นาวิกศาสตร์ เดือน พฤษภาคม ๒๕๖๕

ื
ี
ี
ลงเรือ โดยมี นาวาตรี ศรณรงค์ บูรณดิลก ผู้บังคับการเรือ มีเพียงคลองเล็ก ๆ ท่เป็นท่าเรอจากพระสมทรเจดย์
ุ
กล่าวต้อนรับ” ส�าหรับการฝึกภาคทะเลของ นนร. โดย ข้ามไปสมุทรปราการคั่นอยู่เท่านั้น ส่วนพระสมุทรเจดีย์
ั
ื
�
ปกติจะจัดต้งเป็น “หมู่เรือฝึกนักเรียนนำยเรือ” ประกอบ หรือพระเจดีย์กลางนาในอดีตน้นได้เช่อมเป็นฝั่งตะวันตก
้
ั
�
�
กาลังด้วยเรือรบของกองเรือยุทธการ จานวน ๒-๔ ลา กลายเป็นแผ่นดินไปแล้ว
�
ี
ั
ั
�
ี
ื
นาเรือมาจอดเทียบท่าท่ รร.นร. ช่อว่า “ท่ำเสือซ่อนเล็บ” กลบมาท่การฝึกภาคทะเล กำรนอนในเรือฝึก ส�าหรบ
ื
�
็
ึ
่
ื
ื
ั
บางท่านอาจสงสยว่าทาไมชอว่าท่าเสอซ่อนเลบเหมอน เรือหลวงอ่างทอง เป็นเรือประเภทยกพลข้นบกขนาดใหญ่
่
้
ี
กับผูเขียนก็เคยสงสัยมาก่อน เหตุที่ชื่อวาทาเสือซอนเล็บ ท่รับมาจากสหรัฐอเมริกา ต้งแต่สมัยสงครามโลกคร้งท่ ๒
ี
ั
่
่
ั
มีที่มา ใน พ.ศ. ๒๓๖๒ เจ้าเมืองไซ่ง่อน ขณะเข้ายึดครอง ปัจจุบันปลดระวางประจาการไปแล้ว การฝึกภาคทะเล
�
ั
เขมรอยู่ได้เกณฑ์ไพร่พลท้งคนญวนและคนเขมรผลัดละ ในเรือยกพลข้นบกของ นนร. โดยปกติจะไม่จัดห้องนอนให้
ึ
ื
ึ
่
่
ี
ี
ประมาณ ๑๐,๐๐๐ คน ขุดคลองจากทะเลสาบเสียมราฐ เนองจากมนักเรยนจานวนมาก พวกเราจงไดนอนท Tank
�
ี
้
มาออกที่เมืองบันทายมาศ เป็นคลองกว้าง ๒๔ เมตร ลึก Deck ใต้ดาดฟ้าเรือ ซึ่ง Tank Deck เป็นที่ส�าหรับจอด
๓.๕ เมตร ฝ่ายไทยเห็นว่าการท่ญวนขุดคลองมาออก รถสะเทินนาสะเทินบกหรือรถ AAV ของนาวิกโยธิน
้
ี
�
ี
�
ึ
ใกล้ไทยเช่นน้ อาจเตรียมการยกทัพเรือมาตีกรุงเทพฯ ในการยกพลข้นบก อุปกรณ์สาหรับนอนในเรือฝึกจะม ี
และหัวเมืองชายทะเลได้ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้า ผ้าใบ หมอน และผ้าห่ม เวลาจะนอนก็ปูผ้าใบกับพื้นเรือ
�
นภาลัย รัชกาลท่ ๒ ทรงมีพระราชดาริว่า ท่เมือง ก็นอนได้แล้ว เวลาเรือโคลงก็ไม่ต้องห่วงมีพ้นท่ในการ
ี
ี
ี
ื
สมุทรปราการยังไม่มีท่ม่นป้องกันท่ม่นคง จึงโปรดให้ กล้งไปกล้งมาพอสมควร ตอนเช้าหลังจากได้ยินเสียง
ิ
ั
ิ
ี
ี
ั
ื
พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหม่นเจษฎาบดินทร์ ซ่งต่อมาข้น นกหวีดปลุก ก็ต้องพับผ้าห่มแล้วเอาหมอนกับผ้าห่ม
ึ
ึ
็
ึ
ี
�
่
ครองราชย์เป็นรัชกาลท่ ๓ เป็นแม่กองร่วมกับพระยา ใส่ไว้ในผ้าใบเกบอย่างเป็นระเบียบ ซงการทาเช่นน ้ ี
ู
ึ
ึ
ี
่
็
ื
สุริยวงศ์โกษา ลงไปจัดการสร้างป้อมข้นทางฝั่งตะวันออก กเป็นการฝึกอย่างหนงเพอสร้างให้ นนร. ร้จกมความ
่
ั
๔ ป้อม คือ “ป้อมประโคนชัย ป้อมนำรำยณ์ปรำบศึก เป็นระเบียบเรียบร้อย และมีวินัยในตนเอง มีเร่องท ี ่
ื
ป้อมปรำกำร และป้อมกำยสิทธิ์” ชักปีกกางถึงกันและ น่าสนใจเก่ยวกับกำรพับผ้ำห่ม คือ ในคากล่าวสุนทรพจน์
�
ี
สร้างตึกดินไว้เคร่องศาสตราวุธพร้อมฉางข้าว ส่วนท ี ่ ของ พลเรือเอก William H. McRaven ซึ่งจบการศึกษา
ื
เกาะกลางนาหน้าเมืองสมุทรปราการ ก็ให้สร้างป้อมขึ้น จากท่มหาวิทยาลัย Texas at Austin เน่องในงานวัน
ื
�
้
ี
ื
ึ
อีกป้อมหน่ง เรียกว่า “ป้อมผีเส้อสมุทร” (ตรงข้าม รร.นร.) รับปริญญาของทางมหาวิทยาลัย ใน พ.ศ. ๒๕๕๗ ได้พูด
ี
ึ
ึ
และท่ฝั่งด้านตะวันตกตรงกันก็สร้างข้นอีกหน่งป้อมช่อ ถึงชีวิต และข้อคิดจากการเข้าร่วมกับหน่วยซีล (Seal)
ื
“ป้อมนำครำช” ส่วนทางด้านเหนือป้อมผีเส้อสมุทร ว่า “ทุกเช้าของหน่วยฝึกของซีล ครูผู้ฝึกจะเข้ามายัง
ื
�
ึ
มีหาดทรายเกิดข้นกลางนา ทรงพระราชดาริจะสร้าง ค่ายทหาร และส่งแรกท่พวกเขาจะตรวจก็คือ “เตียงนอน”
้
�
ิ
ี
ี
พระเจดีย์ขึ้นที่หาดทรายนี้ แต่ยังไม่ทันได้สร้างในรัชกาล ถ้าคุณทามันได้ถูกต้อง มุมของมันจะได้เหล่ยม และผ้า
�
ี
ที่ ๒ มาสร้างพระเจดีย์กลางน�้าในรัชกาลที่ ๓ และทรง คลุมเตียงจะตึงเปร๊ยะ ส่วนหมอนจะอยู่ตรงใต้หัวเตียง
ึ
สร้างป้อมข้นอีก ๓ ป้อม คือ “ป้อมตรีเพชร ป้อมคงกะพัน พอดี และผ้าห่มจะถูกพับอย่างเรียบร้อยไว้ใกล้ด้าน
ื
และป้อมเสอซ่อนเล็บ” ป้อมรุ่นน้ได้ผุพังไปตามกาลเวลา ปลายเตียง เรียกได้ว่ามันเป็นงานง่าย ๆ ดูเหมือนว่ามันจะ
ี
ิ
ี
ี
ปัจจุบันคงเหลืออยู่ในสภาพดีเพียงป้อมเดียว คือ เป็นอะไรท่ธรรมดามาก แต่ทุก ๆ วัน ส่งท่ต้องทาก็คือ
�
ื
ป้อมผีเส้อสมุทรซ่งอยู่ในการดูแลของกองทัพเรือ การจัดเตียงนอนให้ได้อย่างมืออาชีพ ซ่งฟังดูแล้วออกจะ
ึ
ึ
่
่
่
ี
ู
ิ
ื
ู
่
้
้
่
แต่ไม่ได้อยู่กลางน�าเหมือนเม่อตอนสร้าง ได้เข้ามาชิด แปลก ๆ อยซกหนอยทวาความจรงแลวพวกเรานาจะถก
ั
ริมฝั่งด้านตะวันตก เพราะแผ่นดินจากฝั่งงอกออกไป ปลูกฝังมาให้เป็นนักรบอย่างแท้จริงมากว่า แต่ความเฉียบคม
นาวิกศาสตร์ 49
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ิ
ี
�
ี
ท่ซ่อนอยู่ในการกระทาง่าย ๆ น้ได้ก่อเกิดส่งท่เป็นในทุกวันน ้ ี การเดินเรือจาก รร.นร. ไปสัตหีบ มีกำรประจ�ำสถำน ี
ี
ี
ี
ั
ถ้ำคุณเก็บท่นอนในตอนเช้ำทุกวัน นั่นหมำยถึง กำรท่คุณ เดินเรือในร่องน้ำ (เจ้าพระยา) เป็นเวลานานพอสมควร ทงน ้ ี
�
้
ได้ท�ำงำนแรกของวันส�ำเร็จไปเรียบร้อยแล้ว และน่น การเดินเรือในร่องน�้าโดยปกติจะชิดขวาร่องน�้า เวลาเรือ
ั
น�ำมำซ่งควำมภูมิใจเล็ก ๆ และท�ำให้คุณรู้สึกอยำกท�ำงำน สวนกันก็จะผ่านทางซ้าย เรียกโดยทั่วไปว่า “ขวาปกติ”
ึ
ิ
ั
ื
ิ
ั
ึ
ึ
์
่
่
้
ช้นต่อ ๆ ไป และต่อไป และต่อไป” ซ่งผู้เขียนได้เคย ซงจะแตกตางกบการขบรถยนตของไทย คอ ชดซายถนน
ื
ี
เล่าเร่องน้ให้ นรจ. นักเรียนกลาโหมพลเรือน เพ่อนร่วมงาน ขณะเดินเรือในร่องน�้าจาก รร.นร. จะผ่านสถานที่ส�าคัญ
ื
ี
และผู้ใต้บังคับบัญชาฟังเสมอว่า แม้แต่นักรบท่แท้จริง ได้แก่ ศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการ จะอยู่ด้านซ้ายมือ
ุ
้
ื
่
ก็ต้องถูกฝึกให้เก็บท่นอนตอนเช้าให้เรียบร้อยก่อน (กราบซาย) ต่อมากเป็น กองเรอทนระเบด และ อจปร.อร.
ิ
ี
็
หรออย่างการขดรองเท้าให้มนกเป็นการฝึกทดเหมอน อยู่ทางขวามือ (กราบขวา) ให้สังเกตว่าจะมีเรือรบจอดอย ู่
ั
็
่
ู
ื
ื
ี
ั
�
�
ง่าย ๆ แต่ถ้าทาสาเร็จก็จะเกิดความภาคภูมิใจ และ หลายล�า (ตอนไปดูงานเดินทางโดยรถบัส ตอนนี้ได้เห็น
ี
ื
ื
สร้างนิสัยให้เป็นคนท่มีความอดทน ละเอียดรอบคอบ อจปร.อร. เม่ออยู่บนเรือรบ) เม่อผ่าน อจปร.อร. จะเข้าโค้ง
เพราะการขัดรองเท้าที่ดีต้องมันทั้งคู่ ไม่ใช่แค่หัวรองเท้า สมุทรปราการ และออกสู่ปากแม่นาเจ้าพระยา ซ่งบริเวณ
�
้
ึ
้
�
�
�
แม้แต่ครีบรองเท้าก็ต้องทาความสะอาด และขัดด้วย ปากแม่นาเจ้าพระยาจะมองเห็นสถานีนาร่อง ข้อสังเกต
ั
ย้อนกลับมาท่การฝึกภาคทะเลของ นนร. หลังจากลงเรือ คือ เป็นตึกสีขาวแดงต้งตระหง่านอยู่ในทะเล (ดูภาพท ่ ี
ี
ท่ท่าเรือเสือซ่อนเล็บแล้ว หมู่เรือฝึกได้ออกเดินทางไป ๑๔ ทุ่นไฟปากร่อง และสถานีน�าร่อง) ก็เป็นอันว่า สถานี
ี
�
�
ื
ฐานทัพเรือสัตหีบ เพ่อรับการส่งกาลังบารุงและเตรียม เดินเรือในร่องน�้าสิ้นสุดลงแล้ว จากนั้นก็เป็นการเดินเรือ
ความพร้อมอีกครั้ง ในทะเลมุ่งหน้าไปสัตหีบ มีเรื่องเล่าการเดินเรือในร่องน�้า
�
ี
“หะเบสสมอพลัน ออกสันดอนไป โดยเฉพาะในร่องนาเจ้าพระยาท่ผู้เขียนเคยนาเรือ
�
้
ลัดไปเกำะสีชัง จนกระทั่งกระโจมไฟ เข้า-ออกหลายคร้ง ขณะท่ผู้เขียนรับราชการอยู่กองเรือ
ั
ี
เที่ยวหำข้ำศึกมิได้นึกจะกลับมำใน ทุ่นระเบิด ต�าบลที่จอดเรือ คือ เทียบท่าอยู่ใน อจปร.อร.
ถึงตำยตำยไป ตำยให้แก่ชำติของเรำ.....” และส่วนหนึ่งเทียบท่าอยู่ที่ท่าเรือ บก.กองเรือทุ่นระเบิด
�
็
สาหรบการออกเรอจากท่าเสือซ่อนเลบ มเกร็ดความร ้ ู ซ่งอยู่ใกล้ ๆ กับ อจปร.อร. เวลาจะออกเรือไปปฏิบัต ิ
ี
ึ
ั
ื
ั
�
้
ี
ท่ผู้เขียนได้บันทึกไว้ว่า “กำรออกเรือจะต้องออกเรือ ราชการในทะเล จะต้องเดินเรือในร่องนาทุกคร้ง มีอยู่
ทวนนำเสมอ” เพ่อให้เรือเกิดความปลอดภัยสูงสุด เพราะ คร้งหน่งขณะเดินเรือในร่องนาถึงบริเวณโค้งสมุทรปราการ
ื
ึ
้
ั
�
้
�
้
�
�
การออกเรือตามนา หางเสือจะไม่กินนา ทาให้บังคับเรือยาก ยามถือท้ายรายงานว่า หำงเสือขัดข้อง ไม่สามารถบังคับ
้
�
ั
ซ่งการปฏิบัติดังกล่าวน้ถือเป็นหลักนิยมของชาวเรือ เรือได้ ผู้เขียนจึงส่งให้ปล่อยสมอหัวเรือ (สร่งเรือจะประจา
�
ั
ี
ึ
ื
(ศำสตร์) อย่างไรก็ตามเม่อจบมารับราชการแล้วม ี อยู่หัวเรือ และฆ้อนคอยตีเคร่องยึดโซ่สมอเพ่อปล่อยสมอ
ื
ื
ประสบการณ์มากข้น หากจาเป็นต้องออกเรือตามนา ได้ทันที) ชักหวูด (จ่ายาม ประจาอยู่ท่สะพานเดินเรือ)
ี
�
ึ
้
�
�
ก็ต้องปฏิบัติได้ แต่ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก ทุ่นและธงสัญญาณ (ยามทัศนะ ทัศนสัญญาณ ประจา �
ื
(ศิลป์) โดยเฉพาะการออกเรือตามนาเม่อเรือจอดเทียบท่า อยู่บนดาดฟ้าทัศนะ) ตามท่ได้เรียนและฝึกปฏิบัติมา
ี
้
�
�
ในแม่น้าเจ้าพระยา ฐานทัพเรือสงขลา หรือฐานทัพเรือพังงา (ในการฝึกภาคทะเล) ผลปรากฏว่าเรือไม่ได้รับอันตราย
�
ขณะเวลาที่น�้าลงกระแสน�้าจะแรงมาก เมื่อเรือเทียบอยู่ ใด ๆ หลังจากน้นก็ซ่อมทาหางเสือ และเดินทางต่อไป
ั
ั
กราบซ้ายหากถอยหลงออกโดยให้หวเรอแนบกบท่าเรอ จนถึงสัตหีบได้ ท่ต้องการจะเล่าก็เพราะว่าอยากให้เป็น
ื
ี
ั
ั
ื
�
ี
�
จะออกเรือยาก วิธีท่เคยทาคือปลดเชือกหัวเรือเพ่อให้ บทเรียนสาหรับเรือทุกลาท่เดินเรือในร่องนา จะต้องไม่
ี
้
ื
�
�
ั
ื
ั
ึ
ื
�
่
นาแทงหวเรอถ่างออกก่อน แล้วจงใช้เครองจกรขวา ประมาท ต้องพร้อมปฏิบัติทันทีเม่อหางเสือเรือขัดข้อง
้
ื
�
�
�
เดินหน้าไปกลับลา จะทาให้ออกเรือได้ง่ายกว่า สาหรับ
นาวิกศาสตร์ 50
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ภาพที่ ๑๔ ทุ่นไฟปากร่องและสถานีน�าร่อง


เรือหลวงอ่างทอง ใช้เวลาเดินทางประมาณเกือบหนึ่งวัน ๑ รอบ และกำรฝึกกระเชียงทน ที่ รร.ชุมพลฯ ยศ.ทร.
ี
ก็เดินทางถึงและเข้าจอดท่ท่าเรือแหลมเทียน ฐานทัพเรือ ระยะทางประมาณ ๑๓ กิโลเมตร (ดูภาพที่ ๑๖ เส้นทาง
ี
ึ
ี
สัตหีบ ในระหว่างท่เรือจอดสัตหีบมีการทดสอบสมรรถภาพ การฝึกกระเชียงทน) ซ่งรายการท่ ๑ ถึง ๓ เป็นการทดสอบ
้
ึ
ี
ิ
่
รางกายของ นนร. ประกอบดวย กำรว่งข้นเขำกระโจมไฟ เฉพาะตัว แต่รายการท่ ๔ เป็นการทดสอบร่วมกันของ
แหลมปู่เจ้า กำรว่ำยน�้ำข้ำมเกำะ โดยว่ายน�้าจากท่าเรือ คนในเรือกระเชียง ส�าหรับ
แหลมเทียนไปข้นบกท่เกาะพระ ระยะทางประมาณ รำยกำรท่ ๑ กำรว่งข้นเขำ ในสมุดจดหมายเหต ุ
ี
ึ
ิ
ึ
ี
ี
ี
ิ
ึ
๑ กิโลเมตร (ดูภาพท่ ๑๕ เส้นทางการว่งข้นเขาและ บันทึกไว้ว่า “วันเสาร์ท่ ๑๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๐
การว่ายน�้า) กำรไต่เกำะ โดยวิ่งรอบเกาะพระ จ�านวน ตื่นนอนเช้า ๐๔๒๐ วิ่งขึ้นเขากรมหลวงฯ ข้าพเจ้ารู้สึกว่า
นาวิกศาสตร์ 51
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ภาพที่ ๑๕ เส้นทางการวิ่งขึ้นเขาและการว่ายน�้า ภาพที่ ๑๖ เส้นทางการฝึกกระเชียงทน

ื
้
ตัวเองเหน่อยมากเหลือเกิน พอว่งข้นมาพร้อมหมดแล้ว รำยกำรท ๒ กำรวำยนำขำมเกำะ ในสมุดจดหมายเหต ุ
่
ี
้
่
ึ
ิ
�
ก็ทาการสักการะกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักด์ โดยการ บันทึกไว้ว่า “ในช้นปีท่ ๑ ใช้เวลา ๗๑ นาที” (ช้นปีท่ ๒
ิ
�
ี
ั
ั
ี
แจกธูปเทียนสักการะ ร้องเพลงดอกประดู่ และเพลงเดินหน้า ภาคกลางปี ไม่ได้บันทึกไว้) ชั้นปีที่ ๒ ภาคปลายปี วันที่
ซ่งเป็นเพลงพระนิพนธ์ของท่านเอง ท้งน้ในสมัยก่อน ๑๖ กมภาพนธ พ.ศ. ๒๕๓๑ “ทาเวลาได ๓๒ นาท” เวลา
ุ
ี
้
ั
์
ึ
ี
ั
�
จะร้องเพลงถวาย ๒ เพลง คือ เพลงดอกประดู่และเพลง ดีข้นมาก แสดงว่าหลังจากได้เรียนการว่ายนาท่โรงเรียน
�
้
ี
ึ
เดินหน้า แต่ปัจจุบันทั้งหลักสูตร นนร. และ นรจ. จะร้อง นายเรือได้ผลดี ประกอบกับการมีประสบการณ์ในการ
เพิ่มอีก ๑ เพลง คือ เพลงดาบของชาติ การวิ่งขึ้นเขาใน ว่ายนาทาให้การว่ายนาข้ามเกาะดีข้น (เหมือนจะเร่มม ี
้
�
้
ึ
�
ิ
�
ี
ี
่
ี
้
ั
ี
ั
่
่
ชนปท ๒ ภาคกลางป เมอวันท ๑๓ กนยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ เหล็กในคนบ้างแล้ว) ในชั้นปีที่ ๓ ภาคกลางปีและภาค
ื
ั
ั
ี
บันทึกไว้ว่าทาเวลาได้ ๒๑ นาที ในช้นปีท่ ๒ ภาคปลายปี ปลายปีไม่ได้บันทึกไว้ ในช้นปีท่ ๔ ภาคปลายปี วันท ่ ี
�
ี
ี
ื
เม่อวันท่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ ว่งข้นเป็นช้นตามลา ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ “ท�าเวลาได้ ๓๕ นาที”
ิ
ึ
ั
�
ั
ี
ั
ี
ิ
ึ
ไม่มีการจับเวลา การว่งข้นเขาในช้นปีท่ ๓ ภาคกลางปีไม่ได้ และบันทึกไว้ว่าใช้เวลามากกว่าภาคปลายปีช้นปีท่ ๓
ั
บันทึกไว้ ในช้นปีท่ ๓ ภาคปลายปี วันท่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ส�าหรับชั้นปีที่ ๕ ไม่ได้บันทึกไว้
ี
ี
ี
พ.ศ. ๒๕๓๒ ท�าเวลาได้ ๑๙ นาที การวิ่งขึ้นเขาในชั้นปีที่ รำยกำรท่ ๓ กำรไต่เกำะ ในสมดจดหมายเหต ุ
ุ
๔ ภาคกลางปีไม่ได้บันทึกไว้ ในช้นปีท่ ๔ ภาคปลายปี ช้นปีท่ ๑ ไม่ได้บันทึกไว้ ช้นปีท่ ๒ ภาคกลางปี วันท ี ่
ั
ี
ั
ี
ั
ี
วันท่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ ทาเวลาได้ ๒๓ นาที และ ๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ บันทึกไว้ว่า “ได้ล�าดับที่ ๖
�
ี
การวิ่งขึ้นเขาชั้นปีที่ ๕ ไม่ได้บันทึกไว้ ของนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ ๒ เวลา ๓๗ นาที” ชั้นปีที่
นาวิกศาสตร์ 52
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

๒ ภาคปลายปี วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ “ได้ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ ไม่ได้บันทึกเวลาไว้ แต่บันทึกไว้ว่า
�
ี
ึ
ิ
ื
ี
ลาดับท่ ๓ แต่ใช้เวลาถึง ๔๑ นาที” สาเหตุท่ใช้เวลามากข้น “ลงเรือกระเชียงแล้ว เม่อเร่มตี หลักกระเชียงก็หลุด แสดงว่า
ื
้
ึ
ี
�
ั
เน่องจากเป็นการไต่เกาะในเวลานาข้น ช้นปีท่ ๓ ภาค ไม่มีการตรวจสอบความพร้อมของเรือกระเชียง ซ่งไม่ทราบ
ึ
ี
ปลายปี วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ ไม่ได้บันทึก ว่าเป็นความผิดพลาดของใคร สาหรับการตีวันน้ ข้าพเจ้า
�
้
�
ี
ั
�
เวลาไว้ แต่บันทึกไว้ว่า “สาหรับการไต่เกาะวันน้ มีนา คิดว่ายากท่สุดเพราะเจอท้งคล่น ลม และฝน เรือก ็
ื
ี
�
ึ
�
ี
�
ข้นสูงมาก ทาให้การไต่เกาะมีความลาบากยากเข็ญมาก ไม่สมบูรณ์ ทาให้ได้ผลไม่ดีเท่าท่ควร แต่ก็ฝึกความอดทน
ึ
ี
นัก และประกอบกับนักเรียนส่วนมากได้รับบาดเจ็บและ ได้ดีทีเดียว” ซ่งครูท่านท่ตรวจสมุดจดหมายเหตุ เขียน
ั
�
ี
เป็นอันตรายเป็นจานวนมาก ข้าพเจ้าจึงคิดว่า ไม่คุ้ม ตอบว่า “การคิดในแง่ดี ก็จะได้ประโยชน์” และช้นปีท่ ๔
ี
ี
กับการฝึกคร้งน้ เพราะอาจเกิดอันตรายถึงชีวิตได้ คร้งต่อไป ภาคปลายปี วันท่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ “เรือลาของ
�
ั
ั
ในการไต่เกาะ ข้าพเจ้าขอเสนอให้ไต่เกาะเวลาท่นาลง” ข้าพเจ้าใช้เวลา ๒ ชั่วโมง ๓๐ นาที....ในการฝึกครั้งนี้ ซึ่ง
ี
้
�
ี
ทั้งนี้ครูผู้ตรวจได้เขียนตอบว่า “จะน�าเรียน มฝ.นนร...... เป็นเวลาท่ไม่ดีนัก แต่ข้าพเจ้าก็พอใจ เพราะชุดเรามีความ
�
�
เขียนให้มาก ๆ ไว้ทุกวัน วันข้างหน้านามาอ่านนามา สามัคคีกันดีไม่ทะเลาะกันเลย” ดังนั้น หัวใจส�าคัญของ
ุ
ั
ี
ุ
�
้
ั
ั
ุ
ึ
้
ปรบปรงได้” ทงนการเขยนสมดจดหมายเหตประจาตว การฝึกกระเชียงคือความอดทน และความสามัคคี ซ่ง
ี
ื
�
ื
นนร. รวมท้งของ นรจ. หรอนักเรียนในหลักสูตรอ่น ๆ ผู้เขียนได้นาการฝึกกระเชียงทนไปใช้ในการฝึกหลักสูตร
ั
�
่
ั
มีประโยชน์อย่างมาก สาหรับการไต่เกาะในช้นปีท่ ๔ นักเรียนข้าราชการกลาโหมพลเรือนตากว่าช้นสัญญาบัตร
ั
ี
�
ภาคปลายปี วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ ไม่ได้ ที่เข้ารับการฝึกอบรมที่ รร.ชุมพลฯ ยศ.ทร. ซึ่งผลการฝึก
ี
ั
ื
บันทึกเวลาไว้ แต่บันทึกไว้ว่า “วันน้ต่นต้งแต่ ๐๕๐๐ ท�าให้นักเรียนมีความอดทน (ก้นแตก มือแตก เมาคลื่น
และเร่มไต่เกาะเวลา ๐๖๑๕ การไต่เกาะก็เป็นไปด้วย แดดร้อน โดนด้ามกระเชียงกระแทกหลัง) และมีความรัก
ิ
ั
ความยากล�าบากเพราะน�้าขึ้นสูงมาก รวมทั้งคลื่นลมแรง ความสามัคคีกันเพ่มมากข้น รวมท้งยังได้รู้จักคาว่า “ลงเรือ
�
ึ
ิ
จึงมีทางเลือกว่าจะปีนเขา หรือจะว่ายน�้าไป ซึ่งอันตราย ลาเดียวกัน” แล้วต้องช่วยกัน (กระเชียง) ทุกคน เพ่อให้เรือ
�
ื
�
ั
�
สาหรับนักเรียนมาก กว่าจะไต่เกาะเสร็จก็เกือบ ๐๙๐๐ ทาให้ ไปถึงจุดหมายปลายทางตามท่ต้งเป้าหมายไว้ ได้เรียนรู้
ี
ี
่
ั
ั
ี
ี
�
�
ี
การออกเรือไปสงขลาช้ากว่าเวลาท่กาหนด ในการไตเกาะ การทาหน้าท่ของตนเองให้ดีท่สุด ท้งคนท่น่งอยู่คู่หน้าสุด
ี
ั
คร้งต่อไป ข้าพเจ้าคิดว่าไม่ควรจะเป็นวันท่ออกเรือ” ที่ต้องเริ่มกระเชียงให้พร้อมกัน ส่วนกระเชียงที่อยู่คู่หลัง
ึ
ื
ั
เม่อได้กลับมาอ่านเร่องน้อีกคร้งหน่งแล้ว ทาให้คิดได้ว่า ก็ต้องคอยดู และกระเชียงให้พร้อมคู่หน้า และระมัดระวัง
ี
ื
�
ึ
การไต่เกาะในเวลานาข้นได้สร้างเหล็กในคนให้กับนักเรียน ไม่ให้ด้ามกระเชียงไปโดนหน้าหลังคู่หน้าตนเองด้วย
�
้
นายเรืออย่างมาก เช่น ต้องใช้การตัดสินใจว่าจะปีนเขา จบตอนที่ ๑
้
หรือว่ายนา ต้องใช้ความอดทน แต่ทุกคนต้องทาหน้าท ี ่
�
�
ตนเองต่อไปจนส�าเร็จภารกิจ ที่มำ
่
ี
ส�ำหรับรำยกำรท ๔ กำรกระเชียงทน ระยะทาง - โรงเรียนชุมพลทหารเรือ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
ี
๑๓ ไมล์ทะเล ในช้นปีท่ ๑ ไม่ได้บันทึกไว้ ช้นปีท่ ๒ - การจัดการความรู้ โรงเรียนนายเรือ เข้าถึงได้จากเว็บไซต์
ั
ี
ั
ภาคกลางปี วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ บันทึกไว้ว่า https://rtnakm.com/
ี
“เรือลาข้าพเจ้าจานวน ๑๘ คน เข้าเป็นลาดับท่ ๓ ใน - สัตหีบแชนแนล สามารถเข้าถึงได้จากเว็บไซต์ Youtube.com
�
�
�
ื
ี
ุ
้
ี
ั
ั
ั
ี
ี
ั
�
�
จานวน ๑๒ ลา” ช้นปีท่ ๒ ภาคปลายปี วันท่ ๑๕ - แผนพฒนา นรจ. ๔ ขนตอน กองนกเรยน โรงเรยนชมพลทหารเรอ
- เว็บไซต์ www.wikipedia.com
�
�
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ เรือลาข้าพเจ้าเข้ามาเป็นลาดับท ี ่ - www.sites.google.com
๑๑ จากจ�านวน ๑๓ ล�า ชั้นปีที่ ๓ ภาคปลายปี วันที่ ๑๑ - www.youtube.com
นาวิกศาสตร์ 53
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

