หรังสือเรียนมาตราตัวสะกด ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3

38 บทอ่านร้อยกรองแม่ กง กุ้งกั้งทั้งลิงค่าง ทั้งĂึ่งĂ่างและคางคก กระจงกลัüงูฉก มĂงจิ้งจกĂยู่ข้างฝา กระทิงล้Ăจิงโจ้ เจ้าÿิงโตกินกิ้งก่า Āงÿ์ขาüนางพญา เĀล่าฝูงปลาüายเüียนüน ด้üงกüางแร้งชะนี ต่างüิ่งĀนีทุกแĀ่งĀน เÿืĂโคร่งลายน่ายล Ăย่าซุกซนĀลงใกล้มัน ชุติมนฑณ์ อิ่มสำอางค์ ปาริชาต ทิทา

39 เพื่อนของฉัน นทีเป็นเด็กที่เป็นมิตร และจิตใจดี ทำใĀ้นทีมีเพื่ĂนเยĂะ เพื่ĂนขĂงนที มีรูปร่างและลักþณะนิÿัยที่แตกต่างกัน มานะมีรูปร่างĂ้üน แต่มานะเป็น คนจิตใจดีชĂบแบ่งขนมใĀ้เพื่ĂนทานĂยู่เป็นประจำ มาลาเป็นผู้Āญิงตัüเล็ก แต่มาลาจะคĂยเตืĂนĀรืĂใĀ้คำแนะนำเพื่Ăนทุกครั้งเมื่Ăเพื่ĂนมีปัญĀา นุกุลเป็นคนที่มีรูปร่างผĂมแต่นุกุลเป็นคนที่กล้าĀาญและปกป้Ăงเพื่ĂนเÿมĂ ถึงเพื่ĂนขĂงนทีจะมีรูปร่างและนิÿัยที่ต่างกัน แต่นทีก็รักเพื่ĂนขĂงเขามาก และนทีขĂดีใจที่มีเพื่Ăนที่แÿนดีแบบนี้ ชุติมนฑณ์ อิ่มสำอางค์ ปาริชาต ทิทา

40 ใĀ้นักเรียนแต่งประโยค โดยใĀ้คำในมาตราแม่กงอย่างน้อย 1 คำ 1................................................................................................. 2................................................................................................. 3................................................................................................. 4................................................................................................. 5................................................................................................. 6................................................................................................. 7................................................................................................. 8................................................................................................. 9................................................................................................. 10............................................................................................... ผึ้ง กุ้งแĀ้ง Āน้าแล้ง ช้าง กิ่งไม้ ล้าง ขิง ลิง Ă่าง Ăึ่งĂ่าง กางเกง กุ้ง

41 มาตราตัวÿะกด กน ความĀมายของมาตราตัวÿะกด กน มาตราตัüÿะกด กน คือ พยัญชนะที่เป็นตัüÿะกดในมาตราตัüÿะกด กน คือ อ่านออกเÿียง น เช่น กิน เขียน Āัน แคน โขน ขุน ชัน นูน กวน ปืน ปีน ขึ้น ปูน ฟัน นอน คน กัน มัน ดิน จาน ฝน Ā่าน เล่น ทัน โคลน Āนอน กลอน Āมอน เตือน เรือน บ้าน เรียน วัน เขียน บาน จาน อ่าน เทียน พิน ชิน แÿน แกน วอน Āวน อ้วน เดิน นาน โอน เกิน จน ขน เพื่อน เดือน ชวน ทน ริน พาน ท่อน ก้อน งาน ช้อน แว่น Āอน แขน ร้อน แบน แตน ด้าน ÿิ้น แผ่น Āอน แดน

42 ฝึกอ่านÿะกดและแจกลูกคำ คำ ÿะกดว่า ความĀมาย กิน กอ - อิ - นอ - กิน เคี้ยü เช่น กินĀมาก, เคี้ยüกลืน เช่น กินข้าü, ดื่ม เช่น กินนํ้า,ใĀ้ล่üงลำ คอลงไปÿู่กระเพาะ จาน จอ - อา- นอ - จาน ภาชนะรูปแบน ๆ ÿำĀรับใÿ่ÿิ่งของต่าง ๆ นอน นอ - ออ - นอ - นอน เอนตัüĀรือทอดตัüลงกับ พื้นĀรือที่ใด ๆ เพื่อพักผ่อน เขียน ขอ - เอีย - นอ - เขียน ขีดใĀ้เป็นตัüĀนังÿือĀรือ เลข,ขีดใĀ้เป็นเÿ้นĀรือรูป ต่าง ๆ, üาด, แต่งĀนังÿือ ฝน ฝอ - โอ๊ะ - นอ - ฝน นํ้าที่ตกลงมาจากเมฆเป็น เม็ด ๆ

43 Āนอน Āอ - นอ - ออ - นอ - Āนอน ชื่อตัüอ่อนของแมลงĀลาย ชนิดเมื่อฟักออกจากไข่ มีลักþณะอ่อนนุ่ม ลำตัüเป็นปล้อง มีรูปร่างĀลายแบบ ÿ่üนใĀญ่เป็นรูปทรง กระบอก มีขาĀรือไม่มีขา เคลื่อนที่โดยการเดินĀรือ คืบคลาน ปืน ปอ - อือ - นอ - ปืน อาüุธÿำĀรับยิงใĀ้ลูกออกจ ากลำกล้องด้üยกำลังดินระ เบิดĀรือแรงอัดดันด้üยลม เป็นต้น

44 ตัวอย่างประโยค ❖ แม่ซื้อจานที่ร้านค้า ❖ ฉันเดินไปโรงเรียนกับเพื่อน ❖ พ่ออยู่ในÿวนĀลังบ้าน ❖ ยายÿอนใĀ้ฉันเป็นคนดี ❖ เดือนตื่นนอนแต่เช้า

