AW Book สภาฯ

149

150

151

152

153

154

พิระราชื่บัญญตั ั้ิ ค่ม�ุ ค่รองแรงงาน (ฉบบั ที� ๗)
พิ.ศ. ๒๕๖๒

สมเด็จ้พิระเจ้�าอยห้่ ัวมหาวชื่ริ าลงกรณ บดนิ ทรเทพิยวรางก้ร
ใหไ� ว� ณ วนั ท�ี ๔ เมษายน พิ.ศ. ๒๕๖๒
เป็นปีที� ๔ ในรชั ื่กาลปจั ้จุ้บนั

สมเดจ็ พระเจา้ อยหู่ วั มหาวชริ าลงกรณ บดนิ ทรเทพยวรางกรู มพี ระราชโองการโปรดเกลา้ ฯ ใหป้ ระกาศวา่
โดยทเ่ี ปน็ การสมควรแก้ไขเพมิ่ เตมิ กฎหมายวา่ ดว้ ยการคุ้มครองแรงงาน
พระราชบญั ญตั นิ ้ีมบี ทบญั ญตั บิ างประการเกยี่ วกบั การจาํ กดั สทิ ธแิ ละเสรภี าพของบคุ คล ซง่ึ มาตรา ๒๖
ประกอบกับมาตรา ๔๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้ โดยอาศัยอํานาจตามบท
บัญญตั ิแหง่ กฎหมาย
เหตผุ ลและความจาํ เปน็ ในการจาํ กดั สทิ ธแิ ละเสรภี าพของบคุ คลตามพระราชบญั ญตั นิ ี้ เพอื่ ยกระดบั การ
คมุ้ ครองลกู จา้ งใหเ้ ปน็ ไปตามมาตรฐานสากลและมปี ระสทิ ธภิ าพมากขนึ้ อนั จะทาํ ใหล้ กู จา้ ง ซงึ่ เปน็ ประชาชนสว่ น
ใหญ่ของประเทศมีความมั่นคงในการทํางานและมีคุณภาพชีวิตที่ดีข้ึน และจะเป็น ประโยชน์แก่ความมั่นคงทาง
เศรษฐกจิ ของประเทศ ซงึ่ การตราพระราชบญั ญตั นิ สี้ อดคลอ้ งกบั เงอ่ื นไข ทบี่ ญั ญตั ไิ วใ้ นมาตรา ๒๖ ของรฐั ธรรมนญู
แห่งราชอาณาจกั รไทยแลว้
จงึ ทรงพระกรณุ าโปรดเกลา้ ฯ ใหต้ ราพระราชบญั ญตั ขิ นึ้ ไวโ้ ดยคาํ แนะนาํ และยนิ ยอมของ สภานติ บิ ญั ญตั ิ
แห่งชาตทิ ําหน้าท่ีรัฐสภา ดงั ตอ่ ไปนี้

155

มาตรา ๑ พระราชบญั ญตั ินี้เรยี กว่า “พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับท่ี ๗) พ.ศ. ๒๕๖๒”
มาตรา ๒ พระราชบญั ญตั นิ ี้ใหใ้ ชบ้ งั คบั เมอ่ื พน้ กาํ หนดสามสบิ วนั นบั แตว่ นั ประกาศใน ราชกจิ จานุเบกษา
เป็นต้นไป
มาตรา ๓ ใหย้ กเลกิ ความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๙ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
ซึง่ แกไ้ ขเพ่ิมเติมโดยพระราชบญั ญัตคิ ุ้มครองแรงงาน (ฉบบั ท่ี ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และ ใหใ้ ช้ความตอ่ ไปนี้แทน
“มาตรา ๙ ในกรณีท่ีนายจ้างไม่คืนหลักประกันท่ีเป็นเงินตามมาตรา ๑๐ วรรคสอง ไม่จ่ายเงินกรณี
นายจ้างบอกเลิกสัญญาจ้าง โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา ๑๗/๑ หรือไม่จ่ายค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่า
ทาํ งานในวันหยุด คา่ ลว่ งเวลาในวันหยดุ และเงินท่นี ายจา้ งมีหนา้ ท่ตี ้องจา่ ย ตามพระราชบญั ญัติน้ีภายในเวลาที่
กาํ หนดตามมาตรา ๗๐ หรอื ไมจ่ า่ ยเงนิ กรณนี ายจา้ งหยดุ กจิ การ ตามมาตรา ๗๕ หรอื คา่ ชดเชยตามมาตรา ๑๑๘
คา่ ชดเชยพเิ ศษแทนการบอกกลา่ วลว่ งหนา้ หรอื คา่ ชดเชยพเิ ศษตามมาตรา ๑๒๐ มาตรา ๑๒๐/๑ มาตรา ๑๒๑
และมาตรา ๑๒๒ ใหน้ ายจ้าง เสียดอกเบ้ียให้แก่ลูกจา้ งในระหวา่ งเวลาผิดนดั รอ้ ยละสิบหา้ ตอ่ ปี”
มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้ใช้
ความตอ่ ไปนี้แทน
“มาตรา ๑๓ ในกรณที ่มี กี ารเปลยี่ นแปลงตวั นายจ้าง หรือในกรณีทน่ี ายจ้างเป็นนติ บิ ุคคล และมีการจด
ทะเบียนเปล่ียนแปลง โอน หรือควบกับนิติบุคคลใด หากมีผลทําให้ลูกจ้างคนหน่ึงคนใด ไปเป็นลูกจ้างของนาย
จ้างใหม่ การไปเป็นลูกจ้างของนายจ้างใหม่ดังกล่าวต้องได้รับความยินยอมจาก ลูกจ้างคนน้ันด้วย และให้สิทธิ
ต่าง ๆ ที่ลูกจ้างมีอยู่ต่อนายจ้างเดิมคงมีสิทธิต่อไป โดยนายจ้างใหม่ ต้องรับไปทั้งสิทธิและหน้าท่ีอันเก่ียวกับ
ลกู จา้ งนน้ั ทกุ ประการ”
มาตรา ๕ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๗/๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
“มาตรา ๑๗/๑ ในกรณีท่ีนายจ้างบอกเลิกสัญญาจ้างโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าให้ลูกจ้างทราบ ตาม
มาตรา ๑๗ วรรคสอง ให้นายจ้างจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างเป็นจํานวนเท่ากับค่าจ้างที่ลูกจ้างควรจะได้รับ นับแต่วัน
ทใ่ี หล้ กู จา้ งออกจากงานจนถงึ วนั ทก่ี ารเลกิ สญั ญาจา้ งมผี ลตามมาตรา ๑๗ วรรคสอง โดยใหจ้ า่ ยในวนั ทใ่ี หล้ กู จา้ ง
ออกจากงาน”
มาตรา ๖ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้ใช้
ความต่อไปน้ีแทน
“มาตรา ๓๔ ให้ลูกจ้างมสี ิทธลิ าเพ่ือกจิ ธรุ ะอนั จาํ เปน็ ไดป้ ีละไม่นอ้ ยกว่าสามวันทาํ งาน”
มาตรา ๗ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้ใช้
ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๔๑ ให้ลูกจ้างซึ่งเป็นหญิงมีครรภ์มีสิทธิลาเพื่อคลอดบุตรครรภ์หนึ่งไม่เกินเก้าสิบแปดวัน วัน

