The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

บุญชู ภูศรี. (2563). เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต. อุบลราชธานี : สํานักงานส่งเสริมบริหารงานวิจัย บริการวิชาการและทํานุบํารุงศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 130 หน้า
895.91
ISBN 978-974-523-389-8

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by Boonchoo Poosri, 2023-09-19 22:57:09

เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต

บุญชู ภูศรี. (2563). เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต. อุบลราชธานี : สํานักงานส่งเสริมบริหารงานวิจัย บริการวิชาการและทํานุบํารุงศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 130 หน้า
895.91
ISBN 978-974-523-389-8

Keywords: วรรณกรรมไทย (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ),ใบลาน

45 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี เตินเสนา ซูภายโฮมพรอม บอกแก หมื่นกวางให นายนักการบุญแตง อยาไดชา เดียวนี้เทียวพลัน หมื่นทื้นให ถือปะคือไปกอน ฝูงชางมา เสถียรอนอยูคอง หมื่นแฮงให ถือตาวไปกอน กดเซนได พอแลวหมื่นหาญ หมื่นแพนให ถือปนไปกอน เจาหนากอง ไปหนากอนพล องคแมนให ถือธนูไปกอน กองใหญให ไปกอนทาว ไทหนาหมื่นคน หมื่นสองให นําหลังถือหอก สามหมื่นได พอแลวฮีบไป เขาก็ ยายออกตั้ง เต็มทาคองบา กุญชโรซัด แทบเกยเฮียงถา อันวา บุญเฮียงเจา จอมธรรมเสวยโภชน พออิ่มแลว เลยลางลูบมือ ขันสลาตั้ง คําแดงเฮียงพาง บาบาวทาว เสวยแลวแตงตัว เจาก็ ทรงผืนผา แสนคําควรคา สบสอดเสื้อ ผืนเลมคาเมือง แลวเลา สบสอดมาว เชิดใสกระโจมหัว แหวนธํามะรงค คาเมืองสบนิ้ว เจาจิ่ง บาย(เอา)แกว สรญาณดวงประเสริฐ ปนสอดไว สามเหลมหวางมือ เถิงยามแลว นาทีไชยโชค เจาก็ จับจองนอง (นาง)แกวสั่งกัน เจาอยา ไดเดือนฮอน สรรพสิ่งการใด พี่เนอ จงคนิงเถิง บารมีแฮงฮาหลายชั้น แตนั้น นางคานแกว ขนันทรวงดอมพี่ นบนอบไหว ทูลอายโชคชัย เจาเฮย แตนั้น เจาก็ลุกยางยาย เสด็จออกมาเกย นาโคเฮียง แทบจําเอาเจา


46 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อนั้น บาบุญเจา ทรงคําชางเผือก คื่น ๆ กอง สบูลาวลากยิง อันวา เสียงกาดกอง สวนไลเคาคื่น นางนาฏนอย คอยเยี่ยมเบิ่งบา ซวา ๆ กอง เสียงเสพสะบันไช พุนเยอ พลเหลือหลาย แหไปลีลาย ดีแก ชาวเมืองพุน ชาวเมืองทูลเกษ ขอให เจาผาบแพ มารฮายออนขาม พระเฮย แตนั้น เค็ง ๆ เปอง ลมแกวงไกวปะคือ พุนเยอ เขาก็ เสิน ๆ ยก ยางไปบมีชา เจาก็ แยงพลทาว กลางนาเตาเครื่อง ยายหอกงาว ขวาซายหลั่งมา ขุนตนผู ถือตาวแหนแห คนหลั่งลน ไปหนาแลหลัง พลแสนผู อวนพลไปกอน หัวหนาเจา เหลืองเหลื้อมหอกยวง แตนั้น ผงธุลีขึ้น เมือบนบดมืด อันวา ปะคือชัยกั้ง อวนทางไปกอนอวนองคเจา แตนั้น ทาวก็จิ่งไปเถิงเทา นาหลวงทงใหญ เจาผอเยี้ยม พลทาวสองเห็น เขาก็ ขําเขียกฮอง ฆองใหญตีนัน เขาก็ เอานาโค แทบเกยเฮียงใกล แตนั้น เขาก็สน ๆ เขา พาพลไหลออก บัดนี้ โชคขนาดแลว มาตองแตไกล แทนอ เมื่อนั้น บุญเฮียงเจา ถามเขาขุนหมื่น อันวา เจ็ดราชทาว มาตั้งที่ใด นั้นจา แตนั้น หมื่นเชียงไหว ยอมือชี้บอก อันวา เจ็ดราชทาว มาตั้งบอนเดียว พุนแลว ผอเห็น เพิ่น ๆ เหลื้อม ปะคือชัยกวยแกวง ที่นั้น สองราชทาว พลไดโกฏิปลาย ยาบ ๆ เหลื้อม สามตื้อแปดแสน แตนั้น สามราชทาว พญาใหญเมืองจีน เขาก็ นองกันมา อเนกนองเหลือลน


47 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อนั้น เจาจิ่งกลอยเสียงตาน จาเขาขุนหมื่น บัดนี้ ยะหวางไว เจ็ดทาวหากสิชน ดอกแลว แตนั้น ราชาทาว เมืองจีนจัดออก พลมากลน (ตัวเจา)ก็บเกรง แตนั้น เขาก็เสิน ๆ เขาไสพลายใกลสิฮอด เขาก็ เอิ้นเฮียกเจา วางดามขาบทูล เทียวเทอญ เมื่อนั้น พระบาทเจา เอิ้นบอกฝูงเขา สูนี้ นามกรใด บอกมาเดียวนี้ แตนั้น แสนเมืองตาน เสียงแข็งขานตอบ เฮานี้ แสนแกนไท เมืองหลวงผูขนาด แทดาย เมื่อนั้น พระบาททาว เอิ้นตอบแสนเมือง กูนี้ แนวราชา อยากมาชนชาง มึงจง นําคําไหว ราชาเจ็ดราช สูเทอญ ใหออก มาตอตอง ชนชางแหงกู วาเนอ สูจงวางไว เจ็ดราชโฮมพล เทียวเทอญ เฮานี้ แนวราชา บหนใผได แทแลว แตนั้น แสนเมืองพรอม คนิงดูหลายหลาก เฮามา เมือขาบไหว ทูลเจาจิ่งควร แทแลว เมื่อนั้น แสนเมืองก็กลับอวยชาง คืนคอบราชา ทูลจอมเมือง ซูอันดาไหว แตนั้น ราชาทาว เจ็ดพญากริ้วโกรธ มันนั้น เปนเอกตน มากลากลาวชน นี้เด สูฮีบ ไปหางชาง ดาแทบเฮียงเกย ราชาเสด็จ ขี่พลายซํายาย แตนั้น ฮวน ๆ กอง กลองคําตีเสพ คนแหกุม นําทาวมืดมัว อันวา เจ็ดราชทาว เฮียงฮอหัวพลาย เขาก็ เสิน ๆ มา กลาวจาสะหาวกลา กูจัก เอาหัวทาว ชายเดียวฮบตอ กูนี้ มึงจง ยอมออนนอม กูทาวมอบนาง ทานเฮย ทานนี้ แข็งขนาดกลา บมียานหยอนคําตาย แทนอ กูจัก เทเอาเมือง หมูนางชมซอน แตนั้น บาคานทาว ฮับคําเจ็ดราช


48 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี กูก็ บหยอนยาน สูทาวทอใย นี้แลว อันวา เจ็ดราชทาว คืนสูเมืองหลัง กอนเทอญ จงให นําพังพลาย สวยเฮาอยาชา สังบ คืนเถิงหอง เมืองหลวงของเกา นั้นเด อันวา เจ็ดราชทาว สิตายซ้ําซากตาว แทแลว สูจง ยอมกูถอน เจ็ดเมืองมาสวย กูถอน อยาได ใจโกรธกลา สะหาวตั้งตอตาว ทานเฮย แตนั้น เจ็ดราชทาว เขาซ้ําโกรธเค็ม เขาก็ โกรธาฮาย ปานไฟเผาแผน ไสส่ําชาง ตีเขาผาชน บัดนี้ เฮาจักเอาหัวทาว ชายเดียวสะหาวตอ ตนเดียวแท ๆ สะหายกลาอวดเชิง นี้เด แตนั้น พระบาททาว ยืนคอยฟงอยู เจาก็ บายธนูศิลป แกวงกวยเฟอนพื้น มือคึงฟอน บายปนตองตี สายเฟอนฟาด คือดังฟาผาไม เดือนหาฟาดฟอง คนถาวลม เทาทั่วนาหลวง นาโคยุบ ขาดลงจําพื้น อันวา เจ็ดราชทาว ตกจากหลังพลาย มันก็ เอาตัวลุก ขาบลงจําพื้น บาก็ ยิงปนขึ้น เมือบนอากาศ เหาะหอบขึ้น เทวดาเจาฟงเฟอน คือดัง ฟาแลบมาง ตกถืกหลังเขา เลยเลา สน ๆ ปบ ควาตายเซลม ซ้ําเลา ยิงเหาะหอบขึ้น กลางหาวจอมเมฆ เจ็ดราชทาว กลัวยานสั่นสาย บาเลา ยิงศรซ้ํา สามทีเมือเมฆ ปนสนั่นกอง เมือฟาผาเผลียง พระยาเจ็ดราชยอมแพ อันวา เจ็ดราชทาว กมขาบจําดิน ก็บ เงยมืนตา เบิ่งพลตัวได ก็จิ่ง เอาตัวนอม เจ็ดเมืองขอสวย


49 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ชีวิตของผูขา ขอเจาโผดผาย แดถอน แตนั้น ปนจิ่งเสียงสอดเขา คืนมาหาแหลงเกา พระก็ เลยตาวหนา คืนเขาสูเมือง กับทั้ง อามาตยพรอม ฝูงหมูโยธา ยูทาง เอาใหญเชิญ หาบหามเมืองบาน เขาก็ นําถวายเจา ราชาพระพอ เจ็ดราชทาว ตัวขอยมอบถวาย พระเฮย แตนั้น ราชาเจา ยินดีชมชื่น เจาผาบแพ ถวายทาวแกเฮา พอนา บัดนี้ พอจักปุนปลูก ทาวเสวยราชแทนเมือง พอแลว ก็หาก เตโชพระ ลูกเฮาเปนเจา แตนั้น บาคานทาว เมือโฮงฮอดปา ก็แกเครื่องให นางนอยฮับเอา เจาก็ เขาสูหอง ผาสาทเฮือนงาม นางคานชม ชื่นดอมบาทาว แข็งวา พระบาททาว บผายโผยปราณี ยูทาง เขาเทเอาของ มุนวายเสียเสี้ยง แตนั้น ราชาเจา เย็นใจแลวสวง เหมือนดัง ไดอาบน้ํา พระอินทรเจาโสรจสรง แทแลว แตนั้น ชาวเมืองพรอม โมทนาชมชื่น ดีแก วันค่ําคอย แสงเศรามืดมัว อันวา จอมไตรทาว ชมนางในอาสน สองกอดกลิ้ง กันเหลนเปลี่ยนสลา ดีแก สองเฝอฝน ชมกันในบอน สองก็ ออด ๆ ตาน คํานอยตอกัน บัดนี้ หมดบาปฮาย เวรสงมาเถิง นี้แลว บาคาน ชมนางงาม ฮวมสถานในหอง ยามเมื่อ ดาวดาดฟา เฮียงฮุงพระกายดวง พุนเยอ บาคานหลับ กอดนางในหอง ดีแก ดาวลาเหลื้อม แฝงพระจันทรมัวมืด ยามเที่ยงคาย เถิงล้ําตุดการ แตนั้น กุฏโฏฮอง ขันเนียงตบปก ไกเถื่อนพรอม ขันชั้นทั่วเมือง


50 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี แดดสองแจง ตาวันใสสอง แตนั้น สองแจมเจา สรงน้ําอาบองค นอยบชา เสวยโภชนสาลี นางสนมยอคันที ยื่นถวายสองเจา บาคานทาว ลางสวยมือเสีย อันวา ขันหมากตั้ง วางไวเฮื่อเฮียง ทาวเสื้อเนา ครองราชย แตนั้น ราชาเจา ทันราชศรีสองออน ตั้งจัก ใหแจมเจา แทนสรางสืบเมือง วาดวย เฮาบ มีลูกเตา แนวหนอบุตตา มีแต บุตตีเฮา ลูกหญิงเจ็ดนอย แตนั้น บุญเฮียงเจา ฮับคําพระพอ บให เคืองพระที่อาง เปนเจาพอเมือง หั้นแลว อันเมืองหลวงกวาง ถวายจอมหัวพระพอ จริงเทอญ ขาจัก ขันตอตอง เข็ญฮายบใหเคือง ดอกแลว แมนวา กิจการฮอน อนตายบังเบียด ก็ดี ขาจัก ขันอาสา บกลัวเกรงยาน บาคานทาว ขอตางพระพอ ศรีแจมเจา ขอหามบอยากเปน แตนั้น พระบาททาว ซ้ํากลาวดอมบา เฮาจัก ปุนบาทาว เสวยราชยแทนเมือง พอแลว ขอให บาคานทาวทรงสืบสราง บุญกวางซอยชู พอถอน บัดนี้ สูจงบอกแกเสนาเหงา มุนตรีขุนหมื่น ขอให ไชโยแพ มารฮายอยาเบียดเบียน หั้นถอน ฮอยเอ็ด ประเทศทาว ทูลไหวบาทคํา แดถอน อันวา ในโลกนี้ ใผบอาจเทียมสอง ปุนปองขาน อยามีฮมฮอน อันวา บารมีเจา สรางหลายมาแตชาติกอน อานันตัง นับบได หลายแทโยชนยาว แทแลว แตนั้น ก็หากบรบวรณแลว พราหมณานบบาท เขาก็ คื่น ๆ กอง กลองเสพสะบันชัย พุนเยอ ทังเพลงอินทร ขุนระบําเขาเหลน


