51
ตอนที่ 5 ท างานเป็ นอาจารย์โรงเรียนพยาบาลฯ โรงพยาบาลหญิง พ.ศ. 2506 เดินทำงกลับเมืองไทย • ท ำงำนเป็ นอำจำรย์ที่โรงเรียนพยำบำลฯ และวิทยำลัยครูพยำบำล กรมกำรแพทย์ • ช่วยงำนสมำคมพยำบำลแห่งประเทศไทยฯ
พ.ศ.2506 ทา งานเป็ นอาจารยท ์ โี่รงเรียนพยาบาลฯ และวทิยาลัยพยาบาล กรมการแพทย ์ Started working at Bangkok Nursing College แม่เริ่มทา งานในตา แหน่งอาจารยโ์ ทเงินเดือน 1,900 บาทที่โรงเรียนพยาบาลฯโรงพยาบาลหญิง ส่วนพ่อเปลี่ยนมา ท างานที่ฝ่ ายขายบริษัทโมบิลออย ไทยแลนด์ ต่อมาแม่ยา ้ ยไปทา งานที่วทิยาลยัครูพยาบาล ซ่ึงทางกรมการแพทยไ์ ดเ ้ปิดข้ึนเป็ นแห่งแรกของประเทศที่โรงพยาบาล หญิงเช่นกนัเพื่อผลิตครูพยาบาลใหแ ้ ก่โรงเรียนพยาบาลต่างๆทวั่ประเทศ นอกจากทา งานเป็ นอาจารยพ ์ ยาบาลแลว ้ ในวนัหยดุแม่ยงัไปทา งานอาสาสมคัรช่วยเหลืองานของแพทยห ์ ญิงดร.คุณ เพียร เวชบุล ที่พีระยานุเคราะห์มูลนิธิในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เพื่อให้ความรู้ เกี่ยวกบัการบริบาลทารกที่ไร ้ ผอูุ้ปถมัภโ์ ดยเฉพาะเดก ็ ที่เกิดจากมารดานอกสมรส แม่(ยืนซ้าย)เป็นผู้ถอืป้ายวิทยาลัยพยาบาลร่วมกับอาจารยผ์จงสุข ธาตุสุวรรณ(ยืนขวา)
ช่วยงานสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ Charity events for Thailand Nursing Association สมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ ก่อต้งัข้ึนต้งัแต่ปีพ.ศ. 2470 ในยคุสมยัที่คุณหญิงสมานใจ ดา รงแพทยาคุณ ดา รงตา แหน่งนายกสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ แม่มีโอกาสได้ ช่วยเหลืองานกิจกรรมของสมาคมหลายอยา่งอาทิ • เป็ นเลขานุการงานประชุมพยาบาลแห่งชาติคร้ังที่3 ณ ศาลาสันติธรรม • เป็ นประธานฝ่ายประชาสัมพนัธ ์ งานประชุมพยาบาลแห่งชาติคร้ังที่4 ณ หอประชุมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ • เป็ นประธานฝ่ายหารายไดจ ้ ดัการแข่งกอลฟ์ การกศุลชิงถว ้ ยพระราชทานสมเดจ ็ พระนางเจา ้ รา ไพพรรณีพระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7 แม่เข้าร่วมประชุมการพยาบาลแห่งชาติครั้งที่ 8 พ.ศ.2530 ณ โรงแรมแชงกรีลา ในภาพมี รศ.ดร.วิเชียร ทวีลาภ, คุณอุดม สุภาไตร, นาวาเอกหญิงบุญสม โปษยะ จินดา, ผศ.พ.ต.อ.หญิงปราณี ตันประเสริฐ, รศ.ดร.ทัศนา บุญทอง, อาจารย์สุขศรี บูรณะกนิษฐ์ แม่น านักศึกษาพยาบาลต ารวจรุ่น3 ไปออก รายการโทรทัศน์ททบ.5 วันพยาบาลแห่งชาติ
แม่ไปร่วมการอบรมพัฒนาบุคลากรของสมาคมพยาบาลแหง่ ประเทศไทยทหี่วัหนิ ศ.ดร.ประนอม รอดค าดี และรศ.จนิตนา ยูนิพันธุ์เดนิทางไปด้วย
ตอนที่ 6 เป็ นผู้อา นวยการวทิยาลัยพยาบาลตา รวจคนแรก พ.ศ. 2512 เป็ นผรู้่วมก่อต้งัและเป็ นผอู้ ำ นวยกำรวทิยำลยัพยำบำลตำ รวจคนแรก • แม่จดังำนเล้ียงตอ ้ นรับ Ms.Anna Hassel และ Ms.Frances Avery อำจำรยท ์ ี่เคยสอนแม่จำก Marquette University พ.ศ. 2516 ตดัสินใจลำออกจำกรำชกำร เพื่อพำครอบครัวไปเริ่มตน ้ ชีวติใหม่ที่อเมริกำ
พ.ศ.2512 เป็ นผู้ร่วมก่อตัง้และเป็ นผู้อา นวยการวทิยาลัยพยาบาลตา รวจคนแรก Worked as Director of Police Nursing School จากปัญหาการขาดแคลนพยาบาลของโรงพยาบาลต ารวจ พลต ารวจเอกประเสริฐ รุจิรวงศ์ อธิบดีกรมต ารวจในสมัยน้นั จึงมีมติใหก ้่อต้งัโรงเรียนพยาบาลข้ึนภายในโรงพยาบาลตา รวจ แม่ไดร ้ับการติดต่อทาบทามและโอนยา ้ ยจากวทิยาลยัครูพยาบาลกรมการแพทยใ์ หม ้ าดา รงตา แหน่งเป็ นผอ านวยการู้ โรงเรียนพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัย กองแพทย์ กรมต ารวจ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็ นวทิยาลยัพยาบาลตา รวจ) และเริ่ม เปิดรับนกัเรียนพยาบาลรุ่นแรกในปีพ.ศ.2512
