นิทานอีสป เรื่องหมาป่ากับลูกแกะ

นทิ านอสี ป เร่อื งหมาป่ากับลูกแกะ
กาลคร้ังหนงึ่ นานมาแลว้ มหี มาปา่ ตวั หน่ึง มันเดนิ ผ่านหนองนำ้ เลก็ ๆ ใกล้ทอี่ ยอู่ าศัยของมนั
มันเหลือบไปเหน็ เจ้าลกู แกะตัวหนงึ่ กำลงั กนิ น้ำอยา่ งมีความสขุ

ในขณะน้ันมันรสู้ กึ หิวพอดี จงึ คดิ วางแผนจับลูกแกะกินเปน็ อาหารแตว่ ่ามนั ไมอ่ ยากจะถกู ตราหนา้
ว่าเป็นหมาปา่ ทอ่ี ันธพาล ดรุ ้าย จึงยังไมฆ่ ่าลูกแกะตวั นนั้ ทันที

เจา้ หมาป่าเดินเข้าไปหาลกู แกะทก่ี ำลังกนิ น้ำอยู่ แลว้ พูดว่า
“อะไรกันนี่ เจา้ ลูกแกะเกเร เจา้ กล้าดอี ย่างไร จึงทำใหน้ ำ้ ข่นุ เปน็ โคลนจนขา้ กนิ ไมไ่ ด้”
ลกู แกะตอบกลบั มาอยา่ งใสซอ่ื วา่
“ฉันเสยี ใจ แตฉ่ ันคดิ วา่ ฉันไมส่ ามารถทำใหน้ ำ้ นนั้ ขนุ่ จนทา่ นกนิ ไม่ได้ เพราะฉันอยูป่ ลายน้ำ จะไป
ทำให้นำ้ ขุน่ จนถงึ ทท่ี ที่ ่านยืนอยู่ไดอ้ ย่างไร”
หมาปา่ ตั้งใจจะหาเร่ืองกับลูกแกะให้ได้จงึ พูดว่า
“บางทมี นั กอ็ าจจะเป็นได้ แต่เม่อื หกเดอื นก่อน เจ้าคนพาล เจา้ ไดด้ ่าขา้ ลบั หลงั ”
ลูกแกะตอบ “มนั จะเปน็ ไปได้อยา่ งไร ในเมอ่ื ตอนนั้นฉนั ยงั ไม่เกิด”

หมาป่าพดู อย่างโมโห
“อะไรกัน เจา้ ช่างไมม่ คี วามละอาย ครอบครัวของ เจา้ เกลยี ดครอบครวั ของข้า ถ้าไม่ใช่เจ้าเปน็ คน
ดา่ กค็ งเป็นพ่อของเจ้า”
พอสนิ้ คำพูดของหมาป่า มนั กก็ ระโจนเขา้ ใส่ลูกแกะ แลว้ ฉกี เนื้อกนิ โดยทันที

นิทานเรื่องน้สี อนใหร้ ู้วา่
คนพาลมกั มเี หตุผลนานาประการที่จะทำชั่ว…โดยไมใ่ ห้ผูอ้ นื่ กลา่ วหาว่าตนเองช่วั

ผู้ที่มนี ิสัยพาล…ยอ่ มหาเหตุท่ีจะพาลผู้ไม่มคี วามผดิ ใหจ้ งได้