156

ลาเพ่ือคลอดบุตรตามมาตราน้ี ให้หมายความรวมถึงวันลาเพื่อตรวจครรภ์ก่อนคลอดบุตรด้วย วันลาตามวรรค
หน่ึง ใหน้ บั รวมวันหยดุ ทม่ี ีในระหวา่ งวันลาด้วย”

มาตรา ๘ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้ใช้
ความตอ่ ไปน้ีแทน

“มาตรา ๕๓ ให้นายจ้างกําหนดค่าจา้ ง ค่าลว่ งเวลา คา่ ทาํ งานในวนั หยดุ และคา่ ลว่ งเวลา ในวนั หยุดให้
แกล่ กู จา้ งทที่ าํ งานอนั มลี กั ษณะ คณุ ภาพ และปรมิ าณเทา่ กนั หรอื งานทมี่ คี า่ เทา่ เทยี มกนั ในอตั ราเทา่ กนั ไมว่ า่ ลกู
จา้ งน้ันจะเป็นชายหรอื หญงิ ”

มาตรา ๙ ใหเ้ พมิ่ ความตอ่ ไปนี้เปน็ มาตรา ๕๗/๑ แหง่ พระราชบญั ญตั ิคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
“มาตรา ๕๗/๑ ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างในวันลาเพ่ือกิจธุระอันจําเป็นตามมาตรา ๓๔ เท่า
กับคา่ จา้ งในวันทํางานตลอดระยะเวลาท่ีลา แต่ปหี น่ึงต้องไมเ่ กินสามวันทาํ งาน”
มาตรา ๑๐ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๙ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้
ใช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๕๙ ใหน้ ายจา้ งจา่ ยคา่ จา้ งใหแ้ กล่ กู จา้ งซงึ่ เปน็ หญงิ ในวนั ลาเพอื่ คลอดบตุ รตามมาตรา ๔๑ เทา่
กับค่าจา้ งในวันทํางานตลอดระยะเวลาทลี่ า แต่ไมเ่ กนิ สส่ี ิบห้าวัน”
มาตรา ๑๑ ใหย้ กเลกิ ความในมาตรา ๗๐ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และใหใ้ ช้
ความตอ่ ไปนี้แทน
“มาตรา ๗๐ ใหน้ ายจ้างจ่ายค่าจา้ ง คา่ ลว่ งเวลา คา่ ทํางานในวันหยุด คา่ ลว่ งเวลาในวนั หยุด และเงนิ
ทีน่ ายจา้ งมหี นา้ ที่ต้องจ่ายตามพระราชบญั ญัตินี้ใหถ้ ูกต้องและตามกําหนดเวลา ดงั ตอ่ ไปน้ี
(๑) ในกรณที มี่ กี ารคาํ นวณคา่ จา้ งเปน็ รายเดอื น รายวนั รายชวั่ โมง หรอื เปน็ ระยะเวลาอยา่ งอน่ื ทไี่ มเ่ กนิ
หนึ่งเดอื น หรอื ตามผลงานโดยคาํ นวณเปน็ หนว่ ย ใหจ้ า่ ยเดอื นหน่ึงไมน่ อ้ ยกวา่ หนึ่งครงั้ เวน้ แต่ จะมกี ารตกลงกนั
เป็นอย่างอนื่ ทเ่ี ป็นประโยชน์แกล่ กู จา้ ง
(๒) ในกรณที ม่ี กี ารคาํ นวณคา่ จา้ ง นอกจาก (๑) ใหจ้ า่ ยตามกาํ หนดเวลาทน่ี ายจา้ งและ ลกู จา้ งตกลงกนั
(๓) ค่าล่วงเวลา ค่าทํางานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด และเงินที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่าย ตาม
พระราชบัญญัตินี้ให้จ่ายเดอื นหนึ่งไม่น้อยกว่าหน่ึงคร้ัง
ในกรณีท่ีนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้าง ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทํางานในวันหยุด ค่าล่วงเวลา
ในวันหยุด และเงนิ ทนี่ ายจา้ งมหี น้าทตี่ อ้ งจ่ายตามพระราชบญั ญัตินี้ ตามทีล่ ูกจา้ งมีสิทธไิ ด้รับ ใหแ้ กล่ กู จ้าง ภาย
ในสามวันนบั แต่วันทเ่ี ลิกจา้ ง”
มาตรา ๑๒ ให้ยกเลิกความในวรรคหน่ึงของมาตรา ๗๕ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.
๒๕๔๑ ซงึ่ แกไ้ ขเพม่ิ เตมิ โดยพระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน (ฉบบั ที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และ ใหใ้ ชค้ วามตอ่ ไปนแ้ี ทน

