๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๖ อนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ นาย เชษฐ์ วัธนเวคิน ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เขตปอมปราบศัตรูพาย กรุงเทพมหานคร
ดวยเกลาดวยกระหมอม ขอเดชะ ขาพระพุทธเจา นางอุดม วัธนเวคิน (ภรรยา) บุตร ธิดา และหลานๆ สํานึกในพระมหากรุณาธิคุณ พระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัว ทรงพระกรุณาโปรดเกลา โปรดกระหมอมพระราชทานเพลิงศพ นายเชษฐ วัธนเวคิน นับเปนพระมหากรุณาธิคุณ ลนเกลาลนกระหมอม เปนเกียรติ อันสูงสุดแกผูวายชนม และวงศตระกูลอยางหาที่สุดมิได หาก ความทราบโดยญาณวิถีถึงดวงวิญญาณของ นายเชษฐ วัธนเวคิน ไดดวยประการใดในสัมปรายภพ คงจักมีความปลาบปลื้มซาบซึ้ง เปนลนพนในพระมหากรุณาธิคุณที่ไดรับพระราชทานเกียรติ อันสูงยิ่งในวาระสุดทายแหงชีวิต ขาพระพุทธเจา นางอุดม วัธนเวคิน (ภรรยา) บุตร ธิดา และหลานๆ ขอพระราชทานกราบถวายบังคมแทบเบื้องพระ ยุคลบาท ดวยความสํานึกในพระมหากรุณาธิคุณอยางหาที่ สุดมิได และจะเทิดทูนไวเหนือเกลาเหนือกระหมอม เปน สรรพสิริมงคลแกขาพระพุทธเจาและวงศตระกูลตลอดไป
สํานึกในพระมหากรุณาธิคุณ ควรมิควรแลวแตจะทรงพระกรุณา โปรดเกลาโปรดกระหมอม ขาพระพุทธเจา นางอุดม วัธนเวคิน (ภรรยา) บุตร ธิดา และหลานๆ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจา กรมสมเด็จพระเทพรัตน ราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงทราบฝาละอองพระบาทวา นายเชษฐ วัธนเวคิน กราบถวายบังคมลาถึงแกกรรม เมื่อวันศุกรที่ ๑๑ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๖ เวลา ๐๘.๒๐ น. ทรงพระกรุณาโปรดเกลาโปรดกระหมอม พระราชทานพวงมาลา วางหนาหีบศพนายเชษฐ วัธนเวคิน เมื่อวันอังคารที่ ๑๖ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๖ ณ ศาลาเตชะอิทธิพร วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร เขตปอมปราบศัตรูพาย กรุงเทพมหานคร นับเปน พระมหากรุณาธิคุณลนเกลา ลนกระหมอม เปนเกียรติอันสูงยิ่ง แกผูวายชนมและวงศตระกูลอยางหาที่สุดมิได ขาพระพุทธเจา นางอุดม วัธนเวคิน (ภรรยา) บุตร ธิดา และหลานๆ ขอพระราชทานกราบบังคมทูลแทบเบื้องพระยุคลบาท ดวยความ ซาบซึ้งพนพรรณนา และจะเทิดทูนไวเหนือเกลาเหนือกระหมอม เปนสรรพสิริมงคลแกขาพระพุทธเจาและวงศตระกูลตลอดไป
ขอใหพอ ในสรวงสวรรค สุขสดใส ถึงจากไกล อยูในใจ ใหหวนหา อยูกับลูก ผูกดวงจิต ตลอดมา จากฝากฟา พาใจ ใหคนึง
