บทละครพูด เรื่องเห็นแก่ลูก

ระดบั ช้ันมธั ยมศกึ ษาปีท่ี 3

บทละครพดู

เรอ่ื ง

เหน็ แกล่ ูก

พระราชประวัติ พระผู้นพิ นธ์

ผ้แู ตง่ พระบาทสมเดจ็ พระมงกฎุ เกลา้ เจ้าอยหู่ วั (ทรงได้รับการถวายพระราชสมญั ญาวา่ สมเดจ็ พระมหาธรี ราชเจา้ )
ทรงพระราชสมภพ วนั ที่ ๑ มกราคม พ.ศ.๒๔๒๓
พระนามแฝงวา่ พระขรรคเ์ พชร อัศวพาหุ รามจติ ติ ศรอี ยธุ ยา พันแหลม นายแก้วนายขวญั ฯลฯ
พระนามเดมิ วา่ “สมเดจ็ พระเจา้ ลูกยาเธอเจ้าฟา้ มหาวชิราวธุ ”
พระราชนิพนธ์เมอ่ื พ.ศ. ๒๔๕๗

การศึกษา

• ไดร้ บั การศึกษาชนั้ ตน้ ในพระบรม-ราชวงั
• เสด็จฯ ไปทรงศึกษา ณ ประเทศองั กฤษ
• วิชาการพลเรอื น/ทหาร โรงเรยี นนายรอ้ ยแซนเฮสิ ต์
• วชิ าประวตั ิศาสตรแ์ ละกฎหมาย มหาวิทยาลัยออกซฟอรด์

(การพปรกะครราอชงกรกณาียรกศิจกึ ษา)

ทรงตัง้ โรงเรยี นวชริ าวุธวทิ ยาลยั ทรงยกฐานะโรงเรียน
มหาดเล็กหลวงเป็นจุฬาลงกรณม์ หาวทิ ยาลยั
ทรงตราพระราชบัญญัตปิ ระถมศึกษา
ทรงตราพระราชบัญญัตนิ ามสกลุ
ตัง้ กองลูกเสือป่า และลูกเสือ

พ(รอะักรษาชรศการสณตียรก)์ ิจ

• ผลงานทที่ รงพระราชนิพนธ์ เช่น โคลนติดลอ้ บทเสภา

สามคั คเี สวก ศกุนตลา มัทนะพาธา เปน็ ต้น
• ยอดของบทละครพดู เร่ือง หวั ใจนักรบ

ไดร้ บั การยกย่องจาก (UNESCO) ใหท้ รงเป็นนกั ปราชญข์ องโลก
เนื่องในวาระฉลองวันพระราชสมภพครบ ๑๐๐ ปี
เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๔

ละคร ความเปน็ มา

ละครรา เปน็ ศลิ ปะการแสดงประเภทหน่งึ ของไทย แบง่ ออกเปน็

- มีดนตรปี ระกอบ ละครรอ้ ง ละครพูด
- ใช้ศลิ ปะการร้อง
- ผ้แู สดงต้องมีความ - มกี ารจัดฉาก แสง สี
และราตามแบบแผน สามารถในการขับรอ้ ง เสยี ง อยา่ งสมจริง
ประกอบการแสดง
- มกี ารสนทนาโตต้ อบกนั

- ตวั ละครแสดงกริ ิยา
อาการตามบท

บทละครพดู

• ละครที่แสดงโดยใหต้ ัวละครสนทนาโตต้ อบกันเหมือนในชวี ติ จริง
• ผู้แตง่ จะเป็นผกู้ าหนดช่ือเรอ่ื งตัวละคร และฉากวา่ ควรมลี ักษณะอยา่ งไร
• ไมม่ ี “ดนตรี การรา การขบั รอ้ ง” ประสม
• ละครประเภทน้ตี รงกับการแสดงท่เี รยี กวา่ play ของตะวันตก

บทละครพดู

• มกี ารกาหนดลาดับการแสดงของตวั ละครพรอ้ มกบั บทพูดและอารมณ์
กริ ยิ าอาการของตัวละครแตล่ ะตัว เพอ่ื ใหน้ ักแสดงสามารถถา่ ยทอด
บทบาทตามทผ่ี ู้แตง่ ตอ้ งการ

• นักเรยี นจะตอ้ งอา่ นอย่างพินจิ พิเคราะหจ์ ากคาพูด และกริ ยิ าอาการ
ของตัวละคร โดยพยายามสรา้ งจนิ ตภาพ

