รีคอร์เดอร์ Recorder
จดั ทาโดย
นางสาวพิรยิ ะภรณ์ วรพนั ธ์
รหัสนักศึกษา 62141811 หมู่เรียน ดน62ค.บ.4.2
เสนอ
อาจารยก์ ิตตินนั ท์ หอมฟุง้
รายงานนี้เปน็ สว่ นหน่งึ ของรายวชิ า นวัตกรรมและเทคโนโลยีการ
สอื่ สาร
การศึกษาและการเรยี นรู้ รหสั วิชา ETI 1101
ภาคเรียนที่ 2 ปกี ารศึกษา 2562
มหาวทิ ยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
คานา
หนังสืออิเล็กทอร์นิกส์เล่มน้ีเป็นส่วนหนึ่งของรายวิชา
นวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาและการเรียนรู้
Section.66 ETI 1101 เพ่อื ให้ผ้ทู ี่สนใจกบั การเล่นขลยุ่ รีคอร์
เดอร์ให้ได้รู้ประวัติ ประเภท วิธีการเป่ารีคอร์เดอร์และรูปร่าง
ลกั ษณะของขลยุ่ รคี อร์เดอร์ ผู้จัดทาหวงั ว่าหนังสืออิเลก็ ทอร์นิกส์
เล่มน้ีจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านไม่มากก็น้อย หากผิดพลาด
ประการใด กข็ ออภยั มา ณ ท่ีนี้
นางสาวพิรยิ ะภรณ์ วรพนั ธ์
ผจู้ ดั ทา
สารบัญ ก
ข
คานา 1
สารบัญ 3
ประวตั ริ คี อร์เดอร์ 4
ประเภทของรคี อร์เดอร์ 6
วธิ ีการเป่าขลุ่ยรคี อร์เดอร์ ค
รูปร่างลกั ษณะของขลุย่ รีคอร์เดอร์
บรรณานกุ รม
ประวตั ริ คี อรเ์ ดอร์
เป็นเคร่ืองดนตรีสากล ประเภทเคร่ืองเป่าลม
ไม้ รคี อร์เดอร์สร้างขึ้นในปลายศตวรรษท่ี 14 ถือกาเนิด
ในประเทศอังกฤษ นิยมเล่นในสมัยยุคกลาง และมีความ
เจริญสูงสุดในยุคบาโรค เป็นเครื่องเป่าท่ีมีลักษณะการ
เปา่ แบบดา้ นตรง
มีรูปแบบการเกิดเสียงแบบเดียวกันกับนกหวีดมี
เสียงนุ่มนวล บางเบา นิยมเล่นกันมาตั้งแต่ยุคบาโรค (ช่วง
ปี ค.ศ. 1600-1750) ซ่ึงขลุย่ รคี อรเ์ ดอรท์ เ่ี ราเล่นกันอยู่
ก็มาจากช่วงยุคบาโรคน่ีเอง และได้รับการปรับปรุงใหม่ จะ
นุ่มนวลบางเบา สดใสจัดอยู่ในตระกูล ขลุ่ยรีคอร์เดอร์เกิด
ใหม่ในช่วงศตวรรษที่ 20 และยังคงได้รับความนิยมเร่ือยมา
จนถงึ ปจั จุบนั
นักประดิษฐ์เคร่ืองดนตรีชาวอังกฤษ ได้ฟื้นฟู
ปรับปรุงขลุ่ยรีคอเดอรใ์ ห้ง่ายตอ่ การปฏิบัติมากขน้ึ ความนิยม
ได้แพร่หลายอย่างกว้างขวาง เนื่องจากความสดใสกังวาน
และความไพเราะของขลุ่ย นอกจากนั้นระดับเสียง (pitch)
ก็ทาเป็นมาตรฐานกลายเป็นเครื่องดนตรีท่ีมีความสาคัญยิ่ง
ในระบบการศกึ ษา
ประเภทของรคี อรเ์ ดอร์
1.โซปรานิโน (Sopranino)
2.โซปราโน (Soprano)
3.อัลโต (Alto) หรือ เทร็บเบลิ (Treble)
4.เทนเนอร์ (Tenor)
5.เบส (Bass)
6.คอนทราเบส (Contra bass)
วิธกี ารเป่าขลยุ่ รคี อร์เดอร์
1. วางตาแหน่งนิ้วให้ถกู ต้อง ประคองขลยุ่ ใหท้ ามุมกบั
ลาตัวเปน็ มุม 45 องศา
2.ใช้มอื ซา้ ยวางนิว้ อย่สู ่วนบนของขลุ่ย และมอื ขวาวาง
นิ้วอยูส่ ว่ นล่างของขลยุ่
3.วางปากขลยุ่ ระหว่างรมิ ฝปี ากบนและลา่ ง เม้มริม
ฝีปากอมปากขลุ่ยเล็กน้อย
4.ขณะทเี่ ปา่ โนต้ พยายามปิด “ รู ” ให้สนทิ ยกน้ิวข้ึนลง
อย่างรวดเร็วตามการเปลี่ยนแปลงของระดบั เสียง
5.อย่ากดั ปากขลุ่ย ( Mouth piece ) ขณะทีเ่ ป่า
6.ควบคุมลมหายใจ อย่าเป่าลมแรงเกินไปเพราะจะทาให้
เสยี งเพีย้ น (ผิด) จงจาไว้ว่า เสียงทถ่ี กู ตอ้ งจะตอ้ งเกดิ
จากการเป่า และพยายามสังเกตด้วยว่าเวลาเปา่ เสียงตา่
ควรจะเป่าลมเบา ๆ เสยี งสูงควรจะเป่าลมแรง ๆ ตาม
ระดับตัวโนต้
รูปรา่ งลกั ษณะของขลุ่ยรีคอร์เดอร์
ลักษณะท่ัวไปแบ่งเป็น ส่วน คือ ส่วนหัว
ส่วนกลาง และส่วนท้าย ลักษณะท่ัวไปด้านหน้ามี 7 รู รู
ท่ี 6 และ 7 แบ่งเป็น 2 รูเล็กๆ ด้านหลังมี 1 รู (ดูรูป
ภาพประกอบ)
บรรณานกุ รม
https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A3%E0%
B8%B5%E0%B8%84%E0%B8%AD%E0%B8%A3%
E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%94%E0%B8%A
D%E0%B8%A3%E0%B9%8C