นายเชษฐ วัธนเวคิน เปนบุตรชายคนโตของ นายเกียรติ และ นางเพียรศรี วัธนเวคิน เกิดวันที่ 18 กุมภาพันธ พ.ศ. 2477 ที่กรุงเทพมหานคร มีพี่นอง 16 คน นายเชษฐ สมรสกับ นางอุดม วัธนเวคิน เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ประวัติ นายเชษฐ์ วัธนเวคิน
มีบุตรชาย และบุตรสาว 7 คน นางสาวสกุนตลา วัธนเวคิน นายธนัช วัธนเวคิน นางดารณี วัธนเวคิน เศวตกิติธรรม นางดาวอรุณ วัธนเวคิน นางพอฤดี เกษมสุวรรณ นางปวินณา สุนทรกิจ นายชวภณ วัธนเวคิน เชน ตอนสรางบอ 4 เมื่อ 30 ปกอนโดยปกติจะใชเหล็กหนา 2 หุน ครึ่งทําผนังบอ นายเชษฐแนะนําใหใชความหนาถึง 4 หุน ถึงแมวา จะทําใหราคาการกอสรางเพิ่มมากขึ้น แตผลลัพธที่ออกมา คงทน จนถึงปจจุบันอายุการใชงานคุมเกินที่ลงทุนไปหรือการทําแทนวาง เครื่องจักร นายเชษฐ สั่งหินจากอางศิลา มาลงฐานทําใหแทนแข็งแรง มั่นคง ไมเกิดการสั่นสะเทือน เปนภูมิปญญาอยางแทจริง เปนตน นายเชษฐสนใจในเรื่องเครื่องจักร การกอสราง ระบบไฟฟา เปน อยางมาก ใหคําแนะนําเกี่ยวกับ เครื่องจักร การกอสรางของ โรงงานนํ้าแข็งบูรพา ซึ่งเปน คุณประโยชนอยางมากมาย
การถายรูป ถายวิดีโอ เปนงานอดิเรกที่ชอบ มากที่สุดของนายเชษฐ นายเชษฐนับวาเปนคน หัวทันสมัยในยุคสมัยของทาน กิจกรรมที่ชอบ และเปนสิ่งที่ทุกคนรอบตัวสามารถสัมผัสได ก็คือ นายเชษฐ เปน “นักถายรูป” ตัวยง ลูกๆทุกคน จะมีรูปวัยเด็กที่ทานถายไว และทุกครั้งที่พวกเราไปเที่ยวกัน ก็จะมี รูปฝมือนายเชษฐผูเปนชางกลอง กิตติมศักดิ์ของลูกๆ และภรรยา ซึ่งเปน การตอกยํ้าวาทานชอบรอยยิ้ม ชอบให ทุกคนรอบตัวทานมีความสุข งานสรางที่เกี่ยวกับครอบครัว นายเชษฐ ชอบสรางของเลนใหลูกๆ เลนเอง เชน ทําชิงชา บารโหนใหลูกๆ ไดเลน โดยไมตองไปหาซื้อ ลูกๆ ก็ไดออกกําลังกายไปดวยในตัว และก็ เปนความภูมิใจที่พอทําใหลูกๆ โดยไมตองไป หาซื้อ ก็เหมือนในวัยเด็กที่ทําเบ็ดตกปลาเอง จากคําบอกเลาของพี่สาว นางประไพ กุลศิริ
การทองเที่ยวก็เปนอีกหนึ่งสิ่งที่นายเชษฐ ชื่นชอบตลอดชวงชีวิตของทาน ไดเดินทาง ทองเที่ยวไปในที่ตางๆ ทั้งในและตางประเทศ ตอนสมัยพวกเรายังเด็ก ก็จะเคยไดยินพวกผูใหญ พูดกันวา “ปาเที่ยวเยอะ นาจะรอบโลกแลว” ซึ่งสมัยนั้นหาไดยากที่จะมีคนเดินทางไดมากมาย หลายประเทศแบบนี้ ทานพาลูกๆ ไปเที่ยวทั้ง ภาคใต ภาคเหนือ ขับรถกันไปสนุกสนาน และจากการที่มีงานอดิเรกนี้ ตอยอดไปถึงยุคของวิดีโอ ทานก็เริ่มสนใจ เมื่อวิทยาการเจริญขึ้น ทานก็สามารถตามยุค ตามสมัย ไมเคยตก Trend จากยุค วิดีโอเทป จนมาถึง ยุค Digital VDO ทานก็สนุกกับมัน และใชมาตลอด 40 กวาป ครอบครัวเราโชคดีที่ทานถายรูป บันทึก วิดีโอเก็บ ความทรงจําแหงความสุขที่ไดทองเที่ยวกัน เราไมสามารถ ยอยเวลากลับไปไดแต ภาพตางๆ ของภรรยา และ ลูกๆที่ทานได บันทึกไว ก็จะบอกเลาเรื่องราว ความสุขที่ไดไปเที่ยวกัน เปนเครื่อง หลอหลอมใจทุกครั้งที่เวลาพวกเราคิดถึงทาน
