ศึกจ้าวยุทธพ
ในป่ามีดาบเล่นหนึ่งที่
กล่าวกันว่ามีอำนาจที่
ไมมีใครต้านทานได้
ตีขึ้นมาด้วยการผนึกจิต
วิญญาณแห่งสัตว์ป่าถูก
เรียกว่า'ดาบครองพิภพ'
ดาบครองพิภพมีมณีทั้ง 6
ติดอยู่และดาบจะแสดง
อานุภาพอันแรงกล้าเมื่อมี
มณีครบเท่านั้น
เพื่อป้องกันไม่ให้คนชั่วนำดาบ
ไปใช้ในทางที่ผิด ผู้สร้างจึงแบ่ง
มณีทั้ง 6 ออกจากกันและฝาก
ไว้กับตระกูลต่างๆ
ตัวดาบที่ปราศจากมณีนั้นอยู่ภาย
ใต้การคุ้มครองของผู้ปกครอง
นครโบราณจากรุ่นสู่รุ่น
มณีถูกแบ่งออกเป็น
มณีสีเหลือง คือ ตระกูลพยัคฆ์(เสือ)
มณีสีฟ้า คือ ตระกูลมังกร
มณีสีเขียว คือ ตระกูลนกยูง
มณีสีแดง คือ ตระกูลสิงห์
มณีสีม่วง คือ ตระกูลแรด
มณีสีขาว คือ ตระกูลกระทิง
ตอนที่ 1
ณ เมืองโบราณแห่งหนึ่ง มีพระราชา
ทานหนึ่ง มีนามว่า " เหวินฉิง " เป็นผู้
ปกครองเมืองโบราณ เมืองโบราณเป็น
ที่เงียบสงบสบาย และน่าอยู่ ปราศจาก
คนชั่วร้าย
วันหนึ่งพระราชาเหวินฉิงได้พูดกับตัว
เองว่า
"วันนี้ลางสังหรณ์ไม่ค่อยดียังไงก็ไม่รู้"
จนกระทั้งตกค่ำได้มีโจรผู้ร้าย ๓ คน
มาที่เมืองโบราณ โจรพวกนั้นมีนามว่า
" ไป๋ โม่ ฮุย "
พวกมันเป็นโจรที่ชั่วร้ายมาก และพวก
มันจะคิดมาขโมย 'ดาบครองพิภพ'
พวกโจรได้แอบจ้องเขาไปในเมือง
โบราณ เพื่อที่จะเข้าไปขโมยดาบครอง
พิภพ ทันได้นั้นพระราชาได้รู้สึกตัวว่า
ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังก๊อกแก๊กๆ
พระราชาจึงเลยผลักประตูจน
พวกโจรได้ปลิวไปติดกำแพง พระราชา
เลยพูดท้าทายกับพวกโจรว่า
"พวกแกอยากลองดีกับข้าผู้นี้งั้นเหรอ
"ฝ่ามือแปดทิศ!"เจอนี้หน่อยเป็นไง"
ทันได้นั้นโจรไป๋ก็ได้พูดสวนกลับไปว่า
"หึ! อ่อนหัด งั้นเจอนี้หน่อยเป็นไง"
ดาบบินพิฆาต!!
