ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียิ่งเสมอ

ศาสนบญั ญัติ ( อัล-ฟิ ก)

เร่ือง..ขัน้ ตอนการละหมาดใน
อสิ ลาม

ด้วยพระนามของอลั ลอฮฺ ผู้ทรงเมตตา ปรานียงิ่ เสมอ

อลั ลอฮฺไดบ้ ญั ญตั ิหา้ เวลาละหมาดในหน่ึงวนั และหน่ึงคืนสาหรับมุสลิมและมุสลิมะฮฺทุกคน นนั่ คืออซั -
ซุฮรฺ อลั -อศั รฺ อลั -มฆั ริบฺ อลั -อิชาอ์ และอลั -ฟัจญร์ ฺ
สาหรับผทู้ ่ีจะละหมาดใหอ้ าบน้าละหมาดก่อน แลว้ ยนื หนั หนา้ ไปทางกิบละฮฺ ใหใ้ กลก้ บั สุตเราะฮฺ(ท่ีก้นั
ดา้ นหนา้ คนละหมาด)ซ่ึงใหเ้ วน้ ระยะห่างระหวา่ งผลู้ ะหมาดกบั สุตเราะฮฺน้นั ประมาณสามศอก และห่าง
ระหวา่ งจุดสุญูดกบั สุตเราะฮฺประมาณพอใหแ้ พะตวั หน่ึงผา่ นได้ โดยอยา่ ปล่อยใหส้ ่ิงใดสิ่งหน่ึงผา่ นช่วง
ระหวา่ งผลู้ ะหมาดกบั สุตเราะฮฺเป็นอนั ขาด หากผใู้ ดเดินผา่ นระหวา่ งผลู้ ะหมาดกบั สุตเราะฮฺจะถือวา่ เขามี
บาป
มีรายงานจากอบี ญุฮยั มฺ เราะฎิยลั ลอฮุอนั ฮุ ไดก้ ล่าววา่ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ (ศ็อลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั )
กล่าววา่
« ‫ َلَ َكا َنَ أَ َْن يَـقِ ََف أَ ْربَـ ِعي ََن َخ ْيرَا لَـهَُ ِم ْنَ أَ َْن يَـ ُمرَ بَ ْي ََن‬،‫لَ َْو يَـ ْعلَـ ُمَ ال َما َر بَ ْي َنَ يَ َد ِيَ ال ُم َصلِّي َما َذا َعلَ ْيـ ِه‬
َ‫»يَ َد ْيـ ِه‬
ความวา่ “หากผทู้ ่ีชอบเดินผา่ นระหวา่ งผลู้ ะหมาดกบั สุตเราะฮฺรู้วา่ มนั มีโทษอยา่ งไร เขายอ่ มตดั สินใจหยุดไม่
ยอมเดินผา่ นผลู้ ะหมาด แมจ้ ะตอ้ งรอนานถึงสี่สิบ (อาจเป็ นนาที ชวั่ โมง วนั เดือน ปี ) ดีกวา่ การตดั สินใจเดิน
ผา่ นผลู้ ะหมาด” (มุตตะฟะกนุ อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 510 และมุสลิม เลขที่ : 507)

เริ่มตกั บีรฺ
ใหผ้ ทู้ ่ีจะละหมาดต้งั เจตนาในใจของเขาวา่ จะทาการละหมาด แลว้ ตกั บีรฺดว้ ยการกล่าววา่ อลั ลอฮุ อกั บรั ฺ ( ‫الله‬
‫ )أكبر‬และยกมือท้งั สองขา้ ง ซ่ึงบางคร้ังใหย้ กพร้อมๆ กบั คากล่าวตกั บีรฺ แตบ่ างคร้ังใหย้ กหลงั จากน้นั หรือ
ก่อนหนา้ น้นั ได้ โดยใหย้ กในสภาพที่แบมือ ฝ่ ามือหนั เขา้ หากิบละฮฺและใหย้ กท้งั สองจนถึงระดบั บา่ หรือ
บางคร้ังใหย้ กจนถึงระดบั ต่ิงหูท้งั สอง บางคร้ังใชล้ กั ษณะน้ีบา้ ง บางคร้ังใชล้ กั ษณะน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพ่ือรักษาไว้
ซ่ึงสุนนะฮฺในทุกลกั ษณะที่ไดบ้ ญั ญตั ิมา
หลงั จากน้นั ใหเ้ อามือขวาวางบนหลงั มือ หรือขอ้ มือ หรือแขนดา้ นซา้ ย โดยเอามือท้งั สองทาบบนหนา้ อก
และบางคร้ังใหเ้ อามือขวากามือซา้ ยโดยเอามือท้งั สองวางบนหนา้ อกเช่นกนั และบางคร้ังใหเ้ อามือขวาวาง
บนแขนซา้ ยโดยไมไ่ ดก้ า และใหส้ ายตาจอ้ งไปท่ีจุดสุญูด

ดุอาอ์อสิ ติฟตาหฺ
หลงั จากน้นั ใหอ้ า่ นดุอาออ์ ิสติฟตาหฺดว้ ยดุอาอแ์ ละบทซิกิรท่ีไดร้ ับรายงานมาจากทา่ นนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะ
ลยั ฮิวะสัลลมั ) ดงั ตอ่ ไปน้ี

1. ใหด้ ุอาอว์ า่

« ‫ اللهُـَم نَقِّ ِني ِم ْنَ َخ َطايَا َيَ َك َما‬،‫اللهُـمَ بَا ِع َْد بَ ْينِ َْي َوبَ ْي ََن َخ َطايَا َيَ َك َما بَا َع ْد َتَ بَ ْي َنَ ال َم ْش ِر ِقَ َوال َم ْغ ِر ِب‬
َ‫ اللهُـَم ا ْغ ِس ْلني ِم ْنَ َخ َطايَا َيَ بِالث ْلـ َِج َوال َما َِء َوالبَ َر ِد‬،‫»يُنَقى الث ْو َُب ال َأ ْب َي َُض من الدنَ ِس‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมะ บาอิด บัยนี วะ บยั นะ เคาะฏอยายา กะมา บาอัดตะ บัยนัล มชั ริกิ วัล มฆั ริบ, อัลลอฮุม
มะ นกั กินี มินลั เคาะฏอยาpk กะมา ยนุ ักกอ็ ษ เษาบลุ อับยะฎุ มินัดดะนัส, อัลลอฮุมมัฆสิลนี มิน เคาะฏอยา
ยา บิษ ษลั ญิ วลั มาอิ วลั บะร็อด
ความหมาย “โอ้ อลั ลอฮฺขอทรงแยกระหวา่ งขา้ พระองคแ์ ละบาปของขา้ พระองคใ์ หห้ ่าง เหมือนที่ทรงแยกทิศ
ตะวนั ออกและทิศตะวนั ตก ขอทรงชาระขา้ พระองคใ์ หบ้ ริสุทธ์ิจากความผดิ ของขา้ พระองคเ์ หมือนผา้ ขาวท่ี
ถูกชาระจนบริสุทธ์ิจากความสกปรก ขอพระองคท์ รงลา้ งขา้ พระองคจ์ ากความผิดท้งั หลายของขา้ พระองค์
ดว้ ยหิมะ น้า และลูกเห็บ” (มุตตะฟะกนุ อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขที่ : 744 และมุสลิม เลขท่ี :
598)

1. ใหด้ ุอาอว์ า่

«َ‫ َولا إلَـهََ َغ ْي ُر َك‬،‫ َوت َعالَى َجد َك‬،‫ َوتَـبَا َر ََك ا ْس ُم َك‬،‫» ُس ْبـ َحانَ َكَ اللهُـَم َوبِـ َحـ ْم ِد َك‬
คาอา่ น สุบหานะกัลลอฮุมมะ วะบิหัมดิกา วะตะบาเราะกสั มกุ ะ วะตะอาลาญดั ดกุ ะ วะลาอิลาฮะฆัยรุก
ความวา่ “มหาบริสุทธ์ยงิ่ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา เราขอสรรเสริญพระองค์ จาเริญยงิ่ แลว้ พระนามของพระองค์
สูงส่งยง่ิ แลว้ บารมีของพระองค์ และไมม่ ีพระเจา้ อ่ืนใดนอกจากพระองค”์ (เป็นหะดีษหะสันที่บนั ทึกโดยอบู
ดาวดู หมายเลข 775 และอตั -ติรมิซียห์ มายเลข 242 ดู อลั -อิรฺวาอ์ 341)

1. ใหด้ ุอาอว์ า่

« ،‫ َعالِـ َمَ ال َغ ْي ِبَ َوالشهَا َد ِة‬،‫ فَا ِط ََر الس َما َوا َِت َوالأَ ْر ِض‬،‫اللهُـمَ َر َب ِج ْب َرائِي ََل َو ِمي َكائِي َلَ َوإ ْس َرافِي َل‬
َ‫ إن َك‬،‫ ا ْه ِد ِني لِـ َما ا ْختُلِ ََف فِ ْيـ َِه ِم ََن ال َح َِّق بِإ ْذنِ َك‬،‫أَ ْن َتَ تَـ ْح ُك ُمَ َب ْي ََن ِعبَا ِد َكَ فِ ْيـ َما َكانُوا فِي ِهَ يَـ ْختَلِفُو َن‬
َ‫»تَـ ْه ِدي َم َْن تَ َشا َُء إلَى ِص َراطَ ُم ْستَقِيم‬
คาอา่ น อลั ลอฮุมมะ ร็อบบะ ญิบรีล วะ มีกาอีล วะ อิสรอฟี ล, ฟาฏิร็อส สะมาวาติ วลั อรั ฎิ, อาลิมลั ฆอ็ ยบิ วชั
ชะฮาดะฮฺ, อนั ตะ ตะห์กมุ ุ บยั นะ อิบาดิกะ ฟี มา กานู ฟี ฮิ ยคั ตะลิฟนู , อิฮดินี ลิมคั ตุลิฟะฟี ฮิ มินลั ฮกั กิ บิอิซ
นิก, อินนะกะ ตะฮฺดี มนั ตะชาอุ อิลา ศิรอฏิม มุสตะกีม”
ความหมาย “โอ้ อลั ลอฮฺ พระผอู้ ภิบาลแห่งญิบรีล มิกาอีล และอิสรอฟี ล ผทู้ รงสร้างช้นั ฟ้ าและแผน่ ดิน ผทู้ รง
รอบรู้ส่ิงที่เร้นลบั และเปิ ดเผย พระองคค์ ือผตู้ ดั สินระหวา่ งบา่ วท้งั หลายของพระองคใ์ นเร่ืองท่ีพวกเขาขดั แยง้
กนั ขอทรงช้ีทางขา้ พระองคส์ ู่ความถูกตอ้ งในเรื่องท่ีมีการขดั แยง้ น้นั ดว้ ยการอนุญาตแห่งพระองคด์ ว้ ยเถิด
แทจ้ ริง พระองคท์ รงช้ีทางผทู้ ี่ทรงประสงคส์ ู่ทางอนั เที่ยงตรง” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 770)

