การงานบทที่ 1-9

การประกันชีüิต

6.1 คüามĀมายขĂงการประกันชีüิต ÿมาคมประกันชีüิตไทยไดÿรุปคําจํากัดคüามüา การประกันชีüิต คืĂ การชดเชย รายไดที่ตĂงÿูญเÿียไปĂันเนื่Ăงมาจากคüามตาย ทุพพลภาพถาüรÿิ้นเชิงĀรืĂชราภาพ โดยบริþัทประกันชีüิตจะจายเงินตามจํานüนที่ระบุไüใĀแกผูเĂาประกันภัย ĀรืĂผูรับ ประโยชน ตามที่กําĀนดไüในกรมธรรมประกันชีüิตตามประมüลกฎĀมายแพงและ พาณิชย มาตรา 861 ประกĂบกับมาตรา 889 ĂธิบายคüามĀมายขĂงการประกันชีüิต ไüüา Āมายถึง “ÿัญญาซึ่งผูรับประกันชีüิตตกลงจะใชเงินจํานüนĀนึ่งใĀเมื่ĂมีเĀตุใน Ăนาคตดังระบุไüในÿัญญา กลาüคืĂ เมื่ĂผูเĂาประกันชีüิตĀรืĂผูถูกเĂาประกันชีüิต มรณะลงภายในเüลาตามที่ตกลงกันไü ĀรืĂเมื่Ăผูนั้นยังทรงชีพĂยูจนถึงเüลาตามที่ได ตกลงกันไü และในการนี้ผูเĂาประกันชีüิตตกลงจะÿงเงินซึ่งเรียกüาเบี้ยประกันภัย ใĀแกผูรับประกันชีüิต”

6.1 คüามĀมายขĂงการประกันชีüิต การประกันชีüิต (Life Insurance) Āมายถึง การที่บุคคลผูĀนึ่ง เรียกüา “ผูเĂาประกันภัย” ไดจายเงินจํานüนĀนึ่งเรียกüา “เบี้ยประกันภัย” ตามจํานüนที่กําĀนดไüในกรมธรรมใĀกับบริþัทประกันชีüิต เพื่Ăซื้Ăคüาม คุมครĂงการเÿียชีüิต ครĂบคลุมไปถึงการÿูญเÿียĂüัยüะ การทุพพลภาพ การ บาดเจ็บĀรืĂเจ็บปüย ภายในเüลาที่กําĀนด ĀรืĂมีĂายุยืนยาüจนครบกําĀนด ตามที่ระบุไüในกรมธรรม บริþัทประกันจะจายเงินจํานüนĀนึ่งเรียกüา “จํานüนเงินเĂาประกันภัย” ใĀแก“ผูรับผลประโยชน” ĀรืĂผูเĂาประกันภัย แลüแตกรณี ทั้งนี้เงื่ĂนไขคüามคุมครĂงจะมีĀลายรูปแบบขึ้นĂยูกับการเลืĂก ซื้ĂตามคüามเĀมาะÿมขĂงผูเĂาประกันภัยเปนĀลัก

6.1 คüามĀมายขĂงการประกันชีüิต ผูเĂาประกันภัย คืĂ บุคคลที่ตกลงทําÿัญญาประกันภัยกับบริþัทประกัน ชีüิต โดยĂาýัยÿาเĀตุขĂงการมีชีüิตĀรืĂการตายเปนเงื่Ăนไขในการ จายเงินประกันชีüิต ผูรับผลประโยชน คืĂ บุคคลที่ระบุไüในกรมธรรมประกันชีüิต üาจะเปน ผูไดรับเงินประกันชีüิตตามเงื่Ăนไขที่ระบุไüในÿัญญา ผูรับผลประโยชน ĂาจเปนบุคคลเดียüกับผูเĂาประกันภัยก็ได

6.1 คüามĀมายขĂงการประกันชีüิต การประกันชีüิต (Life Insurance) คืĂ การที่บุคคลรüมกันเฉลี่ย คüามเÿี่ยงภัย โดยบุคคลที่เปนผูเĂาประกันซื้Ăกรมธรรมประกัน ชีüิตจากบริþัทประกันชีüิต ซึ่งบริþัทประกันชีüิตÿัญญาüาจะ จายเงินชดเชยใĀแกผูรับประโยชน

