รวมเรื่องสั้น

๕๑

๕๒

๕๓

๕๔

๕๕

๕๖

xx

๕๗

!!
!

!!

.
.
.

๕๘

!!
!...

B3
!

๕๙

!!

๖๐

๖๑

!!

๖๒

๖๓

๖๔

!
1

!!!!

๖๕

1

-------------------------------- 7 -------------------------------

๖๖

8
!!!

--------------------------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------------------------------------------------

๖๗

--------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------

๖๘

๖๙

๗๐

1


การศกึ ษากับความเจบ็ ปวด

ภาพลาํ นา(ํ ใหญ่ท/ีทอดยาวและดโู คง้ ไปไกล ๆ แลดอู ยา่ งสบายตา คกู่ บั ทอ้ งฟา้ สวยท/ี
เหมือนระบายดว้ ยสนี า(ํ ท/ีมีเฉดสหี วานละมนุ ท/ียากจะบรรยายวา่ เป็นสอี ะไร แตร่ บั รูด้ ว้ ยสายตาและ
ความรูส้ กึ วา่ สวย สายลมเยน็ แผว่ ๆ ท/ีพดั มากระทบกายทาํ ใหร้ ูส้ กึ สบาย แทบจะลบความเหน/ือย
จากการว/ิงเลยี บเลาะตามทางว/ิงขา้ งๆรมิ ฝ/ังแมน่ า(ํ โขงมานนั( จะวา่ ไปมนั ก็แทบจะเป็นภาพ
บรรยากาศและความรูส้ กึ ท/ีไมแ่ ปลกประหลาดอะไร อืมม .. สาํ หรบั คนอ/ืนอาจไมแ่ ปลกหรอื เป็น
ความพิเศษอะไร แตก่ บั ฉนั คนท/ีผา่ นโลกมาย/ีสบิ แปดปี คนท/ีมีบา้ นแทบจะอยตู่ ดิ กบั แมน่ า(ํ โขง...
มนั เพ/ิงรูส้ กึ แบบนี( แบบท/ีชาวบา้ นเขารูส้ กึ กนั

ยอ้ นภาพกลบั ไปตอนท/ีฉนั ยงั เลก็ ๆ พอ่ กบั แมก่ าํ ลงั สรา้ งบา้ น ภาพท/ีประทบั ใจท/ีสดุ เหน็ จะ
เป็นกองทรายท/ีฉนั เดก็ หญิงอว้ นๆวยั ป.U กาํ ลงั ปีนเลน่ อยา่ งสนกุ สนานกบั นอ้ งชายวยั อนบุ าล พอ่
กบั แมย่ ืนคยุ อยกู่ บั ชา่ งและญาติ ๆ ท/ีผา่ นมาแวะทกั ทายคยุ กนั “บา้ นทาํ เลดี ลมโขงเยน็ สบาย ไป
ชมวิวไดท้ กุ เชา้ เลย..” ฉนั ก็จบั ใจความอะไรไมไ่ ดม้ ากนกั หรอกเพราะความสนใจอยทู่ /ีกองทราย
ใหญ่นนั( จาํ ไดแ้ ตว่ า่ แมจ่ ะรอ้ งเรยี กฉนั กบั นอ้ งบอ่ ย ๆ “ระวงั เปื(อนนะลกู อยา่ โกยทรายใสห่ วั กนั ”
หรอื “ระวงั ทรายเขา้ หนู ะ..” อะไรทาํ นองนี( สว่ นพอ่ ก็ดจู ะตงั( อกตงั( ใจคยุ กบั ชา่ งเรอ/ื งบา้ นเหมือนไม่
สนใจพวกเรา แตก่ ็ชาํ เลอื งมาเป็นระยะ และพดู กบั แมว่ า่ “เดก็ วยั นีม( นั ตอ้ งเลน่ ย/ิงเดก็ ๆมนั จะชอบ
ว/ิงถลาลงกองทราย เสยี ดายยงั ไมม่ ีสนามหญา้ มนั คงไดว้ /ิงสไลดแ์ ละลม้ กลงิ( ไปมาสนกุ แน.่ .ปลอ่ ย
เขาเลน่ กนั เหอ้ ะ” แลว้ ภาพตอ่ ๆ มาของบา้ นเราก็เป็นภาพบา้ นหลงั ใหญ่สวยงามใกลๆ้ แมน่ า(ํ โขง
พอ่ กบั แมห่ าตน้ ไม้ หญา้ ดอกไม้ มาปลกู ประดบั ฉนั กบั นอ้ งนอนกลงิ( ขีดเขียนอยใู่ นบา้ นนอ้ งวาด
รูป เขียนอกั ษรตามรอยปรุ สว่ นฉนั ฝึกบวกเลขคณิตคดิ เรว็ เพราะผา่ นชว่ งฝึกแบบนอ้ งมาแลว้ เรา
แทบจะไมไ่ ดจ้ ดั การเก/ียวกบั สวนหรอื ตน้ ไมส้ ว่ นใหญ่จะเป็นพอ่ มีแมช่ ว่ ยบา้ งเป็นระยะเพราะแม่
ตอ้ งทาํ กบั ขา้ ว ทาํ งานบา้ น และดแู ลพวกเรา เวลาผา่ นไป ๆ ฉนั กบั นอ้ งโตขนึ( พอ่ กบั แมก่ ็ใหไ้ ป
ทดสอบแขง่ ขนั เอกชนน/ีน/นั เชน่ เสรมิ ปัญญา ทีเดด็ บางรายการคะแนนก็พอใชไ้ ดบ้ างรายการก็
ไดน้ อ้ ยมาก อยา่ งทีเดด็ วิทยแ์ ละคณิตนนั( คะแนนนอ้ ยมาก พอ่ ก็ตวิ เป็นการใหญ่หลงั จากนนั( นอ้ ง
ของฉนั ก็สอบไดท้ /ีหนง/ึ ของจงั หวดั ดพู อ่ จะภมู ิใจและพดู ถงึ บอ่ ยๆมากวา่ ขอ้ สอบ ดี ยาก เขาซือ(
ลขิ สทิ ธิ]จากเกาหลี พอ่ หมายม/นั ปั(นมือใหฉ้ นั ไดร้ างวลั เหมือนนอ้ งบา้ งตอนสอบชนั( ป.^ … ฉนั ไม่

