مجله شماره ۹۰

‫‪Gratis‬‬ ‫راﯾﮕﺎن‬

‫ﭘﺮﺗﺮه‪ :‬ﺗﻮﺳﻂ اﺳﺘﺎد ﺟﻌﻔﺮ ﭼﻬﺮهﻧﮕﺎر‬

‫ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‪ ،‬ﺗﺎرﯾﺨﯽ و آﮔﻬﯽ رﺳﺎﻧﯽ‬

‫ﺳﺎل ﻫﺸﺘﻢ ـ اردﯾﺒﻬﺸﺖ ﻣﺎه ‪8. Jahr - Ausgabe Mai 2022 - 1401‬‬

‫ارﺑﺎب ﮐﯿﺨﺴﺮو ﺷﺎﻫﺮخ ﮐﻪ ﺑﻮد؟‬





















‫ﮐﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﮔﺮ ﮔﻬﺮ‬ ‫ز داﻧﺎ ﺑﭙﺮﺳﯿﺪ ﭘﺲ دادﮔﺮ‬

‫ﮐﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﺎﺷﺪ ز ﮔﻮﻫﺮ ﻓﺰون‬ ‫ﭼﻨﯿﻦ داد ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺪو رﻫﻨﻤﻮن‬

‫ﺑﻔﺮﻫﻨﮓ ﺑﺎﺷﺪ روان ﺗﻨﺪرﺳﺖ‬ ‫ﮔﻬﺮ ﺑﯽ ﻫﻨﺮ زار و ﺧﻮارﺳﺖ و ﺳﺴﺖ‬

‫)ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﻓﺮدوﺳﯽ(‬

‫‪Das Magazin wird zunächst in den folgenden‬‬ ‫ﭘﺮواﻧﻪ دار ‪ :‬ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ ﻧﯿﮏ‬
‫‪Städten vermarktet :‬‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ ،‬ﮔﺮداﻧﻨﺪه و ﮐﺎرﮔﺰار ‪ :‬ﻣﺠﯿﺪ ﻓﮑﺮي‬
‫‪Köln, Bonn, Aachen, Essen, Mönchengladbach,‬‬
‫‪Dortmund, Bochum, Düsseldorf, Krefeld, Wuppertal‬‬ ‫ﻧﻤﻮدارﺳﺎزي و روﯾﻪ آراﯾﯽ ‪ :‬ﮔﺮوه ﭘﺮﺷﯿﺎ‬
‫‪& Hamburg‬‬ ‫راﯾﺰن دادﯾﮑﯽ ‪ :‬ﮐﻮروش اﻣﯿﻨﯿﺎن‬
‫ﭼﺎپ ‪ :‬ﭼﺎﭘﺨﺎﻧﻪ ﭘﺮﺷﯿﻦ ﮐﻠﻦ‬
‫ﺷﻬﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ اﯾﻦ ﺷﻤﺎره ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﻮد ‪:‬‬
‫ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎن ﻣﺎ در ﺷﻬﺮﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ‪:‬‬
‫ﮐﻠﻦ‪ ،‬ﺑﻦ‪ ،‬ﻣﻮﻧﺸﻦ ﮔﻼدﺑﺎخ‪ ،‬زﯾﮕﺒﻮرگ‪ ،‬آﺧﻦ‪ ،‬ﺑﻮﺧﻮم‪ ،‬دورﺗﻤﻮﻧﺪ‪،‬‬ ‫ﻧﻮردراﯾﻦ وﺳﺘﻔﺎﻟﻦ ‪ :‬ﻣﺠﯿﺪ ﻓﮑﺮي ‪00491784147865‬‬
‫اﺳﻦ‪ ،‬دوﺳﻠﺪورف‪ ،‬ووﭘﺮﺗﺎل‪،‬ﮐﺮﻓﻠﺪ‪ ،‬ﻫﺎﻣﺒﻮرگ‪.‬‬ ‫دوﺳﻠﺪورف ‪ :‬ﺳﺮوﻧﺎز ﺳﯿﮕﺎرﭼﯽ ‪004917632280675‬‬

‫‪Unsere Preisliste für jede Ausgabe :‬‬ ‫ﮔﺮوه ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن اﯾﻦ ﺷﻤﺎره ‪ :‬ﻣﺠﯿﺪ ﻓﮑﺮي‪ ،‬ﻫﻤﺎ ارژﻧﮕﯽ‪ ،‬ﻫﻮﺷﻨﮓ اﺑﺘﻬﺎج‬
‫)ه‪ .‬اﻟﻒ‪ .‬ﺳﺎﯾﻪ(‪ ،‬ﺗﻮران ﺷﻬﺮﯾﺎري )ﺑﻬﺮاﻣﯽ(‪ ،‬زﻧﺪه ﯾﺎد ﻓﺮﯾﺪون ﻣﺸﯿﺮي‪ ،‬ﺻﻔﻮرا‬
‫‪- Eine vollständige Seite : 160,- € + MwSt.‬‬ ‫اﻟﯿﺎﺳﯽ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪ ﺗﻘﯽ راﺷﺪ ﻣﺤﺼﻞ‪ ،‬ﺑﻬﺮام داﻫﯿﻢ‪ ،‬زﻧﺪه ﯾﺎد ادﯾﺐ ﺑﺮوﻣﻨﺪ‪ ،‬ﻓﺮﺷﺘﻪ‬
‫‪- Doppelseite : 280,- € + MwSt.‬‬
‫‪- Jede Mittelseite : 250,-€ + 19% MwSt.‬‬ ‫ﻧﻮرﻣﺤﻤﺪي‪.‬‬
‫‪- 1/2 Seite : 85,- € + MwSt.‬‬
‫‪- 1/4 Seite : 45,- € + MwSt.‬‬ ‫ـ ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ ﻫﯿﭽﮕﻮﻧﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ دروﻧﻤﺎﯾﻪ ي آﮔﻬﯽ ﻫﺎ و ﻧﻮﺷﺘﺎرﻫﺎي‬
‫‪- 1/8 Seite : 25,- € + MwSt.‬‬ ‫ﭼﺎپ ﺷﺪه ﺑﺮدوش ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮد ‪.‬‬
‫& ‪- A5 Seiten 2,3,4,5, zwei vorletzte Seite‬‬
‫ـ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﮑﺎرﮔﯿﺮي از ﻧﻤﻮدارﺳﺎزي آﮔﻬﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮوه ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ اﻧﺠﺎم‬
‫‪vorletzte Seite jede : 550,- € + MwSt.‬‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﭘﺮواﻧﻪ ﻧﻮﺷﺘﺎري ﭘﺮﺷﯿﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫‪- Rückseite : 1200,- € + MwSt.‬‬
‫‪- Niazmandiha Schwarz-Weiß : 4,20 € +MwSt.‬‬ ‫ـ ﻫﺰﯾﻨﻪ ي ﻫﻤﻮﻧﺪي)اﺷﺘﺮاك( ﯾﮏ ﺳﺎﻟﻪ ي ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ي ﭘﺮﺷﯿﺎ‪12 ،‬‬
‫‪- Niazmandiha Farbig : 6,25 € + MwSt.‬‬
‫ﺷﻤﺎره در آﻟﻤﺎن ‪ 35‬ﯾﻮرو و ﺑﯿﺮون از آﻟﻤﺎن ‪ 50‬ﯾﻮرو اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﮐﺎرﺷﻤﺎر ﺑﺎﻧﮑﯽ ‪Unsere Bankverbindung :‬‬

‫‪PERSIAN DRUCK COLOGNE‬‬
‫‪Inhaberin : Masoumeh Nik‬‬
‫‪Konto-Nr. : 19 320 65 954‬‬
‫‪BLZ : 370 501 98‬‬
‫‪IBAN : DE30 3705 0198 1932 0659 54‬‬
‫‪BIC : COLSDE33XXX‬‬
‫‪Sparkasse Koeln Bonn‬‬

‫راﯾﺎﻧﺎﻣﻪ و ﺗﺎرﻧﻤﺎي ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ‪:‬‬ ‫‪Verlag : Persian Druck Cologne‬‬
‫‪www.persia-magazin.de‬‬ ‫‪Gründerin : Masoumeh Nik‬‬
‫‪Chefredakteur : Madjid Fekri‬‬
‫‪Email: [email protected]‬‬ ‫‪Layout & Grafik : PERSIA Team‬‬
‫‪Rechtsabteilung : Rechtsanwalt Kourosh Aminyan‬‬
‫‪PERSIAMAGAZIN‬‬
‫‪persiamagazin‬‬ ‫‪Unsere Vertreter/in :‬‬ ‫‪+49 (0)178 414 7865‬‬
‫‪NRW : Madjid Fekri‬‬ ‫‪+49 (0)176 322 80675‬‬
‫ﺷﻤﺎره دورﮔﻮ)ﺳﺮدﺑﯿﺮ( ‪:‬‬ ‫‪Düsseldorf : Sarvenaz Sigarchi‬‬

‫‪Tel. : +49 (0)178 414 78 65‬‬ ‫‪- Abogebühr in Deutschland für 12 Ausgaben‬‬
‫‪35,- Euro und im Ausland 50,- Euro.‬‬
‫‪Steuernummer : 224/5073/3141‬‬
‫‪USt-IdNr. : DE295923724‬‬

‫‪ 12‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬

‫ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ ﺑﺮاي ﭘﯿﺸﺮﻓﺖِ ﻓﺮﻫﻨ ِﮓ اﯾﺮاﻧﯽ و داﻧﺴﺘﻦِ ﺗﺎرﯾﺦ اﯾﺮان ﮔﺎم ﺑﺮﻣﯽ دارد‪ .‬ﺑﺸﻮد ﮐﻪ در ﭘﺮﺗﻮ راﺳﺘﯽ ﺑﻪ‬
‫ﻣِﻬﺮ‪ ،‬اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﻬﺎﻧﯽ آﺷﺘﯽ ﺟﻮ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺳﺎزش و آراﻣﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‪.‬‬

‫روﯾﻪ‬ ‫ﭘﻬﺮﺳﺖ ﻧﻮﺷﺘﺎرﻫﺎ ‪:‬‬

‫‪16‬‬ ‫‪ 1‬ـ راز ـ زﻧﺪه ﯾﺎد ﻓﺮﯾﺪون ﻣﺸﯿﺮي‬
‫‪22‬‬ ‫‪ 2‬ـ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ واژﮔﺎن ﭘﺎرﺳﯽ )‪(20‬‬
‫‪30‬‬ ‫‪ 3‬ـ ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ ﯾﺰدﮔﺮد ﺳﻮم ـ ﺑﻬﺮام داﻫﯿﻢ ـ دوازدﻫﻢ‬
‫‪34‬‬
‫‪35‬‬ ‫‪ 4‬ـ درود ﻓﺮدوﺳﯽ ـ ﻫﻤﺎ ارژﻧﮕﯽ‬
‫‪36‬‬ ‫‪ 5‬ـ ﻣﻮج ـ ﺗﻮران ﺷﻬﺮﯾﺎري )ﺑﻬﺮاﻣﯽ(‬
‫‪46‬‬ ‫‪ 6‬ـ ﻣﺮدي ﮐﻪ ﺳﺒﺰ ﺑﻮد ـ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﻮرﻣﺤﻤﺪي ـ ﺑﺨﺶ دﻫﻢ‬
‫‪54‬‬ ‫‪ 7‬ـ آﺧﺮ دل اﺳﺖ اﯾﻦ ـ ﻫﻮﺷﻨﮓ اﺑﺘﻬﺎج )ه‪ .‬اﻟﻒ‪ .‬ﺳﺎﯾﻪ(‬
‫‪ 58‬و ‪56‬‬ ‫‪ 8‬ـ ﭘﺮﻧﺪ ﺳﯿﻤﯿﻦ ـ زﻧﺪه ﯾﺎد ادﯾﺐ ﺑﺮوﻣﻨﺪ‬
‫‪60‬‬
‫‪78‬‬ ‫‪ 9‬ـ ﺟﺪول‬
‫‪64‬‬ ‫‪ 10‬ـ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪﯾﻬﺎي اﺳﺘﺎن ﻧﻮردراﯾﻦ وﺳﺘﻔﺎﻟﻦ‬
‫‪67‬‬ ‫‪ 11‬ـ ﮔﻠﻬﺎي ﯾﺨﯽ ـ ﺑﺨﺶ ﺳﯿﺰدﻫﻢ ـ روح اﻧﮕﯿﺰ ﺧﺪﯾﻮر )اﯾﺮاﻧﺪﺧﺖ(‬
‫‪76‬‬ ‫‪ 12‬ـ اوﺳﺘﺎ ـ”ﺳﺘﺎﯾﺶ ﻧﺎﻣﻪ راﺳﺘﯽ و ﭘﺎﮐﯽ“ ـ ﺑﺨﺶ دﻫﻢ ـ ﻣﺤﻤﺪ ﺗﻘﯽ راﺷﺪ ﻣﺤﺼﻞ‬
‫‪ 13‬ـ درﺑﺎرهي ﭘﯿﺪاﯾﺶ ﻧﻮروز ـ ﺻﻔﻮرا اﻟﯿﺎﺳﯽ ـ )ﺑﺨﺶ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ(‬

‫‪ 14‬ـ ارﺑﺎب ﮐﯿﺨﺴﺮو ﺷﺎﻫﺮخ ﮐﻪ ﺑﻮد؟‬

‫‪13 PERSIA MAGAZIN‬‬





‫زﻧﺪه ﯾﺎد ﻓﺮﯾﺪون ﻣﺸﯿﺮي‬ ‫راز‬

‫آب از دﯾﺎر درﯾﺎ‬
‫ﺑﺎ ﻣﻬﺮ ﻣﺎدراﻧﻪ‬
‫اﻫﻨﮓ ﺧﺎك ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫ﺑﺮﮔﺮد ﺧﺎك ﻣﯽ ﮔﺸﺖ‬
‫ﮔﺮد ﻣﻼل او را‬
‫از ﭼﻬﺮه ﭘﺎك ﻣﯽ ﮐﺮد‬
‫از ﺧﺎﮐﯿﺎن ﻧﺪاﻧﻢ‬
‫ﺳﺎﺣﻞ ﺑﻪ او ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‬
‫ﮐﺎن ﻣﻮج ﻧﺎزﭘﺮورد‬
‫ﺳﺮ را ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﻣﯽ زد‬
‫ﺧﻮد را ﻫﻼك ﻣﯽ ﮐﺮد‬