6.2 รูปแบบขĂงการประกันชีüิต 1. การประกันแบบชั่üระยะเüลา - จายเงินชดเชยใĀแกผูรับประโยชน ในกรณีที่ผูเĂาประกันชีüิต เÿียชีüิตภายในระยะเüลาที่กําĀนดในÿัญญาเทานั้น - ระยะเüลา 1 เดืĂน 6 เดืĂน 1 ป ĀรืĂ 3 ป - ผูที่มีรายไดนĂย - ผูที่ตĂงการคüามคุมครĂงในชüงระยะเüลาĀนึ่ง - ผูที่ตĂงการÿรางคüามมั่นคงใĀแกครĂบครัüในĂนาคต

2. การประกันแบบตลĂดชีพ - จายเงินชดเชยใĀแกผูรับประโยชนเมื่ĂผูเĂาประกันชีüิตไมüา จะเÿียชีüิตเมื่Ăใดก็ตาม ผูเĂาประกันชีüิตจะไดรับคüามคุมครĂงตลĂด ชีüิต ผูเĂาประกันÿามารถทําประกันชีüิตรüม ซึ่งเปนการทําประกันชีüิต เกินกüา 1 คนในกรมธรรมฉบับเดียüกัน - ผูที่มีรายไดปานกลางถึงมาก - ผูที่ตĂงการคüามคุมครĂงในระยะยาü - ผูที่ตĂงการคüามคุมครĂงในüงเงินที่คĂนขางÿูง - ผูที่ตĂงการÿรางคüามมั่นคงใĀแกครĂบครัü

3. การประกันแบบÿะÿมทรัพย - จายเงินชดเชยใĀแกผูรับประโยชนในกรณีผูเĂาประกัน เÿียชีüิต ĀรืĂจะจายใĀผูเĂาประกันเมื่ĂมีชีüิตĂยูครบตามÿัญญา - ระยะเüลาประกัน 10 ป 15 ป 20 ป 25 ป ĀรืĂเมื่Ăกรมธรรม ครบกําĀนดผูเĂาประกันยังมีชีüิตĂยู จะไดรับเงินคืนตามจํานüนเงินที่ เĂาประกันไü - ผูที่มีรายไดปานกลางถึงมาก - ผูที่ตĂงการคüามคุมครĂงในระยะยาü - ผูที่ตĂงการÿะÿมเงินไüเพื่Ăüัตถุประÿงคตางๆ

4. การประกันแบบรายไดประจํา - จายเงินชดเชยใĀกับผูเĂาประกันเปนงüด เมื่ĂผูเĂาประกัน ĂĂกจากงานĀรืĂเกþียณĂายุ ĀรืĂเมื่ĂมีĂายุครบตามÿัญญา - ผูประกĂบĂาชีพที่มีคüามเÿี่ยง เชน ดารา นักรĂง นางแบบ นักกีāา - ผูที่ทํางานในĀนüยงานที่ไมมีกĂงทุนÿําĀรับการĂĂมเงินเพื่Ă การเกþียณĂายุ - ผูที่ตĂงการÿรางคüามมั่นคงใĀแกตนเĂง

6.3 ประโยชนขĂงการประกันชีüิต 1. เปนĀลักประกันคüามมั่นคงใĀกับครĂบครัü 2. เปนการĂĂมทรัพย 3. เปนการลงทุน 4. เปนคาลดĀยĂนในการคํานüณภาþี 6.4 การกําĀนดüงเงินเĂาประกันชีüิต 1. ประมาณการคüามตĂงการใชเงินขĂงครĂบครัü 2. ประมาณการรายไดขĂงครĂบครัüĀลังจากที่ĀัüĀนา ครĂบครัüĀรืĂบุคคลĀลักในครĂบครัüเÿียชีüิตไปแลü

6.5 การตัดÿินใจทําประกันชีüิต 1. กําĀนดจุดมุงĀมายในการทําประกันชีüิต 2. การเลืĂกรูปแบบประกันชีüิต 3. การเลืĂกบริþัทประกันชีüิต 4. การเลืĂกตัüแทนประกันชีüิต 5. การÿมัครทําประกันชีüิต

ÿินไĀมทดแทน คืĂ เงินที่ตĂงชดใชเพื่Ăทดแทน คüามเÿียĀายที่เกิดขึ้นแกทรัพยÿินĀรืĂแกบุคคลĂัน เนื่Ăงมาจากการละเมิด ĀรืĂการผิดÿัญญา รüมทั้ง ทรัพยÿินที่ตĂงคืนใĀแกผูเÿียĀายดüย

