เหย่ไว่ : นั้นมันดาบครองพิภพ
สิงโต จงแปลงร่าง
เช้าวันต่อมา
เหล่าตระกูลเสือและเหวินอู่ได้มาเยือนตำหนักของ
ตระกูลสิงห์ และได้พบกับที่เหย่ไหวที่กำลังนอนราบ
อยู่พื้น
เหลาฮู่ : เป็นอะไรมั้ยขอรับท่านเหย่ไหว ทำใจดีๆไว้นะ
ขอรับ
เหย่ไหว : ตระกูลกระทิงอยู่ในอันตราย รีบไปช่วยเร็ว
เหลาฮู่ : ขอรับ อี้หานช่วยหน่อยนะ
อี้หาน : ขอรับ
จากนั้นพวกเขาก็มุ่งตรงไปที่ตำหนักกระทิง
ณ ตำหนักตระกูลกระทิง
ไป๋ : ข้ารอวันนี้มานานแล้ว ข้ายังจำเรื่องเมื่อ10ปี
ก่อนได้อยู่ มณีอยู่ที่ไหน
กงเนี่ยว : ข้าไม่บอกเจ้าหรอก อึก!
ตึก! (เสียงประตู)
จินหลี่ : ท่านกง... นี่มันอะไร...!!? ท่านเป็นใครและ
มาทำอะไรที่นี่
ไป๋ : ฮ่าๆ กล้าเรียกพวกนั้นว่าลูกศิษย์อีกรึ
น่าอายจริง! ข้าจะจัดการที่เหลือเอง เหลือ
มณีเพียง 2 เม็ดเท่านั้นดาบก็จะครองพิภพ
เหวินอู่ : ฮ่าๆๆ เจ้าคิดว่าเจ้าจะมณีไปหมดได้
รึ
ไป๋ : เจ้าเป็นใคร แล้วมายุ่งอะไรกับข้า
เหวินอู่ : ข้าชื่อว่าเหวินอู่ผู้ปกครองนคร
โบราณ! ส่งดาบครองพิภพสมบัติประจำ
ตระกูลของข้ามาคืนมา
ไป๋ : ลูกเจ้าเหวินฉิงที่ตายไปแล้วนะรึ? หึ หึ หึ
ถ้าคิดว่าเอาไปได้ก็เข้ามา
เหวินอู่ : อุตส่าห์พูดด้วยดีๆแล้วนะ
ไป๋ : หึ ไม่ว่าท่าไม้ตายอะไรก็ไม่อาจสู้....
ฮุย : งั้นเราคงต้องจัดการเจ้าพวกนี้
ข้าจะส่งพวกเจ้าไปสวรรค์เอง
เหวินอู่ :
กำลังภายในท่าที่ 15
ฝ่ ามืออรหัน
เหวินอู่ : อะ หายไปไหนแล้ว
จากนั้นโจรไป๋ก็ได้พลัดตกแม่น้ำ แล้วหายสาบสูญไป เหวินอู่
ได้ไปเยือนที่เรือนพยาบาลของตำหนักตระกูลเสือ
เวยอัน (หมอ) : ดีขึ้นเยอะทุกท่านแล้วสินะ
เหย่ไหว : ขอขอบคุณท่านอัศวินโบราณ
เหวินอู่ : ไม่เป็นไรขอรับ หายไวๆนะขอรับ
สามหน่อตระกลูแรด (หย่งเล่อ ชุนฟง จื่อถง) : ข้าขอโทษที่
เข้าใจท่านผิดขอรับ
เหวินอู่ : ไม่เป็นไรหรอก
จบแล้ว