51 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี แตนั้น เจ็ดราชทาว ชมชื่นดอมบา เขาเอาถวาย ซูอันดาถวน แตนั้น บุญเฮียงเจา ปตาผายโผด เจ็ดราชทาว คืนสรางสืบเมือง หั้นถอน แตนั้น ราชาเจา เสนาสอนสั่ง พระพอ ก็โอวาทตั้ง คําเผี้ยนซูอัน อันวา เปนพญานี้ สรางสมภารทรงแทน ควรที่ จําจื่อไว คําเถาแตหลัง แทดาย จงให จําศีลสราง ทําไปทุกเมื่อ จริงเทอญ ฝูงไพรนอย โฮมเจาชื่นดอม แทแลว อันวา โจรมารฮาย ในใจสามสิ่ง เขานั้น ประกอบเขา ในพื้นหมอหลวง แทดาย คันวา ขับตามแท บมีสุขจักเทื่อ จริงแลว อยาราชตั้ง เมืองฟาเปลาดาย ดอกแลว เปนดัง เทวทัตทาว ฟงธรรมเขาขม ปางนั้น ก็บได ขึ้นสูหอง นิพพานพุนอยูกะเสิม อันหนึ่ง จงใหโผดไพรนอย ฝูงหมูชาวเมือง อยาได เหิงสาเขา เบียดเบียนคําฮอน เขานั้น เปนผากั้ง ขนันเมืองตางราช ใหเขา สุขอยูยอน บุญเจาจิ่งสม อันหนึ่ง มีรถแกว ปริวารมีมาก มีปกพรอม กะโยงเตนก็บไป อันหนึ่ง อยาไดวิตกพน วิญญาณมักมาก เปนดัง ยามแตกี้ ตายแทคอบเขา หั้นแลว ขอให พิจารณถอย พรคําอันชอบ จริงเทอญ อยาได เห็นแกเบี้ย เงินแทแหงเขา ใหตั้ง อยูเที่ยงแท เสมอดังคําพุทโธ หั้นถอน ก็หาก ไดเอาตนเมือ สูสวรรคเมืองฟา อันวา บุญเฮียงเจา เทศนาสอนสั่ง เจ็ดราชเจา ยอยองใสหัว จิตออนนอม ในราชสมภาร บุญเฮียงสอน ใสหัวฝูงขา แตนั้น เขาก็ลาจอมเจา กษัตราธิราช


52 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี คืนสูหอง เมืองบานแหงตน ที่นั้น บาก็อยูสืบสราง เสวยเมืองตุมไพร บเดียดฮอน สังแททอใย พระยาเมืองพาราณสี (พอทาวเสื้อเนา) สวรรคต บัดนี้ จักกลาวเถิงเมืองจอมไท พาราณสีนครราช พระก็ อยูสืบสราง บมีฮูฮ่ําเคือง บัดนี้ สุดชั่วเจา ขึ้นสูเมืองสวรรค ทางเมืองปละ เปลาเสียสูญเศรา ชาวเมืองพรอม เสนาหิวหอด หิวหอดไห หาเจาฟงเฟอน นั้นแลว แตนั้น เขาก็เมี้ยนคาบเจา ไฟมอดธุลี เขาก็ แปงเจดีย กอสูงกวมไว แตนั้น เสนาเจา มาฮอดเต็มโฮง ก็บเห็น พระบาทไท หิวไหคับโฮง คอมวาแลว เขาพรากจากกัน ราชาตาย จากเมืองสูญเศรา อันวา จอมหัวเจา บุตตาเดินประเทศ ก็หาก ยังแตบุตตราชนอย เดินดั้นผูเดียว นั้นแลว อันหนึ่ง ยังแตนางนาฏนอย เมือสูเฮือนผัว พุนแลว ควรที่ เฮานําไพรพลไปดู เทียวหาจอมเจา แมนวา ตกประเทศทาว หนแหงเมืองใด ก็ดี เฮาจิ่ง นํารี้พลไป เทียวหาจอมเจา เฮาจง เอากันได เจ็ดแสนหกหมื่น ทั้งทวยคา ชาวบานหมูสาว ชางคาดพรอม สามหมื่นประดับดี กระดิ่งเงินแขวน หิ่งคําประสงคหาง อัสสามา แปดหมื่นสามพัน อานคําประดับ หิ่งแขนกระดิ่งพรอม ลัวก็ใหได หกหมื่นลายงาม ทั้งธุงชัย ใสหัวหางพรอม อยาให เขาดูหมิ่นบาน นครกวางแหงเฮา แทดาย อันวา คนประดับผา ลายงามสับแสว


53 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี เกาะกายแกว คําลวนซูคน เสื้อคาดแกว ประเครื่องคําแดง เพิ่นหาก รือเมืองพาราณสี แตปฐมจริงแท อันหนึ่ง เสโลตั้ง ตาวคําแหนแหน คําใสดาม ประมาณไดหมื่นปลาย แทดาย อันวา หอกดาบงาว คําโคบลายงาม คําแดงสุก มุยเหลียงหลายถาน แปดหมื่นได ประดับดาบคําแดง นําจอมหัว มากหลายเหลือดาม อันหนึ่ง ลาจากแกว คําแดงดูอาด รือหอนไฮ เมืองกวางแหงเฮา นี้ดาย ไทลาได แสนคนแหนแห ตกประเทศหอง เมืองบานซารือ แทดาย ไทมอกได แสนคนดูอาจ นําแจมเจา เมืองพุนซารือ อันหนึ่ง ปนใหญได พอแสนคําโคบ มีเครื่องพรอม คําแกวแตงงาม ธนูทองได พอแสนดวงอาด ฝูงหมู สาวสนมนอย ฮางแกนางขุน ก็ดี สามแสนไป แหพระเมืองเมือหาบาน อันหนึ่ง เพ็งพาทยพรอม สวนไลแกมป ก็ไป เครื่องเสพพรอม คําแกวซูอัน แสนเมืองพรอม ปโรหิตขุนใหญ ก็ให ขุนใหญนอย พอไดฮอดแสน กลองคําให พอแสนคําคา ฆองปาวให คําแกวคอบงาม คอมวา ปุนแตงแลว เลยเลาเสียแสง ขุนหลวงลง จากโฮงเมือยาว ดาราแจง คองบนมัวมืด นักขัตตะรืกฟา พระจันทรแจงสองใส เมื่อนั้น เจาก็ซวา ๆ พื้น พลแตงดาประดับ นาโคชั้น ออกโฮงเสถียรอน อัสสามา อาชานัยหือระแหน


54 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี เฮาจัก เห็นหนาเจา ปางนี้ชื่นชม อันวา นาโคแกว ตัวงามขาวเผือก เขาก็ ชมชื่นฮอง เสียงกองอุนโฮง บัดนี้ กูจักเห็นหนาเจา จอมมิ่งนงฮาม ทรงสามป อยูคองคอยเจา เมื่อนั้น คน(เฟอน)ฟน ในโฮงชมชื่น เจาแลขอย เห็นหนาซูคน แลนอ อันวา งัวควายพรอม พางหงัวะแหนเบิด สัตวสิ่งฮอง คืนนั้นทั่วเมือง เปดไกพรอม ชมชื่นเนืองขัน ทั้งหมูหมา ชื่นชมคะโยงเตน ดีแก สัตวฮ่ําฮอง นําเฮียวไมไผ เขาก็ ตบปกทา อาปากขันเนือง ฝูงหมูเนื้อ ในดงกลางปา เขาก็ เตนแอวเหลน ชมเคาวางเขา อันวา เสียงลั่นกอง สนั่นเมโฆ พุนเยอ เทพาชม ชื่นบานบมีมั้ว หอมฮวงเฮา ทั้งปวงจิตปวง ตนหมากไม ดูล้ําซูลํา ดูหลากแท เปนเหตุประการใด ดังนี้ แสนเมืองคนิงในใจ เห็นเปนสันนี้ อันนี้ ฮอยที่ไปนําเจา เอามาเสวยราช จริงแลว เขาจัก เห็นหนาเจา ซุมนี้ซูตัว บอยาแลว แตนั้น เดือนดวนขึ้น ฮับขอบพระคันธร ตาวันใส สองเฮืองแสงแจง แสงเฮียงแจง โฮงหลวงตกแตง ดูถวนแลว เอาพลยายออกไป ปโรหิตเจา อาจารยเปนแก ขุนราชเจา ไปหนากอนพล แปดแสนได เหลือหลายอนันเนก ไปทอนั้น ยังนอยยอมเบา


55 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ชาวเมืองพาราณสีนําหาทาวเสื้อเนา บัดนี้ จงใหขุนแสนผู ขุนคําทาวเพชร นําอูบแกว สารเขาขาวไป คันวา เจายังคาง อยูที่เมืองใด ก็ดี แมนวา ไปไกลสุด ใหนําตนได แตนั้น ขุนหลวงเจา ลาแสนไปฮีบ พลมากลน นําเจาอเนกนอง ฝูงหมู สาวบาวเอิ้น เสียงแมงสั่งกันวา คอยอยูดีเยอ พี่จักไปไกลแกว สายคอชูมิ่ง เฮียมเฮย พี่จัก ลาจากเจา วันนี้คอยอยูดี แดถอน ใหนอง คึดเที่ยงแท ใหถืกแมนในมโน แดถอน อยาได มีใจลัก โลภโมพางเลี้ยว พี่ก็ จําจิตหมั้น ทั้งพระอวนเปนที่เพิ่ง อวนเฮย สัจจาขอดหมั้น พระนางนองใหจื่อจํา พี่เนอ แขงวา บมีการทางใดแท สิพูมนางเทาชั่ว ชีวังแลว พี่บ ใหคละคลาดได ไกลนองชั่วยาม พี่แลว อยาได ลวงโลภให เสียที่ความหวัง นั้นเนอ พี่ก็ คองเปนเฮียน สิหางกันฮามสราง ขวัญจิ่ง ไปอยูก้ํา ฮักษาแหงคําแพง อยาได ไลลาหนี จากพระอวนองคอาย แตนั้น เขาก็แซว ๆ พรอม ฝูงหมูสาวขานตอบ พระพี่ เดินดวนผาย ไกลนองบมา แลนอ เห็นวา ไดชมพุน สิลืมหลังของเกา เสียนอ พอแต ตัวะยัวะให สิไลนองหางชม แลนอ ตามแต บุญใผไว บุญมันเคยฮวม กันถอน บหอน จําจื่อไว คํานั้นบอนเดียว อายเฮย ยานแต อายบเปนใจ สิหางชมภายพี้ คอยไปดีเยอ ฝูงบาวนอย ไชยะโชคแลนอ แดถอน เอาแพงมาฮวม สถานเถิงเถา ใผอยา วางคําเวา เสียงแพงคําลาย เอาแต บุญแตงตั้ง มาใหหาสิเอา โอนออายเอย คนเฮานี้มันหากเปนหลายลิ้น บมีคําเพิ่งเชื่อ อายเฮย ยามเมื่อ ออยอิ่นออย จริงแทนองหากเห็น พระอวนแลว


56 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ภายลุนมาเลยคด จากพระนางภายพี้ อายเฮย ชาติที่ จิตมันหากบเกิ่งลิ้น ทะลอนตามตั้งเสี่ยง ดอกนา เฮียมบ มีเชื่อแลว คําเวาแหงใผ ตามแต บุญใผมัน อยาคนิงนําถอน แตนั้น เขาก็ซวา ๆ ตาน ฝูงชายเอิ้นสั่ง จิตที่ ยังขอดหมั้น ดอมนองกลอมพระไมติ์ พี่แลว พี่ก็ ตกไกลไป หนานานเจาอุน คําเฮย นองอยูพี้ คนิงอายก็บลืม แทแลว แตนั้น เขาก็แซว ๆ กอง หัวนันคับทง ขุนบาวคอง เลยยายยางไป เขาก็ หื่น ๆ กอง ไหลมาคับทง เหลือหลายนาโคยก ยางไปกระดิ่งเปอง คนนันเขา หลามไปไหลหลั่ง คับทงกวาง พลตื้อตื่มไป กลายหลายบาน คาเมบานนอก หลายพร่ํามื้อ คําฮอนฮีบไป สน ๆ พื้น ชาวเมืองเตินไพร พวกไพรนอย ดาเนื้อฮีบไป แตนั้น เลยฮุงแจง พลบาวเตินไป หลายค่ําคืน ฮอดแดนเมืองนอง เดือนยี่ตั้ง วาโยหนาวหนวง เหมือยหยาดยอย ปลายไมสองใส แตนั้น เนื้อตื่นเตน กระจัดทั่วไพรสณฑ ฝูงคณาสัตว ตื่นคนคะโยงเตน สน ๆ เขา ตามทางยายยาง เขาก็ หยอกสาวหนุมนอย คนิงชูซูคน แตนั้น ไทดานฟาว เศิกที่ใดมา นี้เด เขาก็ เตินกันไป ปรารถนาไดบาน แตนั้น ขุนสมผู ขุนคําทาวเกษ ขึ้นขี้มา สารแกวถีบไป ขุนสมเขา ในเมืองเทียวเบิ่ง ขุนแขกตั้ง ขอเขาฮอดเมือง แตนั้น ขุนสมไหว จอมนางเลาพากย