157

“มาตรา ๗๕ ในกรณที นี่ ายจา้ งมคี วามจาํ เปน็ ตอ้ งหยดุ กจิ การทงั้ หมดหรอื บางสว่ นเปน็ การชว่ั คราว ดว้ ย
เหตหุ น่ึงเหตใุ ดทสี่ าํ คญั อนั มผี ลกระทบตอ่ การประกอบกจิ การของนายจา้ ง จนทาํ ใหน้ ายจา้ งไมส่ ามารถ ประกอบ
กจิ การไดต้ ามปกตซิ ง่ึ มใิ ชเ่ หตสุ ดุ วสิ ยั ใหน้ ายจา้ งจา่ ยเงนิ ใหแ้ กล่ กู จา้ งไมน่ อ้ ยกวา่ รอ้ ยละเจด็ สบิ หา้ ของคา่ จา้ งใน
วนั ทาํ งานทล่ี กู จา้ งไดร้ บั กอ่ นนายจา้ งหยดุ กจิ การตลอดระยะเวลาทนี่ ายจา้ งไมไ่ ดใ้ หล้ กู จา้ ง ทาํ งาน ณ สถานทจ่ี า่ ย
เงินตามมาตรา ๕๕ และภายในกําหนดเวลาการจา่ ยเงินตามมาตรา ๗๐ (๑)”

มาตรา ๑๓ ใหย้ กเลกิ ความใน (๕) ของมาตรา ๙๓ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ.๒๕๔๑
ซ่ึงแกไ้ ขเพิ่มเติมโดยพระราชบญั ญตั ิคุม้ ครองแรงงาน (ฉบบั ที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และ ใหใ้ ชค้ วามตอ่ ไปนี้แทน

“(๕) ออกคําส่ังให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยพิเศษแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าหรือค่าชดเชยพิเศษ ตาม
มาตรา ๑๒๐/๑”

มาตรา ๑๔ ใหย้ กเลกิ ความใน (๕) ของมาตรา ๑๑๘ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
และใหใ้ ช้ความตอ่ ไปนี้แทน

“(๕) ลกู จา้ งซง่ึ ทาํ งานตดิ ตอ่ กนั ครบสบิ ปี แตไ่ มค่ รบยสี่ บิ ปี ใหจ้ า่ ยไมน่ อ้ ยกวา่ คา่ จา้ งอตั ราสดุ ทา้ ย สาม
รอ้ ยวัน หรือไม่น้อยกว่าคา่ จ้างของการทาํ งานสามร้อยวนั สุดทา้ ยสาํ หรับลกู จา้ งซ่งึ ได้รับค่าจา้ ง ตามผลงานโดย
คาํ นวณเปน็ หนว่ ย”

มาตรา ๑๕ ใหเ้ พม่ิ ความตอ่ ไปนี้เปน็ (๖) ของมาตรา ๑๑๘ แหง่ พระราชบญั ญตั ิ คมุ้ ครองแรงงาน พ.ศ.
๒๕๔๑

“(๖) ลกู จา้ งซง่ึ ทาํ งานตดิ ตอ่ กนั ครบยส่ี บิ ปขี นึ้ ไป ใหจ้ า่ ยไมน่ อ้ ยกวา่ คา่ จา้ งอตั ราสดุ ทา้ ย สร่ี อ้ ยวนั หรอื
ไมน่ อ้ ยกวา่ คา่ จา้ งของการทาํ งานสร่ี อ้ ยวนั สดุ ทา้ ยสาํ หรบั ลกู จา้ งซงึ่ ไดร้ บั คา่ จา้ งตามผลงาน โดยคาํ นวณเปน็ หนว่ ย”

มาตรา ๑๖ ใหย้ กเลกิ ความในมาตรา ๑๒๐ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซง่ึ แกไ้ ข
เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุม้ ครองแรงงาน (ฉบบั ท่ี ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และใหใ้ ช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๑๒๐ นายจ้างซ่ึงประสงค์จะย้ายสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งแห่งใดไปต้ัง ณ สถานท่ีใหม่
หรือย้ายไปยังสถานที่อื่นของนายจ้าง ให้นายจ้างปิดประกาศแจ้งให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้า โดยให้ปิดประกาศไว้
ในท่ีเปิดเผย ณ สถานประกอบกิจการนั้นต้ังอยู่ท่ีลูกจ้างสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ติดต่อกันเป็นเวลา ไม่น้อย
กว่าสามสิบวันก่อนวันย้ายสถานประกอบกิจการ และประกาศนั้นอย่างน้อยต้องมีข้อความชัดเจน เพียงพอท่ีจะ
เข้าใจไดว้ า่ ลูกจา้ งคนใดจะตอ้ งถูกย้ายไปสถานทใี่ ดและเม่ือใด

ในกรณีท่ีนายจ้างไม่ปิดประกาศให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้าตามวรรคหน่ึง ให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยพิเศษ
แทนการบอกกลา่ วลว่ งหนา้ แก่ลกู จ้างทไี่ มป่ ระสงคจ์ ะไปทํางาน ณ สถานประกอบกจิ การแหง่ ใหม่ เทา่ กับค่าจ้าง
อัตราสุดท้ายสามสิบวัน หรือเท่ากับค่าจ้างของการทํางานสามสิบวันสุดท้ายสําหรับลูกจ้าง ซึ่งได้รับค่าจ้างตาม
ผลงานโดยคาํ นวณเป็นหน่วย

158

หากลูกจา้ งคนใดเห็นวา่ การย้ายสถานประกอบกิจการดังกล่าวมผี ลกระทบสาํ คัญตอ่ การดํารงชีวติ ตาม
ปกตขิ องลกู จา้ งหรอื ครอบครวั ของลกู จา้ งคนนน้ั และไมป่ ระสงคจ์ ะไปทาํ งาน ณ สถานประกอบ กจิ การแหง่ ใหม่
ตอ้ งแจง้ ใหน้ ายจา้ งทราบเปน็ หนงั สอื ภายในสามสบิ วนั นบั แตว่ นั ทปี่ ดิ ประกาศ หรอื นบั แตว่ นั ทย่ี า้ ยสถานประกอบ
กจิ การในกรณที นี่ ายจา้ งมไิ ดป้ ดิ ประกาศตามวรรคหน่ึง และใหถ้ อื วา่ สญั ญาจา้ งสนิ้ สดุ ลงในวนั ทนี่ ายจา้ งยา้ ยสถาน
ประกอบกิจการ โดยลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชยพิเศษ ไม่น้อยกว่าอัตราค่าชดเชยที่ลูกจ้างจึงมีสิทธิได้รับตาม
มาตรา ๑๑๘