1. ใหด้ ุอาอว์ า่

«‫ َو ُس ْبـ َحا َنَ الله بُ ْك َرةَ َوأَ ِصي َل‬،‫ َوال َحـ ْم َُد لله َكثِيرا‬،‫»الله أَ ْك َب َُر َكَبِيرا‬
คาอ่าน อัลลอฮุ อักบะรุ กะบีรอ, วลั หัมดุลิลลาฮิ กะษีรอ, วะ สุบหานัลลอฮิ บุกเราะตนั วะ อะศีลา
ความหมาย “อลั ลอฮฺผทู้ รงยงิ่ ใหญ่ที่สุด มวลการสรรเสริญอนั มากมายเป็นสิทธิแห่งพระองค์ และทรง
บริสุทธ์ิยง่ิ ท้งั ในยามเชา้ และยามเยน็ ” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข(601)

1. ใหด้ ุอาอว์ า่
«‫»ال َحـ ْم َُد لله َحـ ْمدَا َكثِيرَا طَيبَا ُمبَا َركَا فِ ْيـه‬
คาอา่ น อัลหัมดุลิลลาฮิ หัมดัน กะษีร็อน ฏ็อยยิบัน มบุ าเราะกนั ฟี ฮฺ
ความหมาย “ขอสรรเสริญอลั ลอฮฺ ดว้ ยการสรรเสริญที่มากมาย ดียงิ่ และประเสริฐยงิ่ ” (บนั ทึกโดยมุสลิม
หมายเลข 600)

บางคร้ังใชด้ ุอาอน์ ้ีบา้ ง บางคร้ังใชด้ ุอาอน์ ้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพ่ือรักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺในทุกสานวนท่ีไดบ้ ญั ญตั ิมา

อ่านฟาติหะฮฺและสูเราะฮฺ
หลงั จากน้นั ใหก้ ล่าวคอ่ ยๆ วา่
‫أعوذ بالله من الشيطان الرجيم‬
คาอา่ น อะอูซุบิลลาฮิ มินัช ชัยฏอนิร เราะญีม
ความหมาย “ขา้ ขอความคุม้ ครองต่ออลั ลอฮฺ จากชยั ฏอน ผถู้ ูกสาปแช่ง”

หรือกล่าววา่
«َ‫ َونَ ْف ِخ ِهَ َونَ ْفثِ ِه‬،‫»أَ ُع ْو ُذَ بِالله الس ِم ْيـ ِعَ ال َعلِي َِم ِم ََن الش ْيطَا ِنَ الر ِجي َِم ِم َْن َهـ ْم ِز ِه‬
คาอา่ น อะอูซุบิลลาฮิส สะมีอิล อะลีม, มินชั ชัยฏอนิร เราะญีม, มิน ฮัมซิฮี วะ นัฟคิฮี วะ นัฟษิฮฺ
ความหมาย “ขา้ ขอความคุม้ ครองตอ่ พระองคผ์ ทู้ รงไดย้ นิ และรอบรู้ยง่ิ จากชยั ฏอนผถู้ ูกสาปแช่ง จากจาก
กระซิบของมนั การพน่ และเป่ ามนตร์ของมนั ”
(เป็นหะดีษหะสันที่บนั ทึกโดยอบู ดาวดู หมายเลข 775 และ อตั -ติรมิซีย์ หมายเลข 242 ดู อลั -อิรวาอ์ 341)

หลงั จากน้นั ใหก้ ล่าวค่อยๆ วา่
«‫»بِ ْس ِمَ الله الر ْحـم ِنَ الر ِح ْيـ َِم‬
คาอ่าน บิสมิลลาฮิร เราะห์มานิร เราะหีม

ความหมาย “ดว้ ยพระนามของอลั ลอฮฺผทู้ รงเมตตาปรานียงิ่ เสมอ”

(มุตตะฟะกุน อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 743 และมุสลิม เลขท่ี : 399)

หลงั จากน้นั ใหอ้ า่ นสูเราะฮฺ อลั -ฟาติหะฮฺ โดยหยดุ วะกฟั ในทุกๆ การเริ่มตน้ ของอายะฮฺ และไมถ่ ือวา่ เป็นการ
ละหมาดสาหรับคนท่ีไม่อ่านฟาติหะฮฺในละหมาด ฉะน้นั วาญิบใหอ้ า่ นฟาติหะฮฺค่อยๆ ในทุกร็อกอะฮฺของ
การละหมาด นอกจากในกรณีการละหมาดหรือร็อกอะฮฺที่อิมามตอ้ งอ่านเสียงดงั จึงตอ้ งเงียบเพือ่ สดบั ฟังการ
อ่านของอิมาม

หลงั จากเสร็จสิ้นจากการอา่ นฟาติหะฮฺแลว้ ใหก้ ล่าววา่ อามีน (‫ )آمين‬ท้งั อิมาม มะอม์ มู หรือผทู้ ี่ละหมาดคน
เดียว ท้งั น้ีใหก้ ล่าวโดยลากเสียง และออกเสียงใหด้ งั พร้อมๆ กนั ท้งั อิมามและมะอม์ ูมสาหรับการละหมาดท่ีอิ
มามตอ้ งอ่านเสียงดงั

มีรายงานจากทา่ นอบู ฮุร็อยเราะฮฺ (เราะฎิยลั ลอฮุอนั ฮุ) ทา่ นนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั ) ไดก้ ล่าววา่
«َ‫»إ َذا أَم ََن الإ َما َُم فَأَ ِّمنُوا فَإنهَُ َم ْنَ َوافَ َقَ تَأْ ِم ْينُـهَُ تَأْ ِمي ََن ال َملئِ َك ِةَ ُغ ِف ََر لَـ َهُ َما َتَقَد ََم ِم ْنَ َذ ْنبِـ ِه‬
َ‫ «آ ِمي َن‬:‫ وكان رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‬:‫»قال ابن شهاب‬
ความวา่ “ เม่ืออิมามกล่าววา่ อามีน พวกทา่ นก็จงกล่าววา่ อามีน เพราะวา่ ผใู้ ดท่ีกล่าวอามีนพร้อมๆ กบั การ
กล่าวอามีนของมลาอิกะฮฺ เขาจะไดร้ ับอภยั โทษจากความผดิ ที่ผา่ นมา” (มุตตะฟะกุน อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึก
ในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 780 และมุสลิม เลขที่ : 410)

ท่านอิบนุ ชิฮาบไดก้ ล่าววา่ “ทา่ นเราะสูลุลลอฮฺไดก้ ล่าววา่ อามีน”

หลงั จากอ่านฟาติหะฮฺแลว้ ใหอ้ ่านสูเราะฮฺหรือส่วนหน่ึงจากสูเราะฮฺท่ีง่ายๆ จากอลั กรุ อาน ในทุกๆ สอง
ร็อกอะฮฺแรกของการละหมาดซ่ึงบางคร้ังใหอ้ ่านยาวและบางคร้ังใหอ้ า่ นส้ัน เช่น ในกรณีที่อยใู่ นการเดินทาง
เป็นหวดั ป่ วย หรือเดก็ ร้องไห้ โดยปกติแลว้ ในร็อกอะฮฺหน่ึงๆ ใหอ้ า่ นสูเราะฮฺใหจ้ บสมบรู ณ์ แต่บางคร้ังสู
เราะฮฺหน่ึงใหแ้ บ่งเป็นสองร็อกอะฮฺ และบางคร้ังใหอ้ า่ นซ้าสูเราะฮฺเดียวกนั ในสูเราะฮฺที่สอง และมีบางคร้ัง
อ่านรวมสองสูเราะฮฺหรือหลายสูเราะฮฺในสูเราะฮฺเดียว ท้งั น้ีใหอ้ า่ นแบบชา้ ๆ ดว้ ยถอ้ ยคาที่ชดั เจน(ตรั ฺตีล)และ
ดว้ ยน้าเสียงที่ไพเราะ

ใหอ้ ่านเสียงดงั ในละหมาดศุบหฺ สองร็อกอะฮฺแรกของละหมาดมฆั ริบและอิชาอ์ และใหอ้ ่านค่อยในละหมาด
ซุฮรฺ อศั รฺ ในร็อกอะฮฺท่ีสามของละหมาดมฆั ริบและสองร็อกอะฮฺหลงั ของละหมาดอิชาอ์ ใหอ้ า่ นโดยหยดุ
(วะกฟั )ในทุกๆ การเร่ิมตน้ ของอายะฮฺ

แบบอย่างจากสุนนะฮฺในการอ่านสูเราะฮฺในการละหมาดท้ังห้า

1. การละหมาดฟัจญร์ ฺ(ศุบหฺ) ในร็อกอะฮฺแรกไดอ้ ่านหลงั จากอา่ นฟาติหะฮฺ ดว้ ยสูเราะฮฺ ฏิวาล อลั -มุฟัศศอ็ ล
(อลั -มุฟัศศอ็ ล ขนาดยาว) เช่นสูเราะฮฺ กอฟฺ เป็นตน้ แตบ่ างคร้ังก็อ่าน ดว้ ยสูเราะฮฺปานกลาง (เอาสาฏ อลั -มุ
ฟัศศอ็ ล) หรือส้นั ๆ (กิศอรฺ อลั -มุฟัศศอ็ ล) เช่น สูเราะฮฺ อตั -ตกั วรี ฺ และ สูเราะฮฺ อซั -ซลั ซะละฮฺ เป็นตน้ และ
บางคร้ังอ่านสูเราะฮฺที่ยาวกวา่ ท่ีกล่าวมา ซ่ึงใหอ้ า่ นยาวในร็อกอะฮฺแรกและใหส้ ้ันลงในร็อกอะฮฺท่ีสอง หาก
ละหมาดฟัจรฺในวนั ศุกร์ใหอ้ า่ น สูเราะฮฺ อสั -สจั ญด์ ะฮฺ ในร็อกอะฮฺแรก และร็อกอะฮฺที่สองใหอ้ ่านสูเราะฮฺ
อลั -อินซาน

2. การละหมาดซุฮรฺ ในสองร็อกอะฮฺแรกหลงั จากฟาติหะฮฺใหอ้ า่ นสูเราะฮฺทุกๆ ร็อกอะฮฺ โดยร็อกอะฮฺแรกให้
อ่านสูเราะฮฺยาวๆ และร็อกอะฮฺท่ีสองใหอ้ า่ นสูเราะฮฺท่ีส้ันกวา่ ร็อกอะฮฺแรก ใหอ้ า่ นในทุกๆ ร็อกอะฮฺ
ประมาณ 30 อายะฮฺ บางคร้ังใหอ้ ่านสูเราะฮฺยาว และบางคร้ังใหอ้ ่านสูเราะฮฺส้นั และใหอ้ า่ นฟาติหะฮฺในสอง
ร็อกอะฮฺหลงั ทุกคร้ัง และบางคร้ังอิมามก็อาจจะอา่ นเสียงดงั ใหม้ ะอม์ ูมไดย้ นิ ดว้ ยกไ็ ด้