การทดสอบสมรรถภาพร่างกายของ นนร. และ นรจ. การฝึกภาคทะเล (สร้างเหล็กในคน) ของ นนร.
้
่
ิ
ี
ี
ึ
ในช่วงการฝึกภาคทะเล ได้แก่ การวงขนเขากระโจมไฟ ยังได้ประสบการณ์ท่ส�าคัญ คือ การได้มีโอกาสไปเย่ยมเยือน
แหลมปู่เจ้า การว่ายนาข้ามเกาะ การไต่เกาะ และ เมืองท่าและสถานท่สาคัญ ท้งในประเทศและต่างประเทศ
�
้
ั
�
ี
่
ี
ู
ี
กระเชยงทน (ดภาพท ๑๗ ว่ายนาข้ามเกาะ ไต่เกาะ ซึ่งในสมุดจดหมายเหตุบันทึกไว้ ดังนี้
้
�
และกระเชียงทน) สามารถปรับให้เป็นกำรแข่งขันใน นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๑ ภำคสำธำรณะและภำค
ี
สัปดำห์กีฬำนำวได้ โดยประเภทบุคคลประกอบด้วย ทะเล (ช้นใหม่) ได้ไปทัศนศึกษาเกาะสมุย ในตอนน้น
ั
ั
ี
ิ
ึ
การว่งข้นเขา โดยเร่มต้นปล่อยตัวท่ทางข้นเขาด้านหน่วย บันทึกไว้ว่า “เกาะสมุยเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เป็นเกาะที่
ิ
ึ
ิ
ั
ั
่
ี
บญชาการนาวกโยธน จากน้นวงขนไปอ้อมกระโจมไฟ ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศ มีแหล่งท่องเท่ยวสาคัญ
�
ิ
้
ิ
ึ
ี
แล้ววงลงเขาด้านท่าเรอแหลมเทยน ฐานทพเรอสตหบ ได้แก่ หาดละไม หาดชะเวง หินตาหินยาย (ท�าไมชื่อหิน
ั
ั
ื
ี
ื
ิ
่
�
้
ี
แล้วต่อด้วยการว่ายนาข้ามเกาะ ไปส้นสุดท่การไต่เกาะ ตาหินยายต้องไปดูกับตากันเอง) วัดพระพุทธรูปองค์ใหญ่
ิ
ั
ส�าหรับประเภททีม ก็เพิ่มกระเชียงทนไปอีก ๑ รายการ ตอนน้นการท่องเท่ยวในเกาะสมุยต้องน่งรถสองแถว หรือไม่
ี
ั
ี
(๑๐ คน กระเชียง ๔ คู่ ๘ คน ถือท้าย ๑ คน และหัวเรือ/ ก็ต้องเช่ามอเตอร์ไซค์ให้พาว่งไปตามสถานท่ท่องเท่ยว
ิ
ี
ให้สัญญาณ/สารอง ๑ คน) โดยเม่อไต่เกาะเสร็จก็ลง ที่อยู่รอบเกาะ สถานที่พักโรงแรม รีสอร์ท ร้านอาหาร
�
ื
เรือกระเชียง เส้นทางอาจจะเป็นท่าเรือเกาะพระ ไปอ้อมเกาะ ก็ไม่ได้มีมากมายเหมือนสมัยน้ ได้กินก๋วยเต๋ยว หรือ
ี
ี
ี
เตาหม้อ แล้วกลับเข้ามาท่เป็นท่าเรือแหลมเทียน หรือจาก ข้าวราดแกงก็อร่อยแล้ว หมู่เกำะอ่ำงทอง (ดูภาพที่ ๑๘
ี
ท่าเรือเกาะพระอ้อมเข้าด้านในผ่านกองเรือยุทธการ หมู่เกาะอ่างทอง) เป็นอุทยานแห่งชาติท่น้อยคนจะได้
เกาะเตาหม้อ กลับมาท่ท่าเรือแหลมเทียน หรือจะกาหนด ไปเยือน ประกอบด้วยเกาะต่าง ๆ ๔๐ เกาะ ที่สะดุดตา
ี
�
เส้นทางอื่น ๆ ก็ได้ คือ ชื่อเกาะแปลก ๆ เช่น เกาะวัวเตะ เกาะสามเส้า เกาะ
ิ
วัวตาหลา เกาะผี เกาะหินดิบ เกาะทองท้งแท่ง และเกาะล่ม
ั
�
เป็นต้น และได้ปล่อยให้ นนร. ข้นชมเกาะวัวตาหลาท ่ ี
�
ึ
�
้
�
้
มีทะเลสาบนาเค็มอยู่กลางเกาะ น่าแปลกใจว่านาทะเล
ึ
ข้นมาอยู่ได้อย่างไร การเดินเรือในช่องหมู่เกาะอ่างทอง
้
�
ต้องใช้ความระมัดระวังเพราะไม่มีร่องนา และน่านนา ้ �
ุ
ก็ไม่ได้กว้างมากนัก อทยำนเขำสำมร้อยยอด จังหวัด
�
ี
้
ี
ภาพที่ ๑๗ ว่ายน�้าข้ามเกาะ ไต่เกาะ และกระเชียงทน ประจวบคีรีขันธ์ มีถาพระยานครเป็นสถานท่ท่องเท่ยว
นาวิกศาสตร์ 54
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ี
ส�าหรับอ่าวสามร้อยยอด (บางปู) บันทึกไว้ว่าเป็นสถานที่ ชาวประมง แต่ปัจจุบันเกาะช้างเป็นแหล่งท่องเท่ยว
ี
ี
�
�
หลบพายุ และคลื่นลมมาต้งแต่สมัยรัชกาลท่ ๑ หัวหิน ที่สาคัญในภาคตะวันออกอีกแห่งหน่ง มีท่พักจานวนมาก
ั
ึ
ี
ี
ี
ี
ื
ี
ึ
ั
สถานท่ท่องเท่ยวท่มีช่อเสียงอีกแห่งหน่งของประเทศ และมีนักท่องเท่ยวเดินทางไปเท่ยวตลอดท้งปี ในสมุด
ึ
ั
ึ
ี
ซ่งเคยมาคร้งหน่งสมัยเป็นนักเรียนเตรียมทหาร โดยมา จดหมายเหตุบันทึกไว้ว่า “วันศุกร์ท่ ๔ กันยำยน ๓๐
ทางรถยนต์ แต่คราวน้พิเศษหน่อยมาทัศนศึกษาหัวหิน เม่อคืนข้ำพเจ้ำเข้ำยำมเรือจอด ต�ำแหน่งสะพำนเดินเรือ
ี
ื
โดยทางเรือ” มีหน้ำท่แบร่งหำท่เรือด้วย เพ่อจะได้ทรำบว่ำสมอเกำ
ื
ี
ิ
ี
หรือไม่ค�ำว่ำ “สมอเกำ” หมำยถึงสมอไม่กินดิน...จำกน้น
ั
เวลำ ๑๘๐๐ เรือหะเบสสมอขึ้นเพื่อเดินทำงไปสงขลำ
ข้ำพเจ้ำต้องเข้ำยำมถือท้ำย กำรถือท้ำยเรือหลวงพงัน
ี
ื
ค่อนข้ำงล�ำบำกเพรำะคล่นลมแรง” (ดูภาพท่ ๑๙
ี
การทอดสมอหมู่เรือฝึก นนร.และมุมแบร่งหาท่เรือจาก
ิ
เรือหลวงพงัน)




ภาพที่ ๑๘ หมู่เกาะอ่างทอง
ภาพที่ ๑๙ การทอดสมอหมู่เรือฝึก นนร.และแบริ่งหาที่เรือจาก
เรือหลวงพงัน
นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๒ ภำคกลำงปี หมู่เรือฝึก

นักเรียนนายเรือ (มฝ.นนร.) ประกอบด้วยเรือฝึกจ�านวน จากเกาะช้างเดินเรือประมาณ ๑ วัน ๒ คืน ก็ถึง จังหวัด
�
๓ ลา ได้แก่ เรือหลวงประแส เรือหลวงพงัน และเรือหลวง สงขลำ โดยเรือหลวงพงัน และเรือหลวงช้าง เข้าเทียบท่า
ี
ช้าง (ปัจจุบันปลดระวางประจาการไปแล้วท้ง ๓ ลา) ท่สถานีทหารเรือสงขลา (สสข.) ส่วนเรือหลวงประแส
�
�
ั
ิ
่
ั
้
ี
ู
ื
้
�
ผู้เขียนได้ฝึกในเรือหลวงพงัน ซ่งเป็นเรือยกพลข้นบก จอดทอดสมออยบรเวณเกาะหน ทงนการนาเรอไปเทยบทา
ึ
ี
่
ู
ึ
ขนาดใหญ่ประเภทเดียวกับเรือหลวงอ่างทอง และเรือหลวง มีสถานีเดินเรือในร่องน�้าสงขลา (ตามภาพที่ ๒๐ ร่องน�้า
ี
ี
ั
ช้าง สมัยน้นสถานท่ท่ได้ปล่อยให้ทัศนศึกษา ได้แก่ เกาะช้าง สงขลาและสถานีเรือสงขลา) และได้วาดภาพเกาะหน ู
้
�
ี
ึ
ี
ซ่งเป็นเกาะท่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ ท่ต้องไปคือ และเกาะแมวท่อยู่ปากทางเข้าร่องนาสงขลา แต่ในภาพ
ี
็
ี
้
ึ
ั
้
�
็
ู
นาตกธารมะยม ซ่ง นนร. จะไปเล่นนาและซักผ้ากัน สมัยน้น จะเหนว่าเกาะหนใหญ่กว่าเกาะแมว อย่างนแมวกคงไม่
�
้
เกาะช้างยังมีคนอาศัยอยู่ไม่มากนัก อาชีพส่วนใหญ่เป็น สามารถจับหนูได้
นาวิกศาสตร์ 55
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ื
เรือยามประจาอ่าว เพ่อระมัดระวังความปลอดภัยของ
�
�
ี
เรือท่จอดในอ่าวเป็นส่วนรวม โดยเรือยามประจาอ่าว
จะชักธงฉำนที่เสำก๊ำฟ (Gaff) แสดงเป็นสัญลักษณ์
ซ่งธงฉานนี้ก็คือ ธงเกตุท่ชักไว้ท่หัวเรือตอนเรือจอดเทียบท่า
ี
ึ
ี
โดยธงฉานหรือธงเกตุจะมีลักษณะคล้ายธงชาติ และ
มีเครื่องหมายกองทัพเรืออยู่บริเวณกลางธง อีกอย่างคือ
วันนี้ (วันศุกร์ที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐) นายทหาร
�
ประจาเรือได้ตรวจการเขียนสมุดจดหมายเหตุของผู้เขียน
ั
มีข้อความดังน้ “ขอให้ต้งใจเขียนและลายมืออย่าหวัด
ี
มากนัก อ่านยากมาก” (ดูภาพท่ ๒๑ ตรวจการเขียนสมุด
ี
�
จดหมายเหตุ) ซ่งผู้เขียนต้องขออภัยจาไม่ได้ว่าเป็นลายมือ
ึ
ั
ของคุณครูท่านใด และถือเป็นข้อบกพร่องท่ไม่ต้งใจเขียน
ี
และไม่ได้บันทึกรำยนำมนำยทหำรประจ�ำเรือฝึก และ
รำยชื่อครูฝึกในหมู่เรือฝึกไว้เป็นหลักฐาน








