1 -Frontline Watchdogs- (5☆) / (4☆) / (3☆) ตัวละครอื่นที่ปรากฏในฉาก / Chi@ki แปล
2 สารบัญ เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 1 3 เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 2 14 เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 3 23 เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 4 32 เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 5 40 เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 6 50 เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 7 61
3 :: Autumn : Frontline Watchdogs :: เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 1 อิบาระ : ( ...ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง ) ( วันนี้เป็นวันถ่ายทำรายการพิเศษ ที่เหล่าไอดอลจะได้ไปสัมผัส ชีวิตในชนบท มันเป็นงานที่มีเกียรติจากรัฐบาลท้องถิ่น แต่… ) ( จากไอดอลทั้งหมด พวกเขาตัดสินใจยังไงถึงเสนองานนี้ให้กับ Eve? อยากรู้จริงๆ ว่ามีเกณฑ์อะไรบ้าง ) ( นอกจากจุนแล้ว ดูเหมือนว่าฝ่าบาทฮิโยริจะไม่เหมาะกับไลฟ์ สไตล์แบบนี้เลย )
4 ( แต่ทำไมฝ่าบาทฮิโยริถึงยอมรับล่ะ? คิดว่าเขาจะปฏิเสธซะอีก แต่พอถามเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้… ) ( เขาตอบว่า "นี่เป็นงานที่สุดยอดมาก บอกพวกเขาไปเลยว่า ผมยินดีรับ!" แล้วเขายังย้ำถึงสองครั้งด้วยซ้ำ… ) ( ถึงผมจะเตือนเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าเขาไปทำฟาร์มและเลี้ยงสัตว์ ในวันหยุดไม่ได้ แต่ก็เหมือนกับการคุยกับกำแพงอิฐ เขาดูเหมือนจะ กลั้นหายใจรอแล้วด้วยซ้ำ ) ( ...แต่ เขาก็กระตือรือร้นดี หากลูกค้าพอใจล่ะก็ มันก็จะเป็น ประโยชน์ต่อกิจกรรมในอนาคตของเรา ) ( สุดท้าย งานที่ยุ่งยากทั้งหมดจุนจะเป็นคนจัดการ และผมแน่ใจ ว่าเขาจะทำมันสำเร็จแม้จะต้องฝืนทำก็ตาม… ) ( เพราะว่ามีทีมงานในพื้นที่จำนวนมากคอยช่วยเหลือ ถ้างั้นก็ ปล่อยให้งานส่วนใหญ่ตกเป็นของจุนและพักผ่อนสักพักแล้วกัน ) ( โอ๊ะ ได้ยินเสียงฝ่าบาทฮิโยริกับจุนคุยกัน... หืม? ) จุน : —บอกแล้วไง ว่าอะไรที่เป็นไปไม่ได้ก็คือเป็นไปไม่ได้ ช่วย ยอมแพ้ซะทีเถอะครับ
5 ฮิโยริ: ไม่มีทาง ดูสิ แม้แต่สายตาของแมรี่ก็ยังบอกเลยว่าผมพูด ถูก เธอน่ะควรจะเป็นคนถอยนะ จุนคุง! จุน : ไม่ ไม่ใช่เลย ถึงผมจะเห็นด้วยก็เถอะ แต่ปัญหาก็ยังอยู่คุณ ก็รู้นี่… อิบาระ : แหมๆ ฝ่าบาทฮิโยริ ผมรออยู่เลยล่ะครับ! รถมาถึงแล้ว ได้เวลาขึ้นรถแล้วล่ะครับ! ว่าแต่...ทะเลาะกันเรื่องอะไรเหรอครับ? จุน คุณไม่ได้มีปัญหา อะไรใช่ไหมครับ? จุน : ทำไมถึงพุ่งเป้ามาที่ฉันล่ะ~? ส่วนใหญ่แล้วโอฮี่ซังต่างหาก เป็นคนทำเรื่องยุ่งๆ โอฮี่ซังน่ะยืนกรานที่จะพาบลัดดี้ แมรี่ไปทำงานด้วย เรากำลัง เถียงกันเรื่องนี้ครับ อิบาระ : อืมม แล้วมีปัญหาอะไรงั้นเหรอครับ? หากฝ่าบาทฮิโยริ ต้องการให้บลัดดี้ แมรี่ไปกับเขา ทำไมไม่พาเธอไปด้วยล่ะครับ?
6 ฮิโยริ: จุนคุง ได้ยินไหม? ในที่สุดก็มีอะไรที่เข้าท่าออกจากปาก ของเธอซะทีนะ อิบาระ! ผมยกเครดิตให้เธอสำหรับเรื่องนั้นเลย ♪ จุน : ฉันยังพูดไม่จบเลย อันที่จริง... ฉันคิดว่าการนำสัตว์เลี้ยงไป โดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าอาจจะไม่สะดวกก็ได้ ดังนั้นฉันก็เลย จะแจ้งให้พวกเขาทราบเรื่องแมรี่ก่อน— ได้ยินมาว่าชาวสวนคนหนึ่งที่จะดูแลเราเขาเป็นภูมิแพ้หมา ถึง พวกเขาจะบอกว่าอาการไม่ได้รุนแรง และยอมรับได้ตราบใดที่เรา ให้แมรี่อยู่แต่ในห้องของเธอตอนอยู่ในบ้าน แต่ฉันก็ยังคิดว่าเป็นการดีที่สุดที่จะไม่พาแมรี่ไป เผื่อว่าจะทำให้ พวกเขาไม่สะดวกโดยไม่จำเป็น ฮิโยริ: Non non… มีแค่เธอเท่านั้นแหละที่คิดแบบนั้น จุนคุง ผมจะพาแมรี่ไปด้วย …ยังไงซะ ผมรับงานนี้เพื่อประโยชน์ของแมรี่ อยู่แล้ว! อิบาระ : เพื่อประโยชน์ของแมรี่เหรอครับ...?
7 ฮิโยริ: อื้ม-อื้ม …บลัดดี้ แมรี่ที่รักของผมเป็นดั่งลูกสาวของผม ผมอยากให้ลูกรักของผมได้เห็นทิวทัศน์ที่สวยงามทุกรูปแบบ! ไปเดินเล่นบนถนนในป่าชนบทกันเถอะ แมรี่~ ม๊วฟ ♪ จุน : เฮ้อ... อิบาระ พูดอะไรสักอย่างทีได้ไหม? อิบาระ : ( ไม่มีประโยชน์เลยนะครับที่จะขอให้ผม "พูดอะไรสัก อย่าง" ... การดำเนินชีวิตไปตามกระแสและแสดงความยินดีกับผู้มี อำนาจคือวิถีชีวิตของผมนะครับ ) ( ถึงเขาจะบอกว่าอาการไม่รุนแรง แต่การพาหมาไปทั้งที่รู้อยู่ แล้วว่ามีคนเป็นภูมิแพ้ย่อมทิ้งความรู้สึกแย่ๆ ไว้… ) อิบาระ : ฝ่าบาท หากอนุญาตให้ผมได้แสดงความคิดอันต่ำต้อย …โปรดทิ้งสุนัขไว้ได้ไหมครับ —ไม่สิ ช่วยปล่อยให้แมรี่อยู่ที่นี่ได้ไหม ครับ? ฮิโยริ: จริงๆ เลยนะ อิบาระ เธอเองก็จะต่อต้านผมเหมือนกัน เหรอ? เมื่อกี้ผมไม่ควรชมเธอเลย!
