อันพระคณุ แม่นี้ ยงั ตรงึ ใจนา
มิสุด ใจคะนงึ ยงิ่ ลน้
สุดเหลือ หยุดราพงึ ลกู แม่ มิลมื
สุดยงิ่ สดุ มากล้น แน่แท้ พระคณุ
แม่ชีเงิน มีเกิน ในความหมาย
สิ่งแม่ให้ มากมาย ไดเ้ หลือลน้
ใช่เพียงชีพ ชีวี ท่ีเป็นคน
แม่..สอนตน รู้ตน รู้ทากิน
ส่ิงกระทา แม่นา ย้าใหด้ ู
ใหไ้ ดร้ ู้ ดูใจ ก่อนกายสิ้น
มิใช่รู้ เพยี งดู แม่ทากิน
แต่รู้สิ้น เตรียมใจ ไดก้ ่อนตาย
อนั “วฏั ฏะ” เวยี นวา่ ย ในมนุษย์
จะสิ้นสุด หยดุ เรา ไดต้ รงไหน
มีธรรมมะ นน่ั นะ จะพาไป
ใหเ้ ราได้ ประสบ พบส่ิงดี
ทุกสิ่งอยา่ ง แนวทาง ที่แม่สอน
บ่งสะทอ้ น ใหเ้ ห็น เป็นวถิ ี
มิใช่บท เรียงร้อย ถอ้ ยวจี
แต่บ่งช้ี ใหเ้ ห็น เป็น “กระทา”
โดย เรียนรู้ จากใจ ไดส้ ัมผสั
แบบฝึกหดั ทาจริง สิ่งบ่งย้า
เป็นวิถี ชีวิต จิตกระทา
มุ่งเนน้ ย้า “ความเพียร” เรียนรู้จริง
แต่..เยาวว์ ยั พดู ได้ 3 ภาษา
ไทย, จีน, มอญ หนา น่าแปลกยงิ่
แม่..สัมผสั จากใจ ไดร้ ู้จริง
จึงเกิดส่ิง จดจา นาช้ีตน
เปรียบลาธาร สายน้า แห่งชีวิต
ถกู ลิขิต ล่องไป ใหผ้ า่ นพน้
ดว้ ยสิ่งใด ขอนไม้ หรือ เรือยนต์
เป็น..เหตุผล ของคน ที่ต่างกนั
เลือก..ขอนไม้ ลอยไป ไม่ตอ้ งคิด
มีชีวติ ผา่ นไป ตามใจฉนั
เลือก..เรือยนต์ เป็นคน ตอ้ งฝ่ าฟัน
จิตมุ่งมนั่ สร้างฝัน ใหเ้ ป็นตาม
ชีวิตแม่ กาเนิด ก่อเกิดมา
สู้ฟันฝ่ า อุปสรรค และขวากหนาม
ช่วยพอ่ ตน คา้ ขาย ไดต้ ิดตาม
จนกา้ วขา้ ม สู่วยั ไดค้ รองเรือน
มีครอบครัว ตวั เอง เป็นภาระ
ท่ีตอ้ งจะ ฝ่ าฟัน ดนั ขบั เคลื่อน
ความทุกขย์ าก ลาบาก เขา้ มาเยอื น
มิรางเรือน คอยซ้า อยรู่ ่าไป
แมย้ ากจน อยา่ งไร “ลกู ไม่อด”
น่ีคือบท แบบเรียน แม่เขียนไว้
สร้างครอบครัว ผกู พนั น้นั ดว้ ยใจ
มีสายใย อาทร ห่วงนาพา
ดว้ ยมุ่งมนั่ ฝ่ าฟัน ผา่ นปัญหา
แมเ้ หน่ือยลา้ กย็ งั ต้งั ใจหมาย
ตอ้ งกา้ วขา้ ม ความจน พน้ ผา่ นไป
ท้งั รู้ใช้ รู้จ่าย ใหเ้ หมาะตน
สร้างครอบครัว ตวั เอง ไดเ้ ติบใหญ่
ลกู ท้งั หลาย ไดร้ ับ จบั ตอ้ งผล
ท้งั อาชีพ ความคิด ท่ีติดตน
ก่อเกิดผล หนทาง รู้สร้างตวั