ประสบการณ ความทรงจํา ก็ถูกถายทอดมา ในภาพและวิดีโอ นั้นมากมาย ทานเคยไปอยูที่อเมริกา กับกุน กับหยก สมัยที่ทั้งสอง คนไปเรียนอยูนั้นก็หลายเดือน มีไปเที่ยวกับดุยและกิตบอยที่สุด ในหลายๆ ประเทศ โดยเฉพาะญี่ปุนในทุกป พอถึงวัยที่ลูกๆ โตกันแลว ก็จะพาทานไปเที่ยวกัน ประเทศที่ชื่นชอบ คือ ญี่ปุน USA ออสเตรเลีย ฯลฯ
ไปกับคุณแมอุดมก็หลายที่ ไปเยี่ยมกล ที่โคราชสมัยแตงงานไปอยูที่นั้นก็บอยครั้ง ไปเยี่ยมบานตากอากาศที่โคราช กับพอและ ตายอยูเปนเนืองๆ ไปเที่ยวกับตุมและหนอย ครั้งหนึ่งที่อินเดีย และในวันหยุดเสารอาทิตย ลูกๆก็พาไปเที่ยวทั้งในและประเทศใกลเคียง อยูบอยๆ พวกเราโชคดีที่มีคุณพอ “ที่ชอบทองเที่ยว” ทุกครั้งที่ลูกๆ บอกวาจะไปเที่ยวกัน ก็จะ เก็บของรอไวลวงหนาเลย เปนอีกหนึ่งสิ่ง ของความสุขของครอบครัวเราเมื่อนึกถึง
ดวยอุปนิสัยที่เปนคนใจดี ยิ้มแยม มีความเมตตา เปนที่รักเคารพในหมูญาติ ในสมัยหนุมๆ ในฐานะพี่ชายคนโต นองชาย (สุพล ธนาพันธุ สุขกาญณ เล็กเปยก กิต) ก็จะแวะมารับที่ โรงนํ้าแข็งไปเที่ยวกัน และในทุกๆ เทศกาล ตรุษจีน ก็จะสนุกกับญาติๆ ที่มาพบปะ สังสรรคกันในตระกูล “วัธนเวคิน” เปนประจํา
ในสมัยพวกลูกยังเด็ก จําไดวานายเชษฐ ทําเลาไก เลี้ยงไกจํานวนมาก และสราง เลาไกที่มีขนาดเทากับบานชั้นเดียวยอมๆ เลยทีเดียว เลี้ยงสุนัขไวหลายรุน เพราะ คุณแมอุดม ก็รักสุนัข จําไดวาสุนัขตัวโปรด เมื่อตายไปไดถูกนําไปสตาฟ เพื่อจะไดนึกถึง นายเชษฐ เปนคนรักษาสุขภาพ ชอบเดิน เพื่อฟตรางกายใหพรอม กับการเดินทางในทุกๆทริป ในชวงเทศกาลคริสตมาสเปนชวงที่ คุณเชษฐชอบเปนพิเศษ จะจัดตกแตง ตนคริสตมาสอยูประจําทุกป
นายเชษฐ ไดรับเลือกเปนพอตัวอยางแหงชาติประจําป พุทธศักราช 2559 จากความพากเพียรที่เลี้ยงลูกๆ ทั้ง 7 คน ใหประสบความสําเร็จ จบการศึกษาในรั้วมหาลัยฯ ดวยกันทุกคน 3-4 ปหลัง ทานเริ่มรางกายถดถอยตามอายุและความชรา แตไมได มีโรครายแรงอะไร แตก็ยังออกกําลังกาย ดวยเปนคนมุงมั่น แมรายกายไมอํานวยแตจิตใจก็ยังเปนนักสู กอนหนาที่จะจากไป เดือนเศษทานเริ่มทานอาหารไดนอย และนอนหลับจากพวกเราไป อยางสงบที่บาน 103 เหลือไวแตความรักของครอบครัว “วัธนเวคิน” เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2566 เวลา 8.20 น. สิริอายุ 89 ป 6 เดือน ในวันเกิดคุณเชษฐทุกๆป จะมีการทําบุญวันเกิดเลี้ยงพระ
นายเชษฐ วัธนเวคิน และครอบครัว
นายเชษฐกับคุณยาโลวกิมเต็ก
นายเชษฐกับคุณพอเกียรติและแมเพียรศรี วัธนเวคิน