ภาพที่ ๒๐ ร่องน�้าสงขลาและสถานีเรือสงขลา


ื
เม่อเรือเทียบท่าเรียบร้อย นนร. ได้ปล่อยให้
่
ี
ทศนศกษาภมประเทศ โดยส่วนใหญ่จะไปทหาดใหญ่
ั
ึ
ู
ิ
ซ่งเป็นอาเภอท่มีความเจริญมาก มีของขายหลากหลาย
ี
�
ึ
เช่น ผลไม้อบแห้ง ขนม ชา กาแฟ เป็นต้น จากสงขลาเดินเรือ
ี
่
ต่อไปทชุมพร ในระหว่างการเดินทางมีการฝึกสถาน ี
�
้
พ่วงจูง ฝึกสถานีเก็บคนตกนา และฝึกยิงปืน ๔๐/๖๐
มิลลิเมตร เป้าหมายคือหินใบ (เป้าพื้นน�้า) และร่มชูชีพ
ี
(เป้าอากาศยาน) จนวันท่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐
ี
เรือเดินทางถึงชุมพร ได้มีโอกาสไปสักการะเสด็จเต่ยในศาล
ี
ี
ั
ท่หาดทรายรี และได้เห็นเรือหลวงชุมพรท่ต้งอยู่บนอู่แห้ง
รวมท้งได้เห็นผู้คนมาท่องเท่ยว และสักการะเสด็จเต่ย
ี
ั
ี
จ�านวนมาก ในสมุดจดหมายเหตุวันนี้มีค�าที่น่าสนใจคือ
“เรือยำมประจ�ำอ่ำว” ซึ่งคนทั่วไปอาจไม่ทราบว่า เวลา
�
ี
ท่มีเรือหลายลาจอดอยู่ในอ่าวเดียวกันจะต้องมีการจัด ภาพที่ ๒๑ ตรวจการเขียนสมุดจดหมายเหตุ
นาวิกศาสตร์ 56
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ื
ั
จากชุมพรเรือเดินทางกลับมาท่ฐานทัพเรือสัตหีบ ท่อทาง) ได้เข้ายามเคร่องส่งจักร (Telegraph) ได้เรียนร ู้
ี
�
�
ื
ึ
อีกคร้งหน่ง เพ่อรับการส่งกาลังบารุง และทดสอบสมรรถภาพ ระบบไฟฟ้ำ และระบบท�ำควำมเย็นในเรือ เป็นต้น ซ่ง ึ
ั
ร่างกายของ นนร. ได้แก่ การวิ่งขึ้นเขา การกระเชียงทน การฝึกพรรคกลินน้จะได้เป็นข้อมูลในการตัดสินใจเลือก
ี
รวมทั้งการฝึกยิงเครื่องยิงลูกระเบิด M.79 และยิงปืนกล พรรค-เหล่าของ นนร.ต่อไป
ุ
่
้
๒๐ มิลลิเมตร เออริคอน ท่สนามยิงอาวุธทงโปรง โดยมเปา
ี
ี
ื
ุ
ึ
เป็นเคร่องบินเล็กแบบบังคับ การฝึกภาคน้มการสลบชดฝก
ั
ี
ี
ี
ผู้เขียนจากการฝึกปฏิบัติในหน้าท่พรรคนาวิน ได้สลับให้ไป
ี
ั
ฝึกปฏิบัติหน้ำท่เป็นพรรคกลิน (ช่ำงกล) ต้งแต่วันท ่ ี
๑๖ กันยายน ถึง ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ ในเส้นทาง
เดินเรือ ฐท.สส.-สงขลา-สมุย-ประจวบฯ-รร.นร.
แต่ตื่นเช้ามาก็ยังไม่ได้ฝึกพรรคกลิน ก็ต้องเปลี่ยนชุดเป็น
ชุดฝึกนาวิกโยธินพร้อมอาวุธ แล้วฝึกเดินทางไกลจาก
ึ
ึ
ท่าเรือแหลมเทียนเดินข้นเขา ทางข้นกระโจมไฟแหลม
ปู่เจ้า ลงจากเขาไปทางกองพันลาดตระเวน นย. แล้ววนกลับ
มาขึ้นเขาใหม่กลับสู่ท่าเรือแหลมเทียน หลังจากฝึกเดิน
ทางไกลเสร็จแล้วก็เร่มการฝึกหน้าท่พรรคกลินด้วยการฝึก
ี
ิ
“กำรป้องกันควำมเสียหำย (ปคส.)” เป็นรายการแรก
โดย ปคส.ในเรือจะแบ่งออกเป็น ๒ หน่วยซ่อม คือ หน่วย
ซ่อมหัว และหน่วยซ่อมท้าย องค์ประกอบของหน่วย
ซ่อม ได้แก่ ๑) OBA ๒) CO ๓) ช่างไฟฟ้า ๔) หัวฉีด ๑
2
๕) หัวฉีด ๒ ๖) สายสูบ ๑ ๗) สายสูบ ๒ และ ๘) เครื่อง ภาพที่ ๒๒ ระบบท่อทาง
สูบน�้าเคลื่อนที่ ทั้งนี้ผู้อ่านที่ไม่ใช่ทหารเรืออาจไม่คุ้นเคย
กับชื่อต่าง ๆ จึงขออธิบายตามความเข้าใจเพิ่มเติม ดังนี้ นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๒ ภำคปลำยปี เริ่มต้นใน
ี
ั
เจ้ำหน้ำที่ OBA มีหน้าท่ในการสารวจความเสียหายเม่อ วันอังคารท่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ เป็นวันต้ง มฝ.นนร.
�
ื
ี
ื
ิ
้
ุ
เกดเหตในเรอ เชน ไฟไหม เจำหนำที่ CO มีหนาที่ดับไฟ ประกอบด้วย เรือหลวงสีชัง (เรือธงหรือเรือหมู่) เรือหลวง
้
้
้
่
2
เบื้องต้น ช่ำงไฟฟ้ำ มีหน้าที่ในการตัดไฟฟ้าในที่เกิดเหตุ ประแส และเรือหลวงปิ่นเกล้า สาหรับคาว่า “เรือธง
�
�
ื
้
ู
ึ
ั
้
หัวฉีด มี ๒ แบบ คือ แบบหัวฉีดรวมและแบบฝอยน�้า (Flagship)” นน หมายถง เรอทผบญชาการกองเรือ หรือ
ี
่
ั
ความเร็วต�่า สำยสูบ มีสองขนาด คือ ขนาด ๑ ๑/๒ นิ้ว ผู้บังคับหมู่เรือฝึกใช้ปฏิบัติงานในเรือระหว่างการฝึก
ู
และขนาด ๒ ๑/๒ น้ว ความยาว ๕๐ ฟุต และเคร่องสูบน้ำ ภาคทะเล การฝึกภาคทะเลครงนผ้เขยนได้ฝึกอย่บน
ี
้
ั
ี
ู
้
ื
ิ
�
เคลื่อนที่ ส�าหรับไว้สูบน�้าทะเลมาช่วยดับไฟ ส�าหรับวิชา เรือหลวงปิ่นเกล้า ซ่งเป็นเรือฟริเกตปราบเรือดานา คราวน ี ้
ึ
้
�
�
อ่น ๆ ของพรรคกลินท่ผู้เขียนได้เข้ายามในระหว่างเรือเดิน ไม่ต้องนอนใน Tank Deck เหมือนสองคร้งท่ผ่านมา ผู้เขียน
ื
ี
ั
ี
ั
และเรือจอด เช่น วิชาแป็กกิ้ง วิชาเครื่องจักรใหญ่แบบ ได้นอนในห้องกะลาสี ๓ ร่วมกับ นนร.ช้นปี ๑ และ
ดีเซล ที่มีองค์ประกอบ ๔ ระบบใหญ่ ได้แก่ ระบบน�้าจืด ชั้นปีที่ ๓ การเดินทางไปขึ้นเรือต้องใช้เรือด่วน ขส.ทร.
้
ี
ระบบนาทะเล ระบบนามันหล่อ และระบบนามันเช้อเพลิง ไปขึ้นเรือหลวงปิ่นเกล้าท่จอดเทียบท่าอยู่ท่ อจปร.อร.
ื
ี
�
้
�
�
้
�
�
ี
ระบบท่อทำง (Piping) ภายในเรือ (ดูภาพที่ ๒๒ ระบบ สาหรับท่าเรือเสือซ่อนเล็บ ใช้เป็นท่จอดเรือสาหรับ
นาวิกศาสตร์ 57
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ั
ี
ื
เรือหลวงสีชัง และเรือหลวงประแส การฝึกคร้งน้หมู่เรือฝึก วิชำกำรติดต่อส่อสำรภำยในเรือ วิชาสมอเรือ เชือกใหญ่
�
ั
ี
จอดเทียบท่าแค่สองวัน วันท่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๓ การถอดและประกอบอาวุธ และมีการอำบน้ำทะเลคร้งแรก
ื
ั
ื
ี
ก็ออกเรือเดินทางไปสัตหีบเหมือนกับทุกคร้งคือ หลังจาก มีเร่องท่ นนร. ได้ส่งต่อกันมาว่า เม่อออกฝึกภาคทะเล
ออกเรือแล้วก็มีการประจาสถานีเดินเรือในร่องนา และ ต้องเตรียม “แป้งเย็นตรำงู” ใส่ถุงทะเลไปด้วยทุกคร้ง
ั
�
้
�
ื
�
้
�
ประจาสถานีเดินเรือ (เม่อพ้นปากร่องนาเจ้าพระยาแล้ว) เพราะระหว่างท่เรือเดินทางในทะเลหลายวัน จะต้องมีการ
ี
เม่อไปถึงก็มีการทดสอบสมรรถภาพร่างกายตามระเบียบ อาบน�าทะเล เน่องจากนาจืดในเรือมีไว้สาหรับด่ม และทา �
ื
้
ื
�
�
ื
้
ิ
ั
ิ
ื
ปฏบตประจา หรอจะเรยกว่าเป็นประเพณทได้ปฏบต ิ อาหารเป็นหลัก จึงให้ นนร.อาบนาทะเลแทน หลังเสร็จ
�
�
้
ี
่
ี
ี
ั
ิ
�
้
�
ิ
้
กันมาของการฝึกภาคทะเล ได้แก่ การว่งขึ้นเขา การว่ายนา จากอาบนาทะเลแล้ว ต้องเช็ดตัวให้แห้งก่อน ต่อด้วย
ู
็
ั
ี
ู
ึ
็
ข้ามเกาะ การไต่เกาะ และกระเชียงทน ความรู้ในภาคนี้ ทาแป้งเยนตราง แล้วจะร้สกเยนสบาย ไม่เหนยวตว
ี
ี
ึ
ื
ท่น่าสนใจ (ในจดหมายเหตุเขียนอย่างน้) ได้แก่ ได้เห็น ซ่งทุกอย่างก็เป็นจริงตามเร่องเล่า ดังน้น หากตรวจถุงทะเล
ั
การสาธิตการยงระเบิดนาลก K-GUN (สาหรับปราบ ของ นนร. สมัยน้นเกือบทุกคนจะต้องมีแป้งเย็นตราง ู
ิ
ึ
ั
้
�
�
เรือดานา) จานวน ๒ ลูก และการสาธิตการยิงจรวดปราบ ในถุงทะเลด้วย (ถ้าไม่มีก็ขอยืมเพื่อนใช้ไป) ในระหว่าง
�
�
้
�
�
เรือดานาระยะกลาง แบบ Hedgehog ความรู้และ การเดินเรือได้บันทึกไว้ว่า “ได้มองเห็นแท่นขุดเจาะน�ามัน
้
้
�
ประสบการณ์จากการปล่อยให้ทัศนศึกษาบนบก ได้แก่ มองเห็นกระโจมไฟปิลองลอดก์ ซ่งหมายความว่า เหลือ
ึ
สงขลำ ส่วนความรู้เก่ยวกับวิชาชีพทหารเรือใหม่ เช่น ระยะทางอีกประมาณ ๑๐๐ ไมล์ทะเลก็จะถึงบรูไน และ
ี
การใช้เรดาร์หาท่เรือในลักษณะแบร่ง และระยะทาง ก่อนน้น จากเดิมที่ถือเข็ม ๐๙๔ ก็เปลี่ยนเป็นเข็ม ๑๒๓ ความเร็ว
ั
ี
ิ
ี
ึ
้
จะได้ความรู้เฉพาะการหาท่เรือชายฝั่งด้วยการใช้เข็มทิศ ๑๒ นอตเหมือนเดิม” ซ่งแท่นขุดเจาะนามันถือว่าเป็น
�
ื
ี
เป็นหลก ได้เรยนการใช้ ATP (ALLIED TACTICAL ผลประโยชน์ของชาติทางทะเล ท่กองทัพเรอได้จัดเรือรบ
ี
ั
PUBLICATION) หรือประมวลสัมพันธมิตร และการ ออกลาดตระเวน สร้างความปลอดภัยและความอุ่นใจให้กับ
ี
ี
เรียน/การฝึกทบทวนวิชาโคมไฟ ธงสองมือ จนกระท่ง เจ้าหน้าท่ท่ปฏิบัติงานบนแท่น และยังมีการฝึกป้องกัน
ั
เรือเข้าจอดท่สงขลา คราวน้ได้เข้าไปเทียบท่าเพียง การก่อการร้ายบนแท่นขดเจาะนามนเป็นประจาทกปี
�
ุ
ั
ี
ุ
ี
้
�
�
้
�
�
ลาเดียว คือ เรือหลวงสีชัง ส่วนอีก ๒ ลา เรือหลวงประแส นอกจากแท่นขุดเจาะนามันแล้ว ผลประโยชน์ของชาต ิ
ิ
ี
�
�
และเรือหลวงปิ่นเกล้า ท้งสมอบริเวณแถวเกาะหนู ภายหลัง ทางทะเลยังมีอีกหลายอย่าง เช่น เรือไทยท่กาลังทา
ั
จึงทราบว่าสาเหตุท่เรือท้งสองลาไม่เข้าเทียบท่าเรือ การประมง เรือท่องเที่ยว เรือสินค้า เป็นต้น ตาม พ.ร.บ.
�
ี
้
�
�
ี
สงขลา เนื่องจากมโดมโซนำร์ (ใช้ส�าหรับค้นหาเรือดานา) การรักษาผลประโยชน์ของชาติทางทะเล พ.ศ. ๒๕๖๒
ี
อยู่ท่ใต้ท้องเรือ หากจะเข้าไปจอดเทียบท่า โซนาร์อาจได้รับ ได้ให้ความหมายไว้ว่า “ผลประโยชน์ของชำติทำงทะเล”
ความเสียหายได้ (ถ้าน�้าไม่ลึกพอ หรือมีสิ่งกีดขวางใต้น�้า) หมายความว่า “ผลประโยชน์ของประเทศไทยอันพึง
ี
เรือจอดอยู่สงขลาจนถึงวันท่ ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ ได้รับจำกกิจกรรมทำงทะเล หรือประโยชน์อ่นใดในเขต
ื
ื
เวลา ๐๒๐๐ ออกเรือจากสงขลา ถือเข็มแรก ๐๙๔ ทำงทะเล ไม่ว่ำโดยตรงหรือโดยอ้อม เพ่อให้เกิด
ความเร็ว ๑๒ นอต มุ่งหน้าไปประเทศบรูไน ระยะทาง ประโยชน์ในทุก ๆ ด้ำน เช่น ด้ำนควำมม่นคง ด้ำน
ั
๙๐๐ ไมล์ทะเล (ประมาณ ๑,๖๖๘ กิโลเมตร เนื่องจาก เศรษฐกิจ ด้ำนสังคม ด้ำนวิทยำศำสตร์และเทคโนโลยี
๑ ไมล์ทะเลจะเท่ากับ ๑.๘๕๒ กิโลเมตร แต่ถ้าเป็นไมล์บก ด้ำนทรัพยำกรหรือด้ำนสิ่งแวดล้อม” ในวันศุกร์ที่ ๒๖
ั
ิ
จะเท่ากบ ๑.๖๐๙ กโลเมตร) ใช้เวลาประมาณ ๓ วน กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๓๑ เวลาประมาณ ๐๖๐๐ เรือเดินทาง
ั
�
ระหว่างการเดินทางมีการเรียน การฝึกประจาสถานี และ มาถึงบรูไน แต่ยังเข้าเทียบท่าไม่ได้ ต้องรอให้สว่าง และ
ั
ี
การเข้ายามสลบกันไป การเรียนมีหลากหลายวิชา เช่น รอพนักงำนน�ำร่องอยู่ท่ปากร่องนา ซ่งเป็นธรรมเนียม
�
ึ
้
นาวิกศาสตร์ 58
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ิ
ึ
ั
ึ
หรือประเพณีอีกอย่างหน่งของชาวเรือ หากเรือจะเข้า C-802) การเดินทางจากสงขลาไปบรูไนน้นมีส่งหน่ง
ื
ี
เทียบท่าประเทศอ่น ต้องใช้พนักงานนาร่องของประเทศน้น ท่ผู้เขียนจดจาฝังใจมาโดยตลอดคือ เป็นการเดินเรือ
ั
�
�
ี
ิ
ั
เช่น เรือต่างชาติจะเข้าเทียบท่าที่ท่าเรือคลองเตย ก็ต้อง ออกนอกอ่าวไทยคร้งแรก ส่งท่ต้องประสบพบเจอคือ
้
�
ั
�
ื
ใช้พนักงานนาร่องของไทยในการเดินเรือในร่องนา ต้งแต่ คล่นลมแรง โดยเฉพาะเรือหลวงปิ่นเกล้าน้นถือว่าเป็นเรือคร ู
ั
ี
ื
ปากร่องนาเจ้าพระยาจนถึงท่าเทียบเรือคลองเตย เป็นต้น และเรือปราบเซียน ใครท่บอกว่า “ไม่เมำคล่นหรือเมำเรือ”
้
�
ึ
จนเวลา ๐๘๐๐ พนักงานนาร่องบรูไนก็ข้นมาบนเรือหลวง ให้ขึ้นมาที่ห้องศูนย์ยุทธการเรือหลวงปิ่นเกล้า จะได้รู้ว่า
�
�
สีชัง (เรือหมู่) แล้วนาเรือเข้าร่องนาจนไปจอดเทียบท่ำเรือ การเมาคลื่นเป็นเช่นไร ผู้เขียนเมาคลื่นจนแทบไม่มีอะไร
�
้
้
ี
มัวรำ ประเทศบรูไน (ดูภาพท่ ๒๓ ร่องนาและการจอดเรือ จะอาเจียน นอกจากน�้าย่อยสีเหลือง ๆ เขียว ๆ ที่ออกมา
�
ที่ท่าเรือมัวรา) จากร่างกาย ตลอด ๓ วันของการเดินทางไม่สามารถ
ี
ทานข้าวได้ตามปกติ ส่งท่ช่วยดารงชีวิตอยู่ได้ก็คือ ต้มมาม่า
ิ
�
(ใส่ถ่วงอก ลูกช้น) กับนาอัดลม บางคนเมาคล่นจนถึง
ั
�
ื
้
ิ
ขนาดต้องให้น�้าเกลือก็มี แม้จะเมาคลื่นเมาเรือแต่เมื่อถึง
เวลาเข้ายาม นนร. ทุกนายก็ต้องพยายามปฏิบัติหน้าท ี ่
ให้ได้ (เป็นการฝึกหรือสร้างเหล็กในคน) หลังจากออกยาม
แล้วก็ค่อยไปพัก เม่อจบออกมาแล้วพวกเราทหารเรือ
ื
ท่ออกเรือบ่อย ๆ ก็คุ้นเคยกับคล่นและลมทะเลทาให้
�
ี
ื
การเมาคลื่นลดลง ส�าหรับช่วงการเดินทางนี้ การเรียน
ื
และการฝึกในเรืออาจลดลงไปบ้าง เน่องจากสภาพ
ื
คล่นลมแรง และความไม่พร้อมของ นนร. (เหล็กยังไม่
ี
กล้าแกร่งพอ) ในสมุดจดหมายเหตุบันทึกเก่ยวกับ
ั
ประเทศบรูไนว่า “ประเทศบรูไน ต้งอยู่ทางทิศตะวันออก
เฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว มีกรุงบันดาเสรี-เบกาวัน
เป็นเมืองหลวง อยู่ห่างจากท่าเรือมัวราประมาณ ๒๗
กิโลเมตร ประชาชนร้อยละ ๖๕ เป็นชาวบรูไน ร้อยละ
๒๕ เป็นชาวจีน ร้อยละ ๑๐ อื่น ๆ นับถือศาสนาอิสลาม
เป็นศาสนาประจาชาติ มีสุลต่านเป็นประมุขปกครอง
�
ภาพที่ ๒๓ ร่องน�้าและการจอดเรือที่ท่าเรือมัวรา
ประเทศ” เม่อเรือจอดเทียบท่าเสร็จแล้วมีธรรมเนียม
ื
�
จากในภาพจะเห็นว่า การเข้าร่องนาท่าเรือมัวราจะ ปฏิบัติท่ส�าคัญ ได้แก่ กำรเย่ยมค�ำนับของผู้บังคับหมู่เรือ
ี
้
ี
้
มองเหนเกาะอยู่ทางด้านซ้ายของร่องนา มหลกนาเป็น และผู้บังคับการเรือต่อผู้บัญชาการทหารเรือ หรือนายทหาร
็
�
�
ี
ั
ั
ทุ่นไฟสีเขียวทางกราบขวา ทุ่นไฟสีแดงทางกราบซ้าย ช้นผู้ใหญ่ของบรูไน การเปิดให้ประชาชนและคนไทย
ึ
ี
และมองเห็นกระโจมไฟด้านขวา กระพริบ ๓ วาบทุก ๖ ในต่างประเทศข้นชมเรือ และงานเล้ยงรับรองบนเรือ
ึ
ี
ี
วินาท ได้จอดเรือเทยบกัน ๓ ลา มองเห็นเรือรบบรูไน ซ่งคร้งน้จัดงานเล้ยงรับรองบนเรือหลวงสีชัง ผู้เขียนได้เป็น
ั
ี
�
ี
เทียบท่าอยู่ด้านหน้า เป็นเรือรบติดอาวุธปล่อยนาวิถ ี ตัวแทน นนร.ชั้นปีที่ ๒ ร่วมงานเลี้ยงด้วย มีแขกรับเชิญ
�
่
่
ู
ู
้
ั
ู
�
ั
ู
แบบ Exocet (สมัยน้นถือว่าเป็นอาวุธปล่อยนาวิถีท ่ ี เชน เอกอคราชทตไทย และทตกระทรวงตาง ๆ ผชวยทต
่
ทันสมัยมาก เพราะยังไม่มีท้ง Harpoon และ C-801 หรือ ทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารเรือบรูไน เป็นต้น หมู่เรือฝึก
ั
นาวิกศาสตร์ 59
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ี
ั
้
่
ั
ี
ู
ี
ื
จัดกำรแสดงศิลปะของไทย เช่น ฟันดาบ กระบี่กระบอง ทงน้เม่อเป็น นนร.ชนปีท ๒ ควรจะร้เก่ยวกบ
้
ั
มวยไทย กลองยาว ดนตรีไทย และดนตรีสากล เป็นต้น กำรหำที่เรือชำยฝั่งแบบต่ำง ๆ ได้แก่ เครื่องมือเดินเรือ
ึ
ื
ี
�
(รร.นร. ก็มีชมรมของ นนร. เช่นเดียวกับ รร.ชุมพลฯ และเคร่องใช้ การแก้เข็มและขีดเข็ม (ท่ท่องจาได้ข้นใจ คือ
ยศ.ทร. มีชมรมของ นรจ.) ความรู้อีกอย่างหน่งคือ ต้องม ี C D M V T จริงไปหลอกให้หลอกตาม และหลอกไปจริง
ึ
ี
กำรปรับเวลำของหมู่เรือฝึกให้ตรงกับเวลาของบรูไน ให้จริงตาม) แบริงเข็มไขว้ (แบบ ๒ ท่หมาย และ ๓ ท่หมาย)
ี
ั
คือ เวลาของบรูไนจะเร็วกว่าไทยประมาณ ๑ ช่วโมง แบริงกับระยะทาง (ใช้เรดาร์) วัดมุมแนวนอน (ใช้ Sextant)
ึ
วันรุ่งข้นได้มีโอกาสไปทัศนศึกษาในตัวเมืองหลวงของ แบริง ๔ ปอยท์ แบริงทวีมุม แบริงไม่จ�ากัดมุม และแบริง
ี
บรูไน ได้แก่ พิพิธภัณฑ์บรูไน พิพิธภัณฑ์ Cherchill ผ่านกับมุม การฝึกภาคทะเลคร้งน้มีเหตุการณ์ท่บันทึก
ั
ี
ึ
Brunei Monument มัสยิด ห้างสรรพสินค้าโยฮัน และ ไว้ในสมุดจดหมายเหตุอีกเหตุการณ์หน่ง คือ “พธขำมเสน
้
ี
ิ
้
พระราชวังสุลต่าน เรือจอดที่ท่าเรือมัวราจนถึงวันที่ ๒๙ อิเควเตอร์ (เส้นศูนย์สูตร)” ซ่งมีกาหนดว่า หมู่เรือฝึก
ึ
�
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๑ ก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมือง จะผ่านเส้นอิเควเตอร์ ในวันพุธท่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑
ี
สุราบายา ประเทศอินโดนีเซีย ระยะทางประมาณ ๑,๑๐๕ ก่อนเร่มพิธี ๑ วัน ช่วงเวลากลางคืนประมาณ ๑๙๐๐
ิ
ไมล์ทะเล (ประมาณ ๒,๐๔๖ กิโลเมตร) ระหว่างการเดินทาง ปีศาจทะเลได้ข้นเรือมาทางรูโซ่สมอ มาแจ้งแก่ผู้บังคับการเรือ
ึ
ี
มีการฝึกสถานีการตรวจค้นในทะเล การฝึกเดินเรือ ว่า “ตอนน้เรือของท่านได้เข้ามาในอาณาจักรของ
ี
ั
ชายฝั่ง หลักปฏิบัติที่ส�าคัญ ได้แก่ เดินเรือชายฝั่งในเวลา เจ้าสมุทรแล้ว จะต้องปฏิบัติตามท่เจ้าสมุทรส่งการตาม
ี
กลางวันต้องห่างจากชายฝั่งอย่างน้อย ๑ ไมล์ทะเล หาก สาส์นท่จะอ่านน” (เจ้าสมทร คอ เทพเจ้าโพไซดอน)
้
ี
ุ
ื
ั
ี
ี
ิ
เป็นเวลากลางคืนต้องห่างชายฝั่งอย่างน้อย ๓ ไมล์ทะเล ซงผบงคับการเรือกตอบวา “ยนดท่จะปฏบัตตาม” พร้อม
ิ
ิ
ู้
็
่
่
ึ
ี
ั
ี
ส�าหรับการหาที่เรือนั้น การเดินเรือในร่องน�้าให้หาที่เรือ ท้งเล้ยงอาหารตอบแทนแก่ปีศาจทะเล (ดูภาพท่ ๒๕
ื
ิ
่
ี
ี
ุ
ทก ๓๐ วนาท เดนเรอชายฝั่งให้หาทเรอทก ๓ นาท ี ปีศาจทะเลข้นมาแจ้งข่าวผู้บังคับการเรือ) และเม่อถึงเวลา
ิ
ื
ึ
ื
ุ
ี
การเดินเรือในทะเลลึกต้องหาท่เรือทุก ๑๕ นาที ได้เรียนร ู้ เร่มพิธีประมาณ ๐๙๐๐ ของวันท่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑
ี
ิ
ั
ี
การหาท่เรือแบบต่าง ๆ และสัญลักษณ์ในแผนท่ เช่น เจ้าสมุทร ภริยา พร้อมท้งบริวาร เช่น ผู้พิพากษา
ี
ี
่
กำรหำท่เรือโดยประมาณ (DR) ทเรือเรดาร์ ทเรอดาวเทียม ช่างตัดผม ช่างโกนหนวด หมอ และสัตว์ทะเล ได้ขึ้นมา
่
ี
ื
ี
ท่เรือ Fix และท่เรือดาราศาสตร์ (ดูภาพท่ ๒๔ การหาท่เรือ บนเรือหลวงปิ่นเกล้า ผู้บังคับการเรือได้กล่าวต้อนรับ และ
ี
ี
ี
ี
และสัญลักษณ์) กล่าวขออภัยโทษให้แก่ก�าลังพลประจ�าเรือ และ นนร.
ภาพที่ ๒๔ การหาที่เรือและสัญลักษณ์ ภาพที่ ๒๕ ปีศาจทะเลขึ้นมาแจ้งข่าวผู้บังคับการเรือ
นาวิกศาสตร์ 60
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ื
ี
ี
ท่ได้เข้ามาในอาณาจักร และอาจล่วงเกินโดยไม่อาจ มาท่เรือของเรา เม่อเราได้รับสัญญาณแล้ว ก็จะต้องตอบ
ทราบได้ ส่วนเจ้าสมุทรก็ได้กล่าวถึงความรุ่งเรืองของ ชื่อเรือเป็น Call Sign ดังนี้ “DE (This is) H T M S
อาณาจักรตนว่าเป็นอย่างไรบ้าง และพระราชทาน (His Thai Majesty Ship) H S E D (H S คือ Call sign
้
�
�
อภัยโทษแก่ทุกคน ด้วยการให้ทุกคนทาการอาบนาชาระ เรือไทยหรืออำกำศยำนไทย และ E D คือ ชื่อเรือ)”
�
ล้างความผิดและความสกปรก ตัดผม โกนหนวดเครา แปลว่า “นี่คือ เรือหลวง....” ซึ่งการปฏิบัติเช่นนี้ผู้เขียน
ื
ื
จนเสร็จเรียบร้อย เจ้าสมุทร ภริยา และบริวารก็ลงจากเรือ เคยมีประสบการณ์เม่อคร้งอยู่เรือหลวงถลาง เม่อหมู่เรือ
ั
เป็นอันเสร็จพิธี สารวจและรวบรวมข้อมูลทางยุทธการของกองเรือ
�
ั
ี
ี
ท้งน้ นนร. ท่ผ่านพธีน้แล้ว ก็จะถือว่าเป็นชาวเรือ ทุ่นระเบิด กองเรือยุทธการ (มสร.กทบ.กร.) จะเดินทางไป
ี
ิ
ั
ื
ู
โดยสมบรณ์ หรอเป็น “ทหำรเรือช้นลำยครำม” มีการมอบ ฝั่งทะเลอันดามัน ในหมู่เรือประกอบด้วย เรือหลวงถลาง
ี
ี
ประกาศนียบัตรให้กับ นนร. ท่ร่วมพิธีน้ด้วย (ดูภาพท ่ ี (เรือธง) เรือหลวงบางระจัน และเรือหลวงหนองสาหร่าย
ี
ิ
ิ
ู
๒๖ พธข้ามเส้นอเควเตอร์ (เส้นศูนย์สตร) และ เดินทางถึงสิงคโปร์ แล้วเตรียมจะเข้าจอดที่ท่าเรือบรานี
ื
�
ประกาศนียบัตร) ในประกาศนียบัตรจะเห็นเจ้าสมุทร เม่อเรือไปถึงร่องนาในตอนเช้ามืด ได้สังเกตเห็นว่ามีเรือของ
้
ั
ยืนถืออาวุธเป็นสามง่ามอยู่ข้างกาย มีสัตว์ทะเลล้อมรอบ สงคโปรส่งสญญาณโคมไฟว่า “วบวาบ วบวาบ วบวาบ”
์
ิ
ั
ั
ั
มีนางเงือก และปลาโลมา เป็นต้น ผ้เขยนจงถามนายทหารสอสารว่าสญญาณอะไร?
่
ู
ี
ื
ั
ึ
ั
ิ
นายทหารส่อสารขณะน้นเพ่งจะสาเร็จการศึกษา และ
ื
�
�
ื
อาจยังไม่มีความชานาญเร่องโคมไฟมากนักจึงยังตอบ
ไม่ได้ (เหล็กยังไม่กล้าพอ) เขาถามมาว่าเราเป็นใคร จึงให้
ื
ั
ื
นายทหารส่อสารไปส่งการให้พนักงานส่อสารตีไฟตอบ
ี
ื
กลับไป เร่องน้จึงอยากจะให้เป็นบทเรียนว่า วิชาโคมไฟ
หรือธงสองมือ หรือวิชาธงประมวล หรือวิชาความรู้ต่าง ๆ
ั
ท่ได้เรียนได้ฝึกปฏิบัติ (ศาสตร์) เม่อคร้งอยู่ใน โรงเรียนจ่า
ื
ี
ิ
ั
ทหารเรือ และ รร.นร.น้น มีความสาคัญอย่างย่ง นักเรียน
�
ั
ทหารทุกคนต้องต้งใจเรยน และต้งใจฝึกให้เช่ยวชาญ หรือ
ั
ี
ี
ภาพที่ ๒๖ พิธีข้ามเส้นอิเควเตอร์ (เส้นศูนย์สูตร)
ื
็
ึ
ื
�
ั
้
�
และประกาศนียบัตร ชานาญจนถงขนเป็นมออาชีพ เพราะเม่อสาเรจการศึกษา
ออกมารับราชการแล้ว เราไม่ทราบแน่นอนว่าจะได้ใช้
ี
จนถึงเช้าวันศุกร์ท่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ หมู่เรือฝึก เม่อใด ต้องมีความพร้อมท่จะใช้เสมอ เหมือนเหล็กท่ถูกต ี
ี
ื
ี
ั
่
้
�
่
่
ิ
ุ
ื
้
ั
ี
้
้
�
เดนทางถงปากรองนาใกล ๆ สถานนารองเมองสราบายา เปนดาบตองลบไวใหคมอยูเสมอ ดงเพลง “ดำบของชำต ิ
ึ
้
่
็
�
ึ
จนเวลา ๐๘๐๐ พนักงานนาร่องชาวอินโดนีเซียก็ข้น เล่มนี้ คือชีวิตเรำ ถึงจะคมอยู่ดีลับไว้....”
เรือหลวงสีชัง (ไม่ได้ขึ้นอีก ๒ ล�า) แล้วน�าเรือเข้าร่องน�้าที่ หลังจากเรือจอดเทียบท่ำเรือสุรำบำยำหรือท่ำเรือ
มีความยาวประมาณ ๓๐ กิโลเมตร ระหว่างการเดินเรือใน Tunjung Perak แล้ว (Tunjung ภาษาอินโดแปลว่า
�
ื
ร่องนาจะมองเห็นเรือประมงอินโดนีเซีย เรือสินค้าท่จอด แหลม ซ่งท้งอินโดนีเซียและมาเลเซีย นิยมนามาต้งเป็นช่อ
ั
ั
ึ
้
�
ี
้
�
ทอดสมอในแม่นา เรือรบ และเรือดานา (อินโดนีเซียมีเรือ ท่าเรือ เช่น Tujung Priok ท่กรุงจาการ์ตา และ Tunjung
�
�
้
ี
�
ดานามานานแล้ว) จอดอยู่ ในสมุดจดหมายเหตุบันทึกว่า Pelas อยู่ทางตอนใต้ของมาเลเซียติดกับสิงคโปร์ ห่างจาก
้
�
“ลืมไป เมื่อเข้าใกล้สถานีน�าร่องแล้ว สถานีน�าร่องจะส่ง กัวลาลัมเปอร์ประมาณ ๔๐ กิโลเมตร เป็นต้น) มีการ
สัญญาณโคมไฟ “วับวำบ (A) วับวำบ (A) วับวำบ (A)” ปล่อยให้ นนร. ได้ทัศนศึกษาภูมิประเทศตัวเมืองสุราบายา
นาวิกศาสตร์ 61
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ิ
ื
ได้เห็นอนุสาวรีย์สูง ๆ แต่ไม่รู้ช่อ และส่งต่าง ๆ ศูนย์การค้า Block M, Ratu Pasar, Metro Pasar และ
ภายในเมือง จนตอนเย็นกลับมาเชียร์การแข่งขันกีฬา สวนสนุกคล้ายแดนเนรมิต ในสมุดจดหมายเหตุยังบันทึก
ี
ั
ิ
ี
่
ี
ั
ี
ระหว่าง นนร. ไทย กบ นนร. อนโดนเซย (หลกสูตร อกวา “ท่ำเรือ Tunjung Priok เป็นท่ำเรือท่ใหญ่โตมำก
ึ
ึ
การศึกษา ๔ ปี) ซ่งมีอยู่ประมาณ ๓๐๐ คน พออีกวันหน่ง มีกำรขนถ่ำยสินค้ำ และเรือเข้ำออกตลอดวัน ส่วน
ี
ี
ก็ได้ไปท่พลาซ่า มีของขายหลายอย่าง ตอนเย็นได้ไปร่วม กรุงจำกำร์ตำ เป็นเมืองท่เจริญกว่ำเมืองสุรำบำยำ ผู้คน
งานเลี้ยงที่ รร.นร. อินโดนีเซีย เป็นเจ้าภาพ มีอาหารเป็น มำกมำยแต่ยังพูดภำษำอังกฤษไม่ค่อยได้ มีรถแท็กซ ่ ี
้
ั
�
ี
่
้
ั
่
ั
ั
ถว มนฝรง โรต และนาขวด การสนทนาขณะน้นใชภาษา ติดมิเตอร์แล้ว” ส�าหรับอาหารหลักของ นนร. ที่อยู่ใน
อังกฤษ (รร.นร. อินโดนีเซีย ตั้งอยู่ที่เมืองสุราบายา และ เมืองจาการ์ตาก็คือ Dunkin Donut และไก่ทอด KFC
ึ
ื
ี
ตอนท่ผู้เขียนได้ไปเรียนหลักสูตรเสนาธิการทหารเรือ ซ่งชาวอินโดนีเซียจะใช้มอรับประทานอาหารแทนช้อนส้อม
ี
อินโดนีเซีย ได้กลับไปดูงานท่ รร.นร. แห่งน้อีกคร้ง) ท้งนชาวอินโดนีเซียส่วนใหญ่ยังใช้มือรับประทานอาหาร
ี
ั
้
ี
ั
ึ
เลิกงานเล้ยงก็กลับเรือ ส่วนอีกวันหน่งเป็นชุดอยู่ ต้อง อยู่ เพราะเป็นวัฒนธรรมท่สืบต่อกันมา เหมือนกับคนไทย
ี
ี
สอบวิชาที่ตกค้าง ได้แก่ เชือกเล็ก เรือช่วยชีวิต การชัก สมัยก่อนท่ใช้มือรับประทานอาหารเหมือนกัน อยู่ท ่ ี
ี
ั
ื
ี
หย่อนเรือเล็ก การขีดเข็ม การใช้เคร่องมือเดินเรือ จากน้น จาการ์ตา ๓ วัน หมู่เรือฝึกก็ออกเดินทางต่อ ตอนน้ในสมุด
ี
การปฏิบัติหน้าท่เวรยาม วันต่อมา ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ จดหมายเหตุบันทึกว่า “วันเสำร์ท่ ๑๒ มีนำคม ๓๑
ี
ได้มีโอกาสไปชมเรือฝึกของ นนร. อินโดนีเซีย เป็นเรือใบ วันนี้อำกำศดี คลื่นลมสงบ ข้ำพเจ้ำพอจะมีเวลำว่ำงที่
ื
ี
ิ
ั
็
้
ื
่
ิ
ึ
ช่อ K.R.I.DEWARUCI ท้งน้ อักษร K.R.I. เป็นภาษา จะคดวำ อก ๑๖ วนกจะไดกลบ รร.นร. แลวซ หนงเดอน
่
ั
้
ั
ี
�
�
ื
อินโดนีเซีย เป็นคานาหน้าช่อเรือรบอินโดนีเซีย ย่อมาจาก กว่ำ ๆ ที่ผ่ำนมำ ได้สร้ำงอะไรหลำย ๆ อย่ำงให้แก่
“Kapal Republik Indonesia” ถ้าเป็นเรือรบของไทย ข้ำพเจ้ำ แก่เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ซึ่งข้ำพเจ้ำจะไม่ลืม
�
ั
ิ
จะใช้ “H.T.M.S : His Thai Majesty Ship” เรือรบ ส่งเหล่ำน้นแน่ ๆ” ช่วงบ่าย ผู้ช่วยต้นปืนได้แนะนา
สหรัฐอเมริกา ใช้ “U.S.S. : United State Ship” การเดินทางเข้าช่องแคบสิงคโปร์ ส่งสาคัญ คือ กระโจมไฟ
�
ิ
ื
เรอรบราชนาวีอังกฤษ ใช้ “H.M.S. : Her Majesty Horsburgh ข้อสังเกตคือ กระโจมไฟจะมีสีขำวคำดเขียว
ื
ี
Ship” ส่วนประเทศอ่น ๆ ก็มีเหมือนกัน เรือใบลาน ้ ี ท่จะใช้เป็นจุดเปล่ยนเข็มเข้าช่องแคบ ในช่องแคบจะม ี
�
ี
ื
ี
สร้างเม่อ ค.ศ. ๑๙๕๒ เคยพา นนร. อินโดนีเซีย “Middle Channel” คือ พ้นท่อันตราย สังเกตจากสีชมพ ู
ื
ี
ี
ี
เดินทางไปฝึกท่สหรัฐอเมริกา แคนาดา ญ่ปุ่น มะนิลา ในแผนท่ เรือจึงต้องเดินเรือข้าง Middle Channel
มาเลเซีย สิงคโปร์ และไทย (ในสมุดจดหมายเหต ุ ซ่งเรียกว่า “Boat Lane” โดยให้ระวังทางนาวน เรียกว่า
้
ึ
�
เม่อเดือนมิถุนำยน ๒๕๓๑ ได้บันทึกไว้ว่า “ในช่วง “Eddy” การเดินเรือในช่องแคบมะละกาแม้คล่นลม
ื
ื
�
ื
ื
ี
ปลำยเดือน มีเรือฝึกของอินโดนีเซียมำเย่ยมช่อ จะสงบ แต่จะมีเรือสินค้าและเรืออ่น ๆ อีกจานวนมาก
K.R.I.DEWARUCI”) ซ่งชาวอินโดนีเซียรู้สึกมีความ โดยเฉพาะในเวลากลางคืนจะมองเห็นแสงไฟหลาย
ึ
ี
�
ภาคภูมิใจกับเรือฝึกลาน้มาก จากน้นเวลาประมาณ ร้อยดวง ต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมากที่สุด (ผู้เขียน
ั
๑๒๐๐ ออกเรือเดินทางไปกรุงจาการ์ตา เมืองหลวงของ เคยมีประสบการณ์นาเรือในช่องแคบมะละกาในเวลา
�
อินโดนีเซีย ระยะทางประมาณ ๔๐๐ ไมล์ทะเล ในวันพุธ กลางคืน หลังจากออกเรือจากท่าเรือบรานี สิงคโปร์ ในเวลา
ื
ที่ ๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ เวลา ๐๘๑๐ เรือเดินทางถึง ประมาณ ๒๔๐๐ เม่อออกจากร่องนาแล้ว หมู่เรือก็เล้ยวขวา
ี
�
้
ปากร่องนา มีพนักงานนาร่องมาข้นเรือ แล้วนาเรือเข้า เข้าช่องแคบมะละกาทันที แล้วได้ส่งการให้ต้นหน
�
้
ึ
�
ั
�
เทียบท่าเรือ Tunjung Priok เสร็จเรียบร้อยก็ปล่อย หาที่เรือให้แม่นย�าที่สุด เช่น แบริ่งกับระยะทาง (เรดาร์)
ี
ี
ั
นนร. ขึ้นทัศนศึกษากรุงจาการ์ตา ผู้เขียนไปหลายที่ เช่น หาท่เรือจากดาวเทียม (GPS) รวมท้งการเปรียบเทียบท่เรือ
นาวิกศาสตร์ 62
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ั
�
กับเรืออีก ๒ ล�า คือ เรือหลวงบางระจัน และเรือหลวง การทางานท้งในส่วนพรรคนาวิน (นว.) ทางานบนดาดฟ้า
�
้
�
้
�
หนองสาหร่าย ว่าต�าบลที่เรือถูกต้องหรือไม่ รวมทั้งได้ให้ เหนือแนวนา กับพรรคกลิน (กล.) ทางานใต้แนวนาเก่ยวกับ
ี
�
นายทหารประจ�าเรือมาดูการน�าเรือในช่องแคบมะละกา การกล การไฟฟ้าใต้แนวนา โดยแบ่งพรรค-เหล่า
้
�
ในเวลากลางคืนเพื่อเก็บไว้เป็นประสบการณ์ และจะได้ ออกเป็น ๓ กลุ่ม ได้แก่ ๑) พรรคนาวินรวมกับพรรคนาวิก
�
นาไปใช้ในอนาคตได้) จากสิงคโปร์ใช้เวลาเดินเรือ โยธิน โดยยังเรียนรวมกันอยู่ และจะไปแยกอีกครั้งตอน
ั
ประมาณ ๓ วัน กับอีก ๗ ช่วโมง หมู่เรือฝึกนักเรียน ปลายปีช้นปีท่ ๔ หลังจากได้ฝึกหมู่รบหรือภาคนาวิกโยธิน
ั
ี
ั
นายเรือก็เดินทางถึงปีนง ประเทศมาเลเซีย การปฏิบัต ิ ในภาคปลายปีชั้นปีที่ ๓ เรียบร้อยแล้ว ๒) พรรคนาวิน
เหมือนเดิมคือ จะมีพนักงานน�าร่องขึ้นมาบนเรือ แล้วน�า เหล่าพลาธิการ (พธ.) และ ๓) พรรคกลิน (กล.) แต่ไม่มี
้
ี
เรือเข้าร่องนาจนจอดเทยบท่าเรอปีนัง จากนนกปล่อย พรรคนาวิน เหล่าอุทกศาสตร์ (อศ.) สมัยนั้นการเลือกก็
�
ั
้
ื
็
ให้ นนร. ได้ทัศนศึกษาเมืองปีนัง ได้แก่ ห้างสรรพสินค้า เลือกตามผลการเรียน เหตุผลของการเลือกพรรคเหล่าก็
ในตัวเมือง ข้นเขาไปปีนังฮิลล์ โดยน่งรถเมล์สาย ๑ ต่อด้วย ไม่เหมือนกัน อย่างผู้เขียนที่เลือกพรรคนาวิน ก็เพราะไม่
ึ
ั
ื
ึ
ื
รถเมล์สาย ๘ และสุดท้ายเป็นรถรางข้นเขา ใช้เวลา อยากอยู่ในห้องเคร่องจักรเคร่องไฟฟ้าท่จะมีกล่นนามัน
�
ี
ิ
้
ประมาณ ๔๐ นาที ระหว่างรถรางวิ่งขึ้นเขา จะมองเห็น ท�าให้เมาคลื่นได้ง่าย เป็นต้น
ทิวทัศน์รอบ ๆ ปีนังทั้งหมด (ด้านหน้า) บนปีนังฮิลล์จะ
มีโรงแรม สวนนก และวัด ตอนเย็นมีงานเลี้ยงรับรองบน จบตอนที่ ๒
เรือหลวงสีชังอีกครั้ง และมีการแสดงศิลปะของไทยโดย
นนร. ให้แขกรับเชิญได้ชมจนเลิกงาน เรือจอดอยู่ที่ปีนัง
ี
จนถึงวันเสาร์ท่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ ก็เดินทาง ที่มำ
ย้อนกลับผ่านช่องแคบมะละกาเข้าสู่น่านนาไทยอีกคร้ง - โรงเรียนชุมพลทหารเรือ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
้
�
ั
- การจัดการความรู้ โรงเรียนนายเรือ เข้าถึงได้จากเว็บไซต์
ในระหว่างการเดินทางกลับก็มีการเรียน การฝึก การสอบ https://rtnakm.com/
วิชาต่าง ๆ และการเวรยามประจ�าสถานี จนวันจันทร์ที่ - สัตหีบแชนแนล สามารถเข้าถึงได้จากเว็บไซต์ Youtube.com
้
ั
ี
ี
ุ
ื
ั
ั
๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ วันสุดท้ายของการบันทึก “ตื่น - แผนพฒนา นรจ. ๔ ขนตอน กองนกเรยน โรงเรยนชมพลทหารเรอ
ข้นมำประจ�ำสถำนีรบอีก ช่วงน้ประจ�ำสถำนีรบบ่อย - เว็บไซต์ www.wikipedia.com
ึ
ี
ั
จำกน้นกำรฝึกประจ�ำสถำนีสละเรือใหญ่ เรียนวิชำกำร - www.sites.google.com
- www.youtube.com
ปกครอง และขนบธรรมเนียมประเพณีทหำรเรือ พอตอน
สำย ๆ ก็สอบด้วย ตอนบ่ำยเรียนกำรขีดเข็ม กำรอ่ำน
ี
ื
้
ี
แผนท่ ช่วงนเรือเร่มเข้ำอ่ำวไทยแล้ว เห็นเคร่องบิน
ิ
ี
ตรวจกำรณ์ของรำชนำวีไทยบินผ่ำนไปมำ รู้สึกดีใจท่ได้
ึ
�
ั
กลับมำในเขตน่ำนน้ำของเรำอีกคร้งหน่ง” การฝึกภาค
ทะเลคร้งน้มีความสาคญมาก คือ เป็นการเดินทางไป
ั
ี
ั
�
ั
ั
�
ต่างประเทศ (โดยทางเรือ) คร้งแรกของผู้เขียน ทาให้ซึมซบ
กับคาว่า “ร่วมเครือนำวี จักยลปฐพีไพศำล : Join the
�
Navy to see the World” ได้อย่างแท้จริง มีเรื่องที่
ั
ื
ี
ั
้
�
สาคญอกอยางหน่งในชวงปลายปชนปท ๒ คอ การเลอก
ี
ี
่
่
ึ
ี
ื
่
ั
พรรคเหล่าของ นนร. (สมัยน้น) หลังจากได้เรียนรู้และฝึก
นาวิกศาสตร์ 63
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๓ ภำคกลำงปี ขวา (X1) ๑ รอบ และหมุนซ้าย (Y1) ๑ รอบ ที่ละ ๑๐
ี
ี
ั
วันพุธท่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ วันน้ต้งหมู่เรือฝึก องศา โดยใช้ที่หมายเดียวกันและมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
ื
�
ภาคปฏิบัติกลางปีของนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ ๑ ๒ ๓ ๔ ๑๐ ไมล์ทะเล จนเม่อเรือหันครบ ๓๖๐ องศาแล้วก็นามา
และ ๕ ประกอบด้วยเรือจานวน ๓ ลา คือ เรือหลวง คานวณ” เม่อฝึกเสร็จก็เดินทางต่อแล้วก็เข้าจอดท่ท่าเรือ
�
ี
ื
�
�
ื
ิ
ึ
พระทอง (เรือธงหรือเรือหมู่) เรือหลวงอ่างทอง และ แหลมเทียน ฐานทัพเรือสัตหีบ ต่นเช้ามาก็ว่งข้นเขาตามท ่ ี
ั
เรือหลวงประแส ซ่งคร้งน้ผู้เขียนได้ลงฝึกในเรือหลวง ได้ปฏิบัติมาทุกครั้ง แล้วก็เรียนวิชาการยำตรำเรือ มี ๒
ึ
ี
่
ิ
็
ประแส เปนเรอฟริเกต ชอเดม U.S.S.GALLUP มี นาวาโท ประเภท คือ การยาตราเรือภายใน และการยาตราเรือ
ื
ื
ุ
ี
กมล สุทธิสารสุนทร เป็นผู้บังคับการเรือ เรือเอก สุพรรณ ภายนอก วิชำกำรตอบเรียกของพนักงำนวิทย ซ่งจะต้อง
เหมมาลา เป็นต้นเรือ และ นาวาตรี สุรชัย โภคามาส จดบนทกการเรยกตอบออกมาเปนรหส เช่น This is = DE,
ึ
ั
ั
ี
็
ั
เป็นต้นกลเรือ เรือมาจอดเทียบท่าเรือเสือซ่อนเล็บ ๑ วัน Roger = R, Formation = Form เป็นต้น จากน้น
ก่อนออกเดินทางไปยังฐานทัพเรือสัตหีบ ในระหว่างการ ก็ออกเรือเดินทางไปเกาะช้าง จังหวัดตราด เกาะแรด
เดินทางมีการหาโมเมนตัม (Momentum) ของเรือ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สงขลา ในระหว่างการเดินทาง
ดังนี้ “เอาขวดโยนที่หัวเรือ จับเวลา เมื่อได้แบริงขวดแล้ว ได้เรียนและฝึกวิชาชีพทหารเรือเหมือนที่เคยปฏิบัติ เช่น
ั
บอกท้ายเรือ พอขวดถึงท้ายเรือตามแบริงท่ต้งไว้ ก็ให้ ธงสองมือ การถอดประกอบอาวุธประจาเรือ การยิงอาวุธ
ี
�
ื
�
�
้
�
สัญญาณ แล้วหัวเรือก็จะโยนขวดต่อไป ทาต่อเน่องไปจน ประจาเรือต่อเป้าพ้นนาและเป้าอากาศยาน การชักสลุตธง
ื
ั
เรือหยุดแล้วแบริงพร้อมกันท้งหัวเรือและท้ายเรือ จากน้น การรบ-ส่งส่งของในทะเล การสมอเรือ เรือช่วยชีวต
ิ
ั
ั
ิ
นาจานวนขวดท่โยนออกไปมาคานวณหาโมเมนตัมเรือ” การชักหย่อนเรือเล็ก กระเชียง ยังได้เรียนและฝึกกำรใช้
�
ี
�
�
ี
ึ
ซ่งต้องมีทีมงาน (Teamwork) ท่ดี เพ่อให้งานสาเร็จ Sextant หำที่เรือชำยฝั่ง การใช้ ATP การใช้ประมวล
ื
�
ั
ิ
�
ึ
ต้งแต่คนโยนขวด คนแบริงท่หัวเรือและท้ายเรือ คนจับ สากล และประมวลราชนาวี ซ่งจาเป็นอย่างย่งต่อการ
ี
ิ
ื
ั
ี
เวลา คนติดต่อ คนบันทึก ขออธิบายเพ่มเติมการหา เข้าเวรยาม เพราะเม่อเป็นนักเรียนนายเรือช้นปีท่ ๓
ึ
ี
�
โมเมนตัมของเรือ คือ การหาระยะทางหน้าที่สั่งหยุดเรือ พรรคนาวิน จะต้องเข้ายามในตาแหน่งท่สูงข้น เช่น ผู้ช่วย
ึ
ตามความเร็วต่าง ๆ แล้วจะมีระยะทางอีกเท่าไร? ซ่ง ต้นหน ผู้ช่วยพนักงานวิทยุ พนักงานเรดาร์ พนักงานศูนย์
�
�
ี
ค่าท่ได้จะนามาใช้ในการนาเรือต่อไป เช่น การเทียบเรือ ยุทธการ (CIC) เป็นต้น จากสงขลาเรือเดินทางกลับมา
ึ
ื
�
ึ
้
ึ
การเก็บคนตกนา นอกจากหาโมเมนตัมแล้วยังม ี สัตหีบอีกคร้งหน่ง ผู้เขียนต้องข้นจากเรือเพ่อข้นไปฝึก
ั
การหาดิวิเอชัน (Deviation) เป็นการหาอัตราผิด สาขานาวิกโยธินที่หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน (นย.) อีก
ของเข็มทิศแม่เหล็ก วิธีการคือ “การหมุนเรือ ๒ รอบ หมุน ประมาณ ๑๕ วัน การฝึกภาคปฏิบัติทางทะเลจึงส้นสุดลง
ิ
นาวิกศาสตร์ 64
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๓ ภำคปลำยปี เป็นเข็ม ๑๓๕ ๒๐๓ ระหว่ำงกำรเดินทำงจำก รร.นร.