ใหน้ ายจา้ งจา่ ยคา่ ชดเชยพเิ ศษแทนการบอกกลา่ วลว่ งหนา้ ตามวรรคสองหรอื คา่ ชดเชยพเิ ศษ ตามวรรค
สามให้แกล่ กู จ้างภายในเจ็ดวันนบั แตว่ ันทีส่ ญั ญาจ้างส้นิ สุด

ในกรณที นี่ ายจา้ งไมเ่ หน็ ดว้ ยกบั เหตผุ ลของลกู จา้ งตามวรรคสาม ใหน้ ายจา้ งยน่ื คาํ รอ้ งตอ่ คณะกรรมการ
สวสั ดกิ ารแรงงานภายในสามสบิ วันนบั แต่วนั ทไ่ี ดร้ บั แจง้ เปน็ หนงั สือ

มาตรา ๑๗ ใหเ้ พมิ่ ความตอ่ ไปนี้เปน็ มาตรา ๑๒๐/๑ และมาตรา ๑๒๐/๒ แหง่ พระราชบญั ญตั ิ คมุ้ ครอง
แรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

“มาตรา ๑๒๐/๑ เม่ือคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานพิจารณาคําร้องตามมาตรา ๑๒๐ วรรคห้าแล้ว
เห็นว่าลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าชดเชยพิเศษ แทนการบอกกล่าวล่วงหน้า หรือค่าชดเชยพิเศษ ให้คณะกรรมการ
สวสั ดกิ ารแรงงานสงั่ ใหน้ ายจา้ งจา่ ยคา่ ชดเชยพเิ ศษ แทนการบอกกลา่ วลว่ งหนา้ หรอื คา่ ชดเชยพเิ ศษ แลว้ แตก่ รณี
ใหแ้ กล่ ูกจา้ งภายในสามสิบวัน นบั แตว่ นั ทีน่ ายจ้างทราบคําสงั่

ในกรณที คี่ ณะกรรมการสวสั ดกิ ารแรงงานพจิ ารณาแลว้ เหน็ วา่ ลกู จา้ งไมม่ สี ทิ ธไิ ดร้ บั คา่ ชดเชยพเิ ศษแทน
การบอกกลา่ วลว่ งหนา้ หรอื คา่ ชดเชยพเิ ศษ แลว้ แตก่ รณี ใหค้ ณะกรรมการ สวสั ดกิ ารแรงงานแจง้ คาํ สงั่ ใหน้ ายจา้ ง
และลูกจ้างทราบ

ในการพจิ ารณาและมคี าํ สงั่ ของคณะกรรมการสวสั ดกิ ารแรงงานใหด้ าํ เนนิ การใหแ้ ลว้ เสรจ็ ภายในหกสบิ
วนั นับแต่วันที่ได้รับคําร้อง และแจง้ คําสง่ั ให้นายจ้างและลกู จา้ งทราบภายในสิบห้าวนั นับแต่วนั ท่มี ีคาํ ส่งั

คําส่ังของคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานให้เป็นท่ีสุด เว้นแต่นายจ้างหรือลูกจ้างจะอุทธรณ์คําสั่ง ต่อ
ศาลภายในสามสิบวันนับแต่วันท่ีได้ทราบคําสั่ง ในกรณีท่ีนายจ้างเป็นฝ่ายนําคดีไปสู่ศาล นายจ้าง ต้องวางหลัก
ประกนั ตอ่ ศาลตามจาํ นวนท่ตี ้องจา่ ยตามคาํ สัง่ นนั้ จงึ จะฟ้องคดีได้

การส่งคําส่งั ของคณะกรรมการสวสั ดกิ ารแรงงานใหน้ าํ มาตรา ๑๔๓ มาใช้บงั คับโดยอนุโลม
มาตรา ๑๒๐/๒ ในกรณที นี่ ายจา้ งไดอ้ ทุ ธรณค์ าํ สง่ั ของคณะกรรมการสวสั ดกิ ารแรงงานตอ่ ศาล ภายใน
ระยะเวลาทกี่ าํ หนดตามมาตรา ๑๒๐/๑ วรรคส่ี และไดป้ ฏบิ ตั ติ ามคาํ พพิ ากษาหรอื คาํ สงั่ ของศาลแลว้ การดาํ เนนิ
คดอี าญาต่อนายจ้างใหเ้ ปน็ อนั ระงับไป”
มาตรา ๑๘ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒๔/๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซ่ึง

159

แกไ้ ขเพ่มิ เตมิ โดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับท่ี ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และ ใหใ้ ช้ความต่อไปนี้แทน
“มาตรา ๑๒๔/๑ ในกรณีที่นายจ้างได้ปฏิบัติตามคําส่ังของพนักงานตรวจแรงงานตามมาตรา ๑๒๔

ภายในระยะเวลาท่ีกาํ หนด การดําเนินคดอี าญาต่อนายจ้างใหเ้ ปน็ อนั ระงบั ไป”
มาตรา ๑๙ ให้เพ่ิมความต่อไปน้ีเป็นมาตรา ๑๒๔/๑ ของหมวด ๑๒ การยื่นคําร้องและ การพิจารณา

คํารอ้ ง แห่งพระราชบัญญตั ิคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
“มาตรา ๑๒๕/๑ ในกรณีท่ีนายจ้างได้นําคดีไปสู่ศาลภายในระยะเวลาท่ีกําหนดตามมาตรา ๑๒๕ และ

ไดป้ ฏิบัติตามคําพิพากษาหรือคําสง่ั ของศาลแล้ว การดาํ เนนิ คดีอาญาต่อนายจา้ งให้เป็นอันระงบั ไป”
มาตรา ๒๐ ใหย้ กเลกิ ความใน (๑) ของมาตรา ๑๔๔ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

ซึ่งแกไ้ ขเพิ่มเตมิ โดยพระราชบญั ญตั ิคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๐ และ ให้ใช้ความตอ่ ไปน้ีแทน
“(๑) มาตรา ๑๐ มาตรา ๑๗/๑ มาตรา ๒๓ วรรคสอง มาตรา ๒๔ มาตรา ๒๕ มาตรา ๒๖ มาตรา