45 ตื่นเช้าไปโรงเรียน เช้าที่เริ่มใĀม่ ท้Ăงฟ้าแจ่มใÿ Āัüใจÿุขÿันต์ üันแรกขĂงการไปโรงเรียน ทั้งพ่Ăและแม่ตื่นเต้น ยกใĀญ่ เด็กĀญิงใจดี ตื่นเเต่เช้า ล้างĀน้า แปรงฟัน และ รับประทานĂาĀารเช้า รีบเเต่งตัüไปโรงเรียนüันเเรก เด็กĀญิงใจดีไปโรงเรียนÿาย ในตĂนเช้าĀลังเข้าเเถü Āน้าเÿาธงคุณครูจะใĀ้นักเรียนเก็บขยะคนละ 5 ชิ้น แล้ü นำมาแลกนมĂัดเม็ด แต่เด็กĀญิงใจดีมาไม่ทันเข้าเเถüĀน้า เÿาธง ที่โรงเรียนขĂงเด็กĀญิงใจดีใĀ้นักเรียนมาโรงเรียนแต่เช้า และเข้าแถü Āน้าเÿาธงในเüลา 08.00น. กิจกรรมĀน้าเÿาธงนักเรียนทุกคนร่üม ทำกิจกรรม ทั้งเข้าแถüร้Ăงเพลงเคารพธงชาติ กิจกรรมน้ĂงไĀü้พี่ และฟัง คุณครูพูดคุยĀน้าเÿาธง ครูใĀญ่ได้บĂกกับนักเรียนทุกคนü่า “เป็นนักเรียน ต้Ăงมาโรงเรียนแต่เช้า เพื่Ăเป็นการเตรียมตัüในการเรียน แต่เด็กĀญิงใจดีที่มาÿายในüันแรก เมื่Ăมาถึงเด็กĀญิงใจดีก็ต้Ăงเข้า Ā้Ăงเรียน เพราะถึงเüลาเรียนเเล้ü จึงไม่ได้ทำกิจกรรมเก็บขยะแลกขนม üันต่Ăมาเด็กĀญิงใจดีจึงตั้งใจตื่นแต่เช้า และบĂกคุณพ่Ăคุณแม่ü่า “โรงเรียน Āนูต้Ăงไปโรงเรียนแต่เช้า” “Āนูจะได้มีเüลาเตรียมตัüก่Ăนเข้าเรียนกับเพื่Ăน

46 ๆ ในĀ้Ăงเรียน” ดังนั้น เด็กĀญิงใจดีจึงตั้งใจตื่นแต่เช้าทุกüันในüันจันทร์ถึง üันýุกร์เพื่ĂไปโรงเรียนใĀ้ทัน ในตĂนเช้าเด็กĀญิงใจดีจึงรีบเร่ง Ăาบน้ำ เเต่งตัüใĀ้ÿะĂาด รับประทานĂาĀารเช้า และใĀ้คุณพ่Ăและคุณแม่ พาไปÿ่งที่ โรงเรียนก่Ăนเüลาเข้าแถüขĂงโรงเรียน เด็กĀญิงใจดีมาถึงเป็นคนแรก และได้เก็บขยะแลกขนม เด็กĀญิงใจดีดีใจมาก Ăยากมาโรงเรียนเช้าทุกüัน นาราทิพย์ แจ่มแก้ว

47 บทอ่านร้อยกรอง แม่กน ตื่นเช้ามาโรงเรียน เพื่ĂĂ่านเขียนเรียนĀนังÿืĂ คüามรู้ฝึกฝนคืĂ ÿิ่งต้Ăงทำไม่รĂนาน เüลานั้นÿำคัญ มาพร้Ăมกันมีเพื่ĂนใĀม่ เรื่Ăงเรียนต้Ăงใÿ่ใจ รีบเร่งไซร้ไปใĀ้ทัน เด็กดีน่ายกย่Ăง ตรงเüลาต้Ăงแบ่งปัน ตั้งใจทำทุกüัน เพื่Ăคüามฝันที่ยั่งยืน นาราทิพย์ แจ่มแก้ว

48 มานพมาÿาย มานพเป็นนักเรียนที่ชĂบมาโรงเรียนÿาย มานพมาÿายทุกüัน จนกลายเป็นนิÿัย üันĀนึ่งมานพมาโรงเรียนและพบü่าเพื่ĂนในĀ้ĂงเรียนขĂง มานพĀายไป และไม่มีใครĂยู่ในĀ้Ăง มานพจึงตามĀาเพื่Ăน และได้พบü่า คุณครูพาเพื่Ăนไปต่Ăแถüรับขนม มานพจึงต้Ăงตามเพื่ĂนไปทีĀลัง เมื่Ăคุณครู เĀ็นจึงÿĂนมานพü่า “การมาโรงเรียนÿายเป็นÿิ่งที่ไม่คüรทำ เพราะจะทำใĀ้ ไม่ได้เตรียมตัüเข้าเรียน” การตรงต่Ăเüลานักเรียนทุกคนต้ĂงมาใĀ้ตรงเüลา พüกเราเป็นนักเรียน เราเกิดมาเป็นคนจึงต้ĂงĀมั่นฝึกฝนใĀ้ตรงเüลา üันคืนไม่คĂยท่าüันเüลา ไม่เคยคĂยใคร มานพต้ĂงปรับปรุงตัüเĂงและมาโรงเรียนใĀ้ทันเข้าเรียน นาราทิพย์ แจ่มแก้ว

49 ใĀ้นักเรียนüงกลมคำที่ÿะกดด้üยมาตราตัüÿะกดแม่กน จาน คุก กา องุ่น น้ำ บ้าน Ā่าน แมü อ้üน ผ้าĀ่ม ลัง ค้อน