นายเชษฐในวัยหนุม
นายเชษฐในวัยหนุม
นายเชษฐในวัยหนุม
นายเชษฐ นางอุดม ในวันแตงงาน
นายเชษฐ นางอุดม 70 ปแหงความสุข
บทความรําลึกถึงจาก บุตร ธิดา ญาติพี่น้อง และหลานๆ
บทความรําลึกถึงจาก สกุลตลา วัธนเวคิน (กุน) กุล พอลูกผูกพันจนวันนี้ รักที่มีแกกันมันใหญหลวง พอฟูมฟกรักที่ใหไมพักหวง รักทั้งปวง ดวงใจลูก ผูกใจกัน ลูกโหยหาพอผูมีพระคุณมาก พอมาจาก ลูกไปไกล สุดโศกสันต พอรักลูกหวงลูกเปนนิรันดร บนสรวงสวรรค พอเปนสุข ลูกกราบลา
ตอนกลับมาเมืองไทยครั้งแรกจาก อเมริกาหลังจากไปเรียนมาสองป เปน ชวงหยุดยาว ปากับกุนแทบจะติดกัน ทําใหรูวาปาเคาคิดถึงเรามากแคไหน อาลัยรักและคิดถึงจากลูกสาว คนแรกของปา สกุลตลา วัธนเวคิน ตอนเด็กอายุนาจะหาหกขวบ ตอนนั้นปาจะพา ไปวายนํ้าขี่จักรยานเชาของเด็กมาใหที่บางแสน วายนํ้าไมเปนปาจะใหขี่หลัง จักรยานก็ขี่ไมเปน ปาก็จะขี่ใหซอนทาย เวลามีคนเห็นเคาจะหัวเราะใส กุนก็จะโกรธมาก แมเคยเลาวาตอนพึ่งเกิดปาเหอมาก อุมรอนไป ทั่วบาน โตแลวก็ยังเปนหวง ตอนเรียนที่อเมริกา ปาไปหาก็ไปเที่ยว ดวยกัน ไปดิสนียตอนไปเขาหองนํ้าก็โดนปาแกลงไปซอน เกือบรองไห เพราะไมรูจะอธิบายใหเจาหนาที่เกี่ยวกับปายังไง เปนคนอธิบาย รูปรางหนาตาไมเปน แตแลวปาก็ออกมาแลวบอกวานาขายหนา ถารองไห แลวบอกวามองอยูตลอดเวลา กุนก็สบายใจ อีกครั้งไป นั่งโรเลอโคสเตอรเปนเครื่องเลนเวลานั่งมันจะนั่งเปนแถวเดี่ยว ตอนที่รถหยุดปานั่งอยูดานหลังก็จับตนแขน ทําใหกุนไมรูสึกถึง แรงกระชากตอนรถหยุด ปาคอยดูแลความปลอดภัยของกุนตลอด เวลาที่ไปเที่ยวดวยกัน
ตอนนี้ปาไปอยูสวรรคก็จะดูแลพวกเราจาก ที่นั่น พวกเราขอสัญญาวาจะทําทุกอยางที่ดี ตามที่ปาสอนมาตลอดชีวิต ใหเปนคนดีมี ประโยชนตอคนในครอบครัวและสังคม เราจะทําใหปาภูมิใจตลอดไป รักและคิดถึงปาตลอดเวลา กุนลูกปา สกุลตลา วัธนเวคิน ปาเปนคนที่มีความจําดีมากและชาง สังเกต ตอนนั้นก็ไมมีกูเกิ้ล ดังนั้นปาก็คือ กูเกิ้ลของทั้งการเดินทางแถมเปนชางกลอง สวนตัวอีกดวย ตลอดเวลาที่ปาอยูกับลูกหลาน ทุกคน ปาเปนที่พึ่งทางรางกายและจิตใจ ของทุกคน ดังนั้นไมวาปาจะอยากไดอะไร ทุกคนก็จะพยายามทําให ตอนกลับไปเรียนก็พยายามใหจบไวๆ จะไดใหปามาตอนรับปริญญา แลวไปเที่ยวดวยกัน ซึ่งตอนนั้นปาก็มากับนองดาลูกสาวคนที่สอง ทําใหการรับปริญญามีความหมายมาก
ส่งป๊าสู่สวรรค์
