ขึ้ น เหนื อ ล่ อ ง ใ ต้ ส า ย ใ ย สั มพัน ธ์ สารคดีท่ ดี อ ท่ งเที่ย ที่ ว
น.ส. ว ร รณกร ทะ ย าหมอ เลขที่ 10 ม. 5 /10 หวยหาความสุข จากความเจ็บปวดที่ผ่านไป — C h i a n g m a i —
เดินทางมาอย่างยาวนานสำ หรับปีศักราชนี้ พบเจอทั้งความสุขทุกข์ปนเปกันไปจนบางทีแอบคิดน้อยใจชีวิต หากแต่สิ่งที่พบเหล่านั้นกลั่นกรองจนเป็นตัวเราทุกวันนี้ ก็ไม่นึก เสียใจภายหลังอีก ฤดูกาลสอบปลายภาคช่วงสิ้นปีทำ เอาฉันอิดโรย งานที่ได้รับมอบหมายนั้นมากโข การสอบรายบทเรียนก็ถูกยัดใส่ อาทิตย์สุดท้ายก่อนสอบ เพราะเหตุนี้เองต้นเดือนธันวาคม ฉันจึงตั้งเป้าหมายหลอกล่อตัวเองไว้อย่างหนึ่ง ‘การไปนับถอยหลังปีใหม่ที่จังหวัดเชียงใหม่’ 1 28 ธันวาคม 2565
ฟังดูน่ดูน่าสนุกแต่สิ่ต่ สิ่งสิ่สำ คัญคัคือคืฉันฉัต้องสะสางชิ้นชิ้งานให้ลุล่ลุวล่งและ ทบทวนบทเรียนเสียสีก่อก่น ในตอนนั้น ฉันฉัเอาแต่ขต่ะมักมัเขม้นกับกัตำ ราเรียน วันวัหยุดยุก็ขัก็งขัตัวตัเองไว้ในห้องสี่เสี่หลี่ยลี่ม จรดเช้ามืดของอีกอีวันวัวนลูปลูอยู่อยู่ย่างนั้น กระทั่งถึงถึวันวัสอบ 2
และในที่สุด ช่วงเวลาอันแสนเหนื่อยล้าได้หยุดเอาไว้ ราวกับยกชมพูทวีปออกจากอกหลังจากที่ฉัน สอบเสร็จคือช่วงสุดท้ายของปีพอดีเลยมี โอกาสมาเดินเล่นชมบรรยากาศงานปีใหม่ บริเวณห้าแยกหอนาฬิกา จุดแลนด์มาร์ค สำ คัญใจกลางเมืองที่หากคุณจะไปไหนก็ต้อง ผ่านวงเวียนนี้เสมอ ใกล้กันมีสวนสาธารณะห้า แยกหอนาฬิกา สถานที่พักผ่อนหย่อนใจของ ชาวลำ ปาง ช่วงเทศกาลแบบนี้ก็จะมีการจัด งานเฉลิมฉลองหรือกิจกรรมรวมกลุ่มต่าง ๆ ซึ่งในทุกเย็นหากไม่ได้มีงานอะไรก็ มักจะมีคุณลุงคุณป้ามารำ พัดจีนและ เหล่าวัยรุ่นตั้งตี้กันเล่นสเก็ตบอร์ด 3 ห้าห้แยกหอนาฬิกา ตำ บลสบตุ๋ย อำ เภอเมืองลำ ปาง จังหวัดลำ ปาง
เวลาหกโมงเย็นท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำ เงินเข้ม อากาศอบอุ่นคลอเสียงหัวเราะเป็นระยะ ฉันเหลือบไป เห็นขบวนรถไฟเด็กสีสันสะดุดตา เด็กตัวเล็ก ๆ หลายคนยืนต่อแถวเรียงกันรอถึงตาตัวเองเล่น ภาพนั้นทำ ให้หวนนึกถึงช่วงเวลาวัยเด็กของฉัน ช่วงวัยที่เล่นสนุกได้โดยไม่ต้องมาคิดวิตกเรื่องราวใด ๆ ขอแค่เล