ลักษณะเด่น
ของบทละครพดู

• ทาใหบ้ ทประพนั ธน์ ่าสนใจและสมจริง
• สร้างบรรยากาศของเรอื่ งไดส้ มจรงิ มากกวา่ อาศัยการบรรยายของผู้แตง่
• ชว่ ยใหว้ ธิ ีการดาเนนิ เรือ่ งไมซ่ ้าซาก
• ช่วยใหผ้ ้อู ่านรู้จักลักษณะนสิ ยั ของตวั ละครได้ดขี น้ึ

ขอคงวบาทมลหะมคารยพูด

• ลกั ษณะคาประพนั ธ์ เปน็ บทละครพูดขนาดสัน้ มคี วามยาวเพยี งองก์เดียว
• รชั กาลที่ ๖ ทรงใชพ้ ระนามแฝงว่า “พระขรรคเ์ พชร”
• บทละครพดู เร่อื งนี้พระองค์ ทรงคดิ เคา้ โครงเรือ่ งขน้ึ เอง มไิ ด้ทรงแปล หรอื ดัดแปลง
จากบทละครต่างประเทศ และยงั เป็นบทละครพดู ภาษาไทยเรอ่ื งแรกอกี ดว้ ย

จุดมงุ่ บหทมาลยะคในรพกูดารแตง่

• เพื่อใช้ในการแสดงละครเพื่อความบนั เทิงทแี่ ฝงข้อคิดใหเ้ ห็นถงึ ความรกั
ความเสียสละของพ่อที่มีต่อลูก และการดาเนินชีวติ ของมนษุ ย์

ความสาคญั ของเรอื่ ง
" เห็นแกล่ ูก "

• ไดร้ ับเลอื กบรรจุในแบบเรยี นมาเป็นเวลานาน
• ไดร้ ับการแปลเปน็ ภาษาต่างประเทศถึง ๑๓ ภาษา คือ ภาษาญี่ปนุ่

จนี นอรเ์ วย์ สเปน รสั เซีย อังกฤษ อินโดนีเซยี อาหรับ ฮนิ ดี
สงิ หล มาเลย์ ฝรง่ั เศส เกาหลี

ตวั ละคร

เปน็ พอ่ ที่แท้จริงของแมล่ ออ

นายล้า ผมหงอก หนา้ ยน่ ดูมีอายุกวา่ อายจุ รงิ จมูกแดงแบบคนกนิ เหลา้ จัด

แต่งกายปอน ๆ เป็นคนโลภประพฤตมิ ิชอบหลายประการ

ไมม่ คี วามรบั ผดิ ชอบต่อครอบครัว ไมย่ อมยอมเปล่ียนความของตนงา่ ย ๆ

แตส่ ดุ ท้ายกลบั ตัวกลบั ใจ

พระยาภกั ดีนฤนาถ

มีเหตุผลอารมณห์ นกั แนน่ มนั่ คง
ไม่โกรธง่าย รูจ้ ักให้อภยั เข้มแขง็
เด็ดขาด มีน้าใจโอบอ้อมอารี

แม่ลออ

เป็นคนออ่ นโยน สุภาพเรยี บร้อย
มองโลกในแงด่ ี

กาลงั จะแต่งงานกับนายทองคา

อา้ ยคา

เป็นบ่าวทซี่ ่ือสัตย์
จงรักภักดีต่อเจา้ นาย แตข่ าดไหวพรบิ

เร่อื งย่อ

พระยาภกั ดีนฤนาถกับนายล้าเคยเป็นเพอื่ น
สนทิ กับนายล้า นายล้ามบี ุตรสาวชือ่ "ลออ"
เมื่ออายไุ ด้ ๒ ขวบ นายลา้ ถูกตดั สนิ จาคกุ

เป็นเวลา ๑๐ ปีฐานทจุ ริต
พระยาภกั ดจี ึงอุปการะแมล่ ออเป็นบุตรบุญ

เรื่องยอ่ ๑๕ ปีตอ่ มา...
นายลา้ มาท่ีบา้ นพระยาภกั ดีในสภาพสิ้นเน้ือประดาตัว
หวงั พงึ่ พาแม่ลออทกี่ าลังจะแตง่ งานกับนายทองคา
ลกู เจ้าคณุ รณชิต ซึ่งมฐี านะดี นายล้าจงึ มาหา
พระยาภักดเี พือ่ ขอพบแมล่ ออ ซ่ึงแม่นวลภรรยานายลา้
มาฝากฝงั ให้พระยาภักดีในฐานะคนท่ีเคยรกั กนั
ดูแลกอ่ นทนี่ างจะเสยี ชวี ิต พระยาภักดเี ตอื นนายล้า
ไมใ่ หบ้ อกความจรงิ แกแ่ มล่ ออเพราะเกรงวา่
จะทาให้แมล่ ออต้องอับอายและถกู สังคมรงั เกยี จ