ิ
ั
ี
วันแรกของการฝึกภาคปฏิบัติทางทะเล เร่มต้งแต่วันท ี ่ ไปสัตหีบ จะใช้แผนท่หมำยเลข ๑๔๒ ข้ำพเจ้ำท�ำหน้ำท ่ ี
๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ ถึง ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ พนักงำนวิทยุ ส่งควรทรำบ เช่น ออกเรือตำมแผน
ิ
ิ
ิ
ั
รวมระยะเวลาท้งส้น ๕๒ วัน หมู่เรือฝึกประกอบด้วย (ED49-4) เร่มกำรฝึกตำมตำรำงฝึก 1605 (EX3-8
เรือหลวงสีชัง (เรือหมู่) เรือหลวงท่าจีน และเรือหลวง DESIG EVENT 1605) ขอแยกขบวนเพื่อหลบเรือแล้ว
ปิ่นเกล้า เส้นทางเดินเรือท่เป็นเมืองท่าต่างประเทศ ได้แก่ กลับเข้ำเข็มเดิม (TA87-TA92) และขอแยกขบวนไป
ี
ี
ี
ท่าเรือพอร์ตกลังและท่าเรือปีนัง ประเทศมาเลเซีย ท่าเรือ เป่ำเขม่ำ (TA87-TA43) ซึ่งข้อควำมท่ได้รับน้จะต้องเปิด
โคลัมโบ ประเทศศรีลังกา และท่าเรือบอมเบย์ ประเทศ ATP แล้วแปลควำมหมำยออกมำ จำกน้นก็รำยงำนให้
ั
ั
อินเดีย ครั้งนี้ผู้เขียนได้ลงฝึกในเรือหลวงสีชัง ซึ่งเป็นเรือ ผู้น�ำเรือในขณะน้นได้รับทรำบ เช่น ผู้บังคับกำรเรือ ตร.
ึ
�
ี
ยกพลข้นบกขนาดใหญ่ต่อท่อู่อิตัลไทย มารีน จากัด (อู่เรือ ตห. ตป. นปร. หรือ นสส. เป็นต้น” จากนั้นก็มีการหา
เอกชนของไทย) และได้บันทึกนายทหารท่อยู่ในหมู่เรือฝึก โมเมนตัมเรือ และการหาดิวิเอชัน จนเรือเข้าเทียบท่าเรือ
ี
ไว้ครบทุกท่าน เช่น พลเรือตรี สุวิทย์ วัฒนกุล เป็นผู้บังคับ แหลมเทียน ตื่นเช้ามาก็วิ่งขึ้นเขากระโจมไฟแหลมปู่เจ้า
ี
หมู่เรือฝึกนักเรียนนายเรือ (ผบ.มฝ.นนร.) นาวาเอก แล้วกลับมาเรียนวิชาชีพทหารเรือ และความรู้เก่ยวกับเรือ
ี
ี
ประสิทธิผล หอมจันทร์ เสนาธิการหมู่เรือฝึกนักเรียน วันต่อมาขณะท่เรือยังอยู่ท่สัตหีบก็เป็นการฝึกกระเชียงทน
้
ื
�
ู
�
นายเรือ (เสธ.มฝ.นนร.) และผ้อานวยการศึกษาพรรคนาวิน ว่ายนาข้ามเกาะ และไต่เกาะ เม่อทดสอบสมรรถภาพ
�
�
ิ
(ผอ.ผอศ.นว) นาวาเอก บวร ม่งเมือง ผู้ช่วยผู้อานวยการ ร่างกาย และรับการส่งกาลังบารุงเรียบร้อย หมู่เรือฝึก
�
ื
�
ศึกษาพรรคนาวิน (ผช.ผอศ.นว.) นาวาเอก วิรัช ศรีบุญวงศ์ ก็ออกเดินทางไปจังหวัดชุมพร มีการฝึกยิงเป้าพ้นนา
้
�
้
เป็นต้นกลหมู่เรือฝึกนักเรียนนายเรือ (ตก.มฝ.นนร.) เป้าอากาศยานกลางวันและกลางคืน ถึงปากนาชุมพรก็จอด
ึ
ี
�
และผู้อานวยการศึกษาพรรคกลิน (ผอศ.กล.) นาวาโท ทอดสมอปล่อย นนร. ข้นบก ส่วนใหญ่จะไปสักการะเสด็จเต่ย
ี
นิรุทธ์ หงส์ประสิทธิ์ เป็นผู้ช่วยผู้อ�านวยการศึกษาพรรค ท่หาดทรายรี เรือจอดอยู่ชุมพร ๑ วัน ออกเดินทางไป
นาวิน (ผช.ผอศ.นว.) นาวาเอก วิญชัย จารุปกรณ์ เป็น จังหวัดสงขลาต่อ มีการสาธิตการยิงลูกระเบิดลึกปราบ
ื
�
�
นายทหารยุทธการหมู่เรือฝึกฯ (นยก.มฝ.นนร.) นาวาโท เรอดานา K-GUN โดยเรือหลวงปิ่นเกล้าและเรือหลวงท่าจีน
้
ิ
�
ิ
�
ี
�
ดารงศักด์ ห้าวเจริญ นายทหารส่งกาลังบารุงหมู่เรือฝึกฯ การฝึกรับ-ส่งส่งของในทะเล วันท่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒
ิ
(นกบ.มฝ.นนร.) นาวาตรี จิรศักด์ ชวนะเสน เป็นนายทหาร เรือก็ถึงสงขลา และเข้าจอดเทียบท่า จอดวันเดียวก็ออกเรือ
�
กาลังพลหมู่เรือฝึกฯ (นกพ.มฝ.นนร.) นาวาตรี ไพทูรย์ ในวันท่ ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ เวลา ๑๔๐๐
ี
ประสพสิน นายทหารสอสารหมเรอฝกฯ (นสส.มฝ.นนร.)
่
ู
่
ื
ื
ึ
และนายทหารประจ�าเรือหลวงสีชัง เช่น นาวาตรี บุญชัย
มรินทร์พงษ์ ผู้บังคับการเรือ (ผบ.เรือ) เรือเอก กาญจน์
ดีอุบล ต้นเรือ (ตร.) และเรือเอก สุรินทร์ สวัสดิใหม่
ต้นกลเรือ (ตก.เรือ) เรือจอด ๑ วัน ก็ออกเดินทางไป
ฐานทัพเรือสัตหีบ มีการประจาสถานีเดินเรือในร่องนา
�
้
�
ผู้เขียนได้มีโอกาสได้เห็นการนาเรือในร่องนาบนสะพาน
�
�
้
ั
เดินเรือเป็นคร้งแรก และจดบันทึกไว้ว่า “ออกจำกท่ำเรือ
เสือซ่อนเล็บเพื่อเดินทำงไปสัตหีบ ซึ่ง นนร. มีกำรชม
�
้
ั
้
ิ
ื
่
กำรเดนเรอในรองนำครงแรก จะใชเขม ๑๒๖ แลวเปลยน ภาพที่ ๒๗ ตัวอย่างรูปขบวนเรือ
่
้
ี
้
็
นาวิกศาสตร์ 65
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ื
เพ่อเดินทางไปพอร์ตกลัง ประเทศมาเลเซีย มีการฝึกสถาน ี
พ่วงจูง มีการฝึกการแปรขบวนของหมู่เรือ เป็นรูปขบวน
ต่าง ๆ เช่น FORM 1 FORM 2 FORM 3 และ FORM 4
ี
(ดูภาพท่ ๒๗ ตัวอย่างรูปขบวนเรือ) มีการเรียน
ั
ิ
การใช้โต๊ะพล็อต จากน้นเรือก็เร่มเข้าช่องแคบมะละกา
ิ
ส่งสาคัญท่ต้องเห็นก่อนเข้าช่องแคบและเคยกล่าวไปแล้ว
ี
�
ก็คือ กระโจมไฟ Horsburgh และได้เคยเขียนไว้ว่า
ี
ิ
“วันจันทร์ท่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ เรือเร่มเข้า
ช่องแคบมะละกา เพราะสังเกตได้จากกระโจมไฟฮอสเบิร์ก
ื
ั
ิ
่
่
่
ี
ั
็
�
่
ชองแคบมะละกาเปนชองแคบทสาคญในการเดนเรอทวโลก
ถ้าประเทศไทยเราขุดคอคอดกระ ข้าพเจ้าคิดว่าคงจะให้
ประโยชน์กับไทยมากทีเดียว” เรือเดินทางในช่องแคบ
มะละกาผ่านสิงคโปร์แต่ไม่ได้เข้าจอด ได้แต่เห็นอยู่ใน
�
ึ
สายตาจนถึงเมืองท่าพอร์ตกลังก็มีนาร่องข้นมาบนเรือ
�
�
้
แล้วนาเรือเดินทางในร่องนาแล้วเข้าจอดเทียบท่า (ขณะเป็น
้
�
�
ผู้บังคับการเรือหลวงถลาง ก็เคยนาเรือเข้าร่องนาแห่งน ้ ี
ั
และจอดเทยบท่ำเรือพอร์ตกลัง หลงออกมาจากท่าเรอ ภาพที่ ๒๘ ท่าเรือพอร์ตกลัง และหมู่ดาวบนท้องฟ้า
ี
ื
บรานีท่สิงคโปร์ตามท่ได้เคยกล่าวไปแล้ว) ลักษณะท่าเรือ
ี
ี
ี
ั
ี
พอร์ตกลัง “เป็นท่ำเรือท่สะอำด และท่ท่ำเทียบเรือ มาเลเซียในสมัยน้น วันศุกร์ท่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๓๒
ี
จะติดทุ่น หรือลูกตะเพรำในกำรเทียบได้ดี เป็นระเบียบ เรือออกจากพอร์ตกลังเดินทางไปหมู่เกำะพีพี และ
ี
และสวยงำม ควรท่เมืองไทยจะเอำไปพัฒนำใช้กับเมือง เกาะพญานาค จังหวัดกระบี่ ได้เห็นนักท่องเท่ยว
ี
ี
ี
่
ิ
่
�
ื
่
ั
ี
ท่ำเทียบเรือของไทยบ้ำง” (ดูภาพท ๒๘ ท่าเรอพอร์ตกลัง ชาวต่างชาตจานวนมากมาเทยวทเกาะพีพี จากน้นก ็
และหมู่ดาวบนท้องฟ้า) จากภาพจะเห็นได้ว่าไม่ได้มีการ เดินทางต่อไปท่าเรือภูเก็ต เข้าร่องน�้าภูเก็ต ถือเข็ม ๓๓๐
บันทึกไว้เฉพาะท่าเรือ แต่ได้บันทึกภาพดาวต่าง ๆ ที่ใช้ พอถึงทุ่นที่ ๓ (สีเขียว) เปลี่ยนเข็มเป็น ๐๑๒ จากนั้นก็ใช้
�
สาหรับการเดินเรือดาราศาสตร์ไว้ด้วย เช่น หมู่ดาวเหนือ หลักน�า น�าเรือเข้าไปจนถึงท่าเทียบเรือ เมื่อเรือเทียบท่า
(Northern Stars) มีดาวท่สาคัญ เช่นดาว Perseus เรียบร้อยกปล่อยนักเรียนให้ไปทศนศกษาตัวเมืองภูเก็ต
็
ึ
ั
ี
�
ี
ดาว Vega ดาว Altair และเวลาจะหาที่เรือดาราศาสตร์ ได้รู้จักแหล่งท่องเท่ยว ได้แก่ หาดในหาน แหลมพรหมเทพ
ี
ต้องใช้เคร่องมือท่เรียกว่า “Sextant” มาวัดดาว ขณะท ่ ี และหาดราไวย์ ตอนนั้นภูเก็ตยังไม่เป็นที่นิยมเหมือนกับ
ื
ึ
ี
ี
เรือจอดท่พอร์ตกลัง นนร. ได้ข้นบกไปทัศนศึกษาท ี ่ หาดใหญ่ นักท่องเท่ยวก็จะมีชาวต่างชาติมากกว่าคนไทย
กรุงกัวลำลัมเปอร์ เมืองหลวงของมาเลเซีย ขณะนั้นก็ วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๒ เรือเดินทางออกจาก
ึ
เจริญมาก มตกใหญโตผสมกบธรรมชาติคอต้นไม้ แสดงถง ภูเก็ตมุ่งหน้าสู่กรุงโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ใช้เวลา
ี
ื
ั
่
ึ
ื
ื
ความร่มร่น มีย่านคนจีนท่ดูเจริญกว่าคนพ้นเมืองเช้อสาย เดินทางประมาณ ๔ วัน ในเช้าวันท่ ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒
ี
ื
ี
�
มาเลย์ ได้ไปดูสวนสัตว์ สาหรับชาวมาเลเซียแล้วส่วนใหญ่ เรือเดินทางเข้าเทียบท่าเรือ Queen Elizabeth กรุง
ี
ึ
จะพูดภาษาอังกฤษได้ และได้ข้นไป Genting Highlands โคลัมโบ สภาพท่าเรือแห่งน้เก่ามาก ๆ ตามแผนแล้ว
ึ
ี
ึ
ซ่งเป็นสถานท่ท่องเท่ยว และบ่อน Casino ท่มีช่อเสียงของ เม่อเรือเทียบท่าเสร็จจะมีการปล่อยให้นักเรียนข้นบก
ี
ื
ื
ี
นาวิกศาสตร์ 66
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ั
ทัศนศึกษา แต่ขณะน้นสถานการณ์ในประเทศศรีลังกา ยังไม่ เป็นท่าเรือเก่า มีกงสุลไทย ผู้ช่วยทูตทหารเรือไทย และ
สงบดีจึงยังไม่ได้ปล่อย รอจนกระทั่งเอกอัครราชทูตไทย วงดุริยางค์ของกองทัพเรืออินเดียมารอรับ เมื่อเทียบท่า

ื
็
ึ
ิ
้
ึ
ี
ั
ั
่
ี
ู
(เป็นผ้หญง) มาชแจงให้หม่เรอฝึกทราบสถานการณ์ให้ เสรจนกเรยนกไปทศนศกษาในตวเมองบอมเบย์ซงกเป็น
ั
ู
็
ื
็
เรียบร้อยก่อนจึงปล่อยนักเรียนได้ นนร. จึงได้เข้าไปในเมือง เมืองเก่า การเดินทางก็ไม่มีรถปล่อย ต้องเดินจากท่าเรือ
ี
ึ
ั
ั
ซ่งเป็นเมืองเก่าแก่ค่อนข้างจะทรุดโทรม ท้งน้ประเทศ ท่ค่อนข้างสกปรกเป็นเวลาเกือบช่วโมงจึงจะถึงตัวเมือง
ี
ศรีลังกามีประชากรประมาณ ๑๗ ล้านคน ประกอบด้วย ในเมืองน้ท่ท่าเรือนอกจากจะมีเรือสินค้า แล้วยังมีฐานทัพเรือ
ี
ี
ชาวสิงหล ทมฬ และอก ๒ ชนชาติ นับถอศาสนา ภาคตะวันตกของอินเดียต้งอยู่ด้วย จึงมองเห็นเรือรบและ
ั
ิ
ื
ี
ื
ั
้
ิ
พุทธ ฮินดู และคริสต์ และยังมีการแบ่งช้นวรรณะอยู่ เรอบรรทกเครองบนจอดเทียบทาอย่ดวย สาหรบของท่ระลึก
่
ู
่
ุ
ี
ั
ื
�
�
ี
�
ื
วันหยุดราชการไม่ใช่วันเสาร์อาทิตย์แต่เป็นวันพระ ดังน้น ท่พอซ้อได้จาพวกผ้าปูเตียง กาไล สร้อย กระเป๋าหนัง
ั
ี
ึ
ปีหน่งจึงมีวันหยุดประมาณ ๑๐๐ กว่าวัน ในระหว่าง และหนังสือต่าง ๆ ประมาณวันท่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒
ั
ี
ี
เรือจอดผู้เขียนได้เป็นตัวแทนไปร่วมงานเล้ยงท่บ้าน เรือออกเดินทางอีกคร้ง “หมู่เรือฝึกออกจำกท่ำเรือ
ท่านเอกอัคราชทูต ท่านได้เล่าให้ฟังหลายเร่อง เช่น คนไทย บอมเบย์ มุ่งหน้ำกลับสู่เกำะตะรุเตำ กำรเดินทำงครั้งนี้
ื
ิ
ท่ทางานในศรีลังกากับบริษทญปุ่น สนค้าท่มีช่อของ ใช้เวลำประมำณ ๗ วัน ๒๒ ชั่วโมง” เป็นการเดินทาง
�
ี
ื
ี
ี
ั
่
้
ื
ี
ื
�
ี
ศรีลังกา เช่น เพชร พลอย เคร่องเทศ และชา ท่มีช่อเสียง ท่ค่อนข้างนาน ยังจาได้ว่าไม่ได้อาบนาจืด ในทุกเย็นจะได้
�
�
้
ื
และนิยมซื้อ คือ ชำซีลอน ใส่กล่องไม้อย่างสวยงาม และ อาบนาทะเลและทาแป้งอังกฤษตรางู เม่อเขียนมาถึง
นอริตำเก (Noritake) ซึ่งเป็นสินค้าหัตถกรรม นอกจาก ตรงน้ก็ทาให้นึกได้ว่าตอนไปสมทบเป็นต้นหนเรือหลวง
ี
�
ื
ี
่
ิ
ั
ี
ี
็
สนค้าแล้วศรลงกาในสมัยนนยงม Casino ด้วย ในคน สายบุรี ปฏิบติราชการพ้นททัพเรือภาค ๒ กเคยออกเรือนาน
ั
ั
้
ื
ั
วันท่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ ก่อนออกเรือมีงานเลี้ยงบน ประมาณ ๗-๘ วันเหมือนกัน โดยเส้นทางเดินเรือออกจาก
ี
ิ
เรือหลวงสีชัง ศรีลังกาได้มีการแสดงที่มีเครื่องดนตรีหลัก ฐานทัพเรือสัตหีบก็ว่งลงใต้มุ่งหน้าออกปากอ่าวไทย
ได้แก่ กลอง ปี่ ขลุ่ย และการแสดงการร่ายร�า ซึ่งการตี แล้วออกลาดตระเวนในเส้นทางอาณาเขตทางทะเล
จังหวะจะเร่งเร้า รุนแรง รวดเร็ว ขาดความอ่อนช้อย กับประเทศเพ่อนบ้าน ต้งแต่บริเวณปลายแหลมกาเมา
ื
ั
งดงาม ส่วนของไทยเป็นการแสดงศิลปะป้องกันตัว ลงไปเรื่อย ๆ ได้เห็นเรือประมงหลายสิบล�าที่แสดงความ
ี
่
ั
เหมือนกับทุกคร้ง วันรุ่งข้นเรือออกเดินทางจากโคลัมโบ ดีใจท่ได้เห็นเรือรบ “พใหญ่” ออกลาดตระเวนได้ช่วยเหลือ
ี
ึ
ไปกรุงบอมเบย์ ประเทศอินเดีย ในระหว่างการเดินทาง ลูกเรือประมงด้วยการตรวจรักษาพยาบาล และให้ยา
มีการฝึกใหม่ คือ ฝึกเก็บคนตกน�้ำด้วยเรือใหญ่ในเวลำ สามัญประจาบ้าน ส่วนพ่น้องชาวประมงก็จะให้ปลา
ี
�
กลำงคืน ที่ต้องใช้วิธีการเก็บแบบ Williamson Turn เป็นของตอบแทนระหว่างกัน เหนือส่งอ่นใดคือ พ่น้อง
ี
ิ
ื
�
ึ
้
(กรณีไม่เห็นคนตกนา) ส่วนอีกวิธีหน่งก็คือ Full Rudder ชาวประมงได้รับความอบอุ่นใจ เพราะเป็นการป้องปรามไม่ให้
็
้
ื
�
�
Turn (กรณีเห็นคนตกนา) สาหรับวิธีเกบแบบ Williamson เรือรบของประเทศเพ่อนบ้านมาจับ หรือยึดเรือประมงไทย
Turn ดังนี้ “ถ้าคนตกน�้ากราบขวา จะใช้เข็ม ๖๐ องศา ได้เป็นอย่างดี นอกจากได้พบกับเรือประมงแล้วยังได้พบเรือ
กับเข็มเดิม จากน้นก็หางเสือซ้ายหมด จนเรือหันกลับ สินค้า แท่นขุดเจาะนามันและก๊าซธรรมชาติอีกหลายแท่น
ั
�
้
มาเส้นทางเดิม” เช้าวันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ ใกล้ ท่สว่างไสวในเวลากลางคืน ก็ถือเป็นการออกปฏิบัต ิ
ี
�
ี
ื
�
อินเดียแล้ว มีเรือตรวจการณ์ของอินเดียและรัสเซีย ราชการในทะเลของทหารเรือท่ได้ทาประจาทุกวัน เพ่อ
�
มาลาดตระเวนให้เห็น จนเวลา ๑๐๐๐ ก็รับนาร่องข้นเรือ คุ้มครองผลประโยชน์ของชาติทางทะเลของไทย กลับมา
ึ
นาเรือเข้าร่องนา มองเห็น GATEWAY OF INDIAN อยู่ทาง ท่การฝึกภาคทะเลระหว่างการเดินทางก็ปฏิบัติตาม
�
้
ี
�
กราบซ้าย เรือเข้าเทียบท่า Prince’s Dock Bombay ตารางฝึกทุกวัน ยกเว้นวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒
นาวิกศาสตร์ 67
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ี
ุ
ี
ิ
�
ี
ี
ี
มีการฝึกประจาสถานีสละเรือใหญ่ วันท่ ๑๘ มีนาคม พธสดดวรชนในยทธนำวทเกำะชำง ซ่งวันท่เกิดเหตุจริง
้
ึ
ี
ุ
ี
่
ื
ู
ู
ิ
ิ
ึ
พ.ศ. ๒๕๓๒ หม่เรอฝึกเดนทางถงหม่เกาะนโคบาร์ของ คือ วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๔๘๔ เป็นเหตุการณ์รบ
ั
ึ
อินเดีย ซ่งรัสเซียได้เช่าเป็นฐานทัพเรือต้งแต่ในสมัยน้น ทางเรือที่เกิดขึ้นในกรณีพิพาท ไทย-ฝรั่งเศส อันเป็นผล
ั
ื
ั
ึ
ึ
ู
่
ี
่
ี
ื
ี
จนถงวนท๑๙ มนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ หมเรอฝกกเดนทางถง ึ สืบเน่องมาจากการท่ไทยเรียกร้องให้ปรับปรุงเส้นแบ่ง
็
ิ
ั
เกาะตะรุเตา จังหวัดสตูล ปล่อยให้ นนร. ข้นบกหน่งวันแล้ว เขตแดน ไทย-ฝร่งเศส ใหม่ โดยใช้แนวร่องนาลึกเป็นเกณฑ์
ึ
�
้
ึ
ก็ออกเรือเดินทางไปปีนัง แล้วเข้าเทียบท่าเรือ Swetting ตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศ และหลักความยุติธรรม
ี
ั
ถือเป็นการมาทัศนศึกษาปีนังคร้งท่ ๒ ของผู้เขียน เรือจอด และให้ฝร่งเศสคืนดินแดนฝั่งขวาแม่นาโขงท่ฝร่งเศส
ั
ั
้
ี
�
ั
ท่ปีนัง ๓ วัน ก็ออกเดินทางกลับสงขลา ส้นสุดการบันทึก ยึดไปจากเหตุการณ์ ร.ศ. ๑๑๒ คืนให้ไทย ผลการรบคร้งน ้ ี
ี
ิ
ี
การฝึกภาคปฏิบัติปลายปีในสมุดจดหมายเหตุ ฝ่ายไทยเสยเรอรบไป ๓ ลา คือ เรอหลวงธนบุรี เรือหลวง
�
ื
ื
ั
สงขลา และเรือหลวงชลบุรี ทหารเสียชีวิตรวมท้งสิ้น ๓๖ นาย
�
ั
นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๔ ภำคกลำงปี สาหรับฝ่ายฝร่งเศส แม้จะไม่เสียเรือรบลาใดเลยก็ตาม
�
วันจันทร์ที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ เป็นวันตั้ง แต่เรือธงลามอตต์ปิเกต์น้นก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน
ั
หมู่เรือฝึกนักเรียนนายเรือ ประกอบด้วย เรือหลวง ส�าหรับจ�านวนทหารที่เสียชีวิตและบาดเจ็บนั้น การข่าว
อ่างทอง (เรือหมู่) เรือหลวงท่าจีน และ เรือหลวงโพสามต้น ของฝ่ายไทยไม่ทราบจานวนแน่นอน แต่มีรายงานว่า
�
ี
ื
ี
“ภาคน้เป็นการฝึกภาคทะเลอย่างเดียว ไม่มีการฝึกท ี ่ เม่อเรือข้าศึกกลับถึงไซ่ง่อนได้มีการขนศพทหารท่เสียชีวิต
กองการฝึก กองเรือยุทธการ ซ่งข้าพเจ้าคิดว่าไม่ดี เพราะ และทหารท่ได้รับบาดเจ็บข้นบกกันตลอดคืน และสาเหต ุ
ึ
ี
ึ
�
ี
ึ
ี
การฝึกท่กองการฝึก กองเรือยุทธการ จะให้ได้ความรู้มาก หน่งท่ทาให้ฝร่งเศสล่าถอยคือ เกรงว่าไทยจะมีกาลัง
ั
�
�
สาหรับ นนร.ช้นปีท่ ๔ ในเร่องศูนย์ยุทธการ และการ ทางเรือมาสมทบมากข้น โดยเฉพาะเรือดานาท่มีถึง ๔ ลา
้
ี
ั
ึ
ี
�
�
ื
�
เดินเรือ” ข้าพเจ้าได้ลงฝึกในเรือหลวงท่าจีน สังกัด กปด. เรือเดินทาง ๑ วันก็ถึงหมู่เกำะสัตกูต มีแหล่งท่องเที่ยว
�
�
�
กร. (กองเรือปราบเรือดานา กองเรือยุทธการ) นายทหาร สาคัญคือ ถาพระยานคร ปล่อยให้นักเรียนนายเรือ
�
้
้
ั
�
ุ
ี
่
ประจาเรอทได้บนทกไว้ เช่น นาวาโท จตพร ศรนาม ทัศนศึกษา ๑ วัน ก็ออกเดินทางไปจังหวัดนราธิวาส มีการฝึก
ึ
ิ
ื
ิ
ิ
เป็นผู้บังคับการเรือ เรือเอก สมหมาย วงษ์จันทร์ เป็น การพ่วงจูง การเก็บคนตกนา การรับ-ส่งส่งของในทะเล
้
�
ื
ต้นเรือ นาวาตรี ชัยยุทธ นุชดี เป็นต้นกลเรือ ส�าหรับ การฝึกยิงอาวุธต่อเป้าพ้นนาท้งกลางวันและกลางคืน
ั
้
�
มฝ.นนร. มี นาวาเอก บวร ม่งเมือง เป็นผู้บังคับการ การฝึกยิงเป้าอากาศยานตอนกลางวัน จนวันท่ ๗ กันยายน
ี
ิ
ี
�
่
ี
หมู่เรือฝึกนักเรียนนายเรือ เรือจอดอยู่ท่ท่าเรือเสือซ่อนเล็บ พ.ศ. ๒๕๓๒ เรือก็เข้าจอดทอดสมอทหน้ำร่องน้ำ จังหวัด
๒ วัน ก็ออกเดินทางไปสัตหีบ ระหว่างเส้นทางก็มีการฝึก นรำธิวำส ได้ปล่อยให้ไปเทยวชมพระราชวงทกษณ
ี
ั
่
ั
ิ
ั
ี
หาโมเมนตัมและหาความเร็วเรือจนถึงท่หมายท่าเรือ ราชนิเวศน์ท่ต้งอยู่บนเขาตันหยง ได้เท่ยวชมตัวเมือง
ี
ี
ื
ั
แหลมเทยน ฐานทพเรอสัตหีบ เรอจอดแค่วนเดยวไม่ม ี นราธิวาส ที่อยู่ห่างจากชายแดนมาเลเซีย ประมาณ ๒
ี
ื
ั
ี
ี
ี
การฝึกท่กองการฝึก กองเรือยุทธการ ตามท่ได้กล่าวไปแล้ว กิโลเมตร แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้ข้ามไปฝั่งมาเลเซีย ได้พูดคุย
ึ
�
ี
เช้าวันรุ่งข้นก็ออกเรือไปอาเภอแหลมสิงห์ จังหวัด กับประชาชนซ่งใช้ภาษายาวีมากกว่าภาษาไทย และส่วนใหญ่
จันทบุรี หมู่เรือฝึกได้จอดทอดสมอระหว่างเกำะนมสำว นับถือศาสนาอิสลาม จากน้นเรือได้ออกจากนราธิวาส
ั
ั
และเกำะจุฬำ จากน้นก็ปล่อยข้นบก ข้าพเจ้าไปทัศนศึกษา เดินทางไปจังหวัดสงขลา แล้วกลับมาท่ รร.นร. เป็นอันส้นสุด
ิ
ึ
ี
ั
ิ
ตัวเมืองจันทบุรี และนาตกพล้ว จากน้นวันเสาร์ท่ ๒ การฝึกภาคทะเลครั้งนี้ ซึ่งมีระยะเวลารวม ๑๘ วัน
้
�
ี
กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๓ ก็ออกเรือไปเกาะสัตกูต จังหวัด
�
ประจวบคีรีขันธ์ ในระหว่างการเดินทางผ่านเกาะช้าง ได้ทา
นาวิกศาสตร์ 68
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
ึ
นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๔ ภำคปลำยปี วันรุ่งข้นก็มีการฝึกวิชาการนาเรือเข้าเทียบอีกวัน วันท ่ ี
ิ
วันจันทร์ที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ หมู่เรือฝึก ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นการฝึกว่งไต่เกาะ
ั
ั
ิ
ภาคทะเลนักเรียนนายเรือเร่มต้นข้นอีกคร้ง คร้งน ี ้ “เริ่มไต่เกาะประมาณ ๐๖๑๕ การไต่ก็เป็นไปด้วยความ
ึ
้
�
�
ื
ประกอบด้วย เรือหลวงสุรินทร์ (เรือหมู่) เรือหลวงท่าจีน ยากลาบาก เพราะนาข้นสูงมากรวมท้งคล่นลมแรง จึง
ึ
ั
ึ
้
�
และเรือหลวงประแส มี พลเรือตรี ไพโรจน์ สันติเวชชกุล มีทางเลือกว่าจะปีนเขา หรือจะว่ายนาไปซ่งอันตราย
่
ู
ั
็
ู
ั
ื
ื
่
ี
ึ
้
้
เปนผ้บงคบหมเรอฝก ข้าพเจาไดลงฝึกในเรอหลวงทาจน ส�าหรับนักเรียนมาก กว่าจะไต่เกาะเสร็จก็เกือบ ๐๙๐๐
เรือจอดเทียบท่าเรือเสือซ่อนเล็บ ๓ วัน วันพฤหัสบดีท ่ ี ท�าให้การออกเรือไปสงขลาช้ากว่าเวลาที่ก�าหนด ในการ
๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ ก็ออกเรือเดินทางไปสัตหีบ ไต่เกาะครั้งต่อไป ข้าพเจ้าคิดว่าไม่ควรจะเป็นวันท่ออกเรือ”
ี
ระหว่างการเดินทางได้ฝึกการหาโมเมนตัม และดิวิเอชัน
ิ
ื
แล้วเข้าจอดท่ท่าเรือแหลมเทียน ต่นเช้าก็ฝึกว่งทนจาก
ี
ิ
ี
ท่าเรอแหลมเทยนผ่านโรงพยาบาลอาภากรเกยรตวงศ์
ื
ี
ตลาดสัตหีบ หมู่บ้านกองเรือยุทธการ หน่วยบัญชาการ
ต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง สนามบินอู่ตะเภา แล้ววนกลับ
ี
ท่าเรือ ซ่งเป็นระยะทางท่ไกลพอสมควร ทาให้ นนร.
ึ
�
็
ุ
บางนายว่งหลดจากแถว บางนายกเป็นลม ตอนช่วงบ่าย
ิ
มีการฝึกป้องกันความเสียหาย โดยการใช้หน้ากากป้องกัน
ั
แก๊สพิษ (OBA) และฝึกดับไฟขณะเรือจอด รวมท้งการเรยน
ี
ื
การสอนตามตารางฝึกจนถึงเวลานอน ต่นเช้าอีกวัน เป็น
การฝึกกระเชียงทนท รร.ชุมพลฯ ยศ.ทร. ซึงชดของ ภาพที่ ๒๙ การน�าเรือเข้าเทียบ
่
ุ
ี
่
ผู้เขียนใช้เวลา ๒ ชั่วโมง ๓๐ นาที เช้าวันอาทิตย์ที่ ๑๘
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ ฝึกว่ายนาข้ามเกาะ ช่วงบ่ายข้นไป หลังจากน้นก็ออกเรือ มีการยิงอาวุธเป้าพ้นนา
ึ
้
�
ั
ื
้
�
ฝึกการส่อสารท่กองการฝึก กองเรือยุทธการ ในหัวข้อ ต่อเป้า “หินฉลาม” และเป้าอากาศยาน มีการฝึกสถานี
ี
ื
กำรใช้วิทยุโทรศัพท์ทั้งภาคภาษาไทยและภาษาอังกฤษ รับ-ส่งส่งของในทะเล การฝึกพ่วงจูง การฝึกเก็บคนตกนา
ิ
้
�
่
ื
ี
ซ่งเคยฝึกมาบ้างแล้วในช้นปีท่ ๓ ภาคปลายปี และช้นปีท่ ๔ ด้วยเรอใหญ่ และการฝึกดาราศาสตร์ (ดภาพท ๓๐
ู
ึ
ี
ั
ี
ั
ภาคกลางปี ต่นเช้าอีกวันหนึ่งเป็นการฝึกประจาสถานีรบ ดาวเย็นและดาวเช้า) จนวันอาทิตย์ท่ ๒๕ กุมภาพันธ์
ื
�
ี
ิ
ี
และป้องกันความเสียหาย แล้วได้ก็เรียนวชำกำรแปรขบวน พ.ศ. ๒๕๓๓ เรือจอดทอดสมอท่สงขลา ปล่อยให้นักเรียน
ั
ั
ึ
ท้ง Single Multiple และ Circular อีกวันหน่งก็เป็นการ ทัศนศึกษา ๑ วัน จากน้นก็ออกเรือเดินทางมุ่งหน้าไป
ึ
ี
ว่งข้นเขากระโจมไฟแหลมปู่เจ้า สักการะเสด็จเต่ย แล้วกลับ กรุงจาการ์ตา การฝึกหัดศึกษาส่วนใหญ่ของ นนร.
ิ
ั
มาเรียนวิชำกำรน�ำเรือ “การกลับล�าในที่แคบ และการ ช้นปีท่ ๓ และ ๔ ก็คือการศึกษาในเร่องเดินเรือ
ื
ี
น�าเรือเข้าเทียบ (ดูภาพที่ ๒๙ การน�าเรือเข้าเทียบ) และ ดาราศาสตร์ (นักเรียนนิยมเรียกกันว่า “วัดแดดวัดดำว”)
�
ผูกทุ่น ส่งสาคัญคือ กระแสน้าและกระแสลม จากน้น เพราะต้องวัดตลอดเวลาต้งแต่ต่นนอนตอนเช้าจนกระท่ง
ั
�
ั
ิ
ั
ื
เป็นการฝึกเข้าเทียบจริงโดยใช้ เรือ ต.๑๕ เรือ ต.๑๘ ดวงอาทตย์ตกดน รอจนท้องฟ้ามืดจนเห็นดาวเย็นขน
้
ึ
ิ
ิ
และ เรือ ต.๙๒ การเข้าเทียบควรท�ามุมไม่เกิน ๔๕ องศา ชัดเจนจึงจะวัดได้ แล้วนาผลการวัดดาวมาคานวณหา
�
�
ี
�
จากท่า การเล็งควรเล็งตรงกลางท่าค่อนไปทางปลายท่า ท่เรือในทะเล การฝึกภาคในทะเลแม้จะมีความลาบาก
การฝึกโดยให้ นนร. ฝึกทีละคน ซึ่งก็ฝึกได้ดีพอสมควร” แต่หากคิดดูอีกทีก็มีคนไม่มากนักท่จะได้มีโอกาสอย่างน ้ ี
ี
นาวิกศาสตร์ 69
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

