั ตอ้ ง
ซา

ผกู้ องเบนซ์ สี่ทศิ อา่ ถนอม

นอนทไ่ี หนก็นอนได้ แตข่ ออยา่
ใหน้ อนใกลค้ นหลายใจก็พอ

ตรชี ฎา เพชรรตั น์

อยา่ ท้งิ ความฝันเพราะคาพูดคน
อนื่

เบส อรพิมพ์ รกั ษาผล

ในวนั ทไี่ มม่ ีอะไรปกป้ องเราได้
เลยนอกจากความตงั้ ใจดที ีท่ ามา

อดุ ม แตพ้ านิช

หนา้ ตาหว่ ยๆเตม็ ไปดว้ ยลลี า

ณอน บุรณะหริ ญั

คณุ ไมส่ ามารถเรียนรูอ้ ะไร
เก่ียวกบั ชวี ติ ไดเ้ ลยถา้ คณุ คดิ วา่

ตวั เองถกู ตลอดเวลา

ครูเงาะ รสสคุ นธ์ กองเกตุ

เอาเวลาไปทอ้ กบั เอาเวลาไป
ทา อะไรมนั จะสาเรจ็ กวา่ กนั

คงเกียรติ ฉตั รหริ ญั ทรพั ย์

แมจ้ ะเรยี นจบแลว้ ก็อยา่ หยุดทจ่ี ะ
เรยี นรู้ เปิดรบั สงิ่ ใหมๆ่ อยเู่ สมอ การ
เรยี นรูไ้ มไ่ ดม้ แี คใ่ นระบบเทา่ นนั้ ตอ้ ง

คอยเตมิ อยูเ่ สมอ ทงั้ จากการอา่ น
การฟัง การพดู คนเราตอ้ งเรยี นรูเ้ พ่ิม

ตลอดเวลา

กอ๊ ต จริ ายุ ตนั ตระกูล

ถา้ เรามคี วามสามารถในการ
มองเหน็ ขอ้ บกพรอ่ งของผูอ้ น่ื

นน่ั ก็แสดงวา่ เราใช้
ความสามารถนน้ั ไดก้ บั ตวั เรา

เอง

ทนงศกั ดิ์ ศุภการ

หวั ใจไมเ่ คยแพ้

เอส กนั ตพงศ์ บารุงรกั ษ์

ถา้ เขาตแิ ลว้ เป็ นจริง จะโกรธไป
ทาไม

วเี จจา๋ ณฐั ฐาวรี นุช

อะไรท่ไี มอ่ ยกู่ บั เราก็ใหค้ ดิ ถึง
ตอนทเ่ี คยมี

ตก๊ิ เจษฎาภรณ์ ผลดี

คาวา่ พอเพียงคอื การรูจ้ กั ใชร้ ูจ้ กั
พอ

จตพุ ล ชมภูนิช

ใหท้ กุ คาทผ่ี า่ นสมอง กลนั่ กรอง
กอ่ นเสมอ

จบแลว้ คะ่