๓๗ มาตรา ๓๘ มาตรา ๓๙ มาตรา ๓๙/๑ มาตรา ๔๐ มาตรา ๔๒ มาตรา ๔๓ มาตรา ๔๖ มาตรา ๔๗
มาตรา ๔๘ มาตรา ๕๑ มาตรา ๕๗/๑ มาตรา ๖๑ มาตรา ๖๒ มาตรา ๖๓ มาตรา ๖๔ มาตรา ๖๗ มาตรา
๗๐ มาตรา ๗๑ มาตรา ๗๒ มาตรา ๗๖ มาตรา ๙๐ วรรคหน่ึง มาตรา ๑๑๘ วรรคหน่ึง หรอื มาตรา ๑๑๘/๑
วรรคสอง”

มาตรา ๒๑ ใหย้ กเลกิ ความใน (๒) ของมาตรา ๑๔๔ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
ซ่งึ แกไ้ ขเพ่มิ เตมิ โดยพระราชบัญญัติค้มุ ครองแรงงาน (ฉบบั ท่ี ๕) พ.ศ. ๒๕๖๐ และ ใหใ้ ช้ความตอ่ ไปนี้แทน

“(๒) มาตรา ๑๒๐ มาตรา ๑๒๐/๑ มาตรา ๑๒๑ หรือมาตรา ๑๒๒ ในส่วนที่เก่ียวกับ การไม่จ่ายค่า
ชดเชยพิเศษแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าหรือคา่ ชดเชยพิเศษ”

มาตรา ๒๒ ให้ยกเลกิ ความในมาตรา ๑๔๕ แหง่ พระราชบัญญัติค้มุ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้
ใชค้ วามต่อไปน้ีแทน

“มาตรา ๑๔๕ นายจ้างผู้ใดไมป่ ฏิบัติตามมาตรา ๒๓ วรรคหน่ึงหรือวรรคสาม ตอ้ งระวางโทษ ปรับไม่
เกินห้าพนั บาท”

มาตรา ๒๓ ใหย้ กเลกิ ความในมาตรา ๑๔๖ แหง่ พระราชบญั ญตั คิ มุ้ ครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๕๑ ซงึ่ แกไ้ ข
เพม่ิ เติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๓ และใหใ้ ชค้ วามต่อไปน้ีแทน

“มาตรา ๑๔๖ นายจา้ งผใู้ ดไมป่ ฏบิ ตั ติ ามมาตรา ๑๕ มาตรา ๒๗ มาตรา ๒๘ มาตรา ๒๙ มาตรา ๓๐
วรรคหน่ึง มาตรา ๔๕ มาตรา ๕๓ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๖ มาตรา ๕๗ มาตรา ๕๘ มาตรา ๕๙ มาตรา ๖๕
มาตรา ๖๖ มาตรา ๗๓ มาตรา ๗๔ มาตรา ๗๕ วรรคหนง่ึ มาตรา ๗๗ มาตรา ๙๙ มาตรา ๑๐๘ มาตรา ๑๑๑
มาตรา ๑๑๒ มาตรา ๑๑๓ มาตรา ๑๑๔ มาตรา ๑๑๕ มาตรา ๑๑๗ หรอื ไมบ่ อกกลา่ วลว่ งหนา้ ตามมาตรา ๑๒๑
วรรคหน่ึง หรือมาตรา ๑๓๙ (๒) หรือ (๓) ตอ้ งระวางโทษปรับไมเ่ กินสองหม่ืนบาท”

160

มาตรา ๒๔ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๑๕๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.
๒๕๔๑ ซ่ึงแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๓ และ ให้ใช้ความต่อไปนี้
แทน

“ผใู้ ดไมป่ ฏบิ ตั ติ ามคาํ สงั่ ของพนกั งานตรวจแรงงานทส่ี ง่ั ตามมาตรา ๑๒๔ ตอ้ งระวางโทษจาํ คกุ ไมเ่ กนิ
หนึ่งปี หรือปรบั ไม่เกนิ สองหมืน่ บาท หรือทงั้ จาํ ทง้ั ปรบั

มาตรา ๒๕ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๕๕/๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซ่ึง
แกไ้ ขเพมิ่ เติมโดยพระราชบญั ญัตคิ ้มุ ครองแรงงาน (ฉบบั ที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และ ให้ใชค้ วามต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๑๕๕/๑ นายจ้างผู้ใดไม่ยืนหรือไม่แจ้งแบบแสดงสภาพการจ้างและสภาพการทํางาน ตาม
มาตรา ๑๑๕/๑ ตอ้ งระวางโทษปรบั ไมเ่ กนิ สองหมนื่ บาท”

ผรู้ บั สนองพระราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา

นายกรฐั มนตรี

161

หมายเหตุ : เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับน้ี คือ เน่ืองจากพระราชบัญญัติคุ้มครองแรง
งาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ใชบ้ งั คบั มาเปน็ เวลานาน ทาํ ใหบ้ ทบญั ญตั บิ างประการไมเ่ หมาะสมกบั สภาพการณป์ จั จบุ นั และ
ไมเ่ ออื้ ประโยชนต์ อ่ การดาํ เนนิ การเพอ่ื ใหค้ วามคมุ้ ครองลกู จา้ ง สมควรแกไ้ ขเพม่ิ เตมิ โดยกาํ หนดใหก้ ารเปลยี่ นแปลง
ตวั นายจา้ งตอ้ งได้รบั ความยินยอมจากลูกจ้าง กําหนดให้ลกู จ้างมีสทิ ธลิ าเพ่ือกจิ ธุระอนั จาํ เป็นปหี น่ึงไมน่ ้อยกว่า
สามวันทํางาน กําหนดให้ลูกจ้างซึ่งเป็นหญิงมีครรภ์สามารถลาเพื่อตรวจครรภ์ก่อนคลอดบุตรได้โดยให้ถือเป็น
วันลาเพื่อคลอดบุตร เพ่ิมอัตราค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซ่ึงทํางานติดต่อกันครบยี่สิบปีข้ึนไป กําหนดให้ การย้าย
สถานประกอบกจิ การ ใหร้ วมทง้ั การยา้ ยสถานประกอบกจิ การไปตงั้ ณ สถานทใ่ี หม่ หรอื สถานทอี่ นื่ ของนายจา้ ง
และแก้ไขให้นายจ้างกําหนดค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา คา่ ทํางานในวนั หยุด และคา่ ลว่ งเวลาในวันหยุด ในอัตราเท่ากนั
ทั้งลูกจ้างชายและหญิงในงานท่ีมีค่าเท่าเทียมกันเพ่ือให้เป็นไปตามมาตรฐานสากล จึงจําเป็นต้องตรา พระราช
บญั ญตั นิ ้ี