การรู้เกบ็ รู้ออม แม่สอนคิด
ทางชีวิต ใหค้ ิด โดยถว้ นทวั่
ใหร้ ู้ใช้ รู้จ่าย ในครอบครัว
อยา่ หลงตวั ลืมตน ยามมง่ั มี
และ สัจจะ ธรรมมะ อีกขอ้ หน่ึง
แม่ ลึกซ้ึง กระทา นาบ่งช้ี
การคา้ ขาย แม่ใช้ เคร์ดิตมี
เป็นส่วนที่ ช่วยหมุน หนุนทุนออม
โดย ลงทุน หมุนเงิน ในการคา้
ใชว้ าจา จากใจ ไม่ออ้ มคอ้ ม
สร้างเครดิต คา้ ขาย นายทุนยอม
ต่างนอบนอ้ ม ยอมแม่ สจั จะมี
การกระทา แม่นา ย้าใหค้ ิด
ทางชีวิต ไม่ผิด วถิ ีน้ี
ในทางธรรม แม่นา ย้าความดี
สู่วถิ ี ชีวิต พรหมจรรย์
เจ็ด สิงหา สองห้า สามสิบสาม
แม่เดินตาม พทุ ธองค์ จงใจมนั่
เขา้ บวชชี วถิ ี พรหมจรรย์
ดว้ ยมุ่งมน่ั หมนั่ เพียร เรียนรู้ธรรม
ไดท้ าจริง รู้จริง สิ่งพระสอน
ไม่เหน่ือยอ่อน ฝึกฝน ตนเชา้ ค่า
ท่องบทสวด กวดขนั หมน่ั กระทา
ทุกคืนค่า นาตรอง ท่องข้ึนใจ
อา่ นหนงั สือ ไม่ถนดั ติดขดั อยู่
แม่ยงั สู้ จดจา คาสวดได้
ค่อยสะกด จดจา นาข้ึนใจ
จนจาได้ ดว้ ยใจ หมายหมนั่ เพียร
ในทางธรรม กรรมฐาน สมาธิ
สัมมาทิฐิ มุ่งมนั่ ไม่ผนั เปลี่ยน
เฝ้ าฝึกฝน จิตตน ทนหมนั่ เพยี ร
ถือเป็นเซียน ในหมู่ ผเู้ คร่งธรรม
ค่าคืนวนั ผนั ผา่ น นานยงิ่ เห็น
ส่ิงอนั เป็น ความเพียร ประเสริฐล้า
แม่ฝึ กตน ขวนขวาย ในทางธรรม
จนงามล้า ทาจิต ไดล้ ะวาง
ท่ีสิบสอง เมษา บอกลาลูก
ไม่พนั ผกู ส่ิงใด ใหต้ ิดขวาง
ยอมชีพตน ตายไป ไดล้ ะวาง
ยกเหตุอา้ ง “ไม่รู้ อยทู่ าไม”
ถึงที่..หยดุ สุดทา้ ย ในชีวิต
คือ..หยดุ คิด ผกู พนั อนั ส่ิงไหน
หยดุ ..ยดึ ติด ยดึ มนั่ อนั สิ่งใด
หยดุ สุดทา้ ย หยดุ ใจ ใน “พระธรรม”
ท่ี สิบสาม เมษา แม่ลาจริง
ไม่ฝากสิ่ง ใดๆ ใหค้ รวญคร่า
แม่จากไป หยดุ ใจ ใน “พระธรรม”
ไม่ครวญคร่า อาลยั ใหอ้ าวรณ์
โอแ้ ม่จ๋า คุณค่า แม่ยิ่งใหญ่
เป็นผใู้ ห้ ชีวิต และบทสอน
ลกู ..ขอจา นาร้อย ถอ้ ยคากลอน
ไวส้ ะทอ้ น สอนใจ ไดฝ้ ึกตน
โอว้ นั น้ี ไม่มี ซ่ึงแม่แลว้
ยงั ยนิ แวว่ ถอ้ ยคา ล้าค่าลน้
“พทุ โธ”ให้ ท่องได้ ข้ึนใจตน
ก่อนลว่ งพน้ วยั ชรา ชีวาวาย
“ไม่รู้ธรรม” ยงั นา จิตกาหนด
ถือเป็นบท ปลอ่ ยวาง ทางโลกได้
