SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU.

SEJARAH
PERKEMBANGAN
BAHASA MELAYU

DISEDIAKAN OLEH: DAYANA INSYIRAH

INSTITUT PENDIDIKAN GURU KAMPUS PERLIS
01000 KANGAR
PERLIS

PROGRAM PERSEDIAAN IJAZAH SARJANA MUDA PERGURUAN (PPISMP)
AMBILAN JUN 2022
BAHASA MELAYU C

BMMB 1074
SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

TUGASAN 2: PEMBINAAN E-PORTFOLIO

NAMA PELAJAR NUR DAYANA INSYIRAH BINTI MOHAMMAD
ANGKA GILIRAN 2022232310064
NO. KAD PENGENALAN 041029-08-0122
PPISMP
PROGRAM JUN 2022
AMBILAN
BAHASA MELAYU C
UNIT ENCIK ZAINUDIN BIN RAMLI
NAMA PENSYARAH
27 SEPTEMBER 2022
TARIKH HANTAR

Penghargaan

Bismillahirahmanirahim

Syukur Alhamdulillah dipanjatkan kehadrat Ilahi kerana dengan izin dan
kurnia-Nya dapat saya sempurnakan tugasan bagi kod subjek BMMB1074 ini dengan
jayanya.

Pertama sekali, saya ingin merakamkan jutaan terima kasih kepada Encik
Zainudin bin Ramli, selaku pensyarah yang banyak memberi tunjuk ajar sepanjang
tugasan ini dijalankan. Tidak dilupakan juga ucapan terima kasih yang tidak terhingga
kepada rakan-rakan seperjuangan saya kerana telah banyak menghulurkan bantuan
dan kerjasama bagi merealisasikan usaha untuk menyempurnakan tugasan ini.

Ucapan terima kasih ini juga saya tujukan kepada semua pihak yang telah
terlibat sama ada secara lansung atau tidak lansung dalam proses menjayakan
tugasan ini. Segala ilmu dan tunjuk ajar yang diberikan amat saya hargai dan semoga
budi baik semua yang membantu dibalas dengan kebaikan suatu hari nanti.

PENGENALAN

Bahasa Melayu yang juga bahasa kebangsaan negara kita
telah wujud berabad lamanya. Bahasa Melayu yang penuh
keunikan ini pernah menjadi lingua franca dan menjadi

bahasa utama suatu ketika dahulu dan sekaligus
membuktikan kehebatan bahasa ini. Bahasa Melayu diguna
secara meluas dalam bidang pentadbiran dan komunikasi
harian. Bahasa Melayu kemudiannya semakin berkembang
dan melalui beberapa fasa sehingga terbentuknya bahasa

Melayu moden yang digunakan sekarang.

ISI KANDUNGAN

1.0 SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU
1.1 SISTEM TULISAN PALLAWA
1.2 SISTEM TULISAN KAWI
1.3 SISTEM TULISAN JAWI
1.4 SISTEM EJAAN ZA'BA
1.5 SISTEM EJAAN RUMI KONGRES
1.6 PEDOMAN EJAAN RUMI BAHASA MELAYU

ISI KANDUNGAN

2.0 SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU
PRAMERDEKA & PASCAMERDEKA
2.1 PERANAN PEJABAT KARANG MENGARANG
2.2 PERANAN PAKATAN BELAJAR-MENGAJAR
PENGETAHUAN BAHASA
2.3 PERANAN ASAS 50
2.4 BAHASA MELAYU DALAM SISTEM PENDIDIKAN
2.5 PENGENALAN BAHASA MELAYU MODEN

ISI KANDUNGAN

3.0 CABARAN DAN MASA DEPAN BAHASA MELAYU

3.1 PENDIDIKAN
3.2 EKONOMI
3.3 PENTADBIRAN KERAJAAN
3.4 KERACUNAN BAHASA DI MEDIA SOSIAL
3.5 PERCAMPURAN KOD
3.6 SLANGA
3.7 PENERAPAN ELEMEN HAK ASASI

SISTEM
TULISAN
PALLAWA

File Edit Format View SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

1.0 SISTEM TULISAN PALLAWA BIU

suatu sistem tulisan abjad suku kata(abugida) yang
berasaldaripadatulisan BrahmidariSelatan India. Tulisan ini juga
dikenali sebagai Vatteluttu atau "tulisan bulat"