50 แก้ü มัน เนย นก Āมüก ดาü เทียน กลอง

51 มาตราตัüÿะกด กบ คüามĀมายของมาตราตัüÿะกด กบ มาตราตัüÿะกด กบ คืĂ พยัญชนะที่เป็นตัüÿะกดในมาตราตัüÿะกด กบ คืĂ Ă่านĂĂกเÿียง บ เช่น ÿิบ เฉียบ กราบ จีบ บีบ กบ ฉบับ นับ ลูบ กลีบ Āยาบ ปราบ ครีบ เคลือบ เพียบ ครบ เล็บ คีบ ทึบ รüบ ละโมบ นาบ ลบ ตะเกียบ เรียบ ขนบ Āลับ งอบ ÿอบ Āอบ Āีบ ถีบ Āยิบ แถบ แบบ คาบ ดิบ จอบ ตับ üูบ เพียบ เทียบ ดาบ ÿาบ แÿบ แĀบ ตะขาบ จับ ขับ กับ งับ ทับ ลับ ปรับ รีบ พับ คีบ ขับ ตะขบ คราบ บüบ ตบ คüบ รüบ กระติบ พริบ เก็บ เย็บ เจ็บ กรอบ ดับ ตลับ

52 ฝึกอ่านÿะกดและแจกลูกคำ คำ ÿะกดü่า คüามĀมาย Āีบ ĀĂ - Ăี - บĂ - Āีบ ภาชนะÿำĀรับใÿ่ÿิ่งขĂงรูปทรง ÿี่เĀลี่ยมมีฝา เช่น Āีบผ้า Āีบÿมบัติ เล็บ ลĂ - เĂะ - บĂ - เล็บ ÿ่üนที่เป็นแผ่นแข็งคลุมบนปลายนิ้ü เพื่Ăปกป้Ăงผิüปลายนิ้ü ĀรืĂช่üยใĀ้ Āยิบจับÿะดüกขึ้น บüบ บĂ - Ăัü - บĂ - บüบ ชื่Ăไม้เถาĀลายชนิดในÿกุล Luffa üงý์ Cucurbitaceae ใบค่Ăนข้าง กลม ขĂบใบเü้าเข้าĀากลางใบ ดĂกÿีเĀลืĂง ผลกินได้ ดาบ ดĂ - Ăา - บĂ - ดาบ ĂาüุธมีคมชนิดĀนึ่ง ลักþณะยาü มีด้าม ปลายแĀลม ÿันแĂ่นลง ปลายโค้งงĂนขึ้น

53 ตะเกียบ ตĂ - Ăะ - ตะ - กĂ- เĂีย - บĂ - เกียบ เครื่Ăงใช้ÿำĀรับคีบĂาĀารเป็นคู่ ๆ ทำด้üยไม้ พลาÿติก งาช้าง เป็นต้น คาบ คĂ - Ăา - บĂ - คาบ การเĂาปากĀรืĂÿิ่งที่มีลักþณะ Ăย่างปากงับĀนีบไü้โดยปริยายซึ่ง ĀมายถึงĂาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คาบข่าüไปบĂก กลีบ กĂ - ลĂ - Ăี - บĂ - กลีบ ÿ่üนที่เป็นแผ่นบาง ๆ Ăยู่รĂบเกÿร ดĂกไม้เรียงĀรืĂซ้Ăนกันเป็นชั้น ๆ ÿิ่งที่มีลักþณะเป็นแผ่นĀรืĂชิ้น คล้ายกลีบดĂกไม้ ตัüอย่างประโยค ❖ จ๋าพับผ้าเรียบร้Ăย ❖ มานีĀยิบผลไม้ ❖ ครูใช้จĂบขุดดิน ❖ มานะĀยิบตะเกียบในถ้üย ❖ แม่กับพ่ĂเปิดĀีบ

54 คนไทยใจงาม üันนี้ที่โรงเรียนพานักเรียนไปเที่ยüÿüนÿัตü์ เด็กทุกคนชĂบดูยีราฟ เพราะตัüมันÿูง ขายาü เด็กทุกคนมีคüามÿุขและเพลิดเพลินกับการมาเที่ยü โดยมีคุณครูแก้üเป็นผู้ดูแลเด็กนักเรียนทุกคน นักเรียนÿĂงคนชื่ĂĀนูนิดและ ĀมูĀüานได้ยินเÿียงรถไĂýกรีมผ่านมาĀนูนิดชüนĀมูĀüานไปซื้ĂไĂýกรีม ĀมูĀüานเลืĂกไĂýกรีมÿ้มแท่งคู่ จะได้แบ่งเพื่Ăนกิน

55 ขณะนั้นมีเด็กĀญิงตัüน้Ăยกำลังยืนร้ĂงไĀ้ Āนูนิดจึงเข้าไปทักทาย “น้Ăงเป็นĂะไร ร้ĂงไĀ้ทำไม” ด้üยคüามที่ĀนูนิดและĀมูĀüานตัüโตกü่า เด็กĀญิงตัüน้Ăยคนนั้นจึงได้แÿดงคüามเป็นพี่ ÿงÿัยและเข้าไปทักทาย ถามเด็กĀญิงตัüน้Ăยคนนั้น เด็กĀญิงตัüน้ĂยตĂบü่า “ทำไĂýกรีมตก Ăดกินเลย” ĀมูĀüานจึงÿงÿารที่น้Ăงเด็กĀญิงคนนั้นร้ĂงไĀ้ จึงได้แบ่ง ไĂýกรีมขĂงĀมูĀüานใĀ้น้Ăง แม้ü่าตนเĂงจะมีไĂýกรีมเพียงĀนึ่งแท่ง ที่ต้Ăง แบ่งกับĀนูนิดแต่ก็ยĂมเÿียÿละ “เป็นพี่ต้Ăงมีน้ำใจและเÿียÿละใĀ้น้Ăง” เด็กĀญิงตัüน้Ăยเมื่Ăได้รับการแบ่งไĂýกรีมจากพี่ก็รู้ÿึกดีใจ และบĂกü่า “ขĂบคุณที่แบ่งใĀ้Āนูนะคะ” ĀมูĀüานกับĀนูนิดดีใจที่ได้ช่üยเĀลืĂแบ่งปันไĂýกรีมใĀ้กับน้Ăง การเป็นผู้ใĀ้ก็ทำใĀ้รู้ÿึกÿุขใจและมีคüามÿุข คุณครูแก้üก็เดินมา จึงเĀ็นü่า ĀมูĀüานและĀนูนิดเป็นเด็กที่มีน้ำใจ และได้ชื่นชมทั้งÿĂงü่าเป็นเด็กดีมีน้ำใจ เป็นคนไทยใจงาม รู้จักช่üยเĀลืĂผู้Ăื่น คุณครูแก้üจึงซื้ĂไĂýกรีมใĀ้ĀมูĀüาน และĀนูนิดเป็นการตĂบแทน ที่เป็นนักเรียนที่น่าชื่นชมและได้บĂกเล่าเรื่Ăง ใĀ้กับเพื่Ăนร่üมชั้นขĂงĀนูนิดและĀมูĀüาน ใĀ้เป็นตัüĂย่างขĂงนักเรียนที่มี คüามมีน้ำใจเป็นตัüĂย่างใĀ้กับนักเรียนคนĂื่น ๆ นาราทิพย์ แจ่มแก้ว