57 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี พระยอดแกว เมืองฟาซูวัน เจาเฮย ก็บ มีผูสราง ทรงแทนเปนพญา ฝูงขา นําจอมหัว เลามาเถิงเจา นางคานแกว ถามขุนถามขาว พระพี่ มาฮอดนี้ เมืองบานแหงเฮา พี่แลว ทั้งเลา เปนพยาธิฮาย สุกเปอยทั้งคีง เฮาก็ เชิญจอมหัว พระพี่เซาดอมเจา พระพี่เจา ยังดวนเดินหนี แทแลว พลอยเลาไป ประมาณได สามปเปนขนาด พระพอ สูญคาบฮาย เมือสูเมืองสวรรค ดังนั้น ใผจัก มาเปนแข็ง ขมเมืองซามถา พระอวนองคอายนั้นเด สูจง เอาพลเขา หาพระอวนองคพี่ เฮานั้น มามากลาน พลทาวทอใด นั้นจา เมื่อนั้น ขุนสมไหว ทูลนางทุกเยี่ยง อันวา พลมากลาน พลตื้อเลาปลาย เจาเฮย ก็หามากแท นอแตพอสม วาเด วาจัก มาหลายหรือสิ รือชาหลายแหง จริงแลว คอบที่ บานเมืองเจา อยูคองพุนแลว ขุนกลาวแลว ลาเลิกลงหนี แยงพลหลวง อยูคองคําเจา ขุนสมเขา หาปาเนานั่ง เลยกลาวตาน คําเผี้ยนซูอัน เขาก็ ยั้งอยูหั้น เถิงที่สองวัน เขาก็ เตินพลหลวง หลั่งไปบมียั้ง ไหลหลามเขา นาเพียงทงใหญ หลายพร่ํามื้อ เฮ็วฮอนถีบคราว กลายเถื่อนกวาง หลายตาดเหวชัน เขาก็ แซว ๆ เถิง ปาดอนดงกวาง ดีแก แซว ๆ เคา ปกขีแสนส่ํา ลางตัว จับงาไม กวยคอมงาคอม ฝูงหมู มูมทั้งเปา สังกาเอี้ยงโมง เขาตื่นเตน พลทาวถาวเซ แตนั้น พลหลวงขาม คีรีริ่วรี่


58 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ไปซูมื้อ บมีชาก็บเซา ก็จิ่ง ฮอดดานทาว เมืองใหญตนสหาย ไทเมืองเขา ตื่นพลเลยยาน ขุนสมไหว บรรณาการสารกลาว ขุนดานฟาว นําเขาฮอดเวียง ขึ้นขาบเจา เมืองราชองคกษัตริย แสนเมืองนบ นอมทูลถวายไหว แตนั้น เขา(ก็)ขัว ๆ ตาน ราชาถามถี่ สูนี้ อยูประเทศทาว เมืองกวางที่ใด นี้เด ก็จิ่ง เอาตนเขา มาเหลือหลายมาก จริงนา เปนเหตุฮอน เมืองทาวดังใด นั้นจา แตนั้น ขุนสมไหว ราชาทูลบาท อันวา เมืองหลวงกวาง นครทาวที่พระลาน เจาเอย ฝูงขา นําเอาจอมไท คืนเมือเสวยราชย จริงแลว พระพอ อยูสืบสราง เมืองกวางพร่ํานาน ก็จิ่ง หมดชั่วซ้ํา ปละไปลเมืองเสีย ยังบุตตา หนอเมืองเดินดาว ฝูงขา นําบาทเจา เดินประเทศเมืองมา พระเฮย ก็จิ่ง นองพลมา ขาวสารเถิงพี้ หลอนวา ยังเซายั้ง ในเมืองจอมราช บฮู ขอแก ยั้งขมอมเจา พอแจงขาวสาร แดถอน แตนั้น ราชา(เจา) ทรงเมืองนคเรศ พระก็ ชมชื่นเวา ขอไหวซูประการ ยังมี ขุนเฮืองเจา พระสหายเดินประเทศ มาฮอดพี้ เมืองกวางแหงเฮา นี้แลว เจาก็ เปนพยาธิฮาย สุกเปอยทั้งคีง แทแลว เดินไพรเขียว ฮอดเฮาพระองคแท เฮาก็ ปวบาดเจา บาคานสหายเสี่ยว หมอยาหลาย ฮิบโฮมปวเจา ยังเลา พลึกไปแท เภทพังกวาเกา เฮาก็ ขันปวแท สหายแพงเทาชั่ว จริงแลว เฮาก็ ปลูกยายให เฮือนนี้ใหอยูดอม นี้แลว ทาวก็ บอยูแท ยังเลาดั้นหนี


59 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ขอดอมเฮา ซูอันแวนแท ทานก็ ผัดหมายไว สามปสิมาจวบ จริงแลว เฮาก็ ยังคองถา สหายแทซูวัน แทแลว ใหสู พากันยั้ง ในเมืองเฮากอน เฮาจัก มาแตงเลี้ยง สูเจาใหอิ่มเต็ม กอนแลว เฮาจัก จัดพลให ไปนําฮอยหนึ่ง จริงแลว เมื่อนั้น ขุนขาบไหว ลาเจาเจาฮีบลง แยงที่ พลหลวงเจา กลางนาทงใหญ คอมฮอดแลว ประนมไหวแกขุน เฮาก็ ฮูขาวเจา จอมราชยมาเชิญ นี้แลว อันวา จอมเมืองพระ แมนสหายบาทาว เพิ่นวา ใหยั้งอยูนี่ พอสองสามวัน กอนแลว เพิ่นจักให อิ่มเต็มพลทาว เพิ่นวา จักปุนพลให ไปนําฮอยหนึ่ง จริงแลว เมื่อนั้น ราชาเจา เตินเขาโดยฮีบ ใหแตง ทั้งเหลาแลยา สรรพสิ่งพรอม เหมี้ยงหมากปูนพลู นําไปหา สูขุนมวลเลี้ยง แลวเลา ปุนพลให อวนทางไปกอนแขก เจาเฮย เมืองกวาง บอกทางแทแลว แตนั้น โยง ๆ ฆอง ตีปาวเลยไป เตินพลหลวง หลั่งไปมียั้ง ดีแก ชาด ๆ ชาง หลายหลั่นอวนทาง พุนเยอ กลายแดนเมือง ยอดสหายไปหนา เถิงเถื่อนกวาง ทวายเตนเถื่อน ลิงวอกเตน ปลายไมทั่วดง ฝูงหมู สาวบาวเหลน หลายประการตาง ๆ เขาก็ ชมดวงหอม ฮอดงามแซมเกลา มีทั้ง ยูงทองฮอง ในดงเสียงสง พุนเยอ พลลวงเขา ดงกวางเถื่อนกวาง หลายวันคืน ฮ่ําคนิงหาบาน สาวบาวนาง คนิงเถิงชูซูคน สุดที่ มาไกลแกว ฮามชมทิพพะขิ่น แพงเฮย


60 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี เพิ่นอยูซอน ซอนชูอยูสะเทิน แลนอ โอนอ นับมื้อไกลไปหนา บมีเห็นเจาอุน เสียนอ จิตพี่ ยังแบงไว นํานองพี่บลืม ดอกนา แตนั้น ฝูงสาวตาน หัวขวัญซีซวา เจาสิ ละนองเพดนี้ เสียดามดั่งหญิง แทนอ ขอยอยากให ผลัดเปลี่ยนซิ่น ใหอายนุงเปนหญิง เสียเด สังมา พุม ๆ หา อาวหลังมีมั้ว ขอยพอ อยากเอาไปแท ปละผีคางปา เสียเด อันวา ชายขนาดแท ใจนอยกวาหญิง แทนอ แตนั้น ฝูงบาวตาน ขานตอบสาวฮาม พี่บ มีพอสอง ก็จิ่งวอนหานอง พี่นี้ จิตบมีบอนหอย บินบนเสมอวาว จิตบ มีที่จั้ง คือแฮงเวิ่นบน นั้นแลว พี่ก็ ปลงจิตหมั้น นําพระนางนองอุน อวนเฮย พี่บ มีที่ซอน ขอเขาฮวมสอง แดถอน ชาติที่ คนชาย บมีถอยหลังตาว คืนแลว ขอให นองโผดอาย คําฮอนเมื่อยแคน แดถอน แตนั้น สาวกลาวถอย คําโลภโมโห กูอยาก เอาไปพัน ลาบยําตางซิ้น อยาได ปอลือหนา หวนมาหวนวา แพงเฮย สังบ หนีใหมม ไปหนากอนเฮียม พุนเด ลอนทอ มากลาวเวา สวยเสียดคําพระไมติ์ ตูอยาก เอาไปตํา มุนผงเสมอแปง แตนั้น ฝูงบาวตาน นําสาวเอิ้นกลาว อยาได มากลาวถอย ความนั้นบคอง (เจา)เฮย เจาอยา ไดกลาวตาน ความเกาคืนหลัง ใจพี่ ยังไมตรี พี่บมีเครือซอน แตนั้น สวา ๆ พรอม ฝูงหมูซุมสาว เขาก็ พากันหัว อะเหยเต็มไพรกวาง ลางคน เก็บดอกไม คึดเตนตื่น ลิงวอกเตน ปลายไมทั่วดง ฝูงหมู สาวบาวเหลน หลายประการตาง ๆ เขาก็ ชมดวงหอม ดวงงามแซมเกลา


61 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี มีทั้ง ยูงทองฮอง ในดงเสียงสน พุนเยอ พลลวงเขา ดงกวางเถื่อนกวาง หลายคืนแลว คนิงหาบานเกา สาวบาวนอย เชิงชูซูคน สุดที่ มาไกลแกว ฮามชมทิพขิ่น แพงเฮย เพิ่นอยูซอน ซอนชูอยูสะเทิน แลนอ โอนอ นับมื้อไกลไปหนา บมีเห็นเจาอุน เสียนอ จิตพี่ ยังแบงไว นํานองบลืม พี่นา แตนั้น ฝูงบาวตาน หัวขวัญซีซวา เจาสิ ละที่เพ็ดนี้ เสียดามดั่งหญิง แทนอ ขอยอยาก ผลัดเปลี่ยนซิ่น ใหชายนั้นนุงเปนหญิง เสียเด สั่งมา พุม ๆ หา อาวหลังมีมั้ว ขอยอยาก เอาไปแท ปละผีกลางปา เสียเด อันวา ชายขนาดแท ใจนอยกวาหญิง แทนอ แตนั้น ฝูงบาวตาน ขานตอบสาวฮาม พี่บ มีพอสอง ก็จิ่งวอนหานอง พี่นี้อาวคืนหลัง โฮย ๆ หอม ทั่วดงดอนกวาง พลหลวงยาย ตีกลองเตินปาว เขาก็ ไปแตเชา วันหนาบเซา เขาก็ คื่น ๆ กอง หลายเขตดงดอน เถิงนาหลวง จอดพลเซาหั้น คันวา ไปฮอดบาน ตีนเมืองปลายดาน เขาก็ มวลกันมา อเนกนองเหลือลน เมื่อนั้น ขุนดานฟาว ตกแตงราชา โอภาส(?) เยื่องใดขอฮู เมื่อนั้น ขุนคําขึ้นขี่มา พลพรอมถีบเถิง เถิงดานทาว กงเวียงสารคํา แยงหอสูง คอยเซาทุกเยื้อน เมื่อนั้น ขุนพันฟาว เลยฮีบมาจาก สันใดแตง พลมาลน เมื่อนั้น ขุนสมตาน จาคําฮอยพากย ตูขอยแลว ลุกพรากลงหนี โภชนังขาว เหลาปลามีมากลน หลายแทซูอัน


62 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ยูทาง เขากินขาว หลายประการเหลืออิ่ม ขุนดานเจา อวนเขาสูเมือง เวียงหลวงกวาง นครหลวงยาวโยชน ขึ้นสูหอง สารแกวลวดเซา ขุนแขกฟาว เลยเลามาทัก เปนสันใด ราชสาสนเถิงพี้ ขุนสมเวา ความหลังมากลาว วาตูขอย นํายอดไท มาพี้ฮอดเมือง นี้แลว แตนั้น ขุนแขกเจาก็นําทางขึ้น เมือทูลพระบาท ทูลพระเจาลุมฟา เมืองกวางที่พะลาน พุนแลว ขาก็ นําพลเขา มาเมืองเถิงราช หาแจมเจา คืนสรางสืบเมือง วาเนอ แตนั้น พระบาทเจา ทั้งหมูเสนา มาปองคับ คั่งโฮงเหลือลน ราชาเจา ขัว ๆ เตินบอก ใหฮีบ ทันแขกขึ้น มาพี้เฝาพระองค เทียวเทอญ แตนั้น รามแขกฟาว โดยอาชญาตรัส เถิงขุนสม กลาวจาแถลงถอย ลีลาชา ใหทันเอาสามออน เมือพรอมขอย เดียวนี้อยานาน วาเนอ แตนั้น สามขุนทาว ดาดีหางเครื่อง ลงจากหอง สารแกวเลาเมือ เถิงบาทไท ธิราชองคกษัตริย ประนมมือนบ ขาบลงเลยไหว ยอเทียนไหว บรรณาการของฝาก ถวายมอบให จอมเจาซูอัน เขาก็ ยาว ๆ น้ํา ตาหลั่งไหลตก ทูลจอมหัว บเปนความเวา แตนั้น ราชาเจาเห็น เขาแคนคลั่ง ดูมากลน คนิงเชื้อพอตน ดูสวางแลว มีอาชญาถามขาว ปตาทั้งมาดาขอย ยืนเสถียรหมั้น นั้นรือ แตนั้น แสนเมืองพรอม เสนามีอาชญ


