merak ediyorum araştırıyorum ilk dergimi hazırlıyorum etwinning proje

2019-2020
MELİKŞAH ANAOKULU

İÇİNDEKİLER
-Kar Tanes n n Yolculuğu
-Kış Mevs m nde Neler Oluyor
-A les n Arayan Kardan Adam
-Hayd Boyayalım
-Neşel Arkadaşımızı Kardan
Adama Ulaştırab l r m s n?
-Farkı Bulalım mı?
-Ed z Kağan Mutfakta
-Kışın Yoksullara Yardım



Kış Mevsiminde Neler Oluyor



Ailesini Arayan Kardan

Adam

O gün, yılın ilk karı yağmıştı.
Narlıköy’ün çocukları hemen toplanıp,

kendilerine kömür gözlü, havuç
burunlu, sevimli bir kardan adam
yaptılar. Bütün gün neşe içinde

kartopuna tutup, oynadılar.
Çocukların sevinçli hali kardan

adamın da çok hoşuna gitmişti. Onların çevresinde koşup oynaması bir anda kardan
adamı da canlandırmış gibiydi. Öyle ki, karanlık bastırıp da çocuklar evlerine
çekilince pek hüzünlendi. Kendisini çok yalnız hissetti. Öylesine üzüldü, öylesine
üzüldü ki, neredeyse buzdan kalbi “Çıt!” diye kırılacaktı. Sonra, “Belki de onları
yeniden görebilirim,” diye düşündü. Yavaşça yeniden doğrulup, en yakınındaki evin
penceresine yaklaştı. İçeride çıtır çıtır yanan soba, camları iyice
buğulamıştı.Anne,baba ve çocukların neşesine de diyecek yoktu.

Kardan adam üzüntüyle içini çekti. Kendisinin hiç evi, ailesi olmamıştı. Nasıl olsun?
Günübirlik yaşıyordu zaten. Üstelik şu sevimli afacanlar olmasa ayaklar altında

ezilen bir tutam kardan başka bir şey olmayacaktı. Hele şu Güneş yüzünü birazcık
gösterse, yaşamının o anda son bulacağını biliyordu.

Birden kararını verdi. Daha önce kar tanelerinden birinin anlattığı o KUTUP denilen
yere gidecekti. Böylece yıllarını birlikte geçirebileceği bir aileye de kavuşabilirdi.
Az gitti... Dere tepe düz gitti... Donmuş toprakların üzerinden, çatır çutur buzların
arasından geçti. Sonunda Kutup bölgesine vardı. Önce buz gibi rüzgar karşıladı onu.
Sonra siyah elbiseli penguenlerle, sevecen foklar sardı çevresini.Kardan adam da
onları pek sevmişti.”Artık eriyip çamurlara karışmak yok”, diye mırıldandı kendi
kendine... “Burada yıllarca yaşayabilirim.”
Ama bir süre sonra herkes kendi işine daldı gitti. Zavallı kardan adam yine tek

başına kalmıştı. İlk kez kar ve buz onu titretti. İnanır mısınız, ağaçları, hatta
güneşi bile özler oldu. Hele çocuklar burnunda tüter olmuştu. Üstelik şimdi,

arzuladığı bir aileye ancak onların yardımıyla kavuşacağını da anlamıştı. Sevilmek
istiyordu. Yaşamı bir gün bile sürse, birlerinin ona sarılması, onların sıcaklığını
duyması gerekliydi.
Çocuklar,kuş cıvıltılarıyla uyandıkları bir sabah, sokakta hiç beklemedikleri bir

konukla karşılaştılar. Kardan adam esrarengiz şekilde ortadan kaybolduğu gibi, yine
aynı anlaşılmaz bir güçle ortaya çıkmış, onlara gülümsüyordu.

Köyün sokakları bir anda neşeli çığlıklarla doldu.Bu güzel manzarayı gören güneş, bir
buluta kendisini örtmesini rica etti. Biraz daha geç ısınıp, çocuklarla kardan adamın

mutluluğunu elinden geldiğince uzatmaya çalıştı. Her geçen dakika eriyip toprağa
karışan kardan adam ise mutlu gülücükler dağıtmaya devam ediyordu çevresine.
Birkaç ay sonra yeniden buluşacaklarını biliyordu Artık, bu dünyada çocuklar var

oldukça ve kar yağdıkça her kış yeniden doğacağına inanıyordu.

Haydi Boyayalım

Neşeli Arkadaşımızı Kardan Adama
Ulaştırabilir misin?

Farkı Bulalım mı?

EDİZ KAĞAN MUTFAKTA

KARDAN ADAM TATLISI

Malzemeler :
• 3 su bardağı süt
• 7 yemek kaşığı irmik
• 6 yemek kaşığı şeker
• 1 poşet krem şanti toz
• Havuç
• Damla çikolata
• Hindistan cevizi

Yapılışı :
• Süt,şeker ve irmiği sürekli karıştırarak pişirelim ve oda
sıcaklığına gelene kadar bekletelim.

• Toz krem şantiyi
ekleyip iyice
yoğuralım ve
yuvarlayalım.

• Yuvarladığımız
tatlımızı Hindistan
cevizine bulayalım.

• Damla çikolatalardan gözleri ve
düğmeleri ,havuçtan burnunu yapalım.İki yuvarlağı

kürdanla tutturalım.

AFİYET OLSUN