162

ภาพิกจิ ้กรรมของ
สภาองค่ก์ ารนายจ้�าง การเกษตั้ร

ธุรุ กิจ้ อุตั้สาหกรรมไทย

ภาพิกิจ้กรรมประธุาน สภาองค่์การ
นายจ้�าง การเกษตั้ร ธุุรกจิ ้ อตุ ั้สาหกรรมไทย

ท่านอมั พิรศรี สพุ ิทุ ธุพิ ิงศ์

นางอัมพิรศรี สพุ ิทุ ธุพิ ิงศ์
ประธุานสภาองค่์การนายจ้า� ง การเกษตั้ร ธุรุ กจิ ้

อุตั้สาหกรรมไทย ได�เขา� รับเสด็จ้

สมเด็จ้พิระเทพิรัตั้นราชื่สุดาฯ สยามบรมราชื่กมุ ารี
เสด็จ้เปน็ ประธุานเปิดงานนทิ รรศการหนงั ส่อและวัฒนธุรรมจ้ีน 2013

เมอ�่ วันที� 23 เมษายน พิ.ศ. 2556

164

กจิ ้กรรมสมาชื่กิ

ค่ณะผู้พ�้ ิิพิากษาสมทบในศาลแรงงานกลางรุน่ ท�ี 3
จ้ัดกจิ ้กรรมแรลล�ีสานสัมพิันธุเ์ สริมสร�างค่วามสามคั ่ค่ี เพิ่อ� การกุศล

มอบรายไดใ� ห�กับโรงพิยาบาลสระบุรี

นายสขุ ชื่าตั้ิ เลศิ วฒุ ริ กั ษ์ (ประธุานผู้้�พิพิ ิากษาสมทบในศาลแรงงานกลางรนุ่ 3)
ประธุานจ้ดั งาน

นางอมั พิรศรี สุพิุทธุิพิงศ์ (ผู้พ�้ ิพิ ิากษาสมทบในศาลแรงงานกลางรุ่น 3)
ประธุานจ้ดั หารายได�

165

ภาพิกจิ ้กรรมเลขาธุกิ าร สภาองค่ก์ าร
นายจ้�าง การเกษตั้ร ธุุรกจิ ้ อตุ ั้สาหกรรมไทย

ทา่ นจ้รินทร์ งาดสี งวนนาม

166

ภาพิกิจ้กรรมเลขาธุกิ าร สภาองค่ก์ าร
นายจ้�าง การเกษตั้ร ธุรุ กจิ ้ อตุ ั้สาหกรรมไทย
ทา่ นจ้รินทร์ งาดสี งวนนาม

รบั โล่ประกาศเกยี รตั้คิ ่ณุ เป็นผู้�ท้ ำาค่ณุ ประโยชื่น์แก่ รับใบประกาศนียบตั ั้รอบรมหลกั สต้ ั้ร ผู้้�พิิพิากษาสมทบ
กระทรวงแรงงาน มอบโดย รฐั มนตั้รีว่าการกระทรวงแรงงาน และผู้�้ประนปี ระนอมสัมพิันธุ์ ชื่�ันสง้ รุ่น ที� 1 สม.ปป.ส.1

หม่อมราชื่วงศ์ จ้ตั ัุ้มงค่ล โสณกุล มอบโดย ทา่ นรองประธุานศาลฎีกี า

รบั มอบเหรยี ญสดุดพี ิระราชื่ทานชื่�ันท�ี 2
จ้ากรัฐมนตั้รีวา่ การกระทรวงศึกษาธุิการ

นายจุ้รนิ ทร์ ลกั ษณวศิ ษิ ฏ์

ไดพ� ิบปะกบั คุ่ณอภสิ ิทธุิ์ เวชื่ชื่าชื่วี ะ ไดพ� ิบปะค่ณุ จุ้รนิ ทร์ ลกั ษณวศิ ษิ ฏ์
อดตี ั้นายกรัฐมนตั้รี หวั หน�าพิรรค่ประชื่าธุิปตั ั้ย์ รองนายกรัฐมนตั้รี

และรัฐมนตั้รวี ่าการกระทรวงพิาณชิ ื่ย์

167

ภาพิกจิ ้กรรมผู้้�อาำ นวยการ สภาองค่ก์ าร
นายจ้า� ง การเกษตั้ร ธุุรกจิ ้ อุตั้สาหกรรมไทย

ท่านสวุ ทิ ย์ ศรเี พิยี ร

ค่าำ สุนทรพิจ้น์ การประชืุ่มใหญ่ประจ้ำาปี
องค่ก์ ารแรงงานระหวา่ งประเทศ
ค่รง�ั ที� ๑๐๘

นค่รเจ้นวี า ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เมอ�่ ปี ค่.ศ.2019

168

ค่ำาสุนทรพิจ้น์ในเวทีโลก
International Labour conference 108th

ค่ำากลา่ วสนุ ทรพิจ้นข์ องนายสุวิทย์ ศรีเพิยี ร ผู้้แ� ทนฝ่ายนายจ้�างประเทศไทย
ในการประชื่มุ ใหญป่ ระจ้าำ ปี องค่์การแรงงานระหวา่ งประเทศ สมยั ท�ี 108

ณ.นค่รเจ้นวี า ประเทศสวติ ั้เซอร์แลนด์

เรียน ผอู้ �านวยการองค์การแรงงานระหว่างประเทศ ประธานทป่ี ระชมุ และแขกผมู้ ีเกียรติทกุ ท่าน