เร่อื งยอ่

นายล้าไมเ่ ช่ือ...พระยาภักดจี งึ ยื่นข้อเสนอใหเ้ งนิ หนึง่
รอ้ ยชง่ั นายลา้ ก็ไม่รบั พระยาภักดโี กรธหยบิ แสห้ าง
มา้ เพือ่ จะฟาดนายลา้ พอดีแม่ลออกลับมา และเขา้ มา
ทักทายนายล้าและคยุ ถึงพอ่ ของเธอทีพ่ ระยาภักดีบอก
ว่าตายไปแลว้ วา่ เปน็ คนดี ใครบอกวา่ เป็นคนไม่ดีจะ

ไมย่ อมเช่อื เดด็ ขาด

เร่อื งย่อ

นายลา้ เกดิ ความรู้สึกผดิ ชอบชวั่ ดี จงึ เปล่ียนจาก
"ความเหน็ แก่ตวั " เปน็ "ความเหน็ แกล่ ูก"

จึงไมบ่ อกความจริง และไดม้ อบแหวนของแมน่ วล
ฝากพระยาภกั ดใี ห้แก่แมล่ ออเปน็ ของรบั ไหว้

และพระยาภักดีไดม้ อบรปู ถา่ ยแมล่ ออ
ใหน้ ายลา้ นายลา้ กล็ าจากไปอยา่ งเงียบๆ

เปดิ เร่อื ง

อา้ ยคาพานายลา้ มาพบท่านจ้าคุณ
บอกเลา่ ความเป็นมาของตัวละคร

ปมขดั แย้ง

นายล้าต้องการมาพึง่ บุตรสาวท่ีจะแต่งงาน
แตพ่ ระยาภกั ดนี ฤนาถผเู้ ปน็ พอ่ เลย้ี งไม่ยอม

จดุ สูงสดุ

นายลา้ พบกบั แมล่ ออ

จดุ คลี่คลาย

แม่ลออวาดภาพทด่ี ขี องพอ่ ไว้ในใจ
จนนายลา้ ละอายใจไม่กล้าบอกความจรงิ วา่ ตนเปน็ พ่อ

ปมขัดแยง้

นายลา้ ปฏิเสธการรว่ มงานแต่งแลว้ จากไป

ขอ้ คดิ ทีไ่ ด้จากเรอื่ ง

• บุพการที ุกคนยอ่ มมคี วามรักและเสยี สละเพื่อลูก
ได้

• เม่อื จะเลีย้ งดูผใู้ ดก็ควรให้ความรกั ความเมตตา
• ทาดไี ดด้ ี ทาชวั่ ได้ช่ัว
• ประกอบอาชพี ที่สุจรติ ซื่อสตั ยใ์ นหนา้ ที่ของตน
• ควรใหโ้ อกาสและยกโทษใหก้ บั บุคคลที่สานึกผดิ
• เราควรรู้จกั พ่ึงตนเองก่อนนึกถึงผ้อู น่ื

คุณค่า ๑. คุณค่าดา้ นเนือ้ หา
ของเรื่องเหน็ แก่ลูก ๒. คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์
๓. คณุ ค่าด้านสังคม
๔. ขอ้ คดิ ทไี่ ดจ้ ากเรื่อง

คณุ ค่าดา้ นเน้อื หา

มีตวั ละครทงั้ หมด คือ
พระยาภักดนี ฤนาถ นายล้า แม่ลออ และอา้ ยคา
แม้ตวั ละครในเรอื่ งจะมีน้อยแต่ลกั ษณะของโครงเรอื่ ง
มคี วามโดดเดน่ การผูกเร่อื งมคี วามตอ่ เน่อื งราบร่นื
ผปู้ ระพันธ์มีความประณีตในการดาเนินเรื่อง

คณุ คา่ ด้านเน้อื หา ลกั ษณะเด่นของเน้อื หาแสดงใหเ้ หน็ ถงึ ความเสยี สละ
และความรกั ของผเู้ ปน็ พ่อทัง้ สอง คือ นายล้า