Tulisan ini merupakan sistem tulisan yang paling awal digunakan di
kawasan Kepulauan Melayu. Tulisan ini mula bertapak di Pulau Jawa dan
digunakan untuk menulis dalam bahasa Sanskrit.Tulisan Pallava

Ketika itu bahasa Sanskrit menjadi bahasa pentadbiran dan ilmu
pengetahuan. Penyebaran tulisandan bahasa Hindu ini dijangka terhad di
kalangan golongan istana sahaja disebabkan tiadakemudahan asas untuk
mengajar orang kebanyakan membaca dan menulis

SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

Tulisan Pallava juga merupakan sistem tulisan paling awal digunakan
untuk menulis dalam Bahasa Melayu Kuno, yang mana banyak menerima
pengaruh daripada Sanskrit

Bukti penggunaan tulisan Pallava terdapat pada yupa (tiang batu
persembahan)/prasasti di daerahMuara Kaman, pertemuan antara Sungai
Mahakam dan Kedang Kepala, sekitar 125 km atau dua jam menaiki bot
laju ke hulu Tenggarong, ibu kota Kabupaten Kutai Kartanegara

Yupa tersebut dijumpai oleh pekerja topografi Belanda dalam tahun 1879
dalam huruf Pallava berbahasa Sanskrit. Tujuh yupa tersebut kini
berada di Muzium Nasional Jakarta menceritakan tentang pencapaian Raja
Mulawarwan, cucu Kudungga.

Yupa tersebut berasal dari tahun 400 merupakan tinggalan pemerintahan
Hindu.

SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

SISTEM TULISAN PALLAWA

BUKTI PADA PRASASTI SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

BATU BERSURAT TALANG
TUWO

(684M, PALEMBANG)

BATU BERSURAT KEDUKAN BATU BERSURAT KARANG
BUKIT BRAHI

(683M, SRIWIJAYA, (692M, HULU JAMBI)
PALEMBANG)

SISTEM
TULISAN

KAWI

SISTEM TULISAN KAWI

TULISAN KAWI (JUGA DINAMAKAN "TULISAN JAWA KUNO") IALAHSISTEM
TULISANTERAWAL DIKEPULAUAN MELAYU. IA TELAH WUJUD DALAM KURUN
KE-8 M
TULISAN KAWI DIGUNAKAN UNTUK MENULIS DALAM BAHASA KAWI YANG
DITUTURKAN OLEH ORANG JAWA KETIKA ITU.
TULISAN INI KEMUDIANNYA DIBAWA MASUK KE KAWASAN-KAWASAN LAIN
DI SEKITAR ASIA TENGGARA DAN BERCAMBAH MENJADI SISTEM-SISTEM
TULISAN BARU
TULISAN KAWI ASALNYA ADALAH DARI HURUF VANGKI(WENGGI) IAITU
HURUF ORANG-ORANG PALLAVA YANG BERASALDARI COROMANDEL, INDIA.
HURUF KAWI INI LENYAP PADA TAHUN 1400 M

CONTOH TULISAN KAWI

SISTEM
TULISAN

JAWI

SISTEM TULISAN JAWI

TULISAN ATAU SKRIP JAWI SISTEM TULISAN JAWI
BERASAL DARI SKRIP ARAB MERUPAKAN SATU PROSES
YANG SAMPAI KE KEPULAUAN ADAPTASI YANG DIUBAH SUAI
MELAYU BERSAMA-SAMA DARI SISTEM TULISAN ARAB.
DENGAN KEDATANGAN HURUF ARAB ASAS YANG
AGAMA ISLAM. SKRIP ARAB MENULIS MUSHAF KITAB SUCI
TERGOLONG DALAM AL-QURAN YANG BERJUMLAH
KELUARGA SEMITIK 30 HURUF TELAH DIJADIKAN
DARIPADA CABANG SEMITIK SEBAGAI PANDUAN UTAMA
UTARA YANG MENURUNKAN DALAM SISTEM EJAAN JAWI.
KELUARGA KECIL ARAMAIK JUSTERU, TULISAN JAWI
DAN SETERUSNYA KEPADA MERUPAKAN SISTEM TULISAN
NABATAEN DAN SKRIP YANG DIAPLIKASIKAN OLEH
ARAB. ORANG MELAYU BERACUANKAN
SISTEM BAHASA ARAB.

