นิราศภูเขาทอง ถอดคำประพันธ์ 3 ใหม่

เนอ้ื เรอ่ื ง

สารวลกบั เพ่ือนรักสะพรักพรอ้ ม อยูแ่ วดลอ้ มหลายคนปรนนบิ ัติ
โอย้ ามเข็ญเห็นอยูแ่ ต่หนูพดั ช่วยน่ังปดั ยงุ ให้ไมไ่ กลกาย

เนอ้ื เร่อื ง

ไดห้ ัวเราะเฮฮากบั เพ่อื น มคี นคอยปรนนบิ ตั ริ บั ใช้ แตย่ ามลาบากเห็นแตห่ นู
พัดลูกชายคอยชว่ ยน่ังปัดยงุ ให้

เน้อื เรือ่ ง

จนเดอื นเดน่ เหน็ เหลา่ กระจับจอก ระดะดอกบัวเผื่อนเม่ือเดือนหงาย
เหน็ ร่องนา้ ลาคลองทั้งสองฝ่าย ขา้ งหนา้ ทา้ ยถอ่ มาในสาคร

เนอ้ื เร่อื ง

จนพระจนั ทร์ขน้ึ ก็เหน็ ตน้ กระจบั จอก มดี อกบวั เผื่อนข้นึ มากเมือ่ คนื เดอื น
หงาย มองเหน็ คลองทั้งสองดา้ นหวั ทา้ ยเรอื ก็รบี ถ่อเรอื ลงคลอง

เน้ือเรอื่ ง

จนแจม่ แจง้ แสงตะวันเห็นพันธุผ์ ัก ดนู ่ารักบรรจงส่งเกสร
เหลา่ บัวเผอ่ื นแลสล้างริมทางจร กา้ มกุ้งซอ้ นเสยี ดสาหรา่ ยใตค้ งคา

เนื้อเร่ือง

จนพระอาทติ ยข์ ้ึนกเ็ ห็นพนั ธ์ุผักดนู า่ รกั ส่งเกสรแกก่ นั มีบัวเผื่อนอย่สู องขา้ ง
ทางทเี่ รอื พายไป มีตน้ กา้ มกงุ้ ขึ้นอยกู่ ับสาหรา่ ยใตน้ ้า

เน้ือเรือ่ ง

สายตง่ิ แกมแซมสลับต้นตบั เตา่ เปน็ เหล่าเหล่าแลรายท้งั ซา้ ยขวา
กระจบั จอกดอกบวั บานผกา ดาษดาดขู าวดังดาวพราย

เนื้อเรอ่ื ง

มตี น้ สายตงิ่ ขึ้นสลับกบั ต้นตบั เตา่ เปน็ กลุ่มๆมองไปเหมอื นกบั ดาวบนท้องฟา้

เน้ือเรอ่ื ง

โอ้เชน่ นี้สีกาได้มาเหน็ จะลงเล่นกลางทุง่ เหมือนมุ่งหมาย
ที่มเี รือน้อยน้อยจะลอยพาย เทย่ี วถอนสายบัวผันสนั ตะวา

เน้อื เรอ่ื ง

เหล่านี้ถ้าผู้หญงิ ได้มาเหน็ กค็ งจะลงเลน่ กลางทงุ่ ท่มี ีเรือก็คงจะพายไปเก็บ
สายบัว

เน้อื เรอื่ ง

ถึงตวั เราเลา่ ถา้ มโี ยมหญิง ไหนจะนิง่ ดดู ายอายบปุ ผา
คงจะใช้ใหศ้ ษิ ย์ท่ตี ดิ มา อุตสา่ ห์หาเอาไปฝากตามยากจน

เนอ้ื เรอ่ื ง

อยุธยา

ถา้ สุนทรภู่มโี ยมผู้หญงิ กค็ งไม่นิง่ เฉยใหอ้ ายดอกไม้ คงจะใช้ใหศ้ ิษย์
ไปเกบ็ ของฝากเท่าที่ทาได้ในตอนน้ี

เนื้อเร่ือง

อยุธยา

นจ่ี นใจไม่มเี ท่าขี้เลบ็ ข้ีเกียจเกบ็ เลยทางมากลางหน
พอรอนรอนอ่อนแสงพระสุรยิ น ถงึ ตาบลกรงุ เกา่ ย่งิ เศรา้ ใจ