แม่พยายามปลูกฝังใหน ้ กัศึกษาพยาบาลตา รวจรุ่น แรกๆมีความรักความผกูพนักบัวทิยาลยั แม่ปรารถนาใหน ้ กัศึกษาอยกู่นัอยา่งอบอุ่นรักใคร่ สามคัคีกนันกัศึกษาและอาจารยจ ์ึงไดร ้่วมแรง ร่วมใจช่วยกนั ปลูกตน ้ไมจ ้ ดัสวนทา ความสะอาด วิทยาลัยให้ดูสวยงามเสมือนเป็ นบ้านของเราเอง
อาจารยท์ ี่เคยสอนแม่ Ms.Anna Hassel และ Ms.Frances Avery จาก Marquette University เดินทางจากเมืองมิววอกมี้าเยยี่มลูกศิษยท์เี่มืองไทย แม่จัดงานเลีย้งต้อนรับที่วิทยาลัยพยาบาลตา รวจ แม่และเพื่อนๆศิษยเ์ก่าที่จบจาก Marquette University School of Nursing รศ.ดร.สายหยุด นิยมวิภาต อดีตคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแกน่อาจารยผ์กา เศรษฐจันทร์อดีตผู้อา นวยการกองการพยาบาล กระทรวงสาธารณสุข อาจารยฉ์ายเฉิด อภชิาติบุตร อดีตผู้อา นวยการวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีกรุงเทพ แม่กับพ่อเดนิทางไปเยยี่มอาจารยแ์ละมหาวิทยาลัยที่แม่จบมาทมี่ิววอกี้
เมื่อนกัศึกษาพยาบาลตา รวจรุ่นแรกสา เร ็ จการศึกษาแม่ไดน ้ า คณะผบู้ ริหารโรงพยาบาลตา รวจและพยาบาลรุ่นแรก ไปเขา ้ เยยี่มคารวะแสดงมุทิตาจิตต่อพล.ต.อ.ประเสริฐรุจิรวงศ ์ ผใู้ หก ้ า เนิดวทิยาลยัพยาบาลตา รวจ ปี พ.ศ.2516 หลงัจากที่ผลิตพยาบาลตา รวจรุ่นแรกเป็นที่เรียบร้อย แม่ไดต้ดัสินใจลาออกจากราชการเพื่อพาครอบครัว ไปเริ่มตน้ชีวติใหม่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา
ตอนที่ 7 อ าลาเมืองไทย - ชวีติใหม่ทปี่ระเทศสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2516 – 2517 เดินหนำ ้ ต่อไปเพื่ออนำคตของลูก สู่ประเทศสหรัฐอเมริกำ • จดหมำยต้อนรับ Welcome to the U.S.A. จากอาจารย์ ของแม่Ms.Anna Hassel และ Ms.Frances Avery • ท างานเป็น Registered Nurse ที่ Glendale Memorial Hospital, Glendale, California • คริสต์มาสปีแรกที่ไปอยู่อเมริกา พ.ศ. 2520 เป็ นนำยกสมำคมพยำบำลไทยแห่งแคลิฟอร ์ เนียภำคใตค ้ นแรก • เปิดธุรกิจครอบครัวร ้ ำน Supreme Donuts พ.ศ. 2529 ฉลองครบรอบแต่งงำน 30 ปี (2499 – 2529) • กำรสูญเสียคร้ังสำ คญัพ่อจำกไปอยำ่งสงบ คืนวนัที่23 พฤศจิกำยน 2529 •แม่มีภำวะน้ำ ท่วมปอด หลงักำรผำ่ตดับำยพำสเมื่ออำยุ70 ปี
62
พ.ศ.2516-2517 เดนิหน้าต่อไปเพอื่อนาคตของลูก สู่ประเทศสหรัฐอเมริกา Started a new life in U.S.A. จุดเปลี่ยนคร้ังสา คญัของชีวติพอ่กบัแม่คือความปรารถนาใหลู้กทุกคนมีการศึกษาที่ดี…พอ่กบัแม่จึงตดัสินใจละทิ้งตา แหน่งหนา้ที่การ งานเพื่อนา ลูกๆไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา 9 ธันวาคม 2516 แม่ออกเดินทางไปอเมริกาก่อนล่วงหนา้เพื่อไปสมคัรงานและทา เรื่องขอวซี่าพลเมืองถาวร(Permanent Resident) ใหแ้ก่ครอบครัว ทางเมืองไทยพอ่บอกใหลู้กทุกคนเตรียมตวัจดัขา้วของเดินทางไปอเมริกา พอใกลถ้ึงวนัออกเดินทาง…พอพาพวกเราไป ่ ตดัเส้ือผา้ใหม่และไปลาญาติๆ 21 พฤษภาคม 2517 พอ่นา ลูกๆสี่คนออกเดินทางโดยสายการบินแอร์สยามมุ่งสู่นครลอส แอนเจลิส เมื่อเครื่องบินมาถึงสนามบิน โฮโนลูลูมลรัฐฮาวาย เจา้หนา้ที่อิมมิเกรชนั่ ไดน้า เราทุกคนไปเขา้หอ้งตรวจสอบเอกสารและแจกกรีนการ์ดใหค้นละใบ ตอนน้นัเรายงัไม่ รู้วา่ ใบเขียวน้ีมีความสา คญัอยา่งไร พอ่บอกใหเ้ราเก็บรักษาไวใ้หด้ีอยา่ทา หายเพราะเป็นบตัรสา คญัที่เราจะอยอู่าศยัในประเทศ สหรัฐอเมริกาไดอ้ยา่งถาวรและถูกตอ้งตามกฎหมาย จากน้นัเราทุกคนไดอ้อกเดินทางบินต่อไปยงัจุดหมายปลายทางนครลอส แอนเจลิส มลรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา…ชีวิตในดินแดนใหม่ก าลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว! Los Angeles, California, United States of America