63 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ฝูงไพรบาน เมืองกวางแหงเฮา ยังคอย ฮักษาเจา ราชาสองราช บนั้น ฝูงตางบาน ถวายเจาซูป แดรือ ยังเลา แตงพลให มานําพระราช ถวายบาทเจา บุญกวางซูอัน เจาก็ เตินเขาให มุงผามหลวงหลังใหญ เทออกเลียงตั้ง ของเลี้ยงแยงบุญ แตนั้น เสนาทาว ฟงเวาพากย ลาจากเจา ลงหองแตงแปง ปลูกยาวตั้ง แปงตูบผามหลวง ในแคมชล อาบกินยังน้ํา แลวจิ่ง นําพลเขา มาเมืองฮอดบอน คับคลั่งลน พลตื้อสี่แสน ขุนหลวงเจา ปโรหิตขุนใหญ หางเครื่องพรอม ดีแลวเลาเมือง ฮอดแจมเจา ยอเทียนถวายมอบ แตนั้น บุญเฮียงเจา ถามเขาขุนใหญ สูก็ ดั้นปาไม มาพี้ฮอดดี แดรือ สูก็ ลาเมืองได ปานใดมาฮอดเฮา ภายพี้ ดั้นปาไม ประมาณไดทอใด นั้นเด เมื่อนั้น ขุนหลวงเจา จอมธรรมแมนหลอ ทูลบาทไท พระเมืองเจาซูอัน ฝูงขา เดินประเทศดาว หนแหงทางไกล สามเดือนเถิง ฮอดตีนจอมเจา เขาก็ ยาว ๆ น้ํา ตาเนตรนองตก เพื่อวา เห็นจอมหัว ออนใจโยมยอย บุญเฮียงเจา คนิงเถิงตนแม ปากบได ยินแคนคลั่งทรวง ดูสวางแลว จาพากยคําหลัง เฮาก็ เดินไพรมา เพื่อบารมีแกว แตนั้น ขุนหลวงเจา ปโรหิตนบบาท ไหวพระเผาผู บุญกวางซูอัน ฝูงขา อังเชิญเหลือหัว เสวยราชย


64 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี อันวา พระพอเจา เมือสูดาวดึงส พุนแลว ก็บ มีผูสืบสราง ทรงแทนสมบัติ ทั้งนครหลวง เปลาเสียสูญเศรา แสนเมืองเจา คนิงหาพระบาท ก็จิ่ง จําฝูงขา นําพลเถิงบาท ควาตก ประเทศทาว เมืองไกลที่ใด นําใหฮอดแท อยาเคืองใจอยู จริงเทอญ เอาพระ เมือสืบสราง เมืองบานดังหลัง เพื่อวา เมืองสูญเศรา เย็นสงัดเหงาอยู ก็จัก ตกแตกมาง หลายทาวโคบเอา พระเฮย เปนดัง แมเผิ้งนอย ฟุมบมีฮวง นั้นแลว มันจัก เปนทะลายผง ยอดเมืองคนิงแจง แตนั้น บุญเฮียงเจา ขานเขาขุนใหญ เฮาก็ เมือสืบสราง เมือบานที่พะลาน พุนแลว ทอวา เมือเฮียนเจา ราชาตนพอ กอนเทอญ หลอนวา เผิ่นโผดให นางแกวฮวมสะนอน บฮู แตนั้น ขุนใหญนําไป นางคานนําจอมเมือง บวางไปพรอม ฮอดธิราชเจา ประนมมือแลวนั่ง พระบาทเจา ถามถวนซูอัน ขุนราชทาว ตนลูกมานํา พี่รือ เอาบา เมือสืบสราง เมืองบานอยูเย็น พระเฮย อันวา ปตาไท พญาเมืองตนพอ มีลูกเตา เดียวเจาดังรือ พอเด พอเจา ลดชั่วเมี้ยน เมือฟาสูสวรรค ใผยัง แข็งเมืองถา พระอวนองคนอย แตนั้น ขุนหลวงไหว ราชาทุกเยี่ยง มีแตเจา สองนอยยอดเมือง พระเฮย อันวา นองแจมเจา เปนนาฏนางคาน เมือเฮียนผัว อยูปองเปนเจา ยังทอ แสนเมืองเฝา แข็งเมืองตางราช พอสั่งไว นําเจาปลูกแปง เจาเฮย เฮานี้ไดออนนอยเสวยราชแทนเมือง มอบถวายบาทาว เฮาก็ เอาจอมไท เสวยเมืองแทนราช


65 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี หรือจัก วางใหแท เมือสรางบควร แตนั้น ขุนหลวงไหว วันทานบบาท ขอแก พระบาทไท ผายโผดความ แดถอน สองเมืองให ไมตรีติดตอ กันถอน ทางพุนพี้ เสมอดามดังเดียว พระเฮย ขอให เจาโผดให เสมอดังเมืองเดียว เทียวไปมา ขาวสารเถิงเจา ชาวเมืองพรอม เสนาอามาตย ก็หาก ยังโศกเศรา หาเจาหอดหิว บชื่นได เย็นทั่วทั้งเมือง คนทั้งหลาย อเนกนองสูญเศรา ฝูงหมู สัตวสิ่งชาง สมครามฮบตอ เขาก็ ยินโศกฮอน หมองแทอยูคาง อันนี้ ชางเผือกเจา ตัวมิ่งมุงคุล ก็บ มีเดินไปมา อยูโฮงกินหญา สัตวสิ่งพรอม อนันเนกในเมือง ก็หาก ดูเย็นพัก อยูเหงาบกินหญา พีชะพรอม ของหวานพราวหมาก ยอดบ มีขาดดวนก็บมีปงกาน ลําเศราเหี่ยวเสีย ฝูงดอกไม บานจี่จูมจอ ก็หาก ดูเหลืองงาม เหี่ยวเสียสูญเศรา คือดัง จักขวามบาน เมืองหลวงหลุบหลม แทแลว แตนั้น จอมหัวตายจากเสีย เมืองเศราหมนหมอง พระจัก มรณาเมี้ยน แท ๆ แสนเมืองเฮียงราช เจาก็ กระสันซูชั้น คนิงแจงซูอัน สูจง นําเอาเจา บุตตามาฮอด ของหมูนี้ เมืองบานมอบบา วาเนอ ฝูงขา จําจื่อไว คําอาชญาปลง ก็จิ่ง นําพลมา เทียวหาจอมเจา แตนั้น ราชาเจา ปตาตนพอ คึดซูชั้น คนิงถวนซูอัน


66 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี พอพญาอนุญาตทาวเสื้อเนากลับไปครองเมืองพระบิดา บัดนี้ เฮาจักปลูกลูกนอย เมือสืบแทนเมือง บให เสียวงศา กิ่งนามแนวเชื้อ กับทั้ง นางคานนอย ธีตาตนลูก เฮานี้ ใหเมือสืบสราง ดอมทาวแตงแปง ฝูงมหาดขา สามหมื่นสองพัน ก็ให เมือนํานาง อยูปวตีนเจา แมนวา อัสสามา พังพลายตัวใหญ ก็ดี ควายแลแบ เพียงพรอมแตงนํา จงให ทาวอยูยั้ง เดือนหนึ่งในเมือง กอนเทอญ เฮาจัก ปุนงัวควาย แจกไปปุนถวน อันหนึ่ง ตามแตใผเคยเจา อาสาหลายประเทศ สาวบาวพรอม ฝูงเถาแกฮาม ชวนกันเหลน หลายประการตาง ๆ แตนั้น พระบาททาว ลุกพรากจอมเมือง ขุนหลวงมาฮอดพลจัดให มาเลี้ยงอาหารหลายสิ่ง สาวบาวพรอม ฝูงเฒาแกฮาม สน ๆ กลั้ว ปนกันหลายประเทศ สาวบาวเหลน ชมซอนกลอมเสนห ลางพอง เขาก็พากันเหลน หลายประการตาง ๆ บางพอง ชมกันเหลน ฝูงสาวหุมบาว ฮักกอดเกี้ยว กันซอนซวาหัว เฮานี้ มามวนเหลน คําเสนหหลายภาค คึดใคร ลาบาทไท พระนางนองอยูผูเดียว หั้นถอน อันนี้ บุญหลายได เมือสวรรคคราวหนึ่ง แลนอ พอให เจาอยูนี่ ชมซอนอิ่มกะใจ แตนั้น เขาก็ซวา ๆ ตานสาวเทศเมืองศรี อวนก็ ชมเสนหา ฮักฮวมคําหมายหมั้น โอนอ คําบพอเกรงตาน เอาพะอวนเปนที่เสี่ยง จิตหาก ยังของพุน สิวางนองบคืน แลนอ ชาติที่ แสงไฟนอย บมีเฮียงเต็มที่ เสียแลว คําฮักคํามัก มาฮอดแลว สิลวงเหลนตางเมือง คํานั้น นองอยาเคืองใจดวย แพงขวัญคึดวา อีสังถอน


67 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี แมนวา มันหากเกลี้ยง ในหั้นบสองเห็น แตนั้น ฝูงสาวตาน ขอฮวมเฮียงเสนห แดถอน พี่บ วางเสนหาให หางกันดายดู พี่บ ใหเคืองคําฮอน ในพระทัยทิพพะกิ่น ผูใดแลว จิตพี่ หากมาแนบหอย ภูมินองซูวัน พี่แลว แตนั้น ซวา ๆ พรอม สาวเทศเมืองสี หลายวันคืน ฮอดเมืองพอแลว แตนั้น เขาจิ่งดาพลหาง หลายประการแหนแหน คองถาเจา บุญกวางยอดเมือง โอนอ โทเรฮาง ฝูงสาวชมบาว ซับซิ่มตาน เสียงจอยสั่งกัน พี่จัก ลาจากเจา ในที่สามวัน นี้แลว อันวา จอมแพงเฮียม ก็บลืมคําเหลน หลอนวา สมสนิทผู เพียงตาเสมอฮูป กันนี้ พี่จัก คืนตาวซอน สะเทินหนาหนวงหลัง พี่หาก ไดปลงจิตไว เสนหาฮักยิ่ง ลุนเฮย เยียววา พระหมอมนอง ใจเลี้ยวหากสิพาง บฮูนองเฮย แตนั้น ฝูงสาวตาน คําเสนหฮักยิ่ง แพงเฮย อวนนี้ หากเปนดังปลาอยูคาง แคมน้ําขาดเขิน นั้นแลว เฮียมหาก คองหาแกว เสนหามาเปลี่ยน อวนแลว ก็จิ่ง หายโศกฮอน ยามนอยสวงก็ใจ อวนอยาก เมือสมสราง บานอยูภายหลัง คําเสนหา หางกันลืมนอง อวนนี้ เหมือนดังปลาเมาน้ํา สะเทินตัวงายเงิบ ลุนเฮย จิตหาก บมีที่หอย เสมอคนงั่วงาว พี่แลว ตามแต บุญใผได บุญมันเคยฮวม กันถอน แสนวา ไหยอย ๆ บุญ นั้นก็บเถิง ดอกนา ชาติที่ ชายหลายลิ้น บมีคําเพิงเชื่อ เสียแลว ควรที่ เผยหนายหนา แหนงเวนทอแพง แตนั้น พอเมื่อเดิก ๆ ขอน ยามแถใกลฮุง พุนเยอ กุฏโฏขัน ทั่วเมืองดูแจง หมดบทบั้น บาคานเซากอน แลวทอนี้ ถวายไวที่ควร กอนแลว


68 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ทาวเสื้อเนากลับเมืองบาน เมื่อนั้น บุญเฮืองเจา พาพลตกแตง นางนาฏนอย ดาหางแตงดี ฝูงส่ําขา ควาแตงนํานาง เขาก็ ปุนดาดี แตงแปงเลยแลว ราชาเจา จัดพลยายออก ไปแลว นั่งถาเจา นากวางอเนกนอง แตนั้น สองกษัตริย เมือโฮงลาพอ กับทั้ง แมแจมเจา ประนมนิ้วขาบทูล แมก็ ยั่ง ๆ น้ํา ตาหลั่งไหลตก ชมนางคาน จูบขวัญนางนอย แตนั้น ราชาเจา จารจานําลูก เจาคอย เมือสืบสราง เมืองบานที่พระลาน พอเนอ เจาจง อดโทษแกว นางนาฏพอทําผิด พอให เฮาเห็นนางงาม ฮวมบุญจอมเจา ฝูงหมู เหิงสานอย นาง(บ.2)งามสับสอ เจาก็ คึดฮอดขอย อยาฟาวฮีบฟง พอเนอ เมื่อนั้น บาบุญตาน ขานคําตนพอ อยาได เคืองบาทไท จอมเจาอยาคนิง หั้นถอน แตนั้น เจากลาวตาน จาลูกทั้งสอง เจาจง ฮําเพงแท ตามคําบนบอก ทาวอยา ลืมหลงหลาอยาไดหมางแกนเหงา แพงลานอยูเทียม พอเนอ ชาติที่ เปนพญาสราง มีนางสนมพอหมื่น พอแลว เจาอยา ไดควา ๆ เสียง กลาวจาคํากลา บดีพอแลว อันวา วงศาเชื้อ ราชาอุปราช ก็ดี อยาได หลงหลาวตาน คําสมแสบใจ นั้นเนอ ฝูงหมู แนวนามเชื้อ ชาติเหงานายใหญ ขุนนาง ยามเมื่อ โภยภัยเถิง อยากวนเกาซ้ํา เพียงที่ สมมาให หายโภยอดโทษ เขานั้น คึดตอตั้ง ดอมเจาชื่นชม พอแลว อันหนึ่ง ฝูงสนมหนุมเหนา ราชาตนลูก ก็ดี อยาได ชังชวาดพน ตนเจาอยาขืน แมเนอ อันหนึ่ง ฝูงไพรนอย อยาเคียดหึงสา


