ேவண் ய ழ்நிைல ெபண் க ைதக்
வந் விட்டேத என வ நத் ிய .'
நதீ ி: ேதைவயான இடதத் ில் மட் ம்
ேப . மறற் இடஙக் ளில் ெமளனமாய் இ . அ
தான் உனக் ம், மற்றவர்க் ம் நல்ல .
ேராகியின் நட் ேவண்டாம்
காட் ராஜா சிஙக் ம் இைர ேத க்
ெகாண் ந்த . சிங்கம் நலல் பசி டன்
இ ந்த . அவவ் ழிேய வநத் ஓநாய் ஒன்
சிங்கத்தின் கண்களில் பட் விட்ட .
ஓநாையப் பார்த்த ம் சிஙக் ம்
கரஜ் ிதத் . "ஏய் நில் அபப் ேய” என
மிரட் ய . ஒநாய் பயந் ந ஙக் ி நினற் ப
"மகாராஜா வணக்கம"் என்ற .
"உன்னிடம் நான் வணக்கதை் தக்
ேகடக் வில்ைல” என்ற சிஙக் ம் மீண் ம்
கரஜ் ிதத் .
"ேவ என்ன ராஜா ேவண் ம்”
என்ற ஓநாய.்
"எனக் ப் பசியாக இ கக் ிற .
அதனால் உன்ைனக் ெகான் சாப்பிடப்
ேபாகிேறன"் என்ற ம,் ஓநாய் அலறிய .
"அயே் யா, மகாராஜா, நான் மிக ம்
சிறியவன.் உஙக் ள் பசிக் ப் ேபாதா . நான்
வ ம் வழியில் ரட் க் திைர ேமய்ந்
ெகாண் இ க்கிற . அைத எப்ப யாவ
அைழத் வ கிேறன். அைதக் ெகான்
சாபப் ி ங்கள். தய ெசய் என்ைன விட்
வி ஙக் ள'் ' எனக் ெகஞச் ிய ஒநாய.்
"சரி அப்ப ேய ெசய.் எனை் ன ஏமாற்றி
விட் ஓட மட் ம் யலாேத" என கர்ஜித்
ஒநாைய விரட் விடட் சிஙக் ம.்
தபப் ிதே் தாம் பிைழத்ேதாம் என தைல
ெதறிக்க ஒ ய ஒநாய். ரட் க் திைர
இ நத் இடதை் த அைடந்த . அதனிடம்
ஒநாய், " திைரேய ஒ அழகான ேமயச் ச் ல்
நிலம் பார்த் வந்ேதன். என் டன் வந்தால்
உனக் க் காட் கிேறன.் ப ம் ல்ெவளி உளள்
இடம்” என ஆைச வாரத் ை் த காட் ய .
ஒநாயின் ேபசை் ச உணை் ம என நம்பிய
திைர அதன் பினன் ால் ஓ வந்த .
ஓநாயின் திட்டப்ப , திைர ஒ பள்ளதத் ில்
வி ந் மாட் க் ெகாண்ட . திைரயினால்
ேமேல வர யாத ழ்நிைல ஆகிவிட்ட .
எனேவ அதனால் தபப் ித் ச் ெசலல் ம்
யா .
ஓநாய் ேநேர ெசன் சிஙக் தை் த,
திைர இ க் ம் இடதத் ிற் அைழத்
வந்த . திைர எங் ம் இனி தபப் ிச் ெசல்ல
யா , பிற பார்த் க் ெகாளே் வாம் என
எண்ணிய சிங்கம,் "ஓநாேய, நீ உயிர்
பிைழக்க, மறெ் றா மி கத்ைதக் ெகால்லச்
ெசாலல் ிக் காட் க் ெகா கக் ிறாேய, நீ ஒ
நமப் ிகை் கத் ேராகி. உனகக் ாக எைத ம் நீ
ெசய்வாய், உனை் னப் ேபானற் வர் உயி டன்
இ க்கக் டா ," எனற் வாேற ஒநாய் மீ
பாய்ந் ெகான்ற .
விைன விைதத்தவன் விைன
அ ப்பான்.
நதீ ி: நலல் ைத நிைனதத் ால் நல்ல
நடக் ம.் தீைமைய நிைனத்தால் தீைம தான்
நடக் ம்.
ைற இலல் ாதவர் இல்ைல
ஒ நாள் மயில் ஒன் கட ைள
ேவண் த் தவம் ெசயத் . மயிலின்
க ைமயான தவம் கண் ெமச்சிய கட ள்.
அதற் ன் ேதானற் ி காடச் ி தந்தார்.
“அழகிய மயிேல, உன் தவத்ைதக்
கண்ட உளள் ம் ளிரந் ்ேதாம். உன் தவத்தின்
ேநாக்கம் எனன் ெசால்,” எனக் ேகட்டார்
கட ள.்
"கட ேள தங்கைள வணங் கிேறன.்
எனக் நணீ ட் நாள் ஒ கவைல மன க் ள்
இ ந் வாட் கிற .”
“ெசால் ேகடக் ிேறன”் ஆதரவாகப்
ேபசினார் கட ள,் "என் ரேல எனக் ப்
பி க்கவில்ைல. க ப்பாய் பிறந் ளள்
யி க் மட் ம் ரல் இனிைமயாக
ஆதங்கத்ைத
இ க்கிறேத” என தன்
ெவளிப்ப தத் ிய .
"அழ மயிேல உனக்ெகன்ன
ைறசச் ல், நீ தான் பறைவகளில்
அழகானவன.் உன் க த் அழ ம்,
ேதாைகயின் அழ ம் ேவ எநத்
பறைவக கக் ாவ பைடகக் ப்பட் ள்ளதா நீ
ேதாைக விரித் ஆ ம் ேபா எவ்வள
அழகாய் இ கக் ிறாய் ெதரி மா!" என
கட ள் ெசான்னா ம், மயில் சமாதானம்
அைடயவில்ைல.
''நஙீ க் ள் வெதலல் ாம் உண்ைம
தான். இ பப் ி ம் என் ரல் இன் ம்
அழகாக இ நத் ால் எவ்வள நன்றாக
இ க் ம். பறைவகளில் எலல் ாவறற் ி ம்
நாேன தன்ைமயாய் இ ந்தி ப்ேபன்
அல்லவா” எனற் .
"எல்லா ணங்க ம் ஒ வ கே் க
அைமந் விடா , ைற நிைற
இ கக் த்தான் ெசய் ம். நிைறைய கண்
மனம் மகிழ ேவண் ய தாேன. க
வலிைமயான . யில் பா ம் திறன் ெபறற் .
கிளி ேப ம் ஆறற் ல் ெகாணட் . உனக் த்
தான் அதிகம் த திகள் உள்ளன. எனேவ
அைத எண்ணிப் ெப ைமபப் ” என்
மைறநத் ார் கட ள்.
நீதி: ைறகைளேய காலம் வ ம்
நிைனத் க் ெகாண் இ க்காமல,் தன்
நிைறகைள அறிந் , அைத ேம ம் நன்
வளர்த் க் ெகாண் சிறப் டன் வாழ்வேத
இனிய வாழக் ்ைக ஆ ம.்
கரவ் ம் ெகாளள் ாேத
இரண் க ைதகள் கில்
ைமகைள ஏற்றிக் ெகாண் வணிகன்
ஒ வன் நகரத் க் ப் றபப் ட்டான.் ஒ
க ைதயின் கில் தஙக் கட் க ம், மறற்
க ைதயின் கில் உணவிற்கான
தானிய ம் ஏற்றிக் ெகாணட் ான.்
தானிய டை் ட ைம அதிகமாக
இ க்கேவ, பாரத்ைதத் தாங்க யாமல்
மந் ெகாண் அந்தக் க ைத நடநத் .
தஙக் க் கட் கைளச் மந் வந்த
க ைதேயா ெப மிதத் டன் நடந் வந்த .
தஙக் த்ைத மந் வநத் க ைத
"என்ன நணப் ேன ேபசாமல் வ கிறாய.் நைடப்
பயணக் கைளப் ெதரியாமல் இ க்க,
ஏதாவ ேபசிக் ெகாண் வாேயன”் எனற் .
''உனகெ் கன்ன லபமாகக் றி
விடட் ாய். இந்த உண
டை் டைய மகக்
யாமல் மந் வ கின்ேறன.்
எனகக் ல்லவா வலி ெதரி ம்” என்றப
ெம வாய் நடந் வந்த .
"அ க் க் ெகா த் ைவத்தி கக்
ேவண் ம.் இப்ெபா உன்ைனக் காட் ம்
நாேன உயர்வானவன்” எனத் திமி டன்
ேபசிய .
அத டன் இனி ஏ ம்
ேப வதறக் ில்ைல என அைமதியான நட் க்
க ைத. அவர்களின் பயணம் காட் வழிேய
ெதாடர்நத் . பல தி டரக் ள் ேசரந் ் வந்
வழி மறித்தனர.் வணிகன் தி டர்க டன்
ேபாரா ப் பாரத் த் ான் யவிலை் ல.
தி டர்கள் அைனவரின் ைககளி ம்
பயஙக் ரமான ஆ தம் இ ந்த . அதனால்,
வணிகன் ேம ம் ஒன் ம் ெசயய் ாமல்
அைமதியானான.்
வணிகைனப் பி த் மரதத் ில் கட் ப்
ேபாடட் னர.் ைம அதிகம் இ க் ம்
க ைதையப் பி த் , ைமயில் எனன்
ெபா ள் இ கக் ிற எனபப் ாரத் ்தார்கள.்
தானியதை் த ம,் உணைவ ம் எ த் க்
ெகாண் அக் க ைதைய விரட் விட்டனர்.
அ தத் க ைதயின் கில் என்ன
இ க்கிற எனப் பார்தத் ார்கள். தங்கத்ைதப்
பார்தத் ம் தி டரக் ள் அைத எ கக்
யன்றாரக் ள.்
அப்ெபா அக்க ைத தன்
கிலி ந் தங்கதை் த எ க்கவிடாமல்
அவர்கைள காலக் ளால் உைதத் த்
தாக்கிய .