‫‪ 186‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬

‫اﮐﻧون ﮐﮫ در آﺳﺗﺎﻧﮫ ﺗوﻟد ‪٢١‬‬
‫ﺳﺎﻟﮕﯽ رﺳﺗوران ﺗﮏ ﻗرار‬
‫دارﯾم‪ ،‬ﺑﮫ ﺧود وظﯾﻔﮫ ﻣﯽ داﻧﯾم‬
‫ﮐﮫ از ﺷﻣﺎ ﺧوﺑﺎن و ﺻﺎﺣﺑﺎن‬
‫اﺻﻠﯽ ﮐﮫ ھﻣواره ﻟطﻔﺗﺎن را ﺑﮫ‬
‫ﻣﺎ ارزاﻧﯽ داﺷﺗﮫ اﯾد‪ ،‬ﻧﮭﺎﯾت‬
‫ﺳﭘﺎس و ﻗدرداﻧﯽ ﺧوﯾش را‬
‫ﺧدﻣت ﺷﻣﺎ اﺑراز ﻣﯽ دارﯾم‪ .‬ﺑﺎ‬
‫اﻣﯾد اﯾﻧﮑﮫ در اداﻣﮫ ی اﯾن ﻣﺳﯾر‬
‫ﺳﺧت و ﻧﺎھﻣوار ﻣﺎ را در‬
‫ﺗوﺳﻌﮫ و ﭘﯾﺷرﻓت روز اﻓزون‬

‫ﯾﺎری و ھﻣراھﯽ ﮐﻧﯾد‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﺳﭘﺎس ‪ -‬رﺳﺗوران ﺗﮏ‬

maryam_catering_dusseldorf







‫ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ي ﻓﺮدوﺳﯽ ﺑﺰرگ‬ ‫آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ واژﮔﺎن ﭘﺎرﺳﯽ )‪(20‬‬
‫و دﯾﮕﺮ ﻧﺴﮑﻬﺎي ﭘﺎرﺳﯽ‬
‫ﮔﺮدآورﻧﺪه ‪ :‬ﻣﺠﯿﺪ ﻓﮑﺮي‬ ‫ﻋﺎدل‪ :‬دادﮔﺮ ‪ -‬دادﮔﺴﺘﺮ ‪ -‬دادور‬
‫ﻋﺎدﻻﻧﻪ‪ :‬دادﮔﺮاﻧﻪ ‪ -‬داد ﻣﻨﺸﺎﻧﻪ‬
‫ﺑﯿﺎﻣﺪ ﺧﺮوﺷﺎن ﺑﻨﺰدﯾﮏ ﺷﺎه‬
‫ﮐﻪ اي ﻧﺎﻣﻮر دادﮔﺮ ﭘﺎدﺷﺎه‪.‬‬ ‫ﻏﯿﺮﻋﺎدﻻﻧﻪ‪ :‬ﺑﯽ داد‬

‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬ ‫ﺗﻮﮔﺮ دادﮔﺮ ﺑﺎﺷﯽ و ﭘﺎك راي‬
‫ﻫﻤﯽ ﻣﺰد ﯾﺎﺑﯽ ﺑﺪﯾﮕﺮﺳﺮاي‪.‬‬
‫ﭼﺮا ﮐﺸﺘﯽ آن دادﮔﺮﺷﺎه را‬
‫ﺧﺪاوﻧﺪ ﭘﯿﺮوزي و ﮔﺎه را‪.‬‬ ‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﮐﻪ اي ﺷﺎه ﻧﯿﮏ اﺧﺘﺮ دادﮔﺮ‬
‫اﮔﺮﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﺎﺷﺪ او ﺑﺮ ﭘﺪر‬ ‫ﺗﻮ ﺑﯽ ﭼﺎﺷﻨﯽ دﺳﺖ ﺧﻮردن ﻣﺒﺮ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﮔﺮاﯾﻨﺪه و دادﮔﺮ‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫اﮔﺮ دادﮔﺮ ﺑﺎﺷﯽ اي ﺷﻬﺮﯾﺎر‬
‫ﺟﻬﺎﻧﺪار اﮔﺮ دادﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪي‬ ‫ﻧﻤﺎﻧﯽ و ﻧﺎﻣﺖ ﺑﻮد ﯾﺎدﮔﺎر‪.‬‬
‫ز ﻓﺮﻣﺎن او ﮐﯽ ﮔﺬر ﺑﺎﺷﺪي‪.‬‬ ‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬

‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬ ‫ﻫﻤﻪ دادﮔﺮ ﺑﺎش و ﭘﺮوردﮔﺎر‬
‫ﺧﻨﮏ ﻣﺮد ﺑﺨﺸﻨﺪه و ﺑﺮدﺑﺎر‪.‬‬
‫ﭼﻨﯿﻦ ﮔﻔﺖ ﻣﺮ زال را ﮐﺎي ﭘﺴﺮ‬
‫ﻧﮕﺮ ﺗﺎ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺟﺰ از دادﮔﺮ‪.‬‬ ‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻫﺮآﻧﮑﺲ ﮐﻪ ﺑﺮ دادﮔﺮ ﺷﻬﺮﯾﺎر‬
‫ﭼﻮ ﺑﯿﺪاد او دادﮔﺮﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺖ‬ ‫ﮔﺸﺎﯾﺪ زﺑﺎن ﻣﺮد دﯾﻨﺶ ﻣﺪار‪.‬‬
‫ﯾﮑﯽ دادﮔﺮ را ﺑﺮو ﺑﺮﮔﻤﺎﺷﺖ‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻧﺒﺎﯾﺪ زﺑﺎن از ﻫﻨﺮ ﭼﯿﺮه ﺗﺮ‬
‫ﺻﯿﺪﮔﺎه ﻣﻠﮏ دادﮔﺮ ﻋﺎدل را‬ ‫دروغ از ﻫﻨﺮ ﻧﺸﻤﺮد دادﮔﺮ‪.‬‬
‫ﺑﺎز ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻢ اﻣﺮوز ﻫﻤﯽ از ﻣﺤﺸﺮ‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻓﺮﺧﯽ‪.‬‬
‫ﺑﻬﺮ ﺷﻬﺮ ﮐﺎﻧﺪر ﺷﺪي دادﮔﺮ‬
‫آن ﭘﺎدﺷﺎه دادﮔﺮ ﻋﺎدل‬ ‫ﺑﺪروﯾﺶ دادي ﺑﺴﯽ ﺳﯿﻢ و زر‪.‬‬
‫ﮐﺎو راﺳﺖ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﻠﮑﺎن ﻓﺮﻣﺎن‪.‬‬
‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻓﺮﺧﯽ‪.‬‬
‫ﭼﻮ ﺑﺮ دادﮔﺮ ﺷﺎه دﺷﻤﻦ ﺷﻮد‬
‫ﺳﺮش زود ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻦ ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬

‫‪ 22‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬

‫دادﮔﺮ ﺷﺎه ﻋﺎﺟﺰ ﺑﺎ داد‬ ‫ﺟﻼل دوﻟﺖ ﻋﺎﻟﯽ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺴﻌﻮد‬
‫ﻧﻪ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺘﺪﻧﻪ ﯾﺎرد داد‪.‬‬ ‫اﻣﺎم دادﮔﺮان ﺷﺎه راﺳﺘﯽ ﻓﺮﻣﺎي‪.‬‬

‫ﺳﻨﺎﺋﯽ‪.‬‬ ‫ﻓﺮﺧﯽ‪.‬‬

‫ﺑﻪ اول دادﮔﺮ ﺑﻮد و ﺑﻪ آﺧﺮ ﺑﯿﺪاد ﮔﺸﺖ‪.‬‬ ‫دادﮔﺮ ﺷﺎﻫﯽ ﮐﺰ داﻧﺶ و آراﺳﺘﮕﯽ‬
‫) ﻧﻮروزﻧﺎﻣﻪ (‪.‬‬ ‫ﺳﺨﻨﯽ ﺑﺮ دﻟﺶ از ﻣﻠﮏ ﻣﻌﻤﺎ ﻧﺸﻮد‪.‬‬

‫اﯾﻦ داد ﮐﺮد و آن ﺳﺘﻢ آورد ﻋﺎﻗﺒﺖ‬ ‫ﻣﻨﻮﭼﻬﺮي‪.‬‬
‫ﻫﻢ ﺣﺎل دادﮔﺮ ز ﺳﺘﻤﮕﺮ ﻧﮑﻮﺗﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫زﯾﻦ دادﮔﺮي ﺑﺎﺷﯽ و زﯾﻦ ﺣﻖ ﺑﺸﻨﺎﺳﯽ‬
‫ﺧﺎﻗﺎﻧﯽ‪.‬‬ ‫ﭘﺎﮐﯿﺰه دﻟﯽ ﭘﺎك ﺗﻨﯽ ﭘﺎك ﺣﻮاﺳﯽ‪.‬‬
‫ﻣﻨﻮﭼﻬﺮي‪.‬‬
‫ﻗﻀﺎت از در ﻇﺎﻟﻤﺎن ﮐﺮد ﻓﺎرغ‬
‫ازﯾﻦ دادﮔﺮﺗﺮ ﻗﻀﺎﺋﯽ ﻧﯿﺎﺑﯽ‪.‬‬ ‫ﭼﻮ راﻣﯿﻦ دادﺟﻮي و دادﮔﺮ ﺷﺪ‬
‫ﺧﺎﻗﺎﻧﯽ‪.‬‬ ‫ﺟﻬﺎن از ﺧﻔﺘﮕﺎن آﺳﻮده ﺗﺮ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻘﺎ ﺑﺎد ﭘﺎدﺷﺎه دادﮔﺮ و ﺧﺴﺮو ﻫﻔﺖ ﮐﺸﻮر را‪.‬‬ ‫) وﯾﺲ و راﻣﯿﻦ (‪.‬‬
‫) ﺳﻨﺪﺑﺎدﻧﺎﻣﻪ ﻇﻬﯿﺮي ﺳﻤﺮﻗﻨﺪي ص ‪.( 218‬‬
‫ﭘﺎدﺷﺎﻫﺎن ﭼﻮن دادﮔﺮ و ﻧﯿﮑﻮﮐﺮدار‪ ...‬ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻃﺎﻋﺖ ﺑﺎﯾﺪ داﺷﺖ‪.‬‬
‫دادﮔﺮي دﯾﺪ ﺑﻪ راي ﺻﻮاب‬ ‫) ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﯿﻬﻘﯽ ص ‪.( 93‬‬
‫ﺻﻮرت ﺑﯿﺪادﮔﺮي را ﺑﻪ ﺧﻮاب‪.‬‬
‫داد در ﺧﻠﻖ ﺟﻬﺎن ﺟﻤﻠﻪ ﭘﺪرﺷﺎن ﮔﺴﺘﺮد‬
‫ﻧﻈﺎﻣﯽ‪.‬‬ ‫ﭼﻪ ﻋﺠﺐ ﮔﺮ ﭘﺴﺮان ﻫﻤﭽﻮ ﭘﺪر دادﮔﺮﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺧﻮاﻧﺪ ﺷﻪ را ﮐﻪ داد ﮔﺮداﻧﺪ‬ ‫ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮو‪.‬‬
‫ﮐﺰ ﺳﺘﻤﮑﺎره داد ﺑﺴﺘﺎﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻈﺎﻣﯽ‪.‬‬ ‫ﺷﺎد ﮔﺮدي ﭼﻮن ﺣﺪﯾﺚ از داد ﻧﻮﺷﺮوان ﮐﻨﻨﺪ‬
‫دادﮔﺮﺑﺎش و ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺮوان ﺗﻮﺋﯽ‪.‬‬
‫ﮐﻪ ﺷﺎه ﺟﻬﺎن داور دادﮔﺮ‬
‫ﮐﻪ از ﺧﺎور او راﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎﺧﺘﺮ‪.‬‬ ‫ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮو‪.‬‬

‫ﻧﻈﺎﻣﯽ‪.‬‬ ‫ﮔﺮﮔﺴﺖ ‪ ،‬ﻧﯿﺴﺖ ﻣﺮدم آﻧﮑﺲ ﮐﻪ دادﮔﺮ ﻧﯿﺴﺖ‬
‫ﺑﺮﺗﺮ ز داد از اﯾﺰد اﻧﺪر ﺟﻬﺎن اﺛﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪.‬‬
‫ﺟﻬﺎﻧﺒﺎن و دﯾﻦ ﭘﺮور و دادﮔﺮ‪.‬‬ ‫ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮو‪.‬‬
‫ﺳﻌﺪي‪.‬‬
‫ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ داد ﺧﺪاﯾﺴﺖ ﺧﻠﻖ را‬
‫ﺧﻨﮏ روز ﻣﺤﺸﺮ ﺗﻦ دادﮔﺮ‪.‬‬ ‫ﮔﻔﺘﺎ ﺑﻠﯽ وﻟﯿﮏ ﺧﺪاﯾﺴﺖ دادﮔﺮ‪.‬‬
‫ﺳﻌﺪي‪.‬‬ ‫ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮو‪.‬‬

‫در آن ﻣﻠﮏ ﻗﺎرون ﺑﺮﻓﺘﯽ دﻟﯿﺮ‬ ‫ﯾﮏ روز ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮ ز ﺑﯿﺪاد ﺗﻮ ﻫﻤﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺷﻪ دادﮔﺮ ﺑﻮد و دروﯾﺶ ﺳﯿﺮ‪.‬‬ ‫اﻧﺪر ﻣﻈﺎﻟﻢ ﻣﻠﮏ دادﮔﺮ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﻣﺴﻌﻮدﺳﻌﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻌﺪي‪.‬‬
‫ﻧﮑﺮد ﯾﺎرد ﻫﺠﺮ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺗﻨﻢ ﺑﯿﺪاد‬
‫‪23 PERSIA MAGAZIN‬‬ ‫ﮐﻪ ﯾﺎد ﮐﺮد ﺷﻬﻨﺸﺎه دادﮔﺮ دارد‪.‬‬