ในวาระเฉลมิ ฉลองครบรอบ ๑๐๐ ปี องคก์ ารแรงงานระหวา่ งประเทศ ผม นายสวุ ทิ ย์ ศรเี พยี ร ผแู้ ทนนายจา้ งจาก
ประเทศไทย ขอแสดงความยินดีและขอขอบคุณองค์การแรงงานระหว่างประเทศ กับผลการดําเนินงานอันยอดเยี่ยมในการ
สนับสนุน และประกันสิทธิแรงงานท่ัวโลก ตั้งแต่ปี 1919 ได้ส่งเสริมงานท่ีมีคุณค่าสําหรับทุกคน เพ่ือสนับสนุนการพูดคุย
แลกเปล่ียนทางสังคม ทั้งในระดับชาติ และในระดับนานาชาติ ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างย่ิง ที่ได้รับโอกาสมากล่าวสุทรพจน์
ในโอกาสอนั พเิ ศษ ในงานประชมุ องคก์ ารแรงงานระหวา่ งประเทศครั้งท่ี ๑๐๘ นี้

ปีนี้นับเป็นปีท่ีน่าจดจําด้วยกระแสความตื่นตัวในโลกบนประเด็นต่าง ๆ มากมาย อันเป็นไปในแนวทางเดียวกันกับ
เป้าหมายการพัฒนาท่ียั่งยืน (Sustainable Development Goals : SDG) ซ่ึงรวมถึงเศรษฐกิจโลก และความกังวลต่าง ๆ
เก่ยี วกับปญั หาด้านสงิ่ แวดลอ้ ม โดยในภูมิภาคเอเซียแปซิฟิก การเตบิ โตทางเศรษฐกจิ ทรี่ วดเรว็ ไดย้ ังผลไปสูก่ ารลดลงของ
ความยากจนข้นแค้นในแรงงานท่ัวท้ังภูมิภาค ประเทศไทยเองได้ดําเนินมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดียวกันโดยมีเป้าหมายร่วมคือ
เพอื่ ชวี ติ ทม่ี คี ณุ คา่ สาํ หรบั ทกุ คน รฐั บาลไทยไดท้ าํ งานอยา่ งหนกั ในการปรบั ปรงุ กลไกตา่ ง ๆ อนั ไดแ้ ก่ กลไกการแกไ้ ขขอ้ พพิ าท
ตา่ ง ๆ ทม่ี ปี ระสทิ ธภิ าพ การสง่ เสรมิ การเพม่ิ ทกั ษะทางเทคโนโลยี การใชป้ ญั ญาประดษิ ฐเ์ พอ่ื สนบั สนุนศกั ยภาพการผลติ ของ
ประเทศ รฐั บาลยงั ไดใ้ หก้ ารยนื ยนั ถงึ การสรา้ งสภาพการทาํ งานทด่ี ขี น้ึ สาํ หรบั งานทกุ ประเภทงาน เชน่ ขอ้ กฎหมายใหมเ่ รอ่ื ง
ประกันสังคมสําหรบั แรงงานอิสระ (ฟรีแลนซ์)

ดว้ ยการสนบั สนุนการบงั คบั ใชก้ ฎหมายอยา่ งทวั่ ถงึ และมปี ระสทิ ธภิ าพเพอ่ื ตอบสนองตอ่ งานในอนาคต ทส่ี อดคลอ้ ง
ไปกับมาตรฐานสากล สภาพการทํางานของลูกจ้างได้มีการปรับปรุงอย่างมากในช่วงปีท่ีผ่านมา เราในฐานะนายจ้างก็ได้
สนบั สนุน การพฒั นาต่าง ๆ สภาพการผลิตทมี่ ่งุ รักษาสง่ิ แวดลอ้ มและความยงั่ ยนื ในการประกอบธุรกิจ ในด้านควานรุนแรง
และการคุกคามในโลกการทาํ งาน ประเทศไทยพร้อมดว้ ยเคร่ืองมอื ต่าง ๆ ที่ใชใ้ นการจดั การปญั หา การปรับปรุงกลไกแกไ้ ข
ขอ้ พิพาท โดยคาํ นึงถงึ พฤติกรรมการตอบสนองตอ่ ทกุ เพศสภาพ โดยทุกภาคส่วนยอมรับการเพิ่มข้ึนของอัตราการจา้ งงาน
ในแรงงานสตรี และสัดส่วนของแรงงานสตรีในตําแหน่งที่สูงข้ึน แสดงให้เห็นถึงจุดยืนของประเทศไทยต่อการส่งเสริมสิทธิ
แรงงานสตรีโดยไม่คาํ ถงึ เพศสภาพ เรามคี วามเคารพและยึดมน่ั ในจิตวิญญาณของหลักไตรภาคี ตามทสี่ ง่ เสรมิ โดยองคก์ าร
แรงงานระหวา่ งประเทศ ผมเชอ่ื มนั่ วา่ คณะกรรมการไตรภาคี กลไกการรบั ฟงั ความคดิ เหน็ จะสามารถขบั เคลอ่ื นความเปลยี่ น
แปลงตา่ ง ๆ พรอ้ มดว้ ยความพงึ พอใจจากผมู้ สี ว่ นไดส้ ว่ นเสยี ทกุ ภาคสว่ น กลไกตลาดในระบบศรษฐกจิ แบบเสรนี ยิ ม โดยการ
แทรกแซงเพียงเลก็ นอ้ ยจากภาครฐั จะนําไปสู่ความเจรญิ ร่งุ เรอื งทางเศรษฐกิจ และความยง่ั ยืนในระยะยาว

ด้วยข้อท้าทายต่าง ๆ ในโลกการทํางานน้ี ควรได้รับการส่งเสริมให้นํามาใช้ในการสนับสนุนพันธมิตรที่แสดงความ
ตระหนกั ในเรอื่ งสทิ ธขิ องแรงงานตา่ ง ๆ เราหวงั วา่ การประสานงานอยา่ งใกลช้ ดิ ระหวา่ งรฐั บาล และองคก์ ารแรงงานระหวา่ ง
ประเทศ จะทําให้ประเทศไทยเป็นทีส่ นใจในสายตานกั ลงทนุ

ประเทศไทย ทพี่ รอ้ มไปดว้ ยระบบสาธารณปู โภค และทรพั ยากรธรรมชาตอิ นั สมบรู ณ์ และความยดึ มนั่ ในการสง่ เสรมิ
สทิ ธมิ นุษยช์ น มคี วามยนิ ดเี ปน็ อยา่ งยง่ิ ทจ่ี ะตอ้ นรบั การสนบั สนุนตา่ ง ๆ จากนกั ลงทนุ ในการยกระดบั การพฒั นาทางเศรษฐกจิ
ของประเทศเพ่ือบรรลุเปา้ หมายชีวิตทม่ี คี ณุ ค่าสําหรบั ทกุ คน

ขอบพระคณุ ทกุ ทา่ นที่ใหค้ วามสนใจ
สวสั ดคี รบั

169

Speech for
Internationallabour conference 108th

Speech for international labour conference 108th
By Mr. SRIPIBAN SUVIT THAILAND Employer Deleqate.