เน้ือเรือ่ ง

อยุธยา

แตน่ ีจ่ นใจไมม่ ีผหู้ ญงิ สกั คน ขเี้ กียจเกบ็ จึงเลยมา พอมแี สงออ่ นๆของพระ
อาทิตยก์ ็ถึงกรงุ ศรีอยุธยา สนุ ทรภรู่ ้สู ึกเศร้าใจ

เน้ือเรื่อง

อยธุ ยา

มาทางท่าหนา้ จวนจอมผ้รู ้งั คดิ ถงึ คร้งั กอ่ นมานา้ ตาไหล
จะแวะหาถา้ ทา่ นเหมือนเม่ือเป็นไวย ก็จะได้รบั นิมนต์ขน้ึ บนจวน

เนือ้ เรื่อง

อยุธยา

เมือ่ ถึงหน้าจวนของเพอื่ นของสุนทรภู่ สนุ ทรภกู่ ็คิดถงึ เม่อื กอ่ นจนน้าตาไหล
สุนทรภู่ตัง้ ใจจะแวะหาถ้ายงั เหมือนเมอื่ ก่อนก็คงจะไดร้ บั นมิ นตข์ น้ึ บนจวน

เน้ือเร่ือง

อยุธยา

แตย่ ามยากหากว่าถ้าท่านแปลก อกมิแตกเสียหรือเราเขาจะสรวล
เหมอื นเขญ็ ใจใฝส่ งู ไม่สมควร จะตอ้ งมว้ นหน้ากลับอัประมาณ

เนอื้ เร่อื ง

อยธุ ยา

แตถ่ ้าหากวา่ ทา่ นแปลกไปกค็ งจะโดนหวั เราะเยาะจะตอ้ งอายมาก รู้สกึ ไม่
กล้าใฝส่ ูงเป็นเพือ่ นได้ จึงได้เดินทางต่อไปยงั เจดียภ์ เู ขาทอง

เนื้อเรื่อง

อยุธยา

มาจอดทา่ หน้าวัดพระเมรุข้าม รมิ อารามเรือเรียงเคยี งขนาน
บ้างขน้ึ ลอ่ งรอ้ งราเลน่ สาราญ ทัง้ เพลงการเกย้ี วแก้กนั แซ่เซง็

เน้อื เรื่อง

อยธุ ยา

จอดเรือท่ีขา้ งวัดพระเมรุซ่งึ ริมวัดมีเรือจอดเรยี งอยู่ บางลามคี นรอ้ งเลน่ เตน้
สาราญ บางลาก็ร้องเพลงเกย้ี วกัน

เนื้อเรือ่ ง

อยุธยา

บ้างฉลองผา้ ป่าเสภาขับ ระนาดรับรวั คลา้ ยกับนายเส็ง
มโี คมรายแลอรา่ มเหมือนสามเพง็ เมือ่ คราวเคร่งกม็ ใิ ครจ่ ะไดด้ ู

เนอ้ื เรื่อง

อยุธยา

บางลามีคนรอ้ งเลน่ เตน้ สาราญ บางลาก็รอ้ งเพลงเกี้ยวกัน บางลาฉลอง
ผ้าป่าด้วยการขับเสภา ท้งั ยังมคี นตรี ะนาดซ่ึงตีเกง่ เหมอื นนายเสง็ (คนเกง่
ระนาดสมยั สุนทรภู่)มโี คมแขวนอยเู่ รยี งราย

เน้อื เร่อื ง

อยธุ ยา

ไอ้ลาหน่ึงคร่ึงท่อนกลอนมนั มาก ชา่ งยาวลากเลือ้ ยเจ้ือยจนเหน่อื ยหู
ไม่จบบทลดเล้ยี วเหมือนเง้ยี วงู จนลูกคขู่ อทเุ ลาวา่ หาวนอน

เนอ้ื เรื่อง

อยุธยา

มีเรอื ลาหน่งึ กลอนสนุกมาก รอ้ งกลอนยากลากเลอ้ื ยฟังแลว้ เหน่อื ยหู กลอน
ลดเลยี้ วเหมอื นทางงู จนลูกคบู่ อกว่าง่วงนอน

เนอื้ เรื่อง

อยธุ ยา

ไดฟ้ ังเลน่ ต่างต่างทข่ี ้างวดั ดกึ สงดั เงียบหลับลงกับหมอน
ประมาณสามยามคล้าในอมั พร อา้ ยโจรจรจจู่ ว้ งเขา้ ลว้ งเรอื