8 อิบาระ : ผมเสียใจจริงๆ ครับ แต่คงจะดีไม่น้อยหากคุณช่วย พิจารณาคำแนะนำของผมอย่างจริงใจ งานส่วนใหญ่ในครั้งนี้ถือเป็นเรื่องใหม่สำหรับคุณ …คุณอาจต้อง ใช้เวลาส่วนใหญ่ทำงานในทุ่งนาและไม่ค่อยมีเวลากับแมรี่ แมรี่อาจจะเหงาก็ได้หากเธอถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังในที่ใหม่ๆ … จะดีกว่าสำหรับเธอไหมครับหากเราวางแผนทริปพิเศษในชนบทเพื่อ เธออีกวันหนึ่งแทน? ฮิโยริ: แมรี่จะเหงา… …ตรงจุดนี้เธอพูดถูก ก็ได้ ผมจะทำตามคำแนะนำของเธอแล้ว กัน แต่จำไว้ว่าอิบาระ เธอต้องคอยดูแลแมรี่! อิบาระ : …ว่าไงนะครับ? ทำไมถึงเป็นผม… ฮิโยริ: ก็เธอบอกให้ผมทิ้งแมรี่ไว้นี่นา อิบาระ ดังนั้นก็ต้องเป็น ความรับผิดชอบของเธออยู่แล้วที่จะต้องคอยดูแลแมรี่ จริงไหม จุน คุง?
9 จุน : ครับ ก็ตามนั้นแหละครับ~ แมรี่ไม่กลัวนาย อิบาระ และถ้า นายเป็นคนดูแลเธอ เราคงวางใจได้ อิบาระ : เธอไม่กลัวผมเพราะเธอได้กลิ่นคุณสองคนติดตัวผมอยู่ ต่างหาก ไม่ใช่เพราะเธอชอบผมซะหน่อยครับ อิบาระ : ( แต่ถ้าปฏิเสธพวกเขาไปตอนนี้ ฝ่าบาทฮิโยริก็จะพา หมาไปที่ที่ทำงานของพวกเขาด้วย ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ในกรณี ที่อาจมีปัญหาที่เกิดขึ้นได้… ) (... หืมม? อ่า มีวิธีดีๆ จัดการเรื่องอยู่นี่นะ ตอบตกลงแล้วค่อยหา มืออาชีพมาดูแลหมาของพวกเขาแล้วกัน… ) อิบาระ : ... เข้าใจแล้วครับ ผมจะรับผิดชอบดูแลเธอเอง ฮิโยริ: อื้ม-อื้ม~ อย่าลืมดูแลแมรี่ให้เหมือนกับเป็นลูกของผมเอง เลยนะ! จุน : อ๊ะ ดูเวลาสิ... โอฮี่ซัง เราไปกันดีกว่าครับ ฮิโยริ: ได้เลย …แมรี่ เป็นเด็กดีรอพวกเรานะ!
10 จุน : งั้นก็ ไว้เจอกันนะ! อิบาระ : ไว้พบกันครับ ฝากฝ่าบาทฮิโยริด้วยนะครับ อิบาระ : (... ในที่สุด ฝ่าบาทฮิโยริก็ไปทำงานได้ซะที จุนน่าจะ จัดการส่วนที่เหลือได้สินะ ) ( เอาล่ะ ถ้างั้นก็ค้นหาคำว่า「พี่เลี้ยงสัตว์เลี้ยง」…) ++ <สามสิบนาทีต่อมา> อิบาระ : (...ติดต่อไปหมดแล้ว แต่ทุกคนบอกมาว่าต้อง 「จอง」ก่อน …ใกล้จะถึงทางตันแล้วสินะ ) ( ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ บางทีควรไปถามคนคุ้นเคยดีไหมนะ...? ขอ คิดก่อนว่าใครพอจะมีทักษะในการดูแลสัตว์เลี้ยงบ้าง... ) นางิสะ : …อิบาระ อยู่นี่เอง อิบาระ : อา ใต้เท้า ตามหาผมอยู่เหรอครับ?
11 นางิสะ : …ก่อนหน้านี้ ฉันได้รับเมลล์จากฮิโยริคุงน่ะ ดูเหมือนว่า นายกำลังดูแลบลัดดี้ แมรี่สินะ … อิบาระ นายเคยดูแลสุนัขมาก่อนงั้นเหรอ? อิบาระ : เปล่าครับ ไม่เคย แต่ไม่ต้องกังวลครับ ผมจะหาคนที่ สามารถดูแลเธอได้เอง♪ นางิสะ : …ทำไมถึงต้องไปขอคนอื่นล่ะ? …ฮิโยริคุงบอกว่า นายสัญญากับเขาแล้วว่าจะคอยดูแลแมรี่ให้ นายจะผิดคำพูดงั้นเหรอ อิบาระ? อิบาระ : ไม่แน่นอนครับ! โปรดอย่าเข้าใจผมผิดนะครับใต้เท้า! ผมแค่คิดว่าการมอบความไว้วางใจยกแมรี่ให้กับคนคุ้นเคยกับสุนัข น่าจะดีกว่าครับ จะเป็นการดีกว่าที่ให้เธอได้อยู่กับคนที่คุ้นเคยกับสุนัข ไม่ใช่กับ ผม …ผมคิดว่านี่ก็เพื่อประโยชน์ของเธอเองเช่นกันครับ นางิสะ : …จะเป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอ? ...ฮิโยริคุงบอกว่าแมรี่กลัวคนแปลกหน้า อาจเป็นเพราะเธอเคย ถูกทิ้งมาก่อน และเธอก็ตัวสั่นด้วยความกลัวเวลาที่ต้องอยู่ร่วมกับ
12 คนแปลกหน้าด้วย ... ต่อให้นายไม่คุ้นเคยกับสุนัข แต่ฉันคิดว่าให้นายเป็นคนดูแล น่าจะดีกว่า อิบาระ : แต่ ผม… นางิสะ : …ถ้านายทำไม่ได้ เดี๋ยวฉันจัดการเอง อิบาระ : หืม? ใต้เท้า เคยมีประสบการณ์เลี้ยงสัตว์ด้วยเหรอ ครับ? นางิสะ : …ตอนอยู่โรงเรียน ฉันเคยเลี้ยงกระต่ายมาบ้างน่ะ ... ฉันเองก็สนใจเลี้ยงสุนัขเหมือนกัน ฉันอยากเอาความรู้ที่ได้ จากหนังสือมาปฏิบัติ … มานี่สิ บลัดดี้ แมรี่ ... กำลังกระดิกหาง ดูกระตือรือร้นจังเลยนะ อยากได้อะไรไหม? ... มื้อเที่ยงเหรอ? รอตรงนี้นะ ฉันจะไปหาให้ อิบาระ : ( ว้าว... ไม่น่าแปลกใจเลยที่ใต้เท้าจะอาสา เขาเก่งมาก เลย )