พอ่ ผู้ให้กาเนดิ และพระยาภกั ดนี ฤนาถผ้เู ป็นพอ่ บุญธรรม
ดว้ ยความเห็นแก่ลกู ของนายลา้ จึงไม่เปดิ เผยตน

และพระยาภกั ดีนฤนาถยอมสละเงินทองเป็นจานวนมาก
เพื่อความสขุ ของแม่ลออ

คณุ คา่ ด้านเน้อื หา ลกั ษณะเด่นของเน้อื หาแสดงใหเ้ หน็ ถงึ ความเสยี สละ
และความรกั ของผเู้ ปน็ พ่อทัง้ สอง คือ นายล้า

พอ่ ผู้ให้กาเนดิ และพระยาภกั ดนี ฤนาถผ้เู ป็นพอ่ บุญธรรม
ดว้ ยความเห็นแก่ลกู ของนายลา้ จึงไม่เปดิ เผยตน

และพระยาภกั ดีนฤนาถยอมสละเงินทองเป็นจานวนมาก
เพื่อความสขุ ของแม่ลออ

"ถา้ ยงั ง้นั ดิฉนั กย็ ิ่งดใี จมากข้ึนทีไ่ ด้พบคุณ กค็ ณุ พอ่ ของ
ดิฉนั ท่ตี ายไปล่ะคะรูจ้ ักไหม? (นายลา้ พยกั หน้า).

ถ้าอย่างน้ันคณุ ก็ดีกว่าดิฉัน ดิฉันไมร่ ู้จักเลย เคยเห็นแต่
ในรูปทใ่ี นห้องคณุ แม่ รูปร่างสูงๆ หนา้ อกกวา้ ง
ดิฉันช่างชอบหนา้ เสยี จริงๆ หนา้ ตาเปน็ คนซื่อ ใจคอ
กวา้ งขวาง ถา้ ใครบอกดิฉันว่าเป็นคนไมด่ ดี ฉิ นั ไมย่ อม
เช่ือเปน็ อนั ขาดเทยี ว แตท่ ่านกเ็ ปน็ คนดีจรงิ ๆ อย่าง
ท่ีดิฉันนกึ เอาในใจ คุณพอ่ น่ีกไ็ ดบ้ อกดฉิ นั วา่ ง้นั

จริงไหมคะคุณพอ่ ?" (พระยาภักดพี ยักหนา้ .)

คณุ คา่ ด้านเน้อื หา

จากเน้ือหาตอนน้ีเปน็ จดุ คลี่คลายของเรื่อง ปมปญั หาและ
ความขัดแยง้ ระหว่างพระยาภกั ดนี ฤนาถและนายลา้ เข้มขน้

มากขึ้นเรอ่ื ยๆ และคลี่คลายลงเมื่อนายล้าไดร้ บั รูว้ ่า
ตลอดระยะเวลาท่ีผ่านมาพ่อท่ีแท้จรงิ ในความทรงจา

ของแม่ลออนัน้ เปน็ คนดนี ่าเคารพนบั ถือ

คณุ คา่ ดา้ นเนื้อหา

โดยเธอเช่อื จากการฟงั คาบอกเล่าของพระยาภกั ดนี ฤนาถ
และจินตนาการจากรปู ถา่ ยท่ีอย่ภู ายในหอ้ ง

ของแม่ที่เสยี ชีวิตไปแล้ว ความเห็นแก่ตนเองของนายล้า
จงึ ได้แปรเปลี่ยนเป็นความเหน็ แกล่ ูก

คณุ คา่ ด้านเน้อื หา

การดาเนนิ เร่อื งเริ่มเรอื่ งด้วยปมปัญหาจากนายลา้
เม่ือออกจากคุกได้ไปประกอบอาชีพตา่ งๆ

ที่ไมส่ ุจรติ และไม่ประสบความสาเร็จ จึงคิดมาพึ่งพาลูกสาว
ทกี่ าลังจะแต่งงานกับชายผ้มู ฐี านะดี

คณุ ค่าดา้ นเน้อื หา

ในขณะท่ีพระยาภักดีนฤนาถไม่ต้องการใหน้ ายลา้
พบกบั แมล่ ออและแสดงตนว่าเปน็ พอ่ ที่แทจ้ รงิ
ดว้ ยความรักทม่ี ีตอ่ ลูกและเกรงว่าแมล่ ออจะอบั อาย