จดหมายต้อนรับ Welcome to the U.S.A. จากอาจารย์ของแม่ Ms.Anna Hassel และ Ms.Frances Avery
ชีวิตใหม่ในอเมริกา Life in America รูปถ่ายในช่วงปีแรกที่ไปใช้ชีวิตในอเมริกา พฤษภาคม 2517 การใช้ชีวิตในช่วงแรกที่อเมริกาไม่ใช่เรื่องสุขสบาย เราอยู่กันหกคนในอพาร์ตเมนท์เล็กๆ เลขที่ 504 Concord Street Glendale, California 91203 ช่วงนั้นโรงเรียนยังไม่เปิดเทอม ทุกเช้าแม่จะนั่งรถเมล์ไปท างานที่โรงพยาบาล ส่วน พ่อก็จะออกไปหางานท า ตอนเย็นเราสี่พี่น้องจะไปยืนรอรับแม่ที่ป้ายรถเมล์เพื่อช่วยถือถุงอาหาร ทุกวันแม่จะซื้อแอ๊ปเปิ้ลและช๊อคโก แลตมาฝากพวกเรา เราอยู่บ้านท ากับข้าวทานกันเอง “ตู่” เป็นคนท าอาหาร ส่วน ต่าย-ต่อ-ตั้ม ช่วยกันล้างจาน ที่อเมริกาไม่มีคนใช้ เราจึงต้องท าเองทุกอย่าง ไม่ว่าซักผ้ารีดผ้า ล้างรถ ติดวอลเปเปอร์ ทาสีห้อง ฯลฯ พ่อกับแม่บอกให้เราลืมชีวิตที่เคยสุขสบายสมัยอยู่ เมืองไทย เราจ าได้ว่าพ่อเคยพาเราไปทานเค๊กอร่อยๆที่โรงแรมเอราวัณ เราเคยไปออกก าลังกายเล่นเทนนิสที่สปอร์ตคลับสั่งอาหาร เครื่องดื่มมาทานแล้วพ่อมาจ่ายเงินให้ ชีวิตที่อเมริกาท าให้เราต้องสู้ ทุกคนมีงานท าพาร์ทไทม์ “ต่าย”ไปท างานเป็น nurse aide ที่ บ้านพักคนชรา “ตู่”ท างานเป็น bus boy ที่ร้านอาหาร “ต่อ” เมื่อโตขึ้นเคยไปท างานเสริฟอาหารที่ร้าน Sizzler ใกล้บ้าน ส่วน“ตั้ม” เคยขี่จักยานส่งหนังสือพิมพ์และรับจ้างกวาดใบไม้ให้เพื่อนบ้าน การท างานหารายได้พิเศษเป็นเรื่องปกติของสังคมอเมริกัน ใครที่ไม่ ท างานจะรู้สึกอายด้วยซ ้า ไม่กี่เดือนพ่อก็มีเงินเก็บซื้อรถ Pontiac เก่าๆสีถลอกจากเพื่อนบ้าน ต่ายกับตู่สามารถรวมเงินกันซื้อรถ Ford Pinto คันเล็กๆ ราคา $500 วันเสาร์อาทิตย์พ่อกับแม่จะพาเราไปเที่ยวตามที่ต่างๆเช่นพิพิธภัณฑ์ หอดูดาว สวนสัตว์ และห้องสมุด สถานที่ที่เรา ประทับใจมากที่สุดเพราะเราเคยได้ยินชื่อเสียงตั้งแต่อยู่เมิองไทยว่าเป็นสถานที่ๆมีความสุขที่สุดในโลก นั่นคือ”ดีสนีย์แลนด์” เรา ตื่นเต้นดีใจสนุกมากกับการได้ไปเที่ยวครั้งแรกบนดินแดนในฝันอันสุดวิเศษ ทุกวันนี้เวลากลับไปอเมริกา เรายังคงมีความสุขกับการ ไปเที่ยวดีสนีย์แลนด์เหมือนสมัยตอนเป็นเด็ก บ้านป้าเจริญรัตน์ บุญยะโหตระ ป้าระพี ซื้อหม้อหุงข้าวใบแรกให้
พ.ศ.2516 แม่ท างานเป็ น Registered Nurse ที่ Glendale Memorial Hospital, Glendale, California แม่เริ่มท างานในต าแหน่งพยาบาล RN ที่โรงพยาบาล Glendale Memorial ในเมือง Glendale เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2516 แม่ท างานที่โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นเวลายาวนานถึง 28 ปีจนเกษียณเมื่ออายุ 70 ปีที่โรงพยาบาลแม่ใช้ ชื่อเรียกง่ายๆว่า Mrs.Kay ซึ่งมาจากตัว K ตามการสะกดตัวอักษรแรกของนามสกุล แม่รักการท างานพยาบาลผู้ป่ วย เป็นชีวิตจิตใจ แม่ท างานด้วยความเอาใจใส่ ห่วงใยดูแลคนไข้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับค าชมเชยจากคนไข้มากมาย รวมทั้งเป็นที่รักของแพทย์ เพื่อนร่วมงาน และพนักงานทุกฝ่ ายของโรงพยาบาล ทุกคนในโรงพยาบาลจึงพากันขนาน นามเรียกแม่ว่า “Mama Kay” แม่ได้รับการเสนอชื่อรับรางวัลเกียรติยศพยาบาลดีเด่นของโรงพยาบาล และได้รับเงินจ านวน1,000 เหรียญ โรงพยาบาลติดป้ายประกาศชื่อยกย่องแม่ ไว้ที่ทางเข้าหน้าโรงพยาบาล แม่ได้ส่งเงินส่วนหนึ่งจ านวน 9,000 บาทมาร่วมท าบุญสร้างก าแพงวัดที่จังหวัดปราจีนบุรี