69 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี จงให ไมตรีจิต ชื่นบานดอมเจา แตนั้น แมสั่งแลว ตานตอบาคาน อันวา นางงามเอา ไปมีเคยฮู เจาจง อดดูถวน แนวใดทุกสิ่ง จริงเทอญ ใหเจา คึดฮ่ําฮู เถิงขอยแมเมือง แดถอน แตนั้น สองออนนอย ยอมือนบพอ แลวเลย ซ้ําตาวลา ทั้งแมเจาบุญกวางเบิ่งนํา เจาก็ แยงผาสารทแกว โฮงราชหอทรง เตินมนตรี หมูสาวฝูงขา เมื่อนั้น เขาก็ฮม ๆ หาง ดาพลตกแตง ตาวแหเขา เมืองบานชื่นบาน เขาก็ เอิ้นเฮียกฮอง ในหมูสาวฮาม พี่จัก ไลลาอวน คอยอยูดีอยาฮอน พี่จัก วางขวัญไว เสนหามาฮวม กันถอน พี่หาก คึดตอตั้ง คําหมั้นที่ประสงค พี่แลว อยาได เวรังฮาย เสนหาอยาไดหาง กันถอน ใหเจา คึดซูชั้น คําหมั้นตอกัน พี่ถอน บุญหาก มาชักให คําแพงจิตทะจอด กันแลว แข็งวา พระบาทเจายั้งอยูนี้ เสียแทบอยากหนี พี่แลว แตนั้น เขาก็ซวา ๆ ตาน ทาวเทศเมืองศรี อยาได เอิ้นเสียงใส ขอดใจหมายหมั้นเสนหาลูบไล บฮู จิตบพรอม ทะลอนตานแตเสียง นองหาก คึดฮ่ําฮู ชายโลภลวงฮับ ใจหาก พาวอนเหลน เสียดายดูเปลา แข็งวา บเปนฮีตแท ปางเกาประถมมา อยาได มายัวะเยา คําเสนหติดตอ กันถอน ตามแต บุญเกิดก้ํา เมื่อหนาก็ชางใผ คันวา ไดขวามยานฟา ยื้อแยงบมีเถิง งายแลว เฮียมบ คองเห็นใผ ตาวคืนมาแท ชาติที่ ชายหลายลิ้น วาจาเกลี้ยงแตปากเฮา ใหเจา เมืออยูซอน เมียพุนอยาหวัง แดถอน แตนั้น ฝูงบาวเอิ้น หัวนันมีมาก โอนอ พี่บใหเคืองใจสัง สิคอยคืนมาซอน


70 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี บแมน การจอมเจา สิหมายชมเทาชั่ว ชีวังแทแลว นี้คําปาก บไดโลภเลี้ยว ลังขอแงงอน พี่แลว เฮียมนี้ ใจซื่อแท เสมอดังเทียนสิง บมีพางตัวะ ลายใผพอหลม กองแพงแกว เสนหาเฮียมเชื่อ เอาถอน พี่หาก มาตางบาน เห็นพระนางฮักยิ่ง ลุนเฮย แข็งวา การสมพอ ก็สวนไลลาไว พี่บ มีหลายลิ้น ปานแลนหลายแง แพงเฮย คําปาก มันหากพอเกิ่งลิ้น บพางใผจักเทื่อ ลุนเฮย แตนั้น ซวา ๆ พื้น สาวหัวซีซวา คอบที่ พี่หากมาฮักหมั้น คนิงนองบลืม แทแลว แตนั้น ฮม ๆ ขา ขุนบูรมตกแตง ชางแทบใกล เกยกวางอยูคอง เมื่อนั้น นางนาฏนอย คึดเคียดภายหลัง วาจาเสียง สั่งโฮงปางแกว คอยอยูดีเยอ โฮงทองแกว หอสูงเม็งจอาด กูเฮย นับมื้อ สิเปลาฮาง วางเจาอยูไกล แลนอ กับทั้ง สวนดอกไม ซองชอมณีวัน พี่เฮย คอยอยูดีเยอ กับทั้งดอกมาลา สิพรากไปวันนี้ กับทั้ง วงศาเชื้อ แนวนามเชื้อชาติ กูเฮย กูจัก พรากจากที่นี้ เมือหนาดุงเดิน ใหคอย อยูดีเยอกับทั้งนครกวาง เมืองศรีนครราช กูเฮย บัดนี้ นับมื้อสิไดพลัดพรากเจา เมือหนาดวนหนี นี้แลว กับทั้ง เสนาทาว ซาวเมืองนอยหนุม กูเฮย กูจัก พรากแกนแกว ไปหนาบแล คอมวา นางสั่งแลว เสด็จสูพลายสาร พลหลวงหลาย แหแหนสองเจา แตนั้น ชาวเมืองไห แซวๆ นําบาท แข็งวา เจาบโผดให เมืองบานบหวัง แลนอ เมือเยอ จอมหัวเจา ราชายั้งขมอม เฮียมเฮย ใหเจา คึดอาวโอ นํานองอิดู แดถอน แตนั้น สองกษัตริยไท ราชาเลยสั่ง สูจง คอยอยูสราง เมืองนี้หมั้นยืน แดถอน


71 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ใหสู ทําบุญสราง บารมีอยาไดขาด หากจัก นําสูขึ้น เมือฟาสูสวรรค แทแลว คอมวา โอวาทแลว เสียงเสพนันเนือง เขาก็ แซว ๆ เสียง สั่งกันคีคอย แตนั้น คนหลายลน แซว ๆ เอิ้นสั่ง หลายขวบเขา ปแลวตาวมา แดเนอ แตนั้น สาวสั่งชู จับจองดึงแขน เขาก็ ชลธาไหล ขอดเสนหหมายหมั้น ฝูงหมู สาวส่ํานอย ตานสั่งสายคํา สายคอเฮย คอยอยูดีเนอเจา บัดนี้ พี่จักไลลานอง นางแพงทิพพะกิ่น แพงเฮย เจาจง ยืนอยูหมั้น คําฮอนอยาใหมี พี่ถอน พี่นี้ คือดังตัวตายแลว หนีเมือแตขอนดอก อวนเอย จิตบ ตั้งเที่ยงหมั้น คนิงนองหมั่นมา พี่แลว โอนอ เจาผูออดหลอดเนื้อ นพราชคือตน พี่เฮย พี่บ ลืมยอดแกว สิคืนตั้งแตงเฮียน พี่นา เจาอยาได เปนหลายลิ้น เห็นชายมักลาย แพงเฮย บาปหาก มาซอกดั้น ลงหมอแผนแดง พี่แลว เมื่อนั้น ฝูงสาวตาน ฮับพากยชายฮาม หั้นถอน คันวา ลุโชคได เมื่อหนาบขีน แมนวา สุดชั่วฟา ไกลยิ่งคําฮัก ใผจัก วางเสนหา บยืนตายว้ํา ตามแต บุญใผถอน กรรมมันแตชาติกอน เฮียมเฮย เฮียมบ ไดขอดหมั้น หมายซอนที่ใด เปนหญิงในโลกนี้ คําถอยหลายประการ ใผบหอน เห็นคํามัก บอนเดียวดีแท แมนวา เจ็บปวยไข เอายามาใส ก็ยัง หายปวดพรอม มวลเหนาในขันธ ใผสิ เหยายาไดขอยก็ขุดดินไว ก็ยังเศราฮางเสีย แทแลว แนวคีไฟบมีฟน ซูซีลุกเฮียงบอนใดได นั้นเด คันวา กอนเสาฮา สิฮามหมอขาวแลง อายเฮย อยาได เห็นแกหญิงทุกขไฮ นอนพลอยหมอมมอ อวนเฮย ทุกขนอง ก็บไดจมยากฮาย กินพากเหมียดดาว ดอกนา


72 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี แตนั้น ชายกลาวตาน ยัวะโยกคําเสนห เฮียมก็ บวางสายคอ ใหใผชมซอน แมนวา อยูขอบฟา เบื้องโลกดงดอน ก็ดี พี่จัก เฮียนอาคม ดวนถองเถิงนอง แมนวา จักมรณาเมี้ยน เมือสูเมืองสวรรค ก็ดี พี่จัก ทําบุญหา สงแนนนํานอง บให คละคลาดแกว หนีจากพอยาม เฮียมจัก ปองเอานาง พระยอดเมืองกระทํายาว แตนั้น แซว ๆ เปยง ฝูงสาวหัวอะเหย ชังเด อันวา ชายหมูนี้ สังมาเกลี้ยงแตเสียง นี้เด หนีเมือถอน เมือหาเมียชมกอด กันถอน ตูหาก เห็นเลศแลว คําเลี้ยวยากก็ใจ ตูหาก มาหนายแท มากลาวคําเสนห ตูจัก เอาของขวัญ ฝากเมียนําให เมื่อนั้น หื่น ๆ พรอม กลองเสพโดยเสด็จ พลหลวงหลาย แหไปบมีชา หลายวันได ไปเถิงปลายดาน เขาก็ เซาพักตั้ง เลยยั้งแวนอน คอมฮุงแลว กลองปาวเตินไป พลหลวงหลาย ยกไปหัวหนา คื่น ๆ เคา ดงหลวงหลายยาน ขวามโคกกวาง หลายมื้อก็บเซา ก็จิ่ง เถิงเมืองทาว ตนสหายเจาเสี่ยว เจาก็ เตินพวกพรอม ไปตอนฮับเอา นําสหายเขา มาเมืองเซาจอด พระแกนไท ลงหองสูสหาย จับจองนิ้ว เนานั่งเฮียงกัน แซว ๆ หัว ตอกันพลอยเวา บัดนี้ ฮาก็หมดเวรแลว อันเปนพยาธิใหญ หมดบาปฮาย ดูเสี้ยงสวงก็ใจ จิ่งได คืนคอบเจา ตนสหายพระเสี่ยว ฮานี้ จงฮักกัน ตราบตอเทา เถิงเถาชั่วชีวัง หั้นถอน บัดนี้ เจาจงอดอยูยั้ง เถิงฮอดเจ็ดวัน กอนเทอญ


73 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ขอยจัก ปุนเอาของ ซูอันปุนเลี้ยง เจาก็ ลาสหายแกว เมืองโฮงยามกอน แตนั้น พระแกนไท เมือหองฮอดสหาย ยาบ ๆ เขา ตกแตงภาชงาย พลหลวงหลาย อิ่มเต็มดูถวน แลวเลา ลีลาผาย เมืองสหายพระเสี่ยว เถิงกีบก้ํา เมื่อหนาบเซา แตนั้น คื่น ๆ กอง พลหลั่งเมือเมือง พุนเยอ หลายคีรี ปาจวงหลายซั้น แตนั้น แสนเมืองให เตินพลฮับบาท เอาแจมเจา เมือเขาสูเมือง เขาแหเจา ชมชื่นเนืองนัน เถิงเกยขวง แหเมือในคุม เจาเสด็จสูหอง ผาสาทหอคํา แสนเมืองจูงจอมหัว สูหอปรางแกว ชลธายอย เสนาทุกหมู นางสนมหนุมนอย เห็นเจาคลั่งทรวง ฝูงหมู เสนาพรอม เอากันไหฮุง พระบาทเจา โลมตานตอเขา ดูสารแลว พระบาทเลยจา เฮาก็ ไปเดินทุกข หากจักเห็นดีฮาย ในโลกนี้ ควรหนายแสนถนัด ดีทอ เถิงนีรพาน จิ่งหายคําฮอน เจาก็ ไปเห็นแลว สรรพสรรทุกสิ่ง คําทุกข มาผอกพน กูทาวหากทรง เจาก็ เลาพากยให สรรพสิ่งคําทุกข เขาก็ มีใจจิต ลวดสะออนนําเจา ดูค่ําแลว เสนาลาเลิก ลงจากหอง เฮียนแลวค่ําเย็น ฝูงสาวส่ํานอย พอปานกลางแมฮางแก ก็ดี เขาก็ เมือฮอดหอง เฮียนยาวซูคน แตนั้น คื่น ๆ กอง ฟาดลื่นเตินยาม จอมเมืองเลย เสด็จสูบรรทมแลว


