คนบ้าแลนค์

เขาวา่ ผมบ้าแลนด์ฯ

จนมนั เปน็ รปู เปน็ ร่างออกมา ก็ไปขอใช้เวบไซตข์ องฟรีที่ www.geocities.com/lrclassic
เม่อื ประมาณเดอื นมิถนุ ายน พ.ศ. 2544 โดยมีสมาชกิ ทีเ่ ข้ามาพดู คยุ กันอยู่ 4-5 คน โดยหลักแลว้ ก็มีพแี่ ลนดต์ วั แสบ
(ทผี่ มยังคิดถึงอยเู่ สมอแม้จะไม่เคยพบหน้ากนั เลย
),พี่ Lander,พ่ีแลนด์รุน่ เกา่ (พี่สิทธศิ กั ด์ิ สิทธิสมบรู ณผ์ ล)ทเ่ี ข้ามาให้กำลังใจอยู่เสมอ (ทุกวนั น้ีแกก็ยังไม่ทิง้ ผม) และกม็ คี ุณนกขมิน้
ทเี่ หมือนเทวดามาโปรดดว้ ยการส่ง copy manual ของ Land Rover Series มาให้ (ไมม่ ปี ญั ญาซอ้ื เองเพราะมันแพง)
ทำใหผ้ มมีข้อมูลเพ่ิมในการทำเวบ
จากนนั้ กย็ ้ายไปหาของฟรีท่ีดกี วา่ ที่ www.lrclassic.f2s.com
เพื่อขยายขีดความสามารถเพ่ือรองรบั การใช้งานของสมาชิกทางอนิ เตอร์เนตที่เพิ่มขึน้ จึงยา้ ย domain อีกคร้ัง
คราวน้เี สยี ตังก์เพอื่ แลกกบั ประสทิ ธภิ าพทเ่ี พม่ิ ขึน้ เพ่ือจะได้รองรบั สมาชกิ ท่เี พิม่ ขนึ้ เรื่อยๆ โดยใช้ช่ือว่า www.lrct1998.com
เป็นเวบไซตท์ ่ไี ดร้ บั การตดิ ตอ่ ขอให้ชว่ ยจดั ทำในนามของชมรมแลนด์โรเวอรห์ น่งึ ซง่ึ ใหญ่ทีส่ ดุ ในขณะน้นั
โดยรับปากว่าจะรองรับคา่ ใชจ้ า่ ยให้ทง้ั หมดในการจดั ทำ แตก่ ็ไมไ่ ด้รับการสนับสนนุ ใดๆ ในระยะเวลาหลายปี
ผมต้องดน้ิ รนจัดทำสตกิ เกอร์ของชมรมเพอื่ หวังจะนำกำไรมาจนุ เจอื กบั รายจ่ายโดยลงทุนไป 9000 กวา่ บาท
เพอื่ จดั จำหนา่ ยในวนั งานครบรอบวนั เกดิ ชมรมปีที่สอง แต่ก็ต้องผิดหวังกลบั มา ผมไปกับภรรยา แบกสติกเกอรไ์ ปขายในงาน
ขายได้ไม่มากกไ็ มว่ ่า แตร่ ้สู ึกหดหู่เป็นที่สุดเมือ่ มีสมาชกิ ทา่ นหนึ่งปรารภข้นึ ว่า
เรือ่ งอะไรเขาจะจา่ ยค่าสตกิ เกอร์ใหเ้ ปน็ คา่ เวบไซตเ์ พ่อื เป็นประโยชนใ์ หค้ นแคส่ บิ กว่าคนที่คยุ กนั ในเวบไซต์หละ่
มนั เป็นจดุ เปลย่ี นท่ีเลวร้ายกับความคดิ ผมมาก ผมบอกกับภรรยาวา่ เก็บของกับบ้านเราดกี ว่า โดยสว่ นตัวแล้วภรรยาผมเข้าใจ
และสนบั สนนุ ใหผ้ มทำสว่ นนี้เต็มท่ี เพราะเขาเห็นวา่ มนั เป็นสง่ิ ท่ผี มรัก และมคี วามสุขที่จะทำ แตว่ ันนัน้ เขาเองถามผมเหมือนกนั วา่
ทีทำมาทัง้ หมดเน่ียเขาไมเ่ ห็นประโยชน์เลย เหมอื นเราเปน็ สว่ นเกินของเขา (เหมอื นหมาเดนิ เขา้ ไปขอเศษอาหารกนิ )
มนั จึงยงิ่ ตอกยำ้ ผมวา่ อาจจะถงึ เวลาทเ่ี ราต้องเลกิ แล้ว รถเราก็ทำเสร็จแลว้ ไมต่ อ้ งพงึ่ ใครแล้ว ใครจะยงั ไงกช็ า่ ง
กเ็ ลยคยุ กับผู้ใหญใ่ นชมรมว่าผมขอเลิก แต่ก็ไดร้ ับคำขอรอ้ งให้ทำต่อ โดยจะรบั ซอื้ สตกิ เกอร์ท่ีเหลือท้ังหมดเพือ่ ลดภาระของผม
ใหน้ ำสติกเกอร์มาใหเ้ ขาทงั้ หมดก่อน ผมกใ็ ห้เขาไปหมด ทุกวันน้กี ็ยงั ไมไ่ ดร้ ับค่าใช้จา่ ยคนื ไม่โกรธ ไมต่ ดิ ใจ
ตอนนเ้ี ขาใหล้ งขอ้ มูลประชาสมั พนั ธ์กย็ ังทำใหอ้ ยู่