Dear ILO Director-General, (Madam) President, and Distinguished guests
In the Celebration of the Centenary of ILO, I’m a representative of the Employer of
Thailand, would like to first congratulate and thank to the International Labor Organization with
the centenary of exquisiteworks in promoting and ensuring labour rights globally. From 1919,
promoting decent work for all with supports to social dialogue at the national and global levels. It
is my honour, to deliver a speech on this stage in this special occasion 108th.
This year has been remarkable with global awareness on several issues in line with the
Sustainable Development Goals, including the global economy and environmental concerns. In
Asia-Pacific, rapid economic growth has significantlycontributed to the reduction of extreme
poverty for workers all over the region. Thailand has also been moving toward the same direc-
tion with the common goal of a decent life for all. The Royal Thai Government has done great
work in improving several mechanisms, including effective dispute- solving tools, the promotion
of Information Technology (IT) skill developments, to increase country’s production capacity. The
government has also ensured inclusive better working conditions for all types of workers such as
a new regulation on the Social Security Benefits for Freelancers.
With the promotion of effective and inclusive law enforcement, responding to the future
of Work in line with international standards, the working condition of workers in Thailand has
been improved significantly over the past few years. We, as the employer, have also been sup-
portive to the developments to ensure appropriate working environments for productive and
sustainable business practices.
Considering the Violence and harassment in the world of work, Thailand has been
equipped with several tools. The improvement in the dispute-solving mechanism has significantly
contributed to the satisfied solutions from all sides. Thailand has also shown its awareness on
the violence and harassment in the world of work, with recognition to the gender-responsive
behaviors. The increasing employment rate of female workers in Thailand with the proportion of
female workers in the high-level position could demonstrate Thailand’s position on the promotion

170

Speech for
Internationallabour conference 108th

of labor rights regardless of gender.
We have strong respects and adherence to the spirit of tripartism as always promoted by

ILO. I strongly believe that the Tripartite committee, could drive changes with satisfaction from
all stakeholders. The market mechanism in a liberal economy with small interference from the
government would lead to the economic prosperity and sustainability in the long run.

With several challenges in the World of Work, should be promoted to support the partners
showing their attention on labor rights. We hope that the close collaboration between the govern-
ment and ILO would make Thailand attractive in the eyes of investors. Thailand, equipped with
infrastructure and abundant resources with strong commitment to the promotion of human
rights, is very happy to welcome all supports from investors in enhancing country’s economic
development to achieve the goal of decent life for all.

Thank you very much for all your attention

171

การประชืุ่มค่ณะกรรมการไตั้รภาค่รี ะหวา่ งประเทศ
ค่ร�งั ที� 104 และ 108

ณ นค่รเจ้นีวา ประเทศสวิตั้เซอรแ์ ลนด์
มปี ระเทศสมาชื่กิ เข�าร่วม 185 ประเทศทว�ั โลก สง่ ผู้้�แทน
เขา� ร่วมประชื่มุ ในองค่ก์ ารระหวา่ งประเทศทว�ั โลก

172

เวทีโลก

International labour conference

173

เวทีโลก

International labour conference

174

เข�าเยยี� มผู้�บ้ ริหาร
กระทรวงแรงงาน

175

เข�าเยย�ี มผู้้บ� ริหาร
กระทรวงแรงงาน

176

กิจ้กรรมของกรรมการสภา

177

รางวลั มอบโล่เกียรตั้ิคุ่ณ
ของสมาชื่กิ และกรรมการสภา

178

การประชื่มุ ใหญ่
และการประชื่มุ สภา

179

การประชืุ่มใหญ่
และการประชืุ่มสภา

180

การประชื่มุ สามญั วสิ ามญั
และประชื่มุ หาร่อใน
ค่ณะกรรมการบรหิ ารสภา ๘

181

การประชื่มุ สามญั วสิ ามญั
และกรรมการบรหิ าร
ในวาระตั้่าง ๆ

182

การประชื่มุ สามญั วสิ ามัญ

183

การประชื่มุ สามัญ วิสามัญ
และกรรมการบริหาร
ในสาขาตั้่าง ๆ

การประชืุ่มกรรมการและสมาชื่กิ
สภาองค่ก์ ารนายจ้�าง การเกษตั้ร
ธุุรกจิ ้ อุตั้สาหกรรมไทย

184

กจิ ้กรรมผู้พ้� ิิพิากษาสมทบ
เนอ�่ งในโอกาสตั้า่ ง ๆ

185

สมาชื่กิ สภาฯ เข�ารว่ มกิจ้กรรม
และสนั ทนาการกบั ศาลแรงงานกลาง

ในโอกาสตั้่าง ๆ

186

ประชืุ่มสภาองค่์การนายจ้า� ง
เพิ่�อแลกเปลยี� นด�านแรงงาน

187

กิจ้กรรมสมั มนาและอ่�น ๆ

188

ร่วมงานแสดงค่วามยินดี
เยย�ี มเยยี นกรรมการ
และสมาชื่ิกสภาฯ

189

รว่ มงานแสดงค่วามยนิ ดี
กรรมการและสมาชื่กิ สภาฯ

190

รว่ มงานแสดงค่วามยนิ ดี
เยี�ยมเยยี นกรรมการ
และสมาชื่ิก

191

รว่ มงานแสดงค่วามยนิ ดี
กับค่รอบค่รัวกรรมการ
และสมาชื่ิกสภา ๘

192

กิจ้กรรมสัญจ้ร
มอบทุนการศกึ ษา

193

กจิ ้กรรมสัญจ้ร
มอบทนุ การศึกษา

194

กิจ้กรรมสัญจ้ร
มอบทุนการศึกษา

195

กิจ้กรรมสัญจ้ร
มอบทนุ การศึกษา

196

กิจ้กรรมสมั มนาและอ�่น ๆ

197

กจิ ้กรรมอน่� ๆ

198