74 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี พอเมื่อ ดาราขึ้น แสงใสแจงสอง พุนเยอ เดิกดื่นล้ํา คนพรอมพร่ํานอน วาโยตอง สักขาพราวหมาก เหมือยหยาดยอย ตาลพราวตางแซง พอเมื่อ เดือนดวนคาย ใกลฮุงใสมา พุนเยอ กุฏโฏขัน ทั่วเมืองเฟอนฟน แตนั้น ฮม ๆ พรอม ไทฟาดตียาม พอเมื่อ สุริโยใส สองมาเลยแจง เขาก็จิ่ง เมือแฮมเทา ในยามหายโศก ถืกแมนแมง ยามแลวโชคชัย คนหลั่งเขา คุมใหญมวลเต็ม นาโคปุน คาบคําแกมแกว มาหางได หลายสิ่งนานา ประดับหมูแกว คําลวนเฮื่อเฮียง บรบวรณแลว ถวายพรทุกสิ่ง กลองแลฆอง เพ็งไคเสพบา หื่น ๆ เคา เต็มราชวังหลวง คนทั้งหลาย ชื่นชมดอมทาว บวบวรณแลว ลาลงหาที่ นางนาฏแกว เทียมทาวซูยาม เจาก็ อยูสืบสราง เสวยราชเปนพญา ยอศีลทาน ซูวันเทให หลายปได คําลาเถาแก มาแลว เถิงขวบเขา มาไดมากหลาย เจาจิ่ง สารคุตยาย เมือสูเมืองสวรรค ทั้งเมืองเขา ไหหาจอมเจา อันวา นางคานแกว นําผัวเมือเกิด ผาสารทตั้ง เมียงฟาฮุงเฮียง อันวา นางฟาลอม อนันเนกนางทิพย ยูทาง บุญเฮืองสุข อยูเสวยในหอง


75 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี มวนชาติ บัดนี้ ก็หากบรบวรณแลว นิทานพระเจากลาว มานี้ ชักออกให เห็นแจบแจง ในชาติภายหลัง บัดนี้ ชาดกบั้น มวนคัทธนามมาเกิด กอนเนอ บอกใหฮูชาติเจา ปางนี้สืบมา กอนแลว อันวา ราชาเจา เสวยเมืองพาราณสี ปางกอน บัดนี้ แมนศรีสุทโธผูแผนพื้น เปนเจาพอพระองค แทแลว แมพระเจา อยูเมืองใหญพาราณสี ก็หาก แมนนางสีหมายา ยอดหญิงไทยอง แมพระเจา มีมากอนันตัง ในชุมพู บทันเทียมได อันนองพระเจา ปางกอนเมืองพาราณสี นั้นนา บัดนี้ชื่อวา นางกิญกิมานวิกา ผูนํากระทําฮายแกพระองค หั้นแลว มันก็ เกิดมาได ทําโทษโพธิสัตว บุญบ มีนํานาง ก็ลวดจมลงพื้น อันวา พระสหายแกว บาคานปางกอน วันนั้น เจาก็ เดินดุงดั้น เห็นแกวชื่นชม บัดนี้ ก็หากแมนมหาเถรเจา ตนชื่ออานนท นั้นแลว สั่งสอนธรรมเจา อันวา พญาหลวงเจ าเมืองสีวิราช ปางนั้น ทาวดุงดั้น ไปแลวฮอดพญา บัดนี้ ก็หากแมนมหาสมณเจา ตนโมคคัลลาน มีฤทธีแฮง บอาจถองเถิงได อันวา เจ็ดราชทาว รบตอกับบา ปางนั้น ดูยังยอม ขาบทูลประนมนิ้ว ก็หากแมนมหาเถรเจา สัพพัญูตนประเสริฐ จริงแลว ก็หาก เปนศิษยเจา ตนล้ําเลิศพระคุณ หั้นแลว อันวา แสนเมืองผู ขนันเมืองตางราช ปางนั้น ก็หากแมน ปริวารเจา ทั้งคายหากสิเถิง อันวา สายสมรแกว กองแพงปางกอน บุญหาก ไดพบพอ เทียมทาวอยูเสถียร บัดนี้ ก็หากแมนนางคานแกว สนธรายศยิ่ง จริงแลว เจาก็ ไดยอดแกว เถิงแลวที่ทํา


76 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี อันวา บุญเฮียงทาว เดินไปทุกขยาก อดหมูสม เค็มฮายบแหนง เจาเฮย เจาก็ อดอยูสราง ขันติปางกอน บโศกฮอน สังแททอใย ก็จิ่ง ไดมิ่งแกว นางนาฏมาเมือง สมภารพระองค อเนกนองมาไฮ บนี้ แมนยอดไท พุทโธองคประเสริฐ จริงแลว ก็หาก แมนแกนแกว พุทโธเจาโลกลือ แทแลว เจาก็ นําสัตวขาม สมุทรหลวงเถิงฝง สุขอยูยอน นีรพานพุนบลง เจาเอย ก็หาก หมดทอนี้ นิทานเสื้อเนา ก็หาก แมนองคพระพุทธิ(เจา) ตรัสไวเทศนา เจาเฮย ฯ พอสิงบานทับเมย เปนผูเขียน ตําบลบุง อําเภออํานาจเจริญ จบ


77 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ภาคผนวก 1 โครงการภูมิปญญาจากเอกสารใบลาน วัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี


78 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี หลักการและเหตุผล ภาคอีสานเปนภูมิภาคที่มีวัฒนธรรมดานตัวเขียนมาตั้งแตอดีต ซึ่งในสมัยอดีตภาคอีสานของ ไทยมีวัฒนธรรมดานตัวอักษรที่ใชสําหรับบันทึกเหตุการณเรื่องราว ความรู และวิทยาการดานตาง ๆ โดยมีตัวอักษรที่ใชบันทึก 2 ชนิดดวยกัน คือ อักษรธรรมและตัวอักษรไทยนอย ซึ่งอักษรธรรมนิยม บันทึกเรื่องราวที่เปนคดีธรรม สวนอักษรไทยนอยนิยมใชบันทึกเรื่องราวที่เปนคดีทางโลก โดยมีวัสดุ ที่ใชบันทึกเรียกวา ใบลาน และจัดเก็บไวในตูคัมภีรหรือหีบคัมภีร หากเปนชุมชนใหญ ก็เก็บไวในหอ ไตร โดยมีการสืบทอดองคความรูดวยพระภิกษุสามเณรที่บรรพชาอุปสมบทเขามาใชคัมภีรหรือ เอกสารในลานเหลานี้ในการศึกษาเลาเรียน อักษรธรรมและอักษรไทยนอยใชในประชาคมภาคอีสานของไทยมาโดยตลอด และคอย ๆ เสื่อมความนิยมลง ตั้งแตไทยเสียดินแดนฝงซายแมน้ําโขงใหกับฝรั่งเศส ราชธานีสวนกลางเขามา เปลี่ยนการปกครองภาคอีสานเรื่อยมา กระทั่งมีการปกครองตามระบบเทศาภิบาล เมื่อ พ.ศ. 2440 ภาคอีสานจึงรับวัฒนธรรมจากราชธานีมากขึ้น เชน ใชอักษรไทยกลางในการติดตอกับราชการ เปน ตน และอักษรทองถิ่นอีสานไดรับผลกระทบขึ้นเรื่อยจากระเบียบการศึกษาใหมขยายตัวเขามายังหัว เมืองภาคอีสาน ซึ่งในระยะแรก ๆ ไดตั้งโรงเรียนหลวงขึ้นในวัดใกลบานผูวาราชการจังหวัด ในป พ.ศ. 2435 กระทั่งมีประกาศจัดการเลาเรียนในหัวเมือง ป พ.ศ. 2441 จนกระทั่งมีการประกาศใช พ.ร.บ. ประถมศึกษา เมื่อป พ.ศ. 2464 คนรุนใหมไดเรียนรูอักษรไทยตามระบบโรงเรียน (ธวัช ปุณโณทก, 2542 : 64) แตในทางศาสนาในวัดที่ยังใชอักษรทองถิ่นบาง แตก็ออนแอลงเรื่อย ๆ โดยเฉพาะเมื่อ การศึกษาปริยัติธรรมจากสวนกลางไดขยายไปถึงหัวเมือง ทําใหอักษรทองถิ่นไมไดรับความสนใจจาก พระภิกษุสามเณรในทองถิ่น การใชจึงนอยลงและเอกสารใบลานไมไดถูกใชงานในที่สุด วัดบานโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเปนวัดเกา อีกทั้งเปนวัด ที่อยูในพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเปนจังหวัดที่ตั้งแรกสุดในภาคอีสาน จึงเปนวัดที่มีเอกสารใบลาน จํานวนมาก แตยังไมไดรับการสํารวจและจัดระบบรวมถึงยังไมมีหนวยงานใดทําการศึกษาวิเคราะห ดังนั้นโครงการภูมิปญญาจากเอกสารใบลาน วัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัด อุบลราชธานี จึงตองการจัดโครงการเพื่อใหนักศึกษาเขาไปสํารวจ จัดระบบ และเรียนรูปริวรรต เอกสารใบลานจากอักษรทองถิ่นมาเปนอักษรไทยปจจุบัน ทั้งนี้เพื่อฟนฟูความรู และเขาไปคนควา นําสิ่งที่คนควาไดกลับมาบันทึกดวยตัวอักษรไทยที่ทุกคนสามารถเขาถึงได และเผยแพรให สาธารณชนรับรูและใชประโยชนในโอกาสตอไป วัตถุประสงค 1. สํารวจและจัดระบบเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 2. ปริวรรตเอกสารที่มีความสําคัญตอวัด ชุมชน และสังคม


79 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี กลุมเปาหมาย นักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานีที่สนใจ และนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนวิชาอักษรอีสาน จํานวนผูเขารวมโครงการ : 50 คน พื้นที่ สถานที่ดําเนินการ วัดบานโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี แผนการดําเนินงาน 1. กิจกรรมและวิธีดําเนินการ กิจกรรม 2561 2562 รวมเงิน (บาท) ไตรมาสที่ 1 ไตรมาสที่ 2 ไตรมาสที่ 3 ไตรมาสที่ 4 กิจกรรม/วิธีการ ต.ค.พ.ย.ธ.ค. ม.ค.ก.พ.มี.ค.เม.ย.พ.ค.มิ.ย.ก.ค.ส.ค.ก.ย. 1. สํารวจเอกสาร 10,000 2. นํานักศึกษาที่สนใจลงพื้นที่ สํารวจและจัดระบบ 10,000 3. นํานักศึกษาที่สนใจและ นักศึกษาที่ลงทะเบียนรายวิชา ลงพื้นที่ 20,000 4. พิมพเลมการจัดสํารวจและ จัดระบบ และเลมปริวรรต เอกสารใบลาน นําเสนอรายงาน โครงการ 10,000 แผนเงิน 10,000 10,000 20,000 10,000 50,000 2. กําหนดการดําเนินโครงการ วันเสาร ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562 08.30 - 16.00 น. สํารวจและจัดระบบเอกสารใบลาน วันอาทิตย ที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2562 08.30 - 09.00 น. ลงทะเบียน 09.00 - 09.20 น. เปดโครงการ


80 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 09.20 - 10.20 น. ชมนิทรรศการใบลาน 10.20 - 10.30 น. พักรับประทานอาหารวาง 10.30 - 12.00 น ความสําคัญของวัดโนนบอน และความสัมพันธกับวัดตาง ๆ ในจังหวัดอุบลราชธานี โดย ปกรณ ปุกหุต 12.30 - 13.00 น. รับประทานอาหารกลางวัน 13.00 - 13.20 น. ภาพรวมใบลานวัดโนนบอน 13.30 – 13.50 น. อักษรและอักษรวิธีเอกสารใบลานวัดโนนบอน 13.50 - 14.10 น. พักรับประทานอาหารวาง 14.10 - 14.30 น. ศัพทและสํานวนในเอกสารใบลานวัดโนนบอน 14.30 - 14.50 น. ประวัติศาสตรจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน 15.00 ปดโครงการ ตัวชี้วัดความสําเร็จของโครงการ ตัวชี้วัด คา เปาหมาย หนวย รอยละความพึงพอใจของผูเขารวมโครงการตอประโยชนในการทํานุ บํารุงศิลปวัฒนธรรม 80 รอยละ รอยละของนักศึกษา บุคลากรและชุมชนที่เขารวมกิจกรรมตาม เปาหมายโครงการ 82 รอยละ ตัวชี้วัดตามเกณฑประกันคุณภาพ แผนการบูรณาการกับ การเรียนการสอน ลักษณะการบูรณาการ ตัวชี้วัดความสําเร็จ วิชา วรรณกรรมอีสาน แ ล ะ วิ ช า อั ก ษ ร อี ส า น นักศึกษานําขอมูลที่ไดจาก การลงพื้นที่ปริวรรตเปน งานคนควาสวนบุคคล นําศึกษาวิชาวรรณกรรม อีสานและอักษรอีสาน ลง พื้นที่สํารวจและปริวรรต เอกสาร โดยจัดใหเปน กิจกรรมในรายวิชา มีนักศึกษาเขารวมกิจกรรม 50 คน และมีเอกสารการ สํารวจ จัดระบบ และ ผลงานปริวรรต


