97 2.3 แก้ไขข้อขัดข้อง และความไม่พึงพอใจของลูกค้า กรณี ที่นักท่องเที่ยวได้รับอุบัติเหตุ เจ็บป่วย ฉุกเฉิน ต้องรู้แหล่งที่จะแจ้ง เพื่อขอ ความช่วยเหลือ เบอร์โทรศัพท์ฉุกเฉิน ให้การปฐมพยาบาลเบื้องต้น ให้ได้รับ ความปลอดภัย ได้รับความสะดวกได้รับความยุติธรรมต่อการซื้อสินค้าต่าง ๆ นอกจากนี้ มีข้อเสนอแนะให้ผู้ประกอบกิจการด้านโฮมสเตย์ควรมี การพัฒนาศักยภาพโฮมสเตย์ให้เข้าสู่มาตรฐานระดับสากล โดยรักษาจุด สมดุลของวิถีชุมชนที่มีการเปลี่ยนผ่านของแต่ละยุคสมัย รักษาอัตลักษณ์ เอกลักษณ์ คงเสน่ห์ท้องถิ่นไทย และค้นหาความแตกต่างที่โดดเด่นมาเป็นจุด ต่อยอดให้กับโฮมสเตย์ เน้นความร่วมมือของคนในชุมชน เน้นการเชื่อมโยง กับการท่องเที่ยวในรูปแบบต่าง ๆ ที่เน้นการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน เช่น การท่องเที่ยวท้องถิ่น การท่องเที่ยวเชิงอาหารพื้นถิ่น การท่องเที่ยวเชิง สุภาพ รวมถึงส่งเสริมการประชาสัมพันธ์ออนไลน์ มุ่งจับกลุ่มนักท่องเที่ยว คุณภาพที่มีเป้าหมายและมีใจรัก อยากจะมาสัมผัสวัฒนธรรมและวิถีถิ่น การสร้างเสน่ห์ ของที่พักด้วย เป็นเจ้าบ้านที่ดี เตรียมคนในบ้าน เตรียมบ้านพัก เตรียมเพื่อนบ้านและชุมชน
98 อย่างแท้จริง เพื่อลดการสูญเสียและเสื่อมโทรมของทรัพยากรท้องถิ่น ตลอดจนบูรณาการร่วมกันในทุกภาคีที่เกี่ยวข้อง อาทิ ผู้ประกอบการโฮมส เตย์ คนในชุมชนท้องถิ่น นักท่องเที่ยว ภาครัฐ ภาคเอกชน หรือผู้มีส่วนได้ ส่วนเสีย เพื่อการพัฒนาโฮมสเตย์ที่ยั่งยืนและมีมาตรฐานสู่ระดับสากลต่อไป
99 บรรณานุกรม กรมการท่องเที่ยว. (2564). หลักเกณฑ์ที่พักนักเดินทาง (Home Lodge), กรุงเทพฯ: 21 หน้า. กองพัฒนาบริการท่องเที่ยว กรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและ กีฬา (2561). มาตรฐานที่พักสัมผัสวัฒนธรรมชนบท, กรุงเทพฯ: 79 หน้า. กิตติคุณ วงษ์จ้อย. (2560). การบริหารจัดการที่พักนักท่องเที่ยวในลักษณะ วิสาหกิจชุมชนโฮมสเตย์: กรณีศึกษา วิสาหกิจชุมชนบางน้ำผึ้งโฮมส เตย์, จังหวัดสมุทรปราการ. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย. ขวัญชนก สุวรรณพงศ์. (2564). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงพุทธศาสนาใน จังหวัดภูเก็ตของนักท่องเที่ยวชาวไทย.บทความวิจัยวารสาร มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 7(3): 113- 128. จตุรงค์ศรีวงษ์วรรณะ. (2563). แนวทางในการพัฒนาเพื่อยกระดับ มาตรฐานการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติอย่างยั่งยืนในจังหวัด อุบลราชธานี. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏ มหาสารคาม, 7(2): 455-472.