ÿินไĀมทดแทนคืĂĂะไร ? ÿําĀรับในทางกฎĀมายแลü **คาÿินไĀมทดแทน เปรียบเÿมืĂนคาชดเชยคüามเÿียĀาย เมื่Ăมีการละเมิด ตางๆ เกิดขึ้นกับĂีกฝายĀนึ่ง ÿงผลใĀคูกรณีเกิดคüามเÿียĀายขึ้น **ผูละเมิด จําตĂงมีการจายชดเชยคาÿินไĀม ตามที่ตกลงกันไü ĀรืĂ เปรียบเÿมืĂนการคืนคาเÿียĀาย ที่ทดแทนคาทรัพยÿิน รางกาย และชีüิต ดüย Ăะไรก็ตามแต ที่มีมูลคาเทียบเทาĀรืĂใกลเคียงกัน

ÿินไĀมทดแทนคืĂĂะไร ? ÿüนคüามĀมายในรูปแบบขĂงการประกันภัย จะมีคüามแตกตางกันĂยูเล็กนĂย ตรงที่ คาเÿียĀายที่ผูละเมิดตĂงจายใĀนั้น เมื่ĂคํานüณĂĂกมาแลü จะตĂงจายเปนตัüเงินเพียงĂยางเดียüเทานั้น และจะ ชดใชเพียงÿüนขĂงคาเÿียĀายที่เกิดขึ้นจริงๆ เพียงĂยางเดียü ซึ่งผูที่จะไดรับคาÿินไĀมทดแทน Ăาจจะเปนไดทั้งผูเĂาประกัน ĀรืĂจะเปนผู ที่รับผลประโยชน ใครคนใดคนĀนึ่ง ตามที่ตกลงกันเĂาไü ภายในกรมธรรมก็ได

ÿินไĀมทดแทนคืĂĂะไร ? **ดังนั้น คาÿินไĀมทดแทน จึงเปรียบเÿมืĂนการเยียüยาคüามเÿียĀาย ขĂงผูเĂาประกันĀรืĂผูที่ถูกละเมิด ชüยไมใĀเกิดคüามเดืĂดรĂน ĀรืĂÿงผลกระทบ ตĂการเงินและการตĂบแทน ก็จะตĂงเปนตัüเงินเพียงĂยางเดียüเทานั้นĂีกดüย คาเÿียĀายตางๆ ก็จะตĂงÿามารถคํานüณเปนมูลคาตัüเงินĂĂกมาได **เพราะฉะนั้น จะไมมีÿüนคาเÿียĀายที่เรียกüาคาปลĂบขüัญ ĀรืĂคาการลงโทþ เกิดขึ้นÿําĀรับการประกันภัย โดยคาÿินไĀมทดแทน ที่บริþัทประกันจะจายใĀกับเรานั้น จะตĂงไดรับการตกลง และยินยĂมĂĂกมาเปนเงื่Ăนไขÿัญญา ที่ระบุเĂาไüĂยางชัดเจน ซึ่งการระบุขĂตกลงเĀลานี้ จะมีทั้งÿüนที่ผูเĂาประกันคüรไดรับ และÿüนขĂง ขĂยกเüนการไดรับÿินไĀม กรณีที่เปนคüามเÿียĀาย นĂกเĀนืĂจากที่ไดตกลงกัน

ภาþีเงินไดบุคคลธรรมดา

แบบแÿดงรายการภาþีเงินไดบุคคลธรรมดา 1. แบบ ภ.ง.ด. 90 2. แบบ ภ.ง.ด. 91 3. แบบ ภ.ง.ด. 93 4. แบบ ภ.ง.ด. 94

ภาþีเงินไดบุคคลธรรมดา Āมายถึง "ภาþีเงินไดที่เรียกเก็บจาก บุคคลซึ่งมีเงินไดพึงประเมินตามเกณฑที่ประมüณรัþฎากรกําĀนดไü ตาม มาตรา 40 โดยยื่นแบบแÿดงรายการ และชําระภาþีÿําĀรับป ภาþีนั้น"ประเภทของเงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 มี 8 ประเภท ÿรุปแบบคราüๆ ดังนี้

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย 1. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (1) 2. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (2) 3. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (3) 4. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (4) 5. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (5) 6. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (6) 7. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (7) 8. เงินไดพึงประเมินตามมาตรา 40 (8)

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (1) เงินไดเนื่องจากการจางแรงงานไมüาจะเปนเงินเดือน คาจางเบี้ยเลี้ยง โบนัÿ เบี้ยĀüัด บําเĀน็จ บํานาญ เงินคาเชาบาน เงินที่คํานüณไดจากมูลคา ของการไดอยูบานที่นายจางใĀอยูโดยไมเÿียคาเชา เงินที่นายจางจายชําระĀนี้ ใด ๆ ซึ่งลูกจางมีĀนาที่ตองชําระ และเงิน ทรัพยÿิน Āรือประโยชนใด ๆ บรรดา ที่ไดเนื่องจากการจางแรงงาน