‫ﻣﺴﻌﻮدﺳﻌﺪ‪.‬‬

‫ﺑﯿﻨﺪﯾﺶ ﺗﺎ ﭼﯿﺴﺖ ﻣﺮدم ﮐﻪ او را‬ ‫ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ دادﮔﺮ‬
‫ﺳﻮي ﺧﻮﯾﺶ ﺧﻮاﻧﺪ اﯾﺰد دادﮔﺴﺘﺮ‪.‬‬ ‫ﻗﺒﺎ داﺷﺘﯽ ﻫﺮدو روآﺳﺘﺮ‪.‬‬
‫ﺳﻌﺪي‪.‬‬
‫ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮو‪.‬‬
‫ﮐﻪ ﺣﻖ ﻣﻬﺮﺑﺎن اﺳﺖ ﺑﺮدادﮔﺮ‬
‫دﺳﺘﻮر دادﮔﺴﺘﺮ ﺳﻠﻄﺎن دادورز‬ ‫ﺑﺒﺨﺸﺎي و ﺑﺨﺸﺎﯾﺶ ﺣﻖ ﻧﮕﺮ‪.‬‬
‫ﻣﺴﻌﻮدﺳﻌﺪ ﻣﻠﮑﺖ ﺳﻠﻄﺎن ﮐﺎﻣﮕﺎر‪.‬‬
‫ﺳﻌﺪي‪.‬‬
‫ﺳﻮزﻧﯽ‪.‬‬
‫ﺟﻬﺎﻧﺒﺎن و دﯾﻦ ﭘﺮور و دادﮔﺮ‬
‫ﺗﺎ ﺣﺸﺮ ﻓﺬﻟﮏ ﺑﻘﺎ ﺑﺎد‬ ‫ﻧﯿﺎﻣﺪ ﭼﻮ ﺑﻮﺑﮑﺮ ﺑﻌﺪ از ﻋﻤﺮ‪.‬‬
‫ﺗﻮﻗﯿﻊ ﺗﻮ دادﮔﺴﺘﺮان را‪.‬‬
‫ﺳﻌﺪي‪.‬‬
‫ﺧﺎﻗﺎﻧﯽ‪.‬‬
‫ﺧﺴﺮوا دادﮔﺮا ﺷﯿﺮدﻻﺑﺤﺮ ﮐﻔﺎ‬
‫ﺑﻬﺎر ﻣﯿﮕﺬرد دادﮔﺴﺘﺮا درﯾﺎب‬ ‫وي ﺟﻼل ﺗﻮ ﺑﺎﻧﻮاع ﻫﻨﺮ ارزاﻧﯽ‪.‬‬
‫ﮐﻪ رﻓﺖ ﻣﻮﺳﻢ و ﺣﺎﻓﻆ ﻫﻨﻮز ﻣﯽ ﻧﭽﺸﯿﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬
‫ﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬
‫دادﮔﺮا ﻓﻠﮏ ﺗﺮا ﺟﺮﻋﻪ ﮐﺶ ﭘﯿﺎﻟﻪ ﺑﺎد‬
‫دﺷﻤﻦ ﺑﺪﺳﮕﺎل ﺗﻮ ﻏﺮﻗﻪ ﺑﺨﻮن ﭼﻮ ﻻﻟﻪ ﺑﺎد‪.‬‬

‫ﺣﺎﻓﻆ‪.‬‬

‫ﺑﺪوﯾﺴﺖ ﮐﯿﻬﺎن ﺧﺮم ﺑﭙﺎي‬
‫ﻫﻤﻮ دادﮔﺴﺘﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ دو ﺳﺮاي‪.‬‬

‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬

‫ﻫﺮ آن ﺷﺎه ﮐﻮ دادﮔﺴﺘﺮ ﺑﻮد‬
‫ﺑﻪ ﻫﺮ دو ﺟﻬﺎن ﺷﺎه ﺳﺮور ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬

‫ﺑﺸﺪ ﺑﺨﺖ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﮐﻨﺪرو‬
‫ﺷﺪ آن دادﮔﺴﺘﺮ ﺟﻬﺎن دﯾﺪه زو‪.‬‬

‫ﻓﺮدوﺳﯽ‪.‬‬

‫ﺷﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﻋﺎدل دادﮔﺴﺘﺮ‬
‫ﮐﻪ ﺑﯽ ﭼﺎﮐﺮ او ﻧﯿﺎﺑﯽ دﯾﺎري‪.‬‬

‫ﻓﺮﺧﯽ‪.‬‬

‫ﻣﻠﮏ ﺑﻮﺳﻌﯿﺪ آﻓﺘﺎب ﺳﻌﺎدت‬
‫ﺟﻬﺎﻧﺪار و دﯾﻦ ﭘﺮور و دادﮔﺴﺘﺮ‪.‬‬

‫ﻓﺮﺧﯽ‪.‬‬

‫‪ 24‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬





Tagesangebot :
Mo., Di. & Do. : 12:00 bis 15:00 Uhr

‫ ﺳﮫ ﺷﻨﺒﮫ و ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﮫ‬،‫دوﺷﻨﺒﮫ‬
‫ ﯾﻮرو‬١٠٫۵٠ : ‫ﭼﻠﻮﮐﺒﺎب ﮐﻮﺑﯿﺪه‬

‫ﮐﺑﺎب ﻣﺗری ھﻣراه ﺑﺎ ﻣﺧﻠﻔﺎت‬
‫ ﯾورو‬۴٨ ‫ ﺳﺎﻧﺗﯽ ﻣﺗر‬١٣٠

Öffnungszeiten :
Mo. – Sa. :

12:00 bis 22:00 Uhr
So. und Feiertage :
13:00 bis 22:00 Uhr
Mittwoch : Ruhetag





‫ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از ﮐﺎﻧﺎل ﺗﻠﮕﺮام ُوﻫﻮ َﻣﻦ اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪ‬ ‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ‪ :‬ﺑﻬﺮام داﻫﯿﻢ‬ ‫ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ ﯾﺰدﮔﺮد ﺳﻮم‬

‫)روﻧﻮﺷﺖ ﮐﺘﺎﯾﻮن آرﯾﺎﯾﯽ ﻓﺮ(‬ ‫ﺑﺨﺶ دوازدﻫﻢ‬

‫رﺳﺘﻢ رﺳﻤﺎ ﺳﭙﻬﺴﺎﻻر ﺷﺪ‪:‬‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﮐﺸﻮادﯾﺎن ﮐﻪ ﭘﺲ از ﺑﺮ ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﯾﺰدﮔﺮد ﺳﻮم‪ ،‬اﮐﻨﻮن ﯾﮑﯽ از ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺸﺎوران ﺷﺎه ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽرﻓﺖ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ وﻇﯿﻔﻪاي ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻋﻬﺪهاش ﻣﺤﻮل ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﻤﻮاره ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮد ﺗﺎ اﺧﺒﺎر ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮐﺸﻮر را ﺷﺨﺼﺎ ﺑﻪ ﻋﺮض ﭘﺎدﺷﺎه ﺟﻮان ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨـﻈـﻮر ﮐﺴـﺎن‬

‫ﺑﺴﯿﺎري را ﺑﻪ ﮔﺮد ﺧﻮﯾﺶ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮده و ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻤﯿﻦ اﻓﺮاد از اﺧﺒﺎري ﮐﻪ در ﺳﻄﺢ ﮐﺸﻮر ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﺑﻮد ﻣﻄﻠﻊ ﻣﯽﮔﺮدﯾﺪ‪.‬‬
‫ﺷﺒﯽ از ﺷﺐ ﻫﺎي ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺑﻮد و ﻣﺎه ﻧﻮر ﻧﻘﺮهاي ﺧﻮد را ﺑﺮ دﺷﺖ و ﺻﺤﺮا و ﺷﻬﺮ زﯾﺒﺎي ﺗﯿﺴﻔﻮن ﻣﯽﺗﺎﺑﺎﻧﯿﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﻣﺰ ﮐﺸﻮادﯾﺎن در اﻗﺎﻣﺖ ﮔﺎه ﺧﻮد در ﻗﺼﺮ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ و ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف و ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﻋﻠﺖ آن ﻫﻢ ﺷﺎﯾﻌﻪاي ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن رواج ﭘﯿﺪا ﮐﺮده و ﺑﻪ ﮔﻮش او ﻧﯿﺰ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﻫﺮﻣﺰ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﻪ درﺑﺎر و ﺷﺎه را ﺑﺮاي ﺧﻮد ﻧﻌﻤﺖ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﯽﺷﻤﺮد و از اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﺎورﯾﻦ و ﻣﺤﺎرم ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺎه اﯾﺮان ﻣﺤـﺴـﻮب‬
‫ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﺷﺎد و ﻣﺴﺮور ﺑﻮد‪ .‬از ﻃﺮﻓﯽ دﯾﮕﺮ ﻫﺠﻮم ﮔﺴﺘﺮده دﺷﻤﻨﺎن ﺑﻪ وﯾﮋه اﻋﺮاب را ﺑﻪ ﺣﺪود ﮐﺸﻮر ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺼﯿﺒﺖ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺖ و‬

‫ﻫﻤﻮاره از آن اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬
‫از روزي ﮐﻪ ﯾﺰدﮔﺮد ﺑﺮ ﺗﺨﺖ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﯽ اﯾﺮان ﺗﮑﯿﻪ زده ﺑﻮد‪ ،‬ﻫﺮﻣﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎم و وﻇﯿﻔﻪاي ﮐﻪ ﺷﺎه ﺑﺮاي او ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻧﻤﻮده ﺑﻮد ﻫـﻤـﻮاره در‬
‫ﻗﺼﺮ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽﺑﺮد و ﮐﻤﺘﺮ اﺗﻔﺎق ﻣﯽاﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺷﺒﯽ را در ﻗﺼﺮ ﺷﺨﺼﯽ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺻﺒﺢ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ .‬او در ﺑﺨﺸﯽ از ﻋﻤﺎرت ﻗﺼﺮ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ‬
‫ﮐﻪ ﯾﺰدﮔﺮد ﺑﻪ او اﺧﺘﺼﺎص داده و در ﺟﻠﻮي آن ﯾﮏ ﺑﺎغ ﺑﺰرگ و ﭼﻨﺪﯾﻦ اﺳﺘﺨﺮ ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﻪ واﺳﻄﻪ آن ﻫﺎ ﻫﻮاي آن ﻗﺴﻤﺖ از ﻗﺼﺮ‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻮد زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﻧﻤﻮد‪.‬‬
‫ﺻﺒﺢ آن روز ﻫﺮﻣﺰ ﺑﺮاي دﯾﺪار و ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﺳﺮداران ﺳﭙﺎه و ﻧﯿﺰ اﺑﻼغ ﻓﺮاﻣﯿﻦ و دﺳﺘﻮرات ﺷﺎه‪ ،‬ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻗﺼﺮ را ﺗﺮك ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد‪ .‬او ﺑﻌﺪ‬
‫از دﯾﺪار ﺑﺎ ﺳﺮداران و ﺷﻨﯿﺪن ﺧﺒﺮﻫﺎي ﻧﮕﺮان ﮐﻨﻨﺪهاي ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﺳﺮداران ﺷﺎﯾﻊ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﯽ آن ﮐﻪ اواﻣﺮ ﺷﺎه را ﺑﻪ آﻧﺎن اﺑﻼغ ﻧﻤﺎﯾﺪ‪ ،‬ﯾﮏ ﺳﺮه ﺑﻪ‬

‫اﻗﺎﻣﺖ ﮔﺎه ﺧﻮد در ﻗﺼﺮ ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ رﻓﺘﻪ و در را ﺑﻪ روي ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫او ﻫﻨﮕﺎم ورود ﺑﻪ ﻗﺼﺮ ﮔﻤﺎن ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﮐﺴﯽ از ﺳﺎﮐﻨﺎن ﻗﺼﺮ از ﺷﺎﯾﻌﺎﺗﯽ ﮐﻪ او ﺷﻨﯿﺪه اﺳﺖ اﻃﻼع ﻧﺪارد‪ .‬اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﺎ اﻓﺴﺮان و ﻧﮕﻬـﺒـﺎﻧـﺎن‬
‫ﻣﺴﺘﻘﺮ در ﻗﺼﺮ ﻣﻮاﺟﻪ ﮔﺮدﯾﺪ ﺑﻪ زودي درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ آن ﻫﺎ ﻧﯿﺰ زﻣﺰﻣﻪﻫﺎﯾﯽ در ﺟﺮﯾﺎن اﺳﺖ و ﻋﺪهاي از ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن در ﺟﻠـﻮي دروازه ﻗﺼـﺮ‬

‫اﺟﺘﻤﺎع ﮐﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬
‫اﺑﺘﺪا ﺑﻪ اﺟﺘﻤﺎع آن ﻫﺎ و زﻣﺰﻣﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺎن ﺷﺎن ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ ﻫﯿﭻ ﮔﻮﻧﻪ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﺸﺪ‪ ،‬وﻟﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺖ از ﻣﯿﺎن ﺻﻔﻮف آﻧﺎن ﮐﻪ‬

‫ﺑﺮاي ﻋﺒﻮر او راه ﺑﺎز ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺑﮕﺬرد‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻋﺪهاي از ﺑﺰرﮔﺎن ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن اﺣﺎﻃﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫آن ﻫﺎ )ﺑﺰرﮔﺎن ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ( ﺑﻪ ﻣﺤﺾ آن ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺸﺎن ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺰ ﮐﺸﻮادﯾﺎن‪ ،‬ﻣﺸﺎور و ﻣﺤﺮم ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺎه اﻓﺘﺎد ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮔﻢ ﺷﺪهاي را ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ‬
‫ﯾﮏ ﺑﺎره آﺛﺎر ﺷﺎدي و ﺷﻌﻒ در ﭼﻬﺮهﻫﺎي ﺷﺎن ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ و ﭘﺲ از آن ﮐﻪ ﻣﺪت ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ دﯾﮕﺮ ﻣﺸﻮرت ﻧﻤﻮدﻧﺪ ﯾﮑﯽ از آن ﻫﺎ ﺟﻠـﻮ‬
‫آﻣﺪه و ﺑﻌﺪ از اداي اﺣﺘﺮام ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﺮﻣﺰ اﻇﻬﺎر داﺷﺖ ‪ :‬ﻗﺮﺑﺎن‪ ،‬ﻗﻄﻌﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺰ ﺧﺒﺮدار ﺷﺪهاﯾﺪ ﮐﻪ در ﮐﺸﻮر و ﻣﺮزﻫﺎي آن ﺟﺮﯾﺎﻧﺎﺗﯽ واﻗﻊ ﺷـﺪه‬