“ป้ายงค์”(ผศ.ประยงค์ สุวรรณพานิช) เพอื่นนักเรียนพยาบาลรุ่น 1 โรงพยาบาลหญิง 67 ลูกๆทุกคนรู้จักป้ายงค์ตั้งแต่เราเด็กๆ ป้ายงค์เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับแม่และเป็นป้าที่ใจดีกับพวกเรา ป้ายงค์ลาออกจากราชการและมาท างานที่ โรงพยาบาลGlendale Adventist ในเมืองเกลนเดล รัฐแคลิฟอร์เนียก่อนแม่สองสามปี เมื่อแม่งางแผนจะมาท างานที่อเมริกาป้ายงค์ได้ให้ความช่วยเหลือ ส่งแบบฟอร์มเอกสารการสมัครเป็นพลเมืองถาวรไปให้แม่ เมื่อแม่เดินทางมาอเมริกาก่อนล่วงหน้าป้ายงค์ได้เอื้อเฟื้อให้แม่พักมาอาศัยมาอยู่ด้วยที่อพารต์ เมนท์เลขที่1606 E.Glenoaks Blvd. # G Glendale,California91206 หลังจากนั้นแม่ได้ย้ายไปอยู่ที่ใหม่เพื่อรอรับพ่อและลูกทั้งสี่คนที่เดินทางตามมา แม่พูดให้เราฟังเสมอว่าป้ายงค์เป็นเพื่อนที่ดีและมีบุญคุณต่อครอบครัวเรา ให้การช่วยเหลือติดต่อให้แม่มาอยู่อเมริกาและยังเอื้อเฟื้อที่พักอาศัยให้แก่แม่ ตอนอยู่ที่อเมริกาป้ายงค์กับแม่จะโทรศัพท์คุยกันเสมอ แวะมาทานข้าวที่บ้าน ไปเที่ยวลาสเวกัส เม็กซิโกและเคยบินไปเยี่ยมเพื่อนและลูกศิษย์ โรงพยาบาลหญิงที่ชิคาโกด้วยกัน เมื่อแม่กลับมาอยู่เมืองไทยแม่มักไปเยี่ยมป้ายงค์ที่บ้านซอยสุทธิสารบ่อยครั้ง ระยะหลังป้ายงค์สุขภาพไม่ดีด้วยอาการป่วยเป็นโรคหัวใจเหมือนแม่ เมื่อป้ายงค์จากไปในปี 2562 แม่เศร้าโศกเสียใจมาก เพื่อนแม่รุ่น1โรงพยาบาลหญิงค่อยๆทะยอยจากกันไปทีละคนตามวันเวลาและสภาพร่างกาย เราทุกคนอยากให้ป้ายงค์ทราบว่าแม่และหลานๆรักคิดถึงและส านึกรู้คุณป้ายงค์อยู่เสมอและตลอดไป (ผศ.ประยงค์ สุวรรณพานิช จบพยาบาลรุ่น1โรงเรียนพยาบาลฯโรงพยาบาลหญิง ปริญญาโททางการสอนจาก Teachers College, Columbia University New York เป็นผูร้่วมก่อตงั้แผนกพยาบาลศกึษา คณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณม์หาวทิยาลยัต่อมาไดพ้ฒันาเป็นคณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาฯ) แม่ไปงานศพป้ายงค์ ปี 2562
วันคริสต์มาสอีฟของปีคศ.1974 พ่อกับแม่หิ้วถุงอาหารมีแฮม ไส้กรอก ขนมปัง และฟรุตสลัดกระป๋ องที่พวกเราชอบมาให้ พ่อซื้อกิ่งสนคริสต์มาสราคา หนึ่งเหรียญมาจาก Lucky Supermarket ตรงหัวถนน เราเอามาปักใส่กระถางช่วยกันตกแต่งเป็นต้นคริสต์มาสกันอย่างมีความสุข อย่างน้อยกิ่งสน ราคาน้อยนิดกิ่งเดียวก็ช่วยส่งกลิ่นหอมไปทั่วห้องท าให้เรามีความสุข และได้บรรยากาศของคืนวันคริสต์มาสอีฟที่เราอยู่รวมกันเป็นครอบครัว ตอนเช้าพ่อกับแม่พาเราเดินไปโบสถ์คริสต์ใกล้บ้าน ถึงแม้เราจะเป็นชาวพุทธแต่พ่อกับแม่อยากให้เราเรียนรู้วัฒนธรรมประเพณีของฝรั่ง การไปโบสถ์ ท าให้เราได้พบผู้คนดีๆ เราได้ฝึกพูดคุยภาษาอังกฤษกับเพื่อนที่โบสถ์และได้ร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า ที่โบสถ์จะมีอาหารและขนมอร่อยๆให้ทาน มากมาย เราได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น คนที่มาโบสถ์เห็นว่าเราเป็นเด็กๆกันสี่คนตอนนั้นอายุเราไล่เรียงกันคือ 17-16-10-8ขวบ เขาจึงแบ่งอาหาร และคุ๊กกี้ให้เราเอากลับมาทานที่บ้านด้วย ปีต่อๆมาเราทุกคนช่วยกันท างานหาเงิน พ่อกับแม่มีรายได้เพิ่มขึ้น ต้นคริสต์มาสของเราจึงค่อยๆเติบโตตาม ไปด้วย ในช่วงเทศกาลคริสต์มาสของทุกปี แม่ชอบให้ลูกๆเปิดเพลงโปรดให้แม่ฟังคือเพลง “The Little Drummer Boy” และเพลง “Silent Night” 68 คริสต์มาสในอเมริกา