ไม่ยดึ ติด ผกู พนั อนั สิ่งใด
ละโลกได้ ในคา ว่า “พทุ โธ”
แม.้ .วฏั ฏะ ผกู พนั น้นั ยงั อยู่
กย็ งั รู้ หนทาง ยา่ ง..สุขโข
จิตนอ้ มนา ในคา วา่ “พทุ โธ”
ยงั บุญโข ได้ “พุทโธ” นอ้ มนาใจ
ขอนอ้ มกราบ วนั ทา พระคุณแม่
ท่ีมีแก่ ลกู น้ี มิลืมได้
แม.้ .ร่างแม่ จะดบั ลบั จากไป
ยงั ยงิ่ ใหญ่ ในใจ ท่ีลกู มี
ขอต้งั สตั ย์ ปฏิบตั ิ ในทางธรรม
ใหเ้ ป็นตาม คาสอน ของแม่น้ี
จะยดึ มนั่ กระทา ในความดี
ตามวิถี แม่น้ี ที่ช้ีนา
ขอ..กุศล ผลบุญ ของลกู หนา
ท่ีนาพา จากใจ ไดช้ ุ่มฉ่า
ร่วมกศุ ล ผลบุญ แม่กระทา
ช่วยหนุนค้า แม่สุขธรรม น้นั ยง่ิ เทอญ
เกิดเม่ือวนั อาทิตยท์ ่ี 16 มีนาคม พ.ศ. 2467 เป็น
บุตรคนที่สอง ของครอบครัวศรีกตญั ญู ในจานวนพ่ี
นอ้ งท้งั หมด 16 คน บิดา ชื่อ นาย อ่ึงเลง้ แซ่อิง้ และ
มารดา ชื่อ นาง เป้ า ศรีกตญั ญู
ชีวติ แต่เยาวว์ ยั ท่านมีการศึกษาจบช้นั ประถม 4
หลงั จากน้นั กไ็ ดช้ ่วยบิดาคา้ ขายมาโดยตลอดจนกระทงั่
มาแต่งงานมีครอบครัว จึงไดแ้ ยกครอบครัวออกมาร่วม
ใชช้ ีวติ ครองเรือนกบั สามี จนไดก้ ่อเกิดเป็นครอบครัว
“คงมี” ดงั่ ท่ีปรากฏ ซ่ึงท่านกเ็ ป็น คุณพ่อ และคุณแม่
ของผเู้ ขียนเอง โดย คุณพอ่ มีช่ือวา่ นาย ภกั ด์ิ คงมี เดิมที
ท่านเป็นคนจงั หวดั นนทบุรี และไดม้ าเขา้ บรรจุ
รับราชการเป็นครูอยทู่ ี่จงั หวดั สมุทรปราการ
จึงไดม้ าพบรักกบั คุณแม่ และไดร้ ่วมสร้างครอบครัว
“คงมี” โดย มีบุตร ธิดา ร่วมกนั ท้งั หมด 12 คน
คนที่ 1 ช่ือวา่ น.ส. อรวรรณ คงมี (สุขภาพไม่ดี)
คนท่ี 2 คือ คุณ ธนธง ศริ ิปุญญา เป็นเจา้ ของผลิต
ภณั ฑเ์ คร่ืองปรุงรสตราป้ ุยเก่ง โดย หลายท่านคงอาจ
สงสยั วา่ ทาไมคุณธนธง ถึงมีนามสกลุ “ศริ ิปุญญา” ใน
เม่ือท่านเป็นลกู ชายดว้ ย ทาไมไม่ใชน้ ามสกลุ “คงมี”
ตอ้ งขอช้ีแจงแทนคุณธนธงวา่ เรื่องน้ี เป็นเหตุผลทาง
โหราศาสตร์ท่ีท่านเช่ือถือเท่าน้นั เอง จึงต้งั ฉายาพเิ ศษ
เป็นนามสกลุ ทางธุรกิจใหถ้ กู โฉลกตน เหมือนท่ีดารา
นกั แสดงต้งั ฉายาทางการแสดงใหถ้ กู โฉลกกบั ตนเอง
ที่ 3 คือคุณเสาวลกั ษณ์ คงมี ทาการคา้ ตามแบบ