ZAMAN KESULTANAN
MELAYU PASAI

PADA ZAMAN INI, SISTEM EJAAN JAWI YANG DIGUNAKAN SISTEM EJAAN JAWI PADA ZAMAN INI MASIH LAGI
UNTUK MENGEJA BAHASA MELAYU SELURUHNYA MEMATUHI MENGGUNAKAN TANDA BARIS (TERMASUKLAH TANDA
TASYDID) SEBAGAIMANA YANG DIGUNAKAN DALAM
HUKUM-HUKUM EJAAN BAHASA ARAB. DALAM SISTEM BAHASA ARAB. BUKTI PENGGUNAAN BAHASA ARAB
TULISAN ARAB, SEMUA ABJADNYA BERHURUF KONSONAN YANG MENJADI ASAS KEPADA SISTEM EJAAN JAWI INI
TELAH DITEMUKAN PADA MAKAM SULTAN MALIK AL-
DAN TIADA HURUF VOKAL . SEBALIKNYA, SISTEM
PERVOKALANNYA DILAMBANGKAN OLEH TANDA BARIS ATAS SALLEH YANG BERTARIKH 1297. MAKAM SULTAN
(FATHA) UNTUK TANDA VOKAL A DAN VOKAL E, MANAKALA MALIK AL SALLEH MASIH BOLEH DIDAPATI DI DESA
BEURINGIN, KECAMATAN SAMUDERA, ACEH UTARA.
BARIS BAWAH (KASRAH) UNTUK TANDA VOKAL I DAN E
SERTA BARIS DEPAN (DZAMMAH) UNTUK TANDA VOKAL U GAMBAR BATU NISAN
DAN VOKAL O. BARIS MATI (JAZM/SUKUN) PULA MERUJUK MAKAM SULTAN MALIK

KEPADA TANPA SEBARANG PERVOKALAN. MENGIKUT AS-SALLEH
SHELLABEAR SEPERTI YANG DIPETIK OLEH HASHIM MUSA
(2003), ORANG MELAYU MENERIMA SISTEM TULISAN JAWI
SECARA LANGSUNG DARIPADA ORANG ARAB DAN ORANG
ARABLAH YANG MULA-MULA MENGGUNAKAN TULISAN ARAB

UNTUK MENULIS BAHASA MELAYU YANG SETERUSNYA
TERKENAL DENGAN TULISAN JAWI.

ZAMAN KESULTANAN
MELAYU MELAKA & JOHOR

SEPERTI YANG TELAH KITA KETAHUI, TULISAN JAWI MUNCUL DI CIRI-CIRI YANG TERDAPAT DALAM NASKHAH INI:
NUSANTARA BERSAMA DENGAN KEDATANGAN AGAMA ISLAM. TANDA BARIS TIDAK DIGUNAKAN.
MENURUT KAJIAN OLEH PAKAR-PAKAR BAHASA, PADA ZAMAN TIDAK WUJUD TANDA TASYDID
KUSULTANAN MELAYU MELAKA DAN JOHOR TELAH MENGALAMI
ABJAD (ALIF) KADANG-KADANG MENDUDUKI TEMPAT (HA)
PROSES YANG MENJADI TERAS KEPADA SISTEM PENULISAN JAWI DAN ABJAD (SHIN) MENDUDUKI TEMPAT (SIN) YANG LEBIH
LEBIH SERAGAM. HAL IM CJAAN JAWI YANG LEBIH BAKU.
MIRIP KEPADA EJAAN ASAL BAHASA SANSKRIT.
(HASHIM MUSA. 2007). MALAH, BEBERAPA ABJAD TERBUKTI BANYAK TERDAPAT EJAAN LAMA
MELALUI CATATAN TULISAN JAWI YANG TERTERA PADA MANUSKRIP
YANG DITEMUI SEKITAR ABAD KE-15 HINGGA ABAD KE-17. SALAH ABJAD VOKAL TIDAK TIDAK DIGUNAKAN PADA POSISI AKHIR
KATA.
SATU MANUSKRIP YANG DITULIS PADA ZAMAN KESULTANAN
MELAYU MELAKA YANG TERKENAL IALAH "HIKAYAT BAYAN BUNYI VOKAL PEPET KADANG-KADANG DILAMBANGKAN OLEH
BUDIMAN". MANUSKSRIP INI DIPERCAYAI DITULIS SEKITAR 1600 (ALIF) TETAPI SELALUNYA
M, BERDASARKAN NASKHAH TERTUA YANG TERSIMPAN DI OLEH (WAU)
PERPUSTAKAAN BODLEIN, OXFORD (HASHIM MUSA, 2007).
NASKHAH "HIKAYAT BAYAN BUDIMAN" MEMPUNYAI 14 HALAMAN ABJAD (WAU) MUNGKIN DIGUNAKAN UNTUK BUNYI PEPET,
SAHAJA TANPA BAHAGIAN PENDAHULUAN DAN PENUTUP. MENURUT TIDAK DIGUNAKAN PADA POSISI BUKAN AKHIR KATA
R.O WINSTEDT, SISTER EJAAN JAWI YANG TERKANDUNG
PEMVOKALAN SECARA ABJAD VOKAL BERDASARKAN SUARA DAN
DALAM MANUSKRIP INI MENUNJUKKAN KEANTIKANNYA TEKANAN YANG LEBIH