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (2) เงินไดเนื่องจากĀนาที่ĀรือตําแĀนงงานที่ทํา ĀรือจากการรับทํางานใĀ ไมüาจะเปนคาธรรมเนียม คานายĀนา คาÿüนลด เงินอุดĀนุนในงานที่ทํา เบี้ยประชุม บําเĀน็จ โบนัÿ เงินคาเชาบาน เงินที่คํานüณไดจากมูลคาของการ ไดอยูบานที่ผูจายเงินไดใĀอยูโดยไมเÿียคาเชา เงินที่ผูจายเงินไดจายชําระĀนี้ ใด ๆ ซึ่งผูมีĀนาที่ตองชําระเงินและทรัพยÿิน Āรือประโยชนใด ๆ บรรดาที่ได เนื่องจากĀนาที่ĀรือตําแĀนงงานที่ทํา ĀรือจากการรับทํางานใĀนั้น ไมüาĀนาที่ ĀรือตําแĀนงงานĀรืองานที่รับทําใĀนั้น จะเปนการประจําĀรือชั่üคราü

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (3) คาแĀงกูดüิลล คาแĀงลิขÿิทธิ์ Āรือÿิทธิอยางอื่น เงินป Āรือเงินไดมี ลักþณะเปนเงินรายป อันไดมาจากพินัยกรรม นิติกรรมอยางอื่น Āรือคํา พิพากþาของýาล

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (4) เงินไดที่เปน (ก) ดอกเบี้ยพันธบัตร ดอกเบี้ยเงินฝาก ดอกเบี้ยเงินกู ดอกเบี้ยตั๋üเงิน ดอกเบี้ยเงินกูยืม ไมüาจะมีĀลักประกันĀรือไม ดอกเบี้ยเงินกูยืมที่อยูในบังคับ ตองถูกĀักภาþีไü ณ ที่จายตามกฎĀมายüาดüยภาþีเงินไดปโตเลียมเฉพาะÿüน ที่เĀลือจากถูกĀักภาþีไü ณ ที่จาย ตามกฎĀมายดังกลาü ĀรือผลตางระĀüาง ราคาไถถอนกับราคาจําĀนายตั๋üเงินĀรือตราÿารแÿดงÿิทธิในĀนี้ที่บริþัทĀรือ ĀางĀุนÿüนนิติบุคคล Āรือนิติบุคคลอื่นเปนผูออกและจําĀนายครั้งแรกในราคา ต่ํากüาราคาไถถอน รüมทั้งเงินไดที่มีลักþณะทํานองเดียüกันกับดอกเบี้ย ผลประโยชนĀรือคาตอบแทนอื่น ๆ ที่ไดจากการใĀกูยืม Āรือจากÿิทธิเรียกรอง ในĀนี้ทุกชนิดไมüาจะมีĀลักประกันĀรือไมก็ตาม

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (4) เงินไดที่เปน (ข) เงินปนผล เงินÿüนแบงของกําไร Āรือประโยชนอื่นใดที่ได จากบริþัทĀรือĀางĀุนÿüนนิติบุคคล กองทุนรüม

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (ค) เงินโบนัÿที่จายแกผูถือĀุน ĀรือผูเปนĀุนÿüนในบริþัท ĀรือĀางĀุนÿüนนิติ บุคคล (ง) เงินลดทุนของบริþัทĀรือĀางĀุนÿüนนิติบุคคลเฉพาะÿüนที่จายไมเกินกากําไร และเงินที่กันไüรüมกัน (จ) เงินเพิ่มทุนของบริþัทĀรือĀางĀุนÿüนนิติบุคคลซึ่งตั้งจากกําไรที่ไดมาĀรือเงินที่ กันไüรüมกัน (ฉ) ผลประโยชนที่ไดจากการที่บริþัทĀรือĀางĀุนÿüนนิติบุคคลคüบเขากัน Āรือรับ ชüงกัน Āรือเลิกกัน ซึ่งตีราคาเปนเงินไดเกินกüาเงินทุน (ช) ผลประโยชนที่ไดจากการโอนการเปนĀุนÿüนĀรือโอนĀุน Āุนกู พันธบัตร Āรือ ตั๋üเงิน ĀรือตราÿารแÿดงÿิทธิในĀนี้ที่บริþัทĀรือĀางĀุนÿüนนิติบุคคลĀรือนิติบุคคลอื่นเปน ผูออก ทั้งนี้ เฉพาะซึ่งตีราคาเปนเงินไดเกินกüาที่ลงทุน