க ைதயின் தாக் தலில் இ ந்
தப்பிக்க ேவண் தி டரக் ள் தங்களிட ளள்
ஆ தஙக் ளால் க ைதையக்
காயப்ப தத் ினார்கள்.
ஒ வன் கத்தியால் அதைனக் த்தி
விட்டான். க ைத த் அந்த
இடதத் ிேலேய வி ந்த . தி டர்கள்
தஙக் த்ைத எ த் க் ெகாண் ஓ
விடட் ாரக் ள்.
தன் க ைத நணப் ன் கேீ ழ வி ந்
உயி க் ப் ேபாரா வைதக் கண் ஏ ம்
ெசயய் யாமல் அ த்த க ைத
தவித்த . கீேழ வி ந் கிடநத் க ைத
"பார்த்தாயா, நணப் ா ேகவலம் தஙக் ம்
ைவத்தி க் ம் நான் தான் உயர்நத் வன் எனத்
திமிராகப் ேபசிேனேன! அதற் ஏற்ற பரி
கிைடத் விடட் . என்ைன மனன் ித் வி ”
என்ற ம் இறந் விடட் .
தன் நணப் ன் இபப் இறந்
விடட் ாேன என எண்ணி க ைத கணண் ீர்
வ தத் .
நதீ ி: ஒ வைரவிட ஒ வர்
உயரந் ்தவர்கள் இல்ைல எனற் உண்ைமையப்
ரிந் ெகாண் , மனதில் நன்ைமைய
நிைனத் நடந்தால் வாழவ் ில் என் ம் தைீ ம
நடக்கா .
ெகட் கக் ார எலிகள்
ஊ க் ஒ க் ப் றமான ஒ
வடீ ் ல், எலிகள் மிக ம் தநத் ிரமாக
வாழந் ் வநத் ன. வடீ ் ன் அ கில் இ நத்
நிலஙக் ளில் உளள் தானியஙக் ைளத் தின் ,
மகிழ்ச்சிேயா வாழ்ந்தன.
ஒ நாள் அநத் வடீ ் ற் அைழயாத
வி ந்தாளியாக ெகா தத் ைன வந்
ேசரந் ்த . அதன் இஷ்டபப் எலிகைள
ேவட்ைடயா க் ெகான் தின்ற .
எலிகள் உயிர் பிைழப்பதறக் ாகத் தப்பி
ஓ ன. வடீ ் ன் ஒ ைலயில் அைனத் ம்
ஒன் ேசரந் ்தன. அைவ டட் ம் ேபாட் த்
தங்கள் ைறகைளக் றின.
வயதான எலி, பிளை் ளகேள,
கவைலபப் டாதீர்கள், இபெ் பா நாம் இங்
ள்ள, ெபாந் (வைள) தான் நமக்
மிக ம் பா காபப் ாக இ க் ம். எனேவ,
ந்த வைர நாம் ெவளிேய ெசல்லாமல்
இங்ேகேய இ ந் வி ேவாம் என
ஆேலாசைன வழங்கிய .
அத்திட்டம் நல்லதாக இ பப் தால்,
அதைன அைனத் எலிக ம் ஏற் க்
ெகாணட் ன. எலிகள் யா ம்
வைளக் ள்ேளேய இ ந்தன. எலிகளின்
நடமாட்டம் ைறந்ததால,் ைனக் இைர
கிைடகக் ாமல் ேபான .
எனேவ மயஙக் ிய ேபால் ந தத் .
ைன இறந் விட்ட என நிைனத் ,
எலிகள் ெவளிேய நடமாட ஆரம்பிக் ம.்
அபெ் பா எலிகைளப் பி த் விடலாம் என
தனக் ள் கணக் ப் ேபாடட் .
மயங்கிய ேபால் ந த்த ைன,
அபப் ேய ங்கி ம் விட்ட . எவவ் ள ேநரம்
ங்கியேதா பாவம,் பசிக் கைளபப் ில் அதிக
ேநரம் தான் ஙக் ி விடட் .
அதிகப் பசி டன் கணவ் ிழித் ப்
பாரத் ்த . சற் ரத்தில் எலிகள் இஷட் ம்
ேபால் விைளயா க் ெகாண் நத் ன. "ஆகா,
எவ்வள ைதரியமாக இைவ
விைளயா கின்றன. இைவகைள விடே் டனா
பார,் இன் நமக் நலல் இைர தான்” என
மகிழந் ் ைன தாவிக் தித் ஓ ய .
தி ெரன வந்த மணிேயாைசையக்
ேகடட் எலிகள் தைல ெதறிக்க ஓ த்
தபப் ிய . ைனக் ம் ஒேர ஆச்சரியமாகி
விடட் . மீண் ம் ஓ ய மணிேயாைச
எ ந்த . இநத் மணிேயாைச எஙக் ி ந்
வநத் ெதன ஆராய்சச் ி ெசய்த . ைன
ங் ம் ெபா அதன் க த்தில்
மணிையக் கட் விட்டன ெகட் கக் ார
எலிகள்.
நீதி: வல்லவ க் வலல் வன்
ைவயகதத் ில் உண் . | யாைனக் ம் அ
ச க் ம்.
கர ெசான்ன ரகசியம்
இரண் நணப் ர்கள் காட் வழிேய
ெசன் ெகாண் நத் னர். அவரக் க்
எதிேர ஒ கர வநத் . இரண்
நணப் ரக் ளில் ஒ வ க் மரம் ஏறத்
ெதரி ம.் மறற் வ க் த் ெதரியா .
கர ையப் பார்தத் டன் மரம் ஏறத்
ெதரிந்தவன் மரத்தில் ேவகமாக ஏறி ஒளிந்
ெகாண்டான.் ஏறத் ெதரியாதவன் கர
தன்ைனக் ெகான் வி ம் என் பயந்
தைரயில் வி ந் விடட் ான.்
கர அவன ேக வந் அவைன
கரந் ் பார்தத் . அவன் தன் வாசத்ைத
நி தத் ி விட் பிணம் ேபால கிடநத் ான்.
பிணதை் தத் தின் ம் பழகக் மிலல் ாத கர
அவைன விட் விட் ேவ பக்கம் தி மப் ிப்
ேபான .
கண் பார்ைவயில் இ ந் கர
மைறந்த ம் மரத்தில் இ நத் வன் இறங்கிக்
கீேழ வந்தான.் நணப் னிடம் ெசன் "அந்தக்
கர உன் காதில் எனன் ேவா ெசானன் ேத,
என்ன ெசான்ன ?" என் ேகடட் ான்.
அதற் க் கீேழ கிடந்தவன,் 'ஆபத்
வ ம் ேபா தான் மட் ம் தபப் ித்தால் ேபா ம்
என் உன்ைன விட் விட் ஓ ப் ேபா ம்
நணப் ேனா ஒ ேபா ம் பயணம்
ெசய்யாேத!' என் அநத் க் கர எனக் ப்
த்தி ெசானன் என்றான்.
நீதி: ஆபத்தில் உத ம் நண்பேன நல்ல
நணப் ன். அபப் இலல் ாத ய நலமான நட்ைப
நாம் விட் விட ேவண் ம்.
வ கள் ெசால்லிய பாடம்
வயதாகிப் ேபானதால் ஒ
சிங்கத்தால் தனக் த் ேதைவயான
இைரையத் ேதட யவிலை் ல. ேவட்ைடக் ப்
ேபாகாமல் இைர கிைடபப் தற் அந்தச்
சிங்கம் ஒ திடட் ம் ேபாட்ட .
தனக் உடம் கமிலை் ல என்
ெபாயய் ான தகவைலப் பரப்பி விட்
ேநாய்வாய்ப்படட் ேபால தன் ைகயில்
ப த் க் கிடந்த . அத் தகவைல உணை் ம
என் நம்பிய விலங் கள் நலம்
விசாரிப்பதறக் ாக அதன் ைககள்
ஒவெ் வானற் ாகச் ெசனற் ன. சிஙக் ம் அவறை் ற
அ த் க் ெகான் இைரயாகக் ித் தன
பசிையத் தரீ ்த் க் ெகாண் வநத் .
இவவ் ாறாகப் பல மி கஙக் ள் இறந்த
பிற அதன் தநத் ிரத்ைத ஒ நரி அறிந்
ெகாண்ட . அ சிஙக் தத் ின் ைகக் ச்
ெசன் ஆனால் பா காபப் ான ரதத் ில்
நின் ெகாண் உடல் நலம் விசாரிதத் .
அதற் சிங்கம், "அங்ேகேய நின் ெகாண்
விசாரித்தால் எப்ப ? என உடல் நலம் ன்றி
வ கிற . எனக் ப் ேபச் த் ைணயாக நீ
உளே் ள வாேயன”் எனற் .
பதிலாக நரி, "ெராமப் நன்றி சிஙக் ேம.
உன ைகக் ள் பல ம் ைழநத் தற்
அைடயாளமாக ஏராளமாக பாதச் வ கள்
பதிந்தி கக் ினற் ன. ஆனால் ைகக் ள்
இ ந் யா ேம தி மப் ியதற்கான
வ கேள இலை் ல. அதனால் நான் உளே் ள
வர மாட்ேடன”் எனற் .
நதீ ி: எதிரியின் ேதாறற் ம,் ெசய்ைக
ெசால் இவற்றி ள் ஒளிநத் ி க் ம்
கபடத்ைதப் ரிந் ெகாண் அவர்கைள
விட் விலக ேவண் ம.்
காகை் க க கானால்...
ெசங் தத் ான பாைற ஒனற் ின்
உசச் ியில் ஒ க கட் வாழந் ்
வநத் . அ ஒ நாள் ஒ ஆட் க் ட்
ேமல் பாயந் ் , தன் கால் நகங்களால்
அதைனப் பற்றித் கக் ிச் ெசன்ற .
ஒ மரதத் ின் மதீ ி நத்
அண்டஙக் ாகை் க அதைனப் பார்த் க்
ெகாண் நத் . அ க கின் மீ
ெபாறாைம ெகாணட் . க க் ளள் பல ம்
பறக் ம் ேவக ம் தனக் ம் இ க்கிற
என் காடட் அ எணண் ிய .
