คำไวพจน์

คํ า ไ ว พ จ น์ จัดทำ โดย ด.ญ.ณัฎฐณิชา รอดเนียม เลขที่ 4 ม.1/3 เสนอ คุณครู มนฤดี ดำ เอี่ยม โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยทักษิณ ฝ่ายมัธยม

คำ นำ

สารบับั บั ญบั ญ ความหมายของคำ ไวพจน์ ประเภทของคำ ไวพจน์ คำ ไวพจน์หมวดต่าง ๆ 1 2 3

1 คำคำคำคำไไววพพจจน์น์ น์น์ คคววาามมหหมมาายยขขอองง L คำ ไวพจน์ คือ คำ ที่มีความหมายเหมือนกัน ตรงกัน หรือคล้ายกันมาก แต่เขียนและออกเสียงต่างกัน เรียกอีกอย่างว่า "คำ พ้อง" ความหมายตามพจนานุกรมฉบับ ราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2552 ให้คำ อธิบายว่า “คำ ที่เขียนต่างกันแต่ มีความหมายเหมือนกันหรือใกล้เคียง กันมาก”

คำ ที่อ่านออกเสียงเหมือนกัน แต่เขียนต่างกัน และมีความหมายที่ต่างกัน ปปรระะเเภภททขขอองง คำคำคำคำไไววพพจจน์น์น์น์คำ ที่เขียนเหมือนกัน ออกเสียงต่างกันหรือ เหมือนกันก็ได้ และมีความหมายต่างกัน เช่น สมาธิ สะ-มา-ทิ หมายถึง การสำ รวมใจให้มั่น สะ-หมาด หมายถึง ท่านั่งขัดสมาธิ เช่น ลาบ ลาภ ลาบ หมายถึง อาหารชนิดหนึ่ง ลาภ หมายถึง สิ่งที่ได้มาโดยไม่ทันคาดคิด คำ ที่มีความหมายเหมือนกัน โดยคำ ศัพท์หนึ่งคำ สามารถมีได้ หลายความหมาย แต่ต่างกันที่การเขียน และการออกเสียง เช่น ท้องฟ้า เวหา อัมพร นภาลัย นภา ทิฆัมพร 2

ทินกร ประภากร ทิวากร ตะวัน อโณทัย สุริยะ สุริยา ภาสกร โสม กัษษากร เดือน ศศิ ศศิธร รัชนีกร นิศากร บุหลัน แข ธารา อรรณพ คงคา นที สาคร ชลาลัย ชลาศัย สินธุ์ หรรณพ ชลธาร ชลธี ดวงอาทิทิ ทิ ต ทิ ตย์ย์ ย์ ดวงจัจั จั นจั นทร์ร์ ร์ แม่ ม่ ม่ น้ำ 3

มิต มัจฉา วารีชาติ อัมพุชา มีน มีนา มัสยา ปุถุโลม กรุง นครา ธานินท์ ราชธานี นครินทร์ นคเรศ บุรินทร์ บุรินทร์ บุรี นคร มรรตย บุรุษ มนุษย์ นร มานพ ชน ปลา เมือง คน 4

กูน บุตร ปรัตยา ตุนุช โอรส เอารส ทุหิตา บุตรี สุดา ธิดา ธิตา นงเยาว์ ยุวดี ดรุณี อรไท ดวงสมร นงคราญ นงพะงา บังอร สตรี กานดา สายสมร กันยา ลูลู ลู ก ลู กชาย ลูลู ลู ก ลู กสาว ผู้ผู้ผู้หผู้ ญิญิ ญิ งญิ ง 5

ทวิชาชาติ ทวิช บุหรง ทิชากร สกุณี สกุณา วิหค ปักษี ปักษา ไอยรา หัสดี สาร คชา กุญชร คช กรี ดำ ริ คชินทร์ คชาธร หัตถี คเชนทร์ หัสดินทร์ อัศวะ พาชี สินธพ อาชาชัย แสะ อัศว ดุรงค์ มโนทัย อาชา ช้าง นก ม้า 6