คุณแม่ ซ่ึงผกู พนั ดา้ นการคา้ มากบั คุณแม่ต้งั แต่เยาวว์ ยั
ที่ 4 คุณ วรี นุช คงมี ประกอบธุรกิจการคา้ และ
ท่านกม็ ีบทบาทสาคญั ในการช่วยดูแลคุณแม่มาตลอด
ที่ 5 คุณ อิสระ คงมี (ผเู้ ขียน) ปัจจุบนั ทาธุรกิจ
ผลิต และ จาหน่าย “ยาสีฟันสมุนไพรดอกแกว้ ”
ที่ 6 คุณ ดารณี เครือบุษดี เป็นผมู้ ีบทบาทสาคญั
อีกท่านหน่ึงที่ช่วยดูแลคุณแม่มาโดยตลอด
ที่ 7 คุณ นิรมล คงมี ประกอบอาชีพขายอาหาร
ไดช้ ่วยทาอาหารส่งใหค้ ุณแม่ทาน และใส่บาตรมาทุกวนั
ที่ 8 คุณ นรินทร์ คงมี เป็นลูกชายคนที่ คุณแม่
เรียกหามากที่สุด เพราะไดช้ ่วยดูแลคุณแม่มาตลอด
ที่ 9 คุณ ฝนทิพย์ ดีเบิล ประกอบอาชีพคา้ ขาย
ที่ 10 คุณ นิพนธ์ คงมี ทาธุรกิจดา้ นกรอบรูปและ
วาดภาพ ซ่ึงภาพคุณแม่ที่ต้งั อยใู่ นงานกเ็ ป็นฝีมือเขาแล
ที่ 11 คุณ ประพนั ธ์ คงมี ถือเป็นผใู้ ฝ่ ในธรรมอนั
โดดเด่นท่ีสุดในตระกลู และเป็นผมู้ ีส่วนสาคญั ที่ทาให้
คุณแม่ไดม้ าบวชชีถือเพศพรหมจรรยใ์ นบ้นั ปลายชีวติ
ที่ 12 คุณ อจั ฉรีย์ สิรสุนทร ปัจจุบนั ประกอบ
อาชีพคา้ ขายเช่นเดียวกนั
ซ่ึง ถือไดว้ า่ ลูกๆ คุณแม่ทุกคนมีส่วนไดร้ ับสืบทอด
แนวการประอาชีพดา้ นการคา้ มาจากคุณแม่ทุกคนเลย
ม.ี .ใน...ไม่มี ไม่มี..ใน....มี
4
ม.ี .เราเหน็ อยูน่ น้ั ยากหมาย มจี รงิ
มี..ยอ่ มจะ สลาย ดบั ส้ิน
มิมี สง่ิ ใดหมาย คงม่นั จรงิ นา
มิเทีย่ ง หนอ สูญส้ิน แน่แท้ มจี ริง
ถึงเวลาแลว้ ที่เราตอ้ งมองความจริงแห่งสัจธรรมใหก้ ระจา่ ง
เพอ่ื ..เตรียมตวั ดบั สูญดว้ ยเช่นกนั เราต่างกไ็ ม่มีเวลาเหลือมากแลว้
ทา้ ยน้ี ขอราลึกถึงความทรงจาในอดีตตอนคุณพอ่ จากลูกๆไป
โดยท่ียงั มีคุณแม่อยู่ แต่..บดั น้ีไม่มีแลว้ ท้งั คุณพ่อ และคุณแม่
คุณพ่อครับ แม่ลบั ลาลกู แลว้
ไม่คลาดแคลว้ ซ้ึงแลว้ การพลดั พราก
เป็นความจริง ในส่ิง ตอ้ งจาจาก
ต่าง..ตอ้ งพราก จากกนั ทุกช้นั ชน
บุญอนั ใด ทาไว้ ในวฏั ฏะ กย็ ากจะ ช่วยได้ ใหร้ อดพน้
หลงวฏั ฏะ เวยี นวา่ ย ในบุญตน ไม่อาจพน้ โศกา ชีวาวาย
มิตา่ งกนั กบั หมู ในรางรา บุญยง่ิ ล้า กินรา เป็นสุขหลาย