56 บทอ่านร้อยกรอง แม่ กบ เด็กĀญิงนั่งพับเพียบ มีระเบียบคüามเรียบร้Ăย ถามตĂบยิ้มเล็กน้Ăย เป็นที่ชĂบขĂงผู้ใĀญ่ พี่กบĀาบขĂงขาย ใĀ้ตายายĂยากซื้ĂใĀม่ นĂบน้Ăมมีน้ำใจ ใครพบเĀ็นต้Ăงชื่นชม ÿังคมจะน่าĂยู่ มีแบบแผนไม่ÿับÿน นĂบน้Ăมต่Ăทุกคน ปรบมืĂใĀ้เป็นรางüัล นาราทิพย์ แจ่มแก้ว

57 üัฒนธรรมไทย ประเทýไทยเปนประเทýที่เปนที่รูจัก โดยนักทĂงเที่ยüตางเรียก ประเทýไทยüา เมืĂงÿยามเมืĂงยิ้ม Ăันมาจากüัฒนธรรมไทย ซึ่งแÿดงถึง คüามยิ้มแยมแจมใÿ มีĂัธยาýัยดีซึ่งĀายากในชนชาติĂื่นทำใĀเปนที่รูจักขĂง คนทั่üโลก üัฒนธรรมไทยมีĂยูĀลายประเภทแÿดงถึงการแÿดงĂĂกขĂง คนไทย เชน üัฒนธรรมการไĀü คนไทยมีคüามĂĂนนĂมถĂมตน เด็กที่มีĂายุ นĂยตĂงมีคüามเคารพนĂบนĂมตĂผูใĀญจึงจะไดชื่Ăüาเปนเด็กดีและเปน เด็กที่ไดรับการชื่นชม üัฒนธรรมการแตงกายก็เปนĂีกĀนึ่งĂยางที่ÿำคัญ คน ไทยมักจะแตงตัüใĀถูกตĂงเĀมาะÿมกับÿถานที่ เชน เมื่ĂไปüัดตĂง แตงกายเรียบรĂย ทำใĀนามĂงและนาชื่นชมüาเปนรูจักรักþาüัฒนธรรมที่ดี งามขĂงคนไทยไü นาราทิพย แจมแกว

58 ใĀนักเรียนลากเÿนจับคูคำที่ÿะกดดüยมาตราตัüÿะกดแมกบ กับรูปภาพใĀถูกตอง กราบ ตะเกียบ ตะขบ Āีบ ดาบ

59 มาตราตัüÿะกด กม คüามĀมายของมาตราตัüÿะกด กม มาตราตัüÿะกด กม คืĂ คำที่มีพยัญชนะตนประÿมกับÿระตาง ๆ และ มี ม เปนตัüÿะกด เชน กุม จุม ปอม ริม ÿüม โĀม กลม เÿียม คีม เข็ม ตม อุม ÿุม เต็ม เทอม เÿริม แยม จาม โดม เกม กาม ขาม โคมไฟ เชื่อม ซอมแซม ซอม แถม ตอม นุม กระทอม ทุมเท ประถม ตุมĀู ชมพู ÿม กระเทียม มะตูม ขนม ออม ĀัüĀอม นม ลม กระดุม ชาม ÿาม รüม ÿüม บüม ตอม แฮม โฟม ผอม ชิม ดม

60 ฝกอานÿะกดและแจกลูกคำ คำ ÿะกดüา คüามĀมาย เกม กĂ - เĂ - มĂ - เกม การแขงขันที่มีกติกากำĀนด เชน เกมกีāา, การเลนเพื่Ăคüามÿนุก เชน เกมคĂมพิüเตĂร, การแÿดง เพื่Ăÿาธิตกิจกรรม แยม ยĂ - แĂ - มĂ - แยม ĂาĀารมีรÿĀüาน ทำโดยการเคี่ยü ผลไมกับนํ้าตาลจนขน มักใชทา ขนมปง ผĂม ผĂ - ĂĂ - มĂ - ผĂม รางกายมีเนื้ĂนĂย, ซูบ, ตรงขาม กับĂüน ชาม ชĂ - Ăา - มĂ - ชาม ภาชนะรูปคลุม ๆ ชนิดĀนึ่ง ÿำĀรับ ใÿĂาĀาร เปนตน ชิม ชĂ - Ăิ - มĂ - ชิม ลĂงลิ้มรÿดูดüยปลายลิ้น, ทดลĂง ใĀรูรÿ

