10_CI22502_นิติวิทยา

๔๗

ô.ò ÇÑμ¶Ø¾ÂÒ¹»ÃÐàÀ·¤ÃÒºÍ欯 Ô
นํ้าÍÊØ¨Ô เปนน้ําหลั่งจากตอมสืบพันธุในอวัยวะเพศชาย จากการรวมประเวณี

หรอื ถูกกระตนุ ใหเคลอ่ื นออกมา มลี กั ษณะเปนน้ําเหนียวสขี าวขุน หลั่งออกมาครงั้ ละ ๑.๕-๖.๐ มล.
ประกอบดวยตวั อสจุ ิ (Sperm) และสวนทเี่ ปน น้ํา

¤ÃÒºÍÊØ¨Ô เปน หลักฐานสําคัญในคดขี ม ขืนและกระทาํ ชําเรา พบไดใ นชองคลอด
ของผูหญิงที่ถูกรวมเพศ นอกจากน้ียังพบคราบอสุจิเปอนบริเวณเสื้อผา การเก็บหลักฐานทําได
โดยการใชสําลีปายจากชองคลอดหรือตรวจดูคราบที่เปอนตามเสื้อผา โดยใชแสงอัลตราไวโอเลต
หรอื แสงเลเซอร สองจะพบลกั ษณะเรอื งแสงจากสาร Flavin ในน้ําอสจุ ิ

การตรวจพสิ จู นว า คราบนนั้ เปน คราบอสจุ ขิ องผตู อ งสงสยั หรอื ไม สามารถกระทาํ
โดยการทดสอบเบื้องตนดวยอาศัยหลักการตรวจหาเอ็นไซมเซมินอลแอซิด ฟอสฟาเตส (SAP) ที่มี
ปรมิ าณสงู ในนํา้ อสจุ ิ ซึง่ จะใหผลสมี วงภายใน ๑ นาที

ô.ó ÇμÑ ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ·น้ําÅÒÂ
น้ําลายเปนสารหล่ังออกมาในปาก สรางจากตอมนํ้าลายในบริเวณปาก ลักษณะ

เปนของเหลวประกอบดว ย นา้ํ นํ้ายอ ย โปรเทอิน ไขมัน และสารอืน่ ๆ
น้ําลาย และคราบน้าํ ลายเปน พยานวัตถุทางชวี ภาพชนดิ หนง่ึ ซึ่งสามารถนํามาใช

ในการตรวจเปนพยานหลักฐาน อาจพบน้าํ ลายในรปู แบบตาง ๆ เชน นา้ํ ลายที่มผี ูบวนทิง้ ไว น้าํ ลาย
ทก่ี น บุหรี่ นํ้าลายที่ติดจากผาท่ีใชอ ดุ ปาก ซองจดหมาย และรองรอยบาดแผลทใี่ ชปากกัด

ô.ô ÇÑμ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ· àʹŒ ¼Á áÅÐàÊŒ¹¢¹
เสนผม หมายถงึ เสน ผมบนศรี ษะเทา น้นั ในสวนอืน่ ของรา งกายเรยี กเปน เสนขน

ทั้งสิ้น เชน เสนขนบริเวณอวัยวะเพศ เสนขนหนาอก หรือเสนขนหนาแขง เปนตน การตรวจ
พิสูจนเสนผม เสนขน เปนการตรวจพิสูจนเปรียบเทียบระหวางเสนผม เสนขนที่พบ หรือเสนผม
เสนขนของกลางกับเสนผม เสนขนผูตองสงสัย (เสนผม เสนขนท่ีรูเจาของแลว) การเปรียบเทียบ
เสนผม เสนขนทั้งสองฝายวามีดีเอ็นเอที่เหมือนกันหรือไม ซ่ึงถาเปนเสนผม เสนขนของคนเดียวกัน
จะมีดเี อ็นเอเหมือนกนั แตจะมีดีเอน็ เอเสนผม เสนขนแตกตา งกนั ในกรณคี นละคนกัน

ในคดีตาง ๆ หลกั ฐานทางเสนผม เสนขน และเสนขนทอ่ี วยั วะเพศ สามารถเปน
ประโยชนชวยในการสืบสวน และเปนพยานหลักฐานท่ีสําคัญอีกอยางหนึ่ง เชน คดีขมขืนกระทํา
ชําเรา คดีขมขืนแลวฆา และคดีรถชน เสนผมจากศีรษะหรือเสนขนจากสวนตาง ๆ ของรางกาย
ของผูบาดเจ็บหรือผูตายอาจหลุดหรือขาดติดอยูกับอาวุธ ติดอยูกับรถ หรือตกหลนอยู ณ สถานท่ี
เกดิ เหตุ จากหลกั ฐานนเี้ ราสามารถนาํ มาเปน เครอ่ื งพสิ จู นย นื ยนั วา เปน เสน ผม เสน ขน ของคนรา ย ผตู าย
หรอื ผเู สียหายได

การตรวจพสิ จู นเ สน ผม เสน ขนเปน การตรวจพสิ จู นเ ปรยี บเทยี บระหวา งเสน ผม หรอื เสน ขน
ของกลาง กับเสนผมหรอื เสน ขนตวั อยา ง (จากผูตองหา ผูตองสงสยั หรอื ผูถ กู ประทุษรา ย) ในลักษณะ
ตา ง ๆ ท้งั ภายนอกและภายในของเสนผมและเสน ขน ดงั นี้

๔๘

๑. ลักษณะภายนอกท่ีสามารถตรวจดูดวยตาเปลา คือ ความยาว สี ความโคง
ความหยกิ งอของลาํ เสน ความสะอาด ส่ิงแปลกปลอมท่ีตดิ อยูบ นเสน ผม เชน นาํ้ มนั ฯลฯ ความหยาบ
ความออ นนมุ รอ งรอยการบุบสลาย เชน ถกู ตัด หรือถูกบด

๒. ลักษณะภายในท่ีจะตองตรวจดูดวยกลองจุลทรรศน คือ ปลายผมและราก
เปลือกนอก (Cuticle) สว นนอก (Cortex) และแกนใน (Medulla) โดยใชกลองจลุ ทรรศน

การตรวจเพศจากเสนผม จากการตรวจดูดวยตาเปลา หรือกลองจุลทรรศน
การตรวจแยกเพศสาํ หรบั เสน ผมนบั วา เปน เรอื่ งทย่ี ากมากในปจ จบุ นั เพราะชายนยิ มไวผ มยาว แตห ญงิ
นยิ มไวผ มสั้น จากการตรวจดูลกั ษณะตา ง ๆ ของเสน ผมของคนวัยหนมุ สาว พบวา

Å¡Ñ É³Ð ªÒ ËÞÔ§
ปลาย ปลายตดั ปลายแตกคลา ยแปรง หรอื แตกเปน แฉกหรอื ปอ ง
ความยาวโดยเฉล่ีย สัน้ ยาว
ความออนนมุ แขง็ กวา ออน
เสน ผาศูนยก ลาง กวาง แคบกวา
การหยิกดดั เปนเสนเหยยี ดตรง เปนคล่นื
สยี อ ม พบมีเพียงสดี ํา พบสียอ มประเภทตางๆ เชน สนี า้ํ ตาล สที อง
โครมาตินเพศในเซลลรากผม พบนอ ย พบมาก

àÊŒ¹¼ÁËÃ×ÍàÊŒ¹¢¹¨Ò¡Ê‹Ç¹ã´¢Í§Ã‹Ò§¡Ò จากการดูลักษณะตาง ๆ อาจบอก
ไดวา เสน ขนนั้นมาจากสว นใดของรางกาย

- เสนผมจากศีรษะมีลักษณะดังกลาวมาแลว และมีความยาวมาก และมักเกิน
๕ เซนติเมตร ข้ึนไป

- เสน หนวดหยาบ แขง็ โคง ดานตัดตามขวางเปน รปู เกอื บสามเหล่ียม เสน ผา
ศนู ยกลาง ๑๐๐-๕๐๐ ไมครอน ปลายตดั

- เสนขนตา ขนควิ้ ขนจมูก มลี ักษณะเกือบคลายกนั คือ สนั้ อว น แกนในกวาง
ปลายเรยี วแหลมยาว ความยาวต่าํ กวา ๓ ซม. ลงมา

- เสนขนตามลําตัว มักมีความแตกตางกันในขนาดของลําตน มีความกวาง
ไมเทากัน มีความละเอียดออน สีออน ปลายเรียวยาว เสนขนตามแขน ขา จะมีลักษณะยาว
และหยาบกวาเสนขนตามลาํ ตัว

- เสน ขนทห่ี วั เหนา และรกั แร มลี กั ษณะคลา ยกนั แตเ สน ขนทห่ี วั เหนา จะมลี กั ษณะ
หยกิ เปน ปน มากกวา บางเสน บิดเปน เกลียว เปน เสน สน้ั ความยาวระหวา ง ๓-๘ เซนตเิ มตร การพบ
ตวั ไรท่ีเสน ขนอาจชวยบอกไดวา เปน เสนขนทห่ี ัวเหนา

๔๙

ô.õ ¡ÒÃμÃǨ¾Ôʨ٠¹ÅÒ¾ÁÔ ¾´ àÕ Íç¹àÍ ดเี อน็ เอ (DNA) คอื อะไร
DNA ยอมาจาก Deoxyribo Nucleic Acid เปนสารพันธุกรรมของ

สง่ิ มชี วี ิต (มนุษย พชื สัตว) ดเี อน็ เอ มีอยูในนิวเคลยี สของเซลลตา ง ๆ เชน โลหิตขาว เซลลผ ิวหนงั
เย่ือกระพุงแกม หรือปลายรากเสนผม เปนตน กลาวคือ ในส่ิงมีชีวิตแตละหนวยหรือแตละเซลล
จะมชี ดุ DNA ทเี่ ปน รหสั เฉพาะตวั ซง่ึ จะมคี วามแตกตา งกนั ออกไปมากบา ง นอ ยบา ง แลว แตส ายพนั ธุ
จึงไมมีสิ่งมีชีวิตใดท่ีมีชุด DNA เหมือนกันทั้งหมด ยกเวน ฝาแฝดท่ีเกิดมาจากไขใบเดียวกันเทานั้น
จากความจาํ เพาะทม่ี อี ยใู นชดุ DNA แตล ะหนว ยนเี้ อง ในทางนติ วิ ทิ ยาศาสตรจ งึ ไดน าํ มาเปน เครอื่ งมอื
ทใ่ี ชใ นการตรวจพสิ จู นเ พอ่ื ระบยุ นื ยนั ตวั บคุ คลในทางคดแี พง และยงั ใชพ สิ จู นค วามสมั พนั ธข องพอ แม
ลูกได ซึง่ เรียกวา “ลายพมิ พดีเอน็ เอ (DNA fingerprint)”

ÅÒ¾ÔÁ¾´àÕ Íç¹àÍ (DNA Fingerprint) ÁÕ»ÃÐ⪹͏ ‹ҧäÃ
๑. ใชพิสูจนค วามเปน พอ แม ลกู
๒. ใชพิสูจนห ลักฐานพยานทางนติ เิ วช
๓. ใชใ นทางการแพทย เชน ติดตามผลของการปลูกถายไขกระดกู
๔. ใชในการตรวจหาโครโมโซมเพศ เพอ่ื นํามาคดั กรองโรคท่เี ก่ยี วกับ X-linked
gene ในการวินจิ ฉยั กอ นคลอด
๕. ใชในการศกึ ษาทางพันธุศาสตร

õ. ÇμÑ ¶Ø¾ÂÒ¹»ÃÐàÀ·ÂÒàʾμ´Ô

õ.ñ ¤ÇÒÁËÁÒ¢ͧÂÒàʾμÔ´
“ยาเสพตดิ ” หมายความวา ยาเสพตดิ ใหโ ทษตามกฎหมายวา ดว ยยาเสพตดิ ใหโ ทษ

วัตถุออกฤทธิ์ตามกฎหมายวาดวยวัตถุออกฤทธ์ิตอจิตและประสาท และสารระเหย ตามกฎหมาย
วา ดว ยการปอ งกันการใชสารระเหย

ยาเสพตดิ ใหโ ทษ ตาม พ.ร.บ.ยาเสพตดิ ใหโ ทษ ใหค าํ จาํ กดั ความวา หมายถงึ สารเคมี
หรอื วตั ถชุ นดิ ใด ๆ ซงึ่ เมอื่ เสพเขา สรู า งกาย ไมว า จะโดยรบั ประทาน ดม สบู ฉดี หรอื ดว ยประการใด ๆ แลว
ทาํ ใหเ กดิ ผลตอ รา งกายและจติ ใจในลกั ษณะสาํ คญั เชน ตอ งเพม่ิ ขนาดการเสพเรอ่ื ย ๆ มอี าการถอนยา
เม่ือขาดยา มีความตองการเสพท้ังรางกายและจิตใจอยางรุนแรงอยูตลอดเวลา และสุขภาพ
โดยทั่วไปจะทรุดโทรมลง กับใหรวมถึงพืชหรือสวนของพืชที่เปนหรือใหผลผลิตเปนยาเสพติดใหโทษ
หรืออาจใชผลิตเปนยาเสพติดใหโทษ และสารเคมีที่ใชผลิตยาเสพติดใหโทษดังกลาวดวย ท้ังน้ี
ตามทร่ี ฐั มนตรปี ระกาศในราชกจิ จานเุ บกษา แตไ มใ หห มายความรวมถงึ ยาสามญั ประจาํ บา นบางตาํ รบั
ตามกฎหมายวาดวยยาทมี่ ยี าเสพตดิ ใหโทษผสมอยู

๕๐

õ.ò ÂÒàʾμ´Ô ãË⌠·É»ÃÐàÀ·μ‹Ò§ æ
ประเภท ๑ เชน แอมเฟตามนี เมทแอมเฟตามีน เฮโรอีน LSD MDMA ฯลฯ
ประเภท ๒ เชน โคคาอีน โคเคอีน มอรฟน ฝน สกุ ฝนดิบ มลู ฝน ฯลฯ
ประเภท ๓ เชน ตาํ รบั ยาทมี่ สี ว นผสมยาเสพตดิ ใหโ ทษประเภท ๒ ผสมอยทู กุ ชนดิ

ซง่ึ ตองขออนุญาตจากสาํ นกั งานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวงสาธารณสขุ เชน ยาแกไอที่มี
สว นผสมของโคเคอีน

ประเภท ๔ เชน Acetic Anhydride, Acetyl Chloride ฯลฯ
ประเภท ๕ เชน กญั ชา พืชกระทอ ม พืชฝน พืชเหด็ ข้ีควาย ฯลฯ
õ.ó ÇÑμ¶ØÍÍ¡Ä·¸Ôì ตาม พ.ร.บ.วัตถุท่ีออกฤทธ์ิตอจิตประสาท ใหคําจํากัดความวา
หมายถึง วัตถุที่ออกฤทธิ์ตอจิตและประสาทท่ีเปนส่ิงธรรมชาติหรือส่ิงที่ไดจากส่ิงธรรมชาติ หรือวัตถุ
ออกฤทธต์ิ อจิตและประสาท ท่ีเปนวตั ถสุ ังเคราะห ทัง้ น้ี ตามทีร่ ัฐมนตรีประกาศในราชกิจจานเุ บกษา
วตั ถอุ อกฤทธ์ิ
ประเภท ๑ เชน Mescaline Psilocine ฯลฯ
ประเภท ๒ เชน อเี ฟดรีน, ฟลรู าซีนแพม, มดิ าโซแลม, ไตรอาโซแลม ฯลฯ
ประเภท ๓ เชน เมโพรบาเมต Amobarbital ฯลฯ
ประเภท ๔ เชน โบรมาซแี พม, ไดอาซแี พม, ลอราซีแพม, เมดาซแี พม ฯลฯ
õ.ô ÊÒÃÃÐàË ตาม พ.ร.ก.ปอ งกนั การใชส ารระเหย ใหค าํ จาํ กดั ความวา หมายถงึ สารเคมี
หรือผลติ ภณั ฑทร่ี ัฐมนตรีประกาศวาเปน สารระเหย ไดแก
๕.๔.๑ สารเคมซี ่งึ จัดเปน สารระเหย ไดแ ก

- Acetone
- Ethyl Acetate
- 2-Butoxyethanol
- 2-Ethoxyethanol
- 2-Methoxyethanol
- 2-Ethoxy Ethyl Acetate
- Methyl Acetate
- Toluene
- Methyl Ethyl Ketone
- Isopropylacetone
- n-Butyl Acetate
- sec-Butyl Acetate
- n-Butyl Nitrite
- Iso-Butyl Nitrite

๕๑

๕.๔.๒ ผลติ ภณั ฑท มี่ ชี อื่ ตอ ไปน้ี หรอื ทเ่ี รยี กชอ่ื อยา งอนื่ ซงึ่ มสี ารเคมตี ามขอ ๕.๔.๑
ชนิดใดชนดิ หน่ึง หรือหลายชนดิ ผสมอยูเ ปนสารระเหย ไดแ ก

- ทนิ เนอร
- แล็กเกอร
- กาวอินทรียสังเคราะหที่มียางนิโอปริน หรือสารกลุมไวนิล เปนตัว
ประสาน
- กาวอินทรยี ธ รรมชาติ
- ลูกโปง วทิ ยาศาสตร หรอื ลกู โปงพลาสติก
õ.õ ¡ÒÃμÃǨ¾ÔÊÙ¨¹ (Identification and Analysis)
ผูที่จะทําการตรวจพิสูจน คือ ผูปฏิบัติหนาท่ีในสถานที่ตรวจพิสูจนท่ีมีความรู
ความสามารถ ทาํ การตรวจพสิ จู นยาเสพติด และสามารถรายงานผลการตรวจพิสจู นได
õ.õ.ñ ¡ÒÃμÃǨ¾ÊÔ ¨Ù ¹´ ÒŒ ¹¤³Ø ÀÒ¾ÇàÔ ¤ÃÒÐˏ (Qualitative Analysis) ในกรณี
ของกลางเปน ยาเสพตดิ ใหโ ทษประเภท ๑, ๒ ทม่ี นี า้ํ หนกั ไมถ งึ ๒๐ กรมั , ฝน ทมี่ นี าํ้ หนกั ไมถ งึ ๕๐๐ กรมั ,
ยาเสพติดใหโ ทษประเภท ๔, ๕ วัตถุออกฤทธ์ิ หรือสารระเหย ใหท าํ การตรวจดานคณุ ภาพวเิ คราะห
โดยปฏบิ ตั ติ ามระเบยี บสาํ นกั นายกรฐั มนตรี วา ดว ยการจบั ยดึ และตรวจพสิ จู นย าเสพตดิ พ.ศ.๒๕๓๗
หมวด ๔ การตรวจพิสูจน ขอ ๑๗
ขอ ๑๗ ในกรณีที่ยาเสพติดของกลางเปนยาเสพติดใหโทษประเภท ๑
หรอื ประเภท ๒ ซง่ึ มนี า้ํ หนกั ไมถ งึ ยสี่ บิ กรมั หรอื ฝน ซงึ่ มนี า้ํ หนกั ไมถ งึ หา รอ ยกรมั หรอื ยาเสพตดิ ใหโ ทษ
ประเภท ๔ หรือประเภท ๕ หรือวตั ถอุ อกฤทธิ์ หรอื สารระเหย ใหผ ตู รวจพิสูจนปฏบิ ัติดังตอ ไปนี้
(๑) ใหผ ตู รวจพสิ จู นไ มน อ ยกวา สองคนตรวจสภาพภาชนะทบ่ี รรจยุ าเสพตดิ
ของกลาง แลวใหท ําบนั ทกึ ไวเปน พยานหลกั ฐาน ตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๔ ทา ยระเบียบน้ี

ในกรณีที่จําเปน ผูตรวจพิสูจนหนึ่งคนอาจดําเนินการตามขอ (๑)
รว มกบั เจาหนา ทีอ่ นื่ ดังน้ี

(ก) ในสถานตรวจพสิ จู นข องสาํ นกั งานตาํ รวจแหง ชาติ ผตู รวจพสิ จู น
อาจดําเนินการรวมกับนายตํารวจช้ันสัญญาบัตร ซ่ึงผูบัญชาการสํานักวิทยาการตํารวจมอบหมาย
เปน หนังสอื