ேவகத் டன் இறகை் கைய
அ த் க் ெகாண் மரதத் ிலி ந் கிளமப் ிய
அ ெபரிய ஆட் கக் டாவின் மீ
உடக் ார்ந்த . அதைனத் தன் கால்
நகஙக் ளால் பற்றி கக் யன்ற . ஆனால்
அதன் நகஙக் ள் அநத் ஆட் க் கடாவின்
சைதயில் நன் பதிந் ெகாண்டன.
ஆட் க் கடாைவ அதனால் க்க ம்
ய வில்ைல; இற கைள ேவகமாக
அ த் பறக்க யன் பறக்க ம்
யவிலை் ல. இப்ப அ பறகக் யாமல்
திணறிக் ெகாண் பப் ைத ஆ ேமய்பப் வன்
பாரத் ் விடட் ான.் அவன் ஓ வந் ,
காகை் கையப் பி த் க் ெகாணட் ான்.
ஆட் ன் சைதயிலி ந் அதன் நகஙக் ைள
ெமலல் எ த் விட்டான.்
காக்ைகையப் பறக்க விடாமல் இ கப்
பி த் த் தன் வடீ ் ற் ெகாண் வந் தன்
பிள்ைளகளிடம் ெகா தத் ான.் அவரக் ள,்
"அபப் ா இ என்ன பறைவ ?” என்
ேகட்டனர். அவன், "இ காக்ைக தான் என்
எனக் நன்றாகத் ெதரி ம். ஆனால் இ
தனை் னக் க என் எண்ணிக்
ெகாண் க்கிற . அதனால் தான் நம்மிடம்
மாட் க் ெகாண் விடட் " எனற் ான.்
நீதி: ெபாறாைம ெகாண்டவர்க க்
இகக் தி தான் கிைடக் ம்.
ைதயல் ரகசியம்
ஒ ஊரில் ஒ வயதான விவசாயி
இ நத் ார.் அவர மகனக் ேளா
விவசாயத்தில் ஆரவ் மினற் ி இ நத் னர,்
தனக் ப் பிற அவர்கள் சமப் ாதத் ியம்
இல்லாமல் னப் ப்ப வார்கேள என அவர்
கவைலப்பட்டார.்
அவர்கைள விவசாயதத் ில்
ஈ ப த் வதறக் ாக அவர் ஒ தந்திரம்
வ தத் ார.் இறக் ம் த வாயில் இ ந்த
ேபா அவரக் ைள அைழத்தார். வயலில்
ஓரிடதத் ில் தான் மிகப் ெப ம் ைதயைலப்
ைதத் ைவதத் ி பப் தாகச் ெசான்னார.்
அவர் இறந்த பினன் ர் அவர்கள்
மணெ் வட் , கடபப் ாைரகைள எ த் க்
ெகாண் வய க் ச் ெசன் ஆழமாகத்
ேதாண் னர். அவர்க க் ப் ைதயல்
கிைடக்க விலை் ல. ஆனால் மண் நன்
பணப் த்தப்பட்டதால் அந்த ஆண் நல்ல
விைளசச் ல் ஏற்பட் அதன் லம் நல்ல
பணவர அவர்க க் வந்த .
நதீ ி: ன்ேன வதற் யற்சி
ெசய்ய ேவண் ம.் யனற் ால் யாத
இல்ைல.
விதி ம் மதி ம்
ஒ அரச க் ஒேர ஒ மகன்
இ ந்தான். அவன் ேவடை் டயி ம் ேபார்
ெசயவ் தி ம் மிக ம் ஈ பா காட்
வந்தான.்
அரசன் ஒ நாள் இர ஒ கன
கண்டான். அநத் க் கனவில் அவன ஒேர
மகைனச் சிஙக் ம் ெகான் வி வதாகக்
கண்டான.் அநத் க் கன உண்ைமயாக
ஆனா ம் ஆகிவி ம் என் பயந்த அவன்
தன் மக க்காக ஓர் அற் தமான மாளிைக
கட் க் ெகா த்தான். அதன் வரக் ளில்
பலவித மி கங்கைள வைரந் ைவக் மா
ஓவியரக் க் க் கடட் ைள இட்டான.்
அவரக் ம் உணை் மயான மி கங்கள்
உயிேரா நிறப் ைதப் ேபான் அநத்
ஓவியஙக் ைள வைரநத் ி ந்தனர்.
அரசன் தன் மகைன அநத்
மாளிைகைய விட் ெவளிேயறக் டா
என் ம் அநத் ஓவியங்கைளப் பார்த்
ேவட்ைடக் ச் ெசலக் ிற தி பத் ிைய அைடந்
ெகாளள் ேவண் ம் என் ம்
கடட் ைளயிடட் ான்.
அரசனின் கட்டைளயால் ெவ ப் ற்ற
மகன் மாளிைகயிலி ந்த சிஙக் ஓவியத்தின்
ன் நின் ெகாண் லமப் ினான். "என
தந்ைத உறங்கிக் ெகாண் க் ம் ேபா
அவர் கனவில் வந் எனை் னக் ெகான்
வி வதாகப் பய த்திய ேமாசமான
மி கேம, இேதா பார், உனன் ால் தான் நான்
இந்த மாளிைகக் ள் ஒ ெபணை் ணப் ேபால்
டஙக் ிக் கிடகக் ிேறன்.
இப்ேபா உனை் ன எனன் ெசயய் ப்
ேபாகிேறன், பார்.” என் ேகாபத் டன,்
அ கிலி நத் ள் மரத்திலி ந் ஒ
சச் ிைய ஒ க்கக் ைகைய நடீ ் னான.்
அபே் பா அநத் மரதத் ிலி நத் ஒ
ள் அவன விரலில் த்திய . அதன்
காரணமாக அவ க் த் தாஙக் யாத
வலி ஏற்பட்ட . விர ம் வஙீ க் ி விடட் .
அந்த ேவதைன தாங்க யாத
அவ க் வலிப் ஏறப் ட் அவன் மயங்கி
வி நத் ான.் க ைமயான காயச் ்சல்
அ தத் . சில நாட்களிேலேய அவன் இறந்
ேபானான.்
நீதி: விதி வலிய . அதைன ெவலல்
யா .
பா ம் ளிக் ம்
ஒ ேவடை் டக்காரன் தன
நாய்க டன் ேவடை் டயிலி ந் தி மப் ிக்
ெகாண் நத் ான். வழியில,் அவன் ஒ
மனீ வைனச் சந்திதத் ான். அவன் ைட
நிைறய மனீ க் ள் ைவத்தி நத் ான்.
ேவட்ைடகக் ார க் மீன் தின்ன ேவண் ம்
என் ஆைச வந்த . மனீ வ கே் கா
ேவடை் டக்காரன் ைகயிலி ந்த பறைவகளின்
இைறசச் ி மீ ஆைச வநத் .
மீனவன் இைறச்சிைய வாஙக் ிக்
ெகாண்டான.் ேவ வன் மீன்கைள வாங்கிக்
ெகாணட் ான.் இபப் இரண் ேப ம் தினம்
தினம் சந்தித் தாங்கள் ேத யவற்ைறப்
பரிமாற்றம் ெசய் ெகாண்டார்கள.்
மகிழ்ச்சிேயா தினம் உண உண்
வந்தார்கள.்
இைதப் பார்த் க் ெகாண் நத்
பக்கத் வீட் க்காரன,் "இப்ப ேய தினம்
பரிமாறற் ம் ெசய் ெகாண் நத் ீரக் ள்
எனற் ால்..... மனீ வா, உனக் ஒ நாள்
இைறச்சி ேமல் சலிப் ஏறப் ட் வி ம.்
ேவ வா உனக் மீனக் ள் அ த் வி ம்”
எனற் ான்
நீதி: பழக பழக பா ம் ளிக் ம்.
சிக்கிக் ெகாணட் ரங்
ஒ ைற விலங் களின் சைபயில்
ஒ ரங் நடனமா ய . அதன் நடனதத் ில்
மகிழந் ் ேபான விலங் கள் அந்தக்
ரங்ைகத் தம அரசனாக ஏற் க்
ெகாண்டன.
ஒ நரி அநத் க் ரஙக் ின் மீ
ெபாறாைம ெகாணட் . எபப் யாவ அந்தக்
ரஙை் க மடட் ம் தடட் ேவண் ம் என அ
வி மப் ிய .
ஒ நாள் அநத் நரி ஒ வைலயில்
இைறச்சித் ண் இ ப்பைதக் கணட் .
ரங்ைக அந்த இடதத் ிற் அைழத் வந்
வைலயில் சிக்க ைவகக் த் திடட் ம் ேபாட்ட .
அ ரங்கிடம் வந் , "அரேச,
வணக்கம.் ஓரிடத்தில் ஒ ைதயல்
இ ப்பைதப் பார்த்ேதன். அ நம
அர க் ச் ெசாநத் ம் எனப் தால் நான் அைதத்
ெதாடேவ இல்ைல. அரசரான தாஙக் ள் வந்
அைத எ த் க்ெகாளள் ேவண் கிேறன்”
என் பவ்வியமாகச் ெசான்ன .
மிகக் கம்பீரமாகக் கிளம்பிய ரங்
ன் எச்சரிகை் க இல்லாமல் அந்த வைலயில்
சிக்கிக் ெகாண்ட . நரி தன்ைன ஏமாற்றி
ேமாசம் ெசய் விட்டதாகப் லம்பிய .
அதற் நரி, இப்ப னப் ின்
ேயாசைன ெசயய் த் ெதரியாத த்தி இல்லாத
நெீ யலல் ாம் விலங் களின் அரசனாக் ம்.
அரசைனப் பார் அரசைன எனக் ேகலி
ேபசிய .
நதீ ி: " ண்ணிய க ம ம் எணண் ித்
ணி" என்ற ஒளைவயார் ற் ப்ப “சிறிய
காரியமாக இ நத் ா ம்
ன்ெனசச் ரிகை் கேயா ெசயய் ேவண் ம்.”
யார் என்ன ெசானன் ா ம.் ..