81 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี งบประมาณ 1. หมวดคาตอบแทน รวม 4,920 บาท 1.1 คาทําการนอกเวลา (เสาร-อาทิตย) จํานวน 3 คน x 14 ชั่วโมง x 60 บาท/ชั่วโมง 2,520 บาท 1.2 คาทําการนอกเวลา (จันทร-ศุกร) จํานวน 1 คน x 48 ชั่วโมง x 50 บาท/ชั่วโมง 2,400 บาท 2. คาใชสอย รวม 30,000 บาท 2.1 คาจัดทําเอกสารเพื่อเผยแพรโครงการทํานุบํารุง ศิลปวัฒนธรรม 10,600 บาท 2.2 คาอาหารกลางวัน จํานวน 50 คน x 2 มื้อ x 80 บาท/คน 8,000 บาท 2.3 คาจางเหมาเชารถยนต 200 บาท x 2 เที่ยว x 21 ครั้ง (21 วัน) 8,400 บาท 2.4 คาอาหารวาง จํานวน 50 คน x 2 มื้อ x 30 บาท/คน 3,000 บาท 3. คาวัสดุ รวม 15,080 บาท 3.1 คาวัสดุสํานักงาน 4,000 บาท 3.2 คาวัสดุตํารา 4,980 บาท 3.3 คาวัสดุงานบานงานครัว 6,100 บาท รวมงบประมาณ 50,000 บาท หมายเหตุ : ถั่วเฉลี่ยทุกรายการ ผลที่คาดวาจะไดรับในการดําเนินโครงการ 1. มีบัญชีสํารวจและบัญชีจัดระบบเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวาริน ชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 2. เอกสารใบลานของวัดไดรับการจัดระบบ เปลี่ยนหอผาและมัดเชือกใหม พรอมกับมี ทะเบียนทุกผูก 3. เอกสารใบลานที่สําคัญของวัดไดรับการปริวรรตและเผยแพร


82 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ภาคผนวก 2 การปริวรรตบทอวสานพจน เอกสารใบลานวัดโนนบอน


83 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 1 – เทวทูตสูตร ภาพ DSC_0819 หน้า 13/1 บ.1 ...เจาทิดตนหาริจนา หนังสือเทวทูตสูตรแลหัวเจาเฮย ขอใหไดบุญหลาย ๆ ก็ขาเทอญ ขอให บ.2 ฮอดพอแมพี่นอง ปูยาตานายทุกตนทุกคนก็ขาเทอญ ริจนาแลวยามตุดซาย แลเดือนเจียง ออกใหม 8 ค่ํา วัน 7 แล เทวทูตสูตผูกตนแล ภาพ DSC_0820 หน้า 29/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 เทวทูตสูตรผูก 4 แล หัวเปยเปนผูริจนาแลวยามแถใกลเที่ยงเจาเฮย วัน 3 แล ภาพ DSC_0821 หน้า 16/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 ....ริจนาแลวยามตุดซายเดือนเจียง บ.4 แฮม 7 ค่ํา วัน 7 แลเจาเฮย ฯ เทวทูตสุตรผูก 3 แลเจาเฮย ภาพ DSC_0822 หน้า 15/1 บ.1 - บ.2 ...อันนี้เทวทูตสูตร ผูก 3 บ.3 แล อันนี้หัวพันมีใจใสศรัทธาไดสรางเทวทูตสูตรไวกับศาสนา ขอใหไดบุญหลาย ๆ ก็ขา เทอญ นิพฺพานปจฺจโย โหตุ บ.4 (เขียนดวยอักษรไทยนอย) โอนอ สารนี้ชื่อวามาเถิงนองจอมพระนางใหคึดฮ่ํา เอาถอน สาวผูดีเฮย ภาพ DSC_0823 หน้า 16/1 บ.1 อันวาบวชแลไดพร่ําเพ็งใหแมนแทจิ่งไดชื่อวาเนกขปารมีหั้นแล เทวทูตสุตฺต นิตฺถิตํ กริยา อันกลาวเทวทูตสูตรอันถวน 4 ก็เสด็จบรบวรณควรเทานี้แลฯ บ.2 เทวทูตสูตรผูก 4 แล ริจนาแลวยามตาวันซายแล ขอใหไดอานิสงสมาก ๆ ก็ขาเทอญ (อักษรไทย) ทิดตนหาเปนผูริจนาแล (อักษรธรรม) เดือน 2 ออกใหม บ.3 ค่ํา 1 วัน 1 แล


84 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ภาพ DSC_0824 หน้า 21/1 บ.1 ......บารมีหั้นแล ปริเสเทวทุตํนิตํ กริยาอันกลาวยังเทวทูตสูตอันถวน 4 ก็เสด็จบรบวรณ ควรเทานี้กอนแลฯ ขอใหผูขา บ.2 ไดดั่งคํามักคําปรารถนาก็ขาเทอญ ขอใหผูขาไดไปเกิดชั้นฟาตาวติงสาก็ขาเทอญ นิพฺ พานปจฺจโย โหตุ หัวพัน บ.3 เปนผูริจนาแลเจาเฮย ตัวบดีบงามทอใดแลว อยาติเตียนผูขาหลายเทอญ ขออยาใหมีมาร มาประจญบังเบียนผูขาเทอญ 2 – ธรรมสามไตร ภาพ DSC_0749 หน้า 21/2 บ.1 - บ.2 - บ.3 - บ.4 ……ริจนาแลวยามแลงใกลสิค่ํา เจาเฮย นิพฺพานปจฺจโย โหตุ สาธุ ๆ ทุ 3 – พญาสุนทรราชา ภาพ DSC_0799 หน้า 13/2 บ.1 - บ.2 - บ.3 - บ.4 วิสัชนามา เอวํ ก็มีดวยประการดังนี้แลฯ จบแลวผูกเดียว นายหมั่นเขียนแล 4 – ท้าวคดท้าวซืÉอ ภาพ DSC_0778 หน้า 9/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 - บ.4 - บ.5 .....พอสิงเปนผูเขียน


85 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 5 – ท้าวเสืÊอเน่า ภาพ DSC_0759 หน้า 9/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 - บ.4 - บ.5 พอสิงบานทับเมยเปนผูเขียน ตําบลบุง อําเภออํานาจเจริญ 6 – บัวระพันธะ ภาพ DSC_0782 หน้า 12/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 ....ริจนาแลวยามใกลสิเพลแล เดือน 8 เณรเขียวเขียน ป 2463 ขอใหไดบุญมากมาก ก็ขา เทอญ บ.4 ขอใหฮอดพอแม 7 – หงส์หิน ภาพ DSC_0888 หน้า 27/1 บ.1 - บ.2 ริจนาแลวยามตาเว็นบายแลเจาเอย ขอใหไดบุญหลาย บ.3 ก็ขาเทอญ นิพฺพานปจฺจโย โหตุ วาน(วัน)เสาร ปขาล ออกใหม 2 ค่ําแล นิฏฐิตํ ก็แลวแลฯ เดือน 10 ออกใหม 2 ค่ํา บ.4 คุณพรหมาเปนผูสรางลําโหงหิน(หงสหิน) แลเจาเฮย มีอยู 7 ผูก 8 – สุริวงศ์ ภาพ DSC_0787 หน้า 30/1 บ.1 ยอดนางบเชื่อชั้นแนวชาติอาหํ ฯ ริจนาแลวยามตาวันบายแลเจาเอย แลวเดือนเกียง (เจียง) แรมค่ํา 1 วันทิตย ปมะโรง แลวฯ คุณพอพรหมาไดเขียนสุริวงศผูก 4 ไวกับศาสนา ขอใหได บ.2 ฮอดพอแม พอตาแมยายก็ขาเทอญ นิพฺพานปจฺจโย โหตุ ก็เสด็จบรบวรณควรทอนี้กอนแล ใหไดบุญมากก็ขาเทอญ โตน (ตน) ผูขานี้ขอใหไดเขา


86 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี บ.3 สูนีรัพพานก็ขาเทอญฯ อันนี้สุริวงศ ผูก 4 แล โตน(ตน) ผูขาผูเขียนนี้ขอใหไดเขาสูนีรพาน โตน(ตน) ผูขานี้ชื่อวาคุณพอพรหมาก็ขาแล บ.4 สามเณรบุญมาเปนผูทานแล ภาพ DSC_0788 หน้า 19/2 บ.1 ริจนาแลวยามฉันจังหาน(จังหัน) แล พอฟาวผูขึ้นเมือบานแลวเจาเฮย ก็เสด็จบรบวรณควร ทอนี้กอน ฯ ฯ คุณพอพรหมาไดสรางหนังสือสุริวงศผูก 16 ขอใหไดบุญ บ.2 มาก ๆ ก็ขาเทอญ ฯ ขอใหไปฮอดไปเถิงทุกตนทุกคนก็ขาเทอญ นิพฺพานปจฺจโย โหตุ อยา ติเตียนถอนเขียนบเปนแลว บเคยเขียนจักเที่ย(เทื่อ) ใด เจาคุณทั้งหลาย บ.3 สุริยวงศผูก 16 บั้นปลายแลเจาเฮย นิฏฐิตํ ก็แลวทอนี้กอนแล 9 – มูลสัททา ภาพ DSC_0737 หน้า 21/1 บ.1 บงามแลวทานทั้งหลายเฮย แลวเพลาบาย จุลสังกาศลวงได 2464 พระวัสสา ขอใหผูขาได บุญมาก ๆ ก็ขาเทอญ บ.2 พระพิมไดเขียนนางปทุมาผูก 2 ฯ ขอใหถึงนิพพานเทอญ ขอใหถึงบิดามารดาญาติกาวงศา ของขาเทอญ 11 – โจระโต ภาพ DSC_0780 หน้า 26/1 บ.1 ริจนาแลวยามงายเดือน 7 แรม บ.2 9 ค่ํา วัน 4 ประกา พระฝน ไดเขียนหนังสือโจรโต ผูก 4 ไวกับพระพุทธศาสนา ขอให โกศลอันนี้แผไปฮอดบิดามารดาอุปชฌายอาจารยแล บ.3 พี่นองผูตายผูยังผูไดเลี้ยงไดดูก็ดี สั่งสอนผูขาไดกระทําก็ดี ไดเขาใจก็ดี บไดเขาใจก็ดี ให ฮอดเขาหมด ขอใหผูขาไดบังเกิดสวรรคแลพระนิพพาน ถาผูขาบไดเถิงขอเตชะฤทธีผาบ แพทวีปทั้ง 4 12 – แตงอ่อน ภาพ DSC_0772 ใบลานแผ่นทีÉ 1 ไม่เก็บ ภาพ DSC_0772 ใบลานแผ่นทีÉ 2 บ.1 -


87 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี บ.2 - บ.3 ริจนาแลวยามตาวันคอยแลเจาเฮย บ.4 ทานแลวตามแมอาจารยแล ภาพ DSC_0772 ใบลานแผ่นทีÉ 3 บ.1 เชตพนผูก 5 (อักษรไทย) ขาพเจาไดเขียนไวกับ (อักษรธรรม) ศาสนา ขอใหไดดังคํามักคํา ปรารถนาก็ขาเทอญ ขอใหไดเกิดดีเถิงสุขก็ขาเทอญ นิพฺพานปจฺจโย บ.2 (อักษรไทยนอย) ขอสวนบุญนํากัน ๆ ก็ขาเทอญ คุณเตเปนผูเจียนแลเจาคุณเฮย ตัวใดผิด ใหหาใสแลถอนครูบาเฮย บ.3 ผูกนี้ยอมือเอาบุญนํากัน ขอใหไดบุญมาก ๆ ขอใหไดไปฮอดพอแมพี่นอง(ญาติ)กาวงศาก็ ขาเทอญ ภาพ DSC_0772 ใบลานแผ่นทีÉ 4 บ.1 เชตพน ผูก 5 อันนี้ใบหลบหนาแล ภาพ DSC_0773 หน้า เก็บใบทีÉ 3 บ.1 เขียนเดือน 2 ปมะเมีย ในเมื่อเดือน 2 ขึ้น 4 ค่ํา วัน 6 เขียนที่วัดบานโนนนอย แลเจาเฮย 12 – เชตพน ภาพ DSC_0876 ใบลานแผ่นทีÉ 3 บ.1 - บ.2 ...ริจนาแลวยามพอบายสมควร เดือน 12 ขึ้น 3 ค่ํา วันพุธ ปชวดแทบมีไดลายพาง พ.ศ. 2515 ปแทปแทบหลง หลาเอย คําแพงเอย บ.3 แตงออน ผูก 1 28 แลลาน พระครูสมุหวัดบานโนนบอน บานโนนหนองบอนแน ๆ บ.4 พอใหญคํามีเปนผูจารึกไวกับพระพุทธศาสนาโนนเทอญ ขอใหผูขาไดเปนพระพุทธเจาแน ๆ เทอญ ตามสมควร เอวํ 14 - พระธัมมปทัฏฐกถา ภาพ DSC_0756 ใบลานทีÉ 1 บ.1 พระธัมมปทัฏฐกถา เลม 5 ผูก 10 มีอยู 24 ลาน


88 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี ภาพ DSC_0756 ใบลานทีÉ 2 บ.1 พระธัมมปทัฏฐกถา เลม 5 ผูก 10 มีอยู 24 ลาน ภาพ DSC_0756 ใบลานทีÉ 4 บ.1 พระพุทธสังกาศลวงแลว 2484 พรรษ มีมะเส็ง ตรีศก ตกอยูวสันตฤดู เดือน 10 ขึ้น 11 ค่ํา วันจันทร ทิดชาเปนผูจาร บ.2 เลม 5 ผูก 10 15 – พระธรรมิกราช ภาพ DSC_0730 ใบลานแผ่นทีÉ 2 บ.1 - บ.2 ...ที่ควรกอนแล (จบ) บ.3 ขาพเจาพอใหญคํามี พรหมสิง บานโนนนอย ปลาคาว ไดสรางเขียนไวในพุทธศาสนาเทา 5 พันวัสสา โนนเทอญ บาปกรรมที่ผูขาทํามาแตนอยเทาใหญก็ขอใหหายไปดวยคุณพระพุทธ หายไปดวยคุณ บ.4 พระธรรม หายไปดวยคุณพระสงฆ ก็ขาเทอญ กับทั้งลูกเตาแลเมียแพง ใหหายบาปหาย กรรมทุกคนทุกคนก็ขาเทอญ นิพฺพานปจฺจโย โหตุ 16 – ลําพระเวส นางแตงอ่อน จําปาสีÉต้น ภาพ DSC_0790 หน้า 26/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 ริจนาแลววัน 3 แล เจาเฮย ขอใหได ขอใหไดปูกมกา (?) ก็ขาเทอญ บ.4 - ภาพ DSC_0791 หน้า 26/2 บ.1 อันนี้ จําปา 4 ตน ผูก 8 มัด 2 แล เจาเฮย ครูพรมมาไดสรางไวกาบ(กับ)ศาสนา ขอใล(ให)ได ...... บ.2 - บ.3 - บ.4 -