๗๑

2


สามารถทาํ ใหค้ วามฝันพอ่ ไมเ่ ป็นจรงิ ได.้ . และน/นั นาํ มาซง/ึ ความกดดนั ความนอ้ ยใจและความ
ผิดหวงั อยา่ งมากมาย ถงึ คนรอบขา้ งจะบอกวา่ ไมเ่ ป็นไรแตใ่ ครจะรูว้ า่ มนั ทาํ ใหเ้ ดก็ คนนงึ ถกู ยดึ ตดิ
อยกู่ บั การศกึ ษามากเพียงใด หลงั จากฉนั ตอ้ งตวิ กบั พอ่ ทกุ วิชา และพอ่ กบั แมก่ ็จะพาไปเรยี นใน
เมืองกบั ครูท/ีเช/ียวชาญเฉพาะสาขาวิชาอีกบา้ งนิดหนอ่ ย แตโ่ ดยรวมคือฉนั และนอ้ งตอ้ งเรยี นและ
ใชเ้ วลาสว่ นใหญ่อยทู่ /ีโต๊ะหนงั สอื ท/ีบา้ น น/งั รถ และท/ีเรยี นพิเศษ มีหลายคนบอกวา่ บา้ นเราสวย
สวนหนา้ บา้ นก็สวย บรรยากาศใกลๆ้ บา้ นคือแถวๆรมิ แมน่ า(ํ โขงก็สวยมาก แตฉ่ นั แทบไมไ่ ดส้ มั ผสั
มนั เลย และก็ไมไ่ ดร้ ูส้ กึ วา่ อยากสมั ผสั บรรยากาศนนั( ดว้ ย มีหลายครงั( ท/ีพอ่ ไปว/ิงออกกาํ ลงั กาย
พยายามชวนฉนั และนอ้ ง แตเ่ ราก็เลอื กจะไมไ่ ปโดยอา้ งตดิ อา่ นหนงั สอื บา้ ง ตดิ การบา้ นของ
โรงเรยี น ของครูท/ีตวิ บา้ ง เวลาสว่ นใหญ่ในตอนหลงั ๆ จะอยทู่ /ีดทู ีวี ตอ่ มาก็ใชโ้ ทรศพั ท์ โดยเฉพาะ
นอ้ งคอ่ นขา้ งใชเ้ วลากบั โทรศพั ทม์ าก ทงั( เลน่ เกมและอา่ นนิยาย ..