เลกิ

ผมไม่ไดแ้ สดงเจตจำนงค์ทจี่ ะปดิ เวบไซต์ให้สมาชิกทราบมาก่อนกะวา่ จะหายไปเลย
แตก่ ็คดิ วา่ กอ่ นจะเลกิ ก็ขอเจอหนา้ เจอตากนั สักครง้ั หนงึ่ กย็ ังดี
และด้วยจังหวะและความร่วมมือของสมาชกิ ในขณะนน้ั ทกุ ทา่ นจึงทำใหเ้ กดิ การรวมตัวกนั ครง้ั แรกท่เี ขาแผงมา้ จ.ปราจนี บรุ ี ใน วนั ท่ี 8 กพ.
2546 โดยมรี ถจำนวน 26 คนั คนอกี 80 กว่าคน เขา้ ร่วมงาน meeting ครัง้ แรกของเรา สมาชกิ เดนิ ทางมาจากท่ัวประเทศ มรี ถแลนด์ฯบ้าง
ไมม่ บี า้ งก็มากันหมด และกเ็ ป็นคร้งั แรกทผ่ี มเจอพแี่ ลนดร์ ุ่นเกา่ และสมาชกิ ท่านอืน่ ตัวเปน็ ๆ ครง้ั แรก ดว้ ยการพดู คยุ กันอยา่ งสนิทสนม
ประกอบกับไม่รจู้ ักกนั มาก่อนกต็ อ้ งเสยี เวลาในการแนะนำตวั กนั นานพอสมควร

หมายเหตุ : รถขับขน้ึ เขามาเรือ่ ยๆ ผมช่วยโบกบ้าง นงั่ ดูบ้าง นบั ไปเร่ือย จำนวนแตล่ ะคนั ทเี่ พม่ิ ข้ึนจากที่ผมนับ
มันเหมอื นกับนำ้ ทิพย์ชโลมใจได้ดจี ริงๆ ผมยอมรับอย่างลกู ผชู้ าย (หุ่นขีย้ า) ว่าวันน้นั น้ำไหลออกตาไปพอควรทีเดียว แตค่ งไมม่ ใี ครเห็น
ผมกลบั มาเลา่ ใหัภรรยาฟงั ด้วยหวั ใจทีพ่ องโตวา่ คนตวั เล็กๆลกู แม่คา้ อยา่ งผมกท็ ำใหค้ นมากมากหลายอาชีพ
มารวมตัวกันได้ด้วยจุดประสงค์อนั เดยี วกัน

101

เขาวา่ ผมบ้าแลนดฯ์

(บา้ เหมอื นกนั )
ตงั้ ชมรม
ในวนั น้นั เองทผี่ มแสดงความประสงค์ทีจ่ ะปิดเวบไซต์ แต่ก็ถูกคัดค้านจากสมาชกิ ทีป่ ระชุมร่วมกัน
มหิ นำซำ้ พวกเขายงั จดั ตง้ั อาสาสมคั รมาช่วยกันทำงาน และวางแผนเพอื่ กอ่ ร่างสร้างเป็นชมรมกันขึ้นมา จนมาถงึ วันที่ 2 มนี าคม พ.ศ. 2545
เราย้ายโดเมนอกี ครั้งมาที่ www.thailandroverclub.com และมีมตกิ ่อต้ังชมรมขึน้ มา โดยไดช้ ื่อจาก เสยี งส่วนใหญ่ว่า Thai Land Rover Club
พวกเราจึงถอื ว่าวนั ท่ี 2 มีนาคมของทุกปีคอื วันกอ่ ตง้ั ชมรมฯ ด้วยทีมงานชุดแรกที่นำพาวิถที างในการดำเนินงานของชมรมให้เป็นท่ีรู้จัก
และยอมรับจากชมรมออฟโรด็ ทั่วไป และทมี งานปจั จบุ นั ที่ผลกั ดนั ใหช้ มรมเราก้าว มาเป็นชมรมรถแลนดฯ์ ท่ใี หญท่ ส่ี ดุ ในเมืองไทยกว็ า่ ได้
(อันนีไ้ มไ่ ดย้ อกนั เอง)
ผมภมู ิใจทเ่ี ป็นสว่ นหนงึ่ ในการดำเนนิ งานและรว่ มทำงานกนั มา สุขบ้างทกุ ข์บา้ งก็เป็นไปตามอัตถภาพแบบพๆี่ นอ้ งๆ
หลายครงั้ และหลายคนเขา้ ใจผิดว่าผมเป็นคนก่อตั้งชมรมฯ จรงิ ๆแลว้ เมื่อทา่ นอา่ นมาถึงตรงนี้ก็รู้ดวี ่าใคร
และผมบอกได้เต็มปากได้เลยวา่ คนก่อต้งั คอื “คน 80 กวา่ คนทข่ี ึ้นไปทำอะไรกนั ไม่รบู้ นเขาแผงม้าเม่อื วนั ที่ 8 กพ. 2546” น่นั เอง
ผมเป็นแคค่ นทำเวบไซต์ จนพ่ีๆเพอ่ื นให้เกยี รติเรยี กจนตดิ ปากวา่ “คุณเวป” ครับ

102