PADA AKHIR SUKU KATA



MANUSKRIP HIKAYAT
BAYAN BUDIMAN

PRASASTI TERENGGANU

Batu Bersurat Terengganu yang dianggarkan telah berusia lebih kurang 700
tahun ini merupakan Batu Bersurat yang mempunyai ukiran paling tua dan
tulisan Jawi pertama ditemukan di Malaysia. Batu bersurat itu membuktikan
bahawa Islam telah sampai ke Terengganu sebelum 1303 M. Batu ini
ditemukan separuh tenggelam selepas banjir surut di tebing Sungai Tersat
(Sungai Tara), Kampung Buluh di Kuala Berang, Hulu Terengganu pada tahun
1887. Perkembangan sejarah sistem ejaan Jawi yang dianggap menyamai
sistem bahasa Melayu sepenuhnya didapati pada Batu Bersurat Terengganu
yang bertarikh 702 H/1303M.

SISTEM
EJAAN
ZA'BA

SISTEM EJAAN ZA'BA

Sistem Ejaan Za’ba merupakan sistem yang pertama dalam sistem ejaan rumi
Bahasa Melayu yang disusun oleh orang berbangsa Melayu pada tahun 1933 iaitu
sebelum Perang Dunia Kedua dan telah tersiar dalam Sistem Ejaan Melayu Jawi –
Rumi 1949.

Sistem ejaan ini telah dihasilkan di SITC ( Maktab Perguruan Sultan Idris ) dan juga

merupakan sistem ejaan rumi yang terkenal sebelum kewujudan Sistem Ejaan

Baharu.

Sistem ejaan in juga telah disusun dan diperkemas dalam jangka masa beberapa

tahun dan termuat dalam beberapa buah buku pedoman bahasa terbitan Pejabat

Karang Mengarang SITC seperti Ilmu Bahasa Melayu Penggal I ( 1926 ), Pelita
Bahasa Melayu Penggal I ( 1941 ) dan Daftar Ejaan Melayu ( Jawi – Rumi ) ( 1949 )
dengan judul “Petua – petua Ejaan Rumi” yang kesemuanya dikarang sendiri oleh
Za’ba.

SISTEM EJAAN ZA'BA

Lantaran itu, sistem ejaan ini telah dijadikan sebagai sistem ejaan rasmi dalam
kerajaan Malaysia, sekolah – sekolah dan institusi pengajian tinggi sehingga tahun
50 – an sebelum digantikan dengan Sistem Ejaan Baharu Bahasa Malaysia pada 16
Ogos 1972.
Sistem ejaan berkenaan juga telah digunakan sebagai ‘Ejaan Sekolah’ yang
sebenar. Dalam sistem ejaan ini dikatakan mempunyai pengaruh transliterasi huruf

Arab ke huruf Rumi dan telah menyebabkan banyak kelemahan yang dapat dikesan

serta tidak tetap atau konsisten yang menganggu pengguna Bahasa melayu.
Selain itu, Sistem Ejaan Za’ba tidak menggunakan teori dan teknik linguistik kerana
ianya hanya melambangkan bunyi – bunyi bahasa Melayu melalui huruf – huruf rumi
yang digunakan dalam Sistem Ejaan Jawi Bahasa Melayu.