13 ถึงจะอยากจะทิ้งเรื่องทั้งหมดนี้ไว้ให้เขา แต่พรุ่งนี้เขาก็มีงานทั้ง วัน ...และผมเองก็เป็นคนให้สัญญากับฝ่าบาทฮิโยริด้วย นางิสะ : ...ฉันว่าเราเจอปัญหาแล้วล่ะ... ฉันหาอาหารสำหรับ บลัดดี้ แมรี่ไม่เจอ อิบาระ : ผมว่ามันอยู่บนชั้นนี้ครับ ผมเห็นจุนเอาอาหารสุนัขจาก ตรงนี้มาก่อนครับ และขอขอบคุณสำหรับคำเตือนก่อนหน้านี้นะครับ หากไม่มีคุณ ล่ะก็ ผมอาจผิดสัญญาก็ได้ หากไม่ว่าอะไร ขอให้ผมดูแลสุนัขด้วยได้ไหมครับ? นางิสะ : ...ได้สิ นายไม่จำเป็นต้องให้ฉันอนุญาตเรื่องนี้ก็ได้ ... มานี่สิอิบาระ มาดูแลเธอด้วยกัน ˏˋ°•*⁀➷──────────── •
14 :: Autumn : Frontline Watchdogs :: เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 2 อิบาระ : นี่ครับ โบโลเนสกับสลัด ใต้เท้า เรามาทานอาหารกลางวันกันด้วยเถอะครับ! นางิสะ : …อืม มากินกันเถอะ เธอก็ด้วยนะ บลัดดี้ แมรี่ ... ดูเหมือนเธอจะหิวแล้วก็กำลังเพลิดเพลินกับอาหารอยู่ อิบาระ : (... ดูเหมือนเขาจะหมกมุ่นอยู่กับหมาสินะ ขอใช้โอกาส นี้ค้นหาคำแนะนำในการดูแลหมาเพิ่มเติมก็แล้วกัน )
15 (... อืม เคยคิดว่าพวกมันกินอะไรก็ได้ แต่กลายเป็นว่ามีของ บางอย่างที่ไม่ควรกินอยู่บ้างสินะ ) ( ดูเหมือนว่าเจ้าของหมาบางคนจะให้อาหารหมาแบบทำเอง แต่ คนส่วนใหญ่มักให้อาหารหมาที่สัตวแพทย์แนะนำ ) ( อาหารหมานี่สุดยอดจริงๆ มีสารอาหารครบถ้วนที่หมาต้องการ และสามารถเก็บไว้ได้นานอีกด้วย ) ( ผมให้ความสำคัญกับประสิทธิภาพมากกว่า ดังนั้นผมจึงชอบ อาหารแบบนี้มากกว่า ) ( ถ้าต้องบอกข้อเสียสักข้อ คือคนอื่นมักจะถามว่า "สุนัขของผม พอใจกับมันจริงรึเปล่า? " ) ( การกินก็เพียงเพื่อให้มีชีวิตอยู่ การให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ หรือรสชาติของอาหารเป็นเรื่องที่โง่มาก… ผมเคยเชื่อแบบนั้น ) ( แต่เมื่อเร็วๆ นี้ ความคิดของผมเปลี่ยนไปนิดหน่อย การใช้เวลา และความพยายามในการทำอาหารไม่ใช่เรื่องน่ารำคาญเท่าไหร่ นัก— ) อิบาระ : ...
16 อิบาระ : (ไม่มีอะไรดีไปกว่าอาหารเสริมและอาหารทดแทน หรอก! เราสามารถทานได้ทุกที่และสามารถทานให้เสร็จภายในเวลา ไม่นานโดยไม่ทำให้มือสกปรก เป็นทางเลือกที่สะดวกและชาญ ฉลาด) ( หวังว่าพวกมันจะได้รับการยอมรับว่าเป็นทางเลือกของอาหาร ที่เหมาะสมนะ ) ( เหมือนที่อาหารหมาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็น อาหารสัตว์เลี้ยงนั่นแหละ ) นางิสะ : ... บลัดดี้ แมรี่ ทำไมถึงวางอุ้งเท้าหน้าไว้บนจานล่ะ? ... จานว่างแล้ว ยังหิวอยู่เหรอ? … อิบาระ ฉันให้เธอมากกว่านี้ได้ไหม? อิบาระ : ได้ครับ แต่อีกนิดเดียวเท่านั้นนะครับ สุนัขจะกินมาก เท่าที่เราให้ ดังนั้นระวังอย่าให้มากเกินไปล่ะครับ นางิสะ : …ตกลง เอาเลย บลัดดี้ แมรี่ ...อยากกินที่ฉันกินอยู่เหรอ? ขอโทษนะ ฉันให้ไม่ได้ หนังสือบอก ว่าอย่าให้อาหารคนกับสุนัข
17 ... และนี่เป็นอาหารที่อิบาระทำให้ฉัน … เข้าใจแล้วสินะ เด็กดี บลัดดี แมรี่ อิบาระ : ใต้เท้ายังไม่ได้แตะต้องอาหารเลยนะครับ อาหารไม่ถูก ปากรึเปล่าครับ? ถึงคุณจะบอกว่าอาหารพวกนี้อร่อย แต่ผมทำอย่างอื่นให้ได้หาก มันไม่ถูกใจคุณในตอนนี้ครับ! นางิสะ : …ไม่ต้องทำอะไรแล้วล่ะ ฉันแค่จดจ่ออยู่กับการดูเธอ มากเกินไปจนลืมกินเท่านั้น …ฉันจะกินเดี๋ยวนี้ …นี่อร่อยมากเลย ทำอาหารเก่งจังเลยนะ อิบาระ อิบาระ : ขอบคุณมากครับ ชมเกินไปแล้วล่ะครับ ผมเทียบกับ คุณชิอินะไม่ได้เลย! นางิสะ : อา… แบบนี้นี่เอง หมายถึงนิกิคุงสินะ …พอพูดถึงเขา แล้ว นายกำลังเรียนรู้การทำอาหารจากเขาใน Niki's Kitchen ใช่ ไหม?