‫ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﻻزم اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﺮض ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه ﺑﺮﺳﺪ و اﯾﺸﺎن ﻓﮑﺮي ﺑﻪ ﺣﺎل اﯾﻦ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺑﮑﻨﻨﺪ!‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﺑﺮاي اﻃﻼع از آﮔﺎﻫﯽﻫﺎي ﺑﺰرﮔﺎن ﺷﻬﺮ‪ ،‬ﻗﯿﺎﻓﻪ اﺳﺘﻔﻬﺎم آﻣﯿﺰي ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ :‬از ﭼﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﺟﺮﯾﺎﻧﺎﺗﯽ در ﮐﺸـﻮر‬

‫ﺣﺎدث ﺷﺪه ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻼ از آن ﺑﯽ اﻃﻼع ﻫﺴﺘﻢ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺰ در اي ﻧﺠﺎ ﻣﮑﺜﯽ ﮐﺮد و دوﺑﺎره ﭘﺮﺳﯿﺪ ؛ اﺻﻼ اﯾﻦ ﺧﺒﺮﻫﺎ در ﻣﻮرد ﭼﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺷﺎه از آن ﻣﻄﻠﻊ ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺎ ﺑﻪ او ﺧﺒﺮ دﻫﯿﻢ؟‬
‫ﻣﺮد درﺑﺎري ﺑﺎز ﻫﻢ ﺟﻠﻮﺗﺮ آﻣﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﺧﺒﺎر ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺳﻘﻮط ﻣﺠﺪد ﺣﯿﺮه و رﺳﯿﺪن دﺳﺘﻪ ﺟﺎﺗﯽ دﯾﮕﺮ از اﻋﺮاب و ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻣﺮدم ﺑـﯽ ﮔـﻨـﺎه‬

‫ﮐﺸﻮر ﺑﻪ دﺳﺖ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﮕﺮد و ﺧﻮن ﺧﻮار ﻋﺮب ‪...‬‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﺣﺮف آن ﻣﺮد را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬اوه‪ ،‬ﭼﺮا؟ ﻣﻦ ﻧﯿﺰ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ درﺑﺎره ﺣﻤﻼت ﮔﺴﺘﺮده اﻋﺮاب ﺑﻪ ﻣﺮزﻫﺎ و ﺷﻬﺮﻫﺎي ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﺷﻨﯿـﺪهام‪،‬‬
‫اﻣﺎ در ﺻﺤﺖ آن اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺪارم و ﮔﻤﺎن ﻣﯽﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﻌﻪاي ﺑﯿﺶ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺗﻮﺳﻂ ﻋﻤﺎل دﺷﻤﻦ در ﻣﯿﺎن ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن ﻣﺎ ﺷﺎﯾﻊ ﺷﺪه ﺗـﺎ‬

‫روﺣﯿﻪ آﻧﺎن را ﺗﻀﻌﯿﻒ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮد درﺑﺎري ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﮔﻮش ﺷﺎه ﻧﺮﺳﯿﺪه و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻈﻮر در اﯾـﻦ‬

‫ﺟﺎ اﺟﺘﻤﺎع ﻧﻤﻮدهاﯾﻢ ﺗﺎ ﺷﺎه را از وﻗﺎﯾﻊ ﻣﺴﺘﺤﻀﺮ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ‪ .‬وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ آن رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺰد ﺷﺎه ﺑﺮوﯾﻢ‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از ﻣﺎ ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬

‫‪ 30‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬

‫ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ ﺷﺎه ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ را دﯾﺪه و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﺎب ﻋﺎﻟﯽ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﻮﯾﻢ‪ ،‬زﯾﺮا ﺷﻤﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯿﺪ‬
‫ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻬﻢ را ﺑﻪ ﺳﻤﻊ ﺷﺎم ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ‪.‬‬

‫ﻫﺮﻣﺰ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﻮدش را از دﺳﺖ آن ﻋﺪه ﺧﻼص ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺲ از ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺳﺎﺧﺘﻦ آن ﻫﺎ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺳﻘﻮط ﺣﯿﺮه را ﺑـﻪ‬
‫آﮔﺎﻫﯽ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت رﻧﮕﺶ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد و ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻄﺮﻧﺎك و ﭘﺮاﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽدﯾﺪ‪ ،‬ﺑﯽ درﻧﮓ ﺑﻪ ﺳﻮي ﻣﺤﻠﯽ‬
‫ﮐﻪ اﻗﺎﻣﺘﮕﺎه رﺳﺘﻢ ﻓﺮﺧﺰاد در آن ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻮد ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮔﺎه ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﮐﻞ ﺳﭙﺎه رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐـﻪ او‬
‫ﯾﮑﻪ و ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺳﺮزده و ﺑﺪون اﻃﻼع ﻗﺒﻠﯽ وارد ﺷﺪه و ﺧﻮد را آﻣﺎده ﻧﻤﻮد ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺳﻘﻮط ﺣﯿﺮه را ﺑﺎ آب و ﺗﺎب ﺑﻪ او اﻃﻼع دﻫﺪ‪ ،‬اﻣـﺎ‬

‫ﯾﮏ دﻓﻌﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﭘﺎدﺷﺎه اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﺎ رﺳﺘﻢ ﻓﺮﺧﺰاد ﺳﺮﮔﺮم ﺑﺤﺚ و ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﻮد‪.‬‬
‫از ﻣﺸﺎﻫﺪه ﯾﺰدﮔﺮد ﭼﻨﺎن ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺑﻪ او دﺳﺖ داد ﮐﻪ ﯾﮏ دﻧﯿﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ و وﺣﺸﺖ ﺑﻪ او روي آورد‪ .‬زﯾﺮا ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺼﻮر ﻧﻤﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺷﺎه را در ﻣﺤـﻞ‬

‫اﺳﺘﺮاﺣﺖ رﺳﺘﻢ‪ ،‬آن ﻫﻢ در آن ﺳﺎﻋﺖ از روز ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻤﺎﯾﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ از ﻣﺸﻮرت ﺑﺎ رﺳﺘﻢ ﻓﺮﺧﺰاد‪ ،‬ﻣﻮرد ﭘﺮﺳﺶ ﯾﺰدﮔﺮد ﻗﺮار ﻧﮕﯿﺮد و در ﻧﺘﯿﺠﻪ آن ﺧﺒﺮ ﻣﺄﯾﻮس ﮐﻨﻨﺪه را ﺑـﻪ اﻃـﻼع وي‬
‫ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬او ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻈﻮر روي ﭘﻨﺠﻪﻫﺎﯾﺶ ﭼﺮﺧﯿﺪ و ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺻﺪاي ﯾﺰدﮔﺮد ﮐﻪ او را‬

‫ﺑﻪ ﻧﺎم ﺻﺪا ﻣﯽزد ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺰ وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﺷﺎه او را ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﻓﻮرا و ﺑﺪون ﺗﺄﻣﻞ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬
‫ﯾﺰدﮔﺮد وﻗﺘﯽ ﭼﻬﺮه رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه و وﺿﻊ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎر ﻫﺮﻣﺰ را دﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ء ﭼﺮا رﻧﮕﺖ ﭘﺮﯾﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺣﺎل ﭼـﻨـﺪان ﺧـﻮﺷـﯽ‬

‫ﻧﺪاري؟‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﺷﺎه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي و اﺿﻄﺮاب او ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮف ﯾﺰدﮔﺮد رﻓﺘﻪ و ﭘﺲ از آن ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ اﺣﺘﺮام ﺳﺮ ﻓﺮود‬
‫آورد اﻇﻬﺎر داﺷﺖ ‪ :‬ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﺎ‪ ،‬در ﻣﯿﺎن ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﻧﺎﮔﻮاري ﺷﺎﯾﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻨﺪه ﺧﺪﻣﺖ ﮔﺰار در ﺻﺤـﺖ‬

‫آن ﺗﺮدﯾﺪ دارم‪.‬‬
‫ﯾﺰدﮔﺮد ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ :‬ﭼﻪ ﺧﺒﺮﻫﺎﯾﯽ در ﺷﻬﺮ ﺷﺎﯾﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ؟ ﻫﺮﻣﺰ در ﺟﻮاب ﮔﻔﺖ ‪ :‬در ﺣﯿﺮه وﻗﺎﯾﻊ ﻧﺎﮔﻮاري رخ داده اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﯾﺰدﮔﺮد وﻗﺘﯽ ﻫﺮﻣﺰ را ﺧﺎﻣﻮش و ﭘﺮﯾﺸﺎن دﯾﺪ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ .‬ﭼﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬در ﺣﯿﺮه ﭼﻪ ﺧﺒﺮ اﺳﺖ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ ﯾﺎس آﻟﻮد را ﺑﺪون ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﻪ ﯾﺰدﮔﺮد ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﺖ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﯿﺪ ﺟﻮاب داد ‪:‬‬
‫ﺳﺮور ﻣﻦ‪ ،‬در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺷﺎﯾﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ ﺣﯿﺮه ﻣﺠﺪدا ﺑﻪ دﺳﺖ ﯾﮏ ﻋﺪه از ﻟﺸﮑﺮﯾﺎن ﻋﺮب ﺳﻘﻮط ﮐﺮده اﺳﺖ‪ ،‬آن ﻫـﺎ در‬
‫ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻗﻮاي ﻣﺮزي را ﻣﻐﻠﻮب ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﭘﺲ از ﻣﺤﺎﺻﺮه «ﺣﯿﺮه »ﺑﺎ ﺣﻤﻼت ﺳﺨﺖ و ﺑﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ آن ﺟﺎ را ﻣﺘﺼﺮف ﺷﺪه اﻧﺪ و اﮐﻨﻮن ﻓﺮﻣـﺎﻧـﺪه‬
‫آن ﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﺮدي ﺷﺠﺎع و ﺟﻨﮕﺎور ﺑﻪ ﻧﺎم )اﺑﻮﻋﺒﯿﺪه( اﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ آوري و ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻗﻮا ﻣﺸﻐﻮل اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﯾﺰدﮔﺮد ﮐﻪ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﻣﺮدم ﻓﻘﯿﺮ و ﮔﺮﺳﻨﻪاي ﭼﻮن اﻋﺮاب ﺑﻪ ﺧﻮد اﺟﺎزه ﺗﺠﺎوز ﺑﻪ ﮐﺸﻮر ﺑﺰرگ و ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ را ﺑﺪﻫﻨﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬

‫از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ ﺳﺨﺖ ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﭙﻨﺪ آﺳﺎ از ﺟﺎي ﭘﺮﯾﺪ و ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ :‬ﺣﯿﺮه ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﯿﺮه ﺑﻪ ﺗﺼﺮف دﺷﻤﻦ درآﻣﺪ؟‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ رﺳﺘﻢ ﻓﺮﺧﺰاد اﻓﮑﻨﺪ و در ﺟﻮاب ﺷﺎه ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺷﻨﯿﺪهام ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﭘﺎدﮔﺎن ﺣﯿﺮه ﺑﻪ ﻧﺎم اﯾﺎس ﺑﻪ اﺗﻔﺎق ﮐـﻠـﯿـﻪ‬
‫ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﻮد ﺗﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﺟﻨﮕﯿﺪهاﻧﺪ و ﺗﺎ آن ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ ﺑﺮدﺷﻤﻦ ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﺮزﻫﺎي ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﺗﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ‬
‫ﺗﻠﻔﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪاي وارد ﺳﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ و ﺳﺮﺑﺎزان ﺧﺼﻢ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ وارد ﺣﺼﺎر ﺷﻬﺮ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ اﻓﺮاد ﭘﺎدﮔﺎن ﻣﺎ ﺗﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻔـﺮ از ﭘـﺎي‬

‫درآﻣﺪه اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﯾﺰدﮔﺮد ﮐﻪ از ﺷﻨﯿﺪن داﺳﺘﺎن ﻏﻢ اﻧﮕﯿﺰ ﺳﺮﺑﺎزان ﭘﺎدﮔﺎن ﺣﯿﺮه از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺧﻮن ﺑﻪ ﮐﻠﻪاش ﺻﻌﻮد ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺷﺒﯿـﻪ‬
‫ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺎد ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﮐﺎر ﻣﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﺎ ﮐﺸﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﻋﺮب ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﮕﺮد ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﺗﺎﺧﺘﻪ و ﻫﺮ ﮐﺎر ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ‬
‫ﻣﺮدﻣﺎن ﮔﺮﺳﻨﻪ ﮐﻪ از ﺷﺪت ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﺎر و ﺳﻮﺳﻤﺎر ﺣﻤﻠﻪ ور ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬آن ﻗﺪر ﺟﺴﺎرت ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮي ﭼﻮن ﺣﯿﺮه ﺣﻤﻠﻪ ﮐـﺮده و‬

‫ﺳﺮﺑﺎزان ﺷﺠﺎع ﭘﺎدﮔﺎن آن ﺷﻬﺮ را ﺑﻪ ﺧﺎك و ﺧﻮن ﻣﯽﮐﺸﻨﺪ؟ ﻓﻮرا ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮداران و ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎن ﺳﭙﺎه را ﺑﻪ ﺗﺎﻻر ﻗﺼﺮ ﻓﺮا ﺑﺨﻮاﻧﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻫﺮﻣﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن ﻗﺼﺮ را ﻓﺮاﺧﻮاﻧﺪه و دﺳﺘﻮر ﯾﺰدﮔﺮد را ﺑﻪ او اﺑﻼغ ﮐﺮد‪ .‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﻗﺮاوﻻن ﻫﻢ ﺑﺪون ﻓﻮت وﻗﺖ ﭼﻨﺪ ﺗـﻦ از‬

‫ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن را ﺻﺪا زده و آن ﻫﺎ را ﻣﺄﻣﻮر ﺳﺎﺧﺖ ﺗﺎ دﺳﺘﻮر ﺷﺎه را ﺑﻪ ﺳﺮداران اﺑﻼغ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﯾﺰدﮔﺮد ﭘﺲ از ﺻﺪور اﯾﻦ دﺳﺘﻮر از رﺳﺘﻢ ﺟﺪا ﺷﺪه و ﺑﻪ ﻃﺮف اﻗﺎﻣﺖ ﮔﺎه ﺧﻮد رﻓﺖ‪.‬‬

‫رﺳﺘﻢ ﻫﻢ ﭘﺲ از رﻓﺘﻦ ﯾﺰدﮔﺮد‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن را ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﻧﻤﻮدن ﺑﻬﻤﻦ ﺟﺎدوﯾﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق در ﺗﺎﻻر ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﯾﺰدﮔﺮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﻓﺎن ﺣﻮادﺛﯽ ﮐﻪ از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف او را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﯽاﻧﺪﯾﺸﯿﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺎﻫﯽ از روي ﻋﺪم اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﺮداران و‬