70
พ.ศ.2520 เป็ นนายกสมาคมพยาบาลไทยแห่งแคลิฟอร์เนียภายใต้คนแรก แม่ไดร้่วมกบักลุ่มพยาบาลไทยในแอล.เอ.ก่อต้งัสมาคมพยาบาลไทย แห่งแคลิฟอร์เนียภาคใต้การประชุมคร้ังแรกจดัข้ึนที่วดไทยแอล ั .เอ. มีพยาบาลหลายท่านร่วมแรงร่วมใจกนัก่อต้งัอาทิคุณป้าละออ อเนกา นนท์ คุณป้าจรวยพร อิศรางกูร ณ อยุธยา คุณนฤมล จุลดุลย์ คุณมาลินี สุขใจ คุณผสมศรี เรือนพรหม คุณประคองศรี ทวีศรี คุณประภาพรรณ พันธ์วัฒนา คุณจิตรลดา ทวีพงศ์ คุณเจริญรัตน์ บุณยะโหตระ คุณประ สมศรี สถาปัตยานนท์ คุณวิจิตรา กาญจนทัพพะ คุณสายพิณ รุสิตา นนท์คุณสุริยา สุสายัณห์ คุณบุษบา ค าวงศ์ฯลฯ ที่ประชุมมีมติเห็นชอบใหแ้ม่ทา หนา้ที่เป็นนายกสมาคมพยาบาลไทย แห่งแคลิฟอร์เนียภาคใตค้นแรกจุดประสงคข์องการต้งัสมาคมฯเพื่อ ช่วยเหลือเพื่อนๆพี่นอ้งพยาบาลดว้ยกนั ในการสอบใบประกอบโรค ศิลป์ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ช่วยเหลือดา้นสวสัดิการ ที่อยอาศัย พบปะู่ สงัสรรค์รวมไปถึงการพฒันาความรู้และการส่งเสริมสุขภาพใหแ้ก่ พี่นอ้งชาวไทยที่อาศยัอยใู่นแอล.เอ.และเมืองใกล้เคียง สมาคมฯมีการ จดักิจกรรมตรวจสุขภาพฟรีร่วมกบัแพทยไ์ทยสาขาต่างๆ การบริจาค โลหิตในวนัเฉลิมพระชนมพ์รรษาการฉีดวคัซีนป้องกนัโรคต่างๆ รวมถึงการใหค้วามช่วยเหลือผตู้กทุกขไ์ดย้าก ช่วยพาผปู้่วยไป โรงพยาบาล เยี่ยมผู้ป่ วยตามบ้าน รวมถึงการอนุเคราะห์ท าพิธีฌาปนกิจ ใหแ้ก่ศพไร้ญาติฯลฯ กิจกรรมสาธารณกศุลดงักล่าวยงัทา ต่อเนื่องกนั มาจนถึงปัจจุบัน ในปีแรกที่แม่เป็นนายกสมาคมพยาบาลฯไดม้ีการจดังาน“ราตรี พยาบาลไทย”ที่ The Biltmore Hotel เพื่อหารายได้สมทบทุนสร้างวัด ไทยแอล.เอ. ทางสมาคมฯไดร้ับเงินจากการจดังานดงักล่าวเป็น จ านวน16,000 ดอลลาร์และไดม้อบใหแ้ก่ท่านเจา้คุณพระเทพโสภณ พระนักพัฒนา เจ้าอาวาสวัดไทย แอล.เอ. 39 แม่นา คณะกรรมการสมาคมฯชุดแรกเขา้คารวะและรายการตวัต่อฯพณฯกงสุล ใหญ่นครลอส แอนเจลิส คุณลกัขีวาสิกศิริและภรรยา ในภาพมีอดีตนายกสมาคมพยาบาลฯ 6 ท่านคือ 1.แม่2.คุณป้าละออ อเนกานนท์ 3.คุณป้าจรวยพร อิศรางกูรฯ 4.คุณสุทธิลักษณ์ บุยลักษณ์ 5.คุณสังเวียน จันทราภัย 6.คุณเฉลียว ไชยเวช
72
73
ร่วมกิจกรรมชุมชนไทยในแอล.เอ. 74 พ่อและแม่ อุทิศตนท าประโยชน์ให้แก่สังคมไทยในลอส แอนเจลิสเสมอมา พ่อเคยได้รับเกียรติจากชุมชนไทยใน แอล.เอ.ให้เป็นตัวแทนคนไทยกล่าวถวายการต้อนรับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตต์พระบรมราชินีนาถในคราวเสด็จ เยือนนครลอส แอนเจลิสปีพ.ศ.2524 ณ โรงแรมเบเอร์รี่วิลเชอร์ เบเวอรี่ ฮิลลส์ งานเล้ียงตอ ้ นรับฯพณฯนายกรัฐมนตรีพลเอกเกรียงศกัด์ิชมะนนัท ์ และคณะที่ทา เนียบกงสุลใหญ่ลอส แอนเจลิส ปี พ.ศ.2523