18 อิบาระ : ครับ เขาสอนทุกอย่างตั้งแต่อาหารง่ายๆ ที่ไม่ต้องใช้มีด ไปจนถึงอาหารเลิศรสที่สร้างความประทับใจให้กับเชฟชั้นนำ ถือ เป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่ค่อนข้างมากเลยล่ะครับ และผมก็ไม่ใกล้เคียงเขาเลยในแง่ของการทำอาหารครับ อะฮ่า ฮ่า ☆ นางิสะ : …อาหารของนิกิคุงอร่อยมาก ฉันชอบนะ … ฉันชอบอาหารของอิบาระเหมือนกันและฉันไม่คิดว่า จำเป็นต้องเปรียบเทียบ … แทนที่จะตัดสินใจว่าอันไหนดีกว่า เราพูดว่าทั้งสองอย่างอร่อย ได้เลยไม่ใช่เหรอ? อิบาระ : โอ้ ผมปลาบปลื้มใจมากเลยล่ะครับ! ผมซาบซึ้งในความ มีน้ำใจของคุณจริงๆ ครับ ใต้เท้า! นางิสะ : ... ฉันแค่พูดความจริงน่ะ ... แต่ฉันก็ดีใจที่เห็นนายมีความสุขนะ อิบาระ : ( มีความสุข...? ผมเนี่ยนะ? ) ( แปลกมาก เขาเห็นเป็นแบบนั้นได้ยังไง )
19 นางิสะ : …หืมม? บลัดดี้ แมรี่ ทำไมถึงคาบสายจูงล่ะ? อิบาระ : ดูเหมือนเธอจะอยากเดินเล่นนะครับ ใต้เท้าว่าไงครับ? นางิสะ : ...ไว้กินข้าวเสร็จเราออกไปเดินเล่นกันนะ แมรี่ ช่วยรอ อีกหน่อยได้ไหม? …ขอบคุณนะ เด็กดีๆ อิบาระ : สื่อสารกับสุนัขได้ง่ายๆ เลยนะครับ! สมกับเป็นใต้เท้า เลยครับ! นางิสะ : ... เธอคือบลัดดี้แมรี่ต่างหาก อิบาระ : หืม? นางิสะ : ...เหมือนกับที่นายคือ 「อิบาระ」และฉันคือ「นางิสะ」 เด็กคนนี้ชื่อว่า 「บลัดดี้ แมรี่」 อิบาระ : ... โอ้ ขออภัยด้วยนะครับ! ผมควรจะเรียกเธอด้วยชื่อ สินะครับ
20 เพราะว่าผมไม่คุ้นเคยกับการเล่นกับสัตว์เลี้ยง มันเลยทำให้จิตใจ ผมหลุดลอยไป ต่อไปนี้ผมจะระวังให้มากขึ้นครับ นางิสะ : ... ขอบใจนะ ชื่อบลัดดี้ แมรี่เป็นของขวัญล้ำค่าจากฮิโย ริคุงและจุน …ดังนั้นเราควรทะนุถนอมไว้เช่นกัน ++ อิบาระ : ...เดินๆ อยู่จากนั้นก็หยุด เป็นเรื่องยากมากเลยนะครับ ที่จะคาดเดาว่า บลัดดี้ แมรี่จะทำอะไรต่อไป
21 นางิสะ : ฮ่ะๆ เธอก็เหมือนมนุษย์อย่างเราๆ …มนุษย์ยังเดินๆ หยุดๆ บนเส้นทางที่เรียกว่าชีวิตเลยนะ … ความคาดเดาไม่ได้ก็คล้ายกัน บางครั้งเราคิดว่าเราเข้าใจกัน และกัน แต่จริงๆ แล้วเราไม่ได้เข้าใจกันเลย ... แต่นั่นคือสิ่งที่ทำให้มนุษย์น่าสนใจ … ที่นี่เงียบสงบ ไม่มีร่องรอยของความขัดแย้ง ... นายอาจจะคิดว่ามันน่าเบื่อก็ได้ อิบาระ เพราะนายชอบ การเมืองและสงคราม อิบาระ : ไม่ ไม่เลยครับ! มันล้ำค่ามากเลยล่ะครับที่ได้ใช้เวลา ร่วมกับทุกคนแบบนี้! ผม ซาเอกุสะ อิบาระ มีความสุขมากเลยล่ะ ครับ! อะฮ่าฮ่า☆ นางิสะ : ... เขาพูดแบบนั้นล่ะ เยี่ยมไปเลยเนอะ บลัดดี้ แมรี่ อิบาระ : ( ทำไมเขาถึงคุยกับหมาอยู่เรื่อยเลยนะ? ใช่ว่ามันจะ ตอบได้ซะหน่อย ) ( ถึงจะพูดแบบนั้น... เอาจริงๆ นะ …เป็นเพราะบรรยากาศนี่ แหละที่ทำให้รู้สึกผิดไปหมด )
22 ( สนามรบที่เต็มไปด้วยกระสุนที่สาดมาคือที่ที่ผมอยู่ ผมอยากจะ เป็นอิสระจากหมาตัวนี้ —แล้วไปนั่งทำงานให้เร็วที่สุด ) นางิสะ : ... อิบาระ ดูเหมือนบลัดดี้ แมรี่อยากเดินไปตามถนน เส้นนั้นน่ะ อิบาระ : (… เขาได้พักก็ดีแล้ว การพักผ่อนอย่างเหมาะสมเป็นสิ่ง สำคัญสำหรับการรักษาสุขภาพให้แข็งแรงล่ะนะ ) อิบาระ : อั้ย อั้ย ♪ ผมจะไปกับคุณทุกที่ที่คุณไปเลยล่ะครับ! ˏˋ°•*⁀➷──────────── •
23 :: Autumn : Frontline Watchdogs :: เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 3 อิบาระ : (... ว่าแต่ หมาต้องเดินเท่าไหร่ถึงจะพอใจนะ มันเป็น เรื่องของเวลาหรือระยะทางมากกว่ากัน? ) ( ขณะที่บลัดดี้ แมรี่เดินเล่น เราก็ไปไกลจากเซย์โซวกันมากขึ้น แล้ว ถ้าพิจารณาทางกลับก็ควรมุ่งหน้ากลับตั้งแต่ตอนนี้) อิบาระ : ใต้เท้าครับ ผมคิดว่าเราควร— นางิสะ : ... อ่า สึคาสะคุง
24 สึคาสะ : สวัสดีครับ ผมสังเกตเห็นสุนัขพันธุ์ YORKSHIRE TERRIER ตัวนี้ จึงเข้ามาดูให้ชัดขึ้น ปรากฎว่าเจ้าของคือรุ่นพี่รันเอง สินะครับ เธอน่ารักมากเลย เธอชื่ออะไรเหรอครับ? …หยึย!? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!? มันเห่าผม! หนอย กล้าดียังไง...! นางิสะ : เธอชื่อบลัดดี้ แมรี่น่ะ เธอเป็นลูกของฮิโยริคุง ไม่ใช่ของ ฉัน สึคาสะ : บลัดดี้ แมรี่? ว้าว เป็นชื่อที่ค่อนข้างอันตรายเลยนะ ครับ เหมือนถูกอาบด้วยเลือดเลย นางิสะ : แต่เธอเป็นเด็กดีนะ เธอแค่กลัวเพราะต้องระวังคน แปลกหน้าเท่านั้น ... ใจเย็นนะ บลัดดี้ แมรี่ สึคาสะคุงไม่ทำร้ายเธอหรอก สึคาสะ : อ๊าาาง ดูเหมือนเธอจะถามด้วยสายตาแบบว่า 「จริงเหรอ? 」ด้วยล่ะครับ …มั่นใจได้เลยครับ เพราะว่าผมเป็น อัศวิน และผมจะไม่เหวี่ยงดาบไปทั่วโดยไม่ระวังครับ ♪