อย่างการนอนในเรือ เรือหลวงท่าจีนแม้จะจัดให้นักเรียน เข้าร่องน�้า แล้วเข้าเทียบท่าเรือ Tunjung Priok ก่อนเข้า
ึ
นอนในห้องกะลาสี แต่ส่วนหน่งก็ไม่ได้นอนในห้องกะลาส ี จะต้องแบริงทุ่นเขียว (ด้านขวา) ได้ ๑๙๐ แล้วถือเข็ม
ื
ี
ี
้
ช่วงท่เรือเดินในทะเลหลายวัน ในเวลาท่คล่นลมสงบพวกเรา ๑๗๗-๑๘๐ เข้าร่องนา ข้อสังเกตคือ หัวเรือจะตรงกับ
�
ี
ชอบหอบผ้าใบ หมอน และผ้าห่มมานอนท่ดาดฟ้าเรือ หอควบคุมสถานีน�าร่องบนฝั่ง จากนั้นก็เข้าเทียบท่าแล้ว
เช่น ท่ใต้หรือข้าง ๆ ป้อมปืน หรือดาดฟ้าท้ายเรือ สาหรับ ก็ปล่อย นนร. ข้นบกทัศนศึกษาเป็นเวลา ๓ วัน โดยมีของ
�
ี
ึ
ี
ี
ผู้ท่มีประสบการณ์แล้วจะไม่นอนด้านหลังปล่อง เพราะ ท่นักเรียนนายเรือนิยมซ้อเป็นของท่ระลึกมากท่สุด
ื
ี
ี
ั
�
ต่นมาจะพบว่ามีข้เถ้าตกอยู่ตามหน้าตามตัวจานวนมาก ก็คือ “ต้นกล้วย” ท่ทาจากไม้ มีหลายขนาดท้งต้นเล็ก
ี
ื
�
ี
ถ้าไม่มีประสบการณ์ก็ต้องโดนก่อนแล้วจึงจะจาได้ ก็เป็น ต้นใหญ่ จนถึงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ก็อออกเรือ
�
ู
เร่องสนุกสนานทีเดียว ข้อดีของการนอนบนดาดฟ้าอีก เดินทางไปเมองโคตาคินาบาร ประเทศมาเลเซีย ในระหว่าง
ื
ื
อย่างหนึ่ง คือ เราจะได้มองดูดาวบนท้องฟ้าอย่างชัดเจน การเดินทางก็มีการฝึกต่าง ๆ เช่น ประจาสถานีรบ การฝึก
�
และสวยงาม ดาวเหล่านั้นเหมือนจะอยู่ใกล้ ๆ เรานี่เอง การส่อสาร (NAVCOMEX) ท้งธงประมวล โคมไฟ ธงสองมือ
ั
ื
ื
และท่ามกลางดวงดาวเรา จะได้ยินเสียงเคร่องจักรของเรือ “ในวันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ มีการเปลี่ยนเวลาจาก
ื
และเสียงคล่นลมผสมผสานกันไป นอนฟังจนหลับไปจนเช้า ๐๐๐๑ เป็น ๐๑๐๑ ตามเวลาประเทศมาเลเซีย โดยการ
ี
ต่นข้นมาก็รีบพบเคร่องนอนเก็บ แล้วปฏิบัตตามตารางต่อไป เปล่ยนเวลาจะใช้ ZT (Zone Time) เทียบจากเวลาท่เมือง
ิ
ื
ึ
ื
ั
ี
กรีนิช ประเทศอังกฤษเป็นหลัก เช่น ของไทยเวลาจะ
ี
ี
มากกว่าท่กรีนิช + ๗ แต่ท่เมืองโคตาคินาบารู จะมากกว่า
กรีนิช + ๘ ซ่งเวลาเหล่าน้มีผลในการคานวณวิชาดาราศาสตร์
ี
ึ
�
ด้วย” วันพฤหัสบดีท่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เรือก็เข้าเทียบ
ี
ท่ำเรือโคตำคินำบำรู ในการเทียบเรือครั้งนี้ได้บันทึกว่า
“การเข้าโดยให้หัวเรือเราตรงกับเรือหลวงประแส ประมาณ
เข็ม ๑๗๐ เมื่อหัวเรือซบ ก็ใช้เครื่องจักรขวาถอยหลังเพื่อ
ึ
ให้ท้ายเรือแนบ ซ่งผู้การท่านเทียบเรือได้ดีมากจริง....การ
ื
ออกเรือ ขวาเดินหน้าเบาเพ่อให้ท้ายเรือผลักออก เม่อท้าย
ื
ื
ั
ุ
็
ออกแล้วก็ถอยหลงท้ง ๒ เคร่อง จนเลยท่นแดง เสรจแล้ว
ั
ปั่นเรือโดยใช้ขวาถอยหลัง ซ้ายเดินหน้า หางเสือขวาหมด
จนเรือสามารถตั้งล�าได้” โคตาคินาบารูเป็นเมืองท่าของ
รัฐซาบาห์ ประเทศมาเลเซีย ต้งอยู่บนเกาะราบวน มีสินค้า
ั
ึ
ส่งออกท่สาคัญ ได้แก่ ไม้ ซ่งมองเห็นกองไว้ท่ท่าเรือน ้ ี
ี
ี
�
�
ี
เป็นจานวนมาก เรือจอดท่น่มีการปล่อยให้ประชาชน
ี
มาชมเรือ และมีงานเลี้ยงบนเรือหลวงสุรินทร์ ในคืนวันที่
๑๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ จากนั้นก็ออกเรืออีกครั้งหนึ่ง
จุดหมายปลายทางคือ กรุงมะนิลำ ประเทศฟิลิปปินส์
ภาพที่ ๓๐ ดาวเย็นและดาวเช้า
ระยะทางประมาณ ๖๐๑.๗ ไมล์ทะเล (ประมาณ ๑,๑๑๔
วันศุกร์ท่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ หมู่เรือฝึกเดินทาง กิโลเมตร) ความเร็วในการเดินทาง ๑๒ นอต แผนที่ที่ใช้
ี
ถึงปากร่องน�้า มีน�าร่องขึ้นมาบนเรือหมู่ แล้วก็เริ่มน�าเรือ ในการเดินเรอ ประกอบด้วยหมายเลข ๗๖๒๖ ๒๑๑๑
ื
นาวิกศาสตร์ 70
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

๒๑๑๒ ๙๖๗ ๓๘๐๗ ๒๖๖๑บี ๙๗๐ และ ๓๔๘๗ นักเรียนนำยเรือชั้นปีที่ ๕ ภำคกลำงปี
ี
ั
ั
การเดินทางใช้เวลาประมาณ ๓ วัน เรือเข้าเทียบท่ำเรือ การฝึกคร้งน้เป็นการฝึกภาคทะเลระยะส้นเพียง ๗ วัน
ั
ี
ที่ South Harbor of Manila กรุงมะนิลำ ปล่อยขึ้น เท่าน้น “วันอาทิตย์ท่ ๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นวันแรก
ั
ทัศนศึกษากรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ต้งอยู่ ในการฝึกภาคทะเลปฏิบัติของนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ ๕
บนเกาะมินดาเนา สภาพเป็นเมืองเก่า ของแปลกตาก็คือ พวกเราออกจากอาคารกราบพัก ๕ กองการฝึก กองเรือ
รถจี๊ปนี่ คล้าย ๆ รถบรรทุกย่อส่วนที่ใช้เป็นรถเมล์ ไปที่ ยุทธการ มาลงเรือเล็ก เพื่อไปขึ้นเรือหลวงประแส เวลา
ี
Rizal Park (ดูภาพที่ ๓๑ ค่าเข้าชมและตั๋วรถเมล์) ไปดู ๑๓๐๐ ก็ข้นเรือเรียบร้อย ภาคน้เป็นการฝึกภาคทะเล
ึ
Port Santiago (ที่คุมขังนักโทษ) และ CASA Manila ของชั้นปีที่ ๕ โดยเฉพาะ โดยให้ นนร. ชั้นปีที่ ๕ ท�าการ
Museum (บ้านพักสร้างด้วยไม้ของ Rizal มีทั้งห้องนอน แทนนายทหาร” วันที่ ๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓ เวลา

ึ
ั
ห้องครัว ห้องอาหาร) ซ่งท้งสองแห่งเป็นโบราณสถาน ๐๙๐๐ เรือออกจากท่าเทียบเรือเกาะพระ ขีดเข็มตรง
เก่าแก่ท่เก่ยวข้อง Rizal ผู้นาชาวฟิลิปปินส์สมัยน้นท่ต่อส ู้ ไปเกาะแรด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพื่อให้ นนร. ได้ฝึก
�
ี
ี
ี
ั
ึ
�
�
กับสเปนในการเรียกร้องเอกราช ได้มีโอกาสข้นรถราง ทาเดินเรือดาราศาสตร์แต่ว่าไม่สามารถทาได้ เน่องจาก
ื
ี
ึ
ไฟฟ้า ซ่งขณะน้นไทยยังไม่มีรถไฟฟ้า “ข้าพเจ้า...ได้ข้นรถราง สภาพอากาศปิดจึงต้องเปล่ยนทิศทางการเดินเรือด้วย
ึ
ั
ี
ไฟฟ้า เสียค่าโดยสาร ๓.๕ Peso โดยต๋วจะใช้เหรียญกลม การขีดเข็มจากเกาะแรดย้อนกลับมาท่เกาะช้างและ
ั
หยอด แล้วเดินข้นไปรอรถราง เม่อมาถึงจะจอดให้คนลง เกาะกูด จังหวัดตราด แล้วเดินเรือต่อไปถึงสงขลาจึง
ึ
ื
�
ั
ิ
�
เพียงช่วครู่ แล้วว่งต่อคล้าย ๆ รถเมล์ แต่รถไม่ติดเลย มีความ สามารถฝึกทาเดินเรือดาราศาสตร์ได้ นอกจากการฝึกทา
ี
สะดวก รวดเร็ว ข้าพเจ้าคิดว่ากรุงเทพฯ น่าจะท�าบ้าง” เดินเรือดาราศาสตร์แล้ว มีการฝึกหน้าท่นายทหารต่าง ๆ
เช่น ตร. นกว. ตห. นสส. และ นวต. ซึ่ง นนร. ชั้นปีที่ ๕
ื
�
�
เม่อสาเร็จการศึกษาก็ต้องมาทาหน้าท่เหล่าน้ จนเรือมา
ี
ี
จอดสงขลา ในวันที่ ๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓ ก็สิ้นสุด
การเขียนในสมุดจดหมายเหตุ ส่วนวันที่เหลือก็คือ วันที่
๖-๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓ เข้าใจว่าเป็นการเดินทางกลับ
ี
มาท่ฐานทัพเรือสัตหีบแล้วก็จบการฝึกภาคทะเล และ
�
เป็นการจบการเขียนสมุดจดหมายเหตุประจาตัว นนร.
ตั้งแต่ชั้นปีที่ ๑ ถึงชั้นปีที่ ๕ ของผู้เขียน
ท้งน้การฝึกภาคทะเลในแต่ละช้นปีของ รร.นร. ม ี
ี
ั
ั
ั
ี
ั
จุดมุ่งหมายท่แตกต่างกัน ต้งแต่ข้นแรกท่เป็นผู้ปฏิบัต ิ
ี
่
่
ั
และรอฟังคาสงอย่างเดียว จนถึงขนสดท้ายทีต้องเป็น
ุ
ั
�
้
ผู้คิดและสั่งการได้เอง โดยเมื่อเป็น นนร.ชั้นปีที่ ๑ และ
ี
ั
ช้นปีท่ ๒ จะต้องได้รับการฝึกให้เป็นลูกมือในลักษณะ
ี
ู
ี
“ตำด หฟัง” หน้าท่หลักคือ ทาตามคาส่งให้ดีท่สุด คาว่า
ั
�
�
�
ู
ภาพที่ ๓๑ ค่าเข้าชมและตั๋วรถเมล์ “ตำดู” หมายถึง ดูในสิ่งที่จะต้องท�าหน้าที่ เช่น สถานี
�
ี
จนถึงวันเสาร์ท่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เรือออกเวลา เทียบเรือมีหน้าท่ประจาเชือก ก็ต้องดูเชือกว่าอยู่เชือก
ี
๑๔๐๐ เดินทางไปบรูไน ซ่งเป็นท่น่าเสียดายว่าการเขียน เส้นไหน ดูเชือกว่าตึงหรือหย่อน มีรอยขาดหรือไม่ หาก
ึ
ี
สมุดจดหมายเหตุในภาคนี้ได้สิ้นลงเพียงเท่านี้ ทาหน้าท่ประจาลูกตะเพรา ก็ต้องคอยดูลูกตะเพราหัว
�
ี
�
นาวิกศาสตร์ 71
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
�
ื
ลูกตะเพรากลางลา หรือลูกตะเพราท้ายเรือ หากทาหน้าท ี ่ จากห้องเคร่อง ฟังการรายงานจากห้องศูนย์ยุทธการ
ถือท้ายถือพังงาอยู่ ต้องดูว่าถือเข็มได้ตรงหรือไม่ เม่อได้รับ ฟังการรายงานจากยามเรดาร์ ฟังการรายงานจากจ่ายาม
ื
ั
ิ
ี
ั
ค�าสั่งหางเสือขวาแล้ว หัวเรือไปทางขวาหรือไม่ หางเสือ ส่งท่ปากต้องส่ง เช่น ส่งให้หาท่เรือ ส่งถือเข็มเรือ
ี
ั
ี
้
�
�
ั
กินนาหรือไม่ หากทาหน้าท่ยามตรวจการณ์ ต้องคอยด ู ส่งความเร็วเรือ ส่งตรวจสอบเป้าหัวเรือ เป้ากราบซ้าย
ั
ความเรียบร้อยของกล้องสองตาและเข็มทิศ เป็นต้น และเป้ากราบขวา สั่งจ่ายามให้ตรวจสอบลูกยาม และ
ั
คาว่า “หูฟัง” หมายถึง ฟังคาส่งจากหัวหน้าโดยตรง ความเรียบร้อยของเรือ สั่งเวรวิทยุให้ติดต่อสื่อสาร และ
�
�
ั
บริเวณนั้น ๆ เช่น ถ้าปฏิบัติหน้าที่เป็นประจ�าเชือกต้อง สมองคิด เช่น ในระหว่างรับผิดชอบเข้ายาม ๔ ช่วโมง
�
ฟังคาส่งว่าให้เข้าเชือก หะเบส หะเรีย เก็บเชือกให้ตึง คิดว่าทาอย่างไรจะทาการเดินเรือให้ปลอดภัย เรือต้อง
�
�
ั
๋
ื
่
้
็
ื
ั
ี
ี
่
ั
ิ
ิ
ี
้
ั
หกคอ ตง ปลอยเชอก แลวก็ปฏบตตาม เป็นตน เมอเปน ถือเข็มอะไรบ้าง เปล่ยนเข็มก่คร้ง หาท่เรือได้ด้วยวิธ ี
นนร. ชั้นปีที่ ๓ ๔ และ ๕ นอกจากจะ “ตำดู หูฟัง” ไหนบ้าง ความเร็วเรือควรเป็นเท่าไร หากคนตกนาจะต้อง
้
�
�
�
ยังต้อง “ปำกสั่ง สมองคิด” โดย นนร. ชั้นปีที่ ๓ จะเริ่ม ทาอย่างไร หากหางเสือไม่กินนาจะต้องทาอะไร หากพบเป้า
�
้
ี
ี
ได้รับการฝึกให้ปฏิบัติหน้าท่ เช่น หัวหน้าเชือก จ่ายาม ท่หัวเรือจะต้องทาอย่างไร ท้งน้การสร้างเหล็กในคน
ั
�
ี
�
ยามวิทยุ ยามเรดาร์ ประจาโต๊ะพล็อต ผู้ช่วยนายยาม ให้กับ นรจ. และ นนร. ผู้เขียนมีข้อเสนอแนะ คือ ควรมี
เรือเดิน ยกตัวอย่าง เมื่อเป็นหัวหน้าเชือก เมื่อได้ยินเสียง กำรจัดท�ำสมุดบันทึกประจ�ำตัวให้กับ นรจ. และ นนร.
นกหวีดให้หะเบสก็ต้องสั่ง (ปากสั่ง) ให้ นนร. ชั้นปีที่ ๑ อย่างน้อย ๒ เล่ม ส�าหรับ นรจ. เล่มที่ ๑ คือ สมุดบันทึก
ั
และ ๒ ท่ประจาเชือกหะเบส ขณะหะเบสก็ต้องสังเกต สมรรถภาพร่างกาย เร่มใช้ต้งแต่รับราชการจนกระท่ง ั
ิ
�
ี
(สมองคิด) ว่าเชือกที่ก�าลังหะเบสนั้นตึง หรือหย่อนมาก เกษียณอายุราชการ และเล่มที่ ๒ คือ สมุดบันทึกวิชาชีพ
ี
ั
เกินไปหรือไม่ เพ่อป้องกันอันตรายท่จะเกิดจากเชือกขาด เฉพาะทาง เช่น นรจ. เหล่าโซนาร์ บันทึกช่วโมงการเข้ายาม
ื
หรือเชือกมาพันแขนขาของนักเรียน และเมื่อเป็น นนร. ปฏิบัติหน้าท่เป็นจ่ายามโซนาร์ หรือ นรจ. เหล่าวิทย ุ
ี
ั
ชั้นปีที่ ๔ และ ๕ ได้รับหน้าที่ให้เป็นนายเรือเดินก็ต้องมี บันทึกช่วโมงการเข้ายามวิทยุ หรือพรรคกลิน บันทึก
ั
หน้าท่ส่งการท้งในสะพานเดินเรือ และการปฏิบัติท้งหมด ชั่วโมงการฝึก ปคส. ส�าหรับ นนร. เล่มที่ ๑ คือ สมุด
ั
ี
ั
ั
ั
ี
่
ิ
ขณะท่เรือเดิน ขอยกตัวอย่างเม่อคร้งเป็นนายทหาร บนทกสมรรถภาพร่างกาย เรมใช้ต้งแต่รับราชการจน
ึ
ื
ั
ี
ประจาเรือออกฝึกภาคปฏิบัติกลางปีของ นนร. ในประเทศ กระท่งเกษียณอายุราชการ และเล่มท่ ๒ คือ สมุด
�
ั
ั
ั
ขณะผู้เขียนเข้ายามเป็นนายทหารยามเรือเดิน (คร้งละ ๔ บันทึกวิชาชีพเฉพาะทาง เช่น บันทึกช่วโมงการเป็น
ั
ี
ื
ั
ั
ั
ช่วโมง) ได้สอนให้ นนร. ช้นปีท่ ๓ (เข้าหน้าท่ผู้ช่วย นายยามเรือเดิน บันทึกช่วโมงการเข้ายามเคร่องส่งจักร
ี
ั
ี
ี
นายยามเรือเดิน) และ นนร. ช้นปีท่ ๔ (เข้าหน้าท่นายยาม หรือเครื่องไฟฟ้า บันทึกชั่วโมงการเข้ายามเรดาร์ บันทึก
�
�
ั
ี
เรือเดิน) ท่กาลังปฏิบัติหน้าท่อยู่สะพานเดินเรือพร้อมกับ ช่วโมงการฝึก ปคส. สาหรับสมุดบันทึกวิชาชีพเฉพาะทาง
ี
ิ
ื
ู่
ิ
ิ
่
ื
ั
ผู้เขียน ให้เข้าใจค�าว่า “ตำดู หูฟัง ปำกสั่ง สมองคิด” เร่มใช้เมอรบราชการจนถงเม่อไม่ได้อยปฏบัตงานในเรือแล้ว
ึ
ี
ั
โดยถามว่าขณะเข้ายามอยู่น้มีการ “ตาดู หูฟัง ปากส่ง
ี
ิ
สมองคิด” อะไรบ้าง? ส่งท่ตาต้องดู เช่น ดูหัวเรือและรอบ ๆ ส�าหรับเรือฝึกที่ผู้เขียนได้ลงเรือฝึก ได้แก่ เรือหลวง
้
ี
เรือ ดูท่เรือ ดูเข็มทิศ ดูเรดาร์ ดูเคร่องหย่งนา ดูข้อมูล อ่างทอง เรือหลวงพงัน เรือหลวงสีชัง เรือหลวงปิ่นเกล้า
ื
�
ั
พยากรณ์อากาศ ดูไฟ ดูสภาพอากาศ คล่น ลม เมฆ ดูเรือ เรือหลวงประแส (๒ ครั้ง) เรือหลวงท่าจีน (๒ ครั้ง) แบ่ง
ื
และสิ่งปลูกสร้างในทะเล เป็นต้น สิ่งที่หูต้องฟัง เช่น ฟัง เป็นเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ ได้แก่ เรือหลวงอ่างทอง
�
ื
ึ
เสียงวิทยุ ฟังการรายงานเข็มเรือ ฟังการรายงานเคร่องส่ง ั เรือหลวงพงัน และเรือหลวงสีชัง ซ่งปัจจุบันปลดประจาการ
�
จักร ฟังการรายงานจากยามตรวจการณ์ ฟังการรายงาน แล้ว ๒ ลา คือ เรือหลวงพงัน และเรือหลวงอ่างทอง สาหรับ
�
นาวิกศาสตร์ 72
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
ี
ี
เรือหลวงอ่างทองท่ประจาการอยู่ปัจจุบันเป็นลาท่ต่อ ที่ส�ำคัญ” ของนักเรียนทหาร และนายทหารนักเรียนทุก
�
ี
์
ู
ู
ั
ี
ขึ้นใหม่อีกชุดหนึ่งคือ ชุดเรือฟริเกตเก่า ได้แก่ เรือหลวง หลกสตร คร อาจารยในโรงเรยนตาง ๆ ควรจะมการอบรม
่
ประแส เรือหลวงท่าจีน และเรือหลวงปิ่นเกล้า ซ่งสมัยน้น และฝึกทบทวนความรู้ก่อนท่จะเปิดหลักสูตร เพ่อให้
ี
ึ
ั
ื
ั
พวกเรา นนร. เรียกว่าเป็น “เรือครู” ปัจจุบันก็ปลดระวาง การฝึกอบรมของนกเรยนเป็นไปในแนวทางเดยวกน
ี
ั
ี
�
�
ี
ั
�
ื
ประจาการไปแล้วทุกลา อาจมีผู้สงสัยว่าทาไมช่อเรือ บรรลุวัตถุประสงค์ท่ต้งไว้ได้เป็นอย่างดี เช่น ฝ่ายวิชาการ
เป็นชื่อเกาะบ้าง แม่น�้าบ้าง จึงขอเล่าเรื่องการตั้งชื่อเรือ สถาบันวิชาการทหารเรือช้นสูง (ฝวก.สรส.) เคยเปิด
ั
สักนิดหน่อยว่า กองทัพเรือได้มีระเบียบกองทัพเรือว่าด้วย หลักสูตรการเพ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนให้กับ
ิ
ั
ื
ั
ื
ี
การต้งช่อเรือ พ.ศ. ๒๕๒๗ เช่น เรือฟริเกต ให้ต้งช่อ นายทหารท่จบการศึกษามาจากต่างประเทศ ก่อนท่จะทา �
ี
้
ตามแม่นาสายสาคัญ ยกตัวอย่าง เรือหลวงประแส หน้าท่สอน หรือคุมสัมมนาในหลักสูตรต่าง ๆ ของสถาบัน
ี
�
�
ั
ึ
เรือหลวงท่าจีน เรือหลวงเจ้าพระยา เรือหลวงบางปะกง วิชาการทหารเรือช้นสูง อีกตัวอย่างหน่ง ฝ่ายวิชาการ
และเรือหลวงสายบุรี เรือด�ำน้ำ ให้ต้งช่อตามผู้มีอิทธิฤทธ ์ ิ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ ร่วมกับสถาบันสอนภาษา AUA
ั
ื
�
ึ
ี
�
้
�
ี
ในนิยาย หรือวรรณคดีเก่ยวกับการดานา ซ่งไทยเคยมีมาแล้ว เปิดหลักสูตรทบทวนภาษาอังกฤษให้กับนายทหารท่จะ
ในอดีต จ�านวน ๔ ล�า ได้แก่ เรือหลวงมัจฉานุ เรือหลวง ท�าให้หน้าท่เป็นครูสอนหลักสูตรเสนาธิการทหารเรือ
ี
ิ
ุ
ื
วรณ เรอหลวงสนสมทร และ เรอหลวงพลายชมพล สองภาษา (ดูภาพท่ ๓๒ ประกาศนียบัตรการอบรม
ิ
ี
ุ
ื
ุ
เรือท่นระเบด ให้ต้งช่อตามสมรภูมิท่สาคัญ เช่น เรอ การเพ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนและการอบรม
ิ
ื
�
ื
ุ
ี
ั
ิ
หลวงถลาง เรือหลวงบางระจัน เรือหลวงหนองสาหร่าย ภาษาอังกฤษ) หรือ (ภาพที่ ๓๓ การเปิดอบรมหลักสูตร
�
ึ
และเรือหลวงดอนเจดีย์ สาหรับเรือยกพลข้นบก เพิ่มประสิทธิภาพครูปกครอง กนร.รร.ชุมพลฯ ยศ.ทร.)
(landing ship) เรือระบายพล (landing craft) เรือส่ง ก่อนการฝึกภาคสาธารณะ นรจ. ใหม่ หรือการให้คร ู
ก�าลังบ�ารุง เรือน�้ามัน (oiler) เรือน�้า เรือลากจูง (harbor ในกองการศึกษาเขียนแผนการสอนในวิชาท่ตนเอง
ี
tug) และเรือล�าเลียง ตั้งตามชื่อเกาะ เช่น เรือหลวงช้าง รับผิดชอบ การจัดทาคู่มือการสวนสนามในภาคสาธารณ
�
�
เรือหลวงพงัน เรือหลวงลันตา เรือหลวงสีชัง เรือหลวง ศึกษา การจัดทาคู่มือการแสดงแฟนซีดริล และการจัดทา
�
สุรินทร์ เรือหลวงอ่างทอง เรือหลวงจุฬา เรือหลวงสมุย คู่มือการสวนสนามเรือกระเชียง เพ่อให้ครูรุ่นหลังได้นา �
ื
เรือหลวงสัตกูด ไปใช้ได้ต่อไป กเป็นแนวทางสร้างเหลกในคนให้กับ
็
็
จากที่ได้เขียนมาพอสรุปได้ว่าเป็นการ “สร้ำงเหล็ก ครู อาจารย์ และนายทหารปกครองของกองทัพเรือได้
�
ในคนให้กับ นรจ. และ นนร.” ให้มีคุณสมบัตินายทหารเรือ หรือเม่อคร้งรับราชการอยู่ในเรือ เม่อมีโอกาสนาเรือเขา
ื
้
ื
ั
�
ไทย และค่านิยมหลักของ ทร. เป็นเรื่องส�าคัญอย่างยิ่ง เทียบท่าเรือแหลมเทียน หรือการนาเรือเก็บทุ่นหมายเขต
�
้
้
อีกส่วนหน่งท่ช่วยในการสร้างเหล็กในคนก็คือ “ครู ท้งทวนนาและตามนา ก็ได้ฝึกให้นายทหารพรรคนาวิน
ั
�
ึ
ี
�
�
อำจำรย์” ของ ทร. จากประสบการณ์ท่ผ่านมาครู อาจารย์ ประจาเรือ เช่น ตร. นกว. ตห. และ นสส. นาเรือเข้าเทียบท่า
ี
ในโรงเรียนโดยท่วไปจะถูกเปรียบเปรยเหมือน “เรือจ้ำง” ทิ้งสมอ เก็บคนตกน�้า หรือเก็บทุ่นหมายเขต ไม่ว่าจะเป็น
ั
ึ
�
ุ
ท่มีหน้าท่ส่งลูกศิษย์ข้นฝั่งแล้วก็จบ ส่วนครู อาจารย์ ในการฝึกยทธวธีกองเรอทนระเบดประจาปี การฝกยทธวธ ี
ิ
ี
ึ
ี
ุ่
ุ
ิ
ื
ิ
ึ
ึ
ของกองทัพเรือมักจะถูกเปรียบเปรยเหมือน “เป็นช่ำง ของกองเรอยทธการ การฝกรวม/ผสม Cobra Gold การฝก
่
ื
ุ
ปั้นหม้อ มีหน้ำที่ปั้นหม้อให้ออกมำให้ดีให้ได้” ไม่ว่าจะ ร่วมผสม CARAT การออกปฏิบัติราชการ ทรภ.๑ และ ทรภ.๒
เปรียบเปรยเป็นอะไรก็ตามครู อาจารย์ ถือเป็นคน หรือ การออกปฏิบัติราชการในหมู่เรือรักษาการณ์ไกลกังวล
ทรัพยากรมนุษย์ท่ควรจะได้รับการ “สร้ำงเหลกในคน การออกเรือสารวจและรวบรวมข้อมูลทางยุทธการ กองเรือ
ี
็
�
ให้กับครู อำจำรย์” ด้วยเหมือนกัน เพราะครู อาจารย์ ทุ่นระเบิด ก็เป็นอีกแนวทางหนึ่งในการสร้างเหล็กในคน
ในหลักสูตรต่าง ๆ ของกองทัพเรือถือเป็น “แบบอย่ำง ให้กับคนประจ�าเรือ
นาวิกศาสตร์ 73
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ภาพที่ ๓๒ ประกาศนียบัตรการอบรมการเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนและการอบรมภาษาอังกฤษ

































ภาพที่ ๓๓ การเปิดอบรมหลักสูตรเพิ่มประสิทธิภาพครูปกครอง กนร.รร.ชุมพลฯ ยศ.ทร.