ஒ பணகக் ார ம் அவர மக ம்
தாங்கள் வளர்த்த ஒ க ைதைய
விறப் தற் க் ெகாண் ெசன்றனர.்
அவரக் ள் ெசன்ற வழியில் ஒ
கிணறற் யில் ெபணக் ள் ட்டமாக நின்
சிரித் ப் ேபசிக் ெகாண் ந்தார்கள.் அந்தப்
ெபணக் ளில் ஒ தத் ி க ைத டன் நடந்
ேபா ம் இவரக் ைளச் ட் க் காட் "அஙே் க
பா ஙக் ள்... ேவ கை் கைய, க ைத
இ ந் ம் அதன் ேமல் ஏறிப் பயணம்
ெசயய் ாமல் அதன் பினன் ால் சிரமபப் ட் க்
ெகாண் நடந் ேபாகிறாரக் ள.் இபப்
யாராவ நடந் ெகாள்வார்களா?" என்றாள.்
அவள் ெசானன் ைதக் ேகடட் டன்
பணக்காரர் மகைனக் க ைத ேமல் உட்கார
ைவத் தான் மட் ம் க ைதக் அ ேக
நடந் வநத் ார்.
இப்ப ேய அவர்கள் ெகாஞச் ரம்
ேபானாரக் ள.் அபே் பா எதிேர சில
வயதானவர்கள் வந்தனர.் அவரக் ள் ஏேதா
ஒ விஷயம் றித் விவாதித் க்
ெகாண் வநத் னர.் அவர்களில் ஒ வர்
இவரக் ைளச் ட் க் காட் , "நான்
ெசான்னதற் அேதா பா ங்கள் ஒ சாட்சி.
இநத் நாடக் ளில் வயதானவர்கைள யா ம்
மதிபப் ேத இலை் ல.
வயதான தநை் த கஷ்டபப் ட் நடந்
வ கிறார். அந்தச் ேசாமே் பறி இைளஞன்
க ைத ேமல் சவாரி ெசய் வ கின்றான.்
இ தான் கலிகாலம் எனப் .
அயய் ா, க் ப் ைபயேன நீ
இறஙக் ிக் ெகாண் வயதான அப்பாைவக்
க ைத ேமல் ஏறி வரச் ெசால். அவர
காலக் ம,் ைகக ம் கைளத் ப்
ேபா ளள் ன” எனற் ார். உடேன பணகக் ாரர்
மகைன இறக்கி விட் த் தான் க ைத ேமல்
ஏறிக் ெகாணட் ார.்
இவ்வாறாக அவர்கள் சிறி
ரத்ைதத் தான் கடந்தி ப்பார்கள.்
அவரக் ள் எதிேர, ெபணக் ம்
ழநை் தக மாக ஒ டட் ம் வந்த .
அநத் ப் ெபணக் ள் "ஏ ேசாம்ேபறி கிழவா...
உனக் என்ன இதயம் கலல் ா? பாவம் சி
பிள்ைளைய நடந் வரச் ெசய் விட் நீ
சவாரி ெசய் வ கிறாேய... உனக் இரக்க
பாவேம கிைடயாதா?” எனற் னர். உடேன
அவர் தன் மகைன ம் க ைத ேமல் ஏற்றிக்
ெகாண்டார்.
இபப் யாக அவரக் ள் நகரத்
எலை் லையத் ெதாட் விடட் ார்கள். அப்ேபா
ஒ வீட் த் திண்ைணயில் உடக் ார்ந்
இ நத் ஒ வன் பணக்காரைரப் பாரத் ் ,
"அநத் க் க ைத உங்க ைடயதா?" என் க்
ேகடட் ான். அவர் 'ஆமாம”் எனற் ார். ஆனால்
"பார்தத் ால் அபப் த் ெதரியவில்ைலேய.
ெசாநத் க் க ைத என்கிறீரக் ள். ஆனால்
இரக்கேம இல்லாமல் அதன் ேமல் இரண்
ேபர் ஏறி வ கிறரீ ்கேள” எனற் ான்.
அவைனத் தி ப்திப் ப த் வதற்காக
அவரக் ள் இரண் ேப ம் இறங்கிக்
ெகாண்டாரக் ள.் "உஙக் ைளச் மந்த
க ைதைய அந்தப் பாவத்திற்காக நஙீ ்கள்
மந் ெசன்றால் என்ன ?” எனற் ான் அவன.்
உடேன அவரக் ள் ஒ கம்ைப எ த்
அதில் க ைதயின் கால்கைள இைணத் த்
ெதாஙக் விட் க் ெகாண் கக் ிச்
ெசன்றார்கள்.
இப்ப அநத் இரண் ேப ம்
க ைதையத் ேதாளில் மந் ெகாண் ஒ
ஆற் ப் பாலதத் ின் ேமல் ெசன்
ெகாண் நத் னர.் இநத் ேவ க்ைகயான
காட்சிைய மக்கள் ட்டம் டட் மாக வந்
பார்த் ரசித் ச் சபத் ம் ேபாட் ச்
சிரிதத் ாரக் ள.்
க ைதக் அந்தச் சபத் ம்
பி க்காததா ம,் தன்ைன அவர்கள்
விேநாதமாகத் க்கி வநத் ைற
பி க்காததா ம் அ கட் கக் ைள
அ த் க் ெகாண் கம்பியிலி ந் தித்
நதிக் ள் பாயந் த் .
பணகக் ாரர் விரக்திக் ம்
அவமானத்திற் ம் ஆளாகி ஊ க் த்
தி ம்பினார.் எல்ேலாைர ம் தி ப்திப்ப தத்
வி ம்பிய அவரால் யாைர ம்
தி பத் ிப்ப தத் ம் யவில்ைல;
க ைதைய ம் விற்க யவிலை் ல.
நீதி: ஊரில் இ பப் வரக் ள் ஆயிரம்
ெசால்வாரக் ள.் அவர்கைளத் தி ப்திப்
ப த் வதறக் ாகேவா, அவரக் ள் ேபாறற்
ேவண் ம் எனப் தறக் ாகேவா காரியஙக் ளில்
ஈ படக் டா . நன் ஆராயந் ் உன்
அறி க் ச் சரி என் படட் ைதச் ெசயய்
ேவண் ம்.
ைகயில் கிைடத்தைத விடாேத
ஒ மீனவன் மனீ ் பி த் விற் அநத்
வ மானத்தில் வாழந் ் வந்தான். ஒ நாள்
அவன் கடலில் வைல விரித் விட் மீனக் ள்
வி ம் என் காத்தி ந்தான.் மாைல ேநரம்
வநத் ேபா அவன் வைலயில் ஒேர ஒ
சி மனீ ் தான் வி நத் ி நத் .
அநத் மனீ ் அவைனப் பாரத் ்
ந க்கத் டன் தனக் உயிர் பிச்ைச
அளித் வி மா ெகஞச் ிய . "ஐயா,
நாேனா ஒ சி மீன,் எனக் எனன் விைல
கிைடத் விடப் ேபாகிற ; நான் இன் ம்
வளரக் யவன்.
இபே் பா நஙீ க் ள் எனை் னக் கடலில்
மீண் ம் விட் விட்டால் மிக விைரவில் நான்
ெபரிய மனீ ாகி வி ேவன். அபே் பா நஙீ ்கள்
எனை் னப் பி த் விறற் ால் உங்க க்
நிைறய லாபம் கிைடக் ம்” என்
சாமர்தத் ியமாகப் ேபசிய .
அதற் மீனவன,் "நான் உனை் ன
மணீ ் ம் கடலில் விட்டால் எபே் பா ெபரிய
மீன் ஆவாய் என எனக் த் ெதரியா .
ஆகேவ எப்ேபாேதா கிைடக் ம் லாபத்ைத
எண்ணி இபே் பாேத ைகேமல் பலனாக உளள்
உன்ைன இழநத் ால் என்ைன விட ட்டாள்
எவ ேம இ கக் மாடட் ான”் என் ெசாலல் ி
அைதப் பி த் த் தன் ைடக் ள்
ேபாடட் ான.்
நதீ ி: அனை் றக் த் தின்கிற
பலாக்காைய விட இனை் றக் த் தின்கிற
களாகக் ாய் ெபரி என்ற பழெமாழிக் ஏற்ப
நாைளக் கிைடக்க இ க் ம் ெபரிய
லாபத்ைத விட இன்ைறக் கிைடக் ம்
லாபேம ெபரிய . இைத ரிந்
ெகாணட் வரக் ள் த்திசாலிகள.்
உயிைர இழந்த ஓநாய்
வயதின் காரணமாக தளர்ச்சி
அைடந்த சிஙக் ம் ேநாய் வாய்பப் ட் எங் ம்
ெசலல் யாமல் ைகக் ள் அைடந்
கிடநத் . தங்கள் அரசனான அைத எலல் ா
மி கஙக் ம் வந் பாரத் ் நலம்
விசாரித் ச் ெசன்றன. நரி மட் ம் அந்தக்
ைகப் பகக் ம் எட் ப் பாரக் க் ாமல் இ நத் .
அநத் நரிக் ம் ஒ ஓநாயக் ் ம்
ஆகேவ ஆகா . அந்த ஓநாய் 'இ தான்
தக்க சமயம், நரிையச் சிஙக் த்திடம்
மாட் விட ேவண் ம'் என் எண்ணிக்
ெகாண் சிஙக் த்திடம் ெசனற் .
"அரேச.... தாங்கள் யார?் இந்தக்
காட் ளள் எல்லா மி கஙக் க் ம்
அரசன். எல்லா மி கங்க ம் உங்கைளப்
பார்த் நலம் விசாரித் ச் ெசல்கினற் ன.
ஆனால் இநத் நரி மட் ம் இநத் ப் பக்கம்
வரேவ இலை் ல, பாரத் த் ீஙக் ளா. அந்த
அள க் அதற் த் திமிர். அரேச. அைத
நஙீ க் ள் தண் கக் ேவண் ம்” என் அநத்
ஓநாய் சிங்கத்திடம் ெசால்லிக்
ெகாண் ந்த .