25 บลัดดี้ แมรี่ซัง …ชื่อเดียวกับราชินีที่เคยปกครอง ENGLAND มา ก่อน ขออนุญาตสัมผัสได้ไหมครับ? นางิสะ : ...ฮ่ะๆ บลัดดี้ แมรี่เดินไปหานายแล้ว สึคาสะ : เธอ CUTE มากเลยนะครับ อ๊าาาาง อยากลูบหัวเธอให้ จุใจเลยล่ะครับ...! แต่ถ้าผมโลภมากโดยไม่มีความไว้ใจอยู่ในความสัมพันธ์ เธอคง จะไม่ชอบผม ดังนั้นตอนนี้ผมควรยับยั้งชั่งใจเอาไว้ก่อนครับ อย่างน้อยก็ขอถ่ายรูปหน่อยนะครับ...รุ่นพี่รัน ขอถ่ายรูปเธอ หน่อยได้ไหมครับ? นางิสะ : ...ได้สิ ฮิโยริคุงชอบถ่ายรูปบลัดดี้ แมรี่และส่งมาในแช ทกลุ่มของ Eden หลายๆ รูปอยู่แล้ว สึคาสะ : ว้าว... ถ้าอย่างนั้นในแชทกลุ่มของรุ่นพี่คงจะเหมือน สวรรค์เลยสินะครับ …บลัดดี้ แมรี่ซัง ขอผมถ่ายรูปหน่อยนะครับ เอาล่ะ~ CHEESE...☆ ฮิฮิ ขอบคุณนะครับ เอาล่ะ เซฟแล้ว... มาคิดๆ ดู GROUP CHAT ของ Knights เป็น เหมือนกับความโกลาหลเลยล่ะครับ ทุกคนต่างก็โพสต์อะไรที่
26 อยากจะโพสต์กัน รุ่นพี่ริทสึโพสต์ภาพเบลอๆ ลึกลับๆ … รุ่นพี่นารุคามิลงภาพถ่าย เกี่ยวกับงานอดิเรกส่วนตัว รุ่นพี่เซนะลงทิวทัศน์เมืองฟลอเรนซ์.. นางิสะ : …แล้วเลโอคุงล่ะ? สึคาสะ : เลโอซังแชร์ภาพโน้ตเพลงตอนที่เขาอยากให้รุ่นพี่ริทสึ เล่นให้เขาฟังน่ะครับ และเขามักจะเผลอโพสต์ภาพหลายๆ ภาพพร้อมกัน แต่ละครั้ง ทำให้เรารู้สึกหนักใจมาก บางครั้งเขาก็น่าปวดหัวจริงๆ อิบาระ : —คุณสุโอครับ สึคาสะ : เหวอ?! รุ่นพี่ซาเอกุสะ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ? อิบาระ : ( รู้สึกเหมือนเขาไม่ได้สังเกตเห็นผม ผมก็เลยพยายาม เรียกความสนใจจากเขา ปรากฏว่าคิดถูกสินะ…)
27 อิบาระ : อ๊ะ ขออภัยที่ทำให้ตกใจนะครับ! ผมอยู่ที่นี่มาตลอด แต่ ดูเหมือนคุณจะสนใจการสนทนากับใต้เท้ามากจนไม่ทันสังเกตเห็น ผมเลยน่ะครับ สึคาสะ : นั่นสินะ ขออภัยที่หยาบคายนะครับ อิบาระ : อะฮ่าฮ่า อย่ากังวลไปเลยครับ ทั้งสองคนดูเหมือนจะเข้ากันได้ดีเลยนะครับ มาเป็นเพื่อนกันได้ ยังไงเหรอครับ? พวกคุณอยู่ต่างเอเจนซี่กัน ดังนั้นผมจึงสงสัยนิด หน่อยน่ะครับ นางิสะ : ...แบบนี้นี่เอง นายคิดว่าฉันกับสึคาสะคุงสนิทกันสินะ อิ บาระ? อิบาระ : แล้วไม่ใช่เหรอครับ? นางิสะ : ... ไม่แน่ใจ ฉันเริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นๆ หลังจากมา ที่ ES แล้วเท่านั้น … แต่ถ้านายรู้สึกว่าเราเข้ากันได้ดี มันก็ทำให้ฉันมีความสุขนะ
28 ... สึคาสะคุงเป็นสมาชิกของ BIBLION เหมือนกัน พอมีเวลาเรา ก็ได้อ่านหนังสือด้วยกันน่ะ สึคาสะ : ผมสนุกกับการคุยกับรุ่นพี่รันมากเลยล่ะครับ เพราะเขา เป็นคนขยันและมีมุมมองที่ไม่เหมือนใคร เมื่อวันก่อน เราได้พูดคุยกันอย่างสนุกสนานเกี่ยวกับอัญมณี ประจำวันเกิด และเขาก็มอบอัญมณี AMETRINE ให้ผมด้วยล่ะครับ มีคนบอกว่าสวมไว้แล้วจะดี ผมก็เลยพกมันติดตัวทุกครั้งที่ทำได้ ... ดูสิครับ นางิสะ : หินอเมทรินหมายถึง 「ความสามัคคี」 และ 「ความมั่นคง」ฉันคิดว่ามันเหมาะกับนาย ลีดเดอร์แห่ง Knights ... ขอบคุณที่พกมันไว้นะ ฉันแน่ใจว่าหินเองก็มีความสุขเช่นกัน สึคาสะ : ฮ่ะๆ ผมควรจะขอบคุณที่รุ่นพี่มอบมันให้กับผมครับ ผม จะพยายามแสดงให้เห็นถึงคุณภาพของมันครับ อิบาระ : (...แบบนี้นี่เอง เป็นเพราะพวกเขาอยู่ในกลุ่มเดียวกัน สินะ ดีใจจริงๆ ที่ได้เห็นว่าใต้เท้าไม่เพียงแต่เข้าร่วมกลุ่มเท่านั้นแต่
29 ยังมีส่วนร่วมในกิจกรรมด้วย ) ( ดูเหมือนว่าจะมีส่วนช่วยในการฝึกฝนตนเองของใต้เท้าสินะ การขอให้เขาเข้าร่วมกลุ่มเป็นการตัดสินใจที่ถูกจริงๆ ) นางิสะ : … คราวหน้าฉันจะให้หินเทอร์ควอยซ์กับนายนะ อิบา ระ อิบาระ : โอ้... ใต้เท้าก็จะให้ผมเหมือนกันเหรอครับ? นางิสะ : … อืม ฉันชอบสะสมอัญมณี และฉันก็มีค่อนข้างเยอะ ด้วย รายชื่ออัญมณีประจำวันเกิดแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ… ... แต่ฉันคิดว่าเทอร์ควอยซ์ที่เป็นสัญลักษณ์ของ 「การบรรลุ เป้าหมาย」 เหมาะกับนายดี อิบาระ อิบาระ : ( ผลกระทบของหินพลังงาน... ผมสงสัยเรื่องแบบนั้นมา ตลอด ผมเชื่อมั่นว่าผมจะแกะสลักเส้นทางของตัวเอง แต่…) อิบาระ : ขอบคุณมากนะครับใต้เท้า! ช่างมีน้ำใจจริงๆ นะครับ! อา ความมีน้ำใจของคุณช่างซาบซึ้งจนผมน้ำตาไหลเลยล่ะครับ! ถ้าเป็นหินจากใต้เท้าล่ะก็ ผมมั่นใจว่ามันต้องมีผลกระทบ