61 ดม ดĂ - โĂะ - มĂ - ดม ใชจมูกÿูดกลิ่น, ÿูดเĂากลิ่น, บางที ใชเขาคูกับคำ ดĂม เปน ดมดĂม ĀรืĂ ดĂมดม นม นĂ - โĂะ - มĂ - นม ÿüนขĂงรางกาย ĂยูบริเüณĀนาĂก มี ๒ เตา, ขĂงผูĀญิงมีตĂมÿำĀรับ ผลิตน้ำนมเปนĂาĀารÿำĀรับลูก ĂĂน ÿüนขĂงผูชายมีขนาดเล็กและ ไมมีน้ำนม, น้ำนม ตัüอยางประโยค คุณพĂชĂบกินแยมÿมในทุก ๆ เชา คุณครูบĂกüาเปนเด็กตĂงดื่มนมทุกüัน ธิดาชĂบเลนเกมบิงโกมาก ยายชĂบเรียกใĀฉันไปชิมĂาĀารที่ทานทำเÿมĂ กüยเตี๋ยüชามโตนั้นนารับประทานมาก

62 Āนูนิดไมไดทำ ในครĂบครัüĀนึ่งประกĂบไปดüย พĂ แม และĀนูนิด Āนูนิดเปนลูก คนเดียüและถูกพĂแมตามใจจึงทำใĀĀนูนิดมีนิÿัยที่เĂาแตใจ ในโรงเรียน Āนูนิดเปนที่ÿนใจขĂงเพื่Ăน ๆ เพราะĀนูนิดมักจะมีขĂงมาโĂĂüดเพื่Ăน ĂยูเÿมĂ üันĀนึ่งยิ้มแยมเพื่ĂนในĀĂงขĂงĀนูนิดไดซื้ĂกลĂงดินÿĂมาใĀม ทำใĀ เพื่Ăน ๆ ในĀĂงĀันไปÿนใจยิ้มแยมมากกüา Āนูนิด ĀนูนิดรูÿึกไมพĂใจเปนĂยางมาก ที่เพื่ĂนĀันไปÿนใจคนĂื่นมากกüาตน ในชüงพัก เที่ยงĀนูนิดไดแĂบเขาไปในĀĂงแลüเปดกระเปา ขĂงยิ้มแยมและไดขโมยเĂากลĂงดินÿĂขĂงยิ้มแยมไป พĂĀมดชüงพักเที่ยง ยิ้มแยมกลับเขามาในĀĂงไมเจĂกลĂงดินÿĂก็รĂงไĀเÿียใจไปฟĂงคุณครู คุณครูไดเดินเขามาถามนักเรียนในĀĂงüามีใครเĀ็นกลĂงดินÿĂขĂงยิ้มแยม ไĀม ทุกคนในĀĂงปฏิเÿธรüมทั้งĀนูนิดดüย เมื่ĂĀนูนิดกลับถึงบานĀนูนิดไดนำกลĂงดินÿĂที่ขโมยจากยิ้มแยมมา üางไüบนโตะ คุณแมเปดประตูเขามาเĀ็นเลยรูÿึกแปลกใจüาเปนกลĂง ดินÿĂขĂงใคร และไดถามüาĀนูนิดไดไปเĂากลĂงดินÿĂมาจากที่ใด Āนูนิด ตĂบคุณแมไปüาเก็บมาไดจากขางทาง คุณแมไมเชื่ĂเลยพยายามใĀĀนูนิด

63 ÿารภาพคüามจริง แตĀนูนิดยังยืนยันüา Āนูนิดไมไดทำ แมเลยเลาเรื่Ăงผล ขĂงการโกĀกใĀĀนูนิดฟง คüามจริง ĀนูนิดยĂมรับและÿัญญากับคุณแมüาจะไมโกĀกĂีกตĂไป คุณแมเลาüา “ĀนูนิดฟงแมนะลูกถาคนเราĀัดโกĀกตั้งแตเด็กเมื่Ă โตขึ้นเราก็จะเปนผูใĀญที่โกĀก คำโกĀกจะติดตัüเราไปตั้งแตเล็กจนโต ไมมี ใครรัก ไมมีใครĂยากคบดüย เพราะคนโกĀกนิÿัยไมดีทำผิดýีลขĂÿี่ ตายไป จะตกนรกนะลูก” Āนูนิดไดฟงดั้งนั้นก็รĂงไĀเÿียใจยĂมÿารภาพคüามจริงกับ คุณแมüาตนนั้นขโมยกลĂงดินÿĂมาจากยิ้มแยมและĀนูĀนูนิดก็กลัüไมมีใคร ĂยากเลนกับตัüเĂงเลยขโมยกลĂงดินÿĂขĂงยิ้มแยมมา คุณแมเลยบĂกĀนู นิดใĀไปÿารภาพกับยิ้มแยมขĂโทþและบĂก ชุติมนฑณ อิ่มสำอางค ปาริชาต ทิทา

64 บทอานรอยกรองแม ก กม คุณธรรมนĂมนำใจ นิยมใชเปนüิถี รüมกันทำคüามดี มีชีüีที่รื่นรมย ยิ้มแยมและตนĀĂม รüมกันĂĂมเงินซื้Ăขนม ยายนĂยเĂยปากชม ชางÿุขÿมเปรมปรีดา แกมใÿและชมพู ยามเชาตรูตื่นขึ้นมา ตมน้ำชงใบชา ใĀปูยาพรĂมกันชิม ชุติมนฑณ อิ่มสำอางค ปาริชาต ทิท

65 โตไปไมโกง มานะĂาýัยĂยูกับคุณพĂคุณแม คุณพĂคุณแมขĂงมานะประกĂบ Ăาชีพเกี่ยüกับธุรกิจĂÿังĀาริมทรัพย üันĀนึ่งคุณพĂคุณแมขĂงมานะโดนโกง ทำใĀครĂบครัüขĂงมานะประÿบปญĀาดานการเงิน แตมานะและครĂบครัü ก็ตĂÿูผานĂุปÿรรคมาได และตĂนนี้คนที่โกง เขาก็ไดรับผลกรรมโดยการติด คุกและลมละลาย มานะเลยÿัญญากับตัüเĂงüาเมื่Ăมานะโตขึ้นจะไมไปโกง ผูĂื่น ใĀใครเขาเดืĂดรĂน ชุติมนฑณ อิ่มสำอางค ปาริชาต ทิทา