และดาบก็พุ่งตรงไปหาพระราชา แต่พระ
ราชาใช้พลัง ฝ่ามือแปดทิศ กันไว้ได้
ทันใดน้ันโจรโม่ ได้แอบไปอยู่บนหลังคา
ของเมืองโบราณเพื่อที่จะยิงธนูใส่พระราชา
แต่พระราชาก็ยังกันได้ จนกระทั่งพระราชา
ไม่มีแรงที่จะสู้ โจรไป๋เลยได้โอกาสที่จะฆ่า
พระราชา ดังนั้นโจรไป๋ได้ฆ่าพระราชา แล้ว
รีบเข้าไปโมย "ดาบครองพิภพ"
ทันใดนั้นมีเด็กคนหนึ่ง ซึ่งเป็นลูกชาย
ของพระราชาเหวินฉิงมีนามว่า "เหวินอู่"
กำลังแอบร้องไห้อยู่หลังประตู หลังจากที่
ได้เห็นสภาพของพ่อที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ ก็เลย
แค้นใจพวกโจร เลยหยิบก้อนหินที่อยู่
ข้างๆมาสามก้อน แล้วปาใส่หัวของพวก
โจรทั้งสามคน พวกโจรจึงโกรธมากเลยสู้
กลับโดยปาดาวกระจายกลับไปใส่เหวินอู่
เหวินอู่รู้สึกกลัว ทันใดน้ันได้มีหัวหน้า
ของหมู่บ้านตระกูลกระทิงกระโดดลงมา
จากฟ้าซึ่งเป็นท่านปู่ของเหวินอู่ มีนามว่า
"กงเนียว" มาช่วยเหวินอู่ไว้ทัน แล้วได้
พูดกับพวกโจรว่า
"ข้าจะไม่ยอมให้มีการเข่นฆ่าอีกแล้ว"
พวกโจรเลยตกใจจึงรีบวิ่งกลับหมู่บ้าน
กงเนียว : ไปดูพ่อเจ้าสิ
เหวินอู่ได้ตั้งสติแล้วรีบวิ่งไปดูพ่อ
ท่านพ่อ : หวะ...เหวินอู่
เหวินอู่ : ท่านพ่อ! ได้สติเหรอขอรับ?
ท่านพ่อ : รับนี่ไป
เหวินอู่ : นี่มันกุญแจ หนิขอรับ...
ท่านพ่อ : ใช่ ไว้ใช้เปิดในวันหน้านะ จง
หาดาบครองพิภพ หน้าที่ของ
เราคือปกป้องมัน
เหวินอู่ : ไม่นะ...ท่านพ่อ
ท่านพ่อ : ข้าเชื่อมั่นในตัวเจ้า ลูกรัก...
ฮึก...
เหวินอู่ : ฮือ! ท่าน...พ่อ ฮือ!
เมื่อได้ฝังศพของพระราชาเป็นอันเสร็จเรียบร้อย
ท่านปู่และเหวินอู่ต่างรู้สึกกันเสียใจ ท่านปู่เลย
เสกเพื่อนตัวน้อยซึ่งพวกเขาเป็นเด็กผู้หญิงและ
ชายที่มีขนาดตัวเล็กมากๆ พวกเขามีนามว่า
"หลุน หลิน" ท่านปู่จึงเสกมาให้เหวินอู่ เพื่อที่จะ
ไม่ทำให้เหวินอู่เหงา และอยู่ตัวคนเดียว
เหวินอู่ดีใจมากๆ ที่ได้มีเพื่อนเล่น
ท่านปู่ได้กล่าวพูดกับเหวินอู่ว่า
ท่านปู่ : ข้าจะออกเดินทางแล้วนะ
เหวินอู่ : จะไปแล้วหรอขอรับ
ท่านปู่ : ใช่แล้ว รักตัวด้วยล่ะ
เหวินอู่ : ขอรับท่านปู่
หลังจากที่ท่านเหย่ไว่ได้กลับไปหมู่บ้าน เหวินอู่
จึงรีบนำกุญแจที่ท่านพ่อให้มาไปไขกล่อง
สมบัตร ซึ่งในกล่องนั้นคำภีร์กำลังภายใน
เหวินอู่ได้หยิบขึ้นมาแล้วนำไปฝึกฝน เพื่อที่จะ
ทำให้ตนเองมีกำลังในการต่อสู้
ตอนที่ 2
10 ปี ต่อมา
เหวินอู่ได้เติบโตดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
วันหนึ่งเหวินอู่ได้ไปร้านชาแห่งนึงในเมืองโบราณ
ซึ่งเป็นร้านที่ดังมากๆในแถวย่านนั้น ทันใดนั้นได้มี
เหล่าพวก 6 ตระกูล ได้แก่ เสือ สิงห์ กระทิง แรด
มังกร และนกยูง กำลังพูดคุยกันสนุกสนานอยู่ใน
ร้านชา เหวินอู่ก็ทำตัวเมินไม่สนใจ จนกระทั่งได้มี
หัวหน้าในตระกูลแรด มีนามว่า " เฟยเที่ยน " กำลัง
พูดจีบกับหัวหน้าตระกูลนกยูงมีนามว่า "จือหลิน"
เฟยเที่ยนได้สนทนากับจือหลินว่า
เฟยเที่ยน : วันนี้กลิ่นน้ำหอมของเจ้าเตะจมูกข้าเป็น
พิเศษเลยนะ กลิ่นหอมแบบนี้ช่างเกินห้ามใจ!