พ.ศ.2522 เปิ ดธุรกิจครอบครัวร้านSupreme Donuts ความยากลา บากค ื อการเรียนรู้ พอ่กบัแม่มีความมุ่งมนั่ที่จะสร้างครอบครัวใหม้ีฐานะดีข้ึน พอ่เคยพูดวา่ …ถา้ไม่ทา ธุรกิจคา้ขายก็ไม่มีวนัรวย พอ่จึงตดัสินใจลาออกจาก งานประจ าเป็ นนักบัญชีบริษัท Bekins Moving & Storage มาเปิ ดร้านขายโดนัท แม่-ต่าย-ตู่ในขณะน้นัทา งานฟูลไทม์ต่อกบัต้มัยงัเรียนมหาวทิยาลยัเราตอ้งอดทนต่อสู้กบัการตื่นแต่ตีสี่..กลบับา้นสี่ทุ่มผลดัเวรกนัมา ช่วยกิจการร้านโดนทัทุกวนัหลงัเลิกงานที่โรงพยาบาลแม่จะขบัรถมาร้านโดนทัเพื่อช่วยผลดัเวรใหพ้อ่ ไดพ้กัเราทุกคนอดทนตรากตร า ท างานหนักและเหน็ดเหนื่อย ร้านโดนัทแห่งนีไ้ด้กลายเป็นโรงเรียนฝึกความแกร่งอดทนให้แก่พวกเราอย่างมีคุณค่ายิ่ง หลงัจากเปิดกิจการไดห้า้ปีร้านโดนทัไดถู้กไฟไหมม้ีความเสียหายพอควร หลงัจากซ่อมแซมร้านเสร็จเรียบร้อยพอ่กบัแม่จึงตดัสินใจขาย ร้านโดนัท…ทุกคร้ังที่เรากลบัไปเที่ยวอเมริกา แม่ขอใหเ้ราพาแม่ไปที่ร้านโดนทัน้ีแม่ชอบใชเ้วลากบัการนงทานโดนัท จิบกาแฟ มองไป ั่ รอบๆร้าน หวนนึกถึงความหลงัที่เตม็ไปดว้ยความสุขปนความเหนื่อยยาก ตอนน้ีเราไม่ตอ้งเหนื่อยอีกต่อไป…พอ่ ไม่ต้องแบกถุงแป้ง หนกัๆเขา้มาในร้าน แม่ไม่ตอ้งเช็ดถูพ้ืนตอนปิดร้าน ลูกๆไม่ตอ้งตื่นแต่เชา้มืดมาผลดัเปลี่ยนเวรกนัทา งาน ร้าน Supreme Donut แห่งนีไ้ด้กลายเป็นต านานแหล่งนัดพบผู้คนมากมายท้งัลูกค้าและเพื่อนฝูงทมี่าเยือน ท่านเจา้คุณพระเทพโสภณ(หลวงเตี่ย)เจ้าอาสาสวัดไทยแอล.เอ. มาท าพิธีเปิ ดร้านโดนัทเพื่อเป็ นสิริมงคล คณุสกัรนิทร์ปญุ ญฤทธิ์และคณุมีศกัดิ์นาครตัน์แวะมาเยี่ยมเยียน พ่อ-แม่ถ่ายรูปกับพล.ต.ต.น.พ.สุรินทร์ ศิริวัฒน์ และคุณภาวนา ชนะจิตร ที่ร้านโดนัท
พล.ต.ต.น.พ.อารีย์ เจริญพงศ์ อดีตผู้อ านวยการโรงพยาบาลต ารวจเดินทางมาเยี่ยม พอ่กบัแม่เล้ียงตอ้นรับคุณอาโกสุม ศรุตานนท์เพื่อนเก่าสมยัพอ่ กบัคุณเลก็เคยทา งานโมบิลออย แม่พาคุณอาโกสุมไปเที่ยวชมรอยมือรอยเทา้ดาราที่ไชนีสเธียร์เตอร์ ฮอลลีวู้ด เล้ียงตน้รับพล.ต.ท.น.พ.ไมตรีเรืองตระกูล (อดีตนายแพทยใ์หญร่ .พ.ต ารวจ) แม่และลูกศิษยร์.พ.หญิงเล้ียงตอ้นรับน.พ.สาโรจน์ อรรถวิภัชน์(อดีตผู้อ านวยการร.พ.ราชวิถี) และครอบครัว
คุณป้านันทา ควันธรรม (นงั่กลาง) ภรรยาครูล้วน ควันธรรม ชาวสงขลา ที่แม่รู้จกัมานานและรักเสมือนญาติสนิทมาเยยี่มที่บา้นแอล.เอ. “คุณป้า”คุณหญิงกสิภูมิพิทกัษฯ์พี่สาวคนโตของพอ่เดินทางมาเยยมที่แอล ี่ .เอ. ครอบครัวพี่เกษม-พี่นิษา พิมานมาศ (ลูกศิษย์พยาบาลต ารวจรุ่น 2)
ครอบครัวทรี่ักใคร่และสนิทสนมกันมากในอเมริกา น้าบันเทิง-น้าประสมศรี สถาปัตยานนท์ และพเี่กษม-พนี่ิษา พมิานมาศ (ลูกศิษยแ์ม่รุ่น 2 วิทยาลัยพยาบาลต ารวจ) พเี่กษม-พนี่ิษา พาลูกและหลานๆมาเยยี่มแม่ทเี่มืองไทย
79 แม่ให้การต้อนรับคุณกิจ พฤกษช ์ ะอุ่ม เจ้าของบริษัทแกรนดส ์ ปอรต ์ และครอบครัว ทมี่าเยยี่มทบี่้าน
ตู่กับต่อ เดนิทางไปเทยี่วเมืองไทยครั้งแรก เมื่อปี1982 80
42
83
Las Vegas, Nevada 84
9 มิถุนายน พ.ศ.2528 ฉลองวันเกิดแม่ครบรอบ 56 ปี
86 5 มกราคม พ.ศ.2529 ลูกๆจัดงานฉลองครบรอบแต่งงาน30ปีให้พอ่กับแม่ที่ Bonaventure Hotel Los Angeles ปีนีเ้ป็ นปีสุดท้ายทพี่่อกับแม่ได้ร่วมฉลองวันครบรอบแต่งงาน
พ่อกับแม่ ครองรักครองสุขกันมา 30 ปี
พ่อกับแม่เคยให้คา ม่ันสัญญาต่อกันว่า… “ไม่ว่ายามทกุขย์ามสุข หรือยามเจบ ็ไข้เราจะไม่ทอดทงิ้กันตราบจนความตายจะมาพรากใหเ้ราจากกัน” พ.ศ. 2499-2529