SISTEM EJAAN ZA'BA

Walau bagaimanapun, terdapat kekurangan huruf jawi dan rumi untuk

melambangkan bunyi – bunyi yang terdapat dalam bahasa Melayu. Maka, grafem dan
tanda – tanda baru telah digunakan untuk mencukupkannya. Misalnya, dalam rumi
<ng>, <ny>, <ch>, <kh>, <sh>, <th>, <gh>, <dha>, <dz>, dan tanda – tanda seperti <
‘>, < ’> adalah untuk melambangkan bunyi – bunyi yang dilambangkan oleh huruf –
huruf Jawi seperti < a’ in> dan < hamzah >
Dalam penggunaan partikel <pun> dalam sistem ejaan ini mestilah dipisahkan.

Sebagai contoh, <ada pun>, dan <atau pun>. Za’ba tidak menggunakan tanda
sirkumfleks atau aksen sebagai penanda panjang atau pendek bunyi bagi mana –
mana grafem vokal dalam sistem ejaannya.

Setiap perkataan yang dieja adalah dengan berdasarkan bunyi. Dalam sistem

ejaan ini juga mempunyai tiga bunyi diftong yang telah diistilahkan sebagai huruf

‘bunyi berkait’ iaitu bunyi – bunyi <ai>, <au>, dan <oi>,

SISTERMUMEIJAAN
KONGRES

SISTEM EJAAN RUMI KONGRES

Dihasilkan berasaskan persetujuan yang Jawatankuasa Ejaan dan bunyi
dicapai dalam Kongres Bahasa dan bahasa Melayu
Persuratan Melayu yang membincangkan
perkembanngan Bahasa Melayu.

satu ketetapan tentang tulisan Membuat 16 ketetapan tentang
jawi ejaan bahasa Melayu

dua ketetapan tentang bunyi
bahasa

penggunaan vokal dalam bahasa Melayu

Sesuatu perkataan terdiri daripada Sesuatu suku kata dapat digambarkan
satu suku kata dengan satu vokal sahaja, atau pun huruf


vokal bersama satu huruf konsonan,
Satu suku kata panjang banyak baik konsonan itu berada di hadapan
mengandungi dua konsonan, tetapi atau di belakang vokal letaknya, atau
pun dengan satu vokal di tengah-tengah
tidak lebih daripada satu vokal
dua huruf konsonan

Jika vokal terletak di hadapan. Apabila dua huruf vokal yang
konsonan, maka satu suku kata yang sama atau tidak sama

terjadi daripada kombinasi itu berdekatan letaknya, maka itu
disebut suku kata mati. Jika vokal itu bererti dua suku kata

di belakang, suku kata itu disebut
suku kata hidup

MENGGUNAKAN SISTEM FONOLOGI



(MELAMBANGKAN SATU FONEM DENGAN SATU GRAFEM ATAU HURUF SAHAJA)

Fonem /h/ yang terdapat pada Fonem /h/ pada akhir kata tidak
awal kata boleh digugurkan jika bosh digugurkan kecuali
dengan berbuat demikian tidak
memang fonem tersebut todak
menimbulkan keraguan. ada pada katanya yang asal

Fonem/h/boleh Fonem /h/ pada tengah Fonem /h/ boleh
digugurkan pada tengah tidak boleh digugurkan dikekalkan atau
kata setelah dipastikan dihilangkan apabila diapit
memang tidak ada fonem jika diapit oleh vokal oleh vokal yang tidak sama
/h/ pada katanya yang asal yang sama

Sistem ejaan ini Penulisan huruf besar dalam
hanya digunakan oleh sistem ejaan ini sama dengan
sistem ejaan yang baik, tetapi
anggota ASAS 50 hanya tidak pernah digunakan
dalam karya mereka.
secara rasmi.

