๑๗๓ ติโรกุฑฑกัณทัง (ย่อ) อะทาสิเม อะกาสิ เม ญาติ มิตตา สะขา จะ เม เปตานัง ทักขิณัง ทัชชา ปุพเพ กะตะมะนุสสะรัง นะ หิ รุณณัง วา โสโก วา ยา วัญญา ปะริเทวะนา นะ ตัง เปตานะมัตถายะ เอวัง ติฏฐันติ ญาตะโย. อะยัญจะ โข ทักขิณา ทินนา สังฆัมหิ สุปะติฏฐิตา ทีมะรัตตัง หิตายัสสะ ฐานะโส อุปะกัปปะติ โส ญาติธัมโม จะ อะยัง นิทัสสิโต เปตานะ ปูชา จะ กะตา อุฬารา พะลัญจะ ภิกขนะมะนุปปะทินนัง ตุมเหหิ ปุญญัง ปะสุตัง อะนัปปะกันติ.
๑๗๔ มงคลจักรวาฬน้อย (ย่อ) ระตะนัตตะยานุภาเวนะ ระตะนัตตะยะเตชะสา ทุกขะโรคะภะยา เวรา โสกา สัตตุ จุปัททะวา อะเนกา อันตะรายาปิ วินัสสันตุ อะเสสะโต ชะยะสิทธิ ธะนัง ลาภัง โสตถิ ภาค์ยัง สุขัง พะลัง สิริ อายุ จะ วัณโณ จะ โภคัง วุทฒิ จะ ยะสะวา สะตะวัสสา จะ อายู จะ ชีวะสิทธี ภะวันตุ เต.
๑๗๕ ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง รักขันตุ สัพพะเทวะตา สัพพะพุทธานุภาเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง รักขันตุ สัพพะเทวะตา สัพพะธัมมานุภาเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง รักขันตุ สัพพะเทวะตา สัพพะสังฆานุภาเวนะ สะทา โสตถี ภะวันตุ เต.
๑๗๖ ค ารับขมา ตัคคะ โว อาวุโส อัจจะโย อัจจักขะมา ยะถาพาเล ยะถามุฟ์เห ยะถาอะกุสะเล เย ตุมเห กะทาจิ กะระหะจิ ปะมาทัง วา อาคัมมะ อะโยนิโสมะนะสิการัง วา อาคัมมะ มะยัง อะคาระวัง อะกัตถะ กาเยนะ วา วาจายะ วา มะนะสา วา สัมมุขาปี ปะรัมมุขาปิ ยะโต จะ โข ตุมเห อัจจะยัง อัจจะยะโต ทิส์วา ยะถาธัมมัง ปะฏิกกะโรถะ อายะติง สังวะรัง อาปัชชะถะ ตัง โว ปะฏิคคัณหามิ วุทฒิง เอสา อาวุโส อะริยัสสะ วินะ โย อัจจะยัง อัจจะยะโต ทิส์วา ยะถาธัมมัง ปะฏิกกะโรติ อายะติง สังวะรัง อาปัชชะติ.
๑๗๗ เอาเถิด ผู้มีอายุ โทษอันใดที่ท่านได้ล่วงเกินต่อเราในบางครั้ง เพราะความโง่เขลาเบาปัญญา เพราะอาศัยความประมาทหรือไม่มี โยนิโสมนสิการก็ดีท่านไม่ได้ท าความเคารพต่อเรา ด้วยกาย วาจา ใจ ทั้งต่อหน้าหรือลับหลังก็ดีท่านเห็นโทษโดยความเป็นโทษแล้วจงท าคืน เสียตามธรรมส ารวมระวังต่อไปนี่แหละท่านผู้มีอายุ เป็นความเจริญ ของพระอริยะ.
๑๗๘ ค าให้พรของผู้รับขมา บุญใดๆ ที่ข้าพเจ้าทั้งหลายได้กระท าแล้วสร้างสมไว้แล้วตามสติ ตามก าลัง ทั้งทางกาย ทางวาจา ทางใจ ขอท่านทั้งหลายจงเป็นผู้มีส่วน ในบุญนั้นๆ แล้วอนุโมทนาด้วยศรัทธาเถิด อนึ่ง ท่านทั้งหลายจงเป็นผู้มีความสุข หาโรค มิได้ ไร้อุปัทวะ ด ารงอยู่ได้นาน คือ ตลอดไพบูลย์ ในพระธรรมวินัยของพระผู้มีพระภาคเจ้านี้ได้ เพราะ บุญเหตุอันใด เพราะบุญเหตุอันนั้นแหละ ข้าพเจ้า ทั้งหลายจึงขออนุโมทนาให้แก่ท่านทั้งหลาย จงเป็นผู้ มีความสุขสงบ ตลอดกาลนาน เทอญ.
๑๗๙ ขอขอบคุณในไมตรีที่มอบให้ ขอขอบคุณในน้ าใจอันไพศาล มอบแดโยมอุปถัมภ์มาช้านาน สิ่งศักดิ์สิทธิ์ตลนันดาลท่านปลอดภัย อนุโมทนาการวะ ณ ที่นี้ ส่งความสุขสวัสดีมีมาให้ ถึงทุกคนซึ่งหนุนช่วยด้วยจิตใจ หวังสิ่งใดขอจงได้ดั่งใจปอง ท่านแม่ชีอาจารย์อมรี ศรีดารักษ์ ประธานมูลนิธิอมรีรักษ์ ประธานส านักปฏิบัติธรรมแม่ชี ในเครือมูลนิธิอมรีรักษ์