พ.ศ.2529 การสูญเส ี ยครั้งสา คัญ พ่อมกัพูดเสมอวา่ …“ฉันอยากกลับไปตายที่เมืองไทย” พอ่กบัแม่เดินทางไปเมืองไทยเพื่อทา ภาระกิจสา คญับางอยา่ง…คืนวันที่ 23 พฤศจิกาย 2529 เมื่อเครื่องบินลงจอดสนามบินเป็ นที่ เรียบร้อยขณะที่พอ่เดินลงจากบนัไดเครื่องบินและกา ลงักา้วเทา้แตะพ้ืนดิน พอ่ ไดล้ม้ ฟุบลงดว้ยอาการหวัใจวายเฉียบพลัน (Massive Heart Attack) และจากไปอยา่งสงบ… แม่ไม่มีโอกาสไดท้า การปฐมพยาบาลหรือดูใจพอ่เหมือนคร้ังก่อนๆ เนื่องจากแม่ไดช้่วยอุม้ทารกลูกของเพื่อนที่ฝากมาด้วยลงจาก เครื่องบินไปก่อนล่วงหนา้เมื่อแม่ส่งมอบทารกใหก้บัมารดาที่มารับไปเรียบร้อยแลว้เจา้หนา้ที่สนามบินไดม้าเชิญแม่ใหก้ลบัไปยงั ลานจอดเครื่องบิน เมื่อไปถึง…แม่เห็นพอ่นอนอยใู่นเปลปฐมพยาบาล ดว้ยสัญชาตญาณการเป็นพยาบาลแม่จึงรีบเขาไปท าการผาย ้ ปอดและปั๊มหวัใจ(CPR) เพื่อช่วยชีวติอยพู่กัหน่ึงจนแม่ไดย้นิคา พูดจากหมอและพยาบาลที่ยนือยรู่อบๆวา ่ "ผมเป็ นหมอครับ เขาได้ สิ้นใจแลว้" คา พูดของหมอทา ใหแ้ม่รู้สึกเยน็ยะเยอืกไปถึงข้วัหวัใจอยา่งไรก็ตามแม่ก็ยงัไม่เชื่อเพราะร่างกายของพอ่ยงัอุ่นๆอยู่เพื่อให้ แน่ใจแม่จึงเปิดเปลือกตาข้ึนดูพบวา่ม่านตาขยายกวา้งอนัเป็นสัญลกัษณ์หน่ึงของการเสียชีวติแลว้อยา่งแน่นอน ภาพสุดทา้ยที่พอ่กบัแม่ถ่ายคู่กนับนเครื่องบินขณะเดินทางกลบัเมืองไทย พอ่กบัแม่มีรอยยมิ้ที่เตมเปี่ ยมไปด้วยความสุขที่จะได้ ็ กลบัมาเยอืนบา้นเกิดเมืองนอนอีกคร้ัง แม่อุม้ทารกวยั 20 วันบนตัก (เด็กชายชวิต เสรีวัฒโนภาส หรือน้องบีท ภาพน้ีเป็นภาพที่ นอ้งบีทส่งมาใหเ้มื่อหลายปีก่อน) ณ ขณะน้นัคงไม่มีใครรู้ไดว้า่ชะตาชีวติของพอ่กา ลงัจะมาถึงจุดจบ เมื่อเครื่องบินลงจอดและ เมื่อพอ่กา้วเทา้เหยยีบลงบนผนืแผน่ดินไทย.….“ฉันอยากกลับไปตายที่เมืองไทย” ความปรารถนาของพอ่กา ลงัจะเป็ นจริง
พ่อจากเราไปแล้ว เจา้คุณพระเทพโสภณ นา แม่และลูกๆไปลอยองัคารพอ่ ในทอ้งทะเล งานสวดพระอภิธรรมศพและการ พระราชทานน ้าหลวงอาบศพได้จัดอย่าง สมเกียรติท่ีวดัโพธิ์ท่าเตียน ท่านเจ้าคุณ พระเทพโสภณ (หลวงเตี่ย)ได้ให้ความ อนุเคราะห์เป็นเจ้าภาพทุกคืน งานพระราชทานเพลิงศพจัดขึ้นที่วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2529 สมเด็จ พระสังฆราช(วาสนมหาเถร) เสด็จมาป็นองค์ ประธาน แม่ไปท าบุญกระดูกให้พ่อทุกปีที่วัดลานทอง จ.ปทุมธานี
เมอ ื่พอ่จากไปแล ้ ว พวกเราล ู กๆทงั้ส ี่คน จะรักและด ู แลแม่ใหด ้ ท ี ส ีุ่ ด
92 ตอนที่8 บัน้ปลายชวีติ – บ้านเราแสนสุขใจ พ.ศ. 2544 แม่ตัดสินใจเดินทางกลับเมืองไทย พ.ศ.2532 ฉลองวันเกิดครบรอบ 60 ปี พ.ศ. 2544 ฉลองวันเกิดครบรอบ 72 ปี พ.ศ. 2552 ฉลองวันเกิดครบรอบ 80 ปี พ.ศ. 2553 พาแม่ไปจาริกแสวงบุญ ณ ประเทศอินเดีย พ.ศ.2554 ฉลองวันเกิดครบรอบ 82 ปี พ.ศ.2555 ฉลองวันเกิดครบรอบ 83 ปี พ.ศ. 2556 ฉลองวันเกิดครบรอบ 84 ปี พ.ศ. 2558 ฉลองวันเกิดครบรอบ 86 ปี พ.ศ. 2562 ฉลองวันเกิดครบรอบ 90 ปี • ควำมกตญัญูของคุณแม่ต่อคุณหมอเสม พริ้งพวงแกว้ • ควำมผกูพนักบัวทิยำลยัพยำบำลบรมรำชชนนีกรุงเทพ • ร่วมกิจกรรมกบัสมำคมศิษยเ์ก่ำวพบ.กรุงเทพ • จดังำนแข่งขนักอลฟ์กำรกศุล“ดีต่อใจไดต้่อบุญ” หำทุนให้ศูนยส์ ่องกลอ้งรพ.รำชวิถี • ควำมผกูพนักบัวทิยำลยัพยำบำลตำ รวจ • เป็ นผู้คิดน ำเอำดอกชวนชมมำเป็ นดอกไม้สัญลักษณ์ของวิทยำลัยฯ • ร่วมจดัทำ หอ้งเกียรติยศวทิยำลยัพยำบำลตำ รวจ • ร่วมงำนฉลอง50 ปี วิทยำลัยพยำบำลต ำรวจ • ร่วมกิจกรรมสำ คญัของวทิยำลยัฯ ทุกปี • ประธำนทำ บุญทอดผำ้ป่ำสำมคัคีศิษยพ์ยำบำลตำ รวจเพื่อก่อสร้ำงพทุธอุทยำน ห้วยนำกำศ จ.เชียงรำย • รำงวลัเกียรติยศ • ยำมป่ วย • ผำ่ตดักระดูกขอ้สะโพก • ผำ่ตดัหวัเข่ำ และปี2563 แม่เขำ้ออกโรงพยำบำลตลอดท้งัปี • คำ สอนของแม่และขอ้คิด 10 ประกำร (จำกหนังสือครบรอบ 84 ปี) • อำรมณ์ขนัของแม่ • เวลำชีวติของแม่ • แม่ในควำมทรงจำ ของกลัยำณมิตรที่รู้จกัแม่ • คืนสุดทำ้ยของแม่