สง่างามเกินคำบรรยาย นี่คงเป็นพรหมลิตขิตสินะ
จือหลิน : ฮึ! จะไม่งดงามได้อย่างไร?
เฟยเที่ยน : ตัวข้าก็งดงามไม่แพ้กันใช่ไหมล่ะ ฮ่าๆๆ
จือหลิน : เฮ่ออ
กงลี่(เพื่อน หน.) : จัดการให้มันเงียบเลยซะดีมั้ย?
จือฟาง(น้องสาวของ หน.) : ช่างเถอะ! แมลง
ย่อมชอบดอมดมดอกไม้งามเป็นธรรมดา
เฟยเที่ยน : เราไปหาที่เงียบๆ ดื่มชากันมั้ยจ๊ะ?
เฟยเที่ยนได้ชวนจือหลินไปหาที่ดื่มชาเงียบๆ จน
กระทั้งได้มีลูกน้องตระกูลมังกรมีนามว่า
"อี๋เกอ"มาขัดจังหวะการสนทนาของเฟยเที่ยน
อี๋เกอได้จับมือห้ามและพูดกับเฟยเที่ยนว่า
อี๋เกอ : เจ้ากล้าพูดจาล่วงเกินสตรีเช่นนี้รึ!
เฟยเที่ยน : ถ้าไม่อยากตายรีบปล่อยมือซะ!
อี๋เกอ : ขอโทษแม่นางท่านนี้ก่อนแล้วข้าจะ
ปล่อย!
จื่อถง (ลูกน้องตระกูลแรด) : บังอาจนัก! หนอย
แน่!!
ผลัวะ (เสียงโดนเตะ)
อี๋เกอ : เข้ามาเลย!
หมัดเยส่ืาอาจ!อ!ม!พลัง
จื่อถง : กล้าดียังไง รู้มั้ยว่าท่านเป็นใคร!?
เฟยเที่ยน : สงสัยข้าต้องแสดงพลังให้เห็น
เสียหน่อยแล้ว
ผลัวะ
อี๋เกอต่อยไปเต็มแรงแต่ก็ทำอะไรเฟยเที่ยนไม่ได้
เหวินอู่เริ่มรำคาญเลยวางถ้วยชา
แล้วพูดออกไปว่า
เหวินอู่ : พวกเจ้านี่ช่างไร้มารยาทจริง
จื่อถง : ว่าไงนะ?
เหวินอู่ : มาโวยวายตอนที่คนอื่นกำลังกินข้าวกัน!
จื่อถง : สามหาว! แกคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน!!!
เหวินอู่ : ชิ
จื่อถง : แก บังอาจ!! กล้ายิ้มเยาะข้าเรอะ!!
จากนั้นจื่อถงได้ต่อยไปเต็ม แต่ไม่โดนเพราะเหวินอู่
หลบทันจนจื่อถงได้ล้มลงไปกับพื้น
จากนั้นเฟยเที่ยนได้ถามกลับไปว่า
เฟยเที่ยน : เจ้าเป็นใคร
เหวินอู่ : ข้า...เป็นนักเดินทางที่มาเพื่อดื่มชา
จากนั้นเหวินอู่ได้รีบออกไปจากร้านชา...
ตอนที่ 3
ณ ตำหนักตระกูลแรด
เฟยเที่ยน : เจ้าพวกโง่ บังอาจทำให้ข้าขายหน้า
อยู่เรื่อย!
จื่อถง : ข้าละอายใจเหลือเกินขอรับนายท่าน
เฟยเที่ยน : แต่ที่น่าโมโหที่สุดก็คือคนที่อยู่ๆ ก็
โผล่มาต่างหาก
ทันใดนั้นได้มีเสียง ตุบๆ บนหลังคา
ชุนฟง (ลูกน้องตระกูลแรด) ได้เหลือบไปเห็น
ใครบางคนบนหลังคา จากนั้นทุกคนได้เตรียม
อาวุธ
ชุนฟง : พวกแกเป็นใคร!?