66 ใĀนักเรียนเติมคำในมาตราตัüÿะกด กม ใĀถูกตอง ชĂน__________ ________ ขาü___________ _______ มะ____________ ______ __________________กด

67 ชะ____________ ______ ผา____________ ______ ซĂม__________ ________ น้ำ____________ ______

68 มาตราตัüÿะกด กด ความĀมายของมาตราตัวÿะกด กด มาตราตัüÿะกด กด คืĂ คำที่มีตัü ด เปนตัüÿะกด และĂานĂĂกเÿียง “ด”เชน ขüด ปüด ÿüด ถอด ทอด ปอด กัด ขัด ตัด ผัด พัด üัด กาด ขาด ถาด บาด üาด ÿาด Āาด คิด ติด ปด ผิด ขีด ดีด ฉีด มีด รีด จืด มืด แดด แปด แรด แฝด แÿด เผ็ด เข็ด เปด ลüด กüด Āüด อüด ราด ปาด Āาด เช็ด เĀ็ด ชิด กรีด เบียด เÿียด เกลียด เดือด ยัดเยียด

69 ฝกอานÿะกดและแจกลูกคำ คำ ÿะกดüา คüามĀมาย มด มĂ - โĂะ - ดĂมด ชื่Ăแมลง มีĀนüดแบบĀัก ขĂýĂก ปากแบบกัดกิน บน ÿันĀลังขĂงÿüนทĂงปลĂงที่ ๑ และ ๒ มีโĀนกÿูงขึ้นซึ่งĂาจเปน ปุมปม ĀรืĂแบนเปนเกล็ด เปนลักþณะÿำคัญที่ทำใĀ แตกตางจากตĂ แตน และปลüก üัด üĂ - Ăะ - ดĂ – üัด ÿถานที่ทางýาÿนา ประกĂบดüยโบÿถüิĀาร และที่ ĂยูขĂงÿงฆ ĀรืĂนักบüช เปนตน เขียน ĀรืĂลากเÿนเปนลüดลาย ĀรืĂรูปภาพบนพื้นผิüüัตถุ

70 üาด üĂ - Ăา - ดĂ - üาด "üาดภาพตนไม üาดภาพ ธรรมชาติ" มีด มĂ - Ăี - ดĂ - มีด เครื่ĂงใชÿำĀรับฟน ผา จัก เĀลา เปนตน ทำดüยโลĀะมี เĀล็กเปนตน ขุด ขĂ - Ăุ - ดĂ - ขุด ÿับ เจาะ แทง ถาก ĀรืĂคุยเĂา ดิน ĀรืĂÿิ่งที่Ăยูในดินขึ้นมา “ขุดดิน ขุดรากไม” เĀ็ด ĀĂ - เĂะ – ดĂ - เĀ็ด ราขนาดใĀญมีการเจริญเติบโต เปนเÿนใย เมื่Ăถึงระยะÿืบพันธุ เÿนใยจะรüมตัüเปนกลุมกĂน ดĂกมีทั้งชนิดไมมีพิþ กินได “เĀ็ดนางรม เĀ็ดĀĂม และชนิด มีพิþ บางชนิดกินแลüĂาจถึง ตาย”

71 ตัüอยางประโยค แมทำตมจืด เขาจĂดเรืĂที่ชายĀาด แกüถูกมีดบาด นิดĀนĂยปลูกผักกาดไüที่Āนาบาน Āนูดีประกüดüาดภาพ

72 มดนอยจอมเยยเĀยียด ในüันĂากาýแจมใÿ มดตัüĀนึ่งกำลังüิ่ง ĂĂกĀาĂาĀารĂยางคลĂงแคลü มันเดินขามผาน ดักแดตัüĀนึ่ง ซึ่งกำลังจะเปลี่ยนแปลงÿภาพ รางกายจากดักแดเปนผีเÿื้Ă ดักแดที่ขยับĀาง ขĂงมัน ทำใĀมดจĂงมĂงดüยคüามÿนใจ และรู üาÿิ่งที่มันเĀ็นมีชีüิต เจามดไมเคยเĀ็นÿิ่งนั้นมากĂน มันรูÿึกไมคĂยชĂบและ นึกรังเกียจ “นาÿงÿารจริง ๆ เลย” มดรĂงดüยเÿียงเĀยียดĀยัน “เจานี่ชางมีโชคชะตาที่นาเýราĂะไรเชนนี้ ในขณะที่ขา ÿามารถที่จะüิ่งไปไĀนมาไĀนไดตามที่ใจตĂงการ ปนขึ้นยĂด ตนไม แตเจาไดแตนĂนนิ่งในเปลืĂกขĂงตัüเĂงĂยูตรงนี้และมี แรงแคขยับĀางเทานั้น” ดักแดไดยินคำเĀยียดĀยันที่มด พูดĂĂกมาทั้งĀมดแตก็ไมไดโตตĂบใด ๆ ไมกี่üันตĂมา เมื่Ăมดตัüดังกลาüเดินผานมาทางนั้นĂีกครั้ง ก็ไมพบÿิ่ง ใดĂีก นĂกจากเปลืĂกขĂงดักแดที่ยังคงĂยูบริเüณนั้น มันประĀลาดใจüาÿิ่งที่

73 ĂยูในเปลืĂกกลายไปเปนĂะไร มดรูÿึกทันทีüาตัüเĂงกำลังไดรับรมเงาจากปก ที่ÿüยงามขĂงผีเÿื้Ă “เĀ็นขาไĀม” ผีเÿื้Ăพูด “เจานาเüทนายิ่งนัก! ตĂนนี้ เจาÿามารถโĂ ĂüดพละกำลังขĂงเจาในการüิ่งและปนไตไดเทาที่เจาĂยากใĀขาฟงไดนะ… จากนั้น ผีเÿื้Ăก็บินขึ้นไปในĂากาý มุงĀนาไปตามÿายลมที่แผüเบาใน ฤดูรĂนจนลับÿายตาขĂงมดไป ณัฐวุฒิ ผองศรี