30 มหาศาลแน่นอนครับ! อนาคตผมจะต้องสดใสแน่ๆ อะฮ่าฮ่า ☆ ... โอ้? มีอะไรเหรอครับ บลัดดี้ แมรี่? ดึงกางเกงผมทำไมครับ? นางิสะ : ... เธออาจจะเบื่อเพราะเรามัวแต่ยืนคุยกันอยู่ตรงนี้ก็ได้ สึคาสะ : ขอโทษที่ทำให้การสนทนายืดเยื้อนะครับ และการพูดคุยกับพวกคุณก็สนุกมาก ฮ่ะๆ ดูเหมือนวันนี้จะเป็นวันของน้องหมานะครับ ก่อนหน้านี้ใน สวนสาธารณะ ผมได้พบกับไดคิจิซังกับเลออนซังด้วย อิบาระ : อืมมม ไดคิจิเป็นสุนัขของอาเคโฮชิซัง แต่เลออนนี่ เป็น ... ของคุณสึคินากะรึเปล่าครับ? สึคาสะ : เปล่าครับ ชื่อของพวกเขาอาจจะคล้ายกัน แต่จริงๆ แล้วมันคือสุนัขของรุ่นพี่โอกามิครับ เป็น CORGI ที่แสนน่ารัก รุ่นพี่อาเคโฮชิบอกว่าพวกเขาเพิ่งมาเล่นกันที่สวนสาธารณะ ดังนั้นพวกเขาอาจจะยังอยู่ที่นั่นก็ได้นะครับ อิบาระ : ใต้เท้าครับ เราเดินกันมามากพอแล้ว ทั้งคุณและสุนัข คงพอใจแล้วแน่ๆ ครับ
31 นางิสะ : …เราไปกันเลยไหมบลัดดี้ แมรี่? จากตรงนี้ไปอีกไกล มาก ฉันจะอุ้มไปเองนะ … มีอะไรเหรออิบาระ? อิบาระ : เปล่าครับ ไม่มีอะไรเลยสักนิด เราจะมุ่งหน้าไปที่ สวนสาธารณะกันสินะครับ! เข้าใจแล้วครับ! ซาเอกุสะ อิบาระคนนี้จะติดตามคุณไปทุกที่เลยล่ะครับ! อะฮ่า ฮ่า... ☆ ˏˋ°•*⁀➷──────────── •
32 :: Autumn : Frontline Watchdogs :: เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 4 อิบาระ : ( อ่า เรากำลังเคลื่อนตัวออกห่างจากเซย์โซวกันมากขึ้น เรื่อยๆ แล้ว…) ( ต้องพาหมาไปเดินเล่นอีกนานแค่ไหนกันนะ? ) อิบาระ : ใต้เท้าครับ เป้าหมาย—ไม่สิ อาเคโฮชิซังอยู่ตรงนั้นครับ นางิสะ : …อืม โคงะคุงก็อยู่ด้วย เหมือนอย่างที่สึคาสะคุงบอก เลย พวกเขากำลังเล่นกับสุนัขของตัวเองกันอยู่
33 บลัดดี้ แมรี่ …อยากเดินไหม? เอาล่ะ ฉันจะวางลงพื้นล่ะนะ …หืมมม เธอพุ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วเต็มพิกัดเลยนะ โคงะ : เอาล่ะ ฉันจะขว้างบอลล่ะนะ สาม สอง หนึ่ง… เหวอ?! ใครมาชนวะเนี่ย?! สุบารุ : ไง แมรี่! สวัสดี วันนี้ก็น่ารักเหมือนเดิมเลยนะ! ♪ มา นี่ม่ะ ขอกอดหน่อย! โคงะ : มาคนเดียวเหรอ? เจ้าของมัวทำอะไรอยู่? ไม่ใส่ใจเอาซะ เลย~ สุบารุ : แมรี่… จุนจุนกับโอฮี่ซังไปไหนซะล่ะ~? ... อ๊ะ บารี่กับนางิสะซังมาแล้ว! งาย~♪ อิบาระ : (... มนุษย์สองคน หมาสองตัวกับของเล่นที่กระจัด กระจายอยู่บนพื้น ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเล่นเกมกันอยู่สินะ)
34 อิบาระ : แหมๆ ! สวัสดีครับ อาเคโฮชิซังกับคุณโอกามิ! คุณไดคิ จิและคุณเลออนก็เช่นกันนะครับ วันทยาหัตถ์~ ☆ โคงะ : อะไร แกรู้จักชื่อเลออนได้ไง? สุบารุ : ฉันเคยแนะนำไดคิจิให้รู้จักมาก่อนเหรอบารี่~? จำไม่เห็น ได้เลยแฮะ อิบาระ : อะฮ่าฮ่า ผมมีข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงในหอพักในระดับ หนึ่งครับ สุบารุ : งี้นี่เอง บารี่ ดูเหมือนนายจะชอบสังเกตผู้คนและสิ่งต่างๆ รอบตัวสินะ ถ้างั้น แสดงว่าวันนี้บารี่กับนางิสะซังรับหน้าที่พาแมรี่มาเดินเล่น เหรอ? จำได้ว่าแมรี่เป็นลูกของ Eden นี่เนอะ นางิสะ : …เปล่า เธอเป็นลูกของ Eve …เป็นลูกสาวสุดที่รักของฮิ โยริคุงกับจุน … เราแค่ดูแลเธอในขณะที่พวกเขาไปทำงานน่ะ ... เห็นได้ชัดเลยว่าบลัดดี้ แมรี่กับสุนัขของพวกนายเข้ากันได้ดี
35 ทีเดียว … นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ พวกเขาเข้ากันได้ดีเพราะเป็นสุนัขกัน ทั้งหมดรึเปล่า? โคงะ : เปล่า ไม่ใช่หรอก~ ไม่ใช่ว่าหมาทุกตัวจะเข้ากับหมาตัว อื่นได้ดี ถ้านิสัยไม่ตรงกันก็ทะเลาะกันได้เหมือนกัน แมรี่เองก็ไม่มีข้อยกเว้น~ ตอนแรกเธอก็กลัวเลออนกับไดคิจิมาก สุบารุ : อื้ม ตอนที่เธอมาที่นี่ครั้งแรก เธอมักจะเอาตัวไปเบียดกับ จุนจุนเสมอเลย ได้ยินมาว่าเธอเครียดตอนที่มีหมาตัวอื่นอยู่รอบๆ มากมาย ดังนั้นตอนแรกเราเลยได้แค่ทักทายเธอไวๆ แทน แต่พอเจอกันที่ลานของหอพักหลายครั้งเข้า เธอก็เริ่มเชื่อใจเรา แล้วน่ะ ตอนนี้เธอเป็นเพื่อนที่ดีกับไดคิจิและเลออนแล้ว! ตั้งตารอที่จะมี ช่วงเวลาดีๆ กับเธอมากขึ้นนะแมรี่ ☆ โคงะ : หา? ว่าไง แมรี่... อ้อ สนใจลูกบอลของเลออนเหรอ? มันจะส่งเสียงหวีดๆ ตอนที่กัดลงไปด้วย เจ๋งมากเลยใช่ไหม ♪
36 สุบารุ : เด็กๆ พวกนี้ไม่ค่อยได้เล่นด้วยกันในสวนสาธารณะ ปล่อยให้แมรี่เล่นกับพวกเขาดีไหม? พวกนายสองคนโอเครึเปล่า? นางิสะ : …ได้สิ ไปได้เลย โคงะ : เฮ้ยๆ แกจะยืนดูเฉยๆ เหรอ? ปกติเจ้าของต้องเล่นกับ หมาของตัวเองสิ เอ้า ถือลูกบอลไว้ อิบาระ : เอ๋? ผม… สุบารุ : นายชอบจานร่อนมากกว่าลูกบอลเหรอ? ไม่มีปัญหา ฉัน ให้นายยืมของฉันก็ได้นะ ☆ อิบาระ : ( ไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย…) นางิสะ : …♪ อิบาระ : ( ปฏิเสธไม่ได้เลยเวลาที่ใต้เท้าเบิกตากว้างมองด้วย สายตาคาดหวังแบบนั้น…)