‫‪31 PERSIA MAGAZIN‬‬

‫ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎن ارﺗﺶ ﮐﻪ دورﺗﺎدور ﺗﺎﻻر را ﻓﺮاﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻧﺪاﺧﺘﻪ و ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ رﺳﺘﻢ ﻓﺮﺧﺰاد و ﺑﻬﻤﻦ ﺟﺎدوﯾﻪ ﮐﻪ دور از ﺑﻘﯿﻪ اﻣـﺮاي‬
‫ارﺗﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ اﻓﺘﺎد‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪي از روي اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺑﺮﻟﺐ راﻧﺪ ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ ﻧﮕﺎه ﻫﺎي ﺗﯿﺰﺑﯿﻦ ﺑﻬﻤﻦ و رﺳﺘﻢ دورﻧﻤﺎﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻫﻤﻪ ﺳﺮداران و اﻣﺮاي ﺳﭙﺎه ﮐﻪ ﺑﯿﺶ و ﮐﻢ از ﻣﻮﺿﻮع ﺣﯿﺮه اﻃﻼع ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ در ﺳﮑﻮت ﮐﺎﻣﻞ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﯾﺰدﮔﺮد دوﺧﺘﻪ و آﻣﺎده ﺑﻠـﻌـﯿـﺪن‬
‫ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي او ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﯾﺰدﮔﺮد ﺑﯽ آن ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺳﺮداران و ﺑﺰرﮔﺎن ﺳﭙﺎه ﻧﺸﺎن دﻫﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ دو اﺳﭙﻬﺒﺪ ﺧـﻮد ﮐـﻪ از‬
‫ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﺮداران اﯾﺮان ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻟﺐ ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﮔﺸﻮد و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﺎن ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ از آن ﺧﺒﺮ دارﯾﺪ‪ ،‬دﺳﺘﻪﻫﺎي ﺑﺰرگ‬
‫و ﻣﺘﻌﺪد ﺳﭙﺎﻫﯿﺎن ﻋﺮب از ﻫﻤﻪ ﻃﺮف ﻣﺮزﻫﺎي ﻣﺎ را ﻣﻮرد ﺗﺎﺧﺖ و ﺗﺎز ﻗﺮار دادهاﻧﺪ و ﻫﺮ روز ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬرد ﻓﺠﺎﯾﻊ ﺑﯿﺸﺘﺮي را ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و‬
‫در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن ﺟﻤﻌﯽ از آن ﻫﺎ ﺟﺴﺎرت را ﺗﺎ ﺑﻪ آن ﺣﺪ رﺳﺎﻧﯿﺪه اﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺪود ﺷﻬﺮ ﺣﯿﺮه ﺗﺠﺎوز ﻧﻤﻮده و ﭘﺲ از ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﺳﺮﺑﺎزان ﺣﯿﺮه‪ ،‬آن‬
‫ﺷﻬﺮ را ﺗﺼﺮف ﮐﺮده و دﺳﺖ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ و ﻏﺎرت ﮔﺸﻮدهاﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻌﺪﯾﺎت و ﺗﺠﺎوزات آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻧﻤﯽﯾﺎﺑﺪ و اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺟﺎﺳﻮﺳﺎن‬
‫ﻣﺎ ﮔﺰارش دادهاﻧﺪ‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه اﯾﻦ ﻋﺪه ﺑﻪ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻗﻮا ﻣﺸﻐﻮل اﺳﺖ ﺗﺎ ﯾﻮرش ﮔﺴﺘﺮدهاي را ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﮐﺸﻮرﻣﺎن آﻏﺎز ﻧﻤﺎﯾﺪ‪ .‬اﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻈـﻮر‬
‫از ﯾﮑﺎﯾﮏ ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺒﺎدل ﻧﻈﺮ و روي ﻫﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻦ اﻓﮑﺎر ﺧﻮد راﻫﯽ ﺑﺮاي ﮔﻮﺷﻤﺎﻟﯽ دﺷﻤﻦ ﺟﺴﻮر ﺑﯿﺎﺑﯿﺪ‪ ،‬راﻫﯽ ﮐﻪ ﺗﻠﻔﺎت زﯾﺎدي در‬

‫ﺑﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻬﻤﻦ ﺟﺎدوﯾﻪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎي ﺗﺤﻘﯿﺮ و ﺗﻨﻔﺮ در ﭼﻬﺮهاش ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻇﻬﺎر داﺷﺖ ‪ :‬ﺳﺮور ﻣﻦ‪ ،‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷـﺘـﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﯿﺪ‪ ،‬اﯾﻦ ﺟﺎﻧﺐ ﭼﻨﺪي ﭘﯿﺶ ﺑﻪ ﻋﺮض ﻫﻤﺎﯾﻮﻧﯽ رﺳﺎﻧﯿﺪم ﮐﻪ ﻗﺒﺎﯾﻞ اﻋﺮاب ﺑﻨﺎي دﺳﺖ اﻧﺪازي و ﺗﺎﺧﺖ و ﺗﺎز را ﺑﻪ ﻣﻤﺎﻟﮏ و ﻃﻮاﯾﻒ ﻫﻢ ﺟﻮار‬
‫ﺧﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ آن ﻫﺎ ﺗﺤﺖ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه اﯾﺮان ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻪاﻧﺪ و اﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪ ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﭙﺎﻫﯽ را ﺑﺮاي ﺳﺮﮐﻮﺑﯽ آﻧﺎن اﻋﺰام دارﯾﻢ‪ ،‬وﻟﯽ‬
‫اﻋﻠﯿﺤﻀﺮت ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺧﻄﺮ آﻧﺎن را ﺟﺪي ﻧﮕﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻪ آن ﻫﺎ ﺟﺮيﺗﺮ ﺷﺪه و اﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺎﺧﯽ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎم ﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﺮزﻫﺎي ﮐﺸﻮرﻣـﺎن‬
‫ﺗﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ و ﻣﻦ وﻇﯿﻔﻪ ﺧﻮد ﻣﯽداﻧﻢ ﮐﻪ ﺧﻄﺮ ﺟﺪي آﻧﺎن را ﺑﻪ ﺳﺮورم ﺧﺎﻃﺮﻧﺸﺎن ﺳﺎزم‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻦ ﺟﺎدوﯾﻪ ﺳﮑﻮت ﮐﺮد‪ ،‬رﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺣـﺮف‬

‫آﻣﺪ و در اداﻣﻪ ﺳﺨﻨﺎن او ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ﺳﺮورم‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻘﯿﺪه ﻣﻦ‪ ،‬ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮﻣﺎن ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﯽ ﺑﺮاي ﺳﺮﮐﻮب اﻋﺮاب و ﺧﺘﻢ ﻏﺎﺋﻠﻪ ﺻﺎدر ﮔﺮدد ﺗﺎ ﻣﺎ ﺳﺮﺑﺎزان وﻃﻦ ﺑﺎ ﺟﺎن و دل آن را‬
‫اﺟﺮا ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ و ﭼﻨﺎن درﺳﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﮕﺮدان و ﺑﺎدﯾﻪ ﻧﺸﯿﻨﺎن ﺑﺪﻫﯿﻢ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺣﻤﻠﻪ و ﺗﺎراج ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﺧﻮد ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺳﺨﻨﺎن رﺳﺘﻢ ﻓﺮﺧﺰاد ﺳﮑﻮت ﻣﺤﺾ ﺑﺮ ﻣﺠﻠﺲ ﺣﺎﮐﻢ ﮔﺸﺖ و ﻫﻤﻪ ﺣﺎﺿﺮﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ دﻫﺎن ﯾﺰدﮔﺮد دوﺧﺘﻪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻨﯿﺪن ﺗﺼﻤﯿﻢ او‬

‫ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬
‫ﯾﺰدﮔﺮد در ﻣﯿﺎن ﺳﮑﻮت ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﻪ در ﺟﻠﺴﻪ ﺣﮑﻢ ﻓﺮﻣﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﺑﺘﺪا ﯾﮑﺎﯾﮏ ﺑﺰرﮔﺎن و ﺳﺮان ﺳﭙﺎه اﯾﺮان را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪه و ﺑﻌﺪ ﺧﻄﺎب ﺑـﻪ‬

‫آﻧﺎن ﮔﻔﺖ ‪:‬‬
‫ﻣﻦ ﺧﻮب ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام از ﺷﻤﺎ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﻪ وﻇﺎﯾﻒ ﺧﻮﯾﺶ آﮔﺎه ﻫﺴﺘﯿﺪ و در اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺧﻄﯿﺮ و ﺑﺤﺮاﻧﯽ ﺧﻮب ﻣﯽ داﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﯿﺪ‪،‬‬
‫اﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺮﺣﺴﺐ وﻇﯿﻔﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ام ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺧﻮد را ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ را ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ از ﻧﺰدﯾﮑﺎن ﻣﻦ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ‬

‫ﺷﻮﯾﺪ در ﻣﯿﺎن ﺑﮕﺬارم‪.‬‬
‫ﺷﺎه ﺟﻮان ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺳﮑﻮت در اداﻣﻪ ﮔﻔﺘﺎرش اﻓﺰود ‪ :‬ﺗﺎرﯾﺦ ﭘﺮاﻓﺘﺨﺎر ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﮔﻮﯾﺎي آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻊ وﻃﻦ ﻋﺰﯾﺰﻣـﺎن دﭼـﺎر‬
‫ﺧﻄﺮ ﺷﺪه‪ ،‬ﻣﺮدم ﻗﻬﺮﻣﺎن اﯾﻦ ﻣﺮز و ﺑﻮم در ﺑﺮاﺑﺮ دﺷﻤﻨﺎن ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﮐﺮده و ﮐﺸﻮر را از ورﻃﻪ ﻧﺎﺑﻮدي ﻧﺠﺎت ﺑﺨﺸﯿﺪه اﻧﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ﻧﯿﺰ ﮐﺸﻮرﻣﺎن ﺑـﺎ‬
‫ﺧﻄﺮ ﺑﺰرﮔﯽ ﻣﺼﺎدف ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺧﻄﺮي ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﺰرگ ﺗﺮ و ﻣﻬﻢ ﺗﺮ از روﻣﯿﺎن و ﺗﺮﮐﺎن! اﯾﻦ ﺧﻄﺮ ﻫﻤﺎن ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ از آن‪ ،‬آﮔﺎﻫﯿﺪ‪ ،‬ﻫﻤﺎﻧﺎ‬
‫ﻫﺠﻮم ﮔﺴﺘﺮده ﻗﺒﺎﯾﻞ اﻋﺮاب اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮑﺪي ﮔﺮ ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪه و ﻧﯿﺮوي ﺑﺰرگ و ﺧﻮﻓﻨﺎﮐﯽ را ﺑﻪ وﺟﻮد آورده اﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪي ﭘﯿﺶ از‬
‫ﭘﺴﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬آري اﻣﺮوز اﯾﺮان ﻋﺰﯾﺰ ﻣﺎ ﺑﺎ ﯾﻮرش وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﻣﺮدﻣﺎن ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ‬
‫آب و ﺧﺎك را ﮐﻪ از ﭘﺪران ﻣﺎن ﺑﻪ ﻣﺎ ارث رﺳﯿﺪه اﺳﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﺠﺎوزات اﯾﻦ دﺷﻤﻦ ﻧﻮﻇﻬﻮر ﺣﻔﻆ و ﺣﺮاﺳﺖ ﻧﻤﺎﯾﯿﻢ و ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ‬
‫ﮐﻪ از ﯾﮑﺎﯾﮏ ﺷﻤﺎ دارم ﯾﻘﯿﻦ ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺪون اﺳﺘﺜﻨﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﻫﺴﺘﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺸﻮر ﺧﻮد ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﻟﺬا اﯾﻦ ﮐﺎر ﻋﻈﯿﻢ و ﻣﻠﯽ را ﺑـﻪ‬

‫ﺗﮏ ﺗﮏ ﺷﻤﺎ واﮔﺬار ﻧﻤﻮده و اﻣﯿﺪاور ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﻘﺘﻀﯽ اﺗﺨﺎذ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ‪.‬‬
‫در اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻮﺑﺪان ﻣﻮﺑﺪ از ﺟﺎي ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه! ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﻓﺮزﻧﺪان اﯾﻦ آب و ﺧﺎك ﻫﺴﺘﯿﻢ و ﺑﻪ وﻇﯿﻔﻪ ﺧﻮد در ﻗﺒﺎل ﺳﻠﻄﻨـﺖ و‬

‫ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ آﮔﺎه ﻣﯽ ﺑﺎﺷﯿﻢ و ﻣﻦ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺳﺮورم اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻣﯽ دﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪ ﺟﺎن ﺑﻪ وﻇﯿﻔﻪ ﺧﻮد ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬

‫اداﻣﻪ دارد ‪....‬‬

‫‪ 32‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬



‫ﻫﻤﺎ ارژﻧﮕﯽ‬ ‫ﺑﯿﺎراﺳﺖ آن ﻧﺎﻣﻪ ي اﯾﺰدي‬ ‫درود ﻓﺮدوﺳﯽ‬
‫ﺑﺪﯾﻦ ﻧﻐﺰ ﮔﻔﺘﺎرهي ﺳﺮ ﻣﺪي‬
‫”ﭘﯽ اﻓﮑﻨﺪم از ﻧﻈﻢ ﮐﺎﺧﯽ ﺑﻠﻨﺪ‬ ‫”ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﺪاوﻧﺪ ﺟﺎن و ﺧﺮد‬ ‫ﺑﺰرﮔﺎ‪ ،‬ﺳﺮم ﺳﻮده ﺑﺮ ﺧﺎك ﺗﻮ‬
‫ﮐﻪ از ﺑﺎد و ﺑﺎران ﻧﯿﺎﺑﺪ ﮔﺰﻧﺪ“‬ ‫ﮐﺰﯾﻦ ﺑﺮﺗﺮ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﺑﺮ ﻧﮕﺬرد“‬ ‫ﺑﺮ آن ﺧﻮان ﮔﺴﺘﺮده ي ﭘﺎك ﺗﻮ‬
‫ﻫﻢ او آﻓﺮﯾﺪ از ﯾﻞ ﺳﯿﺴﺘﺎن‬ ‫ﭘﺲ آﻧﮕﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﮔﻔﺖ آن ﻣﺮد راد‬
‫ﺑﺰرﮔﯽ ﭼﻨﺎن رﺳﺘﻢ داﺳﺘﺎن‬ ‫”ﮐﻪ رﺣﻤﺖ ﺑﺮ آن ﺗﺮﺑﺖ ﭘﺎك ﺑﺎد“‬ ‫ﺗﻮ دادار داﻧﺎ و ﺑﺨﺸﻨﺪهاي‬
‫ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ‪ ،‬ﻫﻤﺎورد ﺷﯿﺮ ژﯾﺎن‬ ‫”ﺑﺴﯽ رﻧﺞ ﺑﺮدم در اﯾﻦ ﺳﺎل ﺳﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮ راز ﭘﻨﻬﺎن ﺗﻮ داﻧﻨﺪهاي‬
‫ﻋﺠﻢ زﻧﺪه ﮐﺮدم ﺑﺪﯾﻦ ﭘﺎرﺳﯽ“‬ ‫ﺗﻮﯾﯽ آﻧﮑﻪ ﺟﺎن و روان آﻓﺮﯾﺪ‬
‫ﮔﺸﺎﯾﻨﺪهي ﺟﺎدوي ﻫﻔﺖ ﺧﻮان‬ ‫زﻧﺎن را ﺑﻪ آزادﮔﯽ ﭼﻮن ﺑﺪﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ اﻫﺮﯾﻤﻦ و دﯾﻮ و ﻫﻢ اژدﻫﺎ‬ ‫ﮐﺘﺎﯾﻮن و ﺗﻬﻤﯿﻨﻪ‪ ،‬ﮔﺮد آﻓﺮﯾﺪ‬ ‫زﻣﯿﻦ و ﺑﻠﻨﺪ آﺳﻤﺎن آﻓﺮﯾﺪ‬
‫ﻓﺮﻧﮕﯿﺲ و روداﺑﻪي ﺧﻮب ﭼﻬﺮ‬ ‫ﺗﻦ ﻧﺎﺗﻮان را ﺗﻮان آﻓﺮﯾﺪ‬
‫ز ﭼﻨﮕﺎل رﺳﺘﻢ ﻧﮕﺸﺘﯽ رﻫﺎ‬ ‫دﻟﯿﺮ و ﺑﻪ آزرم ﺑﺮ ﮐﯿﺶ ﻣﻬﺮ‬
‫”ﺟﻬﺎن آﻓﺮﯾﻦ ﺗﺎ ﺟﻬﺎن آﻓﺮﯾﺪ‬ ‫ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ اﻧﺪر زﺑﺎن آﻓﺮﯾﺪ‬
‫ﺳﻮاري ﭼﻮ رﺳﺘﻢ ﻧﯿﺎﻣﺪ ﭘﺪﯾﺪ“‬ ‫و ﯾﺎ ﮔﺮدﯾﻪ ﺑﺎﻧﻮي ﻧﺎﻣﺪار‬ ‫ﮐﻨﻮﻧﻢ ﺳﺨﻦ ﺑﺎﺷﺪ از ﻣﻬﺘﺮي‬
‫ﺧﺮد ﭘﯿﺸﻪ در ﮐﺎر و در ﮐﺎر زار‬ ‫ﮐﻪ ﺗﺎج ﺳﺨﻦ را ﺑﻮد ﮔﻮﻫﺮي‬
‫اﻻ اي ﺣﮑﯿﻢ ﺑﻠﻨﺪ آﺳﺘﺎن‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻔﺘﺎر ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺳﺨﻦ ﺳﺎز ﮐﺮد‬
‫ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺎ ﮔﺸﻮدي در ﺑﺎﺳﺘﺎن‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺎز ﺳﺨﻦ ﻗﺼﻪ آﻏﺎز ﮐﺮد‬ ‫ﯾﮑﯽ ﮔﻮﻫﺮ ﺷﺎﻫﻮار ﺛﻤﯿﻦ‬
‫ﻧﺪاﻧﻢ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻢ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪاي‬ ‫”زﻧﺎﻧﺸﺎن ﭼﻮن اﯾﻨﻨﺪ اﯾﺮاﻧﯿﺎن‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮ او ﺗﺎ اﺑﺪ آﻓﺮﯾﻦ‬
‫ﮐﻪ از ﮔﻨﺞ ﻣﻌﻨﯽ ﺗﻮ در ﺳﻔﺘﻪ اي‬ ‫ﭼﮕﻮﻧﻪاﻧﺪ ﻣﺮدان و ﺟﻨﮕﺎوران؟“‬ ‫ﺣﮑﯿﻢ ﺧﺮدﻣﻨﺪ روﺷﻦ روان‬
‫ﺗﻮ ﺑﺮ ﻃﺎق ﮔﺮدون ﺑﻠﻨﺪ اﺧﺘﺮي‬ ‫ز ﻣﺮدان ﮔﺮدﻧﮑﺶ ﺑﯽ ﻫﻤﺎل‬ ‫ﻫﻤﺎن ﭘﯿﺮ دﻫﻘﺎن ﭘﺎﮐﯿﺰه ﺟﺎن‬
‫ﻣﻬﯿﻦ ﺑﺨﺮدي ﭘﺮ ﺑﻬﺎ ﮔﻮﻫﺮي‬ ‫ز ﺷﻤﺸﯿﺮ و از ﮔﺮز و ﮐﻮ ﭘﺎل و ﯾﺎل‬ ‫ﮐﻪ ﺗﺨﻢ ﺳﺨﻦ را ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﮐﺮد‬
‫ﻧﻤﯿﺮي ﺗﻮ ﺗﺎ ﺟﺎودان زﻧﺪهاي‬ ‫ز ﺗﺨﺖ و ز ﺗﺎج و ز ﮔﺎه و ﮐﻼه‬ ‫زﺑﺎن دري را ز ﻧﻮ زﻧﺪه ﮐﺮد‬
‫”ﮐﻪ ﺗﺨﻢ ﺳﺨﻦ را ﭘﺮاﮐﻨﺪه اي“‬ ‫ز رزم و ز ﺑﺰم و ﺑﺰرﮔﯽ و ﺟﺎه‬ ‫ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺨﺸﻨﺪهي ﭼﺎره ﺳﺎز‬
‫ﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﻫﺰاران ﺳﻼم و درود‬ ‫ﻫﻢ از آﻓﺮﯾﺪون ﻓﺮﺧﻨﺪه ﺟﺎن‬ ‫ﺣﮑﯿﻢ ﺧﻄﺎﭘﻮش‪ ،‬داﻧﺎي راز‬
‫ﺑﺨﻮاﻧﯿﻢ ﺑﺮ ﯾﺎد ﺗﻮ اﯾﻦ ﺳﺮود‬ ‫ز دﺷﻤﻦ ﺷﮑﻦ ﮐﺎوهي ﻗﻬﺮﻣﺎن‬ ‫ﺳﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﮔﻨﺞ ﺳﺨﻦ ﺑﺮﮔﺸﺎد‬
‫”ﭼﻮ اﯾﺮان ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﻦ ﻣﻦ ﻣﺒﺎد‬ ‫ﺑﺪان داﻧﺸﯽ ﻣﺮد داﻧﻨﺪه داد‬
‫ﺑﺪﯾﻦ ﺑﻮم و ﺑﺮ زﻧﺪه ﯾﮏ ﺗﻦ ﻣﺒﺎد“‬ ‫از آن ﺑﺮ ﺷﺪه ﭘﺮﭼﻢ ﮐﺎوﯾﺎن‬ ‫ﮐﻪ ﮔﻨﺠﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ داﻧﺎ ﺑﻮد‬
‫ﮐﻪ ﺑﻮدي ﺧﻮد از ﭼﺮم آﻫﻨﮕﺮان‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻨﺠﻮري ﺧﻮد ﺗﻮاﻧﺎ ﺑﻮد‬
‫ز ﻫﻮﺷﻨﮓ و ﺟﻤﺸﯿﺪ و ﮐﺎووس ﮐﯽ‬ ‫ﻫﺸﯿﻮار ﻓﺮدوﺳﯽ ﭘﺎك ﺟﺎن‬
‫ﭘﮋوﻫﻨﺪهي ﻧﺎﻣﻪي ﺑﺎﺳﺘﺎن‬
‫ز ﺑﻬﺮام و ﺷﺎﭘﻮر ﻓﺮﺧﻨﺪه ﭘﯽ‬ ‫ﻫﻤﺎن داﻧﺸﯽ ﻣﺮد ﻓﺮخ ﻧﮋاد‬
‫ﻫﻤﻪ ﭘﻬﻠﻮاﻧﺎن و ﻧﺎم آوران‬ ‫ﺑﻨﺎي ﺳﺨﻦ را ز ﻧﻮ ﺑﺮ ﻧﻬﺎد‬
‫ﺑﭙﺎﮐﺮده ﮐﺎﺧﯽ ﺑﻠﻨﺪ آﺳﺘﺎن‬ ‫ﭼﻮ ﺑﺮ رﺧﺶ اﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎ ﺗﺎﺧﺘﯽ‬
‫درﻓﺶ ﺳﺨﻦ را ﺑﺮ اﻓﺮاﺧﺘﯽ‬
‫ﻧﺒﺸﺘﯽ ﭼﻮ ﺷﻬﻨﺎﻣﻪي ﺷﺎﻫﻮار‬
‫ﻫﻤﺎن ﺧﺴﺮوان ﻧﺎﻣﻪي اﺳﺘﻮار‬
‫ﯾﮑﯽ ﮔﻨﺞ ﭘﺮ رﻧﺞ آﻣﺪ ﭘﺪﯾﺪ‬
‫ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﭼﻨﻮ در ﺟﻬﺎن ﮐﺲ ﻧﺪﯾﺪ‬

‫‪ 34‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬

‫ﺗﻮران ﺷﻬﺮﯾﺎري )ﺑﻬﺮاﻣﯽ(‬ ‫ﻣﻮج‬

‫‪35 PERSIA MAGAZIN‬‬ ‫ﮐﯿﺴﺘﻢ؟آرام ﺧﻮد ﮔﻢ ﮐﺮده اي‬
‫ﻣﻮج ﺟﻮﺷﺎن ﺗﻼﻃﻢ ﮐﺮده اي‬

‫در ﺗﺤﺮك زﻧﺪﮔﯽ را ﯾﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺷﺎدم از اﯾﻦ ﮔﻮﻫﺮ ﻧﺎﯾﺎﻓﺘﻪ‬
‫ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺳﺨﺖ ﺳﺎﺣﻞ ﻫﺎ زده‬
‫ﺑﺮ ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﯽ ﻫﺎ ﭘﺎ زده‬
‫ﺗﻨﺪ و ﺑﯽ ﭘﺮوا ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﻮ ﺗﺎﺧﺘﻪ‬
‫ﺳﯿﻨﻪ را آﻣﺎج ﺗﻮﻓﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ‬
‫در ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮﯾﺶ ﺷﻮري رﯾﺨﺘﻪ‬
‫ﻫﺴﺘﯽ ﺧﻮد را از آن اﻧﮕﯿﺨﺘﻪ‬
‫ﺑﻬﺮ ﻣﺎﻧﺪن دل ﺑﻪ ﻃﻮﻓﺎن ﺑﺴﺘﻪ ام‬
‫از درﻧﮓ و اﯾﺴﺘﺎدن ﺧﺴﺘﻪ ام‬
‫ﺑﺎد و ﺗﻮﻓﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺨﺸﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫زﻧﺪه ام ﺑﺎ ﺟﻨﺐ و ﺟﻮش ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ‬
‫ﻫﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﭘﻮﯾﻨﺪﮔﯽ اﺳﺖ‬
‫ﺣﺎﺻﻞ ﭘﻮﯾﻨﺪﮔﯽ ﻫﺎ زﻧﺪﮔﯽ اﺳﺖ‬
‫ﺑﮕﺴﻠﻢ از ﺧﻮﯾﺶ و ﭘﯿﻮﻧﺪم ﺑﻪ ﺧﻮﯾﺶ‬
‫ﺗﺎ ﮐﻪ ﺧﻮد را دﻣﺒﺪم راﻧﻢ ﺑﻪ ﭘﯿﺶ‬
‫اﯾﻦ ﺗﻼش و ﮐﻮﺷﺶ و ﺟﻮﺷﻨﺪﮔﯽ‬
‫ﻫﺴﺖ در ﮔﻮﺷﻢ ﺳﺮود زﻧﺪﮔﯽ‬
‫آوخ از آن دم ﮐﻪ ﺑﺎز ُاﻓﺘﻢ ز ﺟﻮش‬
‫رو ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﮔﺬارد اﯾﻦ ﺧﺮوش‬
‫ﮔﺮ ﺷﻮم ﺧﺎﻣﻮش و از ﭘﺎ اﯾﺴﺘﻢ‬
‫دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﻣﻮج ﺧﺮوﺷﺎن ﻧﯿﺴﺘﻢ‬
‫ﻣﻮج ﺗﺎ زﻧﺪه اﺳﺖ ﺟﻮﺷﺪ دﻣﺒﺪم‬
‫ور ﻧﺠﻮﺷﺪ‪ ،‬رﻓﺘﻪ در ﮐﺎم ﻋﺪم‬
‫ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ ﻣﻮج و آن ﺷﻮر و ﺗﻮان‬
‫ﺧﻮﺷﺘﺮﯾﻦ ﭘﻨﺪي ﺑﻮد در ﮔﻮش ﺟﺎن‬
‫ﻣﻮج ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻮد و ﻫﺮ دم ﭘﯿﺶ رﻓﺖ‬
‫ﮔﺮم و ﺷﻮر اﻓﺰا ﺑﻪ راه ﺧﻮﯾﺶ رﻓﺖ‬
‫زﻧﺪﮔﯽ ﭼﻮن ﭘﻬﻨﻪ درﯾﺎ ﺑﻮد‬
‫ژرف درﯾﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﻓﺎن زا ﺑﻮد‬
‫در ﭼﻨﯿﻦ درﯾﺎ ﺑﺒﺎﯾﺪ ﻣﻮج ﺑﻮد‬
‫ﻫﻤﭽﻮ اﻣﻮاج ﮔﺮان در اوج ﺑﻮد‬
‫ﺳﺴﺘﯽ و درﻣﺎﻧﺪن و واﭘﺲ زدن‬
‫ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﺮگ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ‬