100 จักรีอดุลนิรัตน์.(2561). ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการนำห้องชุด คอนโดมิเนียมให้เช่าระยะสั้น. วารสารนิติศาสตร์มหาวิทยาลัย นเรศวร. 11(2): 55-78. ธนาศร กล้ารอน. (2552). แนวทางการพัฒนาโฮมสเตย์หมู่บ้านเบญจรงค์ ดอนไก่ดีอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร.วิทยานิพนธ์ปริญญา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร. นาวิทย์บัวฝ้าย และสุทธิพรรณ ชิตินทร. (2562). การพัฒนาที่พักสำหรับ การท่องเที่ยวชุมชน ตำบลบ้านส้อง อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ ธานี. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 6(1): 231-250. ปริญญา นาคปฐม, กฤษฏิพัทธ์พิชญะเดชอนันต์, รชฏ จันทร์น้อย และวรรณวิภา หรูสกุล. (2565). การวิเคราะห์ผลประเมินมาตรฐาน เพื่อส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพโฮมสเตย์ตามเกณฑ์มาตรฐานโฮมส เตย์ไทย. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ใน พระบรมราชูปถัมภ์. 16(1): 87-99. มานิศา ผิวจันทร์. (2555). แนวทางการจัดกิจกรรมท่องเที่ยวโฮมสเตย์. คณะ มนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. สืบค้นจากhttps://www.slide share.net/ Manisa07/ss-39524911 เยาวพา กองเกตุ. (2561). มาตรการทางกฎหมายในการควบคุมกิจการ สถานประกอบการเพื่อสุขภาพ. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร ฉบับพิเศษ: 1-13.
101 ศูนย์วิจัยธนาคารออมสิน. (2563) Homestay (โฮมสเตย์). เข้าถึงข้อมูล ออนไลน์ได้ที่ https://www.gsbresearch.or.th/publishedworks/economic-and-business-research/10731/ สริตา ศรีสุวรรณ และบงกช เดชมิตร. (2562). แนวทางการจัดการที่พักแบบ โฮมสเตย์ให้คงเสน่ห์ และแตกต่างอย่างมีอัตลักษณ์ เพื่อตอบโจทย์ การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัย บูรพา 8(1): 1-13. สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2546). เอกสารชุดฝึกอบรมทางไกลหลักสูตรการจัดการการท่องเที่ยวชุมชน อย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว กระทรวงการ ท่องเที่ยวและกีฬา: 261 หน้า. สุภัคศิษฏ์ชัยชนะเจริญ และนันทนา อุ่นเจริญ. (2560). มาตรฐานโฮมสเตย์ ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกที่พักของนักท่องเที่ยวชาวไทยในอำเภอ เชียงคาน จังหวัดเลย. วารสารช่อพะยอม. 28(2): 75-86. https://www.villagetotheworld.com/meetinthevillage/th/
102 ภาคผนวก
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112 รายนามผู้จัดทำ ที่ปรึกษา 1. รศ.ดร.ชุติกาญจน์ ศรีวิบูลย์ 2. รศ.ดร.ช่วงโชติ พันธุเวช 3. นางสาวรัตนาวลัย ขันติจันฤาไชย 4. อาจารย์ ดร.สุทธินี ธีรานุตร์ ผู้เขียน 1. อาจารย์ ดร.รัตนา ปานเรียนแสน 2. อาจารย์ ดร.นลิน สิมะเสถียรโสภน 3. อาจารย์พรรณนลิน สัชฌุกร 4. นางสาวธัญญาลักษณ์ สาระจันทร์
ได้รับทุนอุดหนุนทุนวิจัยและนวัตกรรมจากจากสํานักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) THIS PROJECT IS FUNDED BY NATIONAL RESEARCH COUNCIL OF THAILAND (NRCT)