3. การละหมาดอศั รฺ ในสองร็อกอะฮฺแรกหลงั จากฟาติหะฮฺใหอ้ า่ นสูเราะฮฺทุกๆ ร็อกอะฮฺ โดยร็อกอะฮฺแรกให้
อา่ นสูเราะฮฺยาวๆ และร็อกอะฮฺท่ีสองใหอ้ า่ นสูเราะฮฺท่ีส้นั กวา่ ร็อกอะฮฺแรก ใหอ้ ่านในทุกๆ ร็อกอะฮฺ
ประมาณ 15 อายะฮฺ และใหอ้ า่ นฟาติหะฮฺในสองร็อกอะฮฺหลงั และบางคร้ังอิมามอาจจะอ่านอายะฮฺเสียงดงั
ใหม้ ะอม์ ูมไดย้ นิ ดว้ ยกไ็ ด้

4. การละหมาดมฆั ฺริบ บางคร้ังใหอ้ า่ นหลงั จากอ่านฟาติหะฮฺ ดว้ ยสูเราะฮฺส้ันๆ (กิศอรฺ อลั -มุฟัศศอ็ ล) แต่
บางคร้ังกไ็ ดอ้ ่านสูเราะฮฺยาวๆ (ฏิวาล อลั -มุฟัศศอ็ ล) หรือสูเราะฮฺปานกลาง(เอาสาฏ อลั -มุฟัศศอ็ ล) ซ่ึง
บางคร้ังในสองร็อกอะฮฺแรกใหอ้ ่านสูเราะฮฺ อลั -อะอฺรอฟ และบางคร้ังในสองร็อกอะฮฺแรกใหอ้ ่านสู
เราะฮฺอลั -อนั ฟาล ส่วนร็อกอะฮฺท่ีสามใหอ้ ่านเพยี งสูเราะฮฺ อลั -ฟาติหะฮฺเพยี งสูเราะฮฺเดียว

5. การละหมาดอิชาอ์ ในสองร็อกอะฮฺแรกหลงั จากฟาติหะฮฺใหอ้ า่ นสูเราะฮฺมุฟัศศอ็ ลท่ีมีความยาวปานกลาง
(เอาสาฏ อลั -มุฟัศศอ็ ล)

อลั -มุฟัศศอ็ ล เร่ิมนบั ต้งั แตส่ ูเราะฮฺกอฟ จนจบอลั กุรอาน กล่าวคือ อลั -มุฟัศศอ็ ล ขนาดยาว (ฏิวาล อลั -มุ
ฟัศศอ็ ล) เริ่มจากสูเราะฮฺกอฟ จนถึงสูเราะฮฺอมั มา และสูเราะฮฺอลั -มุฟัศศอ็ ล ขนาดปานกลาง (เอาสาฏ อลั -มุ
ฟัศศอ็ ล) เร่ิมจาก สูเราะฮฺอมั มา จนถึงสูเราะฮฺ อฎั -ฎุหา และสูเราะฮฺ อลั -มุฟัศศ็อลขนาดส้นั (กิศอรฺ อลั -มุ
ฟัศศอ็ ล)เร่ิมจาก สูเราะฮฺ อฎั -ฎุหา จนถึงสูเราะฮฺ อนั -นาส ซ่ึงรวมๆ แลว้ มีประมาณสี่ญุซอก์ วา่ ๆ

การรุกอู ฺ
หลงั เสร็จสิ้นจากการอา่ นอลั กรุ อานแลว้ ใหห้ ยดุ พกั ชวั่ ครู่หน่ึงแลว้ ยกมือท้งั สองจนถึงระดบั บา่ หรือระดบั ต่ิง
หูท้งั สอง พร้อมๆ กบั กล่าววา่ อลั ลอฮุ อกั บรั ฺ แลว้ จึงรุกอู ฺ โดยวางมือท้งั สองต้งั บนหวั เข่าเสมือนจบั กาไว้ กาง
แตล่ ะนิ้วออก ใหข้ อ้ ศอกแยกห่างจากลาตวั ใหแ้ ผน่ หลงั ราบมีระดบั เสมอกนั ศรีษะอยใู่ นระดบั เดียวกบั หลงั
ใหส้ งบนิ่งในรุกอู ฺ ใหแ้ สดงถึงความรู้สึกในความยงิ่ ใหญ่ของอลั ลอฮฺ

บทดุอาอ์ในรุกูอฺ
หลงั จากน้นั ใหก้ ล่าวในขณะรุกอู ฺดว้ ยดุอาอแ์ ละบทซิกิรที่ไดร้ ับรายงานมาจากท่านนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิ
วะสัลลมั ) ดงั ต่อไปน้ี

1. ใหก้ ล่าววา่

«‫» ُس ْبـ َحا ََن َربِّ َيَ ال َع ِظي َِم‬
คาอา่ น สุบหานะ ร็อบบิยลั อะซีม
ความหมาย “มหาบริสุทธ์ิเถิดพระผอู้ ภิบาลผยู้ ง่ิ ใหญ่แห่งขา้ พระองค”์ (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 772)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
«‫» ُس ْبـ َحانَ ََك اللهُـَم َربنَا َوبِـ َحـ ْم ِد ََك اللهُـمَ ا ْغفِ َْر لي‬
คาอ่าน สุบหานะกัลลอฮุมมะ ร็อบบะนา วะบิหัมดิกะ อัลลอฮุมมัฆฟิ รฺลี
ความหมาย “มหาบริสุทธ์ิยงิ่ โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา และดว้ ยการสรรเสริญพระองค์ ไดโ้ ปรดประทานอภยั
โทษแก่ขา้ พระองคด์ ว้ ยเถิด” (มุตตะฟะกนุ อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 794 และมุสลิม เลขท่ี :
484)
โดยใหก้ ล่าวมากๆ ท้งั ในรุกอู ฺและในสุญูด

1. หรือใหก้ ล่าววา่

«‫» ُسبوحَ قُدو َس َربَ ال َمل ِئ َك َِة َوالرو َِح‬
คาอ่าน สุบบหู ุน กดุ ดซู ุน ร็อบบลุ มะลาอิกะติ วรั รูหฺ
ความหมาย “ผทู้ รงบริสุทธ์ิยงิ่ ผทู้ รงศกั ดส์ ิทธ์ิยงิ่ พระผอู้ ภิบาลแห่งมลาอิกะฮฺท้งั หลายและมลาอิกะฮฺญิบรีล”
(บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 487)

1. ใหก้ ล่าววา่
« ،‫ َو َع ْظ ِمي‬،‫ َو ُمـ ِّخي‬،‫ َوبَ َص ِري‬،‫ َخ َش َعَ لَ ََك َس ْم ِعي‬،‫ َولَ َكَ أَ ْسلَـ ْم ُت‬،‫ َوبِ ََك آ َم ْن ُت‬،‫اللهُـَم لَ َكَ َر َك ْع ُت‬
‫» َو َع َصبِي‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมะ ละกะ เราะกะอฺตุ, วะบิกะ อามนั ตุ, วะละกะ อัสลัมต,ุ เคาะชะอะ ละกะ ซัมอี, วะ บะเศาะ
รี, วะมคุ คี, วะอัซมี, วะ อะเศาะบี
ความหมาย “โอ้ อลั ลอฮฺ แด่พระองคข์ า้ ไดร้ ุกอู ฺ กบั พระองคข์ า้ ไดศ้ รัทธา แด่พระองคข์ า้ ไดย้ อมสยบมอบตน
หูของขา้ ตาของขา้ สมองของขา้ กระดูกของขา้ และเส้นประสาทของขา้ ไดส้ งบต่อพระองคแ์ ลว้ ” (บนั ทึก
โดยมุสลิม หมายเลข 771)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
«َ‫ َوال َعظَ َم ِة‬،‫ َوال ِك ْب ِريَا ِء‬،‫ َوال َملَ ُكو ِت‬،‫» ُس ْبـ َحا ََن ِذي ال َجبَ ُرو ِت‬
คาอา่ น สุบหานะ ซิล วะบะรูต วลั มะละกูต วลั กิบริยาอ์ วัล อะเซาะมะฮฺ
ความหมาย “ทรงบริสุทธ์ิเถิด พระองคผ์ ทู้ รงยง่ิ ดว้ ยความเกรียงไกร อานาจ ความทะนง และความยงิ่ ใหญ่”
(เป็นหะดีษเศาะฮีหฺที่บนั ทึกโดยอบู ดาวดู หมายเลข 873 และบนั ทึกโดยอนั -นะสาอีย์ หมายเลข 1049)
โดยใหก้ ล่าวท้งั ในรุกอู ฺและในสุญูด

บางคร้ังใชต้ สั บีหฺสานวนน้ีบา้ ง บางคร้ังใชต้ สั บีหฺสานวนน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพื่อรักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺในทุกสานวน
ที่ไดบ้ ญั ญตั ิมา

เงยขนึ้ จากรุกอู ฺ
หลงั จากน้นั ใหเ้ งยข้ึนจากรุกูอฺ จนกระทงั่ ยนื ตรงโดยให้เส้นสาย ขอ้ กระดูกต่างๆ ของร่างกายอยใู่ นสภาพท่ี
เป็นธรรมชาติเดิมของมนั แลว้ ยกมือท้งั สองจนถึงระดบั บา่ หรือระดบั ติ่งหูท้งั สองเหมือนกบั ท่ีผา่ นมา แลว้
ปล่อยมือท้งั สองลงหรือวางบนหนา้ อกดงั ที่กล่าวมา หากเป็นอิมามหรือละหมาดคนเดียวใหก้ ล่าววา่
«‫» َس ِم َعَ الله لِـ َم َْن َحـ ِم َده‬
คาอา่ น สะมิอัลลอฮุ ลิมนั หะมิดะฮฺ
ความหมาย “อลั ลอฮฺทรงไดย้ ินผทู้ ี่สรรเสริญพระองค์” (มุตตะฟะกนุ อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกใน อลั -บุคอรีย์
เลขท่ี : 732 และมุสลิม เลขท่ี : 411)

ดุอาอ์ขณะยนื ตรงเม่ือเงยขึน้ จากรุกูอฺ
ในขณะยนื ตรงอิอฺติดาลใหอ้ ิมาม มะอม์ มู หรือ ผลู้ ะหมาดคนเดียวกล่าวดงั ตอ่ ไปน้ี