93 แม่ถูกนา ตัวหามส่งโรงพยาบาลเนื่องจากภาวะนา ้ท่วมปอด หลังการผ่าตัดบายพาสเมื่ออายุ70 ปี ลูกศิษย์พยาบาลร.พ.หญิง น้าสุริยา สุสายัณห์ และน้าวัลลีย์ จักกะพาก มาเยี่ยมแม่ที่บ้าน
พ.ศ. 2544 แม่ตัดสินใจเดินทางกลับเมืองไทย – บ้านเราแสนสุขใจ (จากหนังสือที่ระลึกครบรอบ 72 ปี) ดิฉันเข้ารับการผ่าตัดบายพาสเส้นเลือดหัวใจตีบสี่เส้นเมื่อปี2542 เมื่อฟื้นตัวป่ วยจากการผ่าตัดบายพาสแล้ว ดิฉันเองก็เดาไม่ถูกเหมือนกันว่าจะไปอยู่กับลูกสาวสองคนและหลานๆที่อเมริกา หรือจะกลับมาอยู่กับลูกชาย สองคนที่เมืองไทย คิดไม่ออก ปลงไม่ตก ห่วงหน้าพะวงหลังอยู่หลายเดือน อยู่อเมริกาหรือไทย : ตัดสินใจไม่ได้ จนกระทั่งวันหนึ่งลูกชายทั้งสองคนไปเยี่ยม และได้เอ่ยขึ้นว่าแม่จ าได้ไหมว่าเมื่อ 28 ปีที่แล้ว พ่อและแม่ได้ หอบหิ้วพวกเราไปอยู่อเมริกา บัดนี้ถึงเวลาแล้วที่ลูกๆจะมารับแม่กลับไปเมืองไทย ดิฉันฟังแล้วน ้าตาไหลเอ่อ ออกมาอย่างช่วยไม่ได้ รู้สึกตื้นตันใจ ที่ลูกๆมีความกตัญญูกตเวที จะมารับแม่ซึ่งเวลานี้เปรียบเสมือนเรือเก่าๆ ที่ผุพังใช้งานไม่ได้ล านี้กลับสู่บ้านเกิดเมืองนอน เดินทางกลับประเทศไทย ลูกทั้งสี่คนได้พยายามยื้อแย่งกันที่จะให้แม่ไปอยู่ด้วย แต่ในที่สุดลูกทุกคนก็มีความเห็นตรงกันที่จะให้แม่ กลับมาอยู่เมืองไทยบ้านเกิดเมืองนอนเพราะชีวิตในยามชรา ซึ่งต้องการคนช่วยเหลือดูแลอย่างใกล้ชิดนั้น จะหา จากที่ไหนได้นอกจากที่เมืองไทย ดิฉันได้สัญญากับลูกๆว่าจะพยายามรักษาสุขภาพของตนให้ดี เพื่อที่จะได้ไป เยี่ยมเยียน หรืออยู่กับลูกทั้งสี่คนให้เสมอภาคกัน ส าหรับลูกสาวทั้งสองคนที่พ านักอยู่ในอเมริกานั้น ก็ได้ตั้งความ ปรารถนาว่า วันหนึ่งคงจะได้กลับมาประเทศไทยเช่นกัน และในที่สุดดิฉันก็ได้ตัดสินใจเดินทางกลับสู่บ้านเกิด เมืองนอนเป็นการถาวร หลังจากได้พลัดถิ่นไปใช้ชีวิตที่อเมริกานานเกือบ 30 ปี บัดนี้ถึงเวลาพักผ่อนแล้ว ดิฉันไม่ต้องตื่นเช้าลุกขึ้นไปท างาน เวลาที่เหลืออยู่นอกจากจะต้องรักตัวเองดูแล สุขภาพร่างกายให้มากขึ้น ก็ควรจะรักเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกให้มากขึ้นเช่นกัน ดิฉันได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างเรียบง่าย ใช้เวลาแต่ละวันให้ผ่านไปโดยการอ่านหนังสือ ดูโทรทัศน์ โทรศัพท์พูดคุยกับเพื่อนฝูง นัดกันออกไปรับประทาน อาหาร ตลอดจนไปมาหาสู่กับเพื่อนๆ และเดินทางไปสงขลาเยี่ยมญาติพี่น้อง หรือท่องเที่ยวไปในที่ต่างๆตามแต่ ใจปรารถนา และเท่าที่โอกาสจะอ านวย ท างานจิตอาสา แม้ว่าดิฉันจะมีอายุมากแล้ว แต่ชีวิตดิฉันยังเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ไม่ชอบท าตัวให้ว่าง ดังนั้นนอกจากมี ความสุขกับการได้พบปะเพื่อนฝูง ญาติสนิท และมิตรสหายแล้ว จึงได้ท ากิจกรรมงานอาสาต่างๆ เช่นช่วยงาน คลินิกโรคเบาหวานที่โรงพยาบาลปทุมธานีโดยไปเป็นวิทยากรช่วยบรรยายให้ข้อมูลการปฏิบัติตนเองให้แก่ผู้ป่ วย เบาหวาน ดิฉันมักไปเยี่ยมเยียนให้ก าลังใจเพื่อนๆและญาติที่เจ็บป่ วย รวมถึงลูกศิษย์ที่ป่วยพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน และที่โรงพยาบาล
95
96 พ.ศ. 2532 ฉลองวันเกิดแม่ครบรอบ 60 ปีจัดทรี่้านอาหารไทยในแอล.เอ. พ.ศ. 2544 ฉลองวันเกิดแม่ครบรอบ 72 ปีจัดที่โรงแรมเอราวัณ
พ.ศ. 2552 สมาคมศิษย์เก่าวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ จัดงานฉลองวันเกิดครบรอบ 80ปีให้แม่
98
ลูกศิษยโ์ รงพยาบาลหญิงในอเมริกา จัดงานฉลองวันเกิดครบรอบ 80 ปี ให้แม่ ลูกศิษยโ์รงพยาบาลหญิงจัดงานฉลองวันเกดิ 80 ปีใหแ้ม่ทบี่้านพศี่ิริพงังา ไทยมาศ
100