அப்ேபா அங்ேக வந்த நரியின்
கா களில் ஓநாயின் வார்த்ைதகள்
வி ந்தன. "ஓேஹா... ஒநாய,் என்ைன
மாட் விடப் பாரக் க் ிறாயா? நான் உன்
கைதையேய கக் ிேறன”் என் க விக்
ெகாணட் .
ஆனால் எ ேம ெதரியாத ேபால்
ைகக் ள் ைழந் சிஙக் தத் ிற்
வணகக் ம் ெசானன் .
சிங்கம் "எனன் நரிேய, இபே் பா
தான் உனக் எனை் னப் பார்க்க வர ேநரம்
கிைடத்ததாக் ம்? என நரியிடம் உ மிய .
உடேன நரி, "ேகாபிகக் ேவணட் ாம்
அரேச. அவர்கள் எல்லாம் உங்கைளப் பார்த்
நலம் விசாரித் விட் த்தான் ெசனற் ாரக் ள்.
அபப் வாயால் நலம் விசாரித் த்
தஙக் க் ஆகப் ேபாவ என்ன? ஆனால்
நாேனா எனன் ெசயே் தன் ெதரி மா?”
உஙக் ள் ேநாையக் ணப்ப த்தக்
ய ம த் வைரத் ேத எட் த் திைச ம்
ெசன் தங்கள் ேநாயக் ் ம ந் என்ன?
என் விசாரித் க் ெகாண் வந் ளே் ளன.்
அதனால் தான் அரேச, இவவ் ள தாமதகத்
தஙக் ைளப் பாரக் க் வந் ளே் ளன் என் ேபாலி
அடக்கத் டன் ெசானன் .
சிஙக் ம,் அவரக் ள் எனன் ம ந்
ெசானன் ாரக் ள் ? என் ேகட்ட .
நரி, "ஒ உயி ள்ள ஓநாயின் ேதாைல
உரித் , அைத உஙக் ள் உடமை் பச் றற் ிப்
ேபார்தத் ிக் ெகாள்ள ேவண் மாம். அப்ேபா
தான் உஙக் ள் ேநாய் ணமா ம் என்
ம த் வரக் ள் ெசானன் ார்கள் அரேச" என்
ெசான்ன .
உடேன சிஙக் ம் ஓநாயின் மீ பாயந் ்
ேதாைல உரிக்க ஆரமப் ிதத் . ேவதைனயால்
கதறிய ஓநாயிடம் நரி னன் ைகதத் ப
"எஜமானைனக் ெக கக் ிற ேவைலையப்
பாரக் ்காமல,் நல்ல ெசய்கிற வழிையப்
பாரக் க் ேவண் ம”் எனற் .
நீதி: “ெக வான் ேக நிைனபப் ான்”
என்ற பழெமாழிக் ஏறப் பிற க் ேக
ெசய்ய நிைனதத் ாேல அ அவர்க க்ேக
ேகடை் ட விைளவித் வி ம.்
ஐநத் ில் வைளக்காத …
ஒ சி வன் பள்ளியில் ப க் ம்
ேபா அ கில் இ நத் ஒ வனின் பாடப்
த்தகதை் தத் தி னான.் அைத வீட் ற் க்
ெகாண் வந் அம்மாவிடம் ெகா தத் ான.்
அமம் ா அவைன அ த் த் தி தத் ாமல் இநத்
மாதிரித் தி மா ஊக்கபப் தத் ேவ
ெசயத் ாள்.
அ த்த ைற அவன் ஒ
க காரத்ைதத் தி க் ெகாண் வந்தான்.
அமம் ாவிடம் ெகா த்தான.் அமம் ா
இம் ைற ம் அவைன ஊக்கபப் தத் ினாள்.
இைளஞனான ம் அவன் ஒ
பண்ைணக் ச் ெசன் அங்கி நத் மதிப்
மிக்க ெபா ளக் ைளத் தி னான.் ஆனால்
கைடசியில் பி படட் ான். ைககள் பின்னால்
கடட் ப்பட் அவன் ஊரப் ் ெபா இடத்திற்
அைழத் வரபப் டட் ான.்
அஙே் க அவன் காவலர்களால்
தண் க்கபப் டட் ான். அைத அறிநத் அம்மா
அங்ேக அலறிக் ெகாண் ஓ வந்தாள்.
மார்பில் அ த் க் ெகாண் அ தாள்.
அவன் “அமம் ா, நான் உன் காதில் ஒ
விஷயம் ெசாலல் ேவண் ம.் அ ேக வா,”
எனற் ான.்
அவள் அவன் அ ேக ேபான ம்
அவள் கா கைளக் க த் த் பப் ினான.்
"என்னடா இப்ப ச் ெசய்கிறாய,் உனக் ப் ேபய்
பி த் விடட் தா?" என அம்மா ேகடட் ேபா
அம்மா நான் தன் தலாகப் பாடப்
த்தகதை் தத் தி வந் உனன் ிடம்
ெகா த்த ேபா நீ என்ைன அ த் த்
தி த்தி இ ந்தால.் ... இப்ேபா ஊரார்
என்ைன இபப் அ தத் ி க்க மாட்டாரக் ள்.
இபப் ஒ இழிவான மரண ம் எனக்
வந்தி கக் ா ” எனச் ெசால்லி விட் அவன்
இறந் ேபானான.்
நீதி: தவ சிறியதாய் இ க்ைகயிேல
தி தத் ிகெ் காளள் ேவண் ம். அ ேபால
சி வரக் ள் சி சி றற் ங்கள் ெசயக் ிற
ேபா கண் த் த் தி த்த ேவண் ம.்
நண்பனால் அறியலாம.்
ஒ வன் ஒ க ைத வாங்கக்
கிளமப் ினான். வழியில் தன் நண்பைனச்
சநத் ிதத் ான். அவனிடம் ஒ க ைத
இ நத் . "நண்பா, எனக் உன
க ைதைய விறப் ாயா?'' என் ேகட்டான்.
அதற் நணப் ன் சம்மதிதத் ான.்
“ஆனால் ஒ நிபந்தைன, அந்தக்
க ைதையக் ெகாண் ேபாய் என் வடீ ் ல்
ைவத் ஒ ேசாதைன நடத் ேவன.் அதில்
அ ெஜயிதத் ால் தான் வாங்கிக்
ெகாள்ேவன்” என்றான். நண்ப ம் சரி என்
க ைதையக் ெகா தத் ான.்
க ைதையக் ெகாண் ெசன்ற
அவன் தன் ெதா வத்தில் நினற்
க ைதக டன் அைத ம் விடட் ான். அ ,
அஙே் க நினற் ி நத் திேலேய எ மிக ம்
ேசாம்ேபறிேயா, அதிகத் தனீ ி தின் ேமா
அந்தக் க ைத டன் ேபாய்ச் ேசர்ந்
ெகாணட் . அவன் அைத இ த் க்
ெகாண் நணப் னிடம் வநத் ான்.
''எனக் இ ேவணட் ாம”் எனற் ான்.
"எப்ப இவவ் ள கிய காலதத் ிேலேய
இைத நீ ேசாதித் ப் பாரத் ்தாய?் " என்
நணப் ன் ேகடட் ான.்
"அதற் ச் ேசாதைனேய
ேதைவயிலை் ல நண்பா, என ெதா வதத் ில்
இ ந்த க ைதகளில் எப்ப ப்பட்ட
க ைதைய, உன க ைத நண்பனாகத்
ேதர்நெ் த த்த எனப் ஒன்ேற
ேபா மான " என்றான்.
நதீ ி: ஒ வர ணதை் த
அவர்கேளா நட் க் ெகாண்டவரக் ள் லம்
ெதரிந் ெகாள்ளலாம.் எனேவ எபே் பா ம்
நலல் வரக் ள் நட்ைபக் ெகாளள் ேவண் ம.்
வ மட் மா ேசவல்?
பறைவகைளப் பி க் ம் ேவடன்
ஒ வன் சாபப் ிட அமர்நத் ேபா எதிர்பாராத
விதமாக அவன் நணப் ன் வந் ேசர்நத் ான.்
நண்ப க் வி ந் ைவக்க வி ம்பிய
அவன் வைலையச் ெசன் பார்தத் ான.்
அவன் வைலயில் எநத் ப் பறைவ ம் சிகக் ி
இ கக் வில்ைல.
நண்ப க் வி ந் ைவக்க ேவ
வழி இல்லாமல் அவன,் தனக் ப்
பறைவகைளப் பி க்க உத ம் ெகளதாரிையக்
ெகான் விட எண்ணி அைதப் பி த்தான்.
உடேன, அ தன் உயிைரக் காப்பாற் ம்
ெபா ட் , "நான் இல்ைல என்றால் அ த்த
ைற நீ வைல விரிக் ம் ேபா
பறைவகைளப் பி க்க உனக் யார்
உத வாரக் ள்? யார் உன்ைனத் ஙக்
ைவபப் ார்கள்? பறைவகளின் ரைல உனக்
யார் ெதரிவிபப் ார்கள்?" எனச் ெசான்ன .
அவன் அைத விட் விட் அவன
ண் க் ச் சில நாட்க க் ன் வந்
ேசர்நத் ி ந்த ஓர் இளம் ேசவைலப் பி க்க
எணண் ினான். அ ண் லி ந்
ெகாண் மிக ம் பரிதாபமான ரலில் "நீ
என்ைனக் ெகான் விட்டால் உனக் யார்
வி ந் விடட் ைதத் ெதரியபப் த் வாரக் ள?்
உன்ைன எ ப் வாரக் ள்? காைலயில் எ ந் நீ
கடைமகைளச் ெசய்ய ேவண்டாமா? நீ
விரித்த வைலயில் பறைவகள் சிக்கினவா
எனபப் ாரக் க் ேவணட் ாமா?'' எனச் ெசானன் .
அதற் அவன், "நீ ெசாலவ் ெதல்லாம்
உணை் ம தான். ஒ நாளின் ெதாடக்கத்ைத
அறிவிக் ம் கக் ியமான பறைவேய நீ தான.்
ஆனால் நா ம் இஙே் க வநத் ி க் ம் என
நணப் ம் இபே் பா சாப்பிட ேவண் ம"்
என் ெசாலல் ி விட் ச் ேசவைலக்
ெகானற் ான்.