TUJUAN PENGGUNAAN SEMPANG (-) DALAM SISTEM EJAAN INI:





Menyambung beberapa Memisahkan kata Menulis kata ulang
kata majmuk apabila kata itu tidak

lengkap ditulis kerana
sudah sampai ke hujung

baris

PEDOMAN
EJAAN RUMI

BAHASA
MELAYU

Berupakan sistem ejaan Rumi yang menjadi panduan umum pada nand kini. Ianya juga dikenali sebgaoi Sistem Ejaan
Rumi Baharu Bahasa Malaysia.

Dirasmikan penggunaannya pada 16 Ogos 1972.

Hasil cetusan daripada perjanjian penyatuan ejaan Rumi bagi bahasa Melayu dan Indonesia yang dipersetujui pada
tahun 1967.

Pada tahun 1972, sistem ejaan Rumi dilaksanakan dan hasil kesepakatan Majlis Bahasa Indonesia-Malaysia iaitu
melibatkan pihak kerajaan Malaysia dengan pemerintaah Republik Indonesia.

Dewan Bahasa dan Pustaka merupakan badan yang dipertanggungjawabkan untuk menyusun pedoman ejaan Rumi di
Malaysia.

terdapat 26 abjad
bahasa Melayu

Huruf vokal dalam ejaan bahasa Melayu terdiri

daripada a,e,i,o dan u



huruf e mempunyai dua bunyi laitu e pepet (e terbalik)

dan taling (e).

Merupakan huruf selain
huruf vokal



Huruf-huruf konsonan
ialah B, C, D, F, G, H, J, K,
L, M, N, P, Q, R, S, T, V, W,

X, Y, dan Z.

Diftong ialah gabungan dua bunyi
vokal yang dilafazkan secara

berterusan dalam satu hembusan
nafas.



Dalam Bahasa Melayu, terdapat
tiga jenis huruf diftong yang dieja

dengan gabungan huruf vokal
iaitu:

1. ai
2. au
3. oi

SEJARAH
PERKEMBANGAN
BAHASA MELAYU
PRAMERDEKA &
PASCAMERDEKA

peranan pejabat karang-mengarang

01 Bertujuan untuk menghasilkan 03 Menerbitkan hasil penyelidikan
penerbitan ilmiah dalam bahasa warga akademik dalam bentuk
Melayu dan Inggeris serta buku, jumal dan sebagainya.
memperbanyak kan bahan rujukan
kepada semua golongan

02 Membuka peluang kepada warga 04 Menganjurkan bengkel-bengkel
akademik menyebarluaskan penulisan serta kursus
kepakaran mereka dalam bidang penterjemahan
dicebur dan ia dapat mengimarahkan
budaya penulisan dalam kalangan
universiti

SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

peranan pakatan belajar-mengajar
pengetahuan bahasa

Mengkaji dan mempelajari bahasa Melayu agar Mencipta perkataan baharu.
pengetahuan bahasa Melayu lebih mudah disebarkan
kepada orang ramai. Mengembangkan pengetahuan
melalui ceramah dan penyelidikan
Memelihara, memperlengkap dan Memajukan bahasa Melayu
mempermodenkan bahasa Melayu secara berkumpulan

Memelihara tulisan jawi. Memperjuangkan kedaulatan
bahasa Melayu
Menstandardkan ejaan dan
perkataan.

SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

SEJARAH PERKEMBANGAN BAHASA MELAYU

Peranan 1 PERANAN
ASAS 50
Memperluas dan mempertinggikan
martabat kesusasteraan dan Peranan 3
kebudayaan Melayu.
Mempelajari bidang karangan sastera
Peranan 2 seperti cerita, lakonan, buku, rencana

Melahirkan pembaharuan dalam karya sastera. pengetahuan, kebudayaan dan
Ahli-ahli ASAS 50 bersepakat berjuang untuk peradaban Melayu.
meluaskan dan meninggikan status

kesusasteraan dan kebudayaan Melayu serta
melindungi hak ahli dan pengarang.