หลงในบุญ เสพบุญ จนลืมตาย จาก..ผใู้ ห้ ในบุญ ขนุ มนั มา
วฏั ฏะให้ เราได้ เสพสุขสม ช่ืนภิรมย์ สุขขี มีบุญหนา
พร้อมลาภยศ ศกั ด์ิศรี มีเงินตรา สุดทา้ ยหนา ใหม้ า ในความตาย
โลกียธรรม นาเห็น เป็นวฏั ฏะ บุญน้นั น่ะ ยงั จะ พาเวยี นวา่ ย
เสพโลกีย์ บุญมี สุขสบาย ถึงสุดทา้ ย ตอ้ งตาย วา่ ยเวยี นวน
ส่ิงอนั ..มี ไม่มี ความเท่ียงแท้ ท้งั เกิดแก่ และตาย ไม่อาจพน้
เหตุผกู พนั น้นั คอื “กิเลส” ตน นาส่งผล ใหต้ น วนวา่ ยเวยี น
สจั ธรรม นาเห็น เป็นครรลอง บุญมีสอง ความหมาย ใหผ้ นั เปล่ียน
หน่ึง บุญทา หนุนนา ใหว้ นเวยี น สอง บุญเปล่ียน ใหจ้ ิต คิดละวาง
โลกตุ รธรรม บุญนา ใหล้ ะเหตุ ละกิเลส ตวั เหตุ ใหไ้ กลห่าง
ไม่ยดึ ติด ทาจิต ไดล้ ะวาง อยไู่ กลห่าง กิเลส เหตุเวยี นวน
ทาน,ศลี ,ภาวนา กิริยาวตั ถุสาม ครบองคค์ วาม กระทา นาก่อผล
ดว้ ย..การให้ มิใช่ ไดแ้ ก่ตน โดย..มุ่งผล เพอ่ื เขา เรายนิ ดี
คือ “จาคะ” เสียสละ และแบ่งปัน ความหมายน้นั ชดั เจน เป็นวถิ ี
บริจาคทาน ใหไ้ ป ใจยนิ ดี โดย..เราน้ี มิหมาย ไดแ้ ก่ตน
กศุ ลจิต ความคิด อนั ดีงาม จะเกิดตาม การให้ ไม่หวงั ผล
การยดึ ติด จะคลาย ไดใ้ นตน เกิดกศุ ล เป็นผล ไดล้ ะวาง
แต่..ยามใด มุ่งหมาย ใหเ้ พือ่ ตวั จิตจะมวั พวั พนั ถูกก้นั ขวาง
ยากจะคิด ทาจิต ใหล้ ะวาง ถกู ก้นั ขวาง ดว้ ยเหตุ “กิเลส” วน
นโม “โอปนยโิ ก” รู้นอ้ มจิต รวมความคิด ปฏิบตั ิ จดั เรียงผล
พิจารณา พานอ้ ม ในใจตน จะเกิดผล แก่ตน กระจ่างธรรม
ปัจจตั ตงั เว ทติ พั โพ วญิ ญูหิ ลองทาซิ มีสิ่ง ประเสริฐล้า
วญิ ญูชน รู้ผล แห่งกระทา เป็นส่ิงล้า เฉพาะตน รู้ผลเอง
ไม่มีใคร สอนธรรม นารู้ได้ ไม่มีใคร สอนใคร ใหใ้ ครเก่ง
ไม่มีใคร ช่วยใคร ตอ้ งไดเ้ อง คาวา่ “เก่ง” ในธรรม น้นั ไม่มี
มีเพยี งตน รู้ตน ในจิตตวั รู้..ดี ชว่ั ในตวั แห่งตนน้ี
รู้..เห็นจริง ในสิ่ง อนั ไม่มี วา่ ..มนั น้ี มิเท่ียง เช่นน้นั แล
(ส่ิงอนั มี..ซ่ึงไม่เท่ียง คือ..ไม่มี ภายใตก้ ารมีอยแู่ ห่งสจั ธรรมฯ)
สวสั ดีค่ะ