ขวานหินแกร่ง
หย่งเล่อ (ลูกน้องตระกูลแรด) : มือสังหารรึ?
จื่อถง : ข้ากำลังหาที่ระบายความแค้นอยู่
พอดีเลยเชียว ไปกันหย่งเล่อ
หย่งเล่อ : อืม
ตะบองเหล็กไร้
เทียมทาน
(ท่าโจมตีของโจรฮุย) เคียวโลหิต
ขวับ
หย่งเล่อ : อะ เฮึกก!! ขวับ
จื่อถง : อึกก!!! บึ้ม!!
ชุนฟง : อึกก!!
ทั้งสามคนได้โดนท่าไม้ตายของฮุย จนปลิ้วติดกำแพง
เฟยเที่ยน : ใครน่ะ?
ฮุย : หากย่อมส่งมณีบนคอเจ้ามา ข้าจะจากไปอย่าง
เงียบๆ
เฟยเที่ยน : เหลวไหล!!!
หอกวายุ
ฮุย : อยากนองเลือดกันนักใช่มั้ย!?
เฟยเที่ยน : เลิกพูดมากแล้วเข้ามาเลย! ข้าจะ
แสดงพลังให้เห็นเอง!
เคียวโลหิต
ทะลวงทมิฬ
เฟยเที่ยน : นี้มันท่าอะ...อ็อก!
ฮุย : มณีแรดสำเร็จ ทุกคน กลับ!
จากนั้นมณีสีม่วงของตระกูลแรดได้ถูกขโมยไป
จินเฟิง (ผู้ส่งข่าวตระกูลแรด) : ตระกูลแรดโดนแล้ว
ต้องรีบส่งข่าวไปบอกท่านจือหลิน
ตอนที่ 4
ณ ตำหนักตระกูลนกยูง
จือหลินได้รับข่าวจากจินเฟิง
จือหลิน : ตระกูลแรดถูกเล่นงาน มณีถูกขโมย
ระวังตัว รายต่อไปอาจเป็นตระกูลเสือ... ไห่ถัง!
ไห่ถัง (ข้ารับใช้ตระกูลนกยูง) : เรียกผมหรือ
ขอรับ
จือหลิน : ข้าได้ข่าวว่าตระกูลแรดถูกเล่นงาน และ
ตระกูลมังกรอยู่ในอันตราย ไปบอกตระกูลเราให้
เตรียมตัวให้พร้อม!
เมื่อเหล่าตระกูลนกยูงเตรียมตัวเสร็จ ก็มุ่งตรงไปที่
ตำหนักตระกูลมังกรเพื่อที่จะเดินทางไปบอกข่าว
ให้เหล่าตระกูลเสือรู้
อี๋เกอ : แอ๊ด (เสียงเปิดประตู) ใครน่ะ? พะ...พวก
ท่าน ท่านจือหลิน
มาเยือนขอรับ!
หัวหน้าขอรับ
ออกมาดูนี่เร็ว!
ตึก! (เสียงประตู)
หงหลง(หัวหน้า): พวกแก!!
เกิดอะไรขึ้นขอรับ
หัวหน้า?
หงหลง : รีบเชิญเข้ามา : อี๋เกอ
ข้างในสิ
รออะไรอยู่!!
ขอรับ
ขอรับ
: อี๋เกอ
จากนั้นเหลาฮู่ได้เชิญจือหลินเข้ามา
ในตำหนัก พร้อมกับชวนดื่มชา
หงหลง : แค่ส่งข้อความมาข้าก็รีบไปแล้วไม่เห็น
ต้องลำบากมาถึงที่นี่เลย
จือหลิน : ไม่เป็นไรเจ้าค่ะจะได้แวะมาดื่มชาที่นี่
ด้วย
หงหลง : ว่าแต่...มีเรื่องอะไรถึงได้มาหาข้าถึงที่
นี่ล่ะ?
จือหลิน : เอ่อคือว่า...ข้าได้ข่าวว่ามีนักฆ่าบุกไป
ขโมยมณีจากตระกูลแรด
หงหลง : หรือจะเป็น...นักฆ่าคนเดียวกันกับคนที่
ขโมยดาบครองพิภพจากนครโบราณเมื่อ 10 ปี
ก่อน?