1. ใหก้ ล่าววา่
«َ‫» َربنَا َولَ َكَ ال َحـ ْم ُد‬
คาอา่ น ร็อบบะนา วะละกลั หัมด์
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา และสาหรับพระองคน์ ้นั คือการสรรเสริญท้งั หลาย” (มุตตะฟะกนุ อะ
ลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขที่ : 732 และมุสลิม เลขท่ี : 411)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
«‫» َربنَا لَ ََك ال َحـ ْم َُد‬
คาอ่าน ร็อบบะนา ละกัล หัมด์
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา สาหรับพระองคน์ ้นั คือการสรรเสริญท้งั หลาย” (บนั ทึกโดยอลั -บุคอ
รียห์ มายเลข 789)

1. หรือใหก้ ล่าววา่

«َ‫»اللهُـَم ََربنَا لَ َكَ ال َحـ ْم ُد‬
คาอา่ น อัลลอฮุมมะ ร็อบบะนา ละกลั หัมด์
ความหมาย “โอ้ อลั ลอฮฺ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา สาหรับพระองคน์ ้นั คือการสรรเสริญท้งั หลาย” (มุตตะฟะกนุ
อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 796 และมุสลิม เลขท่ี : 407)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
«َ‫»اللهُـمَ َربنَا َولَ َكَ ال َحـ ْم ُد‬
คาอา่ น อัลลอฮุมมะ ร็อบบะนา วะละกัล หัมด์
ความหมาย “โอ้ อลั ลอฮฺ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา และสาหรับพระองคน์ ้นั คือการสรรเสริญท้งั หลาย” (บนั ทึก
โดยอลั -บุคอรียห์ มายเลข 795)

บางคร้ังใชส้ านวนน้ีบา้ ง บางคร้ังใชส้ านวนน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพื่อรักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺในทุกสานวนท่ีไดบ้ ญั ญตั ิมา

บางคร้ังอาจเพิม่ ข้ึนมาอีกวา่
«َ‫» َحـ ْمدا َكثِيراَ َط ّيِباَ ُمبَا َركاَ فِ ْيـ ِه‬
คาอ่าน หัมดัน กะษีร็อน ฏ็อยยิบนั มบุ าเราะกัน ฟี ฮฺ
ความหมาย “ดว้ ยการสรรเสริญที่มากมาย ดียงิ่ และประเสริฐยงิ่ ” คาอ่าน (บนั ทึกโดยอลั -บุคอรียห์ มายเลข
799)

บางคร้ังอาจเพ่มิ ดว้ ยอีกวา่
« ،‫ أَ ْه َلَ الثنَا َِء َوال َمـ ْج ِد‬،‫ َو ِم ْل َُء َما ِش ْئ ََت ِم ْنَ َش ْي َء بَـ ْع ُد‬،‫ َو ِم ْل ُءَ الأَ ْرض َو َما َب ْينَـهُـ َما‬،‫ِم ْل َُء الس َما َوا ِت‬
‫ َولا يَ ْن َف ُعَ َذَا ال َج َِّد ِم ْن ََك ال َجَد‬،‫ َولا ُم ْع ِط َيَ لِـ َما َمنَ ْع َت‬،‫»لا َمانِ َعَ لِـ َما أَ ْع َط ْي َت‬
คาอา่ น มิลอุส สะมาวาต, วะ มิลอุล อัรฎ์, วะ มาบยั นะฮุมา, วะ มิลอุ มา ชิอ์ตะ มินชัยอิน บะอฺดุ, อะฮฺลัษ ษะ
นาอิ วลั มจั ญ์ดฺ, ลา มานิอะ ลิมา อะอฺฏอ็ ยตะ, วะลา มอุ ฺฏิยะ ลิมา มะนะอฺตะ, วะลา ยนั ฟะอุ ซัลญดั ดิ มินกัล
ญดั ดุ

ความหมาย “การสรรเสริญที่เตม็ ฟากฟ้ าและแผน่ ดิน และระหวา่ งท้งั สองน้นั รวมท้งั ทุกส่ิงที่พระองคท์ รง
ประสงคน์ อกจากน้นั โอ้ พระองคผ์ คู้ วรแก่การสรรเสริญและใหเ้ กียรติ ไมม่ ีส่ิงใดก้นั ขวางส่ิงที่พระองค์
ประทานให้ และไมม่ ีสิ่งใดมอบในสิ่งท่ีพระองคก์ ้นั ขวางได้ และความมง่ั มีมิอาจใหป้ ระโยชน์แก่เจา้ ของผมู้ งั่
มีน้นั ณ พระองคไ์ ดเ้ ลย” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 478)

บางคร้ังอาจเพมิ่ ดว้ ยคากล่าววา่
« ،‫ أَ َحقَ َما قَا ََل ال َع ْب ُد‬،‫ أَ ْه ََل الثنَا ِءَ َوال َمـ ْج ِد‬،‫ َو ِم ْل ُءَ َما ِش ْئ َتَ ِم ْنَ َش ْيءَ بَـ ْع ُد‬،‫ِم ْل َُء السماَ َوا ِتَ َوال َأ ْر ِض‬
َ‫ َولا يَ ْنفَ ُعَ َذا ال َج َِّد ِم ْن ََك ال َجد‬،‫ َولا ُم ْع ِط َيَ لِـ َما َمنَ ْع َت‬،‫ اللهُـَم لا َمانِ ََع لِـ َما أَ ْعطَ ْي َت‬،‫» َو ُكلنَا لَ َكَ َعَ ْبد‬
คาอ่าน มิลอุส สะมาวาต, วะ มิลอุล อัรฎ์, วะ มาบยั นะฮุมา, วะ มิลอุ มา ชิอ์ตะ มินชัยอิน บะอฺดุ, อะฮฺลษั ษะ
นาอิ วลั มจั ญ์ดฺ, อะหักกุ มา กอลลั อับดุ, วะกุลลนุ า ละกะ อับดุน, อัลลอฮุมมะ ลา มานิอะ ลิมา อะอฺฏ็อยตะ,
วะลา มอุ ฺฏิยะ ลิมา มะนะอฺตะ, วะลา ยนั ฟะอุ ซัลญดั ดิ มินกัล ญดั ดุ
ความหมาย “การสรรเสริญที่เตม็ ฟากฟ้ าและแผน่ ดิน และระหวา่ งท้งั สองน้นั รวมท้งั ทุกสิ่งท่ีพระองคท์ รง
ประสงคน์ อกจากน้นั โอ้ พระองคผ์ คู้ วรแก่การสรรเสริญและใหเ้ กียรติ สิ่งที่บ่าวคู่ควรจะกล่าวมากท่ีสุด ซ่ึง
พวกเราทุกคนลว้ นเป็นบ่าวของพระองค์ นนั่ คือ โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา ไมม่ ีสิ่งใดก้นั ขวางส่ิงที่พระองค์
ประทานให้ และไมม่ ีสิ่งใดมอบในสิ่งที่พระองคก์ ้นั ขวางได้ และความมงั่ มีมิอาจใหป้ ระโยชน์แก่เจา้ ของผมู้ งั่
มีน้นั ณ พระองคไ์ ดเ้ ลย” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 477)

ตามแบบอยา่ งจากสุนนะฮฺใหย้ นื และสงบนิ่งใหน้ านๆ ในขณะอิอฺติดาล

การสุญูด
หลงั จากน้นั ใหย้ อ่ ตวั ลงสุญูด พลางกล่าวตกั บีรฺ อลั ลอฮุอกั บรั ฺ แลว้ สุญูดดว้ ยอวยั วะท้งั เจ็ด คือ สองมือ สอง
เข่า สองปลายเทา้ และหนา้ ผากรวมถึงจมูก โดยลงสุญูดดว้ ยการเอาฝ่ ามือท้งั สองวางลงก่อนหวั เข่าท้งั สอง
หลงั จากน้นั ตามดว้ ยหนา้ ผากรวมถึงจมกู ยนั ดว้ ยฝ่ ามือท้งั สองโดยแบมือและใหน้ ิ้วชิดกนั และหนั ไปทางกิบ
ละฮฺ ต้งั มือท้งั สองเสมอบ่าหรือบางคร้ังใหเ้ สมอหู
พยายามใหจ้ มกู และหนา้ ผากกระทบพ้ืน ใหย้ กแขนใหห้ ่างจากลาตวั ใหท้ อ้ งห่างจากขาและใหย้ กแขน
รวมท้งั ขอ้ ศอกออกจากพ้ืน

ใหห้ วั เขา่ ท้งั สองและปลายเทา้ ท้งั สองยนั พ้นื โดยให้นิ้วเทา้ ช้ีไปทางกิบละฮฺ ใหเ้ ทา้ ท้งั สองต้งั ชนั และระหวา่ ง
ขาท้งั สองขา้ งใหห้ ่างกนั เช่นเดียวกนั กบั ระหวา่ งขากบั น่อง และใหส้ ารวม สงบน่ิงในขณะสุญูด และใหอ้ า่ น
ดุอาอใ์ หม้ ากๆ แตห่ า้ มอา่ นอลั กุรอานท้งั ในรุกอู ฺและสุญูด

ดุอาอ์ในสุญูด
หลงั จากน้นั ใหก้ ล่าวในขณะสุญูดดว้ ยดุอาและอซั การฺท่ีไดร้ ับรายงานมาจากท่านนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิ
วะสัลลมั ) ดงั ตอ่ ไปน้ี

1. ใหก้ ล่าววา่
«‫» ُس ْبـ َحا َنَ َر ِّب ََي الأَ ْعلَى‬
คาอ่าน สุบหานะ ร็อบบิยลั อะอฺลา
ความวา่ “มหาบริสุทธ์ิยง่ิ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ พระองค์ ผทู้ รงสูงส่งยงิ่ ” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 772)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
«‫» ُس ْبـ َحانَ َكَ اللهُـمَ َربنَا َوبِـ َحـ ْم ِد ََك اللهُـمَ ا ْغفِ َْر لي‬
คาอา่ น สุบหานะกลั ลอฮุมมะ ร็อบบะนา วะบิหัมดิกะ อัลลอฮุมมฆั ฟิ รฺลี
ความหมาย “มหาบริสุทธ์ิยง่ิ โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา และดว้ ยการสรรเสริญพระองค์ ไดโ้ ปรดประทานอภยั
โทษแก่ขา้ พระองคด์ ว้ ยเถิด” (มุตตะฟะกุน อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 794 และมุสลิม เลขที่ :
484)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
«‫» ُسبو َح قُدو َس َر َب ال َملئِ َك ِةَ َوالرو َِح‬
คาอ่าน สุบบูหุน กุดดูซุน ร็อบบลุ มะลาอิกะติ วรั รูหฺ
ความหมาย “ผทู้ รงบริสุทธ์ิยง่ิ ผทู้ รงศกั ดส์ ิทธ์ิยงิ่ พระผอู้ ภิบาลแห่งมลาอิกะฮฺท้งั หลายและมลาอิกะฮฺญิบรีล”
(บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 487)