ใกลค้ รบ หา้ สิบวนั ในการจากไปของคุณยา่ แลว้
สม้ ขอแสดงความไวอ้ าลยั อีกคร้ังหน่ึงในคุณยา่ ดว้ ยการอ่าน
บทกลอนของคุณพอ่ ที่เขียนไวใ้ นหนงั สือ ที่ระลึกในงาน
ฌาปนกิจศพคุณยา่ ซ่ึงคุณพ่อไดจ้ ดั พมิ พเ์ พม่ิ อีกประมาณ
30 เล่ม สาหรับพี่นอ้ งท่ียงั ไม่ไดร้ ับหนงั สือในงานกม็ าขอ
รับไดน้ ะคะ และหนงั สือชุดน้ีคุณพ่อไดพ้ มิ พเ์ น้ือหาเพิ่มอีก
ในตอนทา้ ย
เป็นการระลึกถึงการจากไปของท้งั คุณป่ ู และคุณยา่
ซ่ึงบดั น้ีไม่มีท่านท้งั สองแลว้
สาหรับเน้ือหาคากลอนท้งั หมดนบั แต่เริ่มความเป็น
ตวั ตนของคุณยา่ จนมาถึงวาระสุดทา้ ยของชีวติ
กม็ ีดงั น้ีค่ะ
ในความหมายของคาวา่ “แม่” ท่ีมีต่อลูกๆ ของท่านทุกคน
.บทกลอน ................
.....................
และสุดทา้ ย คุณพอ่ ไดแ้ สดงความระลึกถึงท้งั คุณพอ่
และคุณแม่ของท่าน ซ่ึงบดั น้ีไม่มีท่านท้งั สองแลว้
ทาใหท้ ่านได้ เขา้ ใจใน สจั ธรรมของคาวา่
“มี” ใน “ไม่มี” และ “ไม่มี” ใน “มี”
ดงั น้ีค่ะ
บทกลอน.................................
ดว้ ยกศุ ลผลบุญที่ลกู ไดก้ ระทา ขอไดม้ ีส่วนร่วม
หนุนนา ให้ ท้งั คุณป่ ู และคุณยา่
ไดไ้ ปสู่สรวงสวรรค์ ช้นั วมิ านน้นั
ยงิ่ ๆ ข้ึน เทอญ............
คาส้ัน ๆ รกู้ นั ในความหมาย
คอื ..ผใู้ ห้ กาเนิด เกิดเรานี้
ทกุ ..หยาดหยด เลอื ดกาย ในเรามี
คือ..แม่นี้ ทใ่ี ห้ เป็นตวั ตน
ทรี่ ะลกึ ในงาน ฌาปนกิจ แม่ชี เงิน คงมี
ชาตะ ๑๔ มีนา ๒๔๖๗ มรณะ ๑๓ เมษา ๒๕๖๒
m
ความจริงแห่งปรมตั ธรรมที่มีในความไม่มี
โอปนยโิ ก หมายถึง ควรน้อมเข้ามา ผ้ปู ฏบิ ตั ิควรน้อมเข้ามาไว้ในใจของตนหรือน้อมใจเข้าไปให้ถึงด้วยการปฏิบตั ใิ ห้เกิดขนึ ้ ในใจ
บุญน้นั หนา จะพา ใหเ้ วยี นวา่ ย ยากจะหมาย กา้ วไป ใหผ้ า่ นพน้
ผกู ยดึ ติด วฏั ฏะ พาวกวน ยากจะพน้ หนทาง วางจิตลง
“โอปนยโิ ก” ต้งั นโม เขา้ นอ้ มจิต
ปัจจตั ตงั เวทติ ัพโพ วญิ ญูหิ หมายถึง อนั วญิ ญูชนพงึ รู้เฉพาะตน ผลอนั เกิดจากการปฏิบตั ิธรรมน้นั ทุกคนที่นอ้ มนามาปฏิบตั ิ จะรู้ซ้ึงถึงผลแห่ง