74 บทอานรอยกรอง แม กด จิ๊ดริดแÿนÿดใÿ แมพาไปเดินตลาด ขาüขĂงเต็มกระจาด ทั้งลางÿาดและมังคุด รานคาตั้งในüัด เดินĂึดĂัดลมÿะดุด คุณแมซื้Ăละมุด ฉันจึงĀยุดคĂยทารĂ ถัดมาซื้Ăผักกาด แÿนÿะĂาดใĀคุณพĂ แมคาจัดใÿĀĂ ฉันเดินตĂแÿนÿุขใจ ณัฐวุฒิ ผองศรี

75 ออมÿินของĀนูดี ณ Āมูบานเล็ก ๆ แĀงĀนึ่ง มีเด็กĀญิงชื่ĂĀนูดี เปนเพื่ĂนรักกันกับจĂย เด็กทั้งÿĂงชĂบเลนดüยกันทุกüัน เชาüันเÿารĀนูดีไปเลนกับจĂยตามปกติ ĀนูดีเĀ็นจĂยปนจักรยานใĀมมา Āนูดีก็นึกĂยากไดบางจึงüิ่งไปขĂจักรยาน ใĀมกับคุณแม แตแลüคุณแมก็บĂกกับĀนูดีüา ĀากĀนูดีตĂงการที่จะได จักรยานใĀม Āนูดีก็ตĂงรูจักเก็บĂĂมเงินเĂงนะคะ Āนูดีไดยินเชนนั้น จึงถาม คุณแมüา Āนูดีคüรเก็บเงินĂยางไรคุณแมใĀคำแนะนำĀนูดีไปüา คุณแมใĀ เงินĀนูดีüัน ๒๐ บาท เปนคาขนม Āนูดีก็นำเงิน ๑๐ บาท ไปกินขนมที่Āนูดี Ăยากทาน Ăีก ๑๐ บาท Āนูดีก็เก็บเĂาไüเพื่ĂĂĂมซื้ĂจักรยานคันใĀม เมื่Ă ครบüันเกิดĀนูดี เราคĂยมานับเงินกันใĀมĂีกครั้งเมื่ĂüันเกิดขĂงĀนูดีüน มาถึง เงินที่Āนูดีเก็บไมเพียงพĂที่จะซื้Ăจักรยานได Āนูดีเÿียใจมาก ĀนูดีบĂก คุณแมüาเงินไมเพียงพĂจะทำĂยางไรดี คุณแมบĂกกับĀนูดีüาไมเปนไร เพราะĀนูดีเปนเด็กดีเชื่Ăฟงคุณแมในเรื่ĂงขĂงการเก็บĂĂม คุณแมก็จะĂĂก เงินคาจักรยานคันใĀมÿüนที่เĀลืĂใĀเĂง Āนูดีดีใจมากและการที่Āนูดีฝกการ ĂĂมเปนประจำทำใĀĀนูดีติดนิÿัยการĂĂมไปแลü ณัฐวุฒิ ผองศรี

76 ใĀนักเรียนเลือกพยัญชนะ ÿระ และตัüÿะกดที่กำĀนดใĀเขียนเปน คำมาตราตัüÿะกด กด 1. = 2. = 3. 4. 5. ป เ ด ด ข ว น ด ร า ะ ร แ ด ห็ เ ด

77 มาตรตราตัüÿะกด เกย ความĀมายของมาตราตัวÿะกด เกย มาตราตัวÿะกด เกย คือพยางคĀรือคำที่มีพยัญชนะตนประÿมกับ ÿระตาง ๆ และมี ย เปนตัวÿะกด เชน ออย กาย โดย ÿวย ÿาย คอย คุย รวย ชาย นาย เลย เชย โกย เคย ชวย เกย ดอย ทอย เตย เนย ถาย ปาย ฝอย ยอย โรย คาย เดือย รอย นอย กอย ระบาย ÿอยผา ลายมือ ใจราย ชมเชย งายดาย

78 ฝกอานÿะกดและแจกลูกคำ คำ ÿะกดวา ความĀมาย ออย ออ - ออ - ยอ - ออย - ไมโท - ออย ชื่อไมลมลุกชนิดĀนึ่ง ขึ้นเปนกอ ลำตนเปนปลอง ขางในตัน มีĀลายพันธุ ดอย ดอ - ออ - ยอ - ดอย ภูเขา เนย นอ - เออ - ยอ - เนย ไขมันĀรือน้ำมันที่ทำมาจา กน้ำนมÿัตวมีทั้งเĀลวและ แข็ง

79 เดือย ดอ - เอือ - ยอ - เดือย อวัยวะของไกตัวผูและนก บางชนิด มีรูปเรียวแĀลม งอกขึ้นที่เĀนือขอตีนเบื้อง Āลัง ใจราย จอ - ใอ - ใจ - รอ - อา - ยอ - ราย - ไมโท - ราย ใจราย ดุ , ไมปรานี ÿอยผา ÿอ - ออ - ยอ - ÿอย - ผอ - อา - ผา - ไมโท - ผา ÿอยผา ขั้นตอนการเย็บเÿื้อผาชนิด Āนึ่ง

80 ลายมือ ลอ - อา - ยอ - ลาย - มอ - อือ - มือ ลายมือ ตัวĀนังÿือเขียน , รอยเÿนที่ฝามือและนิ้ว ตัวอยางประโยค ครูใĀนักเรียนคัดลายมือ คุณพอเปนคนใจราย คุณแมของฉันÿวย ฉันอยากเปนคนรวย คุณปาไปเที่ยวจังĀวัดเลย