จือหลิน : ข้าก็ไม่แน่ใจเจ้าค่ะ แต่ข้ารู้สึกกังวล
กลัวว่าท่านหงหลงจะตกอยู่ในอันตราย...
หงหลง : อย่าได้กังวลไป ข้าจะไม่มีวันทอดทิ้ง
หรือปล่อยให้เจ้าเดียวดายแน่นอน
จือหลิน : ท่านหงหลง
อี๋เกอ : หัวหน้าพวกนักฆ่าขอรับ!
หงหลง : บังอาจบุกรุกอาณาเขตข้า...ไปเอาง้าว
มังกรมาให้ข้าเร็ว
ตอนที่ 5
ฮุย : เจ้าคือหัวหน้าตระกูลมังกรใช่หรือ
ไม่
หงหลง : ถอยออกไปเสียดีๆ ข้าไม่
อยากให้เกิดการนองเลือด
หลี่มี่ (ลูกน้องตระก
ูลนกยูง) : ฮึ อ่อนหัด
แช่ แข็ง
ฮุย : ตระกูลนกยูงก็อยู่ด้วยรึ?
อี๋เกอ : ข้าจะจัดการพวกลิ่วล้อนี่เอง
จือหลิน : หลี่มี่กับกงลี่โจมตี
ตอนที่ 6
จากนั้นจูหยี่และจือฟางก็หนีได้ไปที่ตำหนัก
ตระกูลเสือ
ก็อก ก็อก ก็อก (เสียงเคาะประตู)
อู๋เจี๋ย (ลูกน้องตระกูลเสือ) : มีอะไร
ให้ตระกูลเสือรับใช้หรือขอรับ
จูหยี่ : เรามาขอพบท่านเหลาฮู่
อู๋เจี๋ย : หัวหน้ากำลังดื่มชากับแขก
ขอรับ เข้ามาด้านในก่อนเถอะ
ขอรับ
จากนั้นพวกเขาก็เดินตามอุ๋เจี๋ยไป
จือฟาง : ว้าว ที่นี้สวยจัง
แกคือ
นักฆ่าสินะ!!
เหวินอู่ : อย่างนี้นี่เองทั้งตระกูลแรด และ
หงหลง หัวหน้าตระกูลมังกรก็ยังโดนไป
ด้วย... ฝีมือต้องไม่ธรรมดาแน่ถ้าเช่นนั้น
มณีนกยูกก็ถูกขโมยไปด้วยรึ
จือฟาง : ยังเจ้าค่ะ มณีนกยูงอยู่ที่ข้า
อี้หาน (ลูกน้องตระกูลเสือ) : ถ้าเช่นนั้น
เป้าหมายต่อไปคงเป็นเราหรือไม่ก็
ตระกูลสิงห์สินะเราต้องแจ้งข่าวแก่
ตระกูลนั้นด้วย
จิงเถียน (ลูกน้องตระกูลเสือ) : ตระกูล
แรดเองก็ไม่น่ารอดนะขอรับ
เหวินอู่ : ตระกูลแรด...ท่านปู่?
โจวเฟิง : เราคงต้องรีบไปบอกพวกตระ
กูลอื่นๆแล้ว
ตอนที่ 7
จดหมายได้ส่งมาถึงตำหนักตระกูลเสือ
สิงห์
เหวินอู่ : จดหมายว่าอย่างไรขอรับ
เหลาฮู่ : ตระกูลสิงห์อยู่ในอันตราย
เหวินอู่ : ต้องรีบไปแล้ว
เหลาฮู่ : อู๋เจี๋ย เฉินฟู่ ชิงอวิ้น คุ้ม
ครองท่านหญิงอยู่นี่!
เหลาฮู่ : ไปเลย ลุย!!
ณ ตำหนักตระกูลสิงห์
ฮุย : สมกับเป็นตระกูลสิงห์ รู้ด้วยว่า
พวกข้าจะมา
เหย่ไหว : พวกแกเป็นใคร
ฮุย : พวกข้าไม่สำคัญหรอก ส่งมณีมา
ให้ข้าเดี๋ยวนี้
เหย่ไหว : ถ้าคิดว่าเอาไปได้ก็เข้ามา
The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
สำเนาของ Red & Orange Happy Chinese New Year Tiger Poster
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search