1. ใหก้ ล่าววา่

« ُ‫ َو َشقَ َس ْم َع َه‬،ُ‫ َس َج ََد َو ْج ِه ََي لِل ِذي َخلَقَهَُ َو َصو َره‬،‫ َولَ َكَ أَ ْسلَـ ْم ُت‬،‫ َوبِ َكَ آ َم ْن ُت‬،‫اللهُـَم لَ َكَ َس َج ْد ُت‬
‫ تَـبَا َر ََك الله أَ ْح َس ُنَ ال َخالِقِي ََن‬،ُ‫» َوبَ َص َره‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมะ ละกะ สะญดั ตุ, วะบิกะ อามนั ตุ, วะละกะ อัสลัมตุ, สะญะดะ วจั ญ์ฮิยะ ลิลละซี เคาะละ
เกาะฮุ วะ เศาวะเราะฮุ, วะ ช๊ักเกาะ สัมอะฮุ วะ บะเศาะเราะฮุ, ตะบาเราะกัลลอฮุ อะห์สะนลุ คอลิกีน
ความหมาย “โอ้ ผอู้ ภิบาลแห่งขา้ ขา้ พระองคไ์ ดก้ ราบสุญูดแด่พระองค์ ไดศ้ รัทธาต่อพระองค์ และไดจ้ านน
ต่อพระองค์ ใบหนา้ ของขา้ ไดก้ ราบแด่ผทู้ ่ีสร้างมนั วาดตกแต่งมนั และสร้างใหม้ ีหูและตากบั มนั ดงั น้นั มหา
ประเสริฐเถิดองคอ์ ลั ลอฮฺผทู้ รงสร้างที่ดียง่ิ ” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 771)

1. หรือใหก้ ล่าววา่

«َُ‫ َو َعلنِيَتَـ َهُ َو ِسره‬،ُ‫ َوأَولَـ َهُ ََو آ ِخ َره‬،ُ‫ ِدق َهُ َو ِجله‬،ُ‫»اللهُـَم ا ْغفِ َْر لِي َذ ْنبِي ُكله‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมฆั ฟิ รฺลี ซันบี กลุ ละฮุ, ดิ๊กเกาะฮู วะ ญิลละฮุ, วะเอาวะละฮู วะ อาคิเราะฮุ, วะ อะลานิยะตะฮู
วะ สิรเราะฮุ
ความหมาย “โอ้ อลั ลอฮฺ ขอทรงอภยั แก่ขา้ พระองคซ์ ่ึงบาปท้งั หลายของขา้ พระองค์ ท้งั ที่เล็กและใหญ่ ท้งั เก่า
และใหม่ ท้งั ที่เปิ ดเผยและซ่อนเร้น” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 483)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
« َ‫ لا أُ ْح ِصي ثَنَاء‬،‫ َوأَ ُعو ُذَ بِ َكَ ِم ْن َك‬،‫ َوبِ ُم َعافَاتِ َكَ ِم ْنَ ُعقُو َبتِ َك‬،‫اللهُـمَ أَ ُعو ُذَ بِ ِر َضا ََك ِم َْن َس َخ ِط َك‬
َ‫ أَ ْن ََت َك َما أَ ْثنَ ْي ََت َع َلى نَ ْف ِس َك‬،‫» َعلَ ْي َك‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมะ อะอูซุบิริฎอกะ มิน สะเคาะฏิก, วะ บิมอุ าฟาติกะ มิน อุกูบะติก, วะอะอูซุบิกะ มินกะ, ลา
อุห์ศี ษะนาอัน อะลยั กะ, อันตะ กะมา อัษนัยตะ อะลา นัฟซิก
ความหมาย “โอ้ ผอู้ ภิบาลแห่งขา้ แทจ้ ริงขา้ พระองคข์ อความคุม้ ครองดว้ ยความโปรดปรานของพระองคจ์ าก
ความโกรธกริ้วของพระองค์ ขอความคุม้ ครองดว้ ยการให้ความปลอดภยั ของพระองคจ์ ากการลงโทษของ

พระองค์ ขอความคุม้ ครองดว้ ยพระองคจ์ ากพระองคเ์ อง ขา้ พระองคม์ ิอาจจะนบั การสดุดีสรรเสริญพระองค์
ได้ พระองคน์ ้นั เป็นเช่นที่พระองคไ์ ดส้ รรเสริญแก่ตวั พระองคเ์ อง” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 486)

1. หรือใหก้ ล่าววา่
«‫» ُس ْبـ َحانَ َكَ َوَبِـ َحـ ْم ِد َكَ لا إلَـهََ إلَا أَ ْن ََت‬
คาอ่าน สุบหานะกะ วะ บิหัมดิกะ ลาอิลาฮะ อิลลา อันตะ
ความหมาย “มหาบริสุทธ์ิยงิ่ เถิดพระองค์ และดว้ ยการสรรเสริญพระองค์ ไม่มีพระเจา้ อ่ืนใดนอกจาก
พระองค”์ (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 485)

บางคร้ังใชส้ านวนน้ีบา้ ง บางคร้ังใชส้ านวนน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพ่อื รักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺและขอดุอาอต์ ามสานวนที่มี
รายงานจากทา่ นนบี (ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั ) ใหม้ ากๆ และควรสุญูดใหน้ านๆ และสารวม สงบน่ิง
ในขณะสุญูด

เงยขนึ้ สุญูด
หลงั จากน้นั ใหเ้ งยข้ึนจากสุญูด พลางกล่าวตกั บีรฺ อลั ลอฮุอกั บรั ฺ แลว้ นงั่ แบบ อิฟติรอช นนั่ คือนงั่ บนเทา้ ซา้ ย
ปลายเทา้ ขวายนั พ้ืน นิ้วเทา้ ช้ีไปยงั กิบละฮฺ วางฝ่ ามือขวาทาบลงบนหนา้ ขาอ่อนหรือหวั เข่าขวา ส่วนฝ่ ามือ
ซา้ ยกว็ างทาบทางซา้ ยเช่นกนั ซ่ึงนิ้วมือท้งั สองแผว่ างบนหนา้ ขาออ่ นหรือหวั เขา่ บางคร้ังนงั่ ในลกั ษณะน้ีบา้ ง
บางคร้ังนงั่ ในลกั ษณะน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพื่อรักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺ
และบางคร้ังอาจนงั่ แบบ อิกอาอ์ คือนงั่ โดยเทา้ ท้งั สองต้งั ชนั ยนั พ้ืนแลว้ นงั่ บนส้นเทา้ และฝ่ าเทา้ ท้งั สองขา้ ง
ใหส้ ารวม สงบน่ิงในขณะนงั่ จนกระทงั่ นงั่ สนิทโดยใหเ้ ส้นสาย ขอ้ กระดูกต่างๆ ของร่างกายอยใู่ นสภาพท่ี
เป็ นธรรมชาติเดิมของมนั

ดุอาอ์ขณะน่ังระหว่างสุญูด
หลงั จากน้นั ใหก้ ล่าวในขณะสุญูดดว้ ยดุอาอแ์ ละซิกิรฺที่ไดร้ ับรายงานมาจากทา่ นนบี(ศ็อลลลั ลอฮุอะลยั ฮิ
วะสลั ลมั ) ดงั ตอ่ ไปน้ี

1. ใหก้ ล่าววา่ d

«‫ َوا ْر ُز ْق ِني‬،‫ َو َعافَنِي‬،‫ َوا ْر َحـ ْمنِي [ َوا ْجبُ ْرنِي] [ َوا ْرفَ ْعنِي] َوا ْه ِد ِني‬،‫ َر ِّبَ( ا ْغفِ ْرَ لِي‬:‫»اللهُـَم )وفي لفظ‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมฆั ฟิ รลี (หรือ ร็อบบิฆฟิ รฺลี) วัรหัมนี, วจั ญ์บุรนี, วรั ฟะอฺนี, วะฮฺดีนี, วะอาฟิ นี, วรั ซุกนี
ความหมาย “โอ้ ผอู้ ภิบาลแห่งขา้ ไดโ้ ปรดประทานอภยั แก่ขา้ พระองค์ เมตตาขา้ พระองค์ ดูแลแกไ้ ขขา้
พระองค์ ยกฐานะขา้ พระองค์ ช้ีนาขา้ พระองค์ ใหค้ วามปลอดภยั แก่ขา้ พระองค์ ประทานปัจจยั ยงั ชีพแก่ขา้
พระองค”์ (เป็นหะดีษหะสนั บนั ทึกโดยอบู ดาวดู หมายเลข 850 และอิบนุ มาญะฮฺ 898)

1. หรือใหก้ ล่าววา่

«‫ َر ِّبَ ا ْغفِ َْر لِي‬،‫» َر َِّب ا ْغفِ َْر لِي‬
คาอา่ น ร็อบบิฆฟิ รลี ร็อบบิฆฟิ รลี
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ ขอทรงอภยั ใหข้ า้ พระองคด์ ว้ ยเถิด โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ ขอทรง
อภยั ใหข้ า้ พระองคด์ ว้ ยเถิด” (เป็นหะดีษเศาะฮีหฺ บนั ทึกโดยอิบนุ มาญะฮฺ 897)

หลงั จากน้นั ใหต้ กั บีรฺ แลว้ ยอ่ ตวั ลงสุญูดคร้ังท่ีสอง พลางกล่าวตกั บีรฺ อลั ลอฮุอกั บรั ฺ แลว้ ปฏิบตั ิเหมือนกบั ที่
ปฏิบตั ิในตกั บีรฺแรกดงั ท่ีกล่าวมาแลว้ หลงั จากน้นั ใหเ้ งยข้ึนจากสุญูดคร้ังที่สอง พลางกล่าวตกั บีรฺ อลั ลอฮุ
อกั บรั ฺ แลว้ นง่ั ใหส้ นิทโดยใหเ้ ส้นสาย ขอ้ กระดูกต่างๆ ของร่างกายอยใู่ นสภาพที่เป็นธรรมชาติเดิมของมนั
การนงั่ น้ีเรียกวา่ (ญลั สะฮฺ อลั -อิสติรอหะฮฺ)ซ่ึงไมม่ ีคาซิกิรฺและดุอาอใ์ นขณะการนงั่ น้ีแต่อยา่ งใด

หลงั จากใหล้ ุกข้ึนยนื เพอ่ื ละหมาดในร็อกอะฮฺที่สองโดยใชม้ ือท้งั สองยนั พ้นื แลว้ ปฏิบตั ิเหมือนกบั ท่ีปฏิบตั ิ
ในร็อกอะฮฺแรกดงั ท่ีกล่าวมาแลว้ ขา้ งตน้ เพียงแตใ่ ชเ้ วลาใหส้ ้ันกวา่ ร็อกอะฮฺแรกและไมม่ ีการกล่าวดุอาออ์ ิส
ติฟตาหฺอีก