81 อาĀารไทยเลิýรÿ คุณยายขĂงกลาเปดรานขายĂาĀารไทย กลาชĂบรับประทาน ĂาĀารไทยฝมืĂขĂงคุณยาย กลาชĂบกินไขลูกเขย Āลังกลับจาก โรงเรียนกลาจะชüยคุณยายขายĂาĀารไทย ĂาĀารไทยรานคุณยาย ที่ขายดีมากที่ÿุด คืĂ ตมยำกุง คุณยายบĂกกับกลาüาถาใครไดซดน้ำ ขĂงตมยำกุงÿูตรคุณยายเขาÿูรางกาย คุณยายรับรĂงüาจะนĂนĀลับ ÿบาย นĂกจากĂาĀารคาüยังมีขนมĀüานที่ขายดีไมแพกัน คืĂ üุนกะทิ ใบเตย คุณยายบĂกกับกลาüาถาใครไดกลิ่นĀĂมขĂงüุนกะทิใบเตย รับรĂงไดüาจะลืมคüามĀĂมขĂงเนยในขนมเคกแนนĂน มีĂยูüันĀนึ่ง มีผูชายมาซื้ĂĂาĀารไทยที่รานคุณยาย กลารีบยกมืĂไĀüและรูÿึก

82 เขินĂาย เพราะผูชายคนนี้คืĂคุณครูกระตาย คุณครู กระตายเĀ็นกลาไดยิ้มÿüยใĀกลา และบĂกกับกลา üาขĂใĀคาขายร่ำรüย คุณครูกระตายจายเงินใ Āกลา Āนึ่งรĂยบาท คุณครูกระตายซื้Ăพะโลที่ใÿ Ăบเชยและขนมถüย คุณครูกระตายคุยกับคุณยายเĀมืĂนĂยางเคย ชüงบายขĂงüันนี้มีเพื่ĂนขĂงกลาชื่ĂพลĂยและนิดĀนĂยมาซื้ĂเมนูĀĂย พลĂยและนิดĀนĂยชĂบรับประทานĂาĀารรานคุณยายขĂงกลา ในตĂนกลางคืนกลาไดบĂกคุณยายüากลาĂยากทำĂาĀารใĀเกง เĀมืĂนคุณยาย คุณยายจึงบĂกกับกลาüาถาĂยากทำĂาĀารเกง กลาตĂงตั้งใจฟงที่คุณยายÿĂนทำĂาĀาร และคุณยายไดบĂกกับกลา Ăีกüา ถาเราตั้งใจทำĂะไรเราจะทำÿำเร็จ กลารับฟงคำÿĂนขĂง คุณยาย ในตĂนเรียนกลานึกถึงคำÿĂนขĂงคุณยาย กลาจึงตั้งใจเรียน และฟงคำที่คุณครูÿĂน ทำใĀกลาÿĂบไดที่ ๑ ขĂงĀĂง กลาดีใจมาก และกลับไปเลาใĀคุณยายฟง คุณยายดีใจและบĂกกับกลาĂีกüา คüามพยายามĂยูที่ไĀนคüามÿำเร็จĂยูที่นั่น จิตติคุณ ธนโสภณสิริ

83 บทอานรอยกรองแมเกย รางกายขĂงเด็กนĂย เฝารĂคĂยการเติบโต ĂยาปลĂยใĀĀิüโซ รĂงไĀโăไมเคยกิน ขนมพรĂมนมเนย ไขลูกเขยเคยไดยิน Āมูไกไขลูกชิ้น Ăยูกับลิ้นĂยามัüĂาย ĂยาเยาะเยยĂาĀาร ชĂนÿĂมจานขĂงคุณยาย เดินเĂื่ĂยเĀนื่ĂยแรงĀาย Ăิ่มÿบายคลายทุกขเĂย จิตติคุณ ธนโสภณสิริ

84 ปนโตใบเล็ก แตงโมเปนเด็กนักเรียนชั้นประถมýึกþาปที่ 3 คุณยาขĂงแตงโม เปนคนใจดีและรักแตงโม ในทุกüันที่แตงโมไปโรงเรียน คุณยาจะทำĂาĀาร ใÿปนโตใบเล็กÿีชมพูขĂงแตงโม เพื่ĂนขĂงแตงโมชĂบปนโตใบเล็กÿีชมพู ขĂงแตงโม แตงโมมีน้ำใจแบงĂาĀารฝมืĂที่คุณยาทำใĀเพื่Ăนรับประทาน เพื่ĂนขĂงแตงโมซื้Ăปนโตใบเล็กเปนขĂงตัüเĂง ปนโตใบเล็กขĂงเพื่Ăนแตงโม มีทั้งÿีแดง ÿีฟา ÿีเขียü เพื่ĂนขĂงแตงโมมีน้ำใจแบงĂาĀารฝมืĂคุณพĂใĀกับ แตงโมรับประทาน ในทุกüันแตงโมและเพื่ĂนขĂงแตงโมไดใชปนโตใบเล็ก เพื่ĂÿรางคüามÿุขใĀกัน จิตติคุณ ธนโสภณสิริ

85 ใĀนักเรียนเขียนตัüอักþรแทนภาพ ประÿมกับÿระที่กำĀนดใĀ + อ + + + า + + อ +

86 + า + เ + +

87 มาตรตราตัวÿะกด เกอว ความĀมายของมาตราตัวÿะกด เกอว มาตราตัวÿะกด เกอว คือ พยางคĀรือคำที่มีพยัญชนะตนประÿมกับ ÿระตาง ๆ และมีว เปนตัวÿะกด เชน กาว ขาว คาว ชาว ดาว ยาว ÿิว Āิว ผิว วิว คิว ซิว แจว แซว แถว แมว แวว แกว เขียว เÿียว เคียว เจียว เที่ยว เปยว เลว เĀว เอว วาว นิ้ว คิ้ว แกว แลว แĀว แจว ขาว อาว