‫ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از ﮐﺎﻧﺎل ﺗﻠﮕﺮام ُوﻫﻮ َﻣﻦ اﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪ‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪ‪ :‬ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﻮرﻣﺤﻤﺪي‬ ‫ﻣﺮدي ﮐﻪ ﺳﺒﺰ ﺑﻮد‬

‫)ﺑﺎزﻧﻮﯾﺴﯽ‪ :‬ﺷﻬﺮام زادﻣﻬﺮ(‬ ‫ﺑﺨﺶ دﻫﻢ‬

‫‪ ......‬ﻃﺒﯿﺒﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮ ﺑﺎﻟﯿﻦ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﻣﺼﯿﺒﺘﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮش آﻣﺪه ﺑـﻮد‪،‬‬
‫ﺑﺎور ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺮش را ﺟﻠﻮي ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﻪ دارد؟ او ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ آرزوي ﺷﻮﻫﺮش را ﺑﺮآورده‬
‫ﮐﻨﺪ‪ .‬ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺶ ﻣﺮده ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪه؟ او ﺣﺘﯽ در آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﻫﺸﯿﺎري‪ ،‬ﺣﺮﮐﺎت ﮐﻮدﮐﺶ‬
‫را در ﺷﮑﻢ اﺣﺴﺎس ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ ﭼﻄﻮر اﻣﮑﺎن داﺷﺖ؟ اﻣﺎ وﻗﺘﯽ رؤﯾﺎﻫﺎي ﺧﻮد را ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﺷﺪه ﻣﯽدﯾﺪ‪ ،‬دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي زﻧـﺪﮔـﯽ‬

‫ﻧﻤﯽﯾﺎﻓﺖ و ﻫﯿﭻ رﻏﺒﺘﯽ ﺑﻪ آن ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﺿﻌﻒ و ﻧﺂﻣﯿﺪي ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮ او ﭼﯿﺮه ﺷﺪ و دﻟﺴﻮزﯾﻬﺎي ﻣﺎدراﻧﻪ آرﯾﻨﯿﺲ ﻧﯿﺰ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ او ﻧﮑﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺟـﺎﻧـﺐ‬

‫ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺮ اﮐﺒﺎﺗﺎن رﺳﯿﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻧﺎﻣﻪ ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﺳﺨﺖ ﮔﺮﯾﺴﺖ‪ .‬روي آن را ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ در ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮاي ﻫﻤﺴﺮش ﺑﮕﻮﯾﺪ آرزوﻫﺎﯾﺶ ﺳﺮاﺑﯽ ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮده‪.‬‬
‫دﻟﺶ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽﻣﺮد اﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ روﺑﻪ رو ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﮐﻪ روي ﻧﻮﺷﺘﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪاي را ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺟﻮاب ﻧﺎﻣﻪ را‬
‫ﻫﺮ روز ﺑﻪ روز دﯾﮕﺮي ﻣﻮﮐﻮل ﻣﯽﮐﺮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ دوﻣﯿﻦ ﭘﯿﮏ ﻧﯿﺰ از راه رﺳﯿﺪ و ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ راﻫﯽ ﺟﺰ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬و در ﻧﺎﻣﻪاي ﮐﻪ ﺟﺰ‬
‫اﻧﺪوه و آه ﻧﺒﻮد‪ ،‬ﻣﺮده ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪن ﻓﺮزﻧﺪش را ﺑﺮاي ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﻧﻮﺷﺖ و اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺪﺗﯽ در اﮐﺒﺎﺗﺎن ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ وﺿـﻌـﯿـﺖ‬
‫ﺟﺴﻤﯽ ﺑﻬﺘﺮي ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و آﻣﺎده ﺳﻔﺮ ﺷﻮد‪ .‬اﻣﺎ در واﻗﻊ ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﺧﻮد را از ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﺪ‪ .‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ ﺑـﺎﻋـﺚ‬

‫ﻣﺮگ ﻓﺮزﻧﺪش ﺧﻮدش ﺑﻮده و ﻫﺮ روز ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﺎد ﻣﻼﻣﺖ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫زﻣﺎن ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﮔﺮد ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ را ﺑﺮ اﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎي دردﻧﺎك ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻣﯽﻧﺸﺎﻧﺪ او ﺗﻦ ﺑﻪ ﺗﻘﺪﯾﺮ داد و ﺧﻮد را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﭙﺮد‪.‬‬

‫اﻣﺎ دﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﺷﻮر و ﺣﺎﻟﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻧﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ را ﻣﯽﻓﻬﻤﯿﺪ‪.‬‬
‫او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ و آرزوﻫﺎي ﺑﺮ ﺑﺎد رﻓﺘﻪ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬دﻟﺶ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ از ﻧﮕﺎه ﺗﺮﺣﻢ آﻣﯿﺰ ﻫﻤﻪ ﻓﺮار ﮐﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﺮا ﻫﻤﻪ او را‬
‫اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ؟ ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ زﻧﺎن زﯾﺎدي ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﺮده ﺑﻪ دﻧﯿﺎ ﻣﯽآورﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ آﻧﻬﺎ را اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﻧﻤﯽﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪ .‬ﻣﯽدﯾﺪ ﮐﻪ زﻧﺎن در ﺑﺎر ﯾﺎ ﻧﺪﯾﻤﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎ ورود او ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺸﺎن را ﻗﻄﻊ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و رﻓﺘﺎر ﻋﺠﯿﺐ ﻫﺎرﭘﺎرك ﮐﻪ اﯾـﻦ‬
‫روزﻫﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﺮد ﺧﻮد را از ﺗﯿﺮرس ﻧﮕﺎه ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ دور ﻧﮕﻪ دارد‪ ،‬او را ﺑﻪ ﺷﮏ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾـﻦ‬
‫ﮐﺴﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺶ ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬او و ﻫﻤﺴﺮش ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ﺑﻪ دﯾﺪارش ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ و ﺟﻮﯾﺎي اﺣﻮاﻟﺶ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ اﯾﻦ روزﻫﺎ ﻫـﺎر‬

‫ﭘﺎرك ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ دﯾﺪارش ﻧﻤﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻬﻤﯿﻨﻪ ﻫﻢ از او دوري ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬
‫دﯾﮕﺮ از رﻓﺘﺎر ﻋﺠﯿﺐ اﻃﺮاﻓﯿﺎن و ﭘﭻ ﭘﭻ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻨﮓ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ روزي آرا‪ ،‬ﻧﺪﯾﻤﻪ ﻣﺨﺼﻮﺻﺶ‪ ،‬را اﺣﻀﺎر ﮐـﺮد و‬

‫ﮔﻔﺖ‪” :‬آرا ﺑﻨﺸﯿﻦ؛ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﺮﻓﯽ دارم‪“.‬‬
‫آرا ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮐﻨﺎر ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻧﺸﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪” :‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ ،‬اﻣﺮ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ‪ “.‬ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻠﺘﻤﺴﺶ را ﺑﻪ ﭼﻬﺮه آرا دوﺧـﺖ و ﮔـﻔـﺖ‪:‬‬

‫”ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ ﭼﯿﺰي از ﺗﻮ ﺑﭙﺮﺳﻢ‪“.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن رﻧﮓ از رﺧﺴﺎر آرا ﭘﺮﯾﺪ و ﮔﻔﺖ‪” :‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ ،‬ﭼﻪ ﭼﯿﺰي را ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﺑﺪاﻧﯿﺪ؟“‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه آرا ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ دﯾﮕﺮان ﭼﯿﺰي را از او ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﮔﻔﺖ‪” :‬ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ اﻫﻮرا ﻣﺰدا‬
‫ﻣﻌﺘﻘﺪي و اﯾﻦ را ﻫﻢ ﻣﯽ داﻧﻢ ﮐﻪ اﻫﻮرا ﻣﺰدا از ﭘﯿﺮواﻧﺶ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺗﺎ راﺳﺘﮕﻮﯾﯽ را ﭘﯿﺸﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪“.‬‬

‫”ﺑﻠﻪ ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪“.‬‬
‫”ﭘﺲ ﺑﻪ اﻫﻮرا ﻣﺰدا ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮر ﮐﻪ ﺟﺰ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﯽ“ آرا ﮐﻪ راﻫﯽ ﺟﺰ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردن ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪” :‬ﻗﺴﻢ ﻣﯿﺨﻮرم‪“.‬‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻧﻔﺴﯽ ﺑﻪ آﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪” :‬در اﯾﻦ ﻣﺪت ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺣﺮف اﻃﺮاﻓﯿﺎن را ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻮدﮐﻢ ﻣﺮده ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪه‪ ،‬ﺑﺎور‬

‫ﻧﮑﺮدم و ﺗﻮ اﻣﺮوز ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﯽ“‬

‫‪ 36‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬

‫آرا در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪” :‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎور ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽداﻧﻢ‪“.‬‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺖ‪” :‬اﻣﺎ ﺗﻮ ﺑﻪ اﻫﻮرا ﻣﺰداﯾﺖ ﻗﺴﻢ ﺧﻮردي‪“.‬‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن آرا ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﮔﺮﯾﺴﺖ و ﮔﻔﺖ‪” :‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ ،‬اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻣﺮا ﻋﻔﻮ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬از ﻣﻦ ﻧﺨﻮاﻫﯿﺪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﻢ‪ .‬اﮔـﺮ ﺟـﻨـﺎب‬
‫آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪام‪ ،‬ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﺨﺖﺗﺮﯾﻦ وﺟﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺸﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﻦ رﺣﻢ ﮐﻨﯿﺪ‪“.‬‬

‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﻬﺎي آرا را در دﺳﺖ ﻣﯽﻓﺸﺮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪” :‬ﻣﻦ ﻫﯿﭽﮕﺎه ﻧﺎﻣﯽ از ﺗﻮ ﻧﻤﯽﺑﺮم‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﮕﻮﯾﯽ“‬
‫آرا در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز اﺷﮏ ﻣﯽرﯾﺨﺖ ﮔﻔﺖ‪” :‬ﻗﻮل ﻣﯿﺪﻫﯿﺪ؟“‬

‫”ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺑﻪ اﻫﻮرا ﻣﺰدا ﻣﻌﺘﻘﺪم؛ ﭘﺲ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ روي ﻗﻮل ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﮐﻨﯽ‪“.‬‬
‫آرا وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺎم او ﭘﯿﺶ آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﻓﺎش ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪” :‬وﻗﺘﯽ ﻓﺮزﻧﺪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪ ﺟﻨﺎب ﻫﺎرﭘﺎرك او را ﺑﺎ‬
‫ﺧﻮد ﺑﺮد و ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻨﺎب ﻫﺎرﭘﺎرك ﺑﺮاي ﭼﻪ ﭘﺴﺮ ﺷﻤﺎ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽ ﺑﺮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از زﻧﺎن ﺣﺮﻣﺴﺮا ﺷﻨﯿـﺪم ﮐـﻪ‬

‫ﺟﻨﺎب آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎﺑﻪ ﺟﻨﺎب ﻫﺎرﭘﺎرك دﺳﺘﻮر داده ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪن ﮐﻮدك‪ ،‬او را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪“.‬‬
‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ اﺣﺴﺎس ﺳﺮﻣﺎ ﮐﺮد‪ .‬دﻧﯿﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ دﯾﺪﮔﺎﻧﺶ ﭼﺮﺧﯿﺪن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪” .‬ﻧﻪ‪ ،‬اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺎرﭘﺎرك؟! ﻧﻪ‪ ،‬او ﻫﺮﮔﺰ‬
‫ﭼﻨﯿﻦ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ‪ .‬او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ اﻧﺪازه دﺧﺘﺮاﻧﺶ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ‪ .‬اﯾﻦ اﻣﮑﺎن ﻧﺪارد‪ “.‬ﺑﻌﺪ درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺿﺠﻪ ﻣﯽزد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪” :‬آﺧﺮ ﭼﺮا؟‬

‫ﻣﮕﺮ ﮐﻮدك ﻣﻦ ﭼﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﺎﻧﺪﻧﺪ؟!“‬
‫”ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪ ،‬ﺑﺎور ﮐﻨﯿﺪ ﻧﻤﯽداﻧﻢ‪“.‬‬

‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺗﻠﻮ ﺗﻠﻮ ﺧﻮران ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮاﺑﮕﺎه آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ راه اﻓﺘﺎد‪ .‬آرا ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ رﺳﺎﻧﺪ و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﮔـﺮﯾﺴـﺖ‬
‫ﮔﻔﺖ‪” :‬ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ ﮐﺠﺎ ﻣﯽروﯾﺪ؟“‬

‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﮔﻔﺖ‪” :‬رﻫﺎﯾﻢ ﮐﻦ‪ .‬ﻣﯽﺧﻮاﻫﻢ از آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﺮا ﮐﻮدﮐﻢ را ﮐﺸﺖ‪ .‬ﭼﺮا ﻣﺮا ﻫﻤﺮاه او ﻧﮑﺸﺖ و از اﯾـﻦ‬
‫ﻋﺬاب ﻧﺠﺎت ﻧﺪاد؟“‬

‫آرا ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﻧﺎم آر ﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ‪ ،‬ﻗﻠﺒﺶ ﻓﺮو رﯾﺨﺖ و زاﻧﻮاﻧﺶ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮد‪ .‬او ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻣﺠﺎزات آر ﺷﺘـﯽ واﯾـﮕـﺎ را‬
‫ﻣﯽداﻧﺴﺖ‪ ،‬از رﻓﺘﻦ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ و ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪.‬‬

‫ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎن وﻗﺘﯽ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ را ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ آن ﺣﺎل دﯾﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آرﯾﻨﯿﺲ را آﮔﺎه ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ آرﯾﻨﯿﺲ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣـﺎﻧـﺪاﻧـﺎ‬
‫ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎﻣﺸﺖ ﺑﻪ در ﺧﻮاﺑﮕﺎه آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﻣﯿﮑﻮﺑﯿﺪ‪.‬‬

‫آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﮐﻪ از ﺧﻮاب ﻧﯿﻢ روز ﺧﻮد ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ‪” :‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺟﺮﺋﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﺮ در ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﻣﻦ‬
‫ﺑﮑﻮﺑﺪ؟“‬

‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﺑﺎ در را ﺑﺎز ﮐﺮد و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﮔﺮﯾﻪ ﺑﻪ ﻫﻖ ﻫﻖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪” :‬اي ﺟﻼد‪ .‬ﭼﺮا ﭘﺴﺮم را ﮐﺸﺘﯽ؟ ﻣﮕﺮ او ﺑﺎ ﺗﻮ‬
‫ﭼﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد؟ ﺣﺎﻻ ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ دﻟﯿﻞ آن ﻫﻤﻪ اﺻﺮار ﺗﻮ ﺑﺮاي آﻣﺪﻧﻢ ﭼﻪ ﺑﻮد‪ .‬آﺧﺮ ﭼﺮا؟ ﺗﺎ دﻟﯿﻠﺶ را ﻧﮕﻮﯾﯽ از اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽروم‪“.‬‬
‫در ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎل‪ ،‬آرﯾﻨﯿﺲ ﺳﺮاﺳﯿﻤﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬آر ﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ‪” :‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﮔﻔﺘﻪ؟“‬

‫آرﯾﻨﯿﺲ ﮐﻪ وﺣﺸﺘﺰده ﻣﯽﻟﺮزﯾﺪ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪” :‬ﻧﻤﯽداﻧﻢ‪ “.‬و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﺮد ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ را از ﺧﻮاﺑﮕﺎه آر ﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﺑﯿﺮون ﺑـﺒـﺮد‪،‬‬
‫ﮔﻔﺖ‪” :‬ﻧﻤﯽداﻧﻢ از ﮐﺠﺎ ﻓﻬﻤﯿﺎده‪“.‬‬

‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ دﺳﺘﻬﺎي آرﯾﻨﯿﺲ را از ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎز ﮐﺮد و دوﺑﺎره ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ‪” :‬ﻟﻌﻨﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ! ﻣﮕﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺑﺪي اي ﮐـﺮده‬
‫ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻣﺮا ﻣﺠﺎزات ﻣﯿﮑﻨﯽ؟ روزي ﻣﯿﮕﻔﺘﯽ ﭘﺪرم ﻫﺴﺘﯽ‪ .‬اﯾﻦ ﻃﻮر ﺣﻖ ﺑﺮادري و ﭘﺪري را ادا ﻣﯽﮐـﻨـﯽ؟ ﺗـﻮ ﯾـﮏ‬

‫ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ؛ اﯾﻦ را ﻣﯽﻓﻬﻤﯽ؟“‬
‫آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮرد ﺑﯽ اﺣﺘﺮاﻣﯽ ﻗﺮار ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﯿﻠﯽ ﻣﺤﮑﻤﯽ ﺑﺮ ﮔﻮش ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪” :‬ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ‬
‫اﮔﺮ او زﻧﺪه ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﭘﺎﯾﻪﻫﺎي ﺣﮑﻮﻣﺘﻢ را ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﺎر در آﺳﺘﯿﻨﻢ ﭘﺮورش دﻫﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﺗﻮ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽدﻫﻢ اﯾﻨﺠﺎ‬

‫ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ و ﺑﻪ ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﭘﺎدﺷﺎه اﯾﻦ ﻧﻮاﺣﯽ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺗﺎ دﺳﺘﻮر ﻣﺮﮔﺖ را ﺻﺎدر ﻧﮑﺮده ام‪ ،‬از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮو‪“.‬‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ اﺷﮑﻬﺎﯾﺶ را ﭘﺎك ﮐﺮد و ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ‪” :‬ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﻮدك ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺗﻮ داﺷﺖ؟ ﭼﺮا ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ‬

‫‪37 PERSIA MAGAZIN‬‬

‫را ﺑﺎز ﻧﻤﯽﮐﻨﯽ و دﺷﻤﻨﺎن واﻗﻌﯿﺎت را ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯽ؟ ﭼﺮا ﺑﻪ ﺟﺎي ﮐﻮدك ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﻣﻦ آﻧﻬﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻃﻤﻊ ﺗﺎج و ﺗﺨﺘﺖ را دارﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺪف‬
‫ﻗﺮار ﻧﻤﯽدﻫﯽ؟“ ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺮاي اﯾﺴﺘﺎدن ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺮ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد و ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻧﯽ ﺳﻮزﻧﺎك ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ و ﮔﻔـﺖ‪:‬‬
‫” ﭼﺮا ﻓﺮﻣﺎن ﻣﺮگ ﻣﺮا ﻫﻢ ﻫﻤﺮاه ﭘﺴﺮم ﻧﺪادي؟ ﭼﺮا ﮔﺬاﺷﺘﯽ زﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﻢ و زﺟﺮ ﺑﮑﺸﻢ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺑﺎ ﺑﻼﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ زﻧﺪﮔـﯽام‬

‫آوردي‪ ،‬ﻣﺮگ را آرزو ﻧﻤﯽﮐﻨﻢ؟“‬
‫آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ از ﺷﯿﻮن ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﻪ ﺗﻨﮓ آﻣﺪه ﺑﻮد‪ ،‬دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ او را از آﻧﺠﺎ ﺑﺒﺮﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺮ ﺑﺴﺘﺮ ﺑﯿﻤﺎري اﻓﺘـﺎد‪.‬‬
‫ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﻪ ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ؟ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ آرﺷﺘﯽ راﯾﮕﺎن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ او را ﺑﻪ دﯾﺪ ﭘﺪر ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻪ ﺗﺎ‬
‫ﺑﺮادر‪ ،‬ﺑﺎ ﺣﯿﻠﻪ او را ﺑﻪ اﮐﺒﺎﺗﺎن ﮐﺸﺎﻧﺪه و دﺳﺘﻮر ﻗﺘﻞ ﭘﺴﺮش را داده؟ آﺧﺮ ﻫﺎرﭘﺎرك ﭼﻄﻮر ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻮدك او را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﺎﻧﺪ؟‬
‫ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺗﺎ از زﺑﺎن ﺧﻮدش ﻧﺸﻨﻮم‪ ،‬ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﻓﺮط ﻧﺂﻣﯿﺪي ﺑﺎ ﻣﺮگ دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽﮐﺮد ﺑﻪ‬

‫آرا دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎرﭘﺎرك رود و ﭘﯿﻐﺎم دﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ او را ﺑﺒﯿﻨﺪ‪.‬‬
‫وﻗﺘﯽ آرا ﭘﯿﻐﺎم ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ را ﺑﻪ ﺗﻬﻤﯿﻨﻪ رﺳﺎﻧﺪ‪ ،‬او ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮد ﮐﻮﺑﯿﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﻫﻤﻪ اش از اﯾﻦ روز ﻣﯽﺗﺮﺳﯿﺪم‪ .‬ﺣﺎﻻ ﭼﻪ ﮐﻨﯿﻢ؟ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ‬

‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ”ﻫﺎرﭘﺎرك ﻧﻤﯽﺧﻮاﺳﺖ و آرﺷﺘﯽ واﯾﮕﺎ او را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮد؟ آرا ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ؟“‬
‫آرا ﺑﺎ ﺗﺮس ﮔﻔﺖ‪” :‬ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﺑﺎﻧﻮي ﻣﻦ‪“.‬‬

‫ﻫﺎرﭘﺎرك ﮐﻪ ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭼﻨﯿﻦ دﯾﺪاري ﭘﯿﺶ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ و ﻫﺮ روز ﺑﺎ ﺗﺸﻮﯾﺶ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﭼﻨﯿﻦ دﯾﺪاري را ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ‪،‬‬
‫درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﭘﯿﺶ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ‪ ،‬از ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﻗﺼﺮ ﺑﺎﻻ رﻓﺖ و از راﻫﺮوﻫﺎي ﻃﻮﯾﻞ و ﺗﺎﻻرﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ و ﺧﻮد را ﺑﻪ اﺗﺎق‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ رﺳﺎﻧﺪ و ﻟﺤﻈﻪاي ﭼﻨﺪ ﭘﺸﺖ در اﯾﺴﺘﺎد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺻﺪاي ﮔﺮﯾﻪﻫﺎي ﺑﯽ رﻣﻖ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ را ﺷﻨﯿﺪ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﻧﻔﺲ در ﺳﯿﻨـﻪاش‬
‫ﺣﺒﺲ ﺷﺪه و آرام ﻗﺼﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻧﻤﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪ؛ ﭼﻮن ﻣﯽداﻧﺴﺖ ﻧﺎﭼﺎر ﺑﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ اﺳﺖ‪ .‬آرام ﺿﺮﺑـﻪاي ﺑـﻪ در‬

‫ﻧﻮاﺧﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﺸﻨﯿﺪ‪ ،‬دوﺑﺎره ﺑﺮ در ﮐﻮﺑﯿﺪ‪ .‬ﺻﺪاي ﮔﺮﯾﻪ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ‪” :‬داﺧﻞ ﺷﻮﯾﺪ‪“.‬‬
‫وﻗﺘﯽ ﻫﺎرﭘﺎرك دﺳﺘﮕﯿﺮه در را ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ‪ ،‬از آﻧﭽﻪ ﭘﯿﺶ روي ﺧﻮد دﯾﺪ وﺣﺸﺖ ﮐﺮد؛ زﻧﯽ رﻧﺠﻮر و ﻻﻏﺮ‪ .‬ﻧﻪ‪ .‬اﯾﻦ زن در ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻪ‬
‫ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬دﯾﮕﺮ از آن ﻫﻤﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﺸﺎﻧﯽ در ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻫﺎرﭘﺎرك ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓـﺮو داد‪ ،‬وﻟـﯽ‬

‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮد ﺗﺎرﻫﺎي ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺧﺸﮏ ﺷﺪه و ﺻﺪاﯾﺶ درون ﺳﯿﻨﻪ ﺧﻔﻪ ﻣﺎﻧﺪه‪.‬‬
‫ﻣﺎﻧﺪاﻧﺎ ﻧﮕﺎه ﭘﺮ ﻧﻔﺮﺗﺶ را ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ﻫﺎرﭘﺎرك دوﺧﺖ و ﮔﻔﺖ‪” :‬ﭘﺲ ﭘﺪر ﺧﻮاﻧﺪهام ﺑﯽ ﺗﺎب دﯾﺪﻧﻢ ﺷﺪه‪ .‬آن ﻗﺪر آرزوي دﯾﺪﻧﻢ را دارد‬
‫ﮐﻪ ﺧﻮاب ﺷﺐ ﺑﺮ او ﺣﺮام ﮔﺸﺘﻪ‪ “...‬و دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻫﻖ ﻫﻖ اﻓﺘﺎد‪ .‬ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﻮﯾﻬﺎي ﺳﻮزﻧﺎك ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﺪام ﻫﺎرﭘﺎرك را ﺑﻪ ﻟﺮزه در‬

‫ﻣﯽآورد و دوﺑﺎره در ﻣﯿﺎن ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﯽ ﻣﯽﻧﮕﺮﯾﺴﺖ‪ ،‬ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫اداﻣﻪ دارد ‪...‬‬

‫‪ 38‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬















‫ﻫﻮﺷﻨﮓ اﺑﺘﻬﺎج )ه‪ .‬اﻟﻒ‪ .‬ﺳﺎﯾﻪ(‬ ‫آ دل ا ﺖ ا ﻦ‬

‫دل ﻮن ﻮان ﺪن ازو ﺸ ﻞ ا ﺖ ا ﻦ‬
‫آ ﻦ ﻪ ﺖ ﺟﺎن ﻦ آ دل ا ﺖ ا ﻦ‬

‫ﻦ ﯽ ﻨﺎ ﻢ ا ﻦ دل ﻮن ﻮ ﺶ را‬
‫ﺪش د ﻣ ﻮی ﻪ ﯽ ﺣﺎ ﻞ ا ﺖ ا ﻦ‬

‫ﺪ ﺖ ﭼﺎره ی د ﻮا و ﺣ ﻢ‬
‫ﺪش د ﺪ ﻮز ‪ ،‬ﺐ ﻋﺎ ﻞ ا ﺖ ا ﻦ‬

‫ﻢ ا ﻦ دل ﻤﺎر آ ﺪه ﺖ‬
‫ای وای ﻦ و دل ﻦ ‪ ،‬ﻞ ا ﺖ ا ﻦ‬

‫ﺖ ا ﻢ ﻪ ﺧﺎک ی ﯾﺎر‬
‫ﺟﺎ ﯽ ﺜﺎر دم و ﻞ ا ﺖ ا ﻦ‬

‫ا ا ﺪﺪو ﺪﺪ ﺪ ﯽ‬
‫ﺶ ﻣ ﻦ ﻪ از دل ﻣﺎ ﻏﺎ ﻞ ا ﺖ ا ﻦ‬

‫ﺪم د ﺪ ﻪ ﺳﺎ ﻦ ﻢ ﻮر ﺑﺎش‬
‫ﻪ ام ﻦ و ﺳﺎ ﻞ ا ﺖ ا ﻦ‬

‫‪ 46‬ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭘﺮﺷﯿﺎ‬





‫ﺑﺎ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺤﻤﻮد ﺟﻮاﻫﺮزاده ﺑﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﯿﺶ از ‪ 25‬ﺳﺎل در آﻟﻤﺎن‬

‫‪ -‬ﺻﺎﻓﮑﺎري و ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺑﺪﻧﻪ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ‬
‫‪ -‬ﻣﺸﺎوره ﺑﺎزرﺳﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺪﻧﻪ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻗﺒﻞ از ﺧﺮﯾﺪ‬

‫‪ -‬ﺗﻌﻮﯾﺾ ﺷﯿﺸﻪ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ‬
‫‪ -‬ﺑﻮﯾﻠﻦ دﮐﺘﺮ ‪Beulen Doktor‬‬

‫‪Auto Color City‬‬

‫اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﭘﺰﺷﮑﯽ زﯾﺒﺎﯾﯽ و ﻃﺐ ﻣﮑﻤﻞ )ﻃﺐ ﺳﻨﺘﯽ‪،‬‬
‫ﻃﺐ ﺳﻮزﻧﯽ‪ ،‬ﻟﯿﺰر و روﺷﻬﺎي ﻣﺪرن( ﺗﻮﺳﻂ‬

‫دﮐﺘﺮ ﻓﺮﺣﻨﺎز ﻣﺎﺣﻮزي‬
‫و ﺧﺪﻣﺎت ﺗﻮاﻧﺒﺨﺸﯽ ﺗﻮﺳﻂ‬

‫دﮐﺘﺮ ﺳﯿﺪ رﺿﺎ اﻣﺎﻣﯽ‬