நதீ ி: பசி வநத் ிடப் பத் ம் பறந்
ேபா ம் என்ற பழெமாழிக் ஏற்ப பசி
வந்திட்டால் யார் எனன் ெசானன் ா ம் அ
மணை் டயில் ஏறா .
இன் ேபாய் என் ம் வராேத!
ஒ ஊரில் வயதான விற ெவட்
ஒ வன் வாழ்ந் வநத் ான.் அவ க்
மைனவிேயா மக்கேளா இலை் ல. காட் ற் ள்
ெசன் விற ெவட் விற் அதில் அவன்
வாழ்ந் வந்தான்.
இப்ப ஒ நாள் விற கக் டை் ட
மந் வ ம் ேபா அவன் மிக ம் ேசார்ந்
ேபானான். வழியிேலேய விற க் கட்ைடப்
ேபாட் விட் கேீ ழ உட்காரந் ் , "யார்
யாைரேயா இந்த எமதர்மன் வந் ப்பிட் க்
ெகாண் ேபாகிறான். எனை் ன மட் ம் ஏன்
விட் ைவத்தி க்கிறான?் " என்
மன க் ள் ெநாந் விட் "எமதர்மா
எமதர்மா, வர மாடட் ாயா?" என வாய்விட் ப்
லமப் ினான்.
அவன் அைழப்ைபக் ேகட் எமதர்மன்
"எதற்காக
அவன் ன்ேன வந் எமதரம் ன்
அைழத்தாய்? நான் தான்
வந்தி கக் ிேறன் எனற் ான.் ''
உடேன கிழவன,் "இந்த விற க்
கட்ைடத் கக் ி வி வதற்காகத் தான்
அைழத்ேதன.் இைத என் தைலக் ேமல்
கக் ி விட் ப் ேபா. உனக் ப் ணய் மாகப்
ேபாகட் ம்" என்றான்.
நதீ ி: ஒவ்ெவா வ க் ம் அவரவர்
உயிர் ேமல் ஆைச இ க்கத் தான் ெசய்கிற .
தவறான வழிகாட்
ஒ ஊரில் ஒ இைளஞன்
இ ந்தான். அவன் மிக ம் ஊதாரியாக
இ நத் ான.் தன தாைதயர் ேசர்த்
ைவதத் ி ந்த ெசாதை் தெயல்லாம் விற்
வாழந் ் வநத் ான். கைடசியில் அவனிடம்
ஒேர ஒ அழகான ேபார்ைவ மட் ம்
எஞ்சியி ந்த .
அவன் ேகாைட காலதத் ில் மட் ேம
ெவளிேய வ ம் கக் ணாங் வி வைகப்
பறைவைய ஒ நாள் கணட் ான்.
ளிரக் ாலம் ந் விடட் என்
எண்ணி ெவளிேய வநத் ி ந்த அநத் ப் பறைவ
ளத் நீரின் ேமல் ததத் ி விைளயா ய ப
ஆனநத் மாக கீச்கசீ ் என் பாட் ப் பா க்
ெகாண் ந்த . அைதக் கணட் அவன்
ேகாைட காலம் வந் விடட் . ஆகேவ இனி
ேபார்ைவக் ேவைல இல்ைல என் எண்ணி
அைத ம் விற் த் தினற் ான.்
ஆனால் ளிரக் ாலம் மணீ ் ம் வந்
விடட் . ளிர் அதிகமாக இ நத் .
உைறபனி ெகாட்ட ஆரமப் ிதத் . ேபாரத் த் ிக்
ெகாள்ளப் ேபார்ைவ இலல் ாமல் அவன்
வா னான.்
ஒ நாள,் அவன் சாைலயில்
அந்தப்பறைவ இறந் கிடப்பைதப் பார்தத் ான்.
அவன் அதனிடம் ெசன் , "அட, ேக ெகடட்
பறைவேய... வசநத் ம் வ வதற் ன்னதாக
ெவளிேய வந் ளிரில் மாட் க் ெகாண் நீ
இறந்த ம் அல்லாமல் எனை் ன ம் இப்ப
ேபார்ைவ இல்லாமல் ளிரில் வாடச் ெசய்
விடட் ாேய" என் லமப் ினான.்
நதீ ி: ' ம்மா கிடநத் சஙை் க ஊதிக்
ெக தத் ானாம் ஆண் ' எனப் பழெமாழி.
அ ேபால ம்மா இ நத் வைன ெக தத்
அநத் ப்பறைவ. எனி ம் நாம் நலல்
விஷயங்கைள மட் ேம ன் மாதிரியாக
எ த் க் ெகாள்ள ேவண் ம்.
ஒட் ண்ணிகள்
"ஒ ஈ ேதரின் அச் மரதத் ில்
உடக் ார்நத் ி ந்த . அ , அநத் த் ேதைர
இ த் ச் ெசல் ம் ேகாேவ க ைதையப்
பாரத் ் , எனன் இப்ப அசமநத் மாக
நடகக் ிறாய். உன் க த்தில் ெகாட்டாமல்
இ க்க ேவண் ம் எனற் ால் ேவகமாக ஓ "
எனற் .
அதனிடம் ேகாேவ க ைத "நான்
உன சச் ாண் க கெ் கலல் ாம் பயபப் ட
ேவண் யதிலை் ல. உனக் ேமேல படீ த்தில்
உட்காரந் ்தி க்கிறான் பார் ஒ ஆள,்
அவ க் த் நான் கட் ப்பட்டவன.்
அவன் சாடை் டயால் ண் னால்
"நான் ேவகமாக ஓ ேவன். க வாளதை் த
இ கக் ிப் பி த்தால் ெமலல் ப் ேபாேவன்.
ஆகேவ எப்ேபா ேவகமாகப் ேபாக
ேவண் ம். எபே் பா ெம வாக ேபாக
ேவண் ம் எனப் எனக் த் ெதரி ம் நீ உன்
ேவைலையப் பார"் எனற் .
நீதி: “'வாய் இல்லாவிடட் ால் நாய்
டச் சடை் ட ெசயய் ா ” எனற் பழெமாழிக்
ஏற்ப நாம் ேபச ேவண் ய இடங்களில் ேபச
ேவண் ய அவசியம்.
ெகாடட் ம் அடக்கிய ெகாக்
ஒ ெகாக் ம் ஒ நரி ம்
நண்பர்களாயினர். நரி ெகாகை் கத் தன்
வீட் ற் வி ந் க் அைழத்த . ெகாக்
அதன் அைழபை் ப ஏற் க் ெகாண் நரியின்
இ ப்பிடதத் ிற் ச் ெசன்ற .
நரி வி நத் ிற்காக ப்
தயாரித்தி ந்த . அைத ஒ தட் ல் ஊறற் ி
ெகாகை் கக் க் மா றிய .
ெகாக் பை் பத் தன் நீண்ட
அலகால் க்க ய ம் ேபாெதலல் ாம் ப்
அலைகச் றற் ி ம் ஒ கிய . அைதக்
கண் நரி மனதிற் ள் சிரித் க்
ெகாண்ட . ெகாக் பசி தீராமல் தன்
இ பப் ிடத்திற் த் தி மப் ிய .
தன்ைனச் சாபப் ிட அைழத் சாபப் ிட
விடாமல் ெசய் ேகலி பணண் ிச் சிரித்த
நரிக் எப்ப யாவ பாடம் கட்ட ேவண் ம்
எனக் க தி ெகாக் ஒ திடட் ம் வ த்த .
அ நரிையத் தன் வடீ ் ற்
வி ந் க் அைழதத் . நரி ம் வந்த .
மணகக் மணகக் உண சைமத் வாய்
கலான ஜா யில் அைதப் ேபாட் நரி ன்
ைவத் ச் சாப்பி மா ெசானன் .
ஜா க் ள் தைலைய விட யாத நரி
உணைவச் சாபப் ிட யாமல் பசிேயா
தி ம்பிய . நரியின் பாணியிேலேய அதற்
வி ந் ைவத் , அைதப் பசிேயா ஓடச்
ெசயத் ெகாக் தனக் ள் சிரித் க்
ெகாணட் .
நதீ ி: வல்லவ க் வலல் வன்
ைவயகத்தில் உண் . எனேவ, நான் தான்
த்திசாலி என்ற கர்வம் இலல் ாமல் இ க்க
ேவண் ம்.
பைகவ க் அ ளவ் ாய்
ஒ க ைகப் பி தத் ஒ ேவடன்
அதன் இற கைள ெவட் விட் க் ண் ல்
பிற பறைவக டன் அைடத் வளரத் ்
வநத் ான். அதனால் அந்தக் க மிக
வ ந்திக் ெகாண் நத் .
அ தத் வீட் கக் ாரன் அந்தக்
க ைக விைல ெகா த் வாஙக் ினான்.
அவன் இற கைள ெவட்டாமல் வளர
விடட் ான். அதனால் அ பறகக் நத் .
அபப் ப் பறந் ெசன்ற அந்தக் க
ஒ யலின் மீ பாயந் ் அைதத் தன்ைன
வளர்ப்பவனிடம் க்கிக் ெகாண் வநத் .
அைதப் பாரத் ் ஒ நரி, "நீ அைத இநத்
ஆ க் க் ெகா ப்பதால் உனக் ஒ
ண்ணிய ம் இல்ைல. நீ இைத, தலில்
உன்ைனப் பி த் இற கைள ெவட் னாேன,
அநத் ஆ க் க் ெகா கக் ேவண் ம்.
அப்ேபா தான் அவன் உன் ேமல்
ேகாபபப் டாமல் இ ப்பான். இலை் லெயனற் ால்
மணீ ் ம் அவன் உன்ைனப் பி த்
இரண்டாவ ைறயாக உன் இற கைள
ெவட் வி வான”் என்ற .
நதீ ி: நமக் நல்ல ெசய்த
நணப் ர்க க் த் தி மப் நலல் ெசய்
நடை் ப வளர்த் க் ெகாளவ் ைதக் காட் ம்
நம பைகவர்க க் நலல் ெசய்
அவரக் ைள நணப் ரக் ளாக்கிக் ெகாளவ் தில்
கவனம் காட்ட ேவண் ம்.