การนั่งตะชะฮฺฮุด
หลงั จากน้นั ใหน้ ง่ั เพือ่ อ่าน ตะชะฮฺฮุด คร้ังแรก หลงั จากเสร็จสิ้นร็อกอะฮฺท่ีสอง หากเป็ นการละหมาดท่ีมี
ท้งั หมดสามหรือส่ีร็อกอะฮฺใหน้ งั่ แบบ อิฟติรอช คือนงั่ บนเทา้ ซา้ ย ปลายเทา้ ขวายนั พ้ืน นิ้วเทา้ และฝ่ ามือให้
เหมือนกบั ที่ปฏิบตั ิในการนง่ั ระหวา่ งสองสุญูด เพียงแตใ่ ห้กานิ้วมือขวาทุกนิ้วแลว้ ช้ีนิ้วช้ีไปยงั กิบละฮฺ ใหย้ ก
และกระดิกนิ้วช้ีเพอ่ื ดุอาอ์ หรือ อาจยกนิ้วช้ีโดยไมก่ ระดิก และใหส้ ายตาจอ้ งไปที่นิ้วช้ี ซ่ึงในขณะท่ียกนิ้วช้ี

อยใู่ หเ้ อานิ้วหวั แม่มือขวาไปแนบนิ้วกลาง บางคร้ังก็จรดปลายนิ้วท้งั สองเป็นวงกลม ส่วนฝ่ ามือซา้ ยใหแ้ ผ่
วางไวด้ งั กล่าวมาขา้ งตน้

สานวนตะชะฮฺฮุด
หลงั จากน้นั ใหอ้ า่ นตะชะฮฺฮุดตามสานวนท่ีไดร้ ับรายงานมาจากท่านนบี (ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสลั ลมั )
ดงั ตอ่ ไปน้ี

1. ตะชะฮฺฮุดท่ีรายงานโดยทา่ นอิบนุ มสั อดู (เราะฎิยลั ลอฮุอนั ฮุ) ซ่ึงท่านเราะสูลุลลอฮฺ(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะ
ลยั ฮิวะสลั ลมั ) ไดส้ อนท่านอิบนุมสั อดู ดว้ ยตวั เอง กล่าวคือ

« َ‫ السل ُم‬،ُ‫ السل ُمَ َعلَ ْي َكَ أَيهَا النبِيَ َو َر ْحـ َمةَُ الله َوبَ َر َكاتُـه‬،‫ َوالطيِّبَا ُت‬،‫ َوالصلَ َوا ُت‬،‫الت ِحيا ُتَ لله‬
َُ‫ َوأَ ْشهَ ُدَ أَنَ ُمـ َحـمداَ َع ْب ُدَهُ َو َر ُسولُـه‬،‫ أَ ْشهَ َُد أَ َْن لا إلَـهََ إلَا الله‬،‫ َو َعلَى ِعبَا ِدَ الله الصالِـ ِحي َن‬،‫» َعلَ ْينَا‬
คาอา่ น อัตตะหิยฺยาตุ ลิลลาฮฺ, วศั ฺศอละวาตุ วฏั ฺ ฏอ็ ยยิบาตฺ, อัสลามอุ ะลัยกะ อัยฺยฮุ ัน นะบิยฺยุ วะเราะฮฺมะตลุ ลอ
ฮิ วะบะรอกาตฮุ ฺ, อัสลามอุ ะลยั นา วะอะลา อีบาดิลลาฮิศฺ ศอลิหีน, อัชฮะดุ อัลฺลาอิลาฮะ อิลฺลัลลอฮฺ, วะอัชฮะ
ดุ อันนะมหุ ัมมะดัน อับดฮุ ู วะรอซูลฮุ ฺ
ความหมาย “มวลการสดุดีท้งั หลายมอบแด่อลั ลอฮฺ รวมท้งั การสรรเสริญดว้ ยพรและความดีงามตา่ งๆ ขอ
ความสนั ติสุขจงประสบแด่ท่านโอผ้ เู้ ป็นนบี รวมท้งั เมตตาแห่งอลั ลอฮฺและความประเสริฐท้งั หลายของ
พระองค์ ขอความสันติสุขจงประสบแด่เราและแด่บรรดาบ่าวผทู้ รงคุณธรรมท้งั หลาย ขา้ ขอปฏิญาณวา่ ไมม่ ี
พระเจา้ อื่นใดนอกจากอลั ลอฮฺ และขา้ ขอปฏิญาณวา่ มุหมั มดั น้นั เป็ นบ่าวและศาสนทตู ของพระองค”์
(มุตตะฟะกนุ อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขที่ : 831 และมุสลิม เลขท่ี : 402)

1. หรือตะชะฮฺฮุดท่ีรายงานโดยท่านอิบนุ อบั บาส (เราะฎิยลั ลอฮุอนั ฮุมา) ซ่ึงทา่ นเราะสูลุลลอฮฺ
(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสลั ลมั ) ไดส้ อนท่านอิบนุ อบั บาสดว้ ยตวั เอง กล่าวคือ

« َ‫ السل ُم‬،ُ‫ السل ُمَ َعلَ ْي َكَ أَيهَا النبِ َي َو َر ْحـ َمةَُ الله َوبَ َر َكاتُـه‬،‫الت ِحيا ُتَ ال ُمبَا َر َكا َُت الصلَ َوا َُت الطيِّبَا ُتَ لله‬
‫ َوأَ ْشهَ ُدَ أَنَ ُمـ َحـمداَ َر ُسو َُل الله‬،‫ أَ ْشهَ ُدَ أَ َْن لا إلَـ َهَ إلَا الله‬،‫» َعلَ ْينَا َو َعلَى ِعبَا ِدَ الله الصالِـ ِحي َن‬
คาอ่าน อัตตะหิยฺยาตลุ มบุ าเราะกาตศุ เศาะลาวาตตุ ฏ็อยยิบาตุ ลิลลาฮฺ, อัสลามอุ ะลัยกะ อัยฺยฮุ ัน นะบิยฺยุ วะ
เราะฮฺมะตลุ ลอฮิ วะบะรอกาตฮุ ฺ, อัสลามอุ ะลัยนา วะอะลา อีบาดิลลาฮิศฺ ศอลิหีน, อัชฮะดุ อัลฺลาอิลาฮะ
อิลฺลลั ลอฮฺ, วะอัชฮะดุ อันนะมหุ ัมมะดัน เราะสูลลุ ลอฮฺ

ความหมาย “มวลการสดุดีท้งั หลายท่ีประเสริฐ การสรรเสริญดว้ ยพรและความดีงามตา่ งๆ ท้งั หลาย ขอมอบ
แด่อลั ลอฮฺ ขอความสันติสุขจงประสบแด่ท่านโอผ้ เู้ ป็นนบี รวมท้งั เมตตาแห่งอลั ลอฮฺและความประเสริฐ
ท้งั หลายของพระองค์ ขอความสนั ติสุขจงประสบแด่เราและแด่บรรดาบา่ วผทู้ รงคุณธรรมท้งั หลาย ขา้ ขอ
ปฏิญาณวา่ ไมม่ ีพระเจา้ อ่ืนใดนอกจากอลั ลอฮฺ และขา้ ขอปฏิญาณวา่ มุหมั มดั น้นั เป็ นบ่าวของอลั ลอฮฺ” (บนั ทึก
โดยมุสลิม หมายเลข 403)

บางคร้ังอ่านตะชะฮฺฮุดดว้ ยสานวนน้ีบา้ ง ดว้ ยสานวนน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพ่ือรักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺในทุกสานวนที่ได้
บญั ญตั ิมา

สานวนการเศาะละวาต
หลงั จากน้นั บางคร้ังใหอ้ า่ นเศาะละวาตใหก้ บั ท่านนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั ) เบาๆดว้ ยสานวนที่
ไดร้ ับรายงานมาจากทา่ นนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั ) ดงั ต่อไปน้ี

1. สานวนท่ีหน่ึง คือ

« َ‫ إن َك‬،‫ َو َعلَى آ َِل إ ْب َرا ِهي َم‬،‫ َك َما َصل ْي َتَ َعلَى إ ْب َرا ِهي َم‬،‫ َو َعلَى آ َِل ُمـ َحـمد‬،‫اللهُـَم َص ِّلَ َعلَى ُمـ َحـمد‬
َ‫ َو َعلَى آ ِل‬،‫ َك َما بَا َر ْك َتَ َعلَى إ ْب َرا ِهي َم‬،‫ َو َعلَى آ َِل ُمـ َحـمد‬،‫ اللهُـمَ بَا ِر ْكَ َعلَى ُمـ َحـمد‬،‫َحـ ِميَد َمـ ِجيد‬
َ‫ إن ََك َحـ ِميدَ َمـ ِجيد‬،‫»إ ْب َرا ِهي َم‬
คาอา่ น อัลลอฮุมมะ ศอ็ ลลิอะลา มหุ ัมมดั วะอะลาอาลิ มหุ ัมมดั , กะมาศอ็ ลลัยตะ อะลาอิบรอฮีมะ วะอะลา
อาลิอิบรอฮีม อินนะกะ หะมีดุมมะญีด, อัลลอฮุมมะบาริกอะลา มหุ ัมมดั วะอะลาอาลิ มหุ ัมมดั , กะมาบาร็อก
ตะ อะลาอิบรอฮีม วะอะลาอาลิอิบรอฮีม อินนะกะ หะมีดดุม มะญีด
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา ขอทรงประทานความจาเริญแด่มุหมั มดั และครอบครัวของมุหมั มดั
เช่นที่พระองคป์ ระทานความจาเริญแด่อิบรอฮีมและครอบครัวของอิบรอฮีม แทจ้ ริงพระองคน์ ้นั ทรงยง่ิ ดว้ ย
การสรรเสริญและบารมีอนั สูงส่ง โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา ขอทรงประทานความประเสริฐแด่มุหมั มดั และ
ครอบครัวของมุหมั มดั เช่นที่พระองคป์ ระทานความประเสริฐแด่อิบรอฮีมและครอบครัวของอิบรอฮีม
แทจ้ ริงพระองคน์ ้นั ทรงยง่ิ ดว้ ยการสรรเสริญและบารมีอนั สูงส่ง” (มุตตะฟะกนุ อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุ
คอรียเ์ ลขที่ : 3370 สานวนน้ีเป็นของอลั บุคอรียฺและมุสลิม เลขที่ : 406)