บทความรําลึกถึงจาก ธนัช วัธนเวคิน (โชค) อาลัยถึงอาปา เมื่อหมดภาระกิจ ทุกชีวิตก็ตองจากไป ภาระกิจ คือ สิ่งที่ตองทํา ทั้งๆที่ไมอยากทํา เชน เลี้ยงดูลูก สง-รับลูก ไปโรงเรียนฯ หนาที่ คือ สิ่งที่ตองทํา เพราะมีผลตอบแทน เชน ทํางานกินเงินเดือน หรือคาขาย เพื่อนํากําไรมาจุนเจือครอบครัวแตสิ่งที่ปาทํา คือทั้ง 2 อยาง เพื่อใหลูกๆ มีความอยูดี กินดี มีอนาคต และมีสังคมที่ดี รวม 70 ป ที่ผานมา ไดพิสูจนแลววา ปาเชษฐ ทําใหลูกๆ ประสบ ความสําเร็จ ลูกๆทุกคน มีเกียรติ และศักดิ์ศรี สมกับ ตระกูล "วัธนเวคิน" อันเปนตนกําเนิดตอไป ดวยรักและอาลัย ธนัช วาสนา หวาย วาน ชาญ
ส่งป๊าสู่สวรรค์
บทความรําลึกถึงจาก ดารณี วัธนเวคิน เศวตกิติธรรม (ดุ่ย) คิดถึงเหลือเกิน เมื่อตอนเปนเด็กสาวตั้งแตอายุ 15-16 ป เวลาทานขาวเปนเทรนวา ทานหมดจานไมได จะดูกินจุ อวน ดุยตามเทรนทําอยางนั้นตลอดตาม ประสาวันรุน ตองเหลือในจานให คนเห็น วันนึงตอนอายุ 19 ป นั่งทานขาวกันที่โรงนํ้าแข็ง อาปาเห็น อาปาเลาใหฟงวาสมัยเปนเด็กลําบากมาก เพราะไมมีจะกิน เห็นเคาขายหมูแดง อยากกินไมไดกิน ตั้งแตวันนั้นจนวันนี้ 45 ป ดุยจะตักขาวพอทาน และทานไมใหเหลือขาวสักเม็ดถาเปนไปได ทั้งครอบครัวเราปฏิบัติเชนนี้ ตอนลูกคนโตอายุ 3 ขวบพี่กิตกับดุยซื้อคอนโดอยูใกลๆบานนเรศ มีหองใหอาปา อาปามาอยูดวยกันขึ้นลงชลบุรีดวยกัน พอเรามา ซื้อบานที่นเรศติดกับบานใหญ อาปามาอยูดวย เคาไมยอมอยูบานเคา อยากมาอยูกับเรา 30-40 กวาป เราอยูดวยกัน บานเดียวกัน ผูกพัน กันมากครอบครัว ดุยกับพี่กิตชอบเที่ยว ตั้งแตลูกไนท 3 ขวบกวา อาปาเปน สมาชิกรวมเที่ยว รวมไปถึงไปเที่ยวกัน เองกับพี่กุน นองตุม ดุยวา ดุยกับอาปา ตองไปเที่ยวกัน 40-50 ครั้ง ปาไปเที่ยว กับลูกๆ สลับกันไป มากมายหลายที่ ลูกๆดีใจที่ปามีความสุข ครั้งสุดทายไป มาเกากัน 3 คนกับพี่กุนปลายป 2019 กอนโควิด สนุกมาก
อาปาชอบถายรูป กลอง วิดิโอ เครื่องเลน มีกลองวิดิโอตัวใหญ รุนแรกๆ จนขนาดเทาฝามือ พอไปเที่ยวกลับมา จะมานั่งดูและ ถายเทปเก็บตั้งแตเปนตลับใหญ ตลับเล็ก เปนแผนซีดี จนเก็บภาพ เขาเครื่อง อาปาชอบเรื่องเครื่องจักร เครื่องยนต รถยนต ระบบไฟฟา กอสราง แนนอนดุยไดรับความรูมากมายในเรื่องงพวกนี้มีประโยชน ในการดูแลโรงงานและการใชชีวิตจนทุกวันนี้ เอาเปนวาอายุ 14 ป ก็ขับรถเปนแลว รักเหลือเกิน รักมาก อาปาเรียกดุยวา ที่สอง ตลอดชีวิตดุย อะไรที่อาปาอยากได ถาทํา ใหไดดุยไมเคยปฏิเสธ อาปาใหความรัก ความไววางใจ เชื่อใจดุย ตลอดมา ความทรงจําเกี่ยวกับอาปาอยูทุกที่รอบตัวดุย ที่บาน ขาวของเครื่องใช ของที่อาปาชอบ สถานที่ที่ไปดวยกัน ทั้งๆที่รูวา วันนึงที่ตองจากกันตองมาถึง ทําใจยากเหลือเกิน กอนเสียเดือนนึง อาปาทานอะไรไมคอยดี ผอมลงเยอะ และอาปาจากไปแบบสงบ หยุดหายใจเฉยๆ ในอายุเกือบ 90 ป เราไมไดใหสายยางหรือเจาะใดๆ อาปามีบุญมากไมตองทรมาน ครอบครัวผูกพัน รักกันตลอดไป ขอบคุณพี่กิตที่ใหความเมตตาดุย ใหความรัก การดูแลไปถึงอาปา พี่กิตรูวาดุยรักและเปนหวงอาปามากไมเคยขัดใจพรอมสนับสนุน ทุกอยางที่ดุยอยากทําใหอาปา พี่กิตจะเรียกอาปาวา คุณเชษฐ หลายครั้งจะคอยบอกวายู คุณเชษฐ จะเอาอะไร เปนอะไรไปดูนะ รูสึกไม แจมใส เวลาไปไหนกัน คุณเชษฐ ชอบทานนะ ฝากคุณเชษฐและแม เคาวาอันนี้ดีนะ ฝากเอามาดวย