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (5) เงินĀรือประโยชนอยางอื่นที่ไดเนื่องจาก (ก) การใĀเชาทรัพยÿิน (ข) การผิดÿัญญาเชาซื้อทรัพยÿิน (ค) การผิดÿัญญาซื้อขายเงินผอน ซึ่งผูขายไดรับคืน ทรัพยÿินที่ซื้อขายนั้น โดยไมตองคืนเงินĀรือประโยชนที่ไดรับไüแลü

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (6) เงินไดจากüิชาชีพอิÿระ คือ üิชากฎĀมาย การประกอบโรค ýิลปะ üิýüกรรม ÿถาปตยกรรม การบัญชี ประณีตýิลปกรรม Āรือ üิชาชีพอิÿระอื่น ซึ่งจะไดมีพระราชกฤþฎีกากําĀนดชนิดไü

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (7) เงินไดจากการรับเĀมาที่ผูรับเĀมาตองลงทุนดüยการจัดĀา ÿัมภาระในÿüนÿําคัญนอกจากเครื่องมือ

ประเภทของเงินไดพึงประเมินและการĀักคาใชจาย (8) เงินไดจากการธุรกิจ การพาณิชย การเกþตร การ อุตÿาĀกรรม การขนÿง Āรือการอื่นนอกจากที่ระบุไüใน (1) ถึง (7) แลü

แบบ ภ.ง.ด. ÿําĀรับบุคคลธรรมดา จะมีอยู 4 แบบ คือ ภ.ง.ด. 90 ÿําĀรับผูมีเงินไดทุกประเภท ภ.ง.ด. 91 ÿําĀรับผูมีเงินไดประเภทที่ 1 Āรือ ม. 40 (1) อยางเดียü ภ.ง.ด. 93 ÿําĀรับการขอชําระภาþีลüงĀนา ภ.ง.ด. 94 ÿําĀรับผูมีเงินไดประเภทที่ 5, 6, 7 และ 8 (ตองยื่นเงินไดครึ่งป) ÿําĀรับคนทั่üไปที่ทํางานมีรายไดเปนเงินเดือน Āรือรับคาจางในฐานะลูกจางเพียงอยาง เดียü ปกติแลüก็จะใชแบบ ภ.ง.ด. 91 ไดเลย แลüเมื่อใดก็ตามที่มีรายไดทางอื่นเพิ่มเติมดüย เชน ไปซื้อĀุนในตลาดĀลักทรัพย Āรือซื้อ Āนüยลงทุนของกองทุนรüม แลüไดรับเงินปนผล ĀรือมีบานใĀเชา มีกิจการของตัüเอง กรณีนี้ใĀใชแบบ ภ.ง.ด. 90 แทน เพราะถือüามีเงินไดประเภทอื่นนอกจากประเภทที่ 1

ภ.ง.ด. 91 แตกตางกับ ภ.ง.ด. 90 อยางไร ทั้ง ภ.ง.ด. 90 และ 91 ตางก็เปนภาþีเงินไดของบุคคลธรรมดาเĀมือนกัน กอนอื่นตองทราบกอนüา คุณมีÿถานะเปนบุคคลธรรมดา Āรือ นิติบุคคล ถาคุณเปนบุคคลธรรมดาก็ตองทราบประเภทของรายไดเพื่อใชแบบยื่น ไมผิดพลาด ที่จํางาย ๆ คือมนุþยเงินเดือนอยางเดียüใชแบบ ภ.ง.ด.91 นอกนั้น ใชแบบ ภ.ง.ด.90

การĀักคาลดĀยอน 1. ผูมีเงินได 2. คูÿมรÿของผูมีเงินได 3. บุตร 4. เบี้ยประกันชีüิต 5. เงินÿะÿมกองทุนÿํารองเลี้ยงชีพ 6. ดอกเบี้ยเงินกูยืม 7. เงินÿมทบที่ผูประกันตนจายเขากองทุนประกันÿังคม 8. คาลดĀยอนบิดามารดา 9. เงินบริจาค 10. เงินลงทุนในกองทุนรüมบางประเภท

1. อัตราภาþีเงินไดบุคคลธรรมดาในประเทýไทยเปน แบบกาüĀนา 2. บุคคลธรรมดาที่จะตองยื่นชําระภาþีตองอยูใน ประเทýไทยไมนอยกüา 180 üัน