ขายหน้าท่ีมพี ่อเป็นคนทจุ รติ
เปน็ คนคดโกง เป็นคนติดคุก

คณุ คา่ ด้านเน้อื หา ปมปัญหาทาให้การดาเนินเรอื่ งเขม้ ข้นมากย่งิ ข้ึน

เม่อื นายลา้ ดึงดนั ทีจ่ ะพบแมล่ ออใหไ้ ด้
แต่ท้ายทีส่ ุดแล้วผปู้ ระพนั ธ์ได้คอ่ ยๆ คลายปมปญั หานั้นลง

โดยใช้วิธใี ห้ผอู้ า่ นเขา้ ใจเองจากบทสนทนาของตัวละครและ
จบลงดว้ ยดีโดยพ่อทแ่ี ท้จรงิ เห็นแกล่ ูกมากกว่าเห็นแกต่ ัว

คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์ การใช้บทสนทนาทีเ่ หมาะสมกบั สถานภาพของตวั ละคร

ผปู้ ระพนั ธส์ ามารถสร้างบทสนทนาท่เี หมาะสมกับ
สถานภาพของตัวละครทีก่ ลา่ วบทสนทนานัน้
สถานภาพน้ปี ระกอบด้วยตาแหนง่ ทางสังคม
ยศถาบรรดาศกั ดิ์ รวมไปถึงอายขุ องตัวละคร

คณุ ค่าดา้ นวรรณศลิ ป์ ตัวอยา่ งเชน่

นายลา้ เมื่อสนทนากบั อา้ ยคาซึง่ มีสถานะเปน็ บ่าวจะใชส้ รรพ

นามแทนตวั ว่า “ฉนั ” และเรยี กอา้ ยคาวา่ “แก”

แตเ่ มือ่ สนทนากบั พระยาภักดีนฤนาถซ่งึ มบี รรดาศกั ดแิ์ ละ

ตาแหน่งทางสงั คมสูงกว่าจะใช้คาวา่ “ผม” และเรียก

พระยาภักดนี ฤนาถวา่ “ใตเ้ ทา้ ” ซึง่ แสดงถึง

บรรดาศกั ดิ์การเปน็ ขุนนาง

คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์

อีกตวั อยา่ งคอื เม่อื นายล้าสนทนากับ
แม่ลออซง่ึ เปน็ ลกู สาวก็จะใช้คาแทนตวั วา่ “ฉนั ” และเรยี ก

แม่ลออวา่ “หลอ่ น” เป็นต้น ลกั ษณะเช่นนี้
ทาให้บทละครมคี วามสมจริงมากยิ่งขึน้ ดังตวั อยา่ ง

นายลา้ : ถา้ จะตอ้ งคอยอยเู่ พราะฉนั ละกฉ็ ันขอบอกวา่ ไม่จาเปน็ แกจะไปก็ได.้
อา้ ยคา : ครบั . (นงั่ น่งิ ไม่ลุกไป)
นายลา้ : (ดูอ้ายคาอีกครหู่ น่ึง แลว้ กห็ วั เราะ) ฮะๆ ฮะๆ แกเห็น

ทา่ ทางฉันมนั ไม่ไดก้ ารกระมงั แตท่ ่จี รงิ ฉนั นะ่ เปน็ ผดู้ ี
เหมอื นกนั มีตระกลู ไม่ต่าไมเ่ ลวไปกว่าเจ้าคณุ ภกั ดเี ลย....
พระยาภักดี : นี่แกเอาอะไรมานึก!
นายล้า : เอะ๊ ! เจ้าคณุ นชี่ อบกลจริงๆ กแ็ มล่ ออนะ่ ลกู ผมแทๆ้ ไม่ใช่หรอื ?

คณุ ค่าดา้ นวรรณศลิ ป์ การใช้บทสนทนาท่สี อดคล้องกับลักษณะนสิ ัย
และอารมณ์ความรู้สกึ ของตัวละคร

บทละครพดู ดาเนินเรอ่ื งผ่านบทสนทนาเป็นหลัก
ทาให้การส่ือสารเร่อื งราวรวมไปถึงลกั ษณะของตัวละคร

ต้องสื่อผ่านบทสนทนานัน้ โดยผู้ประพนั ธ์
สร้างบทสนทนาที่ช่วยสื่อถึงนสิ ัยและอารมณ์
ความรู้สึกของตวั ละครไดเ้ ป็นอยา่ งดี ดังตวั อย่าง
นายล้า : น้าเหลอื งๆไม่มีหรือครบั มันคอ่ ยชน่ื อกช่ืนใจหน่อย

คณุ คา่ ด้านวรรณศิลป์

บทสนทนาดังกล่าวแสดงใหเ้ หน็
ลกั ษณะนิสัยของนายลา้ วา่ เปน็ คนท่ตี ดิ สุรา

นายล้า : ผมเหน็ ควรตวั ผมจะมารดน้าดว้ ยนะครบั .
พระยาภักดี : นแ่ี กเอาอะไรมานึก!