เนื้อเรอื่ ง

อยธุ ยา

ได้ฟงั การละเล่นตา่ งๆท่ขี ้างวดั พอดกึ ก็นอน ประมาณสามยามกม็ โี จรขึ้นเรอื

เน้ือเรือ่ ง

อยธุ ยา

นาวาเอยี งเสียงกกุ ลุกขึน้ รอ้ ง มนั ดาล่องน้าไปชา่ งไวเหลือ
ไมเ่ หน็ หน้าสานุศิษยท์ ่ีชิดเชอ้ื เหมอื นเนอื้ เบื้อบา้ เลอะดเู ซอะซะ

เนอ้ื เรอ่ื ง

อยธุ ยา

พอมีเสยี งกกุ กกั สนุ ทรภู่ก็ลกุ ข้ึนโวยวาย โจรกร็ บี ดานา้ ไปอย่างวอ่ งไว มอง
ไปไมเ่ หน็ หน้าลกู ศิษยก์ ็ร้สู กึ ทาอะไรไม่ถูกดว้ ยความกลัว

เนอ้ื เรอ่ื ง

อยุธยา

แต่หนูพดั จัดแจงจุดเทียนส่อง ไม่เสียของขาวเหลอื งเคร่อื งอฏั ฐะ
ด้วยเดชะตบะบญุ กบั คณุ พระ ชัยชนะมารไดด้ ังใจปอง

เน้ือเรอ่ื ง

อยุธยา

แตห่ นูพัดจดุ เทียนส่องดูว่ามอี ะไรหายไปบ้าง แตไ่ มม่ เี ลยแม้แต่เครอ่ื ง
อฐั บรขิ าร ทง้ั น้ีด้วยเดชะตบะบุญและคุณพระท่ีคมุ้ ครอง ทาใหช้ นะมารได้

เน้อื เร่ือง

คร้ันรุง่ เชา้ เปน็ วันอุโบสถ เจริญรสธรรมาบูชาฉลอง
ไปเจดยี ท์ ช่ี ือ่ ภูเขาทอง ดสู งู ลอ่ งลอยฟ้านภาลยั

เน้ือเรื่อง

วันรุ่งข้นึ จะเปน็ วนั พระซ่งึ จะไดบ้ ูชาพระธรรม ได้ไปเจดียภ์ ูเขาทองซึง่ ดสู ูง
เสียดฟ้า

เนอื้ เรอ่ื ง

อยู่กลางทุ่งรุ่งโรจน์สนั โดษเดน่ เป็นทเ่ี ล่นนาวาคงคาใส
ทพ่ี ืน้ ลานฐานบัทม์ถดั บนั ได คงคาลยั ล้อมรอบเปน็ ขอบคนั

เน้อื เร่อื ง

อยกู่ ลางทุ่งดูโดดเดน่ มนี ้าใสอยรู่ อบๆท่ีฐานพื้นที่เปน็ รูปกลีบบัวถัดจากบันได
มนี า้ ไหลล้อมรอบเปน็ ขอบ

เนื้อเรอื่ ง

มีเจดยี ์วิหารเป็นลานวัด ในจังหวดั วงแขวงกาแพงก้ัน
ที่องคก์ อ่ ยอ่ เหลย่ี มสลับกนั เป็นสามช้นั เชงิ ชานตระหงา่ นงาม

เน้ือเรื่อง

มีเจดยี ม์ วี หิ ารท่ลี านวัด มีกาแพงก้ันอยู่ องค์เจดยี ์ยอ่ เหล่ยี มไม้ ๑๒ มมุ
อย่างสวยงาม มีเป็นสามช้นั อย่างงดงาม

เนื้อเรอื่ ง

บันไดมีสด่ี า้ นสาราญรืน่ ตา่ งชมชน่ื ชวนกนั ขึน้ ชน้ั สาม
ประทักษณิ จินตนาพยายาม ไดเ้ สรจ็ สามรอบคานบั อภิวนั ท์

เน้ือเรื่อง

บนั ไดมี ๔ ดา้ น คณะของสุนทรภชู่ วนกันข้ึนไปชนั้ ๓ ต้งั ใจเดินวนขวา
๓ รอบจนครบกก็ ราบเจดยี ์