(ข) ในสถานตรวจพิสูจนของกรมวิทยาศาสตรการแพทย ผูตรวจ
พสิ ูจนอ าจดาํ เนนิ การรวมกบั ขาราชการของกรมวิทยาศาสตรการแพทยตงั้ แตร ะดบั ๓ ขึน้ ไป ซึง่ อธิบดี
กรมวทิ ยาศาสตรก ารแพทยม อบหมายเปน หนังสือ

(ค) ในสถานตรวจพิสูจนของสํานักงานคณะกรรมการปองกัน
และปราบปรามยาเสพตดิ ผตู รวจพสิ จู นอ าจดาํ เนนิ การรว มกบั ขา ราชการของสาํ นกั งานคณะกรรมการ
ปอ งกนั และปราบปรามยาเสพตดิ ตง้ั แตร ะดบั ๓ ขนึ้ ไป ซงึ่ เลขาธกิ ารคณะกรรมการปอ งกนั และปราบปราม
ยาเสพตดิ มอบหมายเปน หนังสือ

๕๒

(๒) เม่ือทําการตรวจพิสูจนในหองปฏิบัติการเสร็จแลว ใหสถานตรวจ
พิสูจนสงผลการตรวจพิสูจนใหพนักงานสอบสวนเจาของคดีทราบ ภายในกําหนดไมเกินสามสิบวัน
สาํ หรบั ยาเสพตดิ ใหโ ทษ ประเภท ๑ หรอื ประเภท ๒ และภายในกาํ หนดไมเ กนิ ยส่ี บิ วนั สาํ หรบั ยาเสพตดิ
ใหโ ทษ ประเภท ๔ ประเภท ๕ วตั ถอุ อกฤทธ์ิ หรอื สารระเหย ทง้ั นี้ นบั แตว นั ทไ่ี ดร บั ยาเสพตดิ ของกลาง
ตามแบบ ป.ป.ส.๖-๓๕ ทายระเบียบน้ี

õ.õ.ò ¡ÒÃμÃǨ¾ÔÊÙ¨¹´ŒÒ¹»ÃÔÁÒ³ÇÔà¤ÃÒÐˏ การตรวจพิสูจนดานปริมาณ
วิเคราะห เปนการตรวจพิสูจนของกลางท่ีเปนยาเสพติดใหโทษประเภท ๑, ๒ ซ่ึงมีน้ําหนักต้ังแต
๒๐ กรัมขึ้นไป, ฝนท่ีมีนํ้าหนักตั้งแต ๕๐๐ กรัมขึ้นไป หรือวัตถุออกฤทธ์ิ เปนไปตามประกาศ
กระทรวงสาธารณสุข เร่ืองกําหนดปริมาณการมีไวในครอบครองหรือใชประโยชนซ่ึงวัตถุออกฤทธ์ิ
ในประเภท ๑ หรอื ประเภท ๒ พ.ศ. ๒๕๕๕ โดยตรวจหาปรมิ าณสารบรสิ ทุ ธใิ์ นสารเสพตดิ โดยปฏบิ ตั ติ าม
ระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี วาดวยการจับ ยึด และตรวจพิสูจนยาเสพติด พ.ศ.๒๕๓๗ หมวด ๔
การตรวจพสิ จู น ขอ ๑๖ ดงั นี้

ขอ ๑๖ ในกรณีท่ียาเสพติดของกลาง ซึ่งสงสัยวาเปนยาเสพติดใหโทษ
ประเภท ๑ หรอื ประเภท ๒ ซงึ่ มนี า้ํ หนกั ตง้ั แตย ส่ี บิ กรมั ขน้ึ ไป เฉพาะฝน มนี าํ้ หนกั ตง้ั แตห า รอ ยกรมั ขนึ้ ไป
ใหผูตรวจพิสจู นปฏบิ ัตดิ ังน้ี

(๑) ใหผูตรวจพิสูจนไมนอยกวาสองคนตรวจสภาพภาชนะที่บรรจุ
ยาเสพติดของกลาง แลวใหตรวจยาเสพติดของกลาง ชั่งน้ําหนัก และทําการตรวจพิสูจนเบ้ืองตน
โดยวธิ ปี ฏกิ ริ ยิ าทาํ ใหเ กดิ สตี อ หนา พนกั งานสอบสวนเจา ของคดี หรอื ผทู ไ่ี ดร บั มอบหมาย ซงึ่ เปน ผนู าํ สง
ยาเสพตดิ ดงั กลา ว และทาํ บนั ทกึ ผลการตรวจพสิ จู นเ บอื้ งตน ไว ตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๓ ทา ยระเบยี บนี้

ในกรณีที่จําเปน ผูตรวจพิสูจนหนึ่งคนอาจดําเนินการตามขอ (๑)
รวมกับเจาหนา ทีอ่ ่นื ดังน้ี

(ก) ในสถานตรวจพสิ จู นข องสาํ นกั งานตาํ รวจแหง ชาติ ผตู รวจพสิ จู น
อาจดําเนินการรวมกับนายตํารวจสัญญาบัตร ซึ่งผูบัญชาการสํานักวิทยาการตํารวจมอบหมาย
เปน หนงั สือ

(ข) ในสถานตรวจพิสูจนของกรมวิทยาศาสตรการแพทย ผูตรวจ
พสิ จู นอาจดาํ เนนิ การรว มกับขา ราชการของกรมวทิ ยาศาสตรก ารแพทยตั้งแตระดบั ๓ ขึ้นไป ซ่งึ อธิบดี
กรมวิทยาศาสตรการแพทยมอบหมายเปนหนังสอื

(ค) ในสถานตรวจพิสูจนของสํานักงานคณะกรรมการปองกัน
และปราบปรามยาเสพตดิ ผตู รวจพสิ จู นอ าจดาํ เนนิ การรว มกบั ขา ราชการของสาํ นกั งานคณะกรรมการ
ปอ งกนั และปราบปรามยาเสพตดิ ตงั้ แตร ะดบั ๓ ขนึ้ ไป ซง่ึ เลขาธกิ ารคณะกรรมการปอ งกนั และปราบปราม
ยาเสพติดมอบหมายเปนหนงั สือ

(๒) เม่ือทําการตรวจพิสูจนหาความบริสุทธิ์และรายละเอียดอื่น ๆ
ในหองปฏิบัติการเสร็จแลว ใหสถานตรวจพิสูจนสงผลการตรวจพิสูจนใหพนักงานสอบสวน
เจาของคดีทราบ ภายในกําหนดไมเกินสามสิบวันนับแตวันที่ไดรับยาเสพติดของกลาง ตามแบบ
ป.ป.ส. ๖-๓๕ ทายระเบยี บน้ี

๕๓

õ.ö ¡ÒÃμÃǨÊÒÃàʾμ´Ô 㹻ʘ ÊÒÇÐ
การตรวจหาสารเสพติดในรางกาย สามารถตรวจไดในสารชวี วตั ถุหลายชนิด เชน

ปส สาวะ เหงื่อ น้ําลาย เลอื ด เสน ผม และเล็บ ซึง่ การเลอื กชนดิ ของตัวอยา งชีววตั ถุ จะตองพิจารณา
ควบคกู บั วตั ถปุ ระสงคข องการตรวจ ปรมิ าณสารเสพตดิ ในชวี วตั ถนุ นั้ ๆ ความยากงา ยในการเกบ็ ตวั อยา ง
การเก็บรักษาตัวอยาง การนําสงตวั อยา ง และความพรอมของหองปฏบิ ตั กิ ารในการตรวจวิเคราะห

ปส สาวะเปน สารชวี วตั ถทุ นี่ ยิ มใชใ นการตรวจหาสารเสพตดิ ซง่ึ ใชก นั อยา งแพรห ลาย
และผลการตรวจสารเสพตดิ จากปส สาวะเปน ทยี่ อมรบั ในชน้ั ศาลในระดบั สากล ขอ ดขี องการใชต วั อยา ง
ปส สาวะคือ ตัวอยางปสสาวะสามารถเกบ็ ตวั อยา งไดงาย และเก็บตวั อยางไดป รมิ าณมากเพียงพอตอ
การตรวจวเิ คราะห มคี วามคงตวั สงู ระยะเวลาทส่ี ามารถตรวจพบ สารเสพตดิ ในปส สาวะคอ นขางนาน
หลายวนั

¡Ò÷´ÊͺÊÒÃàʾμԴ㹻ʘ ÊÒÇÐ ÊÒÁÒöầ‹ ä´àŒ »¹š ò ÇÔ¸Õ ¤×Í
ñ. ¡Ò÷´ÊͺÊÒÃàʾμ´Ô àºÍé× §μ¹Œ ËÃÍ× ¡ÒÃμÃǨẺ¤´Ñ ¡Ãͧ (Screening test)

เปน การทดสอบเพอ่ื คดั แยกตวั อยา งปส สาวะทใ่ี หผ ลบวก คอื มคี วามเปน ไปได
วา จะมสี ารเสพตดิ ผสมอยู ออกจากตวั อยา งทไ่ี มม สี ารเสพตดิ ผลการทดสอบในชนั้ นไี้ มส ามารถยนื ยนั
ความถูกตองวามีการเสพยาเสพติดหรือไม จนกวาจะผานการทดสอบในข้ันยืนยันผล การทดสอบ
สารเสพติดเบ้ืองตน สวนใหญจะเปนการทดสอบ ณ จุดตรวจ โดยใชชุดทดสอบสารเสพติดเบ้ืองตน
สําเร็จรูปที่ใชหลักการภูมิคุมกันวิทยา ที่นิยมใชอยางแพรหลายคือ ชุดทดสอบสารเสพติดเบ้ืองตน
ชนดิ ตลับและชนดิ แถบหรือตรวจโดยเครอ่ื งมือทีใ่ ชห ลกั การทางภมู ิคมุ กนั วิทยาเชนกนั

วิธีการทดสอบสารเสพติดเบื้องตนท่ีนิยมใชทั่วไป ซึ่งมีขอดีคือ มีข้ันตอน
ทดสอบไมย งุ ยาก สามารถอา นผลอยา งรวดเรว็ ราคาไมส งู เกนิ สามารถใชค ดั แยกตวั อยา งจาํ นวนมากได
ในระยะเวลาอันส้ัน และสามารถนําไปใชในสถานท่ีตาง ๆ นอกหองปฏิบัติการไดอยางสะดวก
โดยไมจ าํ เปนตองใชบุคลากรที่มคี วามรหู รอื ทักษะเฉพาะ

μÑÇÍ‹ҧªØ´·´ÊͺẺμÅѺ

ÀÒ¾·èÕ ò.ñö ชุดทดสอบสารเสพตดิ ในปส สาวะ
·ÁèÕ Ò : http://www.hinternet/.com เขา ถึงเม่ือวันท่ี ๓๐ สิงหาคม ๒๕๖๐

๕๔

ÀÒ¾·èÕ ò.ñ÷ ชดุ ทดสอบสารเสพติดในปส สาวะ
·ÕèÁÒ : http://3.bp.blogspot.com/ เขา ถงึ เมอ่ื วนั ที่ ๓๐ สงิ หาคม ๒๕๖๐

ÀÒ¾·Õè ò.ñø ทดสอบสารเสพติดในปสสาวะ
·ÁÕè Ò : https://sc02.alicdn.com/ เขาถึงเม่อื วนั ท่ี ๓๐ สงิ หาคม ๒๕๖๐

μÑÇÍ‹ҧª´Ø ·´ÊͺẺᶺ

ÀÒ¾·èÕ ò.ñù ชุดทดสอบสารเสพตดิ ในปสสาวะแบบแถบ เขาถึงเม่อื วันท่ี ๓๐ สงิ หาคม ๒๕๖๐
·ÕèÁÒ : https://4.bp.blogspot.com/q4q2UjOG8/Tci21KnkRdI/AAAAAAAAACk/ylgG1oJq3w0/

s1600/JSP-Meth-Strip.png

๕๕

¡ÒÃÍ‹Ò¹¼Å·´Êͺ

ÀÒ¾·Õè ò.òð การอา นผลทดสอบสารเสพติดในปส สาวะจากชดุ ทดสอบแบบแถบและแบบตลับ

๕๖

ò. ¡Ò÷´ÊÍºáººÂ¹× Â¹Ñ (Confirmation test)
เปนการทดสอบเพ่ือยืนยันวาตัวอยางปสสาวะท่ีใหผลบวก ในข้ันตอนการ

ทดสอบเบ้ืองตนน้ัน มีสารเสพติดผสมอยูจริงหรือไม ในหองปฏิบัติการ โดยตองทําการสกัดแยก
สารเสพติดและสารเมตาบอไลตของสารเสพติดนัน้ ๆ ออกจากตวั อยาง แลว นําสารสกัดนน้ั ไปตรวจ
อยางละเอียดดวยเทคนิคโครมาโทกราฟ ชนิดตาง ๆ เชน ธินแลเยอรโครมาโทกราฟ (TLC),
ไฮเพอรฟอรแมนซลิควิคโครมาโทกราฟ (HPLC), แกสโครมาโทกราฟ (GC), ไฮเพอรฟอรแมนซ
ลิควิคโครมาโทกราฟ-แมสสสเปกโทร (HPLC-MS) หรือ แกสโครมาโทกราฟ-แมสสเปกโทรเมทรี
(GC-MS) เปนตน

ÀÒ¾·èÕ ò.òñ เครื่องแกสโครมาโตกราฟ
·ÁÕè Ò : http://share.psu.ac.th/system/assets/media/files/000/058/020/large_425032.jpg?1464830052

ö. ÇÑμ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ·ÍØ»¡Ã³¤ ÍÁ¾ÔÇàμÍÏ áÅÐÍØ»¡Ã³ÍÔàÅ¡ç ·Ã͹¡Ô ʏ

ÇμÑ ¶¾Ø ÂÒ¹ (Evidence) หมายถงึ วตั ถุ เครอ่ื งมอื หรอื อปุ กรณใ ด ๆ ทอี่ าจมขี อ มลู ดจิ ทิ ลั
บนั ทกึ อยู เชน คอมพวิ เตอร โทรศัพทเ คล่อื นท่ี สมารท โฟน แทบ็ เล็ต หรือเปน สื่อบันทกึ ขอ มลู ดจิ ทิ ัล
รปู แบบตา ง ๆ เชน ฮารด ดสิ ก หนว ยความจาํ แฟลช แผน ซดี ี แผน ฟลอบปด สิ ก หรอื แมแ ตเ อกสารทบี่ นั ทกึ
ขอความอยา งใดอยางหนึ่งที่อาจใชแ ปล อธบิ าย ประกอบ หรอื ขยายความหมายของขอมลู ดิจิทัลได

¢Í§¡ÅÒ§·นèÕ าํ ÁÒμÃǨ¾Ôʨ٠¹Á ÕÍÐäúŒÒ§
๑. คอมพวิ เตอรป ระเภทตา ง ๆ เชน คอมพวิ เตอรส ว นบคุ คล (PC), โนต บกุ (Notebook)
เครื่องแมขาย (Server)
๒. หนวยความจําตา ง ๆ เชน แฟลชไดรฟ และ เมมโมร่กี ารด ตาง ๆ
๓. โทรศัพทม อื ถอื แทบ็ เล็ต สมารท โฟน
๔. บัตรอิเลก็ ทรอนกิ ส สกิมเมอร และสว นประกอบตา ง ๆ

๕๗

๕. แผนซีด/ี ดีวีดี
๖. เครือ่ งบนั ทึกภาพกลอ งวงจรปด CCTV
¢Í§¡ÅÒ§·èÕนําÁÒμÃǨ¾ÔÊÙ¨¹áμÅ‹ ÐÊÇ‹ ¹ÁÃÕ ÒÂÅÐàÍÕ´ ´Ñ§¹Õé
ñ. ¤ÍÁ¾ÔÇàμÍÏ

คน หาขอ มลู ทใี่ ชใ นการกระทาํ ผดิ ตาม พ.ร.บ.คอมพวิ เตอร เชน หมน่ิ ประมาท ละเมดิ
ลขิ สิทธิ์ ออกใบกํากบั ภาษปี ลอม ภาพลามกอนาจาร ประวตั กิ ารใชงานอนิ เทอรเน็ต เปน ตน การเก็บ
วัตถุพยานประเภทคอมพิวเตอรหลังจากปดเครื่องและตรวจยึดแลว ไมควรนํามาเปดอีกเพื่อเปนการ
รกั ษาวัตถพุ ยานไมใ หวนั ที่เวลา/เปล่ียนแปลง

คาํ ¶ÒÁ㹡ÒÃนาํ ʧ‹ ÇÑμ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ·¤ÍÁ¾ÇÔ àμÍÏ
- มแี ฟม ขอ มลู ตามเอกสาร, ภาพถา ยของกลางรายการท.ี่ ..(ตามทสี่ ง มาตรวจ) บนั ทกึ
อยูใ นฮารดดสิ กของคอมพิวเตอรข องกลางนหี้ รือไม
- มแี ฟม ขอ มลู ภาพยนตรต ามแผน ดวี ดี ขี องกลาง (เจา ของลขิ สทิ ธ)ิ์ รายการท.ี่ ..บนั ทกึ
อยใู นฮารด ดสิ กข องคอมพิวเตอรของกลางนห้ี รือไม
- มปี ระวตั กิ ารใชง านเวบ็ ไซตพ นนั ออนไลน ตามเอกสารตวั อยา ง บนั ทกึ อยใู นฮารด ดสิ ก
ของคอมพิวเตอรข องกลางนี้หรอื ไม
ò. â·ÃÈѾ·à¤Åè×͹·èÕ
๒.๑ คนหาขอมูล บัญชีรายช่ือ ขอมูลการโทรศัพท การรับสงขอความสั้น หรือ
รปู ภาพเพอ่ื สงให พงส. นําขอมลู ทไ่ี ดไ ปเช่อื มโยงหาผูทเ่ี กีย่ วของในการกระทําผดิ
๒.๒ คน หาขอ มลู การใชง านสงั คมออนไลน “Social Media” เชน เฟซบกุ ไลน หรอื
WhatsApp เปนตน
คํา¶ÒÁ㹡ÒÃนาํ ʧ‹ ÇμÑ ¶Ø¾ÂÒ¹»ÃÐàÀ·â·ÃÈ¾Ñ ·à¤Å×Íè ¹·èÕ
- มขี อ มลู บญั ชรี ายชอื่ ขอ มลู การโทรศพั ท การรบั สง ขอ ความสน้ั หรอื รปู ภาพ บนั ทกึ
อยใู นหนว ยความจําของโทรศพั ทเคลื่อนที่ของกลางนหี้ รอื ไม
- มปี ระวตั กิ ารสนทนากบั หมายเลข...บนั ทกึ อยใู นหนว ยความจาํ ของโทรศพั ทเ คลอ่ื นท่ี
ของกลางนี้หรือไม
- มีขอมูลการใชงานสังคมออนไลน “Social Media” เชน เฟซบุก ไลน หรือ
WhatsApp
ó. ˹Nj ¤ÇÒÁจาํ μ‹Ò§ æ ઋ¹ á¿Åªä´Ã¿Š áÅÐàÁÁâÁÃÕè¡Òô μ‹Ò§ æ
คนหาขอมูลที่ใชในการกระทําผิด เชน แฟมขอมูลเอกสาร ตารางงาน ภาพ หรือ
ภาพยนตร

๕๘

คํา¶ÒÁ㹡ÒÃนาํ Ê‹§ÇÑμ¶Ø¾ÂÒ¹»ÃÐàÀ·Ë¹Ç‹ ¤ÇÒÁจําμÒ‹ § æ
- มีแฟมขอมูลเอกสาร ตารางงาน ภาพ หรอื ภาพยนตรบ นั ทึกอยูใ นหนวยความจํา
หรือไม
ô. ºμÑ ÃÍÔàÅ¡ç ·Ã͹¡Ô ʏ Ê¡ÁÔ àÁÍÏ áÅÐÊÇ‹ ¹»ÃСͺμÒ‹ § æ
สวนใหญมักเปนคดีอาชญากรรมขามชาติที่มีชาวตางชาติเขามากระทําความผิด
ในประเทศไทย โดยใชวิธีทําการติดต้ังเครื่องคัดลอกขอมูลและกลองวิดีโอขนาดเล็กไวที่ตู ATM
เพื่อคัดลอกขอมูลของผูเสียหาย แลวนํามาปลอมแปลงเปนบัตรเพ่ือกดเงินสด โดยอุปกรณสวนใหญ
ท่ีใชกระทําความผิด ไดแก เคร่ืองคอมพิวเตอร เคร่ืองทําบัตรอิเล็กทรอนิกส บัตรพลาสติกชนิดมี
แถบแมเหลก็ กลอ งบนั ทึกภาพขนาดเลภ็ ายในตดิ ตงั้ หนว ยความจาํ
คํา¶ÒÁ㹡ÒÃนําÊ‹§ÇÑμ¶Ø¾ÂÒ¹»ÃÐàÀ·ºÑμÃÍÔàÅç¡·Ã͹ԡʏ Ê¡ÔÁàÁÍÏ
áÅÐÊÇ‹ ¹»ÃСͺμ‹Ò§ æ
- มีขอมูลบันทึกอยูในเคร่ืองคัดลอกขอมูล/บัตรพลาสติก หรือในหนวยความจํา
ของกลางน้ีหรอื ไม
- มกี ารตดิ ตง้ั โปรแกรมสาํ หรบั อา นเขยี นขอ มลู จากบตั รพลาสตกิ ชนดิ มแี ถบแมเ หลก็
บนั ทกึ อยใู นเครอื่ งคอมพิวเตอรของกลางนห้ี รอื ไม
- เคร่ืองอาน-เขยี นขอ มูลบตั รอิเลก็ ทรอนิกส สามารถใชงานไดห รอื ไม
õ. á¼¹‹ «´Õ /Õ ´ÇÕ ´Õ ÅÕ ÐàÁ´Ô Å¢Ô Ê·Ô ¸Ôì
ตรวจพิสูจนแ ผนซีด/ี ดวี ีดีละเมดิ ลขิ สทิ ธ์ิ โปรแกรม เพลง หรือ เกมสตา ง ๆ เปนตน
ซ่งึ พงส. ตอ งนําสง แผน ซีดีตน ฉบบั เพือ่ ใชใ นการตรวจเปรียบเทียบ
¤íÒ¶ÒÁ㹡ÒùÒí Ê‹§ÇμÑ ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ· á¼¹‹ «´Õ /Õ ´ÇÕ Õ´ÅÕ ÐàÁÔ´Å¢Ô Ê·Ô ¸Ôì
- มโี ปรแกรม เพลง หรอื เกมส ทมี่ ลี กั ษณะตาม.........(ตน ฉบบั ) บนั ทกึ อยใู นแผน ซดี /ี
ดีวดี ีหรอื ไม
ö. à¤Ã×èͧºÑ¹·Ö¡ÀÒ¾¡ÅŒÍ§Ç§¨Ã»´ CCTV
๖.๑ กคู นื ขอ มลู ทถ่ี กู ลบจากเครอื่ งบนั ทกึ ภาพกลอ งวงจรปด CCTV เครอ่ื งบนั ทกึ ภาพ
กลองวงจรปด มีหลายยีห่ อ หลายมาตรฐาน จาํ เปน ตอ งนาํ สงมาทั้งเครื่องพรอมสายจายกระแสไฟฟา
๖.๒ ขยายและเพ่ิมความคมชัดของภาพจากเคร่ืองบันทึกภาพกลองวงจรปด
เพ่ือระบุหมายเลขแผนปา ยทะเบียน สี หรอื ยห่ี อ ของรถ
๖.๓ ขยายและเพิ่มความคมชัดของภาพบุคคลท่ีปรากฏในภาพจากเคร่ืองบันทึก
ภาพกลองวงจรปด เพอ่ื ระบุรายละเอยี ดของบุคคล
คํา¶ÒÁ㹡ÒÃนําÊ‹§ÇμÑ ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ·à¤Ã×Íè §º¹Ñ ·¡Ö ÀÒ¾¡ÅŒÍ§Ç§¨Ã»´ CCTV
- สามารถกคู นื ขอ มลู ทถ่ี กู ลบจากเครอื่ งบนั ทกึ ภาพกลอ งวงจรปด เมอื่ วนั ท.่ี ..เวลา.....
ไดหรือไม

๕๙

- มีขอมูลเมื่อวันท่ี...เวลา.....บันทึกอยูในเครื่องบันทึกภาพกลองวงจรปดของกลาง
หรอื ไม

- สามารถขยายและเพิ่มความคมชัดของภาพจากเครื่องบันทึกภาพกลองวงจรปด
เพ่อื ระบุหมายเลขแผนปายทะเบียน สี หรอื ย่ีหอ ของรถไดห รือไม

- สามารถขยาย และเพมิ่ ความคมชดั ของภาพบคุ คลทป่ี รากฏในภาพจากเครอ่ื งบนั ทกึ ภาพ
กลองวงจรปด เพ่ือระบุรายละเอยี ดของบุคคล

÷. ÇμÑ ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ· à¤ÁÕ ¿Ê¡Ô ʏ

ã¤Ãทํา˹ŒÒ·ÕèμÃǨ¾ÔÊÙ¨¹·Ò§à¤ÁÕáÅп¡Ê นักวิทยาศาสตร (สบ ๑ - ๔) ในสังกัด
กลุมงานตรวจทางเคมี ฟสิกส กองพิสจู นหลักฐานกลาง ศนู ยพ ิสูจนห ลกั ฐาน ๑ - ๑๐

÷.ñ ¢Íºà¢μ§Ò¹μÃǨ¾ÊÔ ¨Ù ¹· Ò§à¤ÁÕáÅпÊÔ¡ÊÁ ÕÍÐäúŒÒ§
๗.๑.๑ การตรวจพิสูจนรถ เรือ และวัตถุท่ีมีเลขหมายประจํา เพื่อทราบวา

เลขหมายท่ีแทจริงเปนเลขอะไร มีการตัดตอตัวถังรถหรือโครงคัสซีรถหรือไม มีการเปลี่ยนแปลง
และพนสีใหมห รอื ไม มรี อ งรอยการถอด/ประกอบชน้ิ สวนตาง ๆ ของรถหรอื ไม

๗.๑.๒ การตรวจพิสูจนสารเคมี และวัสดุตาง ๆ เพอื่ ทราบวา เปน ชนดิ ใด
๗.๑.๓ ตรวจพิสูจนสารเคมีท่ีใชเปนวัตถุระเบิด หรือใชเปนสวนผสมของ
วัตถุระเบดิ
๗.๑.๔ ตรวจพิสจู นสารเคมที ว่ั ไปที่ตรวจพบในสถานท่เี กดิ เหตุ
๗.๑.๕ ตรวจพสิ จู นน าํ้ มนั เชื้อเพลงิ หรือสารเคมไี วไฟในคดีเพลงิ ไหม
๗.๑.๖ ตรวจพสิ จู นว สั ดตุ า ง ๆ เชน โลหะ (ทองปลอม) พลาสตกิ เสน ใย กระดาษ
ฯลฯ
๗.๑.๗ การตรวจเปรียบเทียบสารเคมี และวสั ดตุ าง ๆ ทพ่ี บในสถานทเี่ กดิ เหตุ
ผูตองสงสัย และผูเสียหาย เพ่อื ทราบวาเปน ชนดิ เดยี วกนั หรือไม
๗.๑.๘ ตรวจเปรยี บเทยี บสีรถในคดีจราจร
๗.๑.๙ ตรวจเปรียบเทยี บดิน หนิ ทราย
๗.๑.๑๐ ตรวจเปรียบเทียบวัสดุตาง ๆ เชน โลหะ พลาสติก เศษแกว เสนใย
กระดาษ ฯลฯ
๗.๑.๑๑ ตรวจเปรยี บเทยี บสารเคมีปลอมปนตา ง ๆ เชน ปุย สี หมึกปร้ินเตอร
ฯลฯ
๗.๑.๑๒ การตรวจพิสูจนอุปกรณไฟฟาตาง ๆ ในคดีเพลิงไหม เพ่ือทราบวา
เปนสาเหตทุ ท่ี าํ ใหเกิดเพลิงไหมหรือไม

๖๐

๗.๑.๑๓ การตรวจพิสูจนม ิเตอรไ ฟฟา เพือ่ ทราบวามกี ารดัดแปลง แกไข หรอื ไม
อยางไร

๗.๑.๑๔ การตรวจพิสูจนทางฟสิกสในคดีจราจร เพื่อทราบวามีการเฉี่ยวชนกัน
หรือไม อยางไร รถเคลอ่ื นท่ีมาดว ยความเรว็ เทาไหร ฯลฯ

๗.๑.๑๕ การตรวจพิสูจนทางฟสิกสในคดีอื่น ๆ เชน การตรวจพิสูจนลวดสลิง
ท่ีใชสําหรับการฝกโดดรม การตรวจพิสูจนเหล็กเสนที่ใชสรางสะพาน การตรวจพิสูจนการรับน้ําหนัก
ของเชอ่ื กในคดีผกู คอตาย การตรวจพิสูจนและทดสอบความใชไดของอปุ กรณไฟฟา ตาง ๆ ฯลฯ

÷.ò Ê‹§ÇÑμ¶Ø¾ÂÒ¹à¾èÍ× μÃǨ¾ÔÊÙ¨¹·Ò§à¤ÁÕáÅпÊԡʏ ÍÂÒ‹ §äÃãËŒ¶Ù¡μÍŒ §
๗.๒.๑ การตรวจพสิ จู นร ถ เรือ และวัตถทุ ่ีมเี ลขหมายประจาํ
- ไมควรกระทําการใด ๆ ที่บริเวณเลขหมายประจําตัวถังและเลขหมาย

ประจําเคร่อื งยนตก อนสงตรวจพสิ จู น
๗.๒.๒ การตรวจพสิ จู นและการตรวจเปรยี บเทยี บสารเคมี และวัสดุตาง ๆ
- ควรประสานเจา หนา ทพี่ สิ จู นห ลกั ฐานเพอื่ เกบ็ รกั ษาวตั ถพุ ยานในภาชนะ

ท่ีเหมาะสม และปราศจากการปนเปอ น
๗.๒.๓ การตรวจพิสูจนอปุ กรณไฟฟาตาง ๆ ในคดีเพลิงไหม ในคดีอ่ืน ๆ และ

การตรวจพิสจู นมเิ ตอรไฟฟา
- ควรประสานเจา หนา ทพ่ี สิ จู นห ลกั ฐานเพอ่ื เกบ็ รกั ษาวตั ถพุ ยานในภาชนะ

ที่เหมาะสม มั่นคง แข็งแรง
๗.๒.๔ การตรวจพิสจู นท างฟสกิ สในคดจี ราจร
- ในบางกรณีอาจจําเปนตองใชอุปกรณเสริมในการยกซากรถเพื่อหา

รองรอยการเฉ่ยี วชน
÷.ó ÇμÑ ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ·Íè¹× æ
÷.ó.ñ ¡ÒÃμÃǨ¾ÊÔ Ù¨¹à»ÃÂÕ ºà·ÂÕ º àÈÉË¹Ô ´¹Ô ·ÃÒÂ á¡ŒÇ ÏÅÏ
ในทางธรณีวิทยาจดั วา หนิ ดิน ทราย เปน วตั ถปุ กคลุมผิวโลกท่ีมีลกั ษณะ

แหลงท่ีมาเกี่ยวของกัน ดังนั้น วัตถุของกลางท่ีเปนเศษหิน ดิน ทราย อาจแบงตามสภาพท่ีพบเห็น
ดังตอไปนี้

๑. เศษหิน ดิน ทราย แหง ติดตามพื้นผิวของวัตถุของกลางตาง ๆ
โดยมากเศษดงั กลาวจะมจี าํ นวนนอ ย

๒. เศษหิน ดิน ทราย เปยก หรือที่แหงแลว ติดตามพื้นผิวของวัตถุ
ของกลางตา ง ๆ หนิ ดนิ ทราย ดงั กลา วจะมลี กั ษณะเปน กอ น หรอื แหง แลว จบั ตวั แขง็ เปน กอ น เปน ตน

๖๑

¡ÒÃμÃǨ¾ÔÊÙ¨¹à»ÃÕºà·Õº¢Í§¡ÅÒ§·Õèทํา¨Ò¡á¡ŒÇ ÍҨẋ§ÅѡɳÐ
¢Í§¡ÅÒ§Í͡໚¹

๑. เศษแกวที่แตกออกเปนช้ิน ๆ โดยมีสัณฐานซึ่งคาดวาไดแตก
ออกจากเครื่องใชในชีวิตประจําวัน เชน แกวนํ้า ขวดน้ํา หลอดไฟ หรือโคมแกวสะทอนแสงของ
หลอดไฟ เปน ตน

๒. เศษแกว ทแ่ี ตกออกจากกระจกบานใหญ
÷.ó.ò ¡ÒÃμÃǨÃÍÂÂҧö¹μ

รถยนตแตละชนิดจะใชยางที่แตกตางกันออกไป ไมวาจะเปนเร่ืองของ
ขนาด ความกวางของดอกยาง และลวดลายของดอกยาง และถึงแมวาจะใชยางชนิดเดียวกัน
ความแตกตางในเรื่องของความสึกหรอ รอยปริ รอยซอมแซมก็จะเกิดข้ึนไดกับรถยนตแตละคัน
นอกจากนั้นรถท่ีว่ิงมาเร็ว ๆ แลวหยุดกะทันหัน รอยดอกยางที่จะเกิดบนผิวถนนขึ้นอยูกับทิศทาง
การว่ิง ความเร็ว สภาพถนน นํ้าหนักบรรทุก อีกประการหน่ึง ความหางของลอและเพลาจะใชเปน
ขอมูลบอกชนดิ และรุน ของรถไดด ว ย

ดังนั้น รอยยางรถที่พบในท่ีเกิดเหตุจึงสามารถนํามาใชเปนเครื่องมือ
การสืบสวนสอบสวนหรือเปนวัตถุพยาน ดวยวิธีการเปรียบเทียบกับรอยยางรถที่เราทราบชนิด
และเจาของทแ่ี นนอนแลว

จะเหน็ ไดว า วตั ถพุ ยานตา ง ๆ ทางวทิ ยาศาสตร สามารถเชอื่ มโยงตวั บคุ คลเขา กบั เหตกุ ารณ
สถานทเี่ กดิ เหตทุ ม่ี กี ารกระทาํ ความผดิ เกดิ ขนึ้ เจา หนา ทตี่ าํ รวจใชป ระโยชนจ ากการวเิ คราะหว ตั ถพุ ยาน
ในสถานที่เกิดเหตุ เพื่อคลี่คลายปมอาชญากรรมตาง ๆ ใหชัดเจน แมจะตองใชเวลาในการตรวจหา
หลกั ฐาน ขอเท็จจริง เพื่อพสิ ูจนใ หเ ห็นวา เร่ืองราวทเ่ี กิดขึน้ เปน มาอยางไรกต็ าม

๖๓

àÍ¡ÊÒûÃСͺ
¡ÒÃμÃǨ¾ÊÔ Ù¨¹Ç Ñμ¶Ø¾ÂÒ¹»ÃÐàÀ·àÍ¡ÊÒÃ

㹢͌ ò

๖๕

Ẻ¿ÍÃÁ ¡ÍÊ.ðñ
˹§Ñ ÊÍ× นาํ ʧ‹ μÃǨ¾ÔÊÙ¨¹àÍ¡ÊÒÃ

ºÑ¹·Ö¡¢ŒÍ¤ÇÒÁ

ÊÇ‹ ¹ÃÒª¡ÒÃ.................................(หนว ยงานทสี่ ง ของกลาง).............................................................
·.Õè .........................................................................Ç¹Ñ ·.èÕ ..................................................................
àÃ×èͧ ขอสง เอกสารตรวจพิสูจน
เรยี น ผบก.พฐก./ศพฐ.๑ - ๑๐

๑. ชอื่ ผตู อ งหา..........................................................อาย.ุ ..................................................
๒. คดอี าญาท.่ี ......................................../ปจว. ..................................................................
๓. ช่ือผเู สยี หาย.........................................................อายุ..................................................
๔. วัน เวลา ทเ่ี กดิ เหต.ุ ........................................................................................................
๕. ขอกลาวหา, ผตู อ งหาใหก ารอยางไร (รบั สารภาพ, ปฏเิ สธ)...............................................
๖. พฤตกิ ารณแ ละขอ เทจ็ จรงิ โดยสงั เขป....................................................................................
๗. สถานทพ่ี บเอกสารของกลาง...........................................................................................
๘. รายละเอียดเอกสารท่สี ง ตรวจพสิ ูจน เชน

๘.๑ เอกสารของกลาง คอื ....................................................จาํ นวน......................แผน
๘.๒ เอกสารตวั อยา ง คือ

- ตัวอยางลายมือช่ือ/ลายมือเขียนขอความของ (ระบุชื่อบุคคล) ท่ีเขียนไวเดิมใน
(ระบเุ อกสาร) จํานวน.....................แผน

- ตัวอยางลายมือชื่อ/ลายมือเขียนขอความของ (ระบุช่ือบุคคล) ที่เขียนตอหนา
พนักงานสอบสวน จาํ นวน.....................แผน

- ตัวอยางรอยตราประทับที่แทจริงของ (ระบุเจาของรอยตราประทับ) ท่ีประทับ
ตอหนา พนกั งานสอบสวน จํานวน.....................แผน

๙. จุดประสงคใ นการตรวจพิสูจน เชน
๙.๑ กรณีตรวจพสิ จู นล ายมือชือ่ ลายมือเขียนขอ ความ
- ลายมือช่ือ/ลายมือเขียนขอความของ (ระบุบริเวณท่ีตองการตรวจ) ในเอกสาร
ของกลางกับตัวอยางลายมือช่ือ/ลายมือเขียนขอความของ (ระบุช่ือบุคคล)
จะเปนลายมือของบุคคล คนเดยี วกนั ใชห รือไม

๖๖

๙.๒ กรณีตรวจหารองรอยของการเปล่ยี นแปลงแกไข
- เอกสารของกลางตรงบริเวณ.........................จะมีรองรอยของการเปล่ียนแปลง
แกไขหรอื ไม ถามขี อ ความเดิมอานวาอยางไร
๙.๓ กรณตี รวจแมพ มิ พ รอยตราประทับ เงินตราปลอมแปลง เชน
- (ระบุเอกสารสิ่งพิมพ) ของกลาง กับตัวอยาง (ระบุเอกสารสิ่งพิมพที่แทจริง)
จะพิมพม าจากแมพ ิมพเดยี วกันใชห รือไม
- รอยตราประทับตรงบริเวณ...........................ในเอกสาร...........................กับ
ตัวอยางรอยตราประทับท่ีแทจริงของ..........................................จะเปนรอยตรา
ท่ปี ระทบั จากตราประทบั อันเดียวกนั ใชห รอื ไม
- ธนบัตร (เหรียญกษาปณ) ของกลาง จะเปนธนบัตร (เหรียญกษาปณ) ท่ีแทจริง
ใชหรอื ไม
๑๐. ชอื่ พนกั งานสอบสวนผรู บั ผดิ ชอบ..........................................โทร. ..................................

จึงเรียนมาเพ่ือโปรดพิจารณา

(ลงชื่อ)...............................................
(.............................................)

ตาํ แหนง...............................................

๖๗

Ẻ¿ÍÃÁ ¡ÍÊ.ðò
Ẻ¢ŒÍÁÙÅʋǹºØ¤¤Å (¢Í§ºØ¤¤Å·èÕμŒÍ§¡ÒÃμÃǨà»ÃÂÕ ºà·Õº)
Ẻ¢ŒÍÁÙÅÊÇ‹ ¹º¤Ø ¤Å (¢Í§ºØ¤¤Å·μèÕ ŒÍ§¡ÒÃμÃǨà»ÃÂÕ ºà·ÂÕ º)

วันที.่ ............เดือน....................................พ.ศ. ...............
ชอื่ - ชอ่ื สกลุ .............................................................อาย.ุ .................ป วนั /เดอื น/ป เกดิ ..................
อาชพี ...............................................................................................................................................
ประวตั กิ ารศกึ ษา.......................................................................................................................................
ถนดั เขยี นดว ยมอื ขา งใด........................สามารถเขยี นไดท ง้ั มอื ซา ยและมอื ขวาหรอื ไม. ........................
เคยไดร บั บาดเจบ็ ตรงบรเิ วณมอื ขา งทถี่ นดั หรอื ไม. ..........................เมอ่ื ใด.........................................
เคยไดร บั บาดเจ็บอยา งรุนแรง ตรงบรเิ วณอวัยวะ เชน สมอง, ตา, แขน เปน ตน หรือไม
.......................................................................................เมอ่ื ใด......................................................
ปจ จบุ นั ใชม อื ขา งใดเขยี น.................................................................................................................
โรคประจาํ ตวั .......................................................................................................................................
ทา นใชล ายมือช่ือทั้งหมดกี่แบบ (อดตี ถึงปจจุบัน)......................................แบบ
ตวั อยา งลายมือชอ่ื (แบบละ ๓ ตัวอยา ง)
แบบท่ี ๑ .......................................................................................................................................
แบบที่ ๒ .......................................................................................................................................
แบบท่ี ๓ .......................................................................................................................................

ขา พเจาขอรับรองวาขอมลู ดงั กลาวเปนความจรงิ ทกุ ประการ
ลงชื่อ......................................................ผใู หขอ มลู
(....................................................)

ขา พเจา ขอรบั รองวา ขอ มลู ดงั กลา วขา งตน เปน ของ.....................................ทเ่ี ขยี นตอ หนา ขา พเจา จรงิ
ลงชอ่ื ......................................................พนักงานสอบสวน
(...................................................)
ตําแหนง.................................................

๖๘

Ẻ¿ÍÏÁ ¡ÍÊ.ðó
Ẻ¿ÍÏÁμÑÇÍÂÒ‹ §ÅÒÂÁ×ͪèÍ× ·àèÕ ¢Õ¹μ‹Í˹Ҍ ¾¹Ñ¡§Ò¹ÊͺÊǹ
Ẻ¿ÍÃÁ μÑÇÍÂÒ‹ §ÅÒÂÁ×ͪÍè× ·Õàè ¢ÂÕ ¹μ‹Í˹ŒÒ¾¹Ñ¡§Ò¹ÊͺÊǹ

(Ẻª¹Ô´ÁÕàʹŒ ºÃ÷´Ñ )
ขา พเจา ...................................................................อาย.ุ .................ป ขอเขยี นตวั อยา ง
ลายมือช่ือของตนเองดวยมือขาง................................................ตอหนาพนักงานสอบสวน ทองท่ี
.............................วันท่ี...........เดือน.............................พ.ศ. .................เวลา.................นาฬกา
เพ่ือใชเ ปนหลักฐานในการตรวจพสิ ูจน
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................

ขาพเจา ขอรบั รองวาลายมอื ชือ่ ดังกลาวขา งตน เปน ลายมอื ของขา พเจา จรงิ
ลงชื่อ......................................................เจา ของลายมือช่อื

(..................................................)
ขา พเจา ขอรบั รองวา ลายมอื ชอื่ ดงั กลา วขา งตน เปน ของ..............................ทเ่ี ขยี นตอ หนา ขา พเจา จรงิ

ลงชือ่ ......................................................พนักงานสอบสวน
(..................................................)

ตาํ แหนง .................................................
หมายเหตุ ใหเขยี นตอ หนาพนักงานสอบสวน จาํ นวน ๕ - ๑๐ แผน/แบบ/คน

๖๙

Ẻ¿ÍÏÁ ¡ÍÊ.ðô
Ẻ¿ÍÃÁ μÑÇÍÂÒ‹ §ÅÒÂÁÍ× ª×èÍ·àÕè ¢ÂÕ ¹μ‹Í˹ŒÒ¾¹¡Ñ §Ò¹ÊͺÊǹ
Ẻ¿ÍÏÁμÑÇÍÂÒ‹ §ÅÒÂÁ×ͪ×Íè ·èàÕ ¢ÂÕ ¹μ‹Í˹Ҍ ¾¹Ñ¡§Ò¹ÊͺÊǹ

(Ẻª¹Ô´äÁÁ‹ àÕ ÊŒ¹ºÃ÷Ѵ)

ขา พเจา ...................................................................อาย.ุ .................ป ขอเขยี นตวั อยา ง
ลายมือช่ือของตนเองดวยมือขาง..................................................ตอหนาพนักงานสอบสวน ทองที่
.............................วันท่ี...........เดือน.............................พ.ศ. .................เวลา.................นาฬกา
เพอื่ ใชเปน หลกั ฐานในการตรวจพสิ ูจน

ขาพเจา ขอรบั รองวา ลายมอื ชอ่ื ดังกลาวขา งตน เปนลายมอื ของขาพเจาจริง
ลงชือ่ ......................................................เจาของลายมือช่ือ

(..................................................)
ขา พเจา ขอรบั รองวา ลายมอื ชอ่ื ดงั กลา วขา งตน เปน ของ..............................ทเ่ี ขยี นตอ หนา ขา พเจา จรงิ

ลงชือ่ ......................................................พนกั งานสอบสวน
(..................................................)

ตําแหนง.................................................
หมายเหตุ ใหเขียนตอ หนา พนักงานสอบสวน จาํ นวน ๕ - ๑๐ แผน /แบบ/คน

๗๐

Ẻ¿ÍÃÁ ¡ÍÊ.ðõ
Ẻ¿ÍÃÁ μÑÇÍÂÒ‹ §ÅÒÂÁ×Íà¢Õ¹¢ÍŒ ¤ÇÒÁ·àèÕ ¢Õ¹μÍ‹ ˹ŒÒ¾¹Ñ¡§Ò¹ÊͺÊǹ
Ẻ¿ÍÃÁ μÇÑ Í‹ҧ ÅÒÂÁÍ× à¢ÂÕ ¹¢ÍŒ ¤ÇÒÁ·èàÕ ¢Õ¹μÍ‹ ˹Ҍ ¾¹Ñ¡§Ò¹ÊͺÊǹ

(Ẻª¹Ô´ÁàÕ Ê¹Œ ºÃ÷´Ñ )
ขา พเจา ...................................................................อาย.ุ .................ป ขอเขยี นตวั อยา ง
ลายมอื เขยี นขอ ความของตนเองดว ยมอื ขา ง.......................................ตอ หนา พนกั งานสอบสวน ทอ งท่ี
.............................วันท่ี...........เดือน.............................พ.ศ. .................เวลา.................นาฬกา
เพ่อื ใชเ ปน หลักฐานในการตรวจพิสจู น
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................
........................................................................................................................................................

ขา พเจา ขอรับรองวาลายมือชื่อดังกลา วขางตนเปน ลายมือของขา พเจา จรงิ
ลงชือ่ ......................................................เจา ของลายมอื

(..................................................)
ขา พเจา ขอรบั รองวา ลายมอื ดงั กลา วขา งตน เปน ของ...................................ทเี่ ขยี นตอ หนา ขา พเจา จรงิ

ลงชอ่ื ......................................................พนกั งานสอบสวน
(..................................................)

ตาํ แหนง.................................................
หมายเหตุ ใหเขียนขอความตรงกันกับขอความในเอกสารปญหาท่ีตองการตรวจพิสูจน

โดยเขยี นตอหนา พนักงานสอบสวน จํานวน ๕ - ๑๐ แผน/แบบ/คน

๗๑

Ẻ¿ÍÃÁ ¡ÍÊ.ðö
Ẻ¿ÍÏÁμÑÇÍ‹ҧÅÒÂÁÍ× à¢ÂÕ ¹¢ŒÍ¤ÇÒÁ·èàÕ ¢Õ¹μÍ‹ ˹Ҍ ¾¹¡Ñ §Ò¹ÊͺÊǹ

Ẻ¿ÍÏÁμÑÇÍ‹ҧ ÅÒÂÁÍ× ª×Íè ·Õàè ¢Õ¹μÍ‹ ˹Ҍ ¾¹Ñ¡§Ò¹ÊͺÊǹ

(Ẻª¹Ô´äÁ‹ÁÕàʹŒ ºÃ÷Ѵ)
ขา พเจา ...................................................................อาย.ุ .................ป ขอเขยี นตวั อยา ง
ลายมอื เขยี นขอ ความของตนเองดว ยมอื ขา ง.....................................ตอ หนา พนกั งานสอบสวน ทอ งที่
.............................วันท่ี...........เดือน.............................พ.ศ. .................เวลา.................นาฬกา
เพ่ือใชเ ปน หลักฐานในการตรวจพิสจู น

ขาพเจาขอรับรองวาลายมือเขียนขอความดังกลาวขางตนเปนลายมือของ
ขา พเจาจรงิ

ลงชอ่ื ......................................................เจาของลายมือ
(..................................................)

ขา พเจา ขอรบั รองวา ลายมอื ดงั กลา วขา งตน เปน ของ...................................ทเ่ี ขยี นตอ หนา ขา พเจา จรงิ
ลงชือ่ ......................................................พนกั งานสอบสวน
(..................................................)
ตําแหนง .................................................

หมายเหตุ ใหเขียนขอความตรงกันกับขอความในเอกสารปญหาท่ีตองการตรวจพิสูจน
โดยเขียนตอหนา พนกั งานสอบสวน จาํ นวน ๕ - ๑๐ แผน /แบบ/คน

๗๓

àÍ¡ÊÒûÃСͺ
¡ÒÃμÃǨ¾ÊÔ ¨Ù ¹Ç μÑ ¶¾Ø ÂÒ¹»ÃÐàÀ·ÂÒàʾμÔ´

ã¹¢ŒÍ õ

๗๕

คําส่ังคณะกรรมการปอ งกนั และปราบปรามยาเสพติด

ท่ี ๓/๒๕๕๓
เร่อื ง กาํ หนดสถานตรวจพสิ จู น( ๑)
อาศัยอํานาจตามความในขอ ๗ แหงระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี วาดวยการจับยึด
และตรวจพิสูจนยาเสพตดิ พ.ศ. ๒๕๓๗ คณะกรรมการปองกันและปราบปรามยาเสพตดิ ออกคาํ สั่งไว
ดงั ตอไปนี้
๑. ใหย กเลิกคาํ ส่ังคณะกรรมการปองกนั และปราบปรามยาเสพตดิ ดังตอไปนี้
(๑) คําสั่งคณะกรรมการปองกันและปราบปรามยาเสพติด ท่ี ๑๕/๒๕๔๖
เรือ่ ง กาํ หนดสถานตรวจพสิ ูจน ลงวันท่ี ๘ เมษายน ๒๕๔๖
(๒) คาํ สง่ั คณะกรรมการปอ งกนั และปราบปรามยาเสพตดิ ท่ี ๑/๒๕๔๗ เรอื่ ง กาํ หนด
สถานตรวจพสิ ูจน (เพิ่มเติม) ลงวันท่ี ๔ กมุ ภาพันธ ๒๕๔๗
(๓) คาํ สงั่ คณะกรรมการปอ งกนั และปราบปรามยาเสพตดิ ที่ ๔/๒๕๔๘ เรอ่ื ง กาํ หนด
สถานตรวจพสิ จู น (เพิม่ เตมิ ) ลงวันท่ี ๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
(๔) คาํ สง่ั คณะกรรมการปอ งกนั และปราบปรามยาเสพตดิ ที่ ๕/๒๕๔๗ เรอื่ ง แกไ ข
ชื่อและทีต่ ้ังสถานตรวจพิสจู น ลงวนั ที่ ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๔๙
๒. ใหสถานตรวจพิสจู นต อ ไปนี้ เปนสถานตรวจพสิ ูจน เพือ่ การตรวจพสิ ูจนย าเสพตดิ
ตามระเบียบสาํ นกั นายกรฐั มนตรี วาดวยการจับ ยดึ และตรวจพสิ ูจนย าเสพติด
๒.๑ สถานตรวจพิสูจนยาเสพติดของสํานักงาน ป.ป.ส. ไดแก สถาบันวิชาการ
และตรวจพิสูจนย าเสพติด สถานท่ตี ง้ั เขตหลกั สี่ กรงุ เทพมหานคร ๑๐๒๑๐
๒.๒ สถานตรวจพสิ ูจนย าเสพติดของกรมวทิ ยาศาสตรการแพทย ไดแ ก
๒.๒.๑ สาํ นกั ยาและวัตถเุ สพตดิ สถานทต่ี งั้ อําเภอเมอื ง จังหวดั นนทบรุ ี
๑๑๐๐๐
๒.๒.๒ ศูนยวิทยาศาสตรการแพทยสงขลา สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั สงขลา ๙๐๐๐๐

(๑) ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบบั ประกาศและงานทวั่ ไป เลม ๑๒๗ ตอนพิเศษ ๔๒ ง หนา ที่ ๔๘ ลงวันที่ ๒ เมษายน
๒๕๕๓

๗๖

๒.๒.๓ ศูนยวิทยาศาสตรการแพทยขอนแกน สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั ขอนแกน ๔๐๐๐๐

๒.๒.๔ ศูนยวิทยาศาสตรการแพทยเชียงใหม สถานท่ีต้ัง อําเภอแมริม
จังหวดั เชยี งใหม ๕๐๑๘๐

๒.๒.๕ ศูนยวิทยาศาสตรการแพทยชลบุรี สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั ชลบุรี ๒๐๐๐๐

๒.๒.๖ ศูนยว ิทยาศาสตรการแพทยน ครราชสีมา สถานทตี่ ้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั นครราชสมี า ๓๐๐๐๐

๒.๒.๗ ศูนยวิทยาศาสตรการแพทยพิษณุโลก สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั พิษณโุ ลก ๖๕๐๐๐

๒.๒.๘ ศนู ยวทิ ยาศาสตรการแพทยอุบลราชธานี สถานท่ตี ง้ั อําเภอเมือง
จงั หวดั อุบลราชธานี ๓๔๐๐๐

๒.๒.๙ ศูนยวิทยาศาสตรการแพทยตรัง สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดตรัง ๙๒๐๐๐

๒.๒.๑๐ ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยส มทุ รสงคราม สถานทต่ี ง้ั อาํ เภอเมอื ง
จงั หวัดสมุทรสงคราม ๗๕๐๐๐

๒.๒.๑๑ ศูนยวิทยาศาสตรก ารแพทยส รุ าษฎรธานี สถานทีต่ ้ัง อําเภอเมอื ง
จงั หวดั สุราษฎรธานี ๘๔๐๐๐

๒.๒.๑๒ ศูนยวิทยาศาสตรการแพทยอุดรธานี สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวัดอุดรธานี ๔๑๐๐๐

๒.๒.๑๓ ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยน ครสวรรค สถานทตี่ งั้ อาํ เภอพยหุ ะครี ี
จังหวดั นครสวรรค ๖๐๑๓๐

๒.๓ สถานตรวจพสิ จู นยาเสพตดิ ของสาํ นกั งานพิสจู นห ลักฐานตาํ รวจ สาํ นกั งาน
ตํารวจแหงชาติ ไดแก

๒.๓.๑ กองพสิ จู นห ลกั ฐานกลาง สถานทตี่ งั้ เขตปทมุ วนั กรงุ เทพมหานคร
๑๐๓๐๐

๒.๓.๒ ศนู ยพ ิสจู นหลกั ฐาน ๑ สถานท่ีตง้ั อําเภอเมอื ง จังหวัดปทุมธานี
๑๒๐๐๐

๒.๓.๓ พิสูจนหลักฐานจังหวัดนนทบุรี สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั นนทบุรี ๑๑๐๐๐

๒.๓.๔ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสมุทรปราการ สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั สมุทรปราการ ๑๐๒๗๐

๗๗

๒.๓.๕ พิสูจนหลักฐานจังหวัดพระนครศรีอยุธยา สถานท่ีตั้ง อําเภอ
พระนครศรีอยธุ ยา จงั หวัดพระนครศรีอยุธยา ๑๓๐๐๐

๒.๓.๖ พิสูจนหลักฐานจังหวัดชัยนาท สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั ชยั นาท ๑๗๐๐๐

๒.๓.๗ พิสูจนหลักฐานจังหวัดลพบุรี สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดลพบุรี ๑๕๐๐๐

๒.๓.๘ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสระบุรี สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั สระบรุ ี ๑๘๐๐๐

๒.๓.๙ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสิงหบุรี สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวัดสิงหบุรี ๑๖๐๐๐

๒.๓.๑๐ พิสูจนหลักฐานจังหวัดอางทอง สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง จังหวัด
อา งทอง ๑๔๐๐๐

๒.๓.๑๑ ศู น ย  พิ สู จ น  ห ลั ก ฐ า น ๒ ส ถ า น ท่ี ต้ั ง อํ า เ ภ อ เ มื อ ง
จังหวดั ชลบุรี ๒๐๐๐๐

๒.๓.๑๒ พิสูจนหลักฐานจังหวัดระยอง สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวัดระยอง ๒๑๐๐๐

๒.๓.๑๓ พิสูจนหลักฐานจังหวัดจันทบุรี สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวัดจันทบุรี ๒๒๐๐๐

๒.๓.๑๔ พิสูจนหลักฐานจงั หวัดตราด สถานทีต่ งั้ อาํ เภอเมือง จงั หวัดตราด
๒๓๐๐๐

๒.๓.๑๕ พิสูจนหลักฐานจังหวัดปราจีนบุรี สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั ปราจีนบรุ ี ๒๕๐๐๐

๒.๓.๑๖ พิสูจนหลักฐานจังหวัดฉะเชิงเทรา สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั ฉะเชงิ เทรา ๒๔๐๐๐

๒.๓.๑๗ พิสูจนหลักฐานจังหวัดนครนายก สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวัดนครนายก ๒๖๐๐๐

๒.๓.๑๘ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสระแกว ๓ สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวัดสระแกว ๒๗๐๐๐

๒.๓.๑๙ พิสูจนหลักฐาน ๓ สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา
๓๐๐๐๐

๒.๓.๒๐ พิสูจนหลักฐานจังหวัดชัยภูมิ สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั ชยั ภมู ิ ๓๖๐๐๐

๒.๓.๒๑ พิสูจนหลักฐานจังหวัดบุรีรัมย สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั บุรีรมั ย ๓๑๐๐๐

๗๘

๒.๓.๒๒ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสุรินทร สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั สุรินทร ๓๒๐๐๐

๒.๓.๒๓ พิสูจนหลักฐานจังหวัดอุบลราชธานี สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั อุบลราชธานี ๓๔๐๐๐

๒.๓.๒๔ พิสูจนหลักฐานจังหวัดอํานาจเจริญ สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั อาํ นาจเจรญิ ๓๗๐๐๐

๒.๓.๒๕ พิสูจนหลักฐานจังหวัดยโสธร สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั ยโสธร ๓๕๐๐๐

๒.๓.๒๖ พิสูจนหลักฐานจังหวัดศรีสะเกษ สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดศรีสะเกษ ๓๓๐๐๐

๒.๓.๒๗ ศูนยพสิ ูจนห ลกั ฐาน ๔ สถานทตี่ ั้ง อาํ เภอเมือง จังหวัดขอนแกน
๔๐๐๐๐

๒.๓.๒๘ พิสูจนหลักฐานจังหวัดอุดรธานี สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั อดุ รธานี ๔๑๐๐๐

๒.๓.๒๙ พิสูจนหลักฐานจังหวัดเลย สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง จังหวัดเลย
๔๒๐๐๐

๒.๓.๓๐ พิสูจนหลักฐานจังหวัดมหาสารคาม สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั มหาสารคาม ๔๔๐๐๐

๒.๓.๓๑ พิสูจนหลักฐานจังหวัดหนองคาย สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดหนองคาย ๔๓๐๐๐

๒.๓.๓๒ พิสูจนหลักฐานจังหวัดหนองบัวลําภู สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดหนองบัวลําภู ๓๙๐๐๐

๒.๓.๓๓ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสกลนคร สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวัดสกลนคร ๔๗๐๐๐

๒.๓.๓๔ พิสูจนหลักฐานจังหวัดรอยเอ็ด สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั รอ ยเอ็ด ๔๕๐๐๐

๒.๓.๓๕ พิสูจนหลักฐานจังหวัดนครพนม สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จังหวัดนครพนม ๔๘๐๐๐

๒.๓.๓๖ พิสูจนหลักฐานจังหวัดมุกดาหาร สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั มุกดาหาร ๔๙๐๐๐

๒.๓.๓๗ พิสูจนหลักฐานจังหวัดกาฬสินธุ สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั กาฬสินธุ ๔๖๐๐๐

๗๙

๒.๓.๓๘ ศูนยพิสูจนหลักฐาน ๕ สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง จังหวัดลําปาง
๕๒๐๐๐

๒.๓.๓๙ พิสูจนหลักฐานจังหวัดแพร สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง จังหวัดแพร
๕๔๐๐๐

๒.๓.๔๐ พสิ จู นห ลกั ฐานจงั หวดั พะเยา สถานทตี่ ง้ั อาํ เภอเมอื ง จงั หวดั พะเยา
๕๖๐๐๐

๒.๓.๔๑ พิสูจนหลักฐานจังหวัดนาน สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง จังหวัดนาน
๕๕๐๐๐

๒.๓.๔๒ พิสูจนหลักฐานจังหวัดเชียงใหม สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั เชยี งใหม ๕๐๐๐๐

๒.๓.๔๓ พิสูจนหลักฐานจังหวัดเชียงราย สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวัดเชยี งราย ๕๗๐๐๐

๒.๓.๔๔ พสิ จู นห ลกั ฐานจงั หวดั ลาํ พนู สถานทต่ี ง้ั อาํ เภอเมอื ง จงั หวดั ลาํ พนู
๕๑๐๐๐

๒.๓.๔๕ พิสูจนหลักฐานจังหวัดแมฮองสอน สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดแมฮ อ งสอน ๕๘๐๐๐

๒.๓.๔๖ ศนู ยพ ิสูจนหลกั ฐาน ๖ สถานทต่ี ้งั อําเภอเมือง จงั หวดั พิษณโุ ลก
๖๕๐๐๐

๒.๓.๔๗ พสิ จู นห ลกั ฐานจงั หวดั พจิ ติ ร สถานทตี่ งั้ อาํ เภอเมอื ง จงั หวดั พจิ ติ ร
๖๖๐๐๐

๒.๓.๔๘ พิสูจนหลักฐานจังหวัดเพชรบูรณ สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จังหวัดเพชรบรู ณ ๖๗๐๐๐

๒.๓.๔๙ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสุโขทัย สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวัดสโุ ขทัย ๖๔๐๐๐

๒.๓.๕๐ พิสูจนหลักฐานจังหวัดอุตรดิตถ สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั อุตรดติ ถ ๕๓๐๐๐

๒.๓.๕๑ พิสูจนหลักฐานจังหวัดนครสวรรค สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั นครสวรรค ๖๐๐๐๐

๒.๓.๕๒ พิสูจนหลักฐานจังหวัดกําแพงเพชร สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวดั กาํ แพงเพชร ๖๒๐๐๐

๒.๓.๕๓ พิสูจนหลักฐานจังหวัดอุทัยธานี สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั อทุ ัยธานี ๖๑๐๐๐

๘๐

๒.๓.๕๔ พิสูจนหลักฐานจังหวัดตาก สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง จังหวัดตาก
๖๓๐๐๐

๒.๓.๕๕ ศนู ยพิสจู นห ลักฐาน ๗ สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง จงั หวดั นครปฐม
๗๓๐๐๐

๒.๓.๕๖ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสมุทรสาคร สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั สมุทรสาคร ๗๔๐๐๐

๒.๓.๕๗ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสุพรรณบุรี สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั สพุ รรณบุรี ๗๒๐๐๐

๒.๓.๕๘ พิสูจนหลักฐานจังหวัดกาญจนบุรี สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั กาญจนบรุ ี ๗๑๐๐๐

๒.๓.๕๙ พิสูจนหลักฐานจังหวัดเพชรบุรี สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวัดเพชรบรุ ี ๗๖๐๐๐

๒.๓.๖๐ พิสูจนหลักฐานจังหวัดประจวบคีรีขันธ สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จังหวดั ประจวบครี ขี ันธ ๗๗๐๐๐

๒.๓.๖๑ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสมุทรสงคราม สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั สมุทรสงคราม ๗๕๐๐๐

๒.๓.๖๒ พสิ จู นห ลกั ฐานจงั หวดั ราชบรุ ี สถานทตี่ ง้ั อาํ เภอเมอื ง จงั หวดั ราชบรุ ี
๗๐๐๐๐

๒.๓.๖๓ ศู น ย  พิ สู จ น  ห ลั ก ฐ า น ๘ ส ถ า น ที่ ต้ั ง อํ า เ ภ อ เ มื อ ง
จังหวดั สุราษฎรธานี ๘๔๐๐๐

๒.๓.๖๔ พสิ จู นห ลกั ฐานจงั หวดั ระนอง สถานทตี่ งั้ อาํ เภอเมอื ง จงั หวดั ระนอง
๘๕๐๐๐

๒.๓.๖๕ พสิ จู นห ลกั ฐานจงั หวดั ชมุ พร สถานทต่ี ง้ั อาํ เภอเมอื ง จงั หวดั ชมุ พร
๘๖๐๐๐

๒.๓.๖๖ พสิ จู นหลกั ฐานจงั หวัดภูเกต็ สถานทต่ี ง้ั อําเภอเมอื ง จังหวัดภเู กต็
๘๓๐๐๐

๒.๓.๖๗ พิสจู นห ลักฐานจงั หวัดกระบี่ สถานท่ีตัง้ อําเภอเมือง จังหวัดกระบี่
๘๑๐๐๐

๒.๓.๖๘ พสิ จู นห ลกั ฐานจงั หวัดพังงา สถานทต่ี ง้ั อาํ เภอเมือง จงั หวัดพงั งา
๘๒๐๐๐

๒.๓.๖๙ พิสูจนหลักฐานจังหวัดนครศรีธรรมราช สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดนครศรีธรรมราช ๘๐๐๐๐

๘๑

๒.๓.๗๐ ศูนยพิสูจนหลักฐาน ๙ สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง จังหวัดสงขลา
๙๐๐๐๐

๒.๓.๗๑ พิสูจนหลักฐานจังหวัดพัทลุง สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั พทั ลงุ ๙๓๐๐๐

๒.๓.๗๒ พิสูจนหลักฐานจังหวัดตรัง สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดตรัง ๙๒๐๐๐

๒.๓.๗๓ พิสูจนหลักฐานจังหวัดสตูล สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง
จงั หวัดสตูล ๙๑๐๐๐

๒.๓.๗๔ ศูนยพิสูจนหลักฐาน ๑๐ สถานที่ต้ัง อําเภอเมือง จังหวัดยะลา
๙๕๐๐๐

๒.๓.๗๕ พิสูจนหลักฐานจังหวัดปตตานี สถานท่ีต้ัง อําเภอเมือง
จังหวัดปต ตานี ๙๔๐๐๐

๒.๓.๗๖ พิสูจนหลักฐานจังหวัดนราธิวาส สถานที่ตั้ง อําเภอเมือง
จังหวดั นราธิวาส ๙๖๐๐๐

๒.๓.๗๗ พิสูจนหลักฐานจังหวัดบึงกาฬ สถานท่ีตั้ง อําเภอเมือง
จงั หวดั บึงกาฬ ๓๘๐๐๐(๒)

๒.๔ สถานตรวจพิสูจนยาเสพติดของสถาบันนิติวิทยาศาสตร กระทรวงยุติธรรม
ไดแก

๒.๔.๑ สถาบันนิติวิทยาศาสตร สถานท่ีต้ัง อําเภอปากเกร็ด
จังหวดั นนทบรุ ี

๒.๔.๒ สถาบันนิติวิทยาศาสตรสวนหนา สถานที่ต้ัง อําเภอหนองจิก
จังหวัดปต ตานี ๙๔๑๗๐

ทั้งน้ี ตัง้ แตบ ัดน้ีเปนตน ไป
สง่ั ณ วนั ท่ี ๑๘ กุมภาพนั ธ พ.ศ.๒๕๕๓
สเุ ทพ เทอื กสุบรรณ
รองนายกรฐั มนตรี

ประธานกรรมการปอ งกนั และปราบปรามยาเสพตดิ

(๒) แกไขเพิ่มเติมโดยคําสั่งคณะกรรมการปองกันและปราบปรามยาเสพติด ท่ี ๑๓/๒๕๕๔ เร่ืองกําหนดสถานตรวจพิสูจน
(เพ่ิมเติม) ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๔ ซ่ึงประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศและงานท่ัวไป เลม ๑๒๙
ตอนพเิ ศษ ๒๐ ง ท่ี ๑๗๓ ลงวนั ที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๕๕

ºÑÞªÕÃÒÂÅÐàÍÕ´กํา˹´Ê¶Ò¹μÃǨ¾ÔÊÙ¨¹Â Òàʾμ´Ô ๘๒
μÒÁคาํ Êèѧ¤³Ð¡ÃÃÁ¡Òû͇ §¡Ñ¹áÅлÃÒº»ÃÒÁÂÒàʾμ´Ô ·Õè ò/òõôò ŧÇѹ·Õè òð μØÅÒ¤Á òõôò

ลํา´ºÑ สถานตรวจพสิ ูจน สถานทต่ี ้งั ในการตรวจพสิ จู น พนื้ ทห่ี รือหนว ยงานทรี่ บั ผิดชอบ
ñ. Êíҹѡ§Ò¹ ».».Ê. ๕ ถ.ดนิ แดง พญาไท กทม. ๑๐๔๐๐ ภารกจิ ทีร่ ับผดิ ชอบ - เขตพนื้ ทร่ี บั ผดิ ชอบของกองบงั คบั การ

สาํ นกั งานปราบปรามยาเสพตดิ ๑. ดา นคุณภาพวิเคราะห ตํารวจนครบาล ๑
สวนตรวจพสิ ูจนยาเสพตดิ ๒. ดา นปริมาณวิเคราะห - จังหวัดในภาคเหนือ รวม ๑๗
จงั หวดั ไดแ ก ลาํ ปาง เชยี งใหม ลาํ พนู
แมฮ อ งสอน เชยี งราย พะเยา แพร นา น
พษิ ณโุ ลก สโุ ขทยั อตุ รดติ ถ เพชรบรู ณ
พจิ ติ ร นครสวรรค อทุ ยั ธานี ตาก และ
กําแพงเพชร

ñ. ¡ÃÁÇÔ·ÂÒÈÒÊμᏠÒÃᾷ ๘๘/๗ ซ.โรงพยาบาลบําราศนราดูร ๑. ดา นคุณภาพวเิ คราะห - เขตพน้ื ทรี่ บั ผดิ ชอบของกองบงั คบั การ
กองวตั ถุเสพติด จ.นนทบุรี ๑๑๐๐๐ ๒. ดา นปรมิ าณวเิ คราะห ตาํ รวจนครบาล ๒ และ จ.นนทบรุ ี

- จงั หวดั ในภาคตะวนั ออกเฉยี งเหนอื
รวม ๑๙ จงั หวดั ไดแ ก นครราชสมี า
ชัยภูมิ สุรินทร ศรสี ะเกษ บรุ ีรมั ย
อุบลราชธานี ยโสธร กาฬสินธุ
รอยเอ็ด มหาสารคาม ขอนแกน
อดุ รธานี หนองคาย เลย นครพนม
สกลนคร มุกดาหาร อาํ นาจเจริญ
และหนองบวั ลําภู

ºÑÞªÃÕ ÒÂÅÐàÍÂÕ ´กาํ ˹´Ê¶Ò¹μÃǨ¾Ôʨ٠¹Â ÒàʾμÔ´
μÒÁคําʧÑè ¤³Ð¡ÃÃÁ¡Òû͇ §¡¹Ñ áÅлÃÒº»ÃÒÁÂÒàʾμÔ´ ·Õè ò/òõôò ŧÇѹ·Õè òð μØÅÒ¤Á òõôò

ลาํ ´Ñº สถานตรวจพิสูจน สถานที่ต้ัง ในการตรวจพิสจู น พ้ืนท่หี รือหนวยงาน
ภารกจิ ทร่ี บั ผิดชอบ ที่รับผดิ ชอบ

๒. ศนู ยวิทยาศาสตรการแพทยส งขลา ๖๑๖/๑ ม.๒ ต.พะวง อ.เมอื ง จ.สงขลา ๙๐๑๐๐ เฉพาะดา นคุณภาพวิเคราะห จ.สตลู
๓. ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยข อนแกน ถ.หนา ศูนยราชการ อ.เมือง จ.ขอนแกน ๔๐๐๐๐ เฉพาะดา นคณุ ภาพวิเคราะห จ.ขอนแกน
๔. ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยเ ชยี งใหม ๙๖ ม.๔ ต.ชา งเผอื ก อ.เมอื ง จ.เชยี งใหม ๕๐๐๐๐ เฉพาะดานคณุ ภาพวเิ คราะห จ.ลาํ พนู
และ จ.แมฮ องสอน
๕. ศนู ยว ิทยาศาสตรก ารแพทยช ลบรุ ี ๙/๒ ม.๓ ต.เสม็ด อ.เมอื ง จ.ชลบุรี เฉพาะดา นคณุ ภาพวเิ คราะห จ.ชลบุรี
๖. ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยน ครราชสมี า ถ.ชา งเผือก อ.เมือง จ.นครราชสมี า ๓๐๐๐๐ เฉพาะดา นคณุ ภาพวเิ คราะห จ.นครราชสมี า
๗. ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยพ ษิ ณโุ ลก ศูนยราชการหวั รอ ม.๕ ต.หัวรอ อ.เมือง เฉพาะดา นคณุ ภาพวิเคราะห จ.พิษณุโลก
จ.พิษณุโลก ๖๕๐๐๐
๘. ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยอ บุ ลราชธานี ถ.คลังอาวธุ ต.ขามใหญ อ.เมือง เฉพาะดานคุณภาพวิเคราะห จ.อุบลราชธานี
จ.อุบลราชธานี ๓๔๐๐๐ และ จ.มกุ ดาหาร
๙. ศูนยวทิ ยาศาสตรการแพทยต รัง ม.๗ ต.บานดอน อ.เมือง จ.ตรงั ๙๒๐๐๐ เฉพาะดา นคณุ ภาพวเิ คราะห จ.ตรงั และ จ.พัทลงุ
๑๐. ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยเ ชยี งราย ๑๔๘ ม.๓ บ.นาแล ต.บา นนาแล อ.เมือง เฉพาะดา นคณุ ภาพวเิ คราะห จ.พะเยา
จ.เชยี งราย ๕๗๐๐๐
๑๑. ศูนยวทิ ยาศาสตรก ารแพทย ๑๓๖ ม.๔ ถ.เอกชยั ต.ลาดใหญ อ.เมือง เฉพาะดานคุณภาพวิเคราะห จ.สมทุ รสงคราม
สมทุ รสงคราม จ.สมุทรสงคราม ๗๕๐๐๐ และ จ.สมุทรสาคร
๑๒. ศนู ยว ทิ ยาศาสตรก ารแพทยอ ดุ รธานี ๕๔ ต.หนองไผ อ.เมอื ง จ.อดุ รธานี เฉพาะดานคณุ ภาพวเิ คราะห จ.หนองบวั ลําภู
๑๓. ศนู ยวิทยาศาสตรการแพทย นิคม ซ.๒ บ.วังหวาย ต.ขุนทะเล อ.เมือง เฉพาะดา นคณุ ภาพวิเคราะห จ.สุราษฎรธานี
สรุ าษฎรธานี จ.สุราษฎรธ านี ๘๔๐๐๐

๘๓

๘๔

ÃÐàºÂÕ ºสาํ ¹Ñ¡¹Ò¡ÃÑ°Á¹μÃÕ

ÇÒ‹ ´ÇŒ ¡ÒèºÑ 嫅 áÅÐμÃǨ¾ÔÊÙ¨¹ÂÒàʾμ´Ô
¾.È. òõó÷

เนื่องจากระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี วาดวยการจับ ยึด และตรวจพิสูจนยาเสพติด
พ.ศ. ๒๕๒๗ ไดประกาศใชบ ังคับตงั้ แตว นั ที่ ๑๔ มิถนุ ายน ๒๕๒๗ แตระเบียบน้ยี ังขาดสาระสําคัญ
หลายประการ ประกอบกับมีกฎหมายใหม และมียาเสพติดท่ีถูกควบคุมเพิ่มมากขึ้น จึงเปนอุปสรรค
ตอ การตรวจพสิ จู น และการเกบ็ รักษาของกลางยาเสพติด

เพื่อเปนการแกปญหาดังกลาว และใหการดําเนินการเก่ียวกับยาเสพติดของกลาง
เปน ไปดว ยความเรยี บรอ ยและเปน ระเบยี บเดยี วกนั นายกรฐั มนตรโี ดยความเหน็ ชอบของคณะรฐั มนตรี
จึงวางระเบยี บไว ดงั ตอไปนี้

ขอ ๑ ระเบยี บน้เี รยี กวา “ระเบยี บสํานกั นายกรัฐมนตรี วาดว ยการจบั ยดึ และตรวจ
พิสูจนย าเสพตดิ พ.ศ. ๒๕๓๗”

ขอ ๒ ระเบยี บนใี้ หใ ชบ งั คบั ตงั้ แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป(๑)
ขอ ๓ ใหยกเลิกระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี วาดวยการจับ ยึด และตรวจพิสูจน
ยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๒๗
ขอ ๔ ระเบียบ ขอบังคับ หรือคําส่ังอื่นใด ซึ่งขัดหรือแยงกับระเบียบน้ีใหใชระเบียบ
นี้แทน
ขอ ๕ ใหเลขาธิการคณะกรรมการปองกันและปราบปรามยาเสพติด รักษาการ
ตามระเบยี บน้ี
ขอ ๖ ในกรณีทม่ี ีปญ หาเก่ยี วกบั การปฏิบตั ิตามระเบียบน้ี ใหเ ลขาธิการคณะกรรมการ
ปองกันและปราบปรามยาเสพติด เสนอเร่ืองใหคณะกรรมการปองกันและปราบปรามยาเสพติด
ตามกฎหมายวาดว ยการปองกันและปราบปรามยาเสพตดิ เปน ผวู ินจิ ฉยั

(๑) ประกาศในราชกจิ จานุเบกษา ฉบับประกาศท่ัวไป เลม ๑๑๑ ตอนพเิ ศษ ๓๓ ง ลงวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๓๗

๘๕

ËÁÇ´ ñ
º··ÑÇè ä»

ขอ ๗ ในระเบียบน้ี
“เจาพนกั งาน” หมายความวา พนกั งานฝายปกครอง หรอื ตํารวจตามประมวลกฎหมาย
วิธีพิจารณาความอาญา เจาพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญาทหาร กรรมการ เลขาธิการ
รองเลขาธกิ าร และเจา พนักงาน ตามกฎหมายวา ดวยการปองกนั และปราบปรามยาเสพติด
“พนกั งานสอบสวน” หมายความวา พนกั งานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวธิ พี จิ ารณา
ความอาญา
“ยาเสพติด” หมายความวา ยาเสพติดใหโทษตามกฎหมายวาดวยยาเสพติดใหโทษ
เวนแตยาเสพติดใหโทษประเภท ๓ และใหหมายความรวมถึงวัตถุออกฤทธิ์ตามกฎหมายวาดวยวัตถุ
ที่ออกฤทธ์ิตอจิตและประสาท สารระเหยตามกฎหมายวาดวยการปองกันการใชสารระเหยท่ีถูกจับ
หรือยดึ ได และสง่ิ ท่สี งสยั วา เปนยาเสพตดิ ใหโ ทษหรือวัตถอุ อกฤทธิ์หรอื สารระเหยดงั กลาวดวย
“สถานตรวจพิสูจน” หมายความวา สถานตรวจพิสูจนตามที่คณะกรรมการปองกัน
และปราบปรามยาเสพติด ตามกฎหมายวาดวยการปองกันและปราบปรามยาเสพติดกําหนด
โดยประกาศในราชกจิ จานเุ บกษา
“ผตู รวจพสิ จู น” หมายความวา ผปู ฏบิ ตั หิ นา ทใี่ นสถานตรวจพสิ จู นท ม่ี คี วามรคู วามสามารถ
ทาํ การตรวจพิสูจนย าเสพติดและสามารถรายงานผลการตรวจพิสูจนได
“การตรวจพิสูจน” หมายความวา การตรวจเพ่ือบงช้ีวาเปนยาเสพติดหรือไม ชนิด
ประเภทใด ตลอดจนการตรวจหาความบริสุทธ์ิ และปรมิ าณของสารเสพติดดว ย

ËÁÇ´ ò
¡ÒÃÊ‹§ÂÒàʾμ´Ô ãËŒ¾¹Ñ¡§Ò¹ÊͺÊǹ

ขอ ๘ เมื่อเจาพนักงานจับหรือยึดยาเสพติดไดไมวาจะมีตัวผูตองหาหรือไม
ใหเจาพนักงานผูจับหรือผูยึดทําการตรวจสอบจํานวน ปริมาณและนํ้าหนัก และบรรจุยาเสพติดน้ัน
ลงในภาชนะทเี่ รยี บรอ ย แข็งแรง ปลอดภยั เทาทจี่ ะกระทาํ ได แลวใหเจาพนักงานผจู บั หรือผยู ดึ จัดทาํ
บันทึกการจับกุมหรือการยดึ พรอมทั้งรายละเอยี ดตามสมควรไวเ ปนหลกั ฐาน

๘๖

ขอ ๙ ใหเ จา พนกั งานผจู บั หรอื ผยู ดึ รบี นาํ ยาเสพตดิ พรอ มตวั ผตู อ งหา ถา มี สง พนกั งาน
สอบสวนโดยเรว็

ขอ ๑๐ ใหพนักงานสอบสวนเจา ของคดี ตรวจสอบยาเสพตดิ ของกลางตอหนา ผตู องหา
และเจา พนกั งานผจู บั หรือผูย ึดแลวแตกรณี และใหปฏบิ ัติดังน้ี

(๑) ยาเสพติดใหโทษประเภท ๑ ประเภท ๒ ประเภท ๔ วัตถุออกฤทธ์ิ
หรอื สารระเหย ใหบ รรจยุ าเสพตดิ ทง้ั หมดนนั้ ลงในภาชนะทเ่ี รยี บรอ ย แขง็ แรง ปลอดภยั แลว ลงลายมอื ชอ่ื
เจา พนกั งานผจู บั หรอื ผยู ดึ ผตู อ งหา และพนกั งานสอบสวน ในแบบฉลากทป่ี ด ภาชนะนนั้ ไวเ พอื่ เปน หลกั ฐาน

(๒) ยาเสพติดใหโทษประเภท ๕
(ก) ถามนี ํา้ หนักไมถึงสบิ กิโลกรมั ใหป ฏิบัติเชนเดยี วกับ (๑)
(ข) ถามีนํ้าหนักต้ังแตสิบกิโลกรัมข้ึนไป ใหบรรจุยาเสพติดทั้งหมดลงใน

ภาชนะที่เรียบรอย แข็งแรง ปลอดภัยเทาท่ีจะกระทําได แลวลงลายมือชื่อเจาพนักงานผูจับหรือผูยึด
ผตู องหา และพนกั งานสอบสวน ในแบบฉลากทปี่ ด ภาชนะน้นั ไวเ พื่อเปน หลักฐานแลวนาํ ไปเกบ็ รักษา
ไวใ นทีป่ ลอดภยั เพือ่ ปฏิบัติตามขอ ๑๒

ในกรณที ผี่ ตู อ งหาไมย อมลงลายมอื ชอื่ ใหเ จา พนกั งานผจู บั หรอื ผยู ดึ และพนกั งานสอบสวน
รว มกันบนั ทกึ และลงลายมือชอ่ื ไวเ ปนหลักฐาน

การปดฉลากท่ีภาชนะบรรจุยาเสพติด ใหปดทับภาชนะในลักษณะท่ีหากจะมีการเปด
ภาชนะดังกลาวแลว จะตองทําใหฉลากท่ีปดภาชนะฉีกขาดหรือไมอยูในสภาพท่ีปดอยูตามปกติ
และแบบฉลากทีใ่ ชป ด ภาชนะยาเสพตดิ ใหทําตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๑ ทา ยระเบยี บน้ี

ËÁÇ´ ó
¡ÒÃÊ‹§ÂÒàʾμÔ´à¾èÍ× μÃǨ¾ÔÊÙ¨¹
ขอ ๑๑ ใหพ นกั งานสอบสวนเจา ของคดี ลงเลขคดี ชอ่ื ผตู อ งหาถา มี ใหช ดั เจนบนภาชนะ
ทบี่ รรจยุ าเสพตดิ แลว สง ยาเสพตดิ ทงั้ หมดในสภาพตามทไ่ี ดก ระทาํ ไวต ามขอ ๑๐ ไปตรวจพสิ จู นท ส่ี ถาน
ตรวจพิสูจนโ ดยเร็ว เวนแตก รณีตามขอ ๑๐ (๒) (ข) ใหป ฏิบัตติ ามขอ ๑๒
หนงั สอื นาํ สง ยาเสพตดิ ไปตรวจพสิ จู นข องพนกั งานสอบสวน ใหท าํ ตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๒
ทา ยระเบยี บนี้
ขอ ๑๒ ในกรณยี าเสพตดิ ใหโ ทษประเภท ๕ มนี า้ํ หนกั ตงั้ แตส บิ กโิ ลกรมั ขน้ึ ไปตามขอ ๑๐
(๒) (ข) ใหพ นักงานสอบสวนเจาของคดมี ีหนงั สือแจงสถานตรวจพสิ ูจนท ี่ใกลท สี่ ดุ ทราบโดยเรว็ และให
สถานตรวจพิสูจนสง ผูตรวจพสิ ูจนไปรว มดาํ เนินการโดยเรว็
ใหผ ตู รวจพสิ จู นร ว มกบั พนกั งานสอบสวนตรวจสอบนา้ํ หนกั ทาํ การสมุ ตวั อยา ง และบนั ทกึ
ไวเปนหลักฐาน โดยใหบรรจุตัวอยางยาเสพติดที่สุมนั้นลงในภาชนะท่ีเรียบรอย แข็งแรง ปลอดภัย

๘๗

แลวลงลายมือชื่อพนักงานสอบสวนและผูตรวจพิสูจนไวเปนหลักฐานในแบบฉลากที่ปดภาชนะบรรจุ
ยาเสพตดิ เชน เดยี วกับขอ ๑๐ (๒) (ก) แลวใหผูตรวจพิสจู นน ําตัวอยางไปตรวจพิสูจน สาํ หรับยาเสพติด
สว นท่ีเหลอื ใหคงเกบ็ รกั ษาไวใ นท่ีปลอดภยั ตามขอ ๑๐ (๒) (ข)

การรายงานผลการตรวจยาเสพติดของกลางในกรณีนี้ ใหผูตรวจพิสูจนรับรองผล
การตรวจพสิ จู นของกลางท้ังหมด

ขอ ๑๓ ใหพนักงานสอบสวนเจาของคดี หรือผูท่ีไดรับมอบหมายท่ีมียศต้ังแต
รอยตํารวจตรีขึ้นไป นํายาเสพติดของกลางดังตอไปน้ีสงดวยตนเองพรอมแสดงบัตรประจําตัวดวย
และใหผ ูตรวจพสิ ูจนทําการบนั ทกึ ชอื่ ตําแหนงของผูน าํ สงไวเปน หลกั ฐาน

(๑) ยาเสพตดิ ใหโ ทษประเภท ๑ หรอื ประเภท ๒ ซง่ึ มนี าํ้ หนกั ตงั้ แตย ส่ี บิ กรมั ขน้ึ ไป
เฉพาะฝน ใหมนี ํา้ หนกั ตั้งแตห า รอยกรมั ขึ้นไป

(๒) ยาเสพติดใหโ ทษประเภท ๔
(๓) ยาเสพติดใหโทษประเภท ๕ ซึ่งมีน้ําหนักตั้งแตหน่ึงกิโลกรัมแตไมถึง
สบิ กิโลกรัม
(๔) วัตถอุ อกฤทธท์ิ ี่มีน้าํ หนักต้ังแตส ิบหา กรมั หรือสองรอ ยเมด็ ขนึ้ ไป
(๕) สารระเหยซง่ึ มนี ้ําหนกั ตง้ั แตหน่งึ กโิ ลกรมั ข้ึนไป
ในกรณที เ่ี ปน ยาเสพตดิ ซงึ่ มนี า้ํ หนกั ไมถ งึ เกณฑต ามทก่ี าํ หนดไวใ นวรรคกอ นนน้ั พนกั งาน
สอบสวนเจาของคดีจะมอบหมายใหเจาหนาท่ีตํารวจเปนผูนําสงแทน หรือจะจัดสงกับการส่ือสาร
แหงประเทศไทย ในประเภทไปรษณยี ภัณฑล งทะเบียนโดยการบรรจุสองชั้น กไ็ ด

ËÁÇ´ ô
¡ÒÃμÃǨ¾Ôʨ٠¹
ขอ ๑๔ ใหส ถานตรวจพสิ จู นร บั ยาเสพตดิ ของกลางทจ่ี ดั สง มาตามระเบยี บนไี้ วเ พอื่ ทาํ การ
ตรวจพสิ จู น ทง้ั น้ี โดยไมค าํ นงึ วา ยาเสพตดิ ของกลางทสี่ ง มานน้ั จะนาํ มาจากพนกั งานสอบสวนนอกเขต
พน้ื ทท่ี ่ีสถานตรวจพิสจู นน ้ันรบั ผดิ ชอบ
ขอ ๑๕ ในกรณีจัดสงยาเสพติดโดยทางไปรษณียภัณฑลงทะเบียน เม่ือปรากฏแก
ผูเปดไปรษณียภัณฑวา สิ่งท่ีสงมายังสถานตรวจพิสูจนนั้นเปนยาเสพติด ใหผูเปดไปรษณียภัณฑนํา
ไปรษณยี ภณั ฑด งั กลา วไปมอบใหห วั หนา สถานตรวจพสิ จู นห รอื ผทู ไ่ี ดร บั มอบหมายเพอื่ ดาํ เนนิ การตอ ไป
(๒)ขอ ๑๖ ในกรณียาเสพติดของกลางเปนยาเสพติดใหโทษประเภท ๑ หรือประเภท ๒
ซึ่งมีน้ําหนักตั้งแตยี่สิบกรัมขึ้นไป หรือฝนซ่ึงมีน้ําหนักตั้งแตหารอยกรัมข้ึนไป ใหผูตรวจพิสูจนปฏิบัติ
ดังตอ ไปน้ี

(๒) ขอความเดิมถูกยกเลิกโดย ระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี วาดวยการจับ ยึด และตรวจพิสูจนยาเสพติด (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ.๒๕๔๓ ขอ ๓ และใหใชขอความท่ีพิมพไ วน้แี ทน

๘๘

(๑) ใหผูตรวจพิสูจนไมนอยกวาสองคน ตรวจสภาพภาชนะที่บรรจุยาเสพติด
ของกลาง ตรวจสภาพยาเสพตดิ ของกลาง ชงั่ นาํ้ หนกั และทาํ การตรวจพสิ จู นเ บอื้ งตน ตอ หนา พนกั งาน
สอบสวนเจาของคดี หรือผูที่ไดรับมอบหมาย ซ่ึงเปนผูนําสงยาเสพติด แลวใหทําบันทึกผลการตรวจ
พิสจู นเ บอื้ งตนตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๓ ทา ยระเบยี บนี้

ในกรณที จี่ าํ เปน ผตู รวจพสิ จู นห นงึ่ คนอาจดาํ เนนิ การตาม (๑) รว มกบั เจา หนา ทอ่ี น่ื
ดงั นี้

(ก) ในสถานตรวจพสิ จู นข องสาํ นกั งานตาํ รวจแหง ชาติ ผตู รวจพสิ จู นอ าจดาํ เนนิ การ
รวมกบั นายตํารวจชัน้ สญั ญาบตั รซึ่งผูบัญชาการสํานกั งานวทิ ยาการตาํ รวจมอบหมายเปนหนงั สอื

(ข) ในสถานตรวจพสิ จู นข องกรมวทิ ยาศาสตรก ารแพทย ผตู รวจพสิ จู นอ าจดาํ เนนิ การ
รวมกับขาราชการของกรมวิทยาศาสตรการแพทยต้ังแตระดับ ๓ ข้ึนไป ซ่ึงอธิบดีกรมวิทยาศาสตร
การแพทยม อบหมายเปนหนังสือ

(ค) ในสถานตรวจพิสูจนของสํานักงานคณะกรรมการปองกันและปราบปราม
ยาเสพติด ผูตรวจพิสูจนอาจดําเนินการรวมกับขาราชการของสํานักงานคณะกรรมการปองกัน
และปราบปรามยาเสพติดตั้งแตระดับ ๓ ขึ้นไป ซ่ึงเลขาธิการคณะกรรมการปองกันและปราบปราม
ยาเสพติดมอบหมายเปน หนงั สือ

(๒) เมอื่ ทาํ การพสิ จู นห าความบรสิ ทุ ธแิ์ ละรายละเอยี ดอน่ื ๆ ในหอ งปฏบิ ตั กิ าร
เสรจ็ แลว ใหส ถานตรวจพสิ จู นส ง ผลการตรวจพสิ จู นใ หพ นกั งานสอบสวนเจา ของคดที ราบภายในสามสบิ วนั
นับแตวนั ท่ีไดร ับยาเสพติดของกลางตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๕ ทายระเบียบน้ี

(๓)ขอ ๑๗ ในกรณที ยี่ าเสพตดิ ของกลางเปน ยาเสพติดใหโทษประเภท ๑ หรือประเภท ๒
ซง่ึ มนี าํ้ หนกั ไมถ งึ ยส่ี บิ กรมั หรอื ฝน ซง่ึ มนี า้ํ หนกั ไมถ งึ หา รอ ยกรมั หรอื ยาเสพตดิ ใหโ ทษประเภท ๔ หรอื
ประเภท ๕ หรือวัตถอุ อกฤทธ์ิ หรอื สารระเหย ใหผตู รวจพสิ จู นป ฏบิ ัตดิ ังตอไปนี้

(๑) ใหผ ตู รวจพสิ จู นไ มน อ ยกวา สองคนทาํ การตรวจสภาพภาชนะทบ่ี รรจยุ าเสพตดิ
ของกลาง แลวใหทําบนั ทึกไวเปน หลักฐานตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๔ ทายระเบียบน้ี

ในกรณที จี่ าํ เปน ผตู รวจพสิ จู นห นง่ึ คนอาจดาํ เนนิ การตาม (๑) รว มกบั เจา หนา ทอ่ี น่ื
ดังนี้

(ก) ในสถานตรวจพสิ จู นข องสาํ นกั งานตาํ รวจแหง ชาติ ผตู รวจพสิ จู นอ าจดาํ เนนิ การ
รวมกับนายตํารวจช้นั สัญญาบตั รซ่ึงผบู ัญชาการสํานกั งานวิทยาการตาํ รวจมอบหมายเปนหนังสือ

(ข) ในสถานตรวจพสิ จู นข องกรมวทิ ยาศาสตรก ารแพทย ผตู รวจพสิ จู นอ าจดาํ เนนิ การ
รวมกับขาราชการของกรมวิทยาศาสตรการแพทยตั้งแตระดับ ๓ ขึ้นไป ซ่ึงอธิบดีกรมวิทยาศาสตร
การแพทยม อบหมายเปนหนงั สอื

(ค) ในสถานตรวจพิสูจนของสํานักงานคณะกรรมการปองกันและปราบปราม
ยาเสพติด ผูตรวจพิสูจนอาจดําเนินการรวมกับขาราชการของสํานักงานคณะกรรมการปองกัน
และปราบปรามยาเสพติดตั้งแตระดับ ๓ ขึ้นไป ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการปองกันและปราบปราม
ยาเสพตดิ มอบหมายเปนหนังสอื

(๓) ขอความเดิมถูกยกเลิกโดย ระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรี วาดวยการจับ ยึด และตรวจพิสูจนยาเสพติด (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ.๒๕๔๓ ขอ ๔ และใหใ ชขอ ความทีพ่ ิมพไ วนีแ้ ทน

๘๙

(๒) เม่ือทําการตรวจพิสูจนในหองปฏิบัติการเสร็จแลว ใหสถานตรวจพิสูจน
สงผลการตรวจพิสูจนใหพนักงานสอบสวนเจาของคดีทราบภายในสามสิบวันสําหรับยาเสพติดใหโทษ
ประเภท ๑ หรือประเภท ๒ และภายในยี่สบิ วนั สาํ หรับยาเสพติดใหโทษประเภท ๔ หรือประเภท ๕
หรือวัตถอุ อกฤทธิ์ หรือสารระเหย ทงั้ น้ี นบั แตว นั ทไ่ี ดรบั ยาเสพติดของกลาง ตามแบบ ป.ป.ส. ๖-๓๕
ทา ยระเบียบน้ี

ขอ ๑๘ เพอื่ ประโยชนใ นการรวบรวมขอ มลู ผลการตรวจพสิ จู นย าเสพตดิ ไวใ นทเี่ ดยี วกนั
ใหส ถานตรวจพสิ จู นท กุ แหง สง สาํ เนารายงานผลการตรวจพสิ จู นใ หส าํ นกั งาน ป.ป.ส. ทราบเปน ประจาํ
ทุกเดือน

ËÁÇ´ õ
¡ÒÃà¡çºÃÑ¡ÉÒ
ขอ ๑๙ ใหสถานตรวจพสิ ูจน นํายาเสพตดิ ใหโทษประเภท ๑ ประเภท ๒ ประเภท ๔
วตั ถอุ อกฤทธแ์ิ ละสารระเหยท่เี หลือจากการตรวจพสิ ูจน นาํ สง ไปเก็บรักษาทก่ี ระทรวงสาธารณสุข
การดาํ เนินการตามวรรคหนง่ึ ใหกระทรวงสาธารณสขุ แตง ต้ังคณะกรรมการข้นึ คณะหน่ึง
มจี าํ นวนไมน อ ยกวา สามนายเพอื่ ทาํ การตรวจรบั ยาเสพตดิ ทสี่ ง มาเกบ็ รกั ษา และทาํ บญั ชไี วเ ปน หลกั ฐาน
สําหรับยาเสพติดใหโทษประเภท ๕ ตามขอ ๑๐ (๒) (ก) ท่ีเหลือจากการตรวจพิสูจน
ใหพ นักงานสอบสวนเปน ผเู ก็บรกั ษา
สาํ หรบั ยาเสพตดิ ใหโ ทษประเภท ๕ ทสี่ ง มาทางไปรษณยี ภณั ฑท เ่ี หลอื จากการตรวจพสิ จู น
ใหส ถานตรวจพสิ จู น นาํ สง ไปเกบ็ รักษาท่ีกระทรวงสาธารณสขุ
ในกรณีทป่ี รากฏวา สิง่ ที่สงมาตรวจพิสูจนไ มใชย าเสพตดิ ใหผ ตู รวจพสิ ูจนสงคนื พนกั งาน
สอบสวน พรอมทั้งรายงานผลการตรวจพิสูจน

ËÁÇ´ ö
¡Ò÷íÒÅÒÂ
ขอ ๒๐ การทําลายยาเสพติดของกลางใหเปนไปตามระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
วาดวยการเก็บรักษายาเสพติดใหโทษของกลาง ซึ่งไดรับความเห็นชอบจากคณะกรรมการปองกัน
และปราบปรามยาเสพตดิ ตามกฎหมายวา ดวยการปองกันและปราบปรามยาเสพติด
ประกาศ ณ วนั ท่ี ๑๗ เดอื น กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๗

ªÇ¹ ËÅ¡Õ ÀÑÂ
นายกรัฐมนตรี

๙๐

เลม ๑๒๙ ตอนพิเศษ ๖๒ ง หนา ๖๒ ๓ เมษายน ๒๕๕๕
ราชกิจจานเุ บกษา

»ÃСÒÈ¡ÃзÃǧÊÒ¸ÒóÊØ¢

àÃÍ×è § กาํ ˹´»ÃÁÔ Ò³¡ÒÃÁäÕ Ç㌠¹¤Ãͺ¤ÃͧËÃÍ× ãªŒ»ÃÐ⪹
«èÖ§ÇÑμ¶ÍØ Í¡Ä·¸ìãÔ ¹»ÃÐàÀ· ñ ËÃÍ× »ÃÐàÀ· ò
¾.È. òõõõ

อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๑ (๔) แหงพระราชบัญญัติวัตถุ
ที่ออกฤทธ์ิตอจิตและประสาท พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๖ (๗ ทวิ) แหงพระราชบัญญัติวัตถุ
ทอี่ อกฤทธติ์ อ จติ และประสาท พ.ศ. ๒๕๑๘ ซง่ึ แกไ ขเพม่ิ เตมิ โดยพระราชบญั ญตั วิ ตั ถทุ อ่ี อกฤทธติ์ อ จติ
และประสาท (ฉบบั ที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ อนั เปนกฎหมายท่ีมบี ทบญั ญตั ิบางประการเก่ียวกบั การจาํ กัด
สทิ ธแิ ละเสรภี าพของบคุ คล ซง่ึ มาตรา ๒๙ ประกอบกบั มาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓
และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย บัญญัติใหกระทําไดโดยอาศัยอํานาจตาม
บทบญั ญตั แิ หง กฎหมาย รฐั มนตรวี า การกระทรวงสาธารณสขุ โดยความเหน็ ชอบของคณะกรรมการวตั ถุ
ท่ีออกฤทธิต์ อ จติ และประสาทออกประกาศไว ดังตอไปน้ี
ขอ ๑ ใหยกเลิก
(๑) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๑๐๔) พ.ศ. ๒๕๔๑ เรื่อง กําหนดปริมาณ
การมีไวในครอบครองหรือใชประโยชนซ่ึงวัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๑ หรือประเภท ๒ ลงวันท่ี ๓๐
มนี าคม พ.ศ. ๒๕๔๑
(๒) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับท่ี ๑๑๔) พ.ศ. ๒๕๔๓ เรื่อง กําหนดปริมาณ
การมีไวในครอบครองหรือใชประโยชนซึ่งวัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๑ หรือประเภท ๒ (เพิ่มเติม)
ออกตามความในพระราชบญั ญตั วิ ตั ถทุ อี่ อกฤทธต์ิ อ จติ และประสาท พ.ศ. ๒๕๑๘ ลงวนั ที่ ๒๓ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๔๓
ขอ ๒ การมไี วใ นครอบครองหรอื ใชป ระโยชนซ ง่ึ วตั ถอุ อกฤทธใิ์ นประเภท ๑ หรอื ประเภท ๒
อันเปนการฝาฝนมาตรา ๖๒ วรรคหน่ึง ตองระวางโทษตามมาตรา ๑๐๖ แตหากคํานวณปริมาณ
เปน สารบริสุทธ์ิแลวมีปริมาณเกนิ จาํ นวนดงั ตอ ไปนี้ ตอ งระวางโทษตามมาตรา ๑๐๖ ทวิ
วัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๑
(๑) คาทโิ นน (cathinone) ๐.๕๐๐ กรมั
(๒) ดีอที ี (DET) ๐.๕๐๐ กรัม
(๓) ดีเอ็มเอชพี (DMHP) ๐.๕๐๐ กรัม
(๔) ดเี อม็ ที (DMT) ๐.๕๐๐ กรมั

๙๑

เลม ๑๒๙ ตอนพเิ ศษ ๖๒ ง หนา ๖๓ ๓ เมษายน ๒๕๕๕
ราชกจิ จานุเบกษา

(๕) เมสคาลนี (mescaline) ๐.๕๐๐ กรมั
(๖) ๔–เมทิลอะมโิ นเรกซ (๔-methylaminorex) ๐.๕๐๐ กรัม
(๗) พาราเฮกซลิ (parahexyl) ๐.๕๐๐ กรัม
(๘) พีซีอี (PCE) ๐.๑๐๐ กรมั
(๙) พีเอชพี หรือ พซี ีพีวาย (PHP หรือ PCPY) ๐.๑๐๐ กรมั
(๑๐) ไซโลซีน (psilocine) ๐.๑๐๐ กรมั
(๑๑) ไซโลไซบนี (psilocybine) ๐.๑๐๐ กรมั
(๑๒) ทซี ีพี (TCP) ๐.๑๐๐ กรัม
(๑๓) เตตราไฮโดรแคนนาบนิ อล
๐.๑๐๐ กรัม
(tetrahydrocannabinol) เวน แต ๐.๕๐๐ กรมั
เตตราไฮโดรแคนนาบินอลซงึ่ มอี ยใู น ๐.๕๐๐ กรมั
แคนนาบสิ (cannabis) ๕.๐๐๐ กรัม
หรอื ยางกญั ชา (cannabis resin) ๕.๐๐๐ กรมั
ตามกฎหมายวาดวยยาเสพติดใหโ ทษ ๐.๕๐๐ กรัม
(๑๔) อีทริพตามนี (etryptamine)
(๑๕) เมทคาทิโนน (methcathinone)

วัตถอุ อกฤทธิใ์ นประเภท ๒
(๑) อีเฟดรนี (ephedrine)
(๒) ซโู ดอเี ฟดรนี (pseudoephedrine)
(๓) คีตามนี (ketamine)

ขอ ๓ ประกาศฉบับน้ี ใหใชบังคับต้ังแตวันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เปน ตนไป

ประกาศ ณ วันที่ ๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕
วทิ ยา บุรณศิริ

รฐั มนตรวี าการกระทรวงสาธารณสขุ

๙๒ หนา ๑ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๙
ราชกิจจานเุ บกษา
เลม ๑๓๓ ตอนที่ ๑๐๗ ก

¾ÃÐÃÒªºÑÞÞÑμÔ

ÇÑμ¶Ø·èÕÍÍ¡Ä·¸μìÔ ‹Í¨μÔ áÅлÃÐÊÒ·
¾.È. òõõù

ÊÁà´¨ç ¾ÃÐà¨ÒŒ ÍÂËÙ‹ ÇÑ ÁËÒǪÃÔ Òŧ¡Ã³ º´¹Ô ·Ãà·¾ÂÇÃÒ§¡ÙÃ

ãËŒäÇŒ ³ Çѹ·èÕ ñø ¸Ñ¹ÇÒ¤Á ¾.È. òõõù
໚¹»·‚ Õè ñ ã¹ÃªÑ ¡ÒÅ»¨˜ ¨ºØ ѹ

สมเดจ็ พระเจา อยหู วั มหาวชริ าลงกรณ บดนิ ทรเทพยวรางกรู มพี ระราชโองการโปรดเกลา ฯ
ใหประกาศวา

โดยท่ีเปนการสมควรปรับปรุงกฎหมายวา ดว ยวตั ถุท่ีออกฤทธต์ิ อจติ และประสาท
จงึ ทรงพระกรณุ าโปรดเกลา ฯ ใหต ราพระราชบญั ญตั ขิ นึ้ ไวโ ดยคาํ แนะนาํ และยนิ ยอมของ
สภานิติบัญญัติแหง ชาติ ดังตอ ไปนี้
มาตรา ๑ พระราชบญั ญตั นิ เี้ รยี กวา “พระราชบญั ญตั วิ ตั ถทุ อ่ี อกฤทธติ์ อ จติ และประสาท
พ.ศ. ๒๕๕๙”
มาตรา ๒ พระราชบัญญัติน้ีใหใชบังคับเมื่อพนกําหนดหนึ่งรอยแปดสิบวันนับแต
วันประกาศในราชกจิ จานุเบกษาเปนตน ไป
มาตรา ๓ ใหย กเลิก
(๑) พระราชบัญญตั ิวตั ถทุ ่อี อกฤทธิ์ตอ จิตและประสาท พ.ศ. ๒๕๑๘
(๒) พระราชบัญญตั ิวัตถทุ ี่ออกฤทธต์ิ อ จติ และประสาท (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๘
(๓) พระราชบัญญัติวตั ถุท่ีออกฤทธติ์ อจติ และประสาท (ฉบบั ท่ี ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
(๔) พระราชบญั ญตั วิ ตั ถทุ อี่ อกฤทธิ์ตอจิตและประสาท (ฉบบั ท่ี ๔) พ.ศ. ๒๕๔๓

๙๓

เลม ๑๓๓ ตอนท่ี ๑๐๗ ก หนา ๒ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๙
ราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้
“วัตถุออกฤทธิ์” หมายความวา วัตถุท่ีออกฤทธิ์ตอจิตและประสาทที่เปนสิ่งธรรมชาติ
หรือท่ีไดจากสิ่งธรรมชาติ หรือวัตถุที่ออกฤทธิ์ตอจิตและประสาทท่ีเปนวัตถุสังเคราะห ทั้งน้ี
ตามท่รี ัฐมนตรปี ระกาศกาํ หนด
“วัตถุตํารับ” หมายความวา ส่ิงปรุงไมวาจะมีรูปลักษณะใดท่ีมีวัตถุออกฤทธ์ิรวมอยูดวย
ทั้งนี้ รวมท้ังวัตถุออกฤทธิ์ที่มีลักษณะเปนวัตถุสําเร็จรูปทางเภสัชกรรมซึ่งพรอมท่ีจะนําไปใชแกคน
หรือสตั วได
“วตั ถตุ าํ รบั ยกเวน ” หมายความวา วตั ถตุ าํ รบั ทรี่ ฐั มนตรปี ระกาศกาํ หนดใหไ ดร บั การยกเวน
จากมาตรการควบคุมบางประการสาํ หรับวัตถุออกฤทธทิ์ ่ีมีอยใู นวตั ถุตาํ รับนน้ั
“ฉลาก” หมายความวา รูป รอยประดิษฐ เครอ่ื งหมายหรอื ขอ ความใด ๆ ซึ่งแสดงไวท่ี
ภาชนะหรอื หบี หอบรรจุวัตถุออกฤทธ์ิ
“เอกสารกํากับวัตถุออกฤทธ์ิ” หมายความวา กระดาษหรือส่ิงอ่ืนใดท่ีทําใหปรากฏ
ความหมายดวยรูป รอยประดิษฐ เครื่องหมายหรือขอความใด ๆ อันเก่ียวกับวัตถุออกฤทธ์ิ
ซึ่งสอดแทรกหรือรวมไวก ับภาชนะหรือหบี หอ บรรจวุ ัตถุออกฤทธิ์
“ผลิต” หมายความวา ทาํ ผสม ปรงุ แปรสภาพ เปลยี่ นรปู สงั เคราะหท างวทิ ยาศาสตร
เพาะ หรอื ปลกู เฉพาะพชื ทเ่ี ปน วตั ถอุ อกฤทธิ์ และใหห มายความรวมถงึ การแบง บรรจุ หรอื รวมบรรจดุ ว ย
“ขาย” หมายความวา จาํ หนาย จาย แจก แลกเปล่ียน ให สง มอบหรือมไี วเ พือ่ ขาย
“นําเขา ” หมายความวา นาํ หรือสงั่ เขา มาในราชอาณาจกั ร
“สง ออก” หมายความวา นําหรือสง ออกไปนอกราชอาณาจกั ร
“นําผาน” หมายความวา นําหรือสงผานราชอาณาจักร แตไมรวมถึงการนําหรือสงวัตถุ
ออกฤทธผิ์ า นราชอาณาจกั รโดยมไิ ดม กี ารขนถา ยออกจากอากาศยานทใ่ี ชใ นการขนสง สาธารณะระหวา ง
ประเทศ
“เสพ” หมายความวา การรับวัตถุออกฤทธิ์เขาสูรางกายโดยรูอยูวาเปนวัตถุออกฤทธิ์
ไมว าดวยวธิ ีใด
“ติดวัตถุออกฤทธ์ิ” หมายความวา เสพวัตถุออกฤทธิ์เปนประจําติดตอกันจนตกอยูใน
สภาพที่จําเปนตองพ่ึงวตั ถุออกฤทธ์ินน้ั โดยสามารถตรวจพบสภาพเชน วา น้ันไดต ามหลักวชิ าการ
“การบําบัดรักษา” หมายความวา การบําบัดรักษาผูติดวัตถุออกฤทธ์ิซึ่งรวมตลอดถึง
การฟน ฟสู มรรถภาพและการตดิ ตามผลภายหลังการบาํ บดั รกั ษาดว ย
“สถานพยาบาล” หมายความวา โรงพยาบาล สถานพยาบาล สถานพกั ฟน หรอื สถานท่ี
อื่นใดทีใ่ หก ารบาํ บดั รักษาผูเสพหรอื ผูตดิ วัตถุออกฤทธ์ิ ทง้ั น้ี ตามท่รี ฐั มนตรปี ระกาศกําหนด

๙๔

เลม ๑๓๓ ตอนที่ ๑๐๗ ก หนา ๓ ๒๐ ธนั วาคม ๒๕๕๙
ราชกจิ จานุเบกษา

“สถานท่ี” หมายความวา อาคารหรือสวนของอาคาร และใหหมายความรวมถึงบริเวณ
ของอาคารนั้น

“เภสัชกร” หมายความวา ผูประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมตามกฎหมายวาดวยวิชาชีพ
เภสัชกรรม

“ขอ ความ” หมายความวา เรอ่ื งราวหรอื ขอ เทจ็ จรงิ ไมว า จะปรากฏในรปู แบบของตวั อกั ษร
ภาพ ภาพยนตร แสง เสยี งหรอื เคร่อื งหมาย และใหหมายความรวมถึงการกระทําใด ๆ ใหป รากฏดวย
ส่ิงน้นั อันทาํ ใหบ คุ คลทว่ั ไปสามารถเขาใจความหมายได

“โฆษณา” หมายความวา การเผยแพรหรือการส่ือความหมายไมวากระทําโดยวิธีใด ๆ
ใหประชาชนเห็นหรือทราบขอความเพื่อประโยชนในทางการคา แตไมรวมถึงเอกสารทางวิชาการ
หรอื ตาํ ราทเี่ ก่ยี วกบั การเรยี นการสอน

“หนวยงานของรัฐ” หมายความวา ราชการสวนกลาง ราชการสวนภูมิภาค ราชการ
สวนทองถ่ิน รฐั วสิ าหกจิ องคก ารมหาชน และหนว ยงานอน่ื ของรัฐ

“ผรู บั อนญุ าต” หมายความวา ผไู ดร บั ใบอนญุ าตตามพระราชบญั ญตั นิ ้ี ในกรณที นี่ ติ บิ คุ คล
เปนผูรับใบอนุญาต ใหหมายความรวมถึงผูซึ่งนิติบุคคลแตงต้ังใหเปนผูดําเนินกิจการเก่ียวกับวัตถุ
ออกฤทธ์ดิ วย

“ผูอนญุ าต” หมายความวา
(๑) เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา หรือผูซ่ึงไดรับมอบหมายจากเลขาธิการ
คณะกรรมการอาหารและยา นอกจากการอนุญาตใน (๒)
(๒) ผวู า ราชการจงั หวดั ในจงั หวดั อน่ื นอกจากกรงุ เทพมหานคร หรอื ผซู งึ่ ไดร บั มอบหมาย
จากผูวาราชการจังหวดั นนั้ เฉพาะสําหรบั การอนญุ าตใหขายวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓
หรือประเภท ๔ การส่ังพักใชใบอนุญาตและการเพิกถอนใบอนุญาตดังกลาว ในจังหวัดที่อยูในเขต
อาํ นาจ
“คณะกรรมการ” หมายความวา คณะกรรมการวตั ถทุ ่อี อกฤทธติ์ อจิตและประสาท
“พนกั งานเจา หนา ท”่ี หมายความวา ผซู ง่ึ รฐั มนตรแี ตง ตงั้ ใหป ฏบิ ตั กิ ารตามพระราชบญั ญตั นิ ี้
“เลขาธกิ าร” หมายความวา เลขาธกิ ารคณะกรรมการอาหารและยา
“รฐั มนตรี” หมายความวา รัฐมนตรีผูรกั ษาการตามพระราชบัญญตั ินี้
มาตรา ๕ พระราชบัญญัตินี้ไมใชบังคับแกสํานักงานคณะกรรมการอาหารและยา
และใหส ํานักงานคณะกรรมการอาหารและยารายงานการรับ การจาย การเก็บรกั ษาและวธิ กี ารปฏบิ ตั ิ
อยา งอ่ืนที่เก่ยี วกบั การควบคมุ วัตถอุ อกฤทธ์ิตอ คณะกรรมการทุกหกเดอื นของปปฏทิ นิ

๙๕

เลม ๑๓๓ ตอนท่ี ๑๐๗ ก หนา ๔ ๒๐ ธนั วาคม ๒๕๕๙
ราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๖ ใหรัฐมนตรีวาการกระทรวงสาธารณสุขรักษาการตามพระราชบัญญัติน้ี
และใหมีอํานาจแตงต้ังพนักงานเจาหนาที่ ออกกฎกระทรวงกําหนดคาธรรมเนียมไมเกินอัตราทาย
พระราชบญั ญตั นิ ้ี ยกเวน คา ธรรมเนยี มและกาํ หนดกจิ การอนื่ กบั ออกประกาศ ทงั้ น้ี เพอื่ ปฏบิ ตั กิ ารตาม
พระราชบัญญัติน้ี

กฎกระทรวงและประกาศน้นั เม่ือไดประกาศในราชกิจจานเุ บกษาแลวใหใชบงั คับได
มาตรา ๗ ใหร ฐั มนตรโี ดยคาํ แนะนาํ ของคณะกรรมการมอี าํ นาจประกาศกาํ หนดในเรอื่ ง
ดังตอไปน้ี
(๑) ระบชุ อ่ื และจดั แบง ประเภทวตั ถอุ อกฤทธวิ์ า วตั ถอุ อกฤทธอิ์ ยใู นประเภทใดประเภทหนงึ่
ดงั ตอไปนี้

(ก) ประเภท ๑ วตั ถอุ อกฤทธท์ิ ไี่ มใ ชใ นทางการแพทย และอาจกอ ใหเ กดิ การนาํ ไปใช
หรือมีแนวโนมในการนาํ ไปใชในทางที่ผิดสงู

(ข) ประเภท ๒ วตั ถอุ อกฤทธทิ์ ใ่ี ชใ นทางการแพทย และอาจกอ ใหเกดิ การนาํ ไปใช
หรอื มีแนวโนมในการนาํ ไปใชใ นทางทผี่ ดิ สูง

(ค) ประเภท ๓ วัตถุออกฤทธ์ิทีใ่ ชในทางการแพทย และอาจกอใหเกิดการนําไปใช
หรอื มแี นวโนมในการนําไปใชในทางท่ผี ิด

(ง) ประเภท ๔ วัตถุออกฤทธท์ิ ่ีใชใ นทางการแพทย และอาจกอใหเกิดการนําไปใช
หรอื มแี นวโนมในการนําไปใชใ นทางท่ผี ิดนอยกวาประเภท ๓

(๒) กาํ หนดมาตรฐานวา ดว ยปรมิ าณ สว นประกอบ คณุ ภาพ ความบรสิ ทุ ธหิ์ รอื ลกั ษณะอนื่
ของวตั ถอุ อกฤทธิ์ ตลอดจนการบรรจุและการเก็บรักษาวัตถุออกฤทธิต์ าม (๑)

(๓) เพิกถอนหรอื เปล่ียนแปลงช่ือหรือประเภทวตั ถอุ อกฤทธิ์ตาม (๑)
(๔) ระบชุ อ่ื และประเภทวตั ถอุ อกฤทธท์ิ ห่ี า มผลติ ขาย นาํ เขา สง ออก นาํ ผา นหรอื มไี วใ น
ครอบครอง
(๕) ระบุชอ่ื วตั ถอุ อกฤทธ์ใิ นประเภท ๒ ซง่ึ อนญุ าตใหผ ลิตเพือ่ สง ออกและสง ออกได
(๖) ระบชุ อื่ และประเภทวตั ถอุ อกฤทธท์ิ ต่ี อ งมคี าํ เตอื นหรอื ขอ ควรระวงั และขอ ความของ
คําเตอื นหรือขอ ควรระวงั ใหผ ใู ชร ะมดั ระวังตามความจาํ เปนเพอ่ื ความปลอดภยั ของผใู ช
(๗) ระบุช่อื และประเภทวัตถอุ อกฤทธ์ทิ ต่ี องแจงกําหนดการสิ้นอายไุ วใ นฉลาก
(๘) เพกิ ถอนทะเบยี นวตั ถตุ าํ รบั ระบวุ ตั ถตุ าํ รบั ใหเ ปน วตั ถตุ าํ รบั ยกเวน และเพกิ ถอนวตั ถุ
ตํารับยกเวน
(๙) กําหนดหลักเกณฑและวิธีการในการกําหนดปริมาณวัตถุออกฤทธิ์ที่ผูอนุญาต
จะอนุญาตใหผลิต ขาย นําเขาหรอื มไี วใ นครอบครอง

๙๖

เลม ๑๓๓ ตอนท่ี ๑๐๗ ก หนา ๕ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๙
ราชกิจจานุเบกษา

(๑๐) กําหนดปริมาณวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ท่ีผูประกอบวิชาชีพ
เวชกรรม ผปู ระกอบวชิ าชพี ทันตกรรมหรอื ผปู ระกอบวิชาชีพการสัตวแพทยช นั้ หนึ่งมีไวในครอบครอง
ไดตามมาตรา ๙๐

(๑๑) ระบุช่ือและประเภทวัตถุออกฤทธ์ิที่ประเทศหนึ่งประเทศใดหามนําเขาตาม
มาตรา ๑๑๑

(๑๒) กําหนดสถานท่ีแหงใดในราชอาณาจักรใหเปนดานตรวจสอบวัตถุออกฤทธ์ิท่ีนําเขา
สง ออก หรอื นาํ ผา น

(๑๓)ระบหุ นว ยงานของรัฐตามมาตรา ๒๑ (๒) มาตรา ๔๗ วรรคหนง่ึ มาตรา ๘๙ (๓)
และมาตรา ๙๗ วรรคหนง่ึ

(๑๔)กําหนดสถานพยาบาลตามพระราชบญั ญัตินี้
(๑๕)กาํ หนดระเบยี บขอ บงั คบั เพอื่ ควบคมุ การบาํ บดั รกั ษาและระเบยี บวนิ ยั สาํ หรบั สถาน
พยาบาล

หมวด ๑
คณะกรรมการวัตถทุ ่อี อกฤทธต์ิ อ จติ และประสาท

มาตรา ๘ ใหมีคณะกรรมการคณะหน่ึงเรียกวา “คณะกรรมการวัตถุท่ีออกฤทธ์ิตอจิต
และประสาท” ประกอบดว ย ปลดั กระทรวงสาธารณสขุ เปน ประธานกรรมการ เลขาธกิ ารคณะกรรมการ
กฤษฎกี า อยั การสงู สดุ ผบู ญั ชาการตาํ รวจแหง ชาติ อธบิ ดกี รมการปกครอง อธบิ ดกี รมการแพทย อธบิ ดี
กรมคุมประพฤติ อธิบดีกรมวิทยาศาสตรการแพทย อธิบดีกรมศุลกากร อธิบดีกรมสนับสนุนบริการ
สุขภาพ อธิบดีกรมสุขภาพจิต อธิบดีกรมอนามัย เลขาธิการคณะกรรมการปองกันและปราบปราม
ยาเสพตดิ นายกแพทยสภา นายกสภาเภสชั กรรม และผทู รงคณุ วฒุ อิ กี ไมเ กนิ เจด็ คน ซง่ึ รฐั มนตรแี ตง ตงั้
จากผูมีความรู ความสามารถหรือประสบการณเ กี่ยวกบั วัตถอุ อกฤทธ์ิ เปนกรรมการ

ใหเลขาธิการเปนกรรมการและเลขานุการ และผูอํานวยการกองควบคุมวัตถุเสพติด
สํานกั งานคณะกรรมการอาหารและยา เปนกรรมการและผชู ว ยเลขานุการ

มาตรา ๙ กรรมการผทู รงคณุ วุฒิมีวาระการดาํ รงตาํ แหนง คราวละสามป
เมื่อครบกําหนดตามวาระดังกลาวในวรรคหนึ่ง หากยังมิไดมีการแตงตั้งกรรมการ
ผูทรงคุณวุฒิขึ้นใหม ใหกรรมการซึ่งพนจากตําแหนงตามวาระนั้นอยูในตําแหนงเพื่อดําเนินงาน
ตอไปจนกวา กรรมการซึ่งไดรบั แตงต้งั ใหมเ ขารับหนา ที่
กรรมการผทู รงคณุ วฒุ ิซงึ่ พนจากตาํ แหนงตามวาระอาจไดร ับการแตงตงั้ อีกได

๙๗

เลม ๑๓๓ ตอนท่ี ๑๐๗ ก หนา ๖ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๙
ราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๑๐ นอกจากการพน จากตาํ แหนง ตามวาระ กรรมการผทู รงคณุ วฒุ พิ น จากตาํ แหนง
เมอื่

(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) รัฐมนตรีใหออก เพราะมีความประพฤติเส่ือมเสีย บกพรองหรือไมสุจริตตอหนาท่ี
หรอื หยอนความสามารถ
(๔) เปนคนไรความสามารถหรือคนเสมือนไรความสามารถ
(๕) ไดร บั โทษจาํ คกุ โดยคาํ พพิ ากษาถงึ ทสี่ ดุ ใหจ าํ คกุ เวน แตเ ปน โทษสาํ หรบั ความผดิ ทไี่ ด
กระทําโดยประมาทหรอื ความผดิ ลหุโทษ
(๖) ถูกส่ังพักใชหรือเพิกถอนใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม ใบอนุญาตประกอบ
โรคศลิ ปะ หรือใบอนญุ าตประกอบวิชาชพี อน่ื
เมอ่ื กรรมการผทู รงคณุ วฒุ พิ น จากตาํ แหนง กอ นวาระ ใหร ฐั มนตรแี ตง ตงั้ ผอู นื่ เปน กรรมการ
แทน และใหผูน้นั อยใู นตําแหนงตามวาระของกรรมการซง่ึ ตนแทน
มาตรา ๑๑ การประชมุ ของคณะกรรมการ ตอ งมกี รรมการมาประชมุ ไมน อ ยกวา กงึ่ หนงึ่
ของจาํ นวนกรรมการทงั้ หมด จงึ เปนองคป ระชมุ
ใหประธานกรรมการเปนประธานในท่ีประชุม ถาประธานกรรมการไมมาประชุม
หรอื ไมอ าจปฏิบตั ิหนา ทไี่ ด ใหกรรมการท่มี าประชมุ เลือกกรรมการคนหนึ่งเปน ประธานในท่ปี ระชุม
การวินจิ ฉัยช้ีขาดของทปี่ ระชมุ ใหถ อื เสียงขา งมาก
กรรมการคนหน่ึงใหมีเสียงหน่ึงในการลงคะแนน ถาคะแนนเสียงเทากันใหประธาน
ในที่ประชมุ ออกเสียงเพิ่มขึน้ อีกเสยี งหนึ่งเปนเสียงช้ขี าด
มาตรา ๑๒ ใหคณะกรรมการมีอาํ นาจหนา ท่ี ดงั ตอไปนี้
(๑) ใหค ําแนะนําตอ รัฐมนตรีเพอื่ ปฏิบตั ิการตามมาตรา ๗
(๒) ใหค วามเห็นชอบตอ ผูอนุญาตในการขึน้ ทะเบียนวัตถตุ าํ รบั
(๓) ใหค วามเหน็ ชอบตอ ผอู นญุ าตในการสง่ั พกั ใชใ บอนญุ าตหรอื การเพกิ ถอนใบอนญุ าต
(๔) เสนอความเหน็ ตอ รฐั มนตรใี นการออกกฎกระทรวงเพอ่ื ปฏบิ ตั กิ ารตามพระราชบญั ญตั นิ ้ี
(๕) ใหความเห็นหรือคาํ แนะนาํ ตอ ผูอนญุ าตในการปฏิบตั กิ ารตามพระราชบญั ญตั ินี้
(๖) ปฏบิ ตั กิ ารอนื่ ตามทพี่ ระราชบญั ญตั นิ บ้ี ญั ญตั ใิ หเ ปน อาํ นาจหนา ทขี่ องคณะกรรมการ
หรอื ตามทีร่ ฐั มนตรมี อบหมาย
มาตรา ๑๓ ใหคณะกรรมการมีอํานาจแตงตั้งคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณา ศึกษา
หรอื วจิ ยั เกยี่ วกบั เรอ่ื งทอ่ี ยใู นอาํ นาจหนา ทขี่ องคณะกรรมการ และใหน าํ ความในมาตรา ๑๑ มาใชบ งั คบั
แกการประชมุ ของคณะอนุกรรมการโดยอนุโลม

๙๘

เลม ๑๓๓ ตอนท่ี ๑๐๗ ก หนา ๗ ๒๐ ธนั วาคม ๒๕๕๙
ราชกิจจานเุ บกษา

หมวด ๒
การขออนญุ าตและการออกใบอนุญาตเกีย่ วกบั วตั ถุออกฤทธิ์

มาตรา ๑๔ หา มผูใ ดผลิต ขาย นาํ เขา หรอื สงออกซ่ึงวตั ถอุ อกฤทธใิ์ นประเภท ๑ เวน แต
ไดรบั ใบอนญุ าตจากผูอ นุญาตเฉพาะในกรณจี าํ เปนเพอื่ ประโยชนของทางราชการ

การขออนุญาตและการออกใบอนุญาต ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไข
ที่กําหนดในกฎกระทรวง

การผลิต นําเขาหรือสงออกซ่ึงวัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๑ คํานวณเปนสารบริสุทธิ์
เกนิ ปรมิ าณทก่ี ําหนดในกฎกระทรวง ใหส ันนษิ ฐานวา ผลติ นาํ เขาหรือสง ออกเพอ่ื ขาย

มาตรา ๑๕ หา มผูใ ดผลิต นําเขาหรอื สง ออกซ่งึ วตั ถอุ อกฤทธใิ์ นประเภท ๒ เวนแตไ ดรบั
ใบอนุญาตจากผูอนญุ าตเฉพาะกรณดี งั ตอ ไปนี้

(๑) มีความจาํ เปน เพอื่ ประโยชนข องทางราชการ
(๒) เปน ผไู ดร บั มอบหมายจากกระทรวงสาธารณสขุ โดยความเหน็ ชอบของคณะกรรมการ
หรอื
(๓) เปน การผลติ เพอ่ื สง ออกและสง ออกซงึ่ วตั ถอุ อกฤทธใ์ิ นประเภท ๒ บางชนดิ ทร่ี ฐั มนตรี
ประกาศระบชุ ่ือตามมาตรา ๗ (๕)
การขออนุญาตและการออกใบอนุญาต ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไข
ท่ีกําหนดในกฎกระทรวง
การพจิ ารณาอนญุ าตตามวรรคหนงึ่ ใหผ ขู ออนญุ าตเปน ผรู บั ผดิ ชอบชาํ ระคา ใชจ า ยในการ
ตรวจวิเคราะหหรือประเมินเอกสารทางวิชาการ ตามหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไขท่ีคณะกรรมการ
กาํ หนดโดยประกาศในราชกิจจานเุ บกษา
การผลิต นําเขาหรือสงออกซ่ึงวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ คํานวณเปนสารบริสุทธิ์
เกนิ ปรมิ าณท่ีกาํ หนดในกฎกระทรวง ใหส นั นิษฐานวาผลติ นาํ เขาหรือสง ออกเพื่อขาย
มาตรา ๑๖ หา มผใู ดขายวตั ถอุ อกฤทธใิ์ นประเภท ๒ เวน แตไ ดร บั ใบอนญุ าตจากผอู นญุ าต
การขออนุญาตและการออกใบอนุญาต ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการและเง่ือนไข
ทีก่ ําหนดในกฎกระทรวง
มาตรา ๑๗ ผูอนุญาตอาจอนุญาตใหยานพาหนะที่ใชในการขนสงสาธารณะระหวาง
ประเทศทจี่ ดทะเบียนในราชอาณาจักร นาํ เขาหรอื สงออกซงึ่ วัตถอุ อกฤทธ์ิในประเภท ๒ ประเภท ๓
หรือประเภท ๔ ในปริมาณเทาท่ีจําเปนตองใชประจําในการปฐมพยาบาลหรือในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน
ในยานพาหนะนน้ั ได

๙๙

เลม ๑๓๓ ตอนท่ี ๑๐๗ ก หนา ๘ ๒๐ ธนั วาคม ๒๕๕๙
ราชกจิ จานุเบกษา

การขออนุญาตและการออกใบอนุญาต ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไข
ที่กําหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ๑๘ บทบัญญัติมาตรา ๑๕ ไมใ ชบ งั คับแก
(๑) การนําวัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๒ ติดตัวเขามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร
ไมเกินปริมาณที่จําเปนตองใชรักษาเฉพาะตัวภายในสามสิบวัน โดยมีหนังสือรับรองของผูประกอบ
วิชาชพี เวชกรรม ผูป ระกอบวิชาชีพทันตกรรมหรือผปู ระกอบวิชาชพี การสตั วแพทยชัน้ หน่งึ หรอื
(๒) การนําเขาหรือสง ออกซ่ึงวตั ถอุ อกฤทธ์ิในประเภท ๒ ในปริมาณเทาท่ีจําเปน ตอ งใช
ประจาํ ในการปฐมพยาบาลหรอื ในกรณเี กดิ เหตฉุ กุ เฉนิ ในยานพาหนะทใี่ ชใ นการขนสง สาธารณะระหวา ง
ประเทศ ซ่ึงไมไ ดจดทะเบยี นในราชอาณาจักร
มาตรา ๑๙ ผูอนุญาตจะออกใบอนุญาตใหขายวัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๒ ได
เมอ่ื ปรากฏวาผูขออนุญาตเปน
(๑) หนว ยงานของรฐั ทมี่ หี นา ทบี่ าํ บัดรกั ษาหรือปอ งกนั โรค และสภากาชาดไทย
(๒) หนว ยงานของรัฐทไ่ี ดร ับใบอนุญาตตามมาตรา ๑๕ (๑)
(๓) ผรู ับอนญุ าตผลิตหรือนําเขาตามมาตรา ๑๕ (๒) หรือ
(๔) ผูประกอบวิชาชีพเวชกรรม ผูประกอบวิชาชีพทันตกรรมหรือผูประกอบวิชาชีพ
การสัตวแพทยชั้นหนึ่ง ซ่ึงเปนผูดําเนินการตามกฎหมายวาดวยสถานพยาบาล หรือกฎหมายวาดวย
สถานพยาบาลสัตว แลวแตกรณี และ

(ก) มีถ่ินท่อี ยใู นประเทศไทย
(ข) ไมเคยไดรับโทษจําคุกโดยคําพิพากษาถึงที่สุดใหจําคุกสําหรับความผิดตาม
กฎหมายวาดวยวัตถุที่ออกฤทธ์ติ อจติ และประสาท กฎหมายวา ดวยยาเสพตดิ ใหโ ทษ กฎหมายวาดวย
การปองกันการใชสารระเหย กฎหมายวาดวยมาตรการในการปราบปรามผูกระทําความผิดเกี่ยวกับ
ยาเสพตดิ และกฎหมายวาดวยยา
(ค) ไมอยูระหวางถูกส่ังพักใชหรือเพิกถอนใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม
ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพทันตกรรม ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพการสัตวแพทยชั้นหน่ึง ใบอนุญาต
ตามกฎหมายวา ดว ยยาเสพติดใหโทษหรอื ใบอนญุ าตตามพระราชบญั ญตั นิ ี้
(ง) ไมเปนบุคคลวิกลจรติ หรอื จิตฟนเฟอนไมสมประกอบ
(จ) ไมเ ปนคนไรค วามสามารถหรือคนเสมือนไรค วามสามารถ
ในการพิจารณาอนุญาตตามวรรคหน่ึง ผูอนุญาตจะตองคํานึงถึงความจําเปนของผูขอ
อนญุ าตในการมีไวเ พื่อขาย และจะกาํ หนดเงอื่ นไขตามทเ่ี ห็นสมควรกไ็ ด
มาตรา ๒๐ หามผูใดผลิต ขาย นําเขาหรือสงออกซ่ึงวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๓ หรือ
ประเภท ๔ หรอื นาํ ผา นซึง่ วตั ถุออกฤทธิ์ทุกประเภท เวนแตไ ดรับใบอนญุ าตจากผูอนญุ าต

๑๐๐

เลม ๑๓๓ ตอนที่ ๑๐๗ ก หนา ๙ ๒๐ ธนั วาคม ๒๕๕๙
ราชกิจจานุเบกษา

การขออนุญาตและการออกใบอนุญาต ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการและเง่ือนไข
ทีก่ ําหนดในกฎกระทรวง

การผลิต นาํ เขาหรอื สงออกซึ่งวัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๓ หรอื ประเภท ๔ หรือนําผาน
ซ่ึงวัตถุออกฤทธ์ิทุกประเภท คํานวณเปนสารบริสุทธ์ิเกินปริมาณที่กําหนดในกฎกระทรวง
ใหสนั นิษฐานวาผลติ นาํ เขา สงออก หรือนําผา นเพอื่ ขาย

มาตรา ๒๑ บทบัญญตั มิ าตรา ๒๐ ไมใ ชบงั คับแก
(๑) การผลิตซ่ึงกระทําโดยการปรุง การแบงบรรจุหรือการรวมบรรจุวัตถุออกฤทธิ์
ในประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ของเภสัชกรผูมีหนาที่ควบคุมการขายตามมาตรา ๕๑ เฉพาะตาม
ใบส่ังยาของผูประกอบวิชาชีพเวชกรรมหรือผูประกอบวิชาชีพทันตกรรมสําหรับคนไขเฉพาะราย
หรือของผูประกอบวิชาชีพการสัตวแพทยช ้ันหนงึ่ สําหรบั สตั วเ ฉพาะราย
(๒) การผลิต ขาย นําเขาหรือสงออกซึ่งวัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๓ หรือประเภท ๔
โดยกระทรวง ทบวง กรม และสภากาชาดไทย หรอื หนว ยงานของรัฐตามทร่ี ัฐมนตรปี ระกาศกาํ หนด
(๓) การขายวตั ถอุ อกฤทธใ์ิ นประเภท ๓ หรอื ประเภท ๔ ในสถานพยาบาลตามกฎหมาย
วาดวยสถานพยาบาลของผูประกอบวิชาชีพเวชกรรมหรือผูประกอบวิชาชีพทันตกรรม ซ่ึงขายเฉพาะ
สาํ หรบั คนไขท ตี่ นใหก ารรกั ษาพยาบาล หรอื ในสถานพยาบาลสตั วต ามกฎหมายวา ดว ยสถานพยาบาลสตั ว
ของผปู ระกอบวชิ าชพี การสตั วแพทยช นั้ หนง่ึ ซง่ึ ขายเฉพาะสาํ หรบั สตั วท ตี่ นทาํ การบาํ บดั หรอื ปอ งกนั โรค
(๔) การนาํ วตั ถอุ อกฤทธ์ิในประเภท ๓ หรอื ประเภท ๔ ตดิ ตวั เขา มาในหรอื ออกไปนอก
ราชอาณาจกั รไมเ กนิ ปรมิ าณทจี่ าํ เปน ตอ งใชร กั ษาเฉพาะตวั ภายในสามสบิ วนั โดยมหี นงั สอื รบั รองของ
ผูประกอบวิชาชีพเวชกรรม ผูป ระกอบวิชาชพี ทันตกรรมหรอื ผูประกอบวชิ าชพี การสัตวแพทยชน้ั หนึ่ง
หรือ
(๕) การนาํ เขา หรอื สง ออกซงึ่ วตั ถอุ อกฤทธใิ์ นประเภท ๓ หรอื ประเภท ๔ ในปรมิ าณเทา ที่
จําเปนตองใชประจําในการปฐมพยาบาลหรือในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินในยานพาหนะที่ใชในการขนสง
สาธารณะระหวางประเทศ ซ่งึ ไมไ ดจดทะเบียนในราชอาณาจกั ร
มาตรา ๒๒ ผอู นญุ าตจะออกใบอนญุ าตใหผ ลติ ขายหรอื นาํ เขา ซง่ึ วตั ถอุ อกฤทธใิ์ นประเภท ๓
หรือประเภท ๔ ไดเมอื่ ปรากฏวา ผขู ออนุญาต
(๑) ไดรับใบอนุญาตผลิต ขายหรือนําเขาซึ่งยาแผนปจจุบันตามกฎหมายวาดวยยา
แลว แตก รณี และ
(๒) มีเภสชั กรอยูป ระจําตลอดเวลาทเ่ี ปด ทําการ
ผอู นญุ าตจะออกใบอนุญาตใหสงออกซงึ่ วัตถุออกฤทธ์ิในประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ได
เมื่อปรากฏวาผูขออนุญาตไดรบั ใบอนญุ าตผลิต ขายหรือนาํ เขาซ่งึ วตั ถอุ อกฤทธิ์ตามวรรคหน่งึ แลว