ดวยรัก ดวยอาลัย ดุย ดารณี วัธนเวคิน พี่กิต กิตติพงค เศวตกิติธรรม ลูกไนท-ญา เศวต-ธันญา เศวตกิติธรรม ลูกไอซ กิติ เศวตกิติธรรม ลูกไกด ธรรม เศวตกิติธรรม 3-4 ปหลัง อาปาเริ่มไมแข็งแรงตามอายุ ดุยไดลูกชาย 3 คน ลูกไนท ลูกไอซ ลูกไกด คอยชวยดูแล ซื้อของกินอรอยๆ แวะเวียน คอยดูคุณตาวาขาดอะไรไหม เขาไปคุยเลน หลายครั้งชวยเขาหองนํ้า อาบนํ้า ลูกไกดไดชวยอาบนํ้าสระผมใหคุณตากอนเสีย ทําใหคุณตา จากไปอยางสะอาด เปนบุญนะคุณลูก ลูกไกด มีหนาที่ดูแลทุกอยาง ในบานจะเขาไปหาคุณตาทุกวันเพื่อดูวาขาดเหลืออะไร แมบานที่ ดูแลอาปานอกจากรายงานดุยแลว ตองบอกลูกไกดดวย แรงใจและการชวยดูแลอาปาจาก พี่กิต และคุณลูกทําใหดุยไดดูแลอาปา อยางเต็มที่สุดความสามารถ เพื่อให อาปามีความสุข สุขกายสุขใจ ไมนึก เสียใจวาสิ่งที่ทําให นอยไปไหม อยากบอกอาปาวาดุย พี่กิต และหลานๆ คิดถึงคุณตาเหลือเกิน คุณตาอยูในชีวิตประจําวันของพวกเรา เมื่อคุณตาไมอยู เรารูสึก วาเราขาดอะไรไป ขอใหอาปาที่อยูในสวรรค สุขสดชื่น ถาชาติหนามีจริงขอเกิดเปนลูกอาปา
ส่งป๊าสู่สวรรค์
บทความรําลึกถึงจาก ดาวอรุณ วัธนเวคิน (กล) ชวงเด็กอยูชลบุรีกับปากับคุณแม เพราะพี่พี่นองนองเขาเรียนที่ กรุงเทพกันหมดอยูชวงหนึ่ง ปาเปนคนแรกที่สอนขับรถหนาโรง นํ้าแข็งตอนอายุ 12 ป และออกถนนใหญครั้งแรก ก็ขับไประยองกับ ปาเลย ตื่นเตนมาก ตอมาไดเขามาเรียนที่กรุงเทพ ที่โรงเรียน เตรียมอุดม ก็ไดเขามาอยูกรุงเทพกับคุณแมและพี่นอง ปาอยูที่ ระยองจะไมคอยไดเจอกัน จนกลจบธรรมศาสตรเปนสิ่งที่ปาดีใจมาก เปนชวงที่ปามีความสุขมาก หลังจากนั้นก็ตองออกเรือนแตงงานไป ตั้งแตจําความไดสมัยตอนเด็กภาพจํา คือปาจะอยูดวยตลอดพาไปเที่ยว ตุกตา ตัวแรกสุนัขสีขาวปาก็เปนคนซื้อใหที่หาง ไดมารูราคา 600 บาท เมื่อ 50 ปที่แลว กลจําไดแมน เวลาไมสบาย ปาก็จะมา เช็ดตัวและมาจับหนาผากดูวาตัวรอนไหม ดูแลไมหางจนหาย มีบาดแผลอะไร ปาก็ จะมาทําแผลใหจนกวาจะหาย (จําจนทุกวันนี้) อยูจังหวัดนครราชสีมา ปาก็ยังตามไป เยี่ยมที่นครราชสีมาบอย ครั้งตั้งแตมี นองที นองเบอรดี้ จนถึงนองพัตเตอร ปาก็ไดไปหาหลานอยูหลายป จนหลัง จากนั้นหลานหลานไดเขามาเรียนที่ กรุงเทพ และปาไดกลับมาอยูกรุงเทพ จึงไดทํากิจกรรมรวมกันอีกครั้งหนึ่ง