1. หรือสานวนท่ีสอง คือ

« ‫ َوبَا ِر ْكَ َعلَى‬،‫ َك َما َصل ْي ََت َعلَى آ ِلَ إ ْبَ َرا ِهي َم‬،‫ َو َعلَى أَ ْز َوا ِج ِهَ َو ُذ ِّريتِـ ِه‬،‫اللهُـمَ َص ِّلَ َعلَى ُمـ َحـمد‬
‫ إن ََك َحـ ِميَد َمـ ِجيَد‬،‫ َك َما بَا َر ْك ََت َعلَى آ ِلَ إ ْب َرا ِهي َم‬،‫ َو َعلَى أَ ْز َوا ِج َِه َو ُذ ِّريتِـ ِه‬،‫» ُمـ َحـمد‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมะ ศอ็ ลลิอะลา มหุ ัมมดั วะอะลา อัซวาญิฮี วะ ซุรริยะติฮฺ, กะมาศอ็ ลลยั ตะ อะลา อาลิอิบรอ
ฮีม, วะบาริก อะลา มหุ ัมมดั วะอะลา อัซวาญิฮี วะ ซุรริยะติฮฺ, กะมาบาร็อกตะ อะลา อาลิอิบรอฮีม, อินนะกะ
หะมีดดมุ มะญีด
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งเรา ขอทรงประทานความจาเริญแด่มุหมั มดั บรรดาภริยาและลูกหลาน
ของทา่ น เช่นท่ีพระองคป์ ระทานความจาเริญแด่ครอบครัวของอิบรอฮีม และขอทรงประทานความประเสริฐ
แด่มุหมั มดั บรรดาภรรยาและลูกหลานของท่าน เช่นท่ีพระองคป์ ระทานความประเสริฐแด่ครอบครัว
ของอิบรอฮีม แทจ้ ริงพระองคน์ ้นั ทรงยงิ่ ดว้ ยการสรรเสริญและบารมีอนั สูงส่ง” (มุตตะฟะกุน อะลยั ฮฺ โดยมี
บนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 6360 และมุสลิม เลขท่ี : 407สานวนน้ีเป็ นของมุสลิม)

บางคร้ังอา่ นเศาะละวาตดว้ ยสานวนน้ีบา้ ง ดว้ ยสานวนน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพือ่ รักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺในทุกสานวนที่
หลากหลาย

หลงั จากน้นั หากเป็ นการละหมาด 3 ร็อกอะฮฺเช่นมฆั ฺริบ หรือ การละหมาด 4 ร็อกอะฮฺ เช่น ซุฮรฺ อศั รฺ และอิ
ชาอ์ ใหอ้ า่ น ตะชะฮฺฮุด คร้ังท่ีหน่ึง หลงั เสร็จสิ้นสองร็อกอะฮฺแรก และเศาะละวาตใหก้ บั ท่านนบี ดงั ก่อน
หนา้ น้ี หลงั จากน้นั ใหล้ ุกข้ึนละหมาดในร็อกอะฮฺท่ีสามโดยกล่าวตกั บีรฺ อลั ลอฮุอกั บรั ฺ ขณะลุกข้ึนใหใ้ ชม้ ือ
ท้งั สองยนั พ้ืน หลงั จากน้นั ใหย้ กมือท้งั สองจนถึงระดบั บ่า หรือระดบั ติ่งหูท้งั สอง แลว้ วางมือท้งั สองบน
หนา้ อกดงั กล่าวมาขา้ งตน้ แลว้ อา่ นอลั ฟาติหะฮฺ หลงั จากน้นั ใหร้ ุกอู ฺ แลว้ สุญูดเช่นท่ีกระทามาขา้ งตน้
หลงั จากน้นั เม่ือเสร็จสิ้นร็อกอะฮฺที่สามแลว้ หากเป็นการละหมาดมฆั ริบใหน้ งั่ เพ่ืออ่าน ตะชะฮฺฮุด คร้ัง
สุดทา้ ย

แต่ถา้ เป็นการละหมาดสี่ ร็อกอะฮฺ หากตอ้ งการลุกข้ึนละหมาดในร็อกอะฮฺท่ีส่ีใหก้ ล่าวตกั บีรฺ อลั ลอฮุอกั บรั ฺ
แลว้ นงั่ ใหส้ นิทซ่ึงเป็นการนงั่ อิสติรอหะฮฺ นน่ั คือนง่ั ตรงบนเทา้ ซา้ ยโดยใหเ้ ส้นสาย ขอ้ กระดูกต่างๆ ของ
ร่างกายอยใู่ นสภาพที่เป็นธรรมชาติเดิมของมนั

หลงั จากน้นั ใหน้ งั่ อ่าน อตั ตะชะฮฺฮุด คร้ังสุดทา้ ย ท้งั น้ีหลงั จากร็อกอะฮฺท่ีส่ีของการละหมาด ซุฮรฺ อศั รฺ และอิ
ชาอ์ หรือหลงั จากร็อกอะฮฺที่สามของการละหมาดมฆั ฺริบโดยใหน้ งั่ แบบ ตะวรั ฺรุก ซ่ึงโดยมีวธิ ีการตาม
ลกั ษณะใดลกั ษณะหน่ึงดงั ต่อไปน้ี

1. โดยการต้งั เทา้ ขวายนั พ้ืน แลว้ แผเ่ ทา้ ซา้ ยราบพ้ืนยนื่ ออกมาทางขวา ลอดใตข้ าและน่องขวา แลว้ นง่ั
บนพ้นื (บนั ทึกโดยอลั -บุคอรียห์ มายเลข 828)

2. โดยการวางสะโพกซา้ ยบนพ้ืน ซ่ึงเทา้ ท้งั สองพบั ไปในทิศทางเดียวกนั (เป็ นหะดีษเศาะฮีหฺ บนั ทึก
โดยอบู ดาวดู หมายเลข 831)

3. โดยการนง่ั บนเทา้ ขวา แลว้ เอาเทา้ ซา้ ยลอดใตข้ าและน่องขวา (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 579)

บางคร้ังปฏิบตั ิดว้ ยลกั ษณะน้ีบา้ ง ดว้ ยลกั ษณะน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพือ่ รักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺในทุกลกั ษณะท่ี
หลากหลาย

หลงั จากน้นั ใหอ้ ่าน ตะชะฮฺฮุด ดงั ที่กล่าวมาขา้ งตน้ แลว้ จึงกล่าววา่ เศาะละวาตใหก้ บั ท่านนบี(ศอ็ ลลลั ลอ
ฮุอะลยั ฮิวะสลั ลมั ) เหมือนกบั ท่ีกล่าวมาแลว้ ใน ตะชะฮฮุด แรก

ดุอาอ์ก่อนให้สลาม
หลงั จากน้นั ใหก้ ล่าววา่
« َ‫ َو ِم ْنَ َش ِّر‬،‫ َو ِم َْن فِ ْتنَ َِة ال َمـ ْحيَا َوال َمـ َما ِت‬،‫ َو ِم َْن َع َذا َِب القَ ْب ِر‬،‫اللهُـمَ إنِّي أَ ُعو ُذَ بِ ََك ِم َْن َع َذا ِبَ َجهَن َم‬
َ‫»فِ ْتنَ َِة ال َم ِسي ِحَ الدجا ِل‬
คาอา่ น อัลลอฮุมมะ อินนี อะอูซุบิกะ มิน อะซาบิ ญะฮันนัม, วะมิน อะซาบิล กอ็ บริ, วะมิน ฟิ ตนะติล มะห์
ยา วลั มะมาติ, วะมิน ชัรริ ฟิ ตนะติล มะสีหิด ดจั ญาล
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ พระองค์ แทจ้ ริงขา้ พระองคข์ อความคุม้ ครองตอ่ พระองคจ์ ากการ
ทรมานในนรกญะฮนั นมั จากการทรมานในหลุมฝังศพ จากการทดสอบของชีวติ และความตาย จากความชวั่
ร้ายที่เป็นบททดสอบของดจั ญาล” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 588)

หลงั จากน้นั ใหเ้ ลือกอา่ นดุอาใดดุอาหน่ึงท่ีชอบซ่ึงไดร้ ับรายงานมาจากท่านนบี(ศ็อลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั )
บางคร้ังอาจอ่านดุอาบทน้ี และบางคร้ังอาจอา่ นดุอาบทน้นั ก็ได้ ซ่ึงมีดงั ต่อไปน้ี

1. ใหอ้ า่ น

« ‫ فَا ْغفِ ْرَ لِي َم ْغفِ َرةَ ِم ْنَ ِع ْن ِد ََك‬،‫ َولا يَـ ْغفِ ُرَ الذنُو َبَ إلَا أَ ْن َت‬،‫اللهُـمَ إنِّي ظَلَـ ْم َُت نَ ْف ِسي ظُ ْلـماَ َكثِيرا‬
َ‫» َوا ْر َحـ ْمنِي إن َكَ أَ ْن َتَ ال َغفُو ُرَ الر ِحي ُم‬
คาอา่ น อัลลอฮุมมะ อินนี เซาะลัมตุ นฟั ซี ซุลมนั กะษีรอ, วะลา ยฆั ฟิ รุซซุนูบะ อิลลา อันตะ, ฟัฆฟิ รลี มฆั ฟิ
เราะตัม มิน อินดิกะ, วรั หัมนี อินนะกะ อันตลั เฆาะฟูรุรเราะหีม
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ แทจ้ ริงขา้ พระองคไ์ ดก้ ่อความอยุติธรรมอยา่ งมากมายแก่ตวั ขา้ เอง และ
ไม่มีผใู้ ดท่ีอภยั โทษไดเ้ วน้ แต่พระองคเ์ ท่าน้นั ไดโ้ ปรดอภยั แก่ขา้ พระองคด์ ว้ ยการประทานอภยั จากพระองค์
ขอทรงเมตตตาขา้ พระองคด์ ว้ ยเถิด แทจ้ ริงพระองคน์ ้นั ทรงเป็นผทู้ ่ีเปี่ ยมยง่ิ ดว้ ยการอภยั และความเมตตา”
(มุตตะฟะกุน อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรียเ์ ลขท่ี : 834 สานวนน้ีเป็ นของอลั บุคอรียฺและมุสลิม เลขท่ี :
2705)

1. ใหอ้ ่าน

« َ‫ َو َما أَ ْن ََت أَ ْعلَـ ُمَ بِـ ِه‬،‫ َو َما أَ ْس َر ْف ُت‬،‫ َو َما أَ ْس َر ْر ُتَ َو َما أَ ْعلَ ْن ُت‬،‫اللهُـمَ ا ْغفِ ْرَ لِي َما قَد ْم َُت َو َما أَخ ْر ُت‬
‫ لا إلَـ َهَ إلاَ أَ ْن ََت‬،‫ َوأَ ْن ََت ال ُم َؤ ِّخ ُر‬،‫ أَ ْن َتَ ال ُمقَ ِّد ُم‬،‫» ِم ِّني‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมฆั ฟิ รลี มา กอ็ ดดัมตุ วะมา อัคคอ็ รฺตุ, วะมา อัสร็อรฺตุ, วะมา อะอฺลันตุ, วะมา อัสร็อฟตุ, วะ
มา อันตะ อะอฺละมุ บิฮี มินนี, อันตัล มกุ อ็ ดดิมุ, วะอันตลั มอุ ัคคิรุ, ลาอิลาฮะ อิลลา อันตะ
ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ พระองค์ ไดโ้ ปรดอภยั ในส่ิงที่ขา้ พระองคท์ าก่อนหนา้ น้ีและทาหลงั จาก
น้ี สิ่งท่ีขา้ พระองคป์ ิ ดบงั และส่ิงท่ีขา้ พระองคเ์ ปิ ดเผย ส่ิงที่ขา้ พระองคท์ าเกินเลยและสิ่งที่พระองคร์ ู้ดีกวา่ ตวั
ขา้ พระองค์ แทจ้ ริงพระองคเ์ ป็นผอู้ ยกู่ ่อนหนา้ และเป็นผอู้ ยภู่ ายหลงั ไมม่ ีพระเจา้ อ่ืนใดนอกจากพระองค์
เท่าน้นั ” (บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 771)