37 อิบาระ : …ด้วยความเคารพ ขออนุญาตโยนบอลนะครับ! แทรกซึม โจมตี... พิชิต~☆ โคงะ : ตะโกนแปลกเกินไปแล้ว… เลออน ไปคาบมา! สุบารุ : พิชิต! ☆ ลุยเลย ไดคิจิ! นางิสะ : …ไปเลย บลัดดี้ แมรี่ อิบาระ : ( อืม... บางทีสัญชาตญาณในการต่อสู้ของหมาก็ไม่ได้ หายไปซะหมดสินะ ) ( ถึงจะถูกเลี้ยงไว้แต่หมาก็ยังวิ่งได้เร็วอยู่ดี แต่ว่านะ…) สุบารุ : เย้! ไดคิจิชนะแล้ว! ทำได้ดีมาก~ ฉันจะชมให้เยอะๆ เลย เด็กดี เด็กดี ☆ โคงะ : น่าเสียดายจริงๆ เลออน คราวนี้ไปคาบมาให้ได้ล่ะ… ลุย เลย! อิบาระ : ( เธอได้แต่วิ่งตามอีกสองตัว ไม่มีโอกาสได้จับเหยื่อเลย)
38 นางิสะ : ... ดูเหมือนบลัดดี้ แมรี่กำลังสนุกเลยนะ ดีใจจังที่เราพา เธอมาที่นี่ อิบาระ : … ครับ นั่นสินะ อิบาระ : ( บางทีเธออาจลืมเขี้ยวของตัวเองไปแล้วก็ได้ เพราะ เธอได้รับความรักจากฝ่าบาทฮิโยริรึเปล่านะ? ) ( ถ้าดูจากรูปลักษ์ของเธอแล้ว ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอจะออก กำลังกายไม่เก่ง…) โคงะ : รับได้สวย! ทำได้ดีมากเลออน! สมกับเป็นหมาต้อนสัตว์ จริงๆ ♪ อิบาระ : …สุนัขต้อนสัตว์? ด้วยรูปลักษณ์นั้นน่ะเหรอครับ? โคงะ : รูปลักษณ์นั้นเรอะ? แล้วมีปัญหาอะไรรึไง? อิบาระ : อ้อ ขอโทษครับ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น …ขออภัย ด้วยนะครับ! เพราะว่าคุณเลออนดูน่ารักมาก สำหรับผมแล้ว มองแวบแรกเขา ไม่เหมือนสุนัขล่าสัตว์เลยน่ะครับ...♪
39 โคงะ : เห เรียกว่าเจ๋งน่าจะดีกว่านะ… แต่ถูกชมก็ถือว่าไม่เลว ล่ะมั้ง เลออนเป็นหมาพันธุ์เวลส์ คอร์กี้ เป็นหมาประเภทหนึ่งที่มักใช้ เลี้ยงแกะและเลี้ยงวัว หน้าที่ของพวกมันคือป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยง หนีออกจากฟาร์ม ถ้าพวกมันตัวใหญ่ก็อาจถูกฝูงสัตว์เตะได้ใช่ไหม? เพราะแบบนั้น เขาเลยเลือกเจ้าพวกขาสั้นพวกนี้มาทำงาน อิบาระ : แบบนี้นี่เองครับ จับคู่ความสามารถที่เหมาะสมกับ ตำแหน่งที่เหมาะสมสินะครับ อิบาระ : ( พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว คุณสุโอเรียกบลัดดี้ แมรี่ว่าเป็น ยอร์คเชียร์ เทอร์เรียร์สินะ ) ( สายพันธุ์นี้มีบทบาทเหมือนกับเวลส์ คอร์กี้รึเปล่า ลองหาดู ในเน็ตดีกว่า ) ... หืม? สุนัขติดตาม? สุนัขสายพันธุ์ที่เคยล่าหนูในโรงงาน… (มันเขียนไว้ว่า พอเวลาผ่านไป พวกมันก็กลายเป็นสุนัขของเล่น) ( ดูจากทักษะการล่าที่ปฏิเสธไม่ได้แล้ว หมาพันธุ์นี้ลงเอยแบบนี้ ได้ยังไงกันนะ... น่าเสียดายจริงๆ )
40 :: Autumn : Frontline Watchdogs :: เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 5 <ซาเอกุสะ อิบาระ -วัยเด็กบนสนามซ้อมของบริษัททหารเอกชน> อิบาระ : … อิบาระ : ( หิวชะมัด ส่วนแบ่งภาคสนามกำลังจะหมดแล้ว โชคร้ายจริงๆ …แต่ตราบใดที่ยังไม่หิวตาย ฉันจะไม่กินแมลงเป็นอัน ขาด)
41 เฮ้อ... ต้องรอสแตนด์บายไปอีกนานแค่ไหนกันนะ? ... จะต้องคลานอยู่ในนรกนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันนะ? ... หืม? เสียงหมาเห่า อ่า พื้นที่ฝึกซ้อมใกล้ๆ นี่กำลังฝึกสุนัขทหารสินะ การฝึกของเราคือการทำให้แม้แต่ผู้ใหญ่พวกนั้นยังต้องกรีดร้อง แต่พวกหมาโชคดีกว่ามาก พวกมันแค่ต้องทำงานเล็กน้อยและ ได้รับอาหารเป็นรางวัลทันที อึ่ก ไม่ยุติธรรมเลย… ++
42 อิบาระ : …อาหารครับ บลัดดี้ แมรี่ อิบาระ : ( ต้องขอบคุณใต้เท้าที่คอยดูแลหมาให้ ผมถึงหลับได้ พอสมควร ตอนนี้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาแล้ว ) ( แต่การฝันถึงอดีตอาจเป็นข้อเสียของการนอนนานเกินไปก็ได้) (....ถ้าเทียบกับที่ที่ผมไปในสมัยนั้น ที่นี่เป็นเหมือนสวรรค์เลยล่ะ ) ( ในตอนนั้น ทุกๆ วัน ชีวิตเหมือนกับอยู่บนเส้นด้าย ปล่อยให้ วิญญาณและร่างกายเหนื่อยล้าและมีหลายครั้งที่อยากฆ่าครูฝึกคน นั้น…) ( แต่ครูฝึกปีศาจผู้เหี้ยมโหดคนนั้นได้กลายร่างเป็นหมาบ้านใส่ ปลอกคอที่น่าสมเพชและกระดิกหางให้เจ้านายไปแล้ว ) ( อ่า… ถ้านี่คือสนามรบล่ะก็ ผมคงโค่นเขาลงได้ในพริบตาเลย ล่ะ) อิบาระ : …มีอะไรเหรอครับ บลัดดี้ แมรี่? ยังต้องการอาหารเพิ่มงั้นเหรอครับ? โลภมากจังเลยนะครับ หวัง ว่าคุณจะเรียนรู้จากตัวผมในอดีตสักหน่อย หากผมทำตัวเหมือนคุณ
43 ล่ะก็ ครูฝึกคงจะ— …อ่า จริงด้วย ฮึฮึ ได้ความคิดดีๆ แล้ว...☆ ++ อิบาระ : (... ฮึฮึ เจอตัวแล้ว ) อิบาระ : โอ้ นั่นยูซึรุไม่ใช่เหรอครับ! ช่างบังเอิญจริงๆ ที่ได้พบ คุณที่นี่! ยูซึรุ : ... อิบาระ อยู่ในห้องสมุดช่วยเงียบ—!?