เน้อื เรื่อง

มีหอ้ งถ้าสาหรบั จดุ เทยี นถวาย ด้วยพระพายพัดเวียนอยเู่ หยี นหนั
เปน็ ลมทกั ษิณาวรรตนา่ อัศจรรย์ แตท่ ุกวนั น้ีชราหนักหนานัก

เนอ้ื เรื่อง

มหี อ้ งที่เป็นถ้าสาหรับจุดเทยี นเพราะลมจะพดั แรงพาธูปเทียนดบั ตอนนน้ั
บงั เกิดสงิ่ อัศจรรยม์ ลี มพัดเวยี นขวาราวกับจะเวียนเทยี นด้วย ทกุ วันนี้

พระเจดียเ์ กา่ และทรุดโทรมมาก

เน้อื เร่อื ง

ทงั้ องคฐ์ านรานร้าวถึงเกา้ แฉก
เผยอแยกยอดทรุดก็หลดุ หกั
โอ้เจดยี ์ท่ีสรา้ งยงั รา้ งรัก
เสยี ดายนกั นกึ นา่ นา้ ตากระเดน็

เนื้อเรอ่ื ง

ที่ฐานร้าวถงึ เก้าแฉก ทีย่ อดกห็ กั องคพ์ ระเจดีย์ก็ทรดุ เป็นเพราะเจดียไ์ มม่ ี
คนคอยดแู ล นึกแล้วเสียดายจนนา่ รอ้ งไห้

เน้อื เรื่อง

กระน้ีหรือชอ่ื เสียงเกยี รติยศ
จะมิหมดลว่ งหนา้ ทันตาเหน็
เปน็ ผดู้ มี ีมากแลว้ ยากเย็น
คดิ ก็เปน็ อนจิ จงั เสียทั้งนน้ั

เนื้อเรอ่ื ง

ขอเดชะแหง่ เจดีย์ภเู ขาทองซง่ึ บรรจพุ ระบรมสาริกธาตุ สนุ ทรภ่ขู อให้ที่ได้มากราบในครงั้ นีใ้ ห้เป็นบญุ เพ่ือเป็นอานิสงสใ์ ห้พ้นภยั ตา่ งๆ

แลว้ จะเทยี บอะไรกบั ชอ่ื เสยี งเกียรตยิ ศของมนษุ ย์ ก็คงหมดไปในไมน่ าน
เหมอื นกับเป็นผูด้ แี ล้วลาบาก เป็นคนมงั่ มีแล้วยากจน คิดแล้วทกุ อย่างไม่

เที่ยงแท้

เน้อื เร่อื ง

ขอเดชะพระเจดยี ์ครี ีมาศ
บรรจุธาตทุ ่ีตัง้ นรังสรรค์
ขา้ อุตสา่ หม์ าเคารพอภวิ นั ท์
เปน็ อนันตอ์ านิสงสด์ ารงกาย

เนื้อเรอ่ื ง

ขอเดชะแหง่ เจดีย์ภูเขาทองซึ่งบรรจุพระบรมสาริกธาตุ สนุ ทรภ่ขู อให้ท่ไี ดม้ า
กราบในครัง้ นใ้ี หเ้ ปน็ บุญเพอ่ื เปน็ อานสิ งส์ใหพ้ น้ ภยั ตา่ งๆ

เน้อื เรื่อง

จะเกิดชาติใดใดในมนษุ ย์
ใหบ้ ริสทุ ธ์สมจติ ท่ีคดิ หมาย
ทง้ั ทุกขโ์ ศกโรคภยั อยา่ ใกลก้ ราย
แสนสบายบรบิ รู ณ์ประยูรวงศ์

เนื้อเร่ือง

ถา้ จะเกดิ ชาตไิ หนๆกข็ อให้ตนบริสุทธิ์ทัง้ กายและใจ ทั้งความทกุ ข์ความโศก
อย่าไดม้ าใกล้ สบายไปตลอดกาล

เนื้อเรอ่ื ง

ท้ังความโลภ โกรธ หลง ขอใหต้ นชนะได้ ขอให้มสี ตปิ ัญญาหลกั แหลม ให้
มีศีลธรรมอยใู่ นใจ

เน้อื เร่อื ง

อีกสองหญงิ ส่งิ รา้ ยและชายช่วั
อยา่ เมามวั หมายรกั สมัครสมาน
ขอสมหวงั ตั้งประโยชน์โพธิญาณ
ตราบนพิ พานชาติหนา้ ให้ถาวร