Fear and hunger งานส่งครู
Name : Fear and Hunger ( ความกลัวและหิวกระหาย )
Theme : ลึกลับ,ผจญภัย,ดาร์คแฟนตาซี
Character : คาฮาร่า ( ตัวเอก ) , เลอการ์ด , สัตว์ประหลาดในดันเจี้ยนต่างๆ
อาชีพของตัวละคร : “คาฮาร่า” ทหารรับจ้าง , “เลอการ์ด” อัศวิน
Setting : ดันเจี้ยนลึกลับ
Plot :
คาฮาร่า เป็นทหารรับจ้าง ที่ถูกจ้างมาให้ช่วย เลอการ์ด อัศวินในตำนาน ออกมาจากคุก ที่ในตอนนี้ได้กลายเป็นดันเจี้ยน นามว่า Fear and hunger ซึ่งอุดมไปด้วยปีศาจต่างๆมากมาย ด้วยความจำเป็น ซึ่งเนื้อเรื่องจะเล่าสลับกันระหว่าง ปัจจุบันที่คาฮาร่ากำลังเข้าไปช่วยเลอการ์ด ออกจากดันเจี้ยน สลับกับอดีตของคาฮาร่า ทำไมถึงรับงานช่วยเหลือนี้ทั้งๆที่ มีแต่เรื่องขัดแย้ง และปริศนาในสัญญาจ้าง
นอกจากนี้ จะเล่าถึง ความเป็นมาของดันเจี้ยน ทำไมคุกแห่งนี้ถึงกลายเป็นดันเจี้ยน ทำไมดันเจี้ยนแห่งนี้ ถึงมีสัตว์ประหลาด ผ่านการเจอสิ่งต่างๆ หรือการพูดคุยของตัวละครในเรื่อง โดยเนื้อเรื่องทั้งหมดจะอาศัย Lore เดียวกันกับเกมในชื่อเดียวกัน ( Fear and Hunger ภาค 1 ) โดยนำเอาแผนที่ของเกมมาเป็นแบบของเรื่องสั้นนี้ หรือเรียกอีกอย่างว่าเรื่องสั้นแฟนเมดของเกม Fear and hunger
อาหารที่ข้าได้เตรียมมานั้น หายไปกับการเดินทางมากกว่าครึ่งแล้ว ทุกที่ในสายตาข้า เต็มไปด้วยหมอก ข้ามิอาจมองเห็นอะไรรอบๆได้เลย ต้นไม้ที่เดินผ่านไป กับต้นไม้ที่อยู่ข้างหน้าก็ดูเหมือนกันจนแยกได้ยากในหมอกหนาเช่นนี้ อากาศหนาวเย็นและมีลมพัดเบาๆ ทำให้บริเวณบรรยากาศวังเวงจนน่าวิตก คาฮาร่าได้ก้าวเข้ามาในป่าไม้ผุๆ ที่เต็มไปด้วยหมอกเช่นนี้ได้เกินครึ่งค่อนวันแล้ว นับว่าเป็นเวลาที่น่ากว่าที่คาดการ์ณไว้มากพอสมควร หมอกนี้หนาจนทำให้การรับรู้เวลาของคาฮาร่าผิดเพี้ยน จนไม่สามารถบอกเวลาได้ และอากาศที่เย็นเช่นนี้ทำให้คาฮาร่าต้อง พับเสื้อผ้าแน่นเพื่อยับยั้งลมหนาวเย็นที่พัดผ่าน ลมนี้ไม่ได้หนาวเย็นมาก ขนาดที่มนุษย์ผู้ใหญ่ปกติจะทนไม่ได้แต่กระนั้นทุกครั้งที่ลมพัดผ่านกลับทำให้รู้สึกใจเสียอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “ประตูไม้?” ใช่นั้นคือประตูไม้ไม่ผิดแน่ มีการตกแต่งด้วยลายสลักไม้ทางศาสนาอะไรสักอย่าง ตามที่ผู้จ้างวานบอกไว้ มาถูกที่แล้ว
ภายหน้าของข้า คือคุกที่ดูทั้งสกปรกและโสมม รอบๆปกคลุมไปด้วยหมอก จนมิอาจมองเห็นบริเวณรอบๆคุกแห่งนี้ได้เลย น่าแปลกใจที่บริเวณหน้าคุกนั้นกลับไม่มีหมอกปกคลุมเลยแม้แต่น้อยต่างกับโดยรอบอย่างสิ้นเชิง ข้ามองดูที่มือของข้า และครุ่นคิด “เพื่อชีวิตของข้า และครอบครัว นี้เป็นเส้นทางเดียว” เมื่อคิดได้เช่นนั้น ข้าจึงเริ่มก้าวออกเดินอีกครั้ง ไปยังประตูไม้ขนาดใหญ่ซึ่งเป็นทางเข้า รอบๆมีกล่องเรียงราย และกำแพงดันเจี้ยนที่ทำจากหินก่อหนาก่อเป็นชั้นๆ ดูเก่าและไม่มีการบำรุงรักษา ถูกทิ้งร้างมานานแล้ว แต่ถึงกระนั้นกลับคงดูแข็งแรงและน่าเกรงขามดังเช่นอดีตของมัน “คงมีของอยู่ในกล่องเหล่านั้นบ้างสินะ” คงดีไม่น้อยถ้าได้เตรียมอาหารหรือของที่จำเป็นก่อนเข้าไปทำภารกิจ “อืม… ไม่น่าเชื่อกล่องพวกนี้มีไวน์ และขนมปังเก่าๆอยู่ด้วย ไม้พวกนี้ก็คงเป็นคบไฟเก่าสินะ” ระหว่างกำลังค้นของตามกล่องเหล่านั้น ก็เกิดหลงไปในความคิดของตนเองอีกครั้ง ทำไมข้าถึงได้มาที่นี้กันนะ…
-
Follow
-
0
-
Embed
-
Share
-
Upload