44 อิบาระ : โอ้ มีอะไรเหรอครับ? ยูซึรุ : นั่น... เจ้าตัวขนดกที่คุณอุ้มไว้นั่นมัน… อิบาระ : หยาบคายจังเลยนะครับที่เรียกเธอว่าขนดก เธอเป็นที่ รู้จักในนาม 「อัญมณีเคลื่อนที่ได้」 เลยนะครับ และชื่อของเธอคือบลัดดี้ แมรี่! เธอเป็นสุนัขอันเป็นที่รักของฝ่า บาทฮิโยริครับ ขณะนี้ฝ่าบาทฮิโยริไปทำงานอยู่ ดังนั้นซาเอกุสะ อิบาระผู้นี้จึง ได้รับความไว้วางใจให้ดูแลเธอครับ! แต่การดูแลสัตว์ไม่ใช่จุดแข็งของผม ดังนั้นผมจึงประสบปัญหา เล็กน้อยครับ… เพราะฉะนั้น! ผมเลยอยากขอคำแนะนำจากคุณครับ ยูซึรุ เพราะคุณเป็นพ่อบ้านชั้นยอด! ยูซึรุ : บ...แบบนี้นี่เอง… อิบาระ : ทำไมถึงถอยออกไปล่ะครับ? มั่นใจได้เลยครับว่าบลัดดี้ แมรี่ไม่กัด
45 อิบาระ : เธอไม่น่ารักเหรอครับ? ดูเธอสิครับ~ ดูสิ~♪ ยูซึรุ : ย...หยุดนะครับ ไม่จำเป็นต้องพาเธอเข้ามาใกล้ขนาดนี้ก็ ได้ กระผมเห็นเธอจากตรงนี้ชัดเจนแล้วครับ...! อิบาระ : ( ฮึฮึ… ลางสังหรณ์ไม่ผิดเลย เขากลัวหมาจริงๆ ด้วย ) ( เขารักษาระยะห่างจากหมาตั้งแต่ตอนอยู่ที่ศูนย์ฝึกทหาร ดู เหมือนว่าความกลัวหมาของเขาจะยังคงหยั่งรากลึกอยู่ ) ( ผู้ชายที่สามารถเผชิญหน้ากับศัตรูได้เพียงลำพังแต่ดันกลัวหมา ... เพราะอะไรกันนะ? ) ( เป็นไปได้ไหมที่เขาเปรียบเทียบสถานการณ์ของตัวเองเข้ากับ
46 หมาและพัฒนาความรู้สึกดูถูกและความรังเกียจต่อสายพันธุ์ เดียวกัน? ) (...แต่เหตุผลมันไม่สำคัญเลย ไม่ว่ายังไง ตราบใดที่สามารถสร้าง ปัญหาให้เขาได้ผมก็ความสุขแล้ว! ) อิบาระ : ที่บ้านฮิเมะมิยะก็มีสุนัขด้วยใช่ไหมครับ? ดังนั้นคุณควร มีประสบการณ์ในการดูแลสุนัขมาแล้ว ช่วยแนะนำผมบ้างสิครับ! ผมจะขอบคุณมาก…☆ ยูซึรุ : …กระผมไม่แน่ใจว่าจะสามารถช่วยอะไรได้บ้าง บางครั้ง กระผมดูแลสุนัขก็จริง แต่ปกติแล้ว คนที่เหมาะสมจะได้รับ มอบหมายให้ทำงานนั้นครับ ตั้งแต่ย้ายมาที่เซย์โซวกัน กระผมก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้นเลย อิบาระ : โอ้ น่าผิดหวังจริงๆ ครับ ผมหวังพึ่งคุณแท้ๆ อิบาระ : (... ล้อเล่นน่ะ ทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดไว้เลย.. ยูซึรุ ผมแค่พูดแบบนั้นเพื่อเห็นสีหน้าคุณทุกข์ใจเท่านั้นเองครับ ☆ )
47 ยูซึรุ : ถ้าเกี่ยวกับสุนัขล่ะก็ กระผมเชื่อว่าสมาชิกของ อนิ มอล จะรู้ดีกว่าครับ แม้ว่าจะเป็นเพียงชั่วคราว แต่คุณก็ยังได้รับความไว้วางใจฝาก ชีวิตเอาไว้ ดังนั้นอย่าหละหลวมและประมาทนะครับ อิบาระ อิบาระ : ( ฮึ่ม มาทำตัวสูงส่งยิ่งใหญ่ไปเพื่ออะไร…) อิบาระ : อั้ย อั้ย ☆ ผมจะดูแลเธออย่างสมบูรณ์แบบเลยล่ะครับ อะฮ่าฮ่า...☆ ++
48 <ประมาณ 13.00 น.> อิบาระ : เอาล่ะ มาเริ่มการออกกำลังกายยามบ่ายกันดีกว่า ครับบลัดดี้ แมรี่! …หือ? ทำไมถึงเอียงคอแบบนั้นล่ะครับ? คุณชอบออกกำลังกาย ไม่ใช่เหรอ? อิบาระ : ( ยังจำได้อยู่เลยว่าสุนัขทหารถูกฝึกฝนยังไง ความทรง จำยังแจ่มชัดมากจนฝันถึงมันด้วยซ้ำ ) แม้ว่าสายพันธุ์จะต่างกัน แต่เธอก็ยังเป็นหมาอยู่ดี… แต่เดิมบ
49 ลัดดี้ แมรี่เป็นสุนัขติดตาม ดังนั้นเธอก็น่าจะเพลิดเพลินไปกับเรื่องนี้ สิ… อิบาระ : ครับ ผมจะฝึกความแข็งแกร่งทางกายภาพขั้นพื้นฐานและ ความสามารถในการติดตามให้ ผมจะช่วยดึงศักยภาพสูงสุดของคุณ ออกมาเองครับ เอาล่ะครับ พุ่งตัวไปราวกับสายลมเลยสิครับ บลัดดี้ แมรี่! ˏˋ°•*⁀➷──────────── •
50 :: Autumn : Frontline Watchdogs :: เพลงวอลทซ์ของสุนัขจรจัด / EP 6 อิบาระ : ( ...ดูเหมือนเป็นการตัดสินใจที่ดีจริงๆ ที่เตรียม 「โดรนหนู」ให้เธอด้วย ผมสามารถออกกำลังกายบลัดดี้ แมรี่ได้ด้วย การควบคุมโดรนจากโทรศัพท์) ( มันถูกออกแบบมาเพื่อการรวบรวมข้อมูล เลยไม่คิดว่ามันจะมี ประโยชน์ในสถานการณ์แบบนี้ แต่ผมจะใช้ทุกอย่างที่หาได้— ) ( และจะถือว่านี่เป็นการทดสอบความทนทานของโดรนด้วย )