1. ใหอ้ ่าน

«‫»اللهُـمَ أ ِعنِّي َعلَى ِذ ْك ِر َكَ َو ُش ْك ِر َكَ َو ُح ْس ِنَ ِعبَا َدتِ ََك‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมะ อะอินนี อะลา ซิกริกะ วะ ชุกริกะ วะ หุสนิ อิบาดะติกะ

ความหมาย “โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ พระองค์ ขอทรงช่วยขา้ พระองคใ์ นการกล่าวราลึกถึงพระองค์ การ
ขอบคุณแด่พระองค์ และการปฏิบตั ิอิบาดะฮฺให้ดีเลิศแด่พระองค”์ (เป็นหะดีษเศาะฮีหฺ บนั ทึกโดยอลั -บุคอรีย์
ใน อลั -อะดะบุลมุฟร็อด 771 และอบู ดาวดู หมายเลข 1522)

1. ใหอ้ า่ น
« ،‫ َوأ ُعو ُذَ بِ ََك ِم ْنَ فِ ْتنََ ِةَ الد ْنيَا‬،‫ َوأ ُعو ُذَ ِب َكَ أ ْنَ أُ َرَد إلَى أ ْر َذ ِلَ ال ُع ُم ِر‬،‫اللهُـمَ إنِّي أَ ُعو َُذ بِ ََك ِم ْنَ ال ُج ْب ِن‬
َ‫» َوأ ُعو ُذَ بِ ََك ِم ْنَ َع َذا ِبَ القَ ْب ِر‬
คาอ่าน อัลลอฮุมมะ อินนี อะอูซุบิกะ มินัล ญุบนิ, วะ อะอูซุบิกะ อัน อุร็อดดะ อิลา อัรซะลิล อุมริ, วะ อะอูซุ
บิกะ มิน ฟิ ตนะติด ดุนยา, วะ อะอูซุบิกะ มิน อะซาบิล กอ็ บรฺ
ความหมาย “โอ้ อลั ลอฮฺ ขา้ ขอความคุม้ ครองต่อพระองคจ์ ากความข้ีขลาด และขา้ ขอความคุม้ ครองต่อ
พระองคจ์ ากความแก่เฒา่ ท่ีทาใหอ้ ่อนแอ และขา้ ขอความคุม้ ครองต่อพระองคจ์ ากการทดสอบในดุนยา และ
ขา้ ขอความคุม้ ครองต่อพระองคจ์ ากการทรมานในหลุมฝังศพ ” (บนั ทึกโดยอลั -บุคอรียห์ มายเลข 2822)

ให้สลาม
หลงั จากน้นั ใหส้ ลามพร้อมกล่าวดว้ ยเสียงดงั วา่
«‫»السل ُمَ َعلَ ْي ُك َْم َو َر ْحـ َمةَُ الله‬
อัสสลามอุ ะลัยกุม วะเราะห์มะตุลลอฮฺ โดยหนั ไปทางขวาจนกระทง่ั เห็นแกม้ ดา้ นขวา แลว้ ใหส้ ลามทางซา้ ย
วา่
«‫»السل َُم َعلَ ْي ُك َْم َو َر ْحـ َم َةُ الله‬
อัสสลามอุ ะลยั กุม วะเราะห์มะตลุ ลอฮฺ โดยหนั ไปทางซา้ ยจนกระทงั่ เห็นแกม้ ดา้ นซา้ ย
(บนั ทึกโดยมุสลิม หมายเลข 582 อบู ดาวดู หมายเลข 996 และอิบนุ มาญะฮฺ 914)

บางคร้ังบางคราว เม่ือกล่าวทางขวาวา่ อัสสลามอุ ะลัยกุม วะเราะห์มะตุลลอฮฺ จะกล่าวทางซา้ ยส้นั ๆ วา่ อัส
สลามอุ ะลัยกุม (เป็นหะดีษท่ีหะสัน เศาะฮีหฺ บนั ทึกโดยอนั -นะสาอีย์ 1321)

หากเป็นการละหมาดที่มีท้งั หมดเพียงสองร็อกอะฮฺ ไม่วา่ จะเป็นละหมาดฟัรฎูหรือสุนตั ใหน้ งั่ เพอ่ื อา่ นตะ
ชะฮฺฮุด หลงั จากร็อกอะฮฺสุดทา้ ย ดงั ในหะดีษวา่
«‫ َونَ َص ََب اليُـ ْمنَى‬،‫» َجلَ ََس َعلَى ِر ْجلِـ َِه اليُ ْس َرى‬
ความวา่ “ทา่ นนงั่ บนเทา้ ซา้ ยของทา่ นแลว้ ยนั ดว้ ยเทา้ ขวา” (บนั ทึกโดยอลั -บุคอรียห์ มายเลข 828)

หลงั จากน้นั ใหป้ ฏิบตั ิเหมือนท่ีกล่าวมาแลว้ (อา่ นตะชะฮฺฮุด แลว้ เศาะละวาตใหก้ บั ท่านนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะ
ลยั ฮิวะสลั ลมั ) แลว้ ขอความคุม้ ครองจากอลั ลอฮฺ แลว้ อา่ นดุอาอ์ แลว้ จึงใหส้ ลาม)
มีรายงานจากท่านอลั -บรั ฺรออ์ อิบนุ อาซิบ(เราะฎิยลั ลอฮุอนั ฮุ) ไดก้ ล่าววา่
‫َوا َم ِءَا‬،‫هَُقَ ِمِريَنَباَال ِمر َنَُكاول ِعس‬،‫الَوقِإيَ َذااََم ََروفَال ََعقُ ُع َروْأ َد َس‬،‫ َو َب ْي ََن الس ْج َدتَ َْيخ ِنل‬،ُ‫َكا َنَ ُر ُكو ُعَ الن ِب َِّي صلى الله عليه وسلم َو ُس ُجو ُده‬
ความวา่ “ปรากฎวา่ การรุกอู ฺ การสุญูด การลุกข้ึนจากรุกูอฺ และช่วงห่างระหวา่ งการยนื กบั การนงั่ ของทา่ นนบี
ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั น้นั ใชเ้ วลาเกือบเท่าๆกนั ” (มุตตะฟะกนุ อะลยั ฮฺ โดยมีบนั ทึกในอลั -บุคอรีย์
เลขที่ : 792 สานวนน้ีเป็นของทา่ น และมุสลิม เลขที่ : 471)

และสาหรับการปฏิบตั ิของผหู้ ญิงมุสลิมะฮฺในละหมาดน้นั ใหป้ ฏิบตั ิเหมือนท่ีผชู้ ายปฏิบตั ิ ท้งั น้ีเนื่องจาก
ความเขา้ ใจโดยรวมจากคากล่าวของทา่ นนบี(ศ็อลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสลั ลมั )วา่
«‫» َصل ْوا َك َما َرأَ ْيتُـ ُم ْونِي أُ َصلِّي‬
ความวา่ “ทา่ นท้งั หลายจงละหมาด ดงั ท่ีพวกท่านเห็นฉนั ละหมาด” (บนั ทึกโดยอลั -บุคอรียห์ มายเลข 631)

เมื่ออิมามเสร็จสิ้นจากละหมาดแลว้ จะหนั ไปหาบรรดามะอม์ มู ทางขวา หรือทางซา้ ยของเขาก็ได้ เพราะท้งั
สองแบบเป็นสุนนะฮฺท้งั สิ้น
มีรายงานจากท่านหญิงอาอิชะฮฺ (เราะฎิยลั ลอฮุอนั ฮา) วา่
َ‫ َو ِم ْن َك‬،‫ «اللهُـمَ َأَ ْن َتَ السل ُم‬:‫كان النبي صلى الله عليه وسلم إذا سلم لم يقعد إلا مقدار ما يقول‬
َ‫ تَـبَا َر ْك َتَ يَا َذا ال َجل َِل َوالإ ْك َرا ِم‬،‫»السل ُم‬
ความวา่ “เม่ือท่านนบี(ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั )ใหส้ ลามแลว้ ท่านจะไมน่ ง่ั ในที่ละหมาดนอกจากเพียง
แคช่ ่วงระยะคากล่าวของท่านวา่ อัลลอฮุมมะ อันตัส สะลาม วะ มินกสั สะลาม, ตะบาร็อกตะ ยา ซัลญะลาลิ
วลั อิกรอม

ความหมาย โอ้ พระผอู้ ภิบาลแห่งขา้ พระองค์ พระองคค์ ืออสั -สลาม(ผเู้ ปี่ ยมดว้ ยสนั ติ) จากพระองคน์ ้นั คือ
ที่มาของสนั ติ ประเสริฐยงิ่ เถิด โอผ้ เู้ ปี่ ยมดว้ ยความยง่ิ ใหญ่และบุญคุณอนั ลน้ เหลือ” (บนั ทึกโดยมุสลิม
หมายเลข 592)

มีรายงานจากทา่ น ฮลั บฺ (เราะฎิยลั ลอฮุอนั ฮุ) กล่าววา่
‫ على يمينه وعلى شماله‬:َ‫كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يؤمنا فينصرف على جانبيه جميعا‬
ความวา่ “ปรากฏวา่ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ (ศอ็ ลลลั ลอฮุอะลยั ฮิวะสัลลมั ) เป็นอิมามละหมาดกบั พวกเรา เม่ือเสร็จ
สิ้นการละหมาดแลว้ ท่านหนั มาทางพวกเราท้งั สองดา้ น ทางขวาของท่านบา้ ง ทางซา้ ยของท่านบา้ ง” (เป็น
หะดีษหะสันเศาะฮีหฺ บนั ทึกโดยอบู ดาวดู หมายเลข 301 และอตั -ติรมิซีย์ 1041 สานวนน้ีเป็นของทา่ น)

บางคร้ังปฏิบตั ิดว้ ยลกั ษณะน้ีบา้ ง ดว้ ยลกั ษณะน้นั บา้ ง ท้งั น้ีเพอ่ื รักษาไวซ้ ่ึงสุนนะฮฺในทุกลกั ษณะท่ี
หลากหลาย