நிழலின் அ ைம
ளதத் ில் தவைளகள் நிைறய
இ நத் ன. அைவ யா ம் மகிழச் ்சியாய்
வாழந் த் ன. இ நத் ேபாதி ம் தவைளகள்
தமக் ஒ மன்னன் இலை் லேய என
கவைலப் படட் ன.
யாைர மனன் னாக ஏற் க்
ெகாளவ் ெதன அைவக க் ள் விவாதம்
ஏற்பட்டன. தவைளகளில் த்த எ ந் ,
"ஏன் நமக் ள் வணீ ான வாக் வாதம் நடக்க
ேவண் ம.் நாம் அைனவ ம் ஒன் ேசரந் ்
கட ளிடம் பிராரத் ்தைன ெசய் ேகட் க்
ெகாள்ேவாம”் எனக் ற மறற் தவைளகள்
அதைன ஆதரித்த .
மாைலப் ெபா தில் அைனத் ம் ,
கட ளிடம் ேவண் நின்றன. அபெ் பா
பலதத் காற் வீசிய . இதனால் ளதத் ின்
கைரேயாரம் இ ந்த மரதத் ின் கிைள ஒ ந் ,
ெதாப்ெபன் தணண் ரீ ில் வி ந்த .
"ஆகா, கட ள் தான் நம்
பிரார்த்தைனக் இறங்கி வந் ,
மரக்கிைளைய நம் மனன் னாக
அ ப்பி ளள் ார”் என அைனத் ம் அைத
மன்னனாக ஏற் க் ெகாண்டன.
மனன் ர் கிைடத்த மகிழச் ச் ியில்
அைனத் ம் ள்ளிக் தித்தன. ஆனால்
அைவகளின் மகிழ்சச் ி ம் நீ க்கவில்ைல,
மரக்கிைள தண்ணீ க் ள் ழக் ி, ஆடாமல்
அைசயாமல் கிடந்த .
இதனால் தவைளகள் மனம்
ெவ மப் ின. மீண் ம் கட ைள வணங்கி
வரம் ேகடட் ன. "உயி ள்ள மன்னைர
எஙக் க் த் தா ங்கள்" என்றன.
அநே் நரம் ெகாக் ஒன்
ளக்கைரயில் வந் அமரந் ்த . அைதப்
பாரத் ்த தவைளகள் "எனன் அழகான
ெவளை் ள நிறதத் ில் மன்னைர அ ப்பி
உள்ளார். நம் ேவண் தல் நிைறேவறி விட்ட "
என மகிழ்ந்தன.
அந்த மகிழ்ச்சி ம் நீ கக் விலை் ல.
தவைளகைளக் கணட் ெகாக் , தன்
வி பப் ம் ேபால் பி த் உணட் . இைதப்
பாரத் த் தவைளகள் உயிைரக் காப்பாற்றிக்
ெகாளள் ஒ ஒளிந்தன.
"இந்த மனன் ைர விட, ன்னால்
மனன் ர் எ ம் ேபசாமல் அைசயாமல்
இ நத் ா ம் நம் உயி க் ப் பயம் இலல் ாமல்
வாழந் ே் தாம"் எனக் றிக் ெகாண்டன.
நீதி: நிழலின் அ ைம ெவயிலில் தான்
ெதரி மாம்.
ேபராைசயின் ஆபத்
காட் ல் இரண் நரிகள்
நணப் ர்களாக இ ந்தன. எங் ெசன்றா ம்
இரண் ம் ேசர்நே் த ெசல் ம். இைண
பிரியாத ேதாழரக் ள.் எைத ம் சாபப் ிடட் ா ம்
ஒனற் ாகத் தான் சாபப் ி ம.் ஙக் ினா ம்
ஒன்றாகத்தான் ங் ம்.
ஒ நாள் இரண் ம் கா வ ம்
அைலந்தன. அதற் த் ேதைவயான உண
கிைடகக் ேவ இலை் ல. இதற் ேமல் பசிையப்
ெபா த் க் ெகாள்ள யா என
ெசயத் ன.
கிராமத்தின் எலை் லக் ச் ெசன்
பார்ப்ேபாம். ஏதாவ ஆ , ேகாழி கிைடக் ம்
வாயப் ் இ க் ம் எனற் ப கிளமப் ின.
கிராமதத் ின் எல்ைலயில் ேகாழிப்
பண்ைண ஒன் இ க்கக் கண் மிக ம்
மகிழந் த் ன. உளே் ள நிைறய ேகாழிக ம,்
ேகாழிக் ஞ் க ம் ெகாக்... ெகாக.் .. ெகன
ரல் ெகா த் , மகிழ்ச்சியாக
தானியத்ைதக் ெகாத்திச் சாப்பிட் க்
ெகாண் இ ந்தன.
அைதப் பாரத் த் ம் ஒ நரிக்
வாயில் நரீ ் ஊறிய . "வா உடேன ெசன்
அைனதை் த ம் அ த் சாப்பிட்
வி ேவாம்'' என்றப ேவகமான .
"சற் ப் ெபா ேதாழா'' என அதன்
ேவகத்ைத நி தத் ிய மறெ் றா நரி. "என்
நிைலைம ரியாமல் இபப் த் த கக் ின்றாேய”
என அவசரப்பட்ட நணப் ன் நரி.
"நிைலைம ரியாமல் தான்
த மா கிறாய”் "என்ன ெசாலக் ிறாய்”
"பணை் ணயில் மனிதரக் ள் யா ம்
இ ந்தால,் நம் நிைலைம என்ன ஆ ம்
எனப் ைத உணரந் ்தாயா”
"ஆமாம்... ஆமாம.் .. நீ ெசாலவ்
தான் சரி, நான் தான் ரியாமல் அவசரபப் ட்
விட்ேடன், நலல் ேவைள!''
இரண் நரிக ம் ேவலி ஓரம் ப ஙக் ி
நின் ேநாட்டமிடட் ன. சற் ற் ம்
பாரத் ்தன. கண்க கெ் கட் ய ரம் வைர
மனித நடமாட்டம் இலல் ாமல் இ ந்த .
நிம்மதியைடந் மகிழ்சச் ி அைடநத் ன.
ெம வாக அ ெய த் ேகாழிப்
பணை் ணக் ள் வநத் ன. அங் ேகாழிகள்
அைடத் ைவத்தி ந்த, ெபரிய ண் ன்
கதைவத் திறந் உளே் ள ெசனற் ன.
நரிகள் உளே் ள ெசனற் ம,் அைதக்
கணட் ேகாழிகள் பயந் சிற கைள
அ த் க் ெகாணட் ன. ெகாக.் .. ெகாக்.....
ெகன பலமாகக் கத்தின. ெபரிய
ண் க் ள்ேளேய ேகாழிகள் அங் ம்
இங் மாகப் பறநத் ன.
அைவகைளப் பார்தத் நரிக க்
ெகாண்டாடட் ம் தான.் நரிகள் தனன் ிடம்
சிக்கிய ேகாழிகைள பி த் க் ெகான்
தினற் ன.
ஒ நரி தன் ேதைவக் மட் ம்
ேகாழிகைளப் பி த் உணட் .
மற்ெறா நரி கணட் ப தின்ற .
"ஏன் இபப் அள க் அதிகமாக
சாபப் ி கிறாய் இவவ் ள சாபப் ிடட் ேபா ம்
கிளம் .”
அவசரபப் தத் ிய ஒ நரி.
"சற் ெபா இன் ம் எனக்
ேவண் ய அள தான் சாப்பிட் விட்
வ ேவன.் உனக் ப் ேபா ம் என்றால் நீ
ேபாகலாம”் என் றேவ, அள டன்
சாப்பிடட் நரி நாைள மணீ ் ம் வரலாம் என
நிைனத் க் கிளம்பிய .
"சரி, நான் ேபாய் வ கிேறன்.
இங்ேகேய இ ந் விடாமல் விைரவில்
காட் க் வந் வி ம். மனிதரக் ள் வந்
விட்டால் உன்ைனக் ெகான் வி வாரக் ள.் ”
அந்த நரி காட் ற் ள் ெசன்
விடட் .
ேகாழிகைள அதிகம் சாபப் ிட்ட நரி,
உணட் மயகக் த்தால் ெவளிேய ெசலல் ாமல்
அப்ப ேய ப த் விடட் .
அள க் அதிகமாக உணட் தால்
மயங்கி விடட் . அபப் ேய ஙக் ி விட்ட .
சிறி ேநரதத் ில் ேகாழிப்
பணை் ணயின் உரிைமயாள ம்,
ேவைலகக் ாரரக் ம் வந்தனர்.
ெபரிய டாரதத் ி ள் எங்
பார்தத் ா ம் ேகாழிகளின் இரத்த ம்,
சிற க மாகக் கிடந்தன.
மனிதரக் ைளகக் ணட் ேகாழிகள் ெகாக.் ..
ெகாக் ெகன கதத் ஆரமப் ித்தன.
அவரக் ள் ற் ம் ற் ம் பாரத் ்தனர்.
ஒ ைலயில் நரி ஙக் ிக் ெகாண்
இ பப் ைதப் பாரத் த் ாரக் ள்,
நரியின் ெசயல் கண் ஆதத் ிரம்
அைடந்தனர். நரிையப் பி த் ெகான்
விட்டனர.்
ம நாள் ஏதாவ நரி வரலாம் என
ேவைலக் காரரக் ள் ப ங்கி இ ந்தனர.்
மறெ் றா நரி, இந்த நரிையத் ேத ம்
ேகாழிையப் பி க்க ம் உள்ேள ைழநத் .
உடேன காவலரக் ள் அந்த நரிைய ம் விரட் ப்
பி த் க் ெகான்றனர்.
அதிக ஆைசயினால் இரண் ம்
இறநத் .