หลาย 10 ปที่ผานมากลกับปาจะไปไหนดวยกันตลอด ปาจะเปน คนบอกวาวันนี้อยากไปไหนก็จะพาไป ปาก็จะแตงตัวหลอวัยรุนมากเลย เวลาเจ็บปวยกลก็จะพาปาไปหาหมอเปนคูหูกัน จุดนี้คือสิ่งที่ภูมิใจ ไดทําหนาที่อยางดีที่สุด ปาชอบมานั่งเลนที่หองกล เราจะนั่งดู โทรทัศนดวยกันคุยกันบางครั้งหลานหลานก็เขามาคุยดวยวาทํา อะไรบางเรียนอะไรกันอยู คุณตาก็จะยกนิ้วโปงวาดีๆ คุณตามีเวลา ไปทานขาวกับหลานหลานบอยๆ ซึ่งอาหารที่ชอบก็คือ สเตกเนื้อ โซบะเย็นญี่ปุน ผัดซีอิ้ว ทุเรียน สับปะรด นํ้าแตงโม มีอยูครั้งหนึ่ง กลไมไดลงมากรุงเทพฯ เปนเดือนคุณแมโทรตามบอกปาคิดถึง ใหลงมาหาหนอย กลเลยรีบลงมาหาอยางเร็ว ทําใหรูวาปารักและ คิดถึงกลตลอด ดีใจมากๆ เราไดไปทานขาวกันไปเที่ยวดวยกัน กลกับปา ไดไปเที่ยวตางประเทศสองคน และไปทั้งครอบครัว กับหลานหลานก็หลายครั้ง ครั้งที่ประทับใจและ ปาชอบก็คือนิวซีแลนด ปาชอบประเทศนั้นมาก บอกวาสวยงาม อาหารทะเลสดอรอย มีวันนึงมี กิจกรรมกระโดดบันจี้จํ้า ปาจะเลน กลไมใหเลน กลกลัวและปาอายุเยอะดวยนั่นแสดงใหเห็นวา ปาเคาชอบกิจกรรมที่ทาทาย ปาชอบถายรูปกับวิดีโอมากไป เที่ยวกัน ทุกครั้งก็จะเปนคนถายวิดีโอ และถายรูปให ทําใหกลตลอด อีกกิจกรรมยามวางเลนๆ อยางหนี่ง ปาชอบเย็บปกถักรอย กลเห็นยังทึ่ง ปาจะมีหองเย็บเสื้อผา มีจักรเย็บผา 2-3 คัน ปาเย็บปลอกหมอนเกงมาก เย็บเสร็จเคาจะ เอามาแจกใหกลหลายผืนเลย ปาชอบเลนทั้ง หมากรุกจีน หมากรุกไทยเกงมาก ชนะกลตลอด
ดวยรักและอาลัยเปนที่สุด ดาวอรุณ วัธนเวคิน (กล) วงศกร วัธนเวคิน(ที) กานติมา วัธนเวคิน(แนตตี้) พนธกร วัธนเวคิน(เบอรดี้) ธาม วัธนเวคิน (พัตเตอร) ที่สามเปนคําที่ปาเรียกกล เพราะเปนลูกคนที่สาม ปาไมใชเปน แคพอเทานั้น แตปาเปนผูใหที่ประเสริฐที่สุดปาใหชีวิต ใหความรู ใหการอบรมสั่งสอน คอยปกปอง ชี้แนะ ประคับประคองลูก ไปในทาง ที่ถูกที่ควรอยูเสมอ บัดนี้ปาไดทําหนาที่ทุกอยางอยางสมบูรณที่สุด แลวสําหรับกล กลจะจดจําคําสอน ออมกอด รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ที่เราเคยมีใหตอกัน เพื่อเปนเครื่องยํ้าเตือนถึงความรักความผูกพัน ตลอดไป ความรักมีใหกันไมมีหมด เหมือนปายังอยูใกลๆกลตลอด กลขอใหปาไปอยูในภพภูมิที่ดี ปาจะอยูในใจของกลและหลานๆ ตลอดไปคะ เมื่อถึงวันนี้นองที ลูกชายคนโตกล หลานชาย คนที่สอง ไดแตงงานกับแนตตี้ ไดไปกราบปา ปาก็ดีใจ และยินดีกับหลานทั้งสอง ถึงแมปา ไมไดไปงาน เพราะสุขภาพไมคอยดี ปาเปนนายแบบคนแรกใหกลถายรูปเลน ลง TikTok ลง Facebook ซึ่งปาก็ชอบสนุกกับกล ดวยทุกครั้ง ปาเปนคนตลก เวลาถายรูปก็จะไม มองกลองตรงตรง จะมองไปทางซายทางขวา ปาบอกวาทําใหเปนธรรมชาติ