BAHASA
MELAYU DALAM

SISTEM
PENDIDIKAN

LAPORAN
BARNES

1951

LAPORAN BARNES 1951

Jawatankuasa ini ditubuhkan pada tahun 1950 dan dipengerusikan
oleh L.J. Barnes, Pengarah LatihanSosial dari Universiti Oxford.
Cadangan jawatankuasa ini termasuklah:
Meningkatkan taraf pencapaian pelajar Melayu di sekolah
vernakular dan meningkatkan tarafpencapaian dalam Bahasa
Inggeris
Meningkatkan kualiti guru, meningkatkan pencapaian pedagogi
pelajar di maktab dan mencadangkankurikulum latihan guru yang
lebih bersesuaian
Mencadangkan apa-apa sahaja cara untuk membaiki pentadbiran,
sama ada dengan menubuhkanPenguasa Pendidikan Tempatan
atau badan tempatan dengan fungsi yang sama.

CADANGAN

Semua sekolah vernakular Cina dan sekolah Melayu
Tamil dibubarkan
Sekolah kebangsaan diwujudkan

Bahasa Melayu sebagai pengantar di sekolah rendah dan
bahasa Inggeris pengantar di sekolah menengah dan tinggi

LAPORAN BARNES 1951

Laporan ini mencadangkan penubuhan sekolah kebangsaan yang
menggunakan Bahasa Melayu atau Bahasa Inggeris sebagai
pengantar. Apabila salah satu daripada bahasa tersebut dipilih
sebagaibahasa pengantar, maka bahasa yang satu lagi digunakan
sebagai bahasa kedua
mskkkkJeaaoeaegwmuuwmimmuaaupnrpteligauatnaikignnnekMpetudegaeaaralhsalkaruayeamaumaBnbnmmaadraeaannnstgnecyaasaakunrpeyaamnianikenadakgghitevaidritrdmaueauldnaay,ujkhmakmenaumaegknrnenangbdyhggeaaagrnkalsaderamackitse,lemaukmmmaeepbrnraaapldatennuunrtgjhgusuyuaaaapbnnnneugmgyn,sagbedmnakiangeonnarnlabaaymhonnaelgeMmkdhuebedmnolaiglcieyaahsunpekamaskeinuabdauaamgr-ai i

Laporan Barnes tidak mendapat sambutan baik daripada
masyarakat Cina yang menentang pembubaran pendidikan
vernakular Cina.Ini membawa kepada pembentukan
jawatankuasa yang menghasilkan laporan Fenn-Wu

LAPORAN
FENN-WU

1951

LAPORAN FENN-WU

Laporan Fenn-Wu 1952 ditubuhkan untuk mengkaji semula
Laporan Barnes serta melayan kehendak masyarakat Cina yang
menganggap laporan tersebut bertujuan menghapuskan bahasa
dan budaya orang Cina.
Laporan ini diketuai oleh Dr. Fenn, dari Setiausaha Kerja
Bersekutu Negara Cina, serta Dr. Wu dari Pertubuhan
Bangsa-Bangsa Bersatu
Maka dalam Laporan Fenn-Wu 1952, terdapat beberapa
cadangan yang dibuat, kemudiannya menjadi asas kepada
Ordinan Pelajaran (1952).

CADANGAN

Sekolah vernakular dibenarkan berfungsi dan menggunakan tiga
bahasa, iaitu Melayu, Cina dan Tamil, dan bahasa kebangsaan
juga diadakan
Sekolah-sekolah aliran jenis kebangsaan (Inggeris) dikekalkan.

Sekolah-sekolah vokasional terus dikembangkan untuk menampung
keperluan tenaga pekerja mahir yang diperlukan untuk
pembangunan negara

KESAN

Selepas Laporan Fenn-Wu 1952 dikemukakan, ia mendapat
pelbagai reaksi daripada banyak pihak.

Orang-orang Melayu telah menolak laporan Fenn-Wu
kerana mereka rasa syor-syor dalam laporan tersebut tidak
menguntungkan mereka.
Sebuah jawatankuasa khas, iaitu Jawatankuasa Pusat
Penasihat Pendidikan telah ditubuhkan untuk mengkaji
laporan Fenn-Wu
Jawatankuasa Pusat Penasihat Pendidikan ini terdiri daripada 20
orang ahli pelajaran, pegawai pemerintah dan ahli luar yang terdiri
daripada kaum Melayu, Cina dan India. Dalam jawatankuasa ini, mereka
telah ditugaskan mencari jalan tengah, bagaimana kerajaan dapat
melaksanakan perakuan daripada Laporan Barnes dan Fenn-Wu.

ORDINAN
PELAJARAN

1952