89 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 17 – ไก่แก้ว ภาพ DSC_0793 หน้า 25/2 บ.1 - บ.2 - บ.3 ริจนาแลวเดือน 12 ค่ํา 2517 แลทานเอย บ.4 พอใหญคํามีเปนผูเขียนนําเรื่องไกแกวไวเปนที่สําคัญคันวาขาหากมรณาเมี้ยนใหไปสูสวรรค สุข ใหไดเปนสัพพัญูอยาสิคลาภายหนา ก็ขาเทอญ ภาพ DSC_0794 หน้า 17/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 - บ.4 ริจนาแลวยามเชาวันอาทิตย ขึ้น 10 ค่ํา เดือน 11 ปขา(ล) สองพันหารอยสิบเจ็ดปแล ภาพ DSC_0795 หน้า 24/2 บ.1 - บ.2 - บ.3 ริจนาแลวตาวันบายพอสอง(โมง) ขึ้น 10 ค่ํา เดือน 12 ปขาน สองพันหารอยสิบเจ็ด บ.4 ป พอใหญคํามีเปนผูเขียน เปนผูเขียน ขอใหตรัสผญาสัพพัญุตญาณก็ขาเทอญ ชื่อผูซื้อ ลาน นายแสวง นายคํา นายมา นายบัวลี นางบัวทอง นางนางคุณ จํานวนซื้อมีเทานี้ ขอให ไดกุศลผลบุญมากนอยตามศรัทธษเทอญ ภาพ DSC_0796 หน้า 14/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 ริจนาแลวเดือน 12 ขึ้น 1 ค่ํา ปขาล สองพันหารอยสิบเจ็ด พระวัสสา บ.4 พอใหญคํามีบานโนนขามปลาคาว ผูออกเงินซื้อลาน นายแสวง ภิมพนา นายมา อุทะคํา กอง นายคํา สินนาม นายบัวลี พรหมสิง นางพอง หาบาท นางสี 2 บาท นางคุณ ขอกุศล ทุกคนเทอญ


90 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 17 – จําปาสีÉต้น ภาพ DSC_0813 ใบลานแผ่นทีÉ 2 บ.1 - บ.2 - บ.3 ...ริจนาแลวยามแลง ตาวันต่ํา พอค่ําคอยแสงเศราบเห็น เดือนยี่ บ.4 แฮม 8 ค่ํา วันจันทร ปฉลู คุณพรหมาเปนผูสรางแลเจาเอย 18 – สารัตถสังคหะ ภาพ DSC_0746 ใบลานแผ่นทีÉ 1 บ.1 สารัตถสังคหะ มัดตน ผูก 13 อังกา ตัว ม ย มี 13 ลาน ภาพ DSC_0746 ใบลานแผ่นทีÉ 4 บ.1 พระพุทธสังกาศลวงแลวได 2484 พรรษา มีมะเส็ง เดือนเจียงแรม 10 ค่ํา วัน 7 ขาพเจา จารสีกาไดเขียนสารัตถสังคหะใหอาจารยทานพระครูพิจิตรธรรมภาณีปฏก เปนผูมี บ.2 ศรัทธาเจตนาสวายสงเคราะหสรางไวอุดหนุนพระศาสนา ขอใหผูเพิ่นสรางไดสําเร็จมรรค ตามความปรารถนาของผูเพิ่นสรางเทอญ ถาเพิ่นปรารถนาอรหันตภูมิ บ.3 ปจเจกภูมิ พุทธภูมิ ในภูมิ 3 นี้ ถาจิตรเพิ่นประสงคภูมิใดขอใหไดภูมิอันนั้นเทอญ นิพฺ พานปจฺจโย โหตุ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ สาธุ ๆ อนุโมทามิ ฯ บ.4 - 19 – ลําพระเวสสันดร ภาพ DSC_0743 หน้า 12/1 บ.1 - บ.2 ...ริจนาแลวขึ้น 4 ค่ํา ปมะแมเนอครับ อยาลืมจําศาสนาลวงได 4x5xปลาย 10 ขอนิมนต คุณอานไปเบิ่งแยงจําแจง ผิดเกก็ใหใช บ.3 ผิดไกก็ใหใส ผิดเล็ก ๆ ผิดนอย นิมนตทานใหตื่มแถม แดเนอ เจา(เฮย) ขาพเจานายริน บานหองชัน ไดสรางเขียนไวกับวัดบานหองชัน ไมรูจักนามสกุลยังลงบทันได


91 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 20 – พระธัมมปทัฏฐกถา ภาพ DSC_0831 หน้า 25 บ.1 พระพุทธสังกาศลวงแลว 2484 พรรษา ปมะเส็ง ตรีศก ตกอยูในวสันตฤดู เดือน 11 แรม 3 วันพฤหัสบดี ทิดชาจาร เลม 6 ผูกตน ภาพ DSC_0832 บ.1 พระธัมมปทัฏฐกถา มีอยู 24 ลาน บ.2 เลม 6 ผูกตน ขาพเจานายสุนาแลนายคําหมี สุนา ดําริ คําหมิ กันหา รนิน ไดสรางไว เปนศาสนสมบัติวัดบานโนนบอน ภาพ DSC_0833 หน้า ใบลานลําดับทีÉ 1 บ.1 พระธัมมปทัฏฐกถา มีอยู 24 ลาน บ.2 เลม 6 ผูก 4 บ.3 ไมชัด บ.4 ไมชัด ภาพ DSC_0833 หน้า ใบลานลําดับทีÉ 2 บ.1 พระธัมมปทัฏฐกถา มีอยู 24 ลาน บ.2 เลม 6 ผูก 4 ภาพ DSC_0833 หน้า ใบลานลําดับทีÉ 3 บ.1 พระพุทธสังกาศลวงแลว 2484 พรรษา ปมะเส็ง ตรีศก ตกอยูในวสันตฤดู เดือน 11 แรม 12 ค่ํา วันศุกร ทิดชาจาร เลม 6 ผูก 4 ภาพ DSC_0834 หน้า หลบหลัง บ.1 พระพุทธสังกาศลวงแลว 2484 พรรษ ปมะเส็ง ตรีศก ตกอยูในวสันตฤดู เดือน 11 แรม 5 ค่ํา วันพหัสบดี ขาพเจาทิดชาจาร เลม 6 ผูก 2 ภาพ DSC_0835 ใบลานแผ่นทีÉ 1 บ.1 พระธัมมปทัฏฐกถา มีอยู 24 ลาน


92 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี บ.2 เลม 6 ผูก 2 ขาพเจานายโทน นางสีกา พันนา มีจิตศรัทธาไดสรางไวในวัดบานโนนบอน นิพฺพานปจฺจโย โหตุ ภาพ DSC_0835 ใบลานแผ่นทีÉ 2 บ.1 พระพุทธสังกาศลวงแลว 2484 พรรษ ปมะเส็ง ตรีศก ตกอยูในวสันตฤดู เดือน 11 แรม 5 ค่ํา วันพฤหัสบดี ขาพเจาทิดชาจาร เลม 6 ผูก 2 ภาพ DSC_0836 บ.1 พระพุทธสังกาศลวงแลว 2484 พรรษา ปมะเส็ง ตรีศก ตกอยูในวสันตฤดู เดือน 12 ขึ้น 10 ค่ํา วันพุธ ทิดชาจาร เลม 6 ผูก 7 ภาพ DSC_0837 แผ่นทีÉ 1 บ.1 - บ.2 - บ.3 - บ.4 - บ.5 พระพุทธสังกาศลวงแลว 2484 พรรษา ปมะเส็ง ตรีศก ตกอยูในเหมันตฤดู เดือน 12 แรม 6 ค่ํา วันอาทิตย เลม 6 ผูก 11 ทิดชา ภาพ DSC_0837 แผ่นทีÉ 2 บ.1 พระธัมมปทัฏฐกถา มีอยู 24 ลาน บ.2 เลม 6 ผูก 11 21 – ลําผาคาง ภาพ DSC_0882 หน้า 19/1 บ.1 - บ.2 ...ริจนาแลววันทิตย ยามเชา ฉันจังหาน(จังหัน) แลวแลเจาเฮย บ.3 ตัวใดผิดใหยอ แดถอน ตัวใดบพอใหหาใสแลถอน เจาเฮย อยาซุติเตียนถอนเจาเฮย คุณ พอพรหมาไดเขียนลําผาคางไวกับศาสนา นิพฺพานปจฺจโย บ.4 โหตุ ฯ ภรรยาชื่อนางโสภาแล ชื่อลูกชายชื่อวานายคํามี ชื่อลูกหญิงชื่อวานางสาวคุณ ผู ถวนสามชื่อวานางสาวอุมแล นิฏฐิตํก็แลวทอนี้กอนแล


93 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 21 - สิงคาลสูตร ภาพ DSC_0885 หน้า 30/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 ริจนาแลวแหงยามแลงเจาเฮย เดือน 7 ออกใหม 10 ค่ํา ปขาน วันศุกร บ.4 - 23 – พระบาลีโลกนัย ภาพ DSC_0893 หน้า 32/2 บ.1 ริจนาแลวยามค่ําแล บ.2 จารยเขียน จารยฝน เขียน ขอใหไดโกศลอันนี้แผผายไปในแผนพื้นจักรวาฬฯฯ แล สัตวใน นรกทั้งหลายแลสวรรคพระนิพพานก็ขาเทอญ บ.3 ขอใหเปนที่จั้งที่เพิ่งชั่วนี้แลชั่วหนาตราบตอเทาเขาสูนีรพาน ขอใหไดดังคํามักคําปรารถนา ก็ขาเถิด ฯ ขอใหไดเทพยุดาแลนางธรณี อิสูรย ทั้งหลาย จงมาชมชื่นยินดี นิตย ดวยบารมี ธรรมดวงนี้ก็ขาเทอญ บ.4 - 25 – ปฐมสมโพธิ ภาพ DSC_0761 หน้า 16/2 บ.1 พระพุทธสังกาศราชาลวงแลว 2464 พระวัสสา ประกา เบ็งยศก เรือง สีสา บ.2 มีใจใสศรัทธาไดสรางปฎกชื่อวาปฐมสมโพธิไวกับศาสนาตราบตอเทา 5000 วัสสา บ.3 นิพฺพานปจฺจโย โหตุ ขอใหไดดังคํามักคําปรารถนาขออยามีมารบังเบียด บ.4 ตราบตอเทา เขาสูพระนิพพานก็ขาเทอญ มีศรัทธาทั้งลูกแลเมีย 26 – พระเวสสันดร กัณฑ์ทศพร ภาพ DSC_0735 หน้า 15 บ.1 - บ.2 - บ.3 วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2536 วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2536 บ.4 ผูขาพอใหญแหลม มีศรีเปนผูริจนาแล


94 เอกสารใบลานวัดโนนบอน : บัญชีสํารวจและวรรณกรรมปริวรรต ภูมิปญญาจากเอกสารใบลานวัดโนนบอน ตําบลบุงหวาย อําเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี 27 – พญามิลินทปัญหา ภาพ DSC_0763 หน้า 21/2 บ.1 จุลสังกาศราชาได 2 พัน 4 รอย 3 (2403) พระวัสสา ตัวปวอก โทศก เจาขนันโคตรเปนผู ริจนา แลวยามตุดซายแล เดือน 9 ขึ้น บ.2 13 ค่ํา วัน 2 ทานปจฺจโย โหตุ อันนี้นิสสัยนาคเสนผูกถวน 5 แล เจาเฮย ขอใหไดดังคํามัก คําปรารถนาสุข ซูประการก็ บ.3 ขา(เทอญ) เจาเฮย สุดตเมวตฺตทานํปรมํ สุขํ บ.4 - ภาพ DSC_0764 หน้า 16/1 บ.1 - บ.2 - บ.3 นาคเสนผูก 6 แลเจา บ.4 เฮย เดือน 9 แรม 2 วัน 7 แล ริจนาแลวยามงายแลเจาเฮย นิพฺพานปจฺจโย โหตุ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ ภาพ DSC_0765 หน้า 20/2 บ.1 - บ.2 - บ.3 - บ.4 ริจนาแลวเดือน 9 ค่ํา 5 ฯฯฯฯ อันนี้นิสสัยนาคเสนผูกถวน 4 แลเจาเฮย ภาพ DSC_0766 หน้า 15/1 บ.1 แลวยามเที่ยงแลเจาเฮย เจาขนันเจนดาเปน บ.2 ผูริจนาแลวเจาเฮย ขอใหไดบุญหลาย ๆ เทอญ ขอใหฮอดพอแมก็ขาเทอญ โตบดีบงามทอ ใดแลว อยาติผูขา บ.3 แดเทอญ เจาเฮย ขนันจันดาเปนผูเปนริจนาแลเฮย บ.4 - ภาพ DSC_0767 หน้า 23/2 บ.1 - บ.2 -


Click to View FlipBook Version