สีห์ ราชสีห์ ไกรสีห์ ไกรสร นฤเคนทร์ สีหราช พระพาย มารุต วาโย ฤดี ฤทัย หฤทัย กมล มโน มน ดวงหทัย ดวงใจ ดวงแด สิงโต ลม ใจ 7

มาลี สุมาลี บุษา บุปผา ผกามาศ บุหงา บุษบง บุษบัน ผกา บุปผชาติ สุคันธชาติ มาลา อัคคี อัคนี กูณฑ์ ปราพก เพลิง เดช วิลาวัณย์ โสภณ พะงา งาม รุจิเรข ไฉไล ดอกไม้ม้ ม้ม้ ไฟ สวย 8

นภาลัย อัมพร เวหา โพยม นภ ทิฆัมพร นภดล นภา คคนานต์ คคนางค์ ราพณ์ ยักษา อสูร อสุรา กุมภัณฑ์ รามสูร ราพณาสูร รากษส ยักษิณี ยักษี ชมพูนุท สุพรรณ สุวรรณ กนก กาณจน์ กาณจน์ กาญจนา มาศ เหม ทอง ยักษ์ ษ์ ท้ท้ ท้ อ ท้ องฟ้ฟ้ ฟ้ า ฟ้ า 9

หิรัญ รัชฎา ปทุมา อุทุมพร สาโรช อุบล บงกช รัชตะ ปรัก นิโลตบล ปทุม สัตบรรณ ปัทมา บุษกร สัตตบงกช บุณฑริก จงกล ปฐพี ปฐวี ปัถพี พสุธาดล พิภพ ภูวดล โลกธาตุ ด้าว ธาษตรี พสุธา ภพ หล้า ธราดล ธรณี เงิน ดอกบับั บั วบั ว แผ่ผ่ ผ่ น ผ่ นดิดิดินดิ 10

ขาล พยัคฆ์ พยัคฆา ศารทูล พาฬ มหิงสา คาวี พฤษภ อสุภ ฉลู มหิงส์ กาสร พนาดร พนาลี หนาวัน ชัฏ พนัส พนา อรัญญิก พงพนา พงพี ไพรวัน พงไพร ไพรสัณฑ์ เสือ วัว ป่ ป่ ป่ า 11

คีรี ศิขริน ภูผา ศิงขร บรรพต สิงขร ไศร ภู มหิงสา กาสร กระบือ พานรินทร์ วอก วานร กระบี่ พานร กบิล กบินทร์ วานรินทร์ ภูเขา ลิง ควาย 12

ภูบดินทร์ ภูมินทร์ ราเชนทร์ ราชา กษัตริย์ จอมราช ธเรศ ธราธิบดี ธราธิป นโรดม นริทนร์ นฤเบศน์ นฤบดี บดินทร์ นฤปัตนี มเหสี ราชณี เนา นาเวศ นาวา นาวี ยวนยาด สะเภา ดารณี เภตรา พระเจ้จ้ จ้ า จ้ าแผ่ผ่ ผ่ น ผ่ นดิดิดินดิ ราชิชิ ชิ นีชิ นี นีนี เรือ 13

ไตรทศาลัย ศิวโลก สรวง สุขวดี สุคติสุราลัย เทวโลก ไตรทิพย์ ไคลคลา นวย ยุรยาตร ลีลา เยื้องย่าง วัจนา วาจา วจี วัจนะ พจนา พากย์ ถ้อย สวรรค์ค์ ค์ กริริริยริาแสดงการเคลื่ลื่ ลื่ อลื่ อนไหว คำ พูด 14

ทรามสงวน ทรามสวาท สมร รณ ยุทธ์ ยุทธนา ยุทธนาวี สงคราม นางอัอั อั นอั นเป็ป็ป็ นป็ นที่ที่ ที่ รั ที่ รั รั กรั ก ยาวมาลย์ ขวัญตา 15