นาวิกศาสตร์ 74
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
ึ
ิ
สรุป “ปรบพฤติกรรม” ขั้นที่ ๒ “การสร้างจตสานกความเป็น
ั
ทหารเรือทุกนายถือเป็นทรัพยากรท่สาคัญของ ทหาร” ขั้นที่ ๓ “การสร้างความภาคภูมิใจในความเป็น
ี
�
ี
�
ี
ั
กองทัพเรือ ท่จาเป็นต้องสร้างให้มีเหล็กในคน เช่น ทหาร” และข้นท่ ๔ “การสร้างอุดมการณ์ในการรับราชการ
คุณสมบัตินำยทหำรเรือไทย ๕ ประกำร ได้แก่ มีความร ู้ ในกองทัพเรือ” รวมท้งการฝึกภาคปฏิบัติทางใช้การในทะเล
ั
�
ื
เป็นผู้นาทางทหาร มีความซ่อสัตย์และความจงรักภักด ี ของ นรจ. และยกตัวอย่างการสร้างเหล็กในคนจากการ
เป็นสุภาพบุรุษ และมีความละเอียดรอบคอบไม่ประมาท ฝึกภาคทะเล ท่ได้บันทึกไว้ในสมุดจดหมายเหตุประจาตัว
ี
�
ั
ั
และค่ำนิยมหลักของกองทัพเรือ (SAIL) ได้แก่ ความเป็น นักเรียนนายเรือของผู้เขียน ต้งแต่เป็น นนร. ช้นปีท่ ๑ ถึง
ี
ชาวเรือ ความซื่อสัตย์และความจงรักภักดี ความเป็นผู้มี ช้นปีท่ ๕ รวมจานวน ๘ ภาค รวมท้งประสบการณ์ในการ
ี
ั
�
ั
ี
ี
คุณธรรม จริยธรรม และความเป็นสุภาพบุรุษทหารเรือ รับราชการท่ผ่านมา นอกจากน้การสร้างเหล็กในคนไม่ได้
�
ั
�
และความเป็นผู้นา โดยการสร้างเหล็กในคนควรจะสร้าง มีความจาเป็นเฉพาะนักเรียนทหารเท่าน้น แต่การสร้าง
ื
ั
ต้งแต่เม่อเร่มต้นการเข้ามารับราชการในกองทัพเรือ เหล็กในคนให้กับครู อาจารย์ ก็มีความสาคัญเช่นเดียวกัน
�
ิ
ี
ื
ั
ยกตัวอย่างได้จากหลักสูตร นรจ. ที่เข้ารับการศึกษาที่ ท้งน้เพ่อให้กาลังพลของกองทัพเรือ มีความพร้อมในการ
�
ี
�
ี
รร.ชุมพลฯ ยศ.ทร. ระยะเวลาประมาณ ๒ ปี ได้มีการ ปฏิบัติหน้าท่และภารกิจ ตามท่ได้รับมอบหมายให้สาเร็จ
จัดทาแผนพัฒนา นรจ. ๔ ข้นตอน ได้แก่ ข้นท่ ๑ ลุล่วงด้วยดีตลอดไป
ั
ั
�
ี
“เหล็กในคน ต้องสร้าง ตั้งแต่เริ่ม
สะสมเพิ่ม ความแกร่งกล้า ทีละน้อย
ส�ำคัญกว่ำ สร้างตอนปลาย ได้แต่คอย
กว่าจะได้ ใช้สอย ไม่ทันการ
เหล็กในเรือ ส�าคัญ หมั่นถูขัด
คอยขจัด สนิมร้าย ไม่ให้กร่อน
ช่วยพยุง เรือไว้ คนได้นอน
บ้านคลายร้อน แสนสุขเรา เหล่าชาวเรือ
เหล็กในคน เหล็กในเรือ ดั่งเช่นดาบ
ควรหมั่นลับ ให้คม อย่ารู้เบื่อ
รู้ส�านึก ร่วมกัน ทหารเรือ
ค�้าจุนเจือ เพื่อชำติ รำชนำวี”
ที่ม�
๑. แผนพัฒนา นรจ. ๔ ขั้นตอน กองนักเรียน โรงเรียนชุมพลทหารเรือ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
๒. การจัดการความรู้ โรงเรียนนายเรือ เข้าถึงได้จากเว็บไซต์ https://rtnakm.com/
๓. เว็บไซต์ www.wikipedia.com
๔. เว็บไซต์ www.sites.google.com
๕. สัตหีบแชนแนล สามารถเข้าถึงได้จากเว็บไซต์ www.youtube.com


นาวิกศาสตร์ 75
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

นาวิกศาสตร์ 76
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ประวัติผู้เขียน


ยศ ชื่อ-สกุล: นาวาเอก วีรุตม์ ฉายะจินดา



ประวัติการศึกษา:
- โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ ๓๖
- โรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ ๙๓
- โรงเรียนนายเรือเยอรมัน รุ่นที่ VII/96
- โรงเรียนวิชาชีพทหารเรือเยอรมัน
- ปริญญาโท สาขาวิศวกรรมเครื่องกลอาวุธ มหาวิทยาลัยทหารฮัมบวร์ก
- หลักสูตรวิทยาการและเทคโนโลยีเรือด�าน�้าเยอรมัน

- หลักสูตรศูนย์ยุทธการเรือด�าน�้าระดับกลาง กองเรือด�าน�้า กองเรือยุทธการ
- หลักสูตรก�าลังพลรับเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งล�าทีี่ ๒


ประวัติการรับราชการที่ส�าคัญ
- ต้นหน ร.ล.จักรีนฤเบศร
- ต้นเรือ ร.ล.ทยานชล
- ต้นเรือ ร.ล.สุโขทัย
- หน.ก�าลังพล กองเรือด�าน�้า กองเรือยุทธการ
- หน.ยุทธการ กองเรือด�าน�้า กองเรือยุทธการ

- ก�าลังพลเครื่องฝึกศูนย์ยุทธการเรือด�าน�้า กองเรือด�าน�้า กองเรือยุทธการ
- ครูฝึกเรือด�าน�้า กองเรือด�าน�้า กองเรือยุทธการ
- ผู้บังคับการเรือ ร.ล.ประจวบคีรีขันธ์ (ก�าลังพลชุดรับเรือ)


ราชการทะเล:
- ทรภ.๑ ทรภ.๒ ทรภ.๓ มฝ.นนร. มฝ.นรจ.
�
้
�
้
- ผู้สังเกตการณ์การฝึก เรือดานา ทร.สหรัฐอเมริกา USS Key West USS Louisville และเรือดานา ทร.เยอรมัน U32
�
�

ราชการสนาม/ราชการพิเศษ
- ผู้สังเกตการณ์ทางทหาร ภารกิจรักษาสันติภาพในประเทศซูดาน (UNMO UNMISS)
- หัวหน้ายุทธการ กองเรือเฉพาะกิจผสมที่ ๑๕๑ (N3 CTF151 CMF)

ต�าแหน่งปัจจุบัน: ประจ�ากองเรือยุทธการ












นาวิกศาสตร์ 77
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ตอนที่ ๑
กล่าวน�า

ั
ั
“นายทหารหนุ่มผู้มานะพยายาม และมุ่งม่นท่จะได้บังคับการเรือลาหนึ่งเป็นคร้งแรกในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเรือพิฆาต
ี
�
�
้
�
เรือกวาดทุ่นระเบิด เรือดานา เรือเร็วโจมตี หรือเรือช่วยรบ มันย่อมเป็นเร่องท้าทายความรู้สึกในการเข้ารับหน้าท ่ ี
ื
ั
ั
ื
�
ผู้บังคับการเรือคร้งแรก เธอเป็นเรอของท่าน-ทุกส่วนของเธอ-อย่างไรก็ตามหนทางแห่งความสาเร็จน้นเต็มไปด้วย
ึ
หลุมพรางแห่งความประมาท ขาดความเอาใจใส่ และความบกพร่อง จากวินาทีท่ท่านก้าวข้นเรือในฐานะผู้บังคับการเรือ
ี
คนใหม่ ความรับผิดชอบต่อเรือและก�าลังพลประจ�าเรือเป็นของท่าน”
COMMAND AT SEA
ี
“ผู้บังคับการเรือ” เป็นผู้บังคับหน่วยกาลังรบท่ได้รับ ไม่เคยมีโอกาสได้ปฏิบัติหน้าท่ผู้บังคับการเรือมาก่อน
ี
�
ี
ั
การยอมรับโดยสากลว่ามีลักษณะท่พิเศษต่างจากผู้บังคับ จนเคยคิดว่าคงจะไม่มีโอกาสน้นแล้ว แต่ในท่สุดผู้เขียน
ี
ื
หน่วยอ่น ๆ ไม่ว่าบนพ้นดินหรือในอากาศ เน่องจาก ก็ได้ทราบข่าวว่ามีการสอบรับเรือลาหน่ง เลยลองสมัครสอบ
ื
ึ
ื
�
เป็นการน�าหน่วยที่เป็นอิสระ แยกตัว ห่างไกลจากหน่วย และสามารถสอบผ่านได้รับการคัดเลือกในตาแหน่ง
�
ควบคุมบังคับบัญชา ตามกฎหมายระหว่างประเทศถือว่า ผู้บังคับการเรือ จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เขียนบทความน ้ ี
ึ
ื
เรือเสมือนเป็นดินแดนอีกดินแดนหน่ง ระยะเวลา โดยมีวัตถุประสงค์เพ่อถ่ายทอดประสบการณ์ปฏิบัต ิ
ั
ู
�
ี
�
ื
ิ
ั
่
ู
ั
การปฏิบัติงานยาวนาน ต้องรับผิดชอบชีวิตกาลังพล หน้าทผ้บงคบการเรอ โดยเฉพาะอย่างย่งสาหรบผ้ท ่ ี
�
จานวนมาก และยุทโธปกรณ์ราคาสูง บางคร้งอาจเป็น ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับการเรือครั้งแรกในชีวิต ตั้งแต่
ั
�
ี
ื
หลักพันหรือหลักหม่นล้านบาท ท่สาคัญคือการรับผิดชอบ การเตรียมการไปจนถึงการปฏิบัติงานจริงในทะเล โดยจะเน้น
ี
ต่อความสาเร็จ ความล้มเหลวของภารกิจ รวมถึงความ การดาเนินการท่แตกต่างจากท่หลายท่านเคยเห็น
ี
�
�
ั
ิ
สูญเสียทงปวง ส่งเหล่าน้จึงเป็นความท้าทายสาหรับผู้ท ี ่ เพื่อเป็นข้อพิจารณาในการปรับใช้ประโยชน์ต่อไป
้
�
ี
ั
ได้รับแต่งต้งเป็นผู้บังคับการเรือ อันเป็นประสบการณ์ท ่ ี
นายทหารพรรคนาวินส่วนใหญ่ใฝ่ฝัน การเตรียมการส่วนตัว
ั
�
แม้ว่าผู้เขียนได้ใช้ชีวิตราชการเกือบท้งหมดในกองเรือ พร้อมไปกับการทบทวนประสบการณ์ในการทางาน
ื
ยุทธการ ต้งแต่การบรรจุรับราชการคร้งแรก บางช่วง ท่ผ่านมา โดยเฉพาะในหน้าท่ต้นหนและต้นเรือ เพ่อให้
ี
ั
ี
ั
�
ได้มีโอกาสเป็นนายทหารประจาเรือ บางช่วงทาหน้าท ี ่ สามารถผ่านด่านแรกของการปฏิบัติการทางเรือคือ
�
�
�
ฝ่ายอานวยการ และครูฝึกในหลักสูตรต่าง ๆ แต่ก ็ การนาเรือโดยปลอดภัย (Safe to Sail) เพราะภารกิจแรก
นาวิกศาสตร์ 78
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
ั
ก็คือการน�าเรือออกไปทดลองระบบต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น นาเรือ การส่งการ ไปจนถึงการนาเรือในสถานการณ์ต่าง ๆ
�
ิ
ั
ระบบตัวเรือ ระบบควบคุมบังคับบัญชา และระบบอาวุธ ต้งแต่การออกจากเทียบ การเข้าเทียบ การท้งสมอ
ิ
�
อันหมายรวมถึงการยิงอาวุธประจาเรือทุกประเภทด้วย การรับ–ส่งส่งของในทะเล การนาเรือในสถานการณ์
�
ี
อมภัณฑ์จ�านวนมาก ซึ่งอุบัติเหตุร้ายแรงสามารถเกิดขึ้น ฉุกเฉิน ฯลฯ เรียกว่าเป็นหนังสือท่ถ้าผู้นาเรือมือใหม่
�
ั
ี
ิ
ได้ตลอดเวลา รวมท้งเป็นการทดลองระบบท่เพ่งได้รับ ได้อ่านท�าความเข้าใจอย่างถ่องแท้ก็อาจถือเป็นดั่งคัมภีร์
�
ี
การบูรณาการเข้าด้วยกัน ด้วยกาลังพลชุดใหม่ท่ยังไม่เคย ที่จะช่วยให้แคล้วคลาดจากภยันตรายทั้งปวงเลยทีเดียว
ี
ั
ปฏิบัติงานร่วมกันมาก่อน ท้งหมดน้นับเป็นความท้าทาย
ไม่น้อย ผู้เขียนจึงเร่มมองหาผู้ท่สามารถให้คาปรึกษาได้
ิ
�
ี
ี
ึ
และหนังสือท่มีข้อมูลท่เป็นประโยชน์ ซ่งจากการค้นหา
ี
ใน Internet และห้องสมุดของกองการฝึกกองเรือ
ยุทธการ ก็ได้พบว่ามีหนังสือมากมายที่สามารถใช้อ้างอิง
�
ี
ี
ิ
ในการทาหน้าท่ได้เป็นอย่างดี ส่งท่ผู้เขียนแปลกใจคือ
่
มีหนังสือต่างประเทศหลายเล่มทลงรายละเอียดให้
ี
ี
สามารถศึกษาแนวทาง ไปจนถึงเคล็ดลับ (ท่ไม่ลับ) ในการ
ปฏิบัติหน้าท่ในด้านต่าง ๆ ต้งแต่ในเร่องของการปกครอง
ั
ี
ื
บังคับบัญชา การบริหารงานภายในเรือ ไปจนถึงการ หนังสือสองเล่มที่เป็นคู่มือชั้นยอด
ื
น�าเรือในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้อย่างละเอียด ควบคู่ไปกับการอ่านหนังสือคือ การร้อฟื้นความรู้สึก
ื
�
หนังสือท่ลงทุนไปส่งจาก Amazon เล่มแรกคือ ในการนาเรอ นบเป็นโชคดทถงแม้ผ้เขยนจะทางาน
ั
ี
�
ี
ู
ึ
ี
ั
ี
่
�
หนังสือเรื่อง “Command at Sea” ที่เขียนโดย ADM ฝ่ายอานวยการอยู่หลายปี แต่ก็พอมีประสบการณ์ในการ
James Stavridis, USN และ RDML Robert Girrier, นาเรือขนาดใหญ่ และมีโอกาสร่วมการปฏิบัติการทางเรือ
�
�
USN เล่มนี้พี่ ๆ น้อง ๆ หลายท่านแนะน�าเลยว่าต้องลอง และการฝึกต่าง ๆ ท้งในและต่างประเทศเป็นประจา
ั
ึ
ู
็
ั
ิ
ั
ิ
ั
ึ
แล้วกไม่ร้สกผดหวงจรง ๆ เพราะถงแม้จะเขยนโดย รวมท้งได้มีโอกาสเป็นท้งผู้รับการฝึก และผู้สอนใน
ี
ี
นายทหารเรือของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ท่มีรูปแบบการ หลักสูตรต่าง ๆ อยู่เสมอ นอกจากนั้นการเป็นก�าลังพล
�
�
้
�
ื
้
ทางาน ธรรมชาติ ทัศนคติ และระเบียบปฏิบัติหลายอย่าง ชุดฝึกในเคร่องฝึกศูนย์ยุทธการเรือดาน�า ของกองเรือดานา
�
ั
ท่แตกต่างจากกองทัพเรือ แต่ในภาพรวมท้งในเรื่องศิลปะ ทาให้ไม่ได้ห่างไกลจากการปฏิบัติการทางเรือในระดับ
�
ี
และจิตวิทยาในการปกครองบังคับบัญชา ความสัมพันธ์ ยุทธวิธีนัก
ี
ื
�
ั
กับเพ่อนร่วมงานระดับต่าง ๆ ภายในเรือ ความปลอดภัย แต่ด่งคาโบราณท่ว่าสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็น
ื
ั
การฝึก การออกปฏิบัติการ สามารถนามาประยุกต์ใช้ ไม่เท่ามือคลา ดังน้นทุกคร้งเม่อมีโอกาส ผู้เขียนจึงขอ
�
�
ั
ี
ี
ิ
�
เป็นแนวทางในการทางานได้เป็นอย่างด การเขียนใช้วธ ี ออกเรือไปสังเกตการณ์การปฏิบัติกับเรือท่มีคุณลักษณะ
ั
การเขียนแบบถ่ายทอดประสบการณ์อ่านแล้วไม่เครียด หรือระบบท่ใกล้เคียงกันในระยะเวลาส้น ๆ เช่น การ
ี
ื
ึ
ี
หนังสืออีกเล่มหน่งท่ต้องมีติดสะพานเดินเรอ ยาตราเรือไป-กลับอู่ การออกฝึกแบบเช้าไปเย็นกลับ
้
และห้องโถงนายทหารคือ “Naval Shiphandler’s Guide” หรือแม้แต่การนาร่องเข้า-ออกร่องนาเจ้าพระยา ท่ต้อง
�
ี
�
โดย CAPT James Alden Barber, USN ที่ผู้เขียนติดใจ ขอขอบคุณพี่ น้อง ผองเพื่อน ชาวเรือต่าง ๆ ที่ได้กรุณา
ี
�
ในวิธีการถ่ายทอดความรู้การนาเรือในสถานการณ์ต่าง ๆ สนับสนุนผู้เขียนมา ณ โอกาสน้ โดยผู้เขียนได้
ได้อย่างเห็นภาพ โดยเริ่มตั้งแต่พื้นฐานของฟิสิกส์ในการ อัดคลิปในระหว่างการฝึกหรือการนาเรือท่สาคัญ เช่น
�
ี
�
นาวิกศาสตร์ 79
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ิ
�
การรับ-ส่งส่งของในทะเล การนาเรือเข้าเทียบ-ออก เพราะต่างคนยังสังกัดและปฏิบัติงานกับหน่วยเดิม ทาให้
�
�
ื
�
�
้
จากเทียบ การนาเรือเข้า-ออกร่องนาต่าง ๆ ฯลฯ เพ่อ การรวมกลุ่มแบบเห็นหน้ากันทาได้ไม่บ่อยนัก แต่นับว่า
ี
ื
ป้องกันการหลงลืม และนามาเปิดทบทวนให้กับตนเอง โชคดีท่เราอยู่ในยุคดิจิทัลทาให้ติดต่อส่อสารกันได้อย่าง
�
�
และชุดน�าเรือในการ Brief ก่อนการออกเรือด้วย ง่ายดาย เพราะการต้งสานักงานเรือเร็วเกินไปก็อาจไม่ใช่
�
ั









การออกเรือสังเกตการณ์กับเรือต่าง ๆ
ั
The First Crew แนวทางการแก้ปัญหาท่ดีท่สุดเสมอไป รวมท้งในแง่ของ
ี
ี
ี
กาลังพลเรือชุดแรกนับว่าเป็นกลุ่มคนท่ม ี ภาระงานอาจไม่มีความจ�าเป็นขนาดนั้น
�
�
ความสาคัญเพราะเป็นผู้วางระบบต่าง ๆ รวมท้งระเบียบ แนวทางที่ผู้เขียนและน้อง ๆ นายทหารประจ�าเรือ
ั
�
และขนบธรรมเนียมประเพณีเล็ก ๆ น้อย ๆ ภายในเรือ ร่วมกันหารือและตกลงใจใช้คือ การรวมตัวเท่าท่จาเป็น
ี
ื
ิ
ิ
ี
เพราะอะไรท่เร่มต้นดีก็มีแนวโน้มว่าจะไปด้วยดี ข้อดีของ ต่อภาระงานในแต่ละช่วงเวลา เพอไม่ให้เกดสภาวะ
่
ั
กาลังพลรับเรือคือผ่านการสอบคัดเลือก จึงเป็นการ คนล้นงานซ่งไม่เกิดประโยชน์ใด ๆ อีกท้งจะกระทบต่อ
ึ
�
ั
�
รับประกันความรู้ความสามารถได้ในระดับหน่ง รวมท้ง การทางานของหน่วยเดิมท่กาลังพลแต่ละนายยังสังกัด
ี
�
ึ
หากวางแผนดี ๆ ก็จะมีเวลาในการเตรียมทีม เตรียมการ อยู่โดยไม่จ�าเป็น และที่ส�าคัญอีกประการหนึ่งคือเพื่อให้
ี
เพียงพอท่จะรับประกันความปลอดภัยในการออกเรือ ก�าลังพลยังได้รับสิทธิก�าลังพล ในส่วนของเงินเพิ่มพิเศษ
ครั้งแรก อันมีเหตุสาหรับทหารหน่วยเรือภายใต้กรอบของระเบียบ
�
ี
ิ
�
ส่งแรกท่กาลังพลชุดแรกต้องปฏิบัติก็คือ การเข้ารับ ที่ก�าหนด โดยก่อนการออกทดลองเรือครั้งแรกประมาณ
การอบรมหลักสูตรต่าง ๆ ท้งในและต่างประเทศ ท่นอกจาก ๓ เดือน จึงขอให้กองเรือเจ้าของเรือขอตัวกาลังพล
ี
�
ั
เข้ารับการอบรมแล้ว ยังต้องท�าการจัดท�าต�ารา ซึ่งก็นับ นายทหาร และประจาเรือบางส่วนท่จาเป็นต่อการเตรียมเรือ
�
ี
�
ึ
ั
ิ
ิ
�
ี
ื
ี
่
้
ิ
�
่
เปนความทาทายทตองดาเนนการใหแลวเสรจในชวงเวลา เบองต้นมาช่วยปฏบตราชการอกตาแหน่งหนง เพอให้
ื
้
็
็
่
่
้
้
้
�
ท่จากัด และทุกคนยังมีภาระงานกับหน่วยเดิมอยู่ อย่างไร ทุกอย่างพร้อมสาหรับการรับกาลังพลท้งหมดมาปฏิบัติงาน
ี
ั
�
�
ี
ื
ก็ตามก็สาเร็จลุล่วงในคุณภาพท่ยอมรับได้ รวมท้งช่วง เพ่อให้เรือสามารถออกทะเลได้ตามท่กาหนด และก่อน
�
�
ี
ั
การอบรมยังได้มีโอกาสหารือพูดคุยกับบริษัทผู้ผลิต ออกเรือประมาณ ๑ เดือน จึงประสานหน่วยเจ้าของ
ั
�
ี
�
อุปกรณ์ต่าง ๆ จนนาไปสู่การปรับปรุงเปล่ยนแปลง งบประมาณในการทดลองเรือ ให้พิจารณาลงคาส่งให้
�
ี
รายละเอียดหลายอย่างให้สอดคล้องกับรูปแบบการปฏิบัต ิ กาลังพลรับเรือท้งหมดเป็นเจ้าหน้าท่ในการทดสอบ
ั
ู
งานจริง ๆ ที่จะเกิดขึ้นตามรูปแบบของกองทัพเรือ ทดลองเรอ นบเป็นการรวมกลมโดยสมบรณเปนครงแรก
ั
้
ุ่
ั
็
์
ื
ความท้าทายในช่วงน้คือ การติดต่อประสานงานกัน (ไม่นับการพบปะเล่นกีฬาท่จัดมาเป็นระยะ ๆ ต้งแต่
ั
ี
ี
นาวิกศาสตร์ 80
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ี
�
ี
ทราบผลสอบ) เพื่อท�าความคุ้นเคยกับอุปกรณ์ ถ่ายทอด อุปกรณ์ ท่ได้มอบประสบการณ์ท่ดีมาก ๆ สาหรับกาลังพล
�
ี
�
ี
�
ความรู้โดยกาลังพลท่ไปรับการอบรมมา ฝึกหน้าท่ประจา � ชุดรับเรือทุกนาย ท่นอกจากการศึกษาและทาความเข้าใจ
ี
ึ
ี
ิ
สถานีต่าง ๆ แจกจ่ายอุปกรณ์ส่วนตัว อบรมข้อก�าหนด ต่อระบบแล้ว ส่งท่ประทับใจอีกอย่างหน่งคือ บรรยากาศ
ี
�
ด้านความปลอดภัย การป้องกันความเสียหาย ด้วยวิธีการน ี ้ ในการทางานร่วมกันจากการแลกเปล่ยนเรียนรู้ และ
ท�าให้งานต่าง ๆ ด�าเนินไปได้อย่างราบรื่น และก�าลังพล ให้โอกาสชุดรับเรือในฐานะผู้ชานาญการตามสาขาอาชีพ
�
ี
รับเรือท่รับเงินเพ่มพิเศษอันมีเหตุสาหรับทหารหน่วยเรือ ในการเสนอข้อคิดเห็นต่าง ๆ ซ่งได้นาไปสู่การปรับเปล่ยน
ี
ึ
ิ
�
�
ื
ไม่เสียสิทธิกาลังพล เพราะถ้าจะว่ากันตามความจริง หลายอย่าง ท่บางอย่างแม้อยู่นอกเหนอจากท่ตกลงไว้
ี
�
ี
ั
ี
การเตรียมการท้งปวงก็เป็นการปฏิบัติงานเรือตาม ในสัญญา แต่ก็เป็นส่งท่ช่วยให้การปฏิบัติงานของผู้ปฏิบัต ิ
ิ
ต�าแหน่งอัตราเรือ ตามพรรคเหล่า และสาขาวิชาชีพของ เป็นไปโดยสะดวก สอดคล้อง และเพ่มประสิทธิภาพ
ิ
�
�
กาลังพลแต่ละนายโดยแท้จริง และช่วงออกทดลองเรือ แน่นอนว่าคงไม่ใช่ทุกอย่างท่ทาได้ แต่หลายอย่างก็ได้เกิด
ี
ี
ี
�
ึ
ิ
ื
ั
ึ
�
ั
�
่
ี
ั
�
ก็เป็นช่วงทกาลงพลรบเรือได้ทาหน้าท่กาลงพลประจาเรอ เป็นจริงข้นมา แม้ว่าจะหมายถึงงานท่เพ่มข้นมาท้งของ
ั
รวมท้งหัวข้อในการออกทดสอบทดลองก็มีเป็นจานวนมาก บริษัทและฝ่ายเทคนิคท้ง Hardware และ Software
ั
ั
�
ั
จนแทบจะออกเรือเช้ายันคาทุกวัน บางคร้งเป็นการ เช่น การปรับเปล่ยนตาบลท่และโครงสร้างของ Console
ี
�
่
�
ี
เดินเรือต่อเน่องติดต่อกันนานหลายวัน ดังน้นการหา การปรับ–สลับ Function การท�างานต่าง ๆ หรือเรื่อง
ื
ั
แนวทางการปฏิบัติเพ่อดารงสิทธิกาลังพลในกรอบของ ทว ๆ ไปทเกดขนตลอดช่วงการต่อเรอท่เราได้มโอกาส
ื
ั
ิ
้
่
ี
ึ
่
ี
ี
�
�
ื
่
ี
ี
ระเบียบทพงกระทาได้จึงเป็นสงทควรกระทา โดยเฉพาะ ในการช้จุด ปรับตาแหน่งในการติดต้งอุปกรณ์ต่าง ๆ
ึ
ิ
�
�
ั
่
ี
่
�
�
อย่างย่งท่ในความเป็นจริงท่กาหนดการส่งมอบและ ให้เกิดความเหมาะสมในการปฏิบัติงาน
ิ
ี
ี
ข้นระวางประจาการอาจล่าช้ากว่าแผนท่กาหนด มิฉะนั้น
ี
ึ
�
�
ในอนาคตก็จะทาให้จานวนคนอยากสอบรับเรือมีน้อยลง ออกเรือครั้งแรก
�
�
ึ
ี
ซ่งหมายถึงการขาดแรงบันดาลใจ และความกระตือรือร้น และในท่สุดวันออกทดลองเรือวันแรกก็มาถึง ทุกคน
ื
ี
ในการพัฒนาตนเองของก�าลังพล มาถึงเรือแต่เช้าด้วยความต่นเต้น อุปกรณ์ต่าง ๆ ท่จาเป็น
�
ได้รับการทยอยขนลงเรือไปแล้ว สภาพภายในตัวเรือ
ยังไม่แล้วเสร็จสมบูรณ์นัก และนอกจากกาลังพลประจาเรือ
�
�
ื
ี
แล้วก็มีกาลังพลจากส่วนอ่นท่เก่ยวข้องมาร่วมปฏิบัติด้วย
ี
�
เป็นจ�านวนมาก ประมาณ ๒๕๐ นาย การออกจากเทียบ
ึ
ุ
เป็นไปโดยไม่ยากมากนัก เพราะมีเรือลากจงสนับสนนถง
ู
�
�
ี
๒ ลา เพราะตาบลท่จอดเรือ ณ อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช
น้น อยู่ปลายท่าเทียบเรือหน้าประตูทางเข้าอู่แห้งพอด ี
ั
ั
ี
�
จึงไม่มีพ้นท่สาหรับการถอยเรือ ก่อนหน้าน้นต้นหน
ื
ก�าลังพลชุดรับเรือกับเรือของพวกเขา ก็ได้มาเสนอแผนการเข้า-ออกร่องนา และกาหนดพ้นท ี ่
้
�
�
ื
�
�
ปลูกเรือนต้องตามใจผู้อยู่ สาหรับใช้ในการกลับลาหน้า และลงในระบบ Integrated
�
นอกจากการทางานภายในชุดรับเรือเองแล้ว Bridge Navigation System และ Blind Pilot/Parallel
�
�
ี
การรับเรือยังทาให้มีโอกาสในการทางานร่วมกับพ่ ๆ Index ไว้อย่างเรียบร้อย ผู้เขียนเลือกใช้ความเร็วปานกลาง
้
�
�
ื
ั
้
น้อง ๆ และน้า ๆ ในคณะกรรมการต่าง ๆ รวมทง ค่อนข้างสูงในการนาเรือในร่องนาเพ่อรักษาอาการเรือ
ี
หน่วยเทคนิคท่เก่ยวข้อง และเจ้าหน้าท่บริษัทผู้ผลิต กับการใช้มุมหางเสือจากเรือแบบเดียวกัน
ี
ี
นาวิกศาสตร์ 81
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

เช้าวันออกทดลองเรือครั้งแรก เรือยังไม่มีสถานะเป็นเรือรบ ขณะออกทดลองระบบตัวเรือและกลจักรในทะเล
สังเกตว่าธงท้ายเรือยังใช้ธงชาติ
ความสาเร็จ และอุปสรรคต่าง ๆ เราออกเรือติดต่อกัน
�
ิ
แทบทุกวันจนส้นสุดการทดลองระบบตัวเรือ เราได้พัก
ื
เพ่อเตรียมการประมาณ ๒ สัปดาห์ในเดือนสิงหาคม
ก่อนจะกลับมาเร่มการทดสอบทดลองระบบควบคุม
ิ
ิ
บังคับบัญชาในเดือนกันยายนจนส้นสุดปีงบประมาณ
ื
ระหว่างนั้นก็มีเร่องต่นเต้นประปราย แต่ทุกนายก็ช่วยกัน
ื
แก้ไขสถานการณ์ต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี จนเรียกได้ว่า
ี
ั
ผ่านมาได้แบบไร้รอยขีดข่วน ท้งน้เพราะการทางานเป็นทีม
�
ิ
และการสนับสนนจากคณะกรรมการ หน่วยเทคนค
ุ
ั
หน่วยสนับสนุน และบริษัทผู้ผลิต รวมท้งขีดความสามารถ
เรือขณะออกจากร่องน�้าจุกเสม็ด ของก�าลังพลแต่ละนายท�าให้ผู้เขียนเริ่มอุ่นใจ
เสียงนกหวีดจากจ่ายามเป่าถวายความเคารพ
พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากร
ิ
เกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักด์ องค์บิดา
ื
แห่งทหารเรอไทย ทางกราบซ้าย คร้งแรกบนปีกนก
ั
ของเรือเรายังก้องอยู่ในความทรงจ�า
ออกเรือไปยังไม่ทันพ้นทุ่นไฟปากร่องก็มีการติดต่อ
ื
ุ
ื
มาจากแผนกช่างกลว่าขออนุญาตให้หยดเรอเพ่อ
ตรวจสอบระบบขับเคล่อน ทาให้การออกเรือคร้งแรก
ื
�
ั
ถูกขัดจังหวะด้วยการทิ้งสมอฉุกเฉินข้างร่องน�้าแทน
การทดลองระบบต่าง ๆ จะด�าเนินไปอีกเช่นนี้ มีทั้ง การยิงอาวุธประจ�าเรือ



นาวิกศาสตร์ 82
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

การยิงเป้าลวง การทดสอบระบบรับ–ส่ง อากาศยาน
แต่การออกทดลองท่ผู้เขียนจะไม่ลืมเลือนคือ
ี
การออกเรือทดลองการเดินระบบระยะยาวหรือ Endurance
ี
Test ท่เราได้เดินทางข้ามคืนเป็นคร้งแรกจากสัตหีบ
ั
ี
ื
ไปสงขลา และแน่นอนก็มีเร่องต่นเต้นท่จะไม่มีวันลืม
ื
ในหมู่พวกเราอีกเช่นกัน แต่ก็รอดมาได้ด้วยความร่วมแรง
ร่วมใจของทุกคน ถึงแม้จะไม่ได้เข้าจอดระหว่างทาง
้
�
เพียงแค่ทักทายกับปากร่องนาสงขลา พวกเราต่างบอก
กับตัวเองว่าอีกไม่นานจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง
ี
หลากหลายพิธีอันทรงเกียรติท่พวกเราได้มีโอกาส
ร่วม ตั้งแต่การวางกระดูกงู การปล่อยเรือลงน�้า ล้วนเป็น
การทดลองระบบกลจักร



























ภาพถ่ายก�าลังพลภายหลังจาก Endurance Test ๗๒ ชั่วโมง



นาวิกศาสตร์ 83
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ี
�
ึ
วันท่กาลังพลชุดรับเรือทุกคนไม่มีวันลืม ซ่งนอกจาก การป้องกันความเสียหาย
จะเป็นขนบธรรมเนียมชาวเรือแล้ว ยังหมายถึงความ ผู้เขียนเคยได้มีโอกาสรับการฝึกในโรงเรียนป้องกัน
ั
ผกพนใกล้ชดระหว่างเรือรบกบสถาบนหลกของชาต ิ ความเสียหายของกองทัพเรือต่างประเทศหลายคร้ง
ั
ู
ั
ั
ิ
ั
ั
�
ื
ึ
ดงคาว่า H.T.M.S.-His Thai Majesty’s Ship และ ซ่งเม่อมาปฏิบัติงานในกองเรือยุทธการก็พบว่าม ี
ั
ี
ื
ที่ส�าคัญคือ แนวความคิด และพระอัจฉริยภาพด้านการ รายละเอียดหลายอย่างท่ต้งใจว่าเม่อมีโอกาสจะนา
�
ทหารเรือของพระมหากษัตริย์ผู้เปี่ยมด้วยพระปรีชา ประสบการณ์ที่ได้รับมาปรับปรุงผสมผสาน นอกจากนั้น
้
�
สามารถที่น�ามาสู่การต่อเรือล�านี้ ก็ได้เคยทาการฝึกในเรือดานาอีกถึง ๔ คร้ง เป็นระยะ
�
ั
�














พิธีปล่อยเรือลงน�้า
ั
ึ
�
้
�
ึ
จนกระท่งถึงวันข้นระวางประจาการของเรือ ซ่ง เวลาแรมเดือน ซ่งนอกจากการฝึกปฏิบัติการเรือดานา
�
ึ
�
้
หมายความว่าเราไม่ได้เป็นเพียงเจ้าหน้าท่ทดลองเรือ ในยุทธวิธีหลบหลีกและการโจมตีเรือผิวนาแล้ว ก็พบว่า
ี
ี
อีกแล้ว แต่เราเป็นกาลังพลประจาเรือท่มีพันธะผูกพัน การป้องกันความเสียหายจากการเกิดไฟไหม้ในเรือ
�
�
ิ
�
ั
ท้งในเชิงระเบียบข้อบังคับ กฎหมาย และจิตวิญญาณ มีความสาคัญเป็นอย่างย่ง ซ่งเม่อสังเกตก็พบว่าเคล็ด
ื
ึ
ี
ความเป็นชาวเรืออย่างสมบูรณ์ ท่ไม่ลับคือ การหาจุดลงตัวระหว่างการเข้าไปดับไฟให้เร็ว
สาหรับผู้เขียนเองก็จะไม่มีวันลืม เวลาไม่ถึงช่วโมง การป้องกันตนเอง และขีดความสามารถในการทางาน
ั
�
�
�
ิ
ภายหลังเสร็จส้นพิธี และต้องรีบนาเรือกลับไปติดต้ง ของชุดดับไฟที่ถือเป็นหัวใจของความส�าเร็จ ผู้เขียนจึงได้
ั
ี
ิ
ิ
อุปกรณ์เพ่มเติมท่อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช ท่ผู้เขียน เร่มให้ทีมทาการสารวจอุปกรณ์ป้องกันความเสียหายท ี ่
�
�
ี
�
รีบข้นแหลมปู่เจ้าไปสักการะ พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ได้รับมอบมาพร้อมกับเรือ และจัดแบ่งกาลังพลจากทุกส่วน
ึ
พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักด ์ ิ ภายในเรือออกเป็นชุดดับเพลิงย่อย ๆ ภายใต้กรอบรูปแบบ
พร้อมท้งขออนุญาตท่านประดับเข็มผู้บังคับการเรือท ี ่ การดับไฟเดิมท่ทุกคนคุ้นเคย ด้วยอุปกรณ์ดับเพลิงและ
ี
ั
หน้าอกด้านซ้ายเป็นคร้งแรกตามท่รอคอย และต้งใจไว้ ป้องกันที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นผู้ส�ารวจความเสียหาย
ั
ั
ี
ี
ึ
แสนนาน ท่จะต้องเร่งไปดูว่าเกิดอะไรข้นโดยไม่สวมชุดป้องกันใด ๆ
นาวิกศาสตร์ 84
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ื
ื
นอกจาก Anti-Flash Gear ผู้สั่งการในที่เกิดเหตุ และ เพ่อป้องกันการฉีดของเหลวใส่หน้าตัวเอง การส่อสาร
ี
ชุดดับไฟเร่งด่วนท่สวมใส่ชุดปฏิบัติงานเรือกับ SCBA– ใช้ไมโครโฟนคอแบบ Tactical ที่ช่วยให้สามารถท�าการ
Self Contained Breathing Apparatus ไปจนถึงชุด สื่อสารได้ขณะใส่หน้ากาก SCBA เป็นต้น
ดับไฟหลักที่สวมชุดดับเพลิงเต็มยศ โดยมีจุดมุ่งหมายว่า
ี
ี
ต้องเข้าดับไฟให้เร็วท่สุดในขณะท่อันตรายยังน้อยด้วย
ื
เคร่องป้องกันน้อยใช้เวลาเตรียมตัวน้อย แต่เม่อยัง
ื
ไม่สามารถดับไฟได้เคร่องป้องกันก็ต้องเพ่มข้นและ
ื
ึ
ิ
ึ
ี
ใช้เวลาเตรียมตัวมากข้น ในขณะท่ไฟต้องได้รับการเข้าดับ
�
ื
ี
อย่างต่อเน่อง และท่สาคัญคือในการฝึกควรใช้อุปกรณ์
ั
�
ี
จริงทุกคร้งท่ทาได้ ใช้อากาศจากขวดอากาศอัดจริง
้
�
มีแสง สี เสียง (ไฟเทียมและควันเทียม) ขวดนาร้อน
สาหรับฝึกใช้ Thermal Camera และเน้นการฝึกในท่ลึก
ี
�
ี
และแคบท่สุดของเรือ ผู้เขียนมองว่าการป้องกันความ
เสียหายเป็นหน้าท่ของทุกคนภายในเรือ มิใช่ของพรรคกลิน
ี
ี
หรือแผนกช่างกลฝ่ายเดียว และส่งท่มักถูกมองข้ามคือ การฝึกดับเพลิงด้วยอุปกรณ์เต็มรูปแบบประกอบ Effect ไฟและควันเทียม
ิ
ี
การดับเพลิงภายในเรือเป็นการปฏิบัติงานในท่แคบ นอกจากไฟไหม้แล้วอันตรายจากเรือทะลุก็ไม่ใช่
ี
ี
และมืดซ่งการฝึกดับไฟแบบน้จะไม่ประสบความสาเร็จ เร่องท่ไกลตัว ความท้าทายของนาเข้าเรือคือ การลดอัตรา
�
้
�
ื
ึ
่
ี
ในการฝึกดับไฟในทโล่งแบบแถวชิดเป็นแน่ แน่นอนว่า การไหลของน�้าให้เร็วที่สุด แน่นอนว่าในสถานการณ์จริง
การปรับความเคยชินของกาลังพลประจาเรือในเร่องน ี ้ มีความวุ่นวาย และยากที่จะสามารถทาการฝึกเสมือนจริง
�
�
�
ื
่
ื
ี
ไม่ใช่เรองง่าย แต่ทุกคนก็ให้ความร่วมมอเป็นอย่างด ี ได้บนเรือ ผู้เขียนจึงพยายามจัดการฝึกให้สมจริงท่สุด
ื
�
�
แม้ว่าจะต้องใช้เวลาในการฝึกค่อนข้างนาน แต่ก็ไม่ใช่สิ่ง โดยทาการฝึกท่บริเวณใต้แนวนาส่วนท่ลึกและยากต่อการ
้
ี
ี
ี
�
ท่ยากเกินท่สามารถทาได้ เพราะจริง ๆ แล้วการดับไฟ เข้าถึง เช่น ในถังต่าง ๆ ใต้อุปกรณ์ห้องเครื่องจักรใหญ่
ี
ี
�
้
ก็ไม่ต่างจากละครบทส้น ๆ ซา ๆ ท่หากทุกคนรู้บท หรือห้องหางเสืออะไหล่ ฯลฯ โดยหากมีโอกาสก็จะทา
�
ั
้
ของตัวเองอย่างข้นใจและปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง ละคร ร่วมกับการล้างถัง เพ่อจาลองการทางานในสภาวะนา
�
�
ึ
�
ื
�
ก็จะจบได้อย่างรวดเร็วแบบ Happy Ending เข้าเรือจริง และฝึกทาการวัดระยะและเล่อยไม้ทา
�
ื
รายละเอียดแบบ “Tricks and Tips” หลายอย่าง โครงสร้างจริง ผู้เขียนมองว่าโครงสร้างการอุดปะคาจุนน้น
�
้
ั
จากประสบการณ์ที่ผ่านมาถูกน�ามาปรับใช้ เช่น ผู้สั่งการ ไม่มีสูตรส�าเร็จ เพราะในเรือมีสิ่งกีดขวางมากมายพอ ๆ
ในท่เกิดเหตุต้องควบคุมภาพรวมในการอานวยการดับไฟ กับมีแง่มุมต่าง ๆ ที่สามารถใช้เป็นจุดรับแรงได้มากมาย
�
ี
ี
�
ั
ั
และสนับสนุนต่าง ๆ ท่นอกม่านก้นควัน ดังน้น ชุด เช่นกัน ดังน้นแทนท่จะยึดติดกับโครงสร้างตามตาราเพียง
ี
ั
ื
ดับเพลิงหลัก Firemain (หัวฉีด–สายสูบ) ต้องสามารถ อย่างเดียว ผู้เขียนจึงเน้นการสร้างความเข้าใจในเร่องของ
�
ั
เข้าดับไฟได้ด้วยตัวเองได้ โดยหัวฉีด ๑ เป็นผู้ควบคุม ฟิสิกส์ของแรงข้นพ้นฐานท่ไม่ยากในการทาความเข้าใจว่า
ื
ี
ื
ี
รวมท้งการเคล่อนท่ไปข้างหน้าของชุดดับเพลิงหลัก จะต้องขัดไม้ในทิศทางใดบ้าง เพ่อจะเกิดความแข็งแรง
ั
ื
ื
ต้องเป็นการควบคุมโดยคนที่อยู่หน้าสุดไม่ใช่การดันจาก เพียงพอในเบ้องต้น และหลังจากควบคุมอัตราการไหลได้แล้ว
คนข้างหลังท่มองไม่เห็นว่าข้างหน้าเกิดอะไรข้น รวมท้ง ั จะเพ่มความแข็งแรงของโครงสร้างต่อไปได้อย่างไร
ิ
ึ
ี
่
�
การจับหัวฉีด หรือสายถังดับเพลิงต้องจับแบบความือ (จบตอนที่ ๑)
นาวิกศาสตร์ 85
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ตอนที่ ๒




















การฝึกอุดปะค�้าจุนในพื้นที่แคบ
การสถานีเรือ แนวความคิดน้จะเป็นจริงได้ก็หมายถึงทุกคนต้อง
ี
ี
ี
ื
ู
ึ
โชคดอีกประการหน่งของผ้เขยนคอ ได้มโอกาส ช่วยแบ่งเบาภาระซึ่งกันและกัน จะต้องไม่มีคนว่าง ซึ่งก็
ี
ผ่านการฝึก และปฏิบัติงานบนเรือมาหลากหลายประเภท หมายถึงหลายคนจะต้องมีหน้าท่รอง หรือ Secondary Job
ี
�
้
ั
ท้งเรือขนาดใหญ่ ขนาดกลาง ขนาดเล็ก ท้งเรือผิวนา เช่น ในสถานีเทียบ-ออกจากเทียบ พันจ่าพยาบาล
ั
�
และเรือด�าน�้า ซึ่งสิ่งหนึ่งที่มีความแตกต่างคือ ระบบยาม ต้องทาหน้าท่เลเซอร์วัดระยะ และสามารถทาหน้าท ี ่
�
ี
และการสถานีต่าง ๆ รวมทั้งจากประสบการณ์ในหน้าที่ ถือท้ายอะไหล่ได้ ก�าลังพลเหล่าไฟฟ้าอาวุธต้องสามารถ
ี
ี
ต้นเรือท่ผ่านมา ซ่งแนวความคิดท่ผู้เขียนมองว่าเป็น เป็นผู้ใช้งาน Console ระบบอ�านวยการรบ และระบบ
ึ
ุ
ั
่
ี
ี
�
คาตอบทเหมาะสมคอ “ทางานให้น้อยทสด พกให้มาก หาที่เรือบนสะพาน หรือถ้าว่างจริง ๆ อย่างน้อยก็ต้องมา
่
�
ื
�
ึ
ิ
ทสุด !!!” เพราะมนุษย์เราถ้ายงได้พักมากกจะทาให้ ช่วยเข้าเชือกหรือว่งลูกตะเพรา ซ่งแม้จะต้องมีการอบรม
ี
่
็
่
ิ
ิ
ความตรากตราน้อยลง สามารถปฏิบัติงานได้นานข้น ความรู้พ้นฐานและการใช้งานอุปกรณ์เพ่มเติมแต่ผลท ่ ี
ึ
�
ื
มีประสิทธิภาพมากข้น ผิดพลาดน้อยลง และปลอดภัย ได้รับก็คุ้มค่า คือเรือของเราสามารถแบ่งก�าลังพลได้เป็น
ึ
ึ
มากขึ้น ยามเรือเดินถึง ๔ ผลัด ซ่งส่งผลให้ทุกคนได้รับการพักผ่อน
นาวิกศาสตร์ 86
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ที่เพียงพอในเวลากลางคืนในทุก ๆ คืน แม้แต่ยามเที่ยงตี ผู้เขียนจัดสถานีเรือด้วยความสนุกสนาน (หลายคน
ี
ี
ั
ี
ท่ถือว่าโหดสุดก็จะสามารถมีเวลานอนได้ต้งแต่ ๗ ถึง อาจแย้งว่าเป็นหน้าท่ของต้นเรือ แต่งานน้ผู้เขียนได้
๙ ชั่วโมง ถ้ารีบเข้านอนตั้งแต่หัวค�่าโดยไม่โอ้เอ้ แน่นอนว่า ขออนุญาตแบ่งเบาภาระอันมหาศาลของต้นเรือรับเรือท ่ ี
�
ต้องมีการปรับระเบียบอื่น ๆ อีกเล็กน้อย เช่น เลิกระบบ ต้องวางระบบอ่น ๆ และกากับดูแลงานอ่น ๆ ในรายละเอียด
ื
ื
�
ั
�
ประกาศต้งแต่ ๑๙๐๐ และกาหนดเวรทาความสะอาด อีกมากมาย) นอกจากน้นในการจัดสถานี All Hand
ั
ื
�
ี
ให้ยามผลัดท่เหมาะสมเป็นผู้ดาเนินการ นอกจากน้น อ่น ๆ ก็ได้มุ่งเน้นแนวทางเดิมคือ ทุกคนต้องช่วยกัน
ั
ุ
ั
ิ
่
ยังช่วยให้การปรับระดับความพร้อมจากยามเรือเดิน ๔ ผลัด สงผลให้ทกรายละเอียดได้รบการเตมเต็ม เช่น เรือของเรา
้
�
ี
เป็นยามรบ ๒ กราบ สามารถท�าได้อย่าง “อ่อนตัวและ มีนักว่ายนาช่วยชีวิตกับเรือยนต์ท่พร้อมลงนาตลอดเวลา
้
�
�
้
ตลอดเวลา” ตามความต้องการของสถานการณ์ทางยุทธวิธ ี ในสถานีช่วยคนตกนา สถานีตรวจค้น สถานีชักหย่อน
ั
โดยไม่มีก�าลังพลส่วนหนึ่งส่วนใดต้อง “ควงยาม” ที่อาจ เรือยนต์ หรือแม้แต่สถานีรับ-ส่งอากาศยาน รวมท้ง
้
่
ั
ี
ึ
ื
้
ั
ี
้
ุ
ยาวนานถึง ๑๐ ช่วโมง ท่จะเกิดข้นหากใช้การปรับระดับ ในยามแตละกราบมชดตรวจคนพรอมใชงานทงบนเรอใหญ ่
้
ความพร้อมจากยามเรือเดิน ๓ ผลัด เป็นยามรบ ๒ กราบ และเรือเล็ก เป็นต้น
ยามเรือเดิน (ยาม ๔ ผลัด) บนสะพานเดินเรือ



















สะพาน และศูนย์ยุทธการขณะประจ�าสถานีรบ บนสะพานทุกคนต้องใส่หมวกเหล็กเพื่อป้องกันอันตรายจากกระสุนและสะเก็ดระเบิด
ส�าหรับก�าลังพลที่ใส่ Anti Flash Gear คือผู้ที่พร้อมปฏิบัติหน้าที่ชุดดับไฟเร่งด่วน


นาวิกศาสตร์ 87
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

เรือครู และเพื่อนร่วมเรือ ให้ได้แม้ร่างกายจะอ่อนล้าสักเพียงใด
ี
ี
ภารกิจแรกของเราคือ การฝึกภาคทางใช้การในทะเล ซ่งการท่จะฝึกนักเรียนให้มีคุณลักษณะเช่นน้ อาจไม่ได้
ึ
�
ของนักเรียนจ่า มาด้วยการลงโทษ หรือออกกาลังกายท้ายเรือเสมอไป
ถ้าโรงเรียนนายเรือคือแหล่งผลิตรากแก้วของ ผู้เขียนมองว่าการปฏิบัติงานในเรือมีลักษณะผสมผสาน
กองทัพเรือ โรงเรียนชุมพลทหารเรือและโรงเรียนจ่าต่าง ๆ ระหว่าง Tactician และ Technician ท่สามารถปฏิบัติงาน
ี
ก็คงไม่ต่างอะไรกับแหล่งผลิตกระดูกสันหลัง มือไม้ และ ตรากตร�าได้อย่างยาวนาน
�
แขนขาของกองทัพเรือ แน่นอนว่ามันต้องมีการปรับความคิดของกาลังพล
ด้วยความท่ได้มีประสบการณ์ในการทาหน้าท่ครูฝึก ประจาเรือพอสมควร แต่ทุกคนก็ให้ความร่วมมือด้วยด ี
�
ี
�
ี
ี
ี
มาหลายหลักสูตร ผู้เขียนจึงรับมอบภารกิจน้ด้วยความ นักเรยนจ่าได้รบการอบรมโดยเน้นส่งทเขาไม่สามารถ
่
ิ
ี
ั
ั
�
�
�
ี
ี
ยินดี เช่นเดียวกับกาลงพลประจาเรือท่จะได้มีน้อง ๆ ทาได้ในห้องเรียนท่โรงเรียนคือ การทดลองการปฏิบัต ิ
�
ี
มาทาการฝึกท่เรือ โดยผู้เขียนได้มอบนโยบายกับกาลังพล งานจริง ทดลองใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ บนเรือ การฝึกภาคทะเล
�
ั
ื
ว่านักเรียนจ่าจะต้องไม่มีวันลืมการฝึกภาคทะเลในคร้งน ี ้ ต้องไม่ใช่การยกห้องเรียนจากบนบกมาบนเรือเพ่อ
ภาพความสาเร็จท่ผู้เขียนแจ้งกับนายทหารและ น่งเรียนทฤษฎีที่ยืดยาวในขณะท่เรือแล่นใช้นามันเช้อเพลิง
ี
ั
ี
�
ื
�
้
�
�
กาลังพลประจาเรือคือ ต้องให้นักเรียนจ่าเห็นภาพ ไปโดยสูญเปล่า แต่ควรเป็นบทเรียนท่กระชับเน้นการ
ี
้
่
ู
ั
ี
ิ
ิ
�
ี
การปฏิบัติงานจริง เน้นยาว่าการปฏิบัติงานจริงภายในเรือ นาไปสการปฏบตจรง และเนนการเรยนภาคทฤษฎเฉพาะ
ิ
้
�
ี
ึ
�
�
ื
ิ
�
และได้ทดลองทาส่งท่ควรจะต้องทาได้ซ่งก็คือ หน้าท ี ่ ท่จาเป็นขณะเรือจอด เพ่อให้สามารถใช้เวลาเรือเดิน
ี
ี
ึ
ความรับผิดชอบพ้นฐานของจ่าตรีใหม่ท่บรรจุลงปฏิบัติงาน ในการฝึกปฏิบัติให้มากท่สุด การลงโทษเกิดข้นเฉพาะ
ี
ื
ในเรือนั้นเอง ดังนั้นหากต้องการให้น้อง ๆ ท�าอะไรเป็น เมื่อมีความผิดจริง ๆ เท่านั้น
ก็ควรสอนเขาตั้งแต่ตอนนี้ เพราะหลังจากนี้อีกไม่กี่เดือน นักเรียนจ่าทุกคนได้รับการแจกหมายเลขสถานีเรือ
ั
ี
�
ั
นกเรยนจ่าช้นปีท่ ๒ กจะจบออกมาทางานในเรือแล้ว เพื่อให้ไปรายงานตัวและฝึกกับ “พี่เลี้ยง” ที่มีหมายเลข
็
ี
ิ
ั
ั
มนคงไม่มประโยชน์อะไรทจะปรบระเบยบการปฏบต ิ สถานีเดียวกันท้งพันจ่าและจ่าตามพรรคเหล่าของตน
ี
ั
ี
ั
ี
่
ประจาวันให้ผิดแผกไปจากเดิม หรือไปเน้นการฝึก เพื่อให้เรียนรู้การใช้ชีวิตและการปฏิบัติงานจริงบนเรือ
�
ี
ี
�
ี
ิ
�
ความอดทนท่ไม่ใช่ส่งท่เขาต้องพบเจอในชีวิตจริง ภาพท่ผู้เขียนภาคภูมิใจในตัวกาลังพลประจาเรือ
ี
�
ี
�
เพราะถ้าทาแบบน้นหลังจากท่เขาเรียนจบกลับมาทางาน และนักเรียนจ่าท่สุดคือภาพท่ชุดนาเรือในการน�าเรือ
ี
ั
�
ึ
�
ในเรือก็คงต้องเร่มต้นทุกอย่างใหม่อีกคร้ง ซ่งจาก เข้ารับการส่งกาลังบารุงในทะเล (Hi-Line) เป็นนักเรียนจ่า
ิ
ั
�
ประสบการณ์ในกองทัพเรือต่างประเทศ ผู้เขียนได้สัมผัส ล้วน ๆ จะมีอะไรมากกว่านี้ที่ครูคนหนึ่งต้องการ ?
ี
�
ถึงความใกล้ชิด และกลมกลืนระหว่างนักเรียนนายเรือ น่าเสียดายท่ผลกระทบจาก COVID-19 ทาให้
และนักเรียนจ่ากับกองเรือจนเมื่อจบออกมา มันเป็นการ การฝึกภาคนักเรียนนายเรือมีการเปล่ยนแปลงจนเรือ
ี
ี
ิ
�
ิ
ี
็
่
ก้าวเดนต่อมากกว่าการเรมต้นใหม่ ส่งทเหนได้ง่าย ๆ ของเราไม่ได้เป็นเรือฝึกตามแผนท่ได้รับอนุมัติไว้ ทาให้
ิ
่
ี
ื
ั
ี
คือเคร่องแบบชุดแรกท่นักเรียนนายเรือได้รับแจกคือ ผ้เขยนไม่มีโอกาสนาแนวทางน้ไปปรบใช้กบนักเรียน
ู
ี
�
ั
ี
เครื่องแบบชุดปฏิบัติงานเรือ นายเรือท่ผู้เขียนต้งใจว่าจะทาให้นักเรียนนายเรือช้นใหม่
�
ั
ั
สาหรับผู้เขียนแล้วจุดมุ่งหมายในการฝึกความอดทน และนักเรียนนายเรือช้นปีท่ ๑ ได้เรียนรู้และทดลอง
�
ี
ั
ี
ื
ในแบบของทหารเรือคอ การสร้างขดความสามารถ การปฏิบัติต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างย่งในเร่องของความรู้
ื
ิ
�
ในการปฏิบัติงานในทะเลได้อย่างมีประสิทธิภาพและ พ้นฐานการเดินเรือ การหาท่เรือ การทางานกับแผนท ่ ี
ื
ี
ั
ั
ปลอดภยด้วยจิตสานึกของความรบผิดชอบต่อเรือ มากกว่าแนวความคิดเดิม ๆ ท่นักเรียนช้นตาจะเน้นเพียง
�
่
ั
�
ี
นาวิกศาสตร์ 88
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ความเป็นชาวเรือพื้นฐานเท่านั้น ยิ่งท�าเป็นเร็ว ยิ่งเก่งเร็ว บางฉากผู้เขียนยังต้องดูย้อน ภายหลังจากชมภาพยนตร์
ี
ั
ั
ื
นอกจากน้นในเวลากลางคืนบนเรือฝึกท่เรามัก แต่ละตอนเราจะมาน่งวิจารณ์ถึงเหตุการณ์ในเร่องว่า
ั
เคยชินกับการฝึกความอดทนบนดาดฟ้าท้ายเรือ ก็ได้ มีความสมจริงเพียงใด การปฏิบัติในลักษณะน้นมีข้อดี-
์
็
ู
้
ั
กลายเปนการบรรยายความรและประสบการณในหวขอ ข้อด้อยอย่างไร
้
การปฏิบัติการทางเรือท่น่าสนใจต่าง ๆ เช่น ประวัติการยุทธ ผู้เขียนเช่อม่นในศักยภาพของบุคลากรท่กองทัพเรือ
ี
ั
ื
ี
การปฏิบัติการเรือด�าน�้า การตรวจค้นจับกุม ฯลฯ ที่เปิด คัดเลือกมา ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนนายเรือ หรือนักเรียนจ่า
ี
่
ิ
่
ึ
่
ุ
ู
ู
้
้
โอกาสให้นักเรียนจ่าจากเรือล�าอื่น ๆ ในหมู่เรือมาร่วมฟัง โดยเฉพาะอยางยิงในยคทการศกษาหาความรถกเปดกวาง
ี
ี
�
ได้ด้วย ท่น่าสนใจอีกกิจกรรมคือ การชมภาพยนตร์ เราสามารถท่จะพัฒนาเขาได้เร็วกว่าท่เคยทามาในอดีต
ี
ี
ทหารเรือภาษาอังกฤษ ที่ผู้เขียนพบว่าการชมภาพยนตร์ อยู่ท่เราจะช้แนะ และเปิดโอกาสให้เขาแสดงมันออกมา
ี
ในหัวข้อท่คุ้นเคยจะช่วยให้เข้าใจได้ง่ายข้น ท่น่าสนใจ ได้มากเพียงใด การฝึกภาคทะเลคร้งน้ได้พิสูจน์แล้วว่า
ี
ี
ั
ึ
ี
คือ ผู้เขียนพบว่านักเรียนจ่าบางนายมีทักษะการฟังภาษา นักเรียนจ่าสามารถทาได้มากกว่าส่งท่เราเคยคาดว่า
ี
ิ
�
�
ี
�
อังกฤษท่ดีมาก ต้องบอกว่าดีกว่าผู้เขียนด้วยเพราะเขา เขาทาได้และทาได้เป็นอย่างดี เวลาของทุกคนมีเท่ากัน
ั
สามารถเข้าใจปมของภาพยนตร์ได้ในคร้งแรกท่ดู ในขณะท ี ่ อยู่ที่ว่าเราจะจัดสรรให้เขาท�าอะไร บางทีเราอาจได้อะไร
ี
จากพวกเขามากกว่าเดิมจากเวลาที่ใช้ ๕ ปี ในโรงเรียน
่
้
็
็
้
ั
้
นายเรอ และ ๒ ป ในโรงเรยนจากเปนได ถาเราทาใหนกเรยน
ี
ี
ี
�
ื
สนุกกับการเรียนรู้อย่างตรงวัตถุประสงค์ เขาจะเกิด
ื
�
กาลังใจและความพยายาม การฝึกเรือจะไม่ใช่เร่อง
ื
ี
ท่น่าเบ่ออีกต่อไป แต่จะกลายเป็นส่งท่ท้าทายและน่าสนใจ
ี
ิ
�
การนาเรือเป็นหน้าท่ของนายทหารพรรคนาวินทุกนาย...
ี
ถ้านักบินมี DLQ - Deck Landing Qualification
เรือของเราก็มี SHQ - Ship Handing Qualification
นักเรียนจ่าฝึกหาที่เรือด้วยความสนใจ
ชุดผู้ช่วยผู้น�าเรือที่ประกอบด้วยนักเรียนจ่าล้วน ๆ
ขณะท�าหน้าที่วัดและค�านวณระยะทางข้างในการน�าเรือ
แล่นขนานเพื่อรับการส่งก�าลังบ�ารุงในทะเลด้วยวิธีการทางตรีโกณมิติ
นักเรียนจ่าในสถานีการเรือ
นาวิกศาสตร์ 89
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

“ผนังต�ารา” การอ�านวยความสะดวกในการหาข้อมูลของนักเรียนจ่า นักเรียนจ่าพรรคกลินก�าลังต่อไฟบก

ั
�
ิ
้
ื
ั
หนังสือ Naval Shiphandler’s Guide เป็น ปลอดภยได้มากกว่าฝากเรอทงลาไว้กบการประเมนของ
ั
�
ี
ี
ึ
หนงสือท่ผู้เขียนใช้เตรียมตัวและนามาวางไว้ตรงหน้า คนเพียงคนเดียว ซ่งเป็นหลักนิยมท่ผู้เขียนนามาจาก
ั
�
ื
น้อง ๆ เพ่อเป็นแนวทางในการนาเรือ พร้อมกับแลกเปล่ยน การปฏิบัติงานภายในศูนย์ยุทธการเรือดานา ท่ทุกคนม ี
�
ี
ี
�
้
�
ประสบการณ์ระหว่างกัน นับว่าโชคดีที่น้อง ๆ ชุดรับเรือ ข้อมูลที่จ�ากัดจากอุปกรณ์ในความรับผิดชอบของตนเอง
ของผู้เขียนมีประสบการณ์ท่โชกโชน นายทหารบางคน และต้องช่วยกันเติมเต็มข้อมูลของทีมให้สมบูรณ์มากท่สุด
ี
ี
ี
ี
อยู่เรือมาเกือบ ๑๐ ปี หลายคนเคยเป็นผู้บังคับการเรือ และถึงวันน้ ด้วยวิธีการน้ เราก็รอดกันมาแบบท่เรียก
ี
ึ
มาแล้ว บางคนเคยน�าเรือมาแล้วในทุกพื้นที่ ได้ว่าไร้รอยขีดข่วน ความหวาดเสียวท่แม้อาจเกิดข้นบ่อย
ี
�
ี
ี
เพราะธรรมชาติท่สาคัญท่สุดของทหารเรือคือ ในช่วงแรก ๆ ก็เริ่มห่าง ๆ ไป เสียงน้อง ๆ นายทหารและ
ี
�
�
�
การทางานเป็นทีม การบริหารและรวบรวมขีดความสามารถ กาลังพลประจาเรือท่คอยแนะนาให้ระวังอันตรายในนาท ี
�
ของทุกคน โดยเร่มจากทีมนายทหารจึงเป็นจุดมุ่งหมาย วิกฤต จะอยู่ในความทรงจ�าของผู้เขียนเสมอ
ิ
ในการออกแบบการทางานบนสะพานของผู้เขียน เช่น นอกจากน้นเม่อสถานการณ์อานวยผู้เขียนได้เปิด
�
ั
�
ื
ี
ี
จะมีนายทหารท่ไม่ต้องปฏิบัติหน้าท่ใด ๆ อย่างน้อย โอกาสให้นายทหารพรรคนาวินทุกนายได้มีโอกาส
ี
�
๑ นายเสมอ เพื่อท�าหน้าที่ Safety Officer ที่คอยสังเกต สลับสับเปลี่ยนกันนาเรือในสถานีท่ผู้เขียนได้ทดลองปฏิบัต ิ
ี
�
ั
�
�
อาการเรือ ระวังความปลอดภัย หรือพูดง่าย ๆ คือ จนมีความชานาญ และม่นใจพอท่จะให้คาแนะนาได้
�
ื
ี
�
คอยจับผิดผู้นาเรือรวมท้งผู้เขียนด้วย นอกจากน้นทุกคน ต้งแต่เร่องท่ง่ายไปจนถึงเร่องยากตามลาดับ ต้งแต่การ
ั
ั
ั
ั
ื
�
็
�
ื
ั
ื
�
ี
้
�
บนสะพานท้งนายทหารและกาลังพลประจาเรือสามารถ นาเรอทวไป การเกบคนตกนา การออกจากเทยบ การนาเรอ
�
ั
่
เสนอความเหน ขอสงเกต หรอแจงผนาเรอรวมทงผูเขยน เข้าทอดสมอ การนาเรือในร่องนา การนาเรือเข้าเทียบ
�
้
�
้
ื
�
ั
้
ี
้
ั
้
็
ื
�
ู
้
ึ
ี
ได้เสมอ เช่น ในสถานการณ์ท่อาจเกิดอันตราย เช่น การรับ-ส่งส่งของในทะเล เป็นต้น ซ่งหมายรวมถึง
ิ
ใกล้เกินไป ห่างเกินไป เร็วเกินไป ช้าเกินไป ซึ่งแนวทาง นายทหารพลาธการ (“พลาแท้”) ทสามารถนาเรอ
ิ
�
ื
ี
่
ี
การปฏิบัตินี้อาจดูแปลกในสายตาหลายคนท่อาจใช้ เข้า-ออกร่องน�้าได้ รวมทั้งสรั่งเรือ และสรั่งปืนที่สามารถ
ั
แนวคิดการทางานว่าผู้บังคับการเรือต้องเก่งท่สุด หรือ ทาหน้าท่นายยามเรือเดินได้ เพราะในอนาคตท้งสร่งเรือ
�
ี
�
ั
ี
ั
ต้องถูกเสมอ แต่ผู้เขียนมองว่าทุกข้อมูลจากทุกการ และสร่งปืน ก็อาจมีโอกาสได้เป็นผู้บังคับการเรือด้วย
ประมวลผลของแต่ละคนจะช่วยให้การปฏิบัติงานมีความ เช่นกัน
นาวิกศาสตร์ 90
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ไม่ต่างจากการออกปฏิบัติราชการไกล ๆ เช่นกัน ไม่ว่า

�
ื
จะในเร่องของการกาลังพล การวางแผนการปฏิบัติการ
การส่งก�าลังบ�ารุง ฯลฯ
เน่องจากงานท่มักพบบ่อยคือ การปฏิบัติการตรวจค้น
ื
ี
ึ
ี
�
ื
ซ่งมีความเก่ยวเน่องอย่างใกล้ชิดกับการใช้อาวุธประจากาย
เราได้จดหาอปกรณ์ต่าง ๆ ทจะช่วยให้การทางาน
�
ี
่
ั
ุ
ี
มีประสิทธิภาพและปลอดภัย ท่หลายอย่างไม่สามารถ
ั
ี
เบิกได้ รวมท้งจัดการฝึกยิงปืนพกท่เป็นอาวุธท่ผู้เขียน
ี
้
็
�
�
ุ
ุ
�
กาหนดใหชดตรวจค้นทกตาแหน่งใช้เปนอาวธประจากาย
ุ
นายทหารประจ�าเรือขณะน�าเรือเข้าเทียบท่าเทียบเรือ ฐานทัพเรือสงขลา
�
ี
ในลักษณะของการป้องกันตนเอง สาหรับผู้ท่ทาหน้าท ่ ี
�
ั
สวัสดีสงขลา รักษาความปลอดภัยน้นก็ได้รับเกียรติให้มีท้งปืนพก
ั
ราชการต่อมาของเราหลังจากการฝึกภาคนักเรียนจ่า และปืนเล็กยาว ที่น่าเสียดายที่มีขนาดใหญ่ไปสักหน่อย
คือ การปฏิบัติราชการทัพเรือภาคท่ ๒ ซ่งภารกิจส่วนใหญ่ พวกเราทุกคนต่างต่นเต้นท่จะได้นาเรือของเรา
ื
ี
ี
�
ึ
มุ่งเน้นไปที่การบังคับใช้กฎหมายในทะเล และช่วยเหลือ ออกปฏิบัติงานจริงเป็นครั้งแรก แม้ว่ามันหมายถึงการที่
ี
ี
ู้
ั
ึ
ิ
่
ผประสบภัย ซ่งโดยท่วไปมักเป็นภารกจแรกทเรือท่ต่อใหม ่ ต้องห่างหายจากครอบครัวเป็นเวลานับเดือน แต่มันก็คือ
ี
ี
มักได้รับมอบ เพราะเป็นการทดสอบการปฏิบัติงานจริง หน้าท่ตามวิชาชีพ และเป็นวิถีชีวิตท่ทุกคนเลือกแล้ว
ี
ี
ื
ี
ในพ้นท่จริงท่ไม่ไกลจากฐานทัพหลักท่สัตหีบมากนัก และต้องพยายามบริหารจัดการให้เหมาะสมท่สุด เท่าท ี ่
ี
และในแง่การเตรียมความพร้อมของเรือเองก็ต้องปฏิบัต ิ จะท�าได้
ขณะเข้าตรวจค้นจับกุมเรือที่กระท�าผิดกฎหมายในทะเล บางครั้งมีอากาศยานร่วมปฏิบัติการ