நதீ ி: ேபராைச ெப ம் நஷ்டம.்
அள க் மீறி ஆைசபப் பவரக் ள்
வாழ்நத் தாக சரித்திரம் இல்ைல. த திக்
மீறிய ஆைசைய விட் வி ங்கள.் அ
ன்பத்ைதேய த ம.்
தற்ெப ைம ேவணட் ாம்
காட் ல் சிஙக் ம் அயரந் ் ப த் த்
ஙக் ிக் ெகாண் இ ந்த . அபெ் பா ,
அதன் அ ேக உளள் மரக்கிைளயில் ஒ
ேசவல் ஏறி அமர்ந்தி ந்த .
அ வைர மம் ா இ நத் ேசவல்
"ெகாகக் ரக்ேகா" எனக் வ ஆைசபப் ட் ,
உடன் சதத் மாகக் விய .
ேசவலின் ெகாக்கரக்ேகா சத்தம்
ேகட்ட ம,் நனற் ாகத் ஙக் ிக் ெகாண்
இ ந்த சிஙக் ம் எ ந் ற் ம் ற் ம்
பார்த்த . ஒ வைர ம் காணவில்ைல.
ஆதலால் ம ப ம் ப த் த் ங்கிய .
சிங்கம் ப த் த் ஙக் ிய சிறி ேநரத்தில்
ம ப ம் ேசவல் விய .
ேசவலின் சதத் தத் ில் சிஙக் த்தால்
ங்க ய வில்ைல. கலவரமைடந் எ நத்
சிங்கம், மரதத் ின் ேமேல பார்த்த . ேசவல்
ெப ைம டன் நின் ெகாண் இ ந்த .
"ஏய், ஏன் இப்ப காட் த் தனமாகக்
கத் கிறாய். என் க்கத்ைதக்
ெக க்காேத” என எசச் ரிகை் க ெசயத் .
"நான் எவ்வள அழகாகப்
பா கிேறன.் என் பாட் உனக் ப்
பி கக் வில்ைல எனக் ின்றாேய. நான் இன்
மிக ம் மகிழ்ச்சியாய் இ க்கிேறன்.
அதனால் பா க்ெகாண் தான் இ பே் பன்
எனற் ப மணீ ் ம் ெகாக்கரக்ேகா என அதிக
சப்தத் டன் விய .
அதன் சப்தம் சிஙக் த்தின் காதில்
மிக ம் ெகா ரமாக வி ந்ததால், இனிேமல்
என்ன ெசானன் ா ம் ேசவல் ேகடக் ா என்ற
ெவ த் , இடதை் த மாறற் ிக்
ெகாள்ேவாம் என ெசய் ஒ ய .
சிஙக் ம் ஒ ம் ெபா ஒ
க ைதையப் பாரக் க் ாமல் ஓ ய . ஆனால்
க ைதேயா, "சிஙக் ம் தனை் னக் கண்
தான் பயந் ஓ கிற ” எனக் றி
கத்திய .
சிங்கம் காதில் இ வி நத் டன்,
தி ம்பி வந் க ைதையத் தாகக் ிக்
ெகானற் .
நீதி: வீணான தற்ெப ைம மனதில்
எண்ணக் டா . அபப் எண் பவர்
ேவதைன அைடவார்கள.்
எதிரிக் இடம் தராேத
மரத்தில் ெபரிய ப ந் ஒன்
அமர்ந்தி ந்த . வய ம் ஆகிவிடட் தால்,
அதனால் ன்னர் ேபால் ேவகமாகப் பறந் ,
சிறிய பறைவகைளப் பி க்கவில்ைல.
இதனால் ேயாசைன ெசய்த .
மனதில் ஒ நலல் வழி ேதானற் ிய .
பறைவகள் அபப் தியில் வ ம் ேநரதத் ில்
அைசயாமல் அபப் ேய அமர்நத் ி ந்த .
அப்ெபா றாக் ட்டம் ஒன்
பறந் வந் அங் அமரந் ்தன. றாகக் ள்
அைசவற் அமர்ந்தி நத் ப ந்திைனப்
பார்தத் ன.
ப நத் ின் அ கில் ஒ றம்
ெசன்ற . “ஏன் இப்ப அைமதியாக
இ கக் ிறாய?் ” எனக் ேகடட் .
"நான் நிைறய பாவஙக் ள் ெசய்
விடே் டன.் இனி ேமல் பாவங்கேள ெசய்ய
மாட்ேடன் என ஆண்டவனிடம் றி
மனன் ிப் க் ேகட் க் ெகாண் கக் ினே் றன்”
எனற் ப கணண் ரீ ் விட்ட .
அதன் ேபசை் ச ம், கணண் ீைர ம்
உணை் ம தான் என நம்பிவிடட் ன. றாக்கள் ,
அைனத் ம் அதறக் ாக பரிதாபபப் ட்டன.
அைவகளின் மனம் இரகக் ப்பட்டன.
"நான் ெசய்த பாவங்க க்
பரிகாரமாய் உஙக் டன் இ ந் ,
எப்ெபா ம் உஙக் க் காவலாய்
இ பே் பன்” என்ற ம் றாக்கள் மகிழ்சச் ி
அைடந்தன.
ப ந் ெசாலவ் ம் உண்ைம தான்
என நம்பின. வயதான காலத்தில் ப ந்
தி நத் ி இ க்கலாம். எனேவ அைத நாம்
ஏற் க் ெகாள்வேத நனை் ம என ம்
ெசய்தன.
அைனத் ம் ஒன்
ெசய்தததினால,் ப நை் த தம் இடதத் ிற்
அைழத் ச் ெசன்றன.
ப ந் மிக ம் மகிழ்ச்சி டன்
றாகக் ளின் இ ப்பிடம் அைடந்த . அங்
இ ந்த நிைறயப் றாகக் ைளக் கணட் ம்,
தனக் ள் ஒ எ தத் .
" றாக்கேள, உஙக் ளிடம் நான் ஒன்
ற ம் மறந் விட்ேடன்."
"எனன் அ ெசால்" என்றன.
"உங்கள் ச தாயத் க் நான்
காவலாக இ பே் பன் எனற் ா ம,் என்
வயிற் ப் பசிக் எனன் ெசய்யப்
ேபாகிறீர்கள், நஙீ ்கள் சாப்பி ம்
தானியங்கைள நான் சாபப் ிட மாட்ேடேன"
எனக் றிச் சிரித்த .
"அதற் எஙக் ைள என்ன ெசய்யச்
ெசாலக் ிறாய்''
"ெபரிதாக ஒன் ம் ெசயய்
றா மட் ம்
ேவண்டாம,் ஒ ேவைளக் ஒ பசியாறிக்
தா ங்கள், அைதச் சாபப் ிட்
ெகாள்கிேறன.் "
ப ந் இபப் க் றிய ம் தான,்
தாஙக் ள் அவசரபப் ட் தவ ெசய்
விட்ேடாம் என உணரந் த் ன.
நதீ ி: பைகவ க் இடம்
ெகா த்தால் உள்ள ம் ேபாய் வி ம்.
வால் இல்லாத நரி
காட் ல் உண ேத க்
ெகாண் நத் நரி. எங் ேத ம் நரிக்
உண கிைடக்கவில்ைல, பசிேயா மிக ம்
வாட் ய .
இந்த ேவைள உண
கிைடகக் வில்ைல எனற் ால் மயக்கம் வந்
வி ம் ேபால் இ நத் நரிக் . அைலந்
திரிந் ஓரிடம் வந் ேசரந் ்த .
ேவடன் ஒ வன் காட் மி கதை் தப்
பி ப்பதறக் ாக, ெபாறி ைவத் இ நத் ான்.
ெபாறியில் இைறச்சி ம் ைவத்தி நத் ான.்
ெபாறியில் இ ந்த இைறசச் ிைய பாரத் ்த ம்
நரி வாயில் நரீ ் ஊறிய .
எப்ப ம் இைறசச் ிைய சாபப் ிட்டாக
ேவண் ம் என் ெசய்த . அேத
சமயம் ெபாறியில் தா ம் சிகக் ிக் ெகாள்ளக்
டா என ம் நிைனதத் .
மிக ம் கவன டன் இைறச்சிைய
எ கக் யற்சிதத் . இைறசச் ிைய ம்
எ த் விடட் . பாவம் அதன் வால் மட் ம்
ெபாறியில் மாட் க் ெகாண்ட .
பசி மயகக் ம் தரீ , தலில்
இைறசச் ிையச் சாப்பிட்ட வாைலக்
காபப் ாறற் பல வைகயி ம் யற்சி ெசய்த .
அதனால் பலன் ஒன் ம் இலை் ல. அதனால்
வாைலக் கழடட் யவிலை் ல, என்ன
ஆனா ம் சரி, இபப் ேய நின் ெகாண்
இ நத் ால,் ேவடன் வந் நம்ைமப் பி த் க்
ெகாண் ெசன் வி வான், எபப் ம் நம்
உயிைர காபப் ாற்றிக் ெகாள்ள ேவண் ம்" என
ெசயத் .
தன் பலம் ெகாண்ட மட் ம், ெபாறியில்
இ ந் தன்ைன வி விகக் யறச் ித்த .
வில் வால் அ ந் ேபான . வால் மட் ம்
ெபாறியில் சிக்கிக் ெகாண்ட . உயிர்
பிைழத்தால் ேபா ம் என நிைனத் , நரி
காட் க் ள் ஓ ய .
அபப் ஓ ம் ெபா , வலி தாங்க
யாமல் ஊைளயிட்டவாேற ஓ ய . அதன்
சத்தத்ைதக் ேகட் மற்ற நரிக ம்
விடட் ன.
வால் இலல் ா நரிையப் பாரத் ் மற்ற
நரிகள் யா ம் ேகலி ெசய் சிரிதத் ன.
வால் இழந்த நரி அைதெயலல் ாம்
ெவளியில் காட் க் ெகாளள் ாமல் சிரிதத் .
டட் தத் ில் இ நத் ெபரிய நரி
ேகடட் , "இந்த நிைலயி மா சிரிக்கிறாய,்
எபப் உன்னால் சிரிக்க கிற ?"
"நான் இபெ் பா தான் அழகாக
இ க்கிேறன்” எனற் ம், மறற் நரிகள்
சிரித்தன.
The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
TAMIL STORIES
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search