Putter
ส่งป๊าสู่สวรรค์
คําอาลัยจากครอบครัวพอ ลูกสาวที่สี่ “เมื่อมีชีวิตอยู อาปาเปนพอผูประเสริฐ ใหความรักความหวงใยแมบุปผาและ ลูกๆทุกคน เมื่อจากไป อาปาเปน เทวดา เปนพระของพอใหกราบไหว บทความรําลึกถึงจาก ครอบครัว เศกสุข พอฤดี ณชพล ธัชพล เกษมสุวรรณ พอ พี่ตาย ณ Tuesday ขอตั้งจิตอธิษฐานขอพร ใหดวงวิญญาณอาปาสถิต ณ สรวงสวรรค เปนเทพ เปนเทวดา คอยปกปกษ รักษาแมและลูกหลาน ตลอดไปดวยเทอญ” รักอาปาที่สุด ลูกสาวที่สี่ (นองพอ) สองนิ้วแนบหูขวา (กระตาย) ลูกชายคนโตที่สี่ (ณ) และ ลูกชายคนเล็กที่สี่ (Tuesday)
คิดถึงปา ชวงเวลาลูกๆแรกเกิด ปาจะ เลี้ยงลูกทุกคน เปนทั้งพอที่ ใหความรักหวงใยพวกเรา อยางที่สุด เปนทั้งพี่เลี้ยง หรือแมแตเพื่อนเลนที่นารัก จําไดวาสิงคโปรคือการไปเที่ยวตางประเทศครั้งแรกที่ไปดวยกัน ปาซื้อตุกตานารักตัวเล็กๆ Scottish สีดําให พอเอาไวขางหมอนพอ จนถึงทุกวันนี้ ปาเปนนักเที่ยวทั่วโลกกับลูกๆจริงๆ นึกถึงวันที่ปาไปแสดงความยินดีกับพอที่จบ MBA ที่อเมริกา มีพี่กลไปดวย พวกเราไดเที่ยวดวยกัน ทั่วอเมริกาตลอด 1 เดือน ไปถึงแคนาดา และมาจบที่ฮาวาย ปาเปนตากลองกิตติมศักดิ์ให พวกเรา เมื่อกลับถึงไทย ครอบครัวเราทุกคน ไปเที่ยวเขาใหญ ดวยกันพรอมหนาเปนครั้งแรกเทาที่พอจําได พอไดถายรูปกับปาแม เปนรูปที่ติดอยูบนผนังที่พอจะเห็นทุกวันนับสิบๆป หลังจากพอ แตงงานกับพี่ตาย พอและพี่ตายไดพาปาแม ไปเที่ยวยุโรปหลาย ประเทศ สวิตเซอรแลนด เยอรมัน ออสเตรีย ฝรั่งเศส อิตาลี มาจบ ที่อังกฤษ มีพี่ตายพาขับรถเที่ยว ปาแมมีความสุขมาก ถือวาเปน ครั้งแรกที่ปาแมไดเที่ยวยุโรปดวยกันเปนเวลานานๆ ปานารัก คอยดูแลและหวงใยแมตลอดเวลา
รักและคิดถึงปาที่สุด นองพอ พอฤดี เกษมสุวรรณ ชวงหลังที่ปาอายุมากขึ้น พวกเราทุกคนมาอยูกรุงเทพ พอไดมีโอกาสพาปาไปทานอาหารดวยกัน พวกเราลูกๆ ผลัดกัน พาปาไปทานอาหาร พอจะพาไปทุกวันอังคาร ปาจะแตงตัวหลอทุกครั้ง ปาชอบทานเนื้อ ทานอาหารญี่ปุน เที่ยวดวยกันครั้งสุดทายของปาแม คือไปพักบานตางอากาศของพอและพี่ตายที่บานเขาใหญ พอตั้งใจ อยากใหปาแมไดไปพักผอนบอยๆ แตปาก็ไปเพียงครั้งเดียว ตลอด 30 กวาปที่พอแตงงานกับพี่ตาย พอจะเห็นรูปอาปาที่พอวางไวที่หอง ตามผนังหองทุกวัน แมวันนี้ พอก็ยังคิดเสมอวา ปาไมไดไปไหน ชวงงานศพปา พอไดกลิ่นธูปออนๆ บริเวณรูปปาในหองนอนพอ พอรูแลววา ปาไมไดไปไหนไกล ปาคงยังหวงใยลูกอยู ขอใหปารูไว ดวยวา ปาพอผูประเสริฐ ปาจะอยูในใจพอตลอดไป พอ พี่ตาย ณ Tuesday ขอตั้งจิตอธิษฐาน ขอพรใหดวงวิญญาณอาปาสถิต ณ สรวง สวรรค เปนเทพ เปนเทวดา คอยปกปกษ รักษาแมและลูกหลานตลอดไปดวยเทอญ”
ส่งป๊าสู่สวรรค์