คณุ คา่ ด้านวรรณศลิ ป์ นอกจากน้ันแล้วบทสนทนาของตวั ละครยงั ชว่ ยแสดงให้เหน็
ความรสู้ ึกของตวั ละครที่เปล่ียนแปลงไปตามเนอื้ เรื่องไดอ้ กี ด้วย

ดังเชน่ เม่อื นายลา้ มปี ากเสียงกับพระยาภักดีนฤนาถ
นายลา้ จะใชส้ รรพนามเรยี กพระยาภกั ดนี ฤนาถวา่ “คุณ”

สว่ นพระยาภักดนี ฤนาถจะเรยี กนายลา้ ว่า “แก”
แตเ่ มอ่ื เร่อื งราวคลี่คลายลงโดยนายลา้ เปลย่ี นใจไม่มา
งานแต่งงานแล้ว บทสนทนาจึงใชค้ าสรรพนาม

เปล่ียนแปลงไปดังตวั อย่าง

นายลา้ : (นิ่งอยคู่ รูห่ นงึ่  แลว้ พดู  เสียงออกเครือๆ)
เจ้าคุณขอรบั ใต้เท้าพูดถูก เดก็ คนนี้ดเี กนิ ท่ี
จะเป็นลกู ผมผมมันเลวทรามเกนิ ทีจ่ ะเปน็ พอ่ เขา
ผมพึง่ รู้สกึ ความจรงิ เด๋ยี วนีเ้ อง.

พระยาภักด.ี : (ตบบ่านายลา้ ) พ่อลา้ !

คณุ คา่ ด้านวรรณศลิ ป์ การใชถ้ ้อยคาท่ีส่อื ความหมายลกึ ซึ้ง

การใชถ้ ้อยคาทส่ี ่อื ความหมายลึกซงึ้ ในบทละครนี้มกี ารใช้
ถ้อยคาทีส่ นั้ กระชบั แตก่ นิ ความมาก สามารถสอ่ื ความหมาย
ไดล้ ึกซ้งึ ทาให้ผู้อา่ นหรอื ผูช้ มเข้าใจเร่ืองราวได้ดยี ง่ิ ข้ึน

ดังตวั อย่าง
พระยาภกั ด.ี : (หนา้ ตงึ ) อ้อ!

คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์

บทบรรยายนีท้ าให้ผอู้ า่ นเห็นลกั ษณะสีหน้า
ของพระยาภกั ดนี ฤนาถว่าเป็นเชน่ ไร
และยังทาให้เข้าใจความรู้สกึ ของตัวละครใน
ขณะน้นั ว่ามคี วามไมพ่ อใจอีกดว้ ย แมว้ า่ จะใชถ้ อ้ ยคา

ในการบรรยายเพียงส้ันๆก็ตาม

คณุ ค่าดา้ นวรรณศลิ ป์ การใชถ้ ้อยคาในบทสนทนา ดงั ตัวอยา่ ง
พระยาภกั ดี : แกยังเข้าใจผิดอยู่มาก การทคี่ นได้รบั

พระราชอาญาคราวหน่ึงแลว้ ไม่ใชว่ ่าใครๆ
เขาจะพากนั คอยตดั รอนไมใ่ ห้มีการผงกหวั
ได้อีก...
คาวา่ “ผงกหัว” ในทน่ี ีห้ มายถึง มีโอกาสในการกลับตวั
กลับใจทามาหากินอยา่ งสุจริต

คณุ ค่าดา้ นวรรณศลิ ป์

พระยาภักด.ี : อยา่ ทาให้เกิดเคืองมากขน้ึ หน่อยเลย
ประเดยี๋ วฉันจะเหนย่ี วใจไวไ้ ม่อย.ู่

คาว่า “เหน่ยี วใจ” ในท่ีนี้หมายถงึ ระงบั จิตใจไม่ใหล้ ง
มอื กระทาการรนุ แรงลงไป จะเหน็ ได้วา่ ผู้ประพันธส์ ามารถ

เลือกใชถ้ อ้ ยคาทีส่ ้ันกระชับแตส่ ่ือความได้กวา้ งขวาง