พระธรรมน้นั ดว้ ยตนเอง ทาใหก้ นั ไม่ได้ เอาจากกนั ไม่ได้ และรู้ไดป้ ระจกั ษใ์ นใจของตนเอง
คุณของพระธรรมข้อที่ ๑ มคี วามหมายกว้าง รวมท้งั ปริยตั ธิ รรม คอื คาสั่งสอนด้วย ส่วนคุณของพระธรรมข้อท่ี ๒ ถึงข้อท่ี ๖ มุ่งให้เป็ นคุณ
ของโลกตุ ตรธรรม
หวงั มง่ั มี ร่ารอย ดว้ ยยศศกั ด์ิ ทุ่มทุนหนกั ดว้ ยอยาก ไดใ้ นผล
จาคะ เสียสละ แบ่งปัน และ เอ้ือเฟ้ื อ คือ...ทาน บริจาค
โอปนยโิ ก การนอ้ มเขา้ สู่ตน
ปัจจตั ตงั เวทิตพั โพ วญิ ญูหิ
มี..ใน...ไม่มี ไม่มี..ใน....มี
มี..เราเห็น อยนู่ ้นั ยากหมาย มีจริง
มี..ยอ่ มจะ สลาย ดบั สิ้น
มิมี ส่ิงใดหมาย คงมน่ั จริงนา
แน่แท้ มีจริง
มิเที่ยง หนอ สูญสิ้น
ทา้ ยน้ี ขอราลึกถึงความทรงจาในอดีตที่คุณพอ่ จากลกู ๆไป
โดยท่ียงั มีคุณแม่อยู่ แต่บดั น้ีเราไม่มีแลว้ ท้งั คุณพอ่ และคุณแม่
คุณพอ่ ครับ แม่ลบั ลาลูกแลว้
ไม่คลาดแคลว้ ซ้ึงแลว้ การพลดั พราก
เป็นความจริง ในสิ่ง ตอ้ งจาจาก
ต่าง..ตอ้ งพราก จากกนั ทุกช้นั ชน
บุญอนั ใด ทาไว้ ในวฏั ฏะ กย็ ากจะ ช่วยได้ ใหร้ อดพน้
หลงวฏั ฏะ เวยี นวา่ ย ในบุญตน ไม่อาจพน้ โศกา ชีวาวาย
มิต่างกนั กบั หมู ในรางรา บุญยง่ิ ล้า กินรา เป็นสุขหลาย
หลงในบุญ เสพบุญ จนลืมตาย จาก..ผใู้ ห้ ในบุญ ขนุ มนั มา
วฏั ฏะให้ เราได้ เสพสุขสม ชื่นภิรมณ์ สุขขี มีบุญหนา
ลาภศกั ด์ิศรี มง่ั มี ในเงินตรา สุดทา้ ยหนา วฏั ฏะให้ ในความตาย
สิ่งอนั มี ไม่มี อยา่ งเท่ียงแท้
ท่ีแทม้ นั น้นั หนา พาเราวน ใหห้ ลงผล ยลบุญ หนุนความตาย
หวงั เสพสุข สิ้นทุกข์ ดว้ ยผลบุญ
ตอ้ งโศกา ราพนั น้นั อยดู่ ี
แม่ลาลบั พอ่ ครับ ลุกซ้ึงแลว้ ไมค่ ลาดแคลว้ แลว้ เรา ตอ้ งพลดั พราก
บทสุดทา้ ย เราไซร้ ตอ้ งจรจาก ต่างตอ้ งพราก จากกนั ทุกช้นั ชน
บุญอนั ใด ทาไว้ ในวฏั ฏะ กย็ ากจะ ช่วยได้ ใหร้ อดพน้
ที่แทม้ นั น้นั พา เราวา่ ยวน ใหห้ ลงผล แห่งบุญ ในความตาย
มิต่างกนั กบั หมู ในรางรา บุญยงิ่ ล้า กินรา เป็นสุขหลาย
หลงในบุญ เสพบุญ จนลืมตาย จาก..ผใู้ ห้ ในบุญ มนั นน่ั แล
บุญแทจ้ ริง คือส่ิง การละวาง ใหไ้ กลห่าง กิเลส นน่ั แน่แท้