นาวิกศาสตร์ 91
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
ี
เราจับกุมเรือประมงต่างชาติท่ทาการประมงผิดกฎหมาย
ี
�
ื
ี
ลาแรกได้ในเช้าวันแรกท่เราเข้าสู่พ้นท่อ่าวไทยตอนล่าง
ั
น่นเอง ด้วยความร่วมมือและการปฏิบัติงานอย่างเป็น
�
ี
มืออาชีพของกาลังพลประจาเรือ และการข่าวท่ได้รับจาก
�
หน่วยงานท่รับผิดชอบ และการบรรยายประสบการณ์
ี
ี
ื
ของผู้บังคับการเรือท่านอ่นท่เคยมาปฏิบัติหน้าท ี ่
ก่อนหน้านี้
ในความเห็นของผู้เขียน การบังคับใช้กฎหมาย
ในทะเลอย่างเคร่งครัด นอกจากจะเป็นการสงวนรักษา
ทรัพยากรอันมีค่าให้อยู่ในมือของคนไทยแล้ว ยังหมายถึง
ี
การแสดงสิทธิความเป็นเจ้าของพ้นท่อาณาเขตทางทะเล Score Board
ื
ิ
โดยเฉพาะอย่างย่งเขตเศรษฐกิจจาเพาะท่มีทรัพยากร
ี
�
ื
ี
ิ
ื
�
อ่น ๆ อยู่อีกมากมาย เพราะเม่อการดาเนินคดีถึงท่ส้นสุด
โดยไม่มีการประท้วงใด ๆ จากรัฐเจ้าของเรือ หรือ
เจ้าของสัญชาติลูกเรือ ก็หมายถึงการยอมรับทางอ้อม
ถึงสิทธิอธิปไตยเหนือพ้นท่ดังกล่าวน่นเอง แน่นอนว่า
ั
ื
ี
ั
�
การทาความเข้าใจถึงเหตุผลดังกล่าวมีความสาคัญท้งต่อ
�
ึ
่
ุ
ประชาชนภายนอกให้เข้าใจเหตผลหนงของการมกาลง ั
ี
�
ทางเรือ และท่ขาดไม่ได้คือให้กาลังพลประจาเรือเอง
�
�
ี
“เข้าใจ” ว่าเขาก�าลังท�าอะไร เหนื่อยและเสี่ยงเพื่ออะไร
�
�
�
ื
เพ่อเป็นการให้ความสาคัญ และดารงความทรงจา
กับงานที่พวกเราร่วมกันท�า เราได้ท�าสิ่งที่เรียกว่า Score Victory Flag
Board ที่จะบันทึกงานของเราและกาลังพลทุกรุ่น
�
ั
�
ี
ี
หลังจากน้ไว้คู่กับเรือลาน้ตลอดไป นอกจากน้นเราก็ม ี น่าสนใจ ย้อนไปถึงสมัยอยุธยามีพิพิธภัณฑ์หลายแห่ง
ประเพณีท่ไม่ได้ระบุไว้ในระเบียบใด ๆ อีกหลายอย่าง ท่น่าศึกษา โดยเฉพาะท่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสงขลา
ี
ี
ี
ื
ี
ี
�
�
ื
ท่ทาให้ทุกคน “อิน” หรือ “ภาคภูมิใจ” ว่าเขากาลัง ท่ถึงแม้จะไม่ใหญ่โตแต่ก็สามารถส่อเน้อหาความเป็นมา
ั
ท�าอะไร เหนื่อยและเสี่ยงเพื่ออะไร ของเมืองสงขลาต้งแต่อดีตได้อย่างครบถ้วน สถานท ี ่
�
สาหรบผ้เขยนแล้วความเข้าใจและภาคภมใจ สะอาดสะอ้าน และอยู่ใจกลางเมือง นอกจากน้น
ู
ี
ู
ั
ิ
ั
ของกาลังพลประจาเรือเป็นปัจจัยท่สาคัญย่งท่จะให้งาน สาหรับผู้ท่สนใจการท่องเท่ยวเชิงประวัติศาสตร์และ
ี
ี
�
�
�
�
ี
ิ
ี
�
ลุล่วงไปได้ ผจญภัย (เล็ก ๆ) ก็ต้องไม่พลาดการเดินข้นสารวจ
ึ
ี
ี
่
้
ี
ั
ั
ี
ั
เราเข้าจอดท่สงขลาเป็นคร้งท่ ๒ ภายหลังจาก ยอดเขาแดงทมป้อมปราการตงแต่สมย “สงขลาหัวเขาแดง”
ื
ั
การฝึกภาคนักเรียนจ่าเม่อตอนต้นปี ในเช้าวันถัดมา ให้เยี่ยมชม นอกจากน้นบนยอดเขาแดงยังสามารถ
�
ี
�
้
้
ี
พร้อมกับ “ของขวัญ” ช้นแรกให้กับทัพเรือภาคท่ ๒ มองเห็นร่องนาสงขลาท่ช่วยให้ผู้นาเรือในร่องนาสามารถ
ิ
�
และกองทัพเรือ เหนภาพทชดเจนแบบ Top view แน่นอนว่ามนเป็น
ั
ั
ี
็
่
ู
ี
ื
ิ
สงขลาเป็นเมองท่น่าอย่และมประวัตศาสตร์ท ่ ี หนึ่งในกิจกรรมการ “รับน้องใหม่” ของเรา
ี
นาวิกศาสตร์ 92
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ร่องน�้าสงขลามองจากยอดเขาแดง


�
ี
�
ื
ิ
ชายหาดนราทัศน์ท่ทอดยาวเร่มกลับมาคึกคัก ฉุกเฉิน โดยเฉพาะอย่างย่งการจับกุมเรือจาหน่ายนามันเถ่อน
ิ
้
ั
อีกคร้งภายหลังมาตรการ Lock down ร้านอาหาร ท่มีการปฏิบัติการร่วมกันจากหลายหน่วย ไม่ว่าจะเป็น
ี
ี
แบบ Street Food ท่ถนนวชิรา หรือร้านสังสรรค์ การแลกเปล่ยนข้อมูล การปฏิบัติการร่วมกันระหว่างเรือ
ี
ี
หลายแห่งในเมืองก็ช่วยให้เวลาของพวกเราท่นี่เป็นไป และอากาศยานในการค้นหา และยืนยันตาบลท่เป้า
ี
�
อย่างไม่หงอยเหงามากนัก แน่นอนว่าเราต้องรักษาท้ง ที่ท�าให้เราได้รับประสบการณ์เป็นอย่างดี
ั
ี
�
�
สภาพจิตใจและร่างกายให้พร้อมสาหรับการทางานท่ต้อง
พร้อมตลอดเวลา สถานีป้องกันฉุกเฉิน “Ship Lock Down”
ี
หลายคร้งท่เราต้องออกเรือนอกเวลางาน หรือแม้แต่ สถานการณ์ในพื้นที่ที่อาจเกิดการโจมตีหน่วย หรือ
ั
ื
ี
ั
ิ
ในวันหยุดสุดสัปดาห์แบบฉุกเฉิน เพ่อปฏิบัติภารกิจ การก่อวินาศกรรมท้งในขณะท่เรือจอดท่า หรือท้งสมอ
ั
ั
�
�
ั
่
่
ี
ิ
ื
ในทะเล เราสามารถออกเรือได้ในเวลาไม่ถึง ๑ ช่วโมง ทถอเป็นเป้านง ได้ทาให้เราได้ช่วยกนจดทา “สถาน ี
ทุกคนกลับมาครบจากความสนุกสนานภายในเมือง ป้องกันฉุกเฉิน” ขึ้นมา โดยแนวความคิดคือต้องป้องกัน
ี
อาวุธและอุปกรณ์ทุกอย่างพร้อมใช้ เป็นส่งท่ผู้เขียน การข้นเรือ โดยเร่มจากยามรักษาความปลอดภัยต้อง
ึ
ิ
ิ
ี
�
ภาคภูมิใจในตัวกาลังพลทุกคน จะมีอะไรท่ผู้บังคับการเรือ มีความพร้อมอยู่เสมอในการใช้อาวุธเพ่อป้องกันเรือ
ื
คนหน่งต้องการมากกว่าน้ ? แน่นอนว่ามีอุปสรรคและ แน่นอนว่ามันไม่ใช่การแต่งกายชุดกากีแต่เป็นชุดเกราะ
ึ
ี
�
สถานการณ์ต่าง ๆ ท่ไม่คาดคิดมากมายเกิดข้นในระหว่าง พร้อมอาวุธ พร้อมไปกับการรวบรวมกาลังพลท่อยู่เรือ
ี
ี
ึ
การปฏิบัติงานในทะเลท่มีความเสี่ยงโดยธรรมชาติ ในขณะน้นท้งหมดไปรวมกันเพ่อมอบหมายหน้าท่และ
ี
ั
ั
ื
ี
�
ี
แต่ก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ และไม่ได้มีอะไรท่เสียหาย รับอาวุธ จัดเป็นทีมย่อยไปประจาจุดท่กาหนด เช่น
�
ี
ร้ายแรง ทุกอย่างแก้ไขลุล่วงไปได้ด้วยความร่วมใจ หวเรอ สะพานเดินเรือ ช่องทางเข้า – ออกต่าง ๆ
ื
ั
ของทุกคน นอกจากน้นถ้าจะมีอะไรก็เป็นไปตามคากล่าว รวมท้งทีมสารวจผู้ท่บุกรุกข้นมาบนเรือ ท้งน้เน่องจาก
ื
ี
ั
ึ
�
ั
ี
�
ั
ที่ว่า “The captain carries them all - ผู้บังคับการเรือ ในสถานการณ์จริงภัยคุกคามจะมาใกล้มากแล้ว ดังน้น
ั
แบกรับทุกสิ่ง” อันเป็นขนบธรรมเนียมประเพณีชาวเรือ ความรวดเร็วจึงเป็นหัวใจส�าคัญ
่
�
ี
ที่เป็นสากลแต่โบราณอยู่แล้ว เราฝึกสถานีน้อย่างสมาเสมอด้วยความสนุกสนาน
ั
ี
�
ั
เราจับกุมเรือต่างชาติท่ทาการประมงผิดกฎหมาย ท้งท่ท่าเรือ และในทะเล รวมท้งจัดยามรักษาความปลอดภัย
ี
ื
�
และเรือจาหน่ายนามันเถ่อนได้ด้วยการออกเรือแบบ ในลักษณะนี้จนกระทั่งจบภารกิจ (จบตอนที่ ๒)
้
�
นาวิกศาสตร์ 93
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

ตอนจบ



















การหารือภายหลังการฝึก Ship Lock Down

�
ื
ลาดตระเวน (ลว.) แรก กับ ๑๕ วัน ในทะเล ในแต่ละพ้นท่มีธรรมชาติในการกระทาผิดต่างกัน
ี
การลาดตระเวนคร้งแรกท่ไม่นับการเดินทางมา ย้อนนึกไปถึงประสบการณ์ในการปฏิบัติงานปราบปราม
ั
ี
ี
ื
ของเรากินเวลากว่าคร่งเดือน ซ่งนอกจากจะเป็นประสบการณ์ โจรสลัดโซมาเลีย ในแต่ละพ้นท่จะมีส่งท่เรียกว่า Pattern
ึ
ึ
ิ
ี
�
ั
�
ี
�
ท่ดีสาหรับกาลังพลแล้ว มันเป็นการทดสอบระบบท้งหมด of Life หรือการดาเนินชีวิตตามปกติ เช่น รูปแบบ
ี
ของเรือได้เป็นอย่างดี เรามีการปฏิบัติการและการฝึก ของเรือ ลักษณะการดาเนินชีวิต และส่งท่เป็นลักษณะ
�
ิ
ั
ตลอดช่วงเวลาการลาดตระเวน ท้งการบังคับใช้กฎหมาย เฉพาะของโจรสลัดไม่ว่าจะเป็นลักษณะของเรือ
ี
่
้
ึ
ี
ั
้
ในทะเล การฝกสถานตาง ๆ ตงแตสถานรบ การตรวจคน อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น บันได อาวุธ ซึ่งหน่วยต่าง ๆ ที่ออก
่
การใช้อาวุธ หางเสือขัดข้อง คนตกนา การป้องกันการถูก ลาดตระเวนจะต้องทราบความแตกต่างดังกล่าว ในการ
�
้
โจมตีขณะเรือจอดทอดสมอ ฯลฯ ปฏิบัติงานในพื้นที่ภาคใต้ครั้งนี้ก็เช่นกัน โชคดีที่ก�าลังพล
เราจับกุมเรือประมงต่างชาติท่ทาการประมง หลายนายมีประสบการณ์ และเรือมีอุปกรณ์ตรวจจับ
�
ี
ิ
ี
ผิดกฎหมายจานวน ๔ ลา ได้ในตอนเช้าท่ ๒ ของการ ท่ดี โดยเฉพาะอย่างย่งเรดาร์ท่สามารถแสดงผลในระบบ
�
ี
ี
�
ลาดตระเวน อานวยการรบได้อย่างชัดเจน และกล้องอินฟราเรดท่ช่วย
ี
�
ี
ี
ิ
ื
�
�
้
การทางานท่น่ให้ประสบการณ์กับผู้เขียนว่า ใหสามารถทาการพสจน์ทราบเปาหมายได้ในเวลากลางคน
้
ู
นาวิกศาสตร์ 94
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

่
ื
ี
่
�
ั
เป้าหมายอนต่อไป นบเป็นเรอลาแรกทเราไม่สามารถ
ื
ขึ้นควบคุมได้
ั
ั
ต้งแต่วันน้นเราก็ได้จัด Workshop เล็ก ๆ ภายในเรือ
ี
กันหลายคร้ง ประกอบกับข้อมูลการข่าวท่ได้ เพ่อหา
ั
ื
วิธีการ และกาหนดเคร่องมือท่จาเป็นในการดาเนินการ
�
ื
�
ี
�
กับเป้าหมายท่มีพฤติกรรมในลักษณะดังกล่าวภายใต้
ี
กรอบของความปลอดภัย และกฎการใช้ก�าลัง เราได้น�า
ั
ี
ผลท่ได้รับจากการระดมสมองมาทาการซักซ้อมกบ
�
ึ
เรือประมงไทย ซ่งก็ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างด ี
การตรวจค้นเรือและควบคุมลูกเรือ (ขอบคุณตอนหมอท่ช่วยเตรียมยาสาหรับปฏิบัติการ
�
ี
บทเรียนในคืนอันมืดมิดและยาวนาน จิตวิทยาไปด้วยในตัว)
ั
การตรวจค้นในเวลากลางคืนคร้งแรกของเรา
ี
เป็นไปด้วยความระทึกใจ จากการข่าวท่เราได้รับในตอนเย็น
เราทาการออกเรือฉุกเฉิน และรู้ว่าเราจะเข้าสู่พ้นท่เป้าหมาย
ื
ี
�
ี
�
ในช่วงเท่ยงคืน เราทา Pre Mission Brief พร้อมแจก
�
ั
อาวุธและอุปกรณ์ชุดตรวจค้นให้กาลังพลท้ง ๒ ชุด
ไปให้ปรับแต่งให้พร้อมสาหรับการประจาสถานีได้ใน
�
�
ี
ทันทีท่เรียก เรือเล็กความเร็วสูงของเราเติมนามันเต็ม
�
้
ี
ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนเพราะรู้ว่าคืนน้ยาวแน่นอน
การตรวจค้นด้วยเรอเล็กในเวลากลางคน โดยเฉพาะอย่างย่ง การฝึกขึ้นควบคุมเรือต้องสงสัยขณะเคลื่อนที่ด้วยความเร็ว
ื
ิ
ื
ี
ในพ้นท่ห่างจากฝั่งกว่า ๕๐ ไมล์ เป็นการปฏิบัติงานท่ค่อนข้าง ความร่วมใจในการระดมความคิดใหม่โดยไม่จากัด
ี
�
ื
อันตราย แต่คืนนี้เราไม่ทางเลือก ชั้นยศ และกล้าพอที่จะร่วมมือกันทดลองท�า เป็นเสน่ห์
่
ี
คืนน้นเป็นคืนเดือนมืดสนิท ขนาดทระยะ ๑๐๐ หลา อันหนึ่งของพวกเรา
ั
มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น เรือเล็กพร้อมชุดตรวจค้น ๑ ชุด หลังจากน้นเราก็แค่รอเวลาสาหรับโอกาสในการ
ั
�
อยู่ในนาด้วยการนาทางจากระบบแสดงภาพสถานการณ์ ออกปฏิบัติการครั้งต่อไป...
�
�
้
�
บนสะพานเดินเรือ เรือเป้าหมายลาแรกไม่ยอมหยุด
ิ
ให้ตรวจค้น แม้ว่าเราจะดาเนนมาตรการจากเบาไปหาหนก ฝึก ฝึก ฝึก
ั
�
ี
�
ั
รวมท้งการยิงเตือนด้วยปืนกลประจาเรือ เสียงดัง การปฏิบัติงานในทะเลมีความเส่ยงโดยธรรมชาติ
ี
ื
กึกก้องทะเลในความมืด พร้อมไปกับท่ชุดตรวจค้นด้วย ท้งจากคล่นลม ฝ่ายตรงข้าม และแม้แต่จากการปฏิบัติงาน
ั
ื
ั
ิ
่
ี
ื
�
ึ
เรือเล็กแล่นพรางไฟเข้าใกล้เพ่อทาการข้นควบคุมเรือ โดยปกต ซงผบงคบการเรอมีหน้าทบรหารจดการความเสยง
่
ี
ั
ั
้
ู
ิ
ึ
่
ภายหลังการยิงเตือนหยุดลง แต่เรือเป้าหมายยังเร่ง หาจุดสมดุลระหว่างความปลอดภัย และการบรรลุภารกิจ
็
�
ี
�
ความเร็วถือเข็มตรงไปยังเขตแดนทางทะเล เราทาการ ไม่ใช่กลัวไปเสยทุกอย่างจนไม่ทาอะไรเลย และกไม่ใช่
�
ิ
ั
ั
แล่นขนานติดตามไปจนส้นสุดอาณาเขตทางทะเล ขาดความยับย้งช่งใจจนเกิดอันตรายต่อกาลังพลและเรือ
ึ
ื
�
ี
�
�
โดยไม่สามารถทาการหยุดเรือเพ่อข้นควบคุมได้ จนผู้เขียน ท่สาคัญคือ การตระหนักรู้ว่าเราเป็นหน่วยกาลังรบ
ต้องตัดสินใจยกเลิกการติดตาม และมาดาเนินการกับ งานของเราอยู่ในทะเล งานของเราเป็นเร่องอันตราย
�
ื
นาวิกศาสตร์ 95
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
แต่ถึงเวลาสถานการณ์จริงแล้ว เราต้องทางานของเรา ประจ�าสถานีใด ๆ สิ่งที่ส�าคัญส�าหรับผู้เขียนมี ๓ อย่าง
�
ี
�
ให้ได้ “ถ้าเราไม่ทาแล้วใครจะทา – If not us then who” คือ ความสามารถในการปฏิบัติหน้าท่โดยเฉพาะการ
ื
ดังน้นอันตรายและความผิดพลาดน้นลดได้ด้วยการฝึก ใช้งานอาวุธและอุปกรณ์ต่าง ๆ การส่อสารกับส่วนท ี ่
ั
ั
�
ี
�
�
�
ี
ให้เกิดความชานาญ มิใช่ละเลยงดเว้นไม่ทาการฝึกเพราะ เก่ยวข้องในวงจรท่กาหนด และการปฏิบัติตามข้อกาหนด
้
�
กลัวอันตราย แน่นอนว่าการควบคุมความปลอดภัย ด้านความปลอดภัย โดยผู้เขียนเน้นยาว่าจะต้องไม่ม ี
�
ในการฝึกเป็นเรื่องส�าคัญ การทาความเคารพกันในระหว่างการประจาสถาน ี
�
ผู้เขียนมีหลักคิดว่าย่งจัดการฝึกบ่อยมากเท่าไหร่ การรายงานใช้การมองสบตาขานรับให้แน่ใจว่าเข้าใจ
ิ
ื
ึ
เสมือนจริงมากเท่าไหร่ เวลาปฏิบัติงานจริงก็จะต่นเต้น ซ่งกันและกัน ส่วนการยืนตรงตามองไปข้างหน้า
ขาไม่หย่อนน้นไม่ใช่ส่งท่ควรถือเป็นสาระ นอกจากน้น
ิ
ั
ี
ั
�
ภายหลังการเลิกสถานีเดินเรือในร่องนาออกไปในทะเล
้
�
จนกลับมาประจาสถานีเดินเรือในร่องนาก่อนเข้าท่า
้
�
อีกครั้ง สัญญาณต่าง ๆ ภายในเรือ ไม่ว่าจะเป็นสถานีรบ
สถานีป้องกันความเสียหาย หรือสถานีฉุกเฉินต่าง ๆ เว้น
กรณีการทาความเคารพระหว่างลา จะมีเพียงการกด
�
�
ชุดตรวจค้นขณะพยายามเข้าควบคุมเรือเป้าหมายในเวลากลางดึก
ึ
เสียงสัญญาณผ่านระบบอัตโนมัติเท่าน้น ซ่งหมายรวมถึง
ั
ี
ั
ึ
น้อยลง และปลอดภัยย่งข้นเท่าน้น-Train hard, fight สัญญาณในการฝึกป้องกันความเสียหายขณะท่เรือจอด
ิ
ี
ี
easy ! แม้หลายคนมองว่าการไม่ทาอะไรท่เส่ยงเลย ในท่าด้วย - “รบอย่างไรฝึกอย่างนั้น” -
�
ในระหว่างการเป็นผู้บังคับการเรือคือการปฏิบัติหน้าท ่ ี
ู
้
ั
ี
ั
้
้
ู
ื
�
ู
้
ู
้
่
ี
ดวยความเรยบรอย แตในทรรศนะของผเขยนแลวหนาท ่ ี ภาวะผนาของผบงคบการเรอ (ในทรรศนะของผเขยน)
้
้
ี
้
ื
้
ี
ู
ุ
่
ั
ั
้
่
ี
ทสาคญทสดของผบงคบการเรอคือทาใหเรอมความพรอม “ชาวเรือเท่านั้นที่จะรู้ว่าเรือแต่ละล�าเปรียบเสมือน
ี
ั
�
ื
�
้
ี
ี
ในการปฏิบัติการ ถ้าผู้บังคับการเรือหลีกเล่ยงภาระ กระจกเงาท่สะท้อนถึงอุปนิสัย และความสามารถ
�
ึ
ึ
ั
ู
่
ี
ในการฝึกทแน่นอนว่ามนมความเสยงปะปนอย่เสมอ ของคน ๆ หน่ง ซ่งก็คือผู้บังคับการเรือ สาหรับคนบกแล้ว
ี
่
ี
�
ี
ก็ไม่น่าจะเป็นการทาหน้าท่ท่สมบูรณ์แบบ แต่คือการ มันยากที่จะเข้าใจ หรือแม้แต่พวกเราเองก็ตาม
ี
�
ึ
ึ
ี
ผลักภาระและความเส่ยงท่จะเกิดอันตรายไปยังเรือและ เรือลาหน่งในทะเลเป็นเหมือนอีกโลกหน่ง ด้วย
ี
ี
ก�าลังพลประจ�าเรือที่อาจจ�าเป็นต้องท�าอะไรเสี่ยง ๆ โดย ธรรมชาติของการปฏิบัติการทางเรือท่ห่างไกลและยาวนาน
ิ
�
ี
ั
ไม่ได้รับการฝึกท่เพียงพอ ดังน้นบนเรือของผู้เขียนจึงม ี ส่งผลให้อานาจและความรับผิดชอบอันย่งใหญ่ถูกมอบ
�
ี
การฝึกเหตุฉุกเฉินเสมือนจริงบ่อย ๆ (จนหลายคนแอบบ่น) ให้ผู้ท่ได้รับเลือกให้เป็นผู้นาหน่วย-ผู้บังคับการเรือ-
ี
ั
ึ
ี
ี
แต่ในท่สุดก็ทาให้ทุกคนรู้สึกเป็นเร่องธรรมดา ไม่ว่าจะเป็น ในช่วโมงท่วิกฤตท่สุดในทะเลมีคน ๆ หน่งท่ไม่
ี
�
ื
ั
ึ
สถานีรบ การปะทะฉุกเฉิน (Rapid reaction engagement) สามารถหันหน้าไปพ่งใครได้อีก เขาคนเดียวเท่าน้น
ี
�
้
้
ชุดตรวจค้น คนตกนา ไฟไหม้ นาท่วม หางเสือขัดข้อง ฯลฯ ท่แบกรับความรับผิดชอบสูงสุดของความปลอดภัยในการ
�
�
ั
�
ี
“รบอย่างไรฝึกอย่างน้น” เป็นคากล่าวท่ผู้เขียน เดินเรือ ความแม่นยาในการใช้อาวุธ และประสิทธิภาพ
ิ
ได้ยินต้งแต่เร่มปฏิบัติงานในเรือใหม่ ดังน้นเม่อมีโอกาส กลจักร เขาคือ - ผู้บังคับการเรือ - เขาคือ - เรือ -”
ั
ื
ั
เป็นผู้บังคับการเรือผู้เขียนจึงใช้โอกาสน้ดาเนินการให้เป็น - Joseph Conrad, “The Prestige,
ี
�
ไปตามนั้นมากที่สุด เช่น ในการฝึกสถานีรบ หรือในการ Privilege and the Burden of Command
นาวิกศาสตร์ 96
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

การฝึกน�าเรือใหญ่เก็บคนตกน�้าด้วยคนจริง

�
อาจมีคาถามว่าผู้บังคับการเรือควรอยู่ตรงไหน การป้องกันความเสียหาย การควบคุมการฝึกต่าง ๆ
�
ี
ี
ื
ของงานหรือการฝึก เม่อไหร่ควรมองดูห่าง ๆ หรือ ท่หลังจากท่น้อง ๆ จัดทาแนวทางการปฏิบัติแล้ว
เมื่อไหร่ควรเข้าไปร่วมปฏิบัติ ? ผู้เก่ยวข้องท้งนายทหารและประจาเรือก็จะมารวมตัว
ี
ั
�
ั
ิ
ี
ี
ี
ี
ื
ส่งท่โชคดีท่สุดสาหรับผู้เขียนคือ การท่มีทีมท่สุดยอด น่งล้อมวงหน้ากระดานไวท์บอร์ด เพ่อหาข้อดี ข้อด้อย
�
�
ท้งนายทหารและประจาเรือท่ได้ผ่านการคัดเลือกมาแล้ว ต่าง ๆ ด้วยกันอีกครั้งก่อนจะไปปฏิบัติจริง และทบทวน
ี
ั
�
ึ
ทีมน้อง ๆ น้า ๆ นายทหารและก�าลังพลประจ�าเรือ ภายหลังการปฏิบัติ ซ่งแม้แต่พลทหารก็อาจมีส่วนสาคัญ
ี
นาโดยต้นเรือ ทุกคนต่างมีประสบการณ์การทางานท ี ่ ในการเสนอข้อมูล ข้อคิดเห็นท่เป็นประโยชน์ได้ และ
�
�
บรรยากาศน้จะกลายเป็นส่งท่เกิดข้นเป็นประจา
�
ิ
ึ
ี
ี
ตลอดช่วงการปฏิบัติหน้าที่ของผู้เขียนบนเรือล�านี้
เพราะฉะน้นการมีส่วนร่วมของทุกคนคือส่งสาคัญ
�
ิ
ั
�
ผู้เขียนจึงให้ความสาคัญเสมอว่าทุกคนต้องมีภาพ
ความเข้าใจเดียวกัน เช่น “ค�าสั่งกลางคืน” ที่ปกติจะเป็น
สมุดเล่มเล็ก ๆ ที่เป็นการสื่อสารระหว่างผู้บังคับการเรือ
กับนายยามเรือเดินน้น ผู้เขียนได้จัดทาใหม่ในลักษณะ
ั
�
ั
�
ของคาส่งติดบอร์ดแบบวันต่อวันบริเวณก่อนทางเข้า
ิ
ู
่
ี
่
ื
สะพานทผ้ปฏิบัตหน้าทยามบนสะพานเดนเรอและศนย์
ิ
ี
ู
ื
�
การฝึกยิงอาวุธชุดตรวจค้นในทะเล ก�าลังพลทุกคน ยุทธการทุกนายต้องมาแวะอ่านทาความเข้าใจและลงช่อ
ไม่ว่าชั้นยศใดต้องสามารถใช้ปืนพกได้อย่างช�านาญ รับทราบ โดยคาส่งกลางคืนของผู้เขียนจะไม่ได้มีเฉพาะ
�
ั
ิ
ื
ื
้
ั
หลากหลาย มีความรับผิดชอบในงานที่มอบหมาย และ เนอหาเกยวกบการเดนเรอเท่าน้น แต่จะมเนอหา
ื
้
่
ี
ี
ั
ิ
ี
มีความคิดริเร่มกล้าท่จะแสดงความเห็นแย้ง แต่ก็พร้อม รวมไปถึงการปฏิบัติการ จุดมุ่งหมาย ลักษณะเป้าหมาย
�
ี
ี
ี
ื
ท่จะดาเนินการใด ๆ ท่ผู้เขียนได้ตัดสินใจ ส่งผลให้ผู้เขียน ท่ต้องการค้นหา มาตรการการแพร่คล่นแม่เหล็กไฟฟ้า
�
่
สามารถใช้เวลาส่วนใหญ่ในการกาหนดนโยบาย รเรม กฎการใช้กาลัง ซ่งรวมไปถึงการมอบอานาจการส่งใช้
�
ั
�
ิ
ิ
ึ
แนวความคิดใหม่ ๆ ได้โดยไม่ต้องหมดเวลาไปกับจัดท�า อาวุธในกรณีฉุกเฉิน มาตรการการพราง รวมทั้งสิ่งอื่น ๆ
ี
ั
รายละเอียดต่าง ๆ ด้วยตนเอง นอกจากน้นในบางงาน ท่ผู้เขียนต้องการส่อสารกับทุกคนของยามในแต่ละผลัด
ื
ี
ี
ท่เก่ยวข้องกับความปลอดภัย เช่น รายละเอียดการนาเรือ ทั้งหมดไม่เกิน ๑ หน้ากระดาษ A4 นอกจากนั้นยังมีการ
�
ในบางสถานการณ์ ความปลอดภัยในการยิงอาวุธ แจ้งความต้งใจและนโยบายในการปฏิบัติประจาวัน
ั
�
นาวิกศาสตร์ 97
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕

�
ั
ื
หรือเม่อเกิดสถานการณ์ต่าง ๆ ผ่านวงจรประกาศคาส่ง
ภายในเรือด้วยข้อความธรรมดา เป็นกันเอง ชัดเจน
เข้าใจง่าย
�
ื
ผู้เขียนเช่อว่าถ้าสามารถสร้างบรรยากาศการทางาน
ให้ทุกคนรู้หน้าที่ และมีความคิดริเริ่มในระดับที่สามารถ
ี
ี
�
ั
ทาหน้าท่ของตนได้โดยท่ไม่ต้องรอการส่งการ น่นคือ
ั
�
การทางานร่วมกันท่มีความสุขและจะเกิดประสิทธิภาพ
ี
อย่างแท้จริง
กลางดึกคืนหนึ่งที่เขตแดนทางทะเลตอนใต้ของอ่าวไทย
ชุดตรวจค้นทั้งหมดร่วมหารือทบทวนบทเรียนจากความผิดพลาด
และหาแนวทางที่ดีที่สุดในการปฏิบัติครั้งต่อไป










นายทหารประจาเรอ
ื
�
ต้นเรือ (Second in Command)



ค�าสั่งกลางคืน
ี
ื
แต่เม่อใดหากผู้เขียนเห็นว่ามีโอกาสท่อาจเกิด
อันตรายมากกว่าปกติ งานที่ล�าบากตรากตร�า งานที่ผูรับ
้
�
คาส่งมีความกังวลใด ๆ ในการปฏิบัติ หรือการฝึกท่ไม่
ี
ั
คุ้นเคย เมื่อนั้นผู้เขียนจะพิจารณาว่าควรร่วมการปฏิบัติ
น้น ๆ ด้วยตัวเองหรือไม่ แน่นอนว่าคงมีหลายท่านเคย
ั
�
ผู้ช่วยที่ดีที่สุดของผู้บังคับการเรือ ได้ยินคากล่าวว่าผู้บังคับการเรือต้องระมัดระวังตัวเอง
ขณะปฏิบัติหน้าที่ Tactical Action Officer
มิให้ได้รับอันตรายอันจะเกิดผลเสียต่อขีดความสามารถ
ี
ด้วยเหตุน้หากเป็นงานปกติท่มีผู้รับผิดชอบโดยตรง ของเรือท้งลา ซ่งก็เป็นส่งท่ถูกต้อง อย่างไรก็ตามในมุมมอง
ี
ี
�
ั
ิ
ึ
�
�
ั
ี
มีความสามารถท่จะทางานน้นให้สาเร็จได้ และมีความเข้าใจ ของผู้เขียนน้น คาพูดดังกล่าวคงมิได้หมายความว่า
�
ั
ี
ิ
ท่ตรงกันถึงส่งท่ต้องการระหว่างผู้เขียนและผู้รับผิดชอบ ผู้บังคับการเรือจะต้องยืนอยู่ในท่ปลอดภัย ในขณะท่ส่ง
ี
ี
ี
ั
ี
งานน้น ๆ แล้ว ก็ไม่มีความจาเป็นท่ผู้เขียนจะเข้าไปดาเนินการ ก�าลังพลอื่น ๆ ออกไปพบกับความเสี่ยงเสมอไป เพราะ
�
�
อะไรที่มากไปกว่าการติดตามว่ามีอุปสรรคใด ๆ ให้ช่วย ในทุก ๆ การฝึกหรือการปฏิบัติงาน ความสูญเสียเป็นสิ่ง
แก้ไขหรอไม่ แสดงให้เขาเหนว่าผ้บงคบการเรอสนใจ ท่ต้องป้องกันอย่างท่สุดมิให้เกิดข้นอยู่แล้วไม่ว่ากับใคร
ู
ื
็
ื
ั
ั
ึ
ี
ี
และพร้อมที่จะช่วยเหลือเสมอ ก็ตาม และเมื่อมองในมุมกลับว่าในสถานการณ์เช่นนั้น
นาวิกศาสตร์ 98
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