และวนั นนั( ก็มาถงึ วนั ท/ีเป็นเหมือนฝันรา้ ยของฉนั ฉนั ถกู ตรวจพบวา่ เป็นโรคกระเพาะอาหารอกั เสบ
เป็นโรคท/ีเกิดจากความเครยี ดสะสม และมากบั นิสยั การรปั ระทานอาหารไมต่ รงเวลาจากฉนั เอง

แตถ่ งึ อยา่ งนนั( ฉนั ก็พยายยามไมท่ าํ ใหพ้ อ่ กบั แมไ่ มผ่ ิดหวงั เรอ/ื งการเรยี น คือ สามารถเขา้
เรยี นในโรงเรยี นช/ือดงั ได้ แตม่ นั ไมส่ ามารถทาํ ใหฉ้ นั ดีใจไดเ้ ลย มนั เหมือนตอ้ งทาํ ตามส/งิ ท/ีผใู้ หญ่
อยากใหเ้ ป็นไปเรอ/ื ยๆ มากไปกวา่ นนั( อาการของฉนั เรม/ิ หนกั ขนึ( จนคณุ หมอส/งั หา้ มไมใ่ หท้ านพรกิ
และนา(ํ อดั ลมอยา่ งเดด็ ขาด เวลาผา่ นไป เราก็ใชช้ ีวิตในรูปแบบเดมิ ๆ เราอยกู่ บั การเรยี น การ
บนั เทิงผา่ นมือถือ และแทบไมไ่ ดอ้ อกกาํ ลงั กายเลย ถงึ จะมีผคู้ นมากหนา้ หลายตาท/ีออกไปว/ิงแถว
ๆ รมิ โขงบา้ ง ว/ิงแถวหนา้ บา้ นเราบา้ งแลว้ พรรณนาวา่ สวย ดี อยา่ งนีอ( ยา่ งนนั( เราก็ฟังผา่ น ๆ ..
ซง/ึ ฉนั คดิ เหมือนกนั แตก่ ็ไมค่ ดิ ไมส่ นใจกบั รรยากาศอะไรน/นั แลว้ ก็พยายามอา่ นหนงั สอื หนกั มา
เรอ/ื ยจนใชค้ าํ วา่ พกั ไปเป็นเลยจะดีกวา่ คดิ ยอ้ นไปแลว้ ก็นกึ เศรา้ ใจทาํ ใหต้ วั ฉนั ตอนมธั ยมถงึ ไมใ่ ช้
ชีวิตใหส้ นกุ กนั นะ ถา้ ไปพดู แบบนีใ( หต้ วั ฉนั ในตอนนนั( ไดย้ ินเธอคงโกรธแนๆ่ เพราะฉนั ก็จาํ ไดว้ า่ เธอ
พยายามมากๆ ออ๋ หมายถงึ พยายามเพ/ือใหค้ นอ/ืนช/ืนชมหนะนะ ไมใ่ ชเ่ พ/ือใหต้ วั เธอช/ืนชมแลว้ ก็ดี
ใจกบั มนั จรงิ ๆ และแลว้ ชีวิตก็เหมือนถกู หยดุ คณุ หมอบอกวา่ ฉนั ตอ้ งผา่ ตดั ตอนนนั( ฉนั จาํ ไดว้ า่ ตวั
ชา้ ไปหมด ไมอ่ ยากคดิ หรอื วา่ ทาํ อะไรเลย ไดแ้ ตโ่ ทษตวั เองและน/นั แทบจะเป็นจดุ เลวรา้ ยท/ีสดุ ใน
ชีวิตของฉนั เลย ทงั( สขุ ภาพจิตและสขุ ภาพกายท/ีย/าํ แย่ และยงั มีหนา้ ท/ีท/ีตอ้ งแบกรบั แตถ่ งึ อยา่ งนนั(

๗๒

3


ก็ไมไ่ ดเ้ อย่ ขอความชว่ ยเหลอื หรอื บอกออกไปใหใ้ ครไดร้ บั รู้ หลงั จากนนั( พอ่ กบั แมล่ งทนุ ซือ( ลวู่ /ิงให้
ว/ิงในบา้ นจะไดอ้ อกกาํ ลงั กายไปดว้ ยดทู ีวีไปดว้ ยเพ/ือใหฉ้ นั ท/ีไมส่ ามารถออกกาํ ลงั หนกั ๆหรอื รบั แรง
กระแทกมากไดห้ ลงั ผา่ ตดั ฉนั ก็พอไดอ้ อกกาํ ลงั กายนิดหนอ่ ย แตก่ ็ไมต่ อ่ เน/ือง

พอถงึ ชว่ ง ม.^ ฉนั ตอ้ งทมุ่ เทกบั การเตรยี มสอบเรยี นตอ่ อยา่ งมาก เครยี ดทงั( การเรยี น
ในหอ้ งท/ีตอ้ งเก็บเกรดสงู ๆ เพ/ือใหพ้ อ่ กบั แมส่ บายใจ และเครยี ดกบั ความไมม่ /นั ใจวา่ จะไดร้ บั
คะแนนสอบ น/นั คือส/งิ ท/ีทาํ ใหฉ้ นั ตอ้ งอา่ นตอ้ งเรยี นเสรมิ และฝึกทาํ ขอ้ สอบอยา่ งหนกั แลว้ ก็กลบั มา
วนลปู เดมิ กลบั มาเป็นคนท/ีเครยี ดจนรา่ งกายจะรบั ไมไ่ หว จะวา่ ไปแลว้ ใชช้ ีวิตมาย/ีสบิ แปดปีคงมี
แคต่ อ้ งสามขวบแรกมงั( ท/ีฉนั ไมเ่ ครยี ด เม/ือเป็นอยา่ งนนั( ฉนั กลวั เหลอื เกินกลวั วา่ ตอ้ งกลบั ไปเป็นโรค
รา้ ยอีก เม/ือเครยี ดมากเขา้ ก็คดิ อยากพกั หวั ฉนั ก็ลองว/ิงออกกาํ ลงั กายไปตามถนนบา้ ง เดนิ เลน่ บา้ ง
มนั ชว่ ยไดบ้ า้ งจรงิ ๆ แหละ รูส้ กึ ดีขนึ( เลก็ นอ้ ย และมากขนึ( เรอ/ื ยๆ สายนา(ํ โขงดเู งียบสงบ มีเรอื หาง
ยาวลอยลาํ หาปลาท/ีกลางลาํ นา(ํ อยสู่ ามส/ลี าํ นกบนิ โฉบไปมา ภาพทอ้ งฟา้ สสี วยมนั ทาํ ใหฉ้ นั รูส้ กึ
ดีทงั( ท/ีจาการผอ่ นคลายจากเรอ/ื งเรยี น และจากบรรยากาศท/ีงดงาม คดิ ไปแลว้ ก็คดิ ถงึ อยากเลกิ
งานแลว้ กลบั บา้ นเรว็ ๆ แตว่ า่ ถา้ ยอ้ นกลบั ไปไดฉ้ นั จะไมย่ อมใหต้ วั เองไดร้ บั ความกดดนั
ความเครยี ดและ จะไมย่ อมทาํ ใหต้ วั เองทาํ ตามความตอ้ งการของคนอ/ืนอีกเดด็ ขาด และหลงั จากนี(

ฉนั จะขอพยายามเป็นคนท/ีตวั เองชอบท/ีสดุ แลว้ กนั













นางสาวพิมพบ์ ญุ บญุ ศรี ม.2/4 เลขท9ี 4:

๗๓

๗๔

๗๕

๗๖

๗๗

๗๘

,GGaamoo

๗๙

!

๘๐

!
?

:

๘๑

?
?

๘๒

!

:
!!

๘๓

:

!

๘๔

-

:

๘๕

:

!

๘๖

!
!

!!

!

๘๗

๘๘

๘๙

๙๐

๙๑

๙๒

๙๓

๙๔

๙๕

๙๖

๙๗

-Criminal record-

๙๘

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"
"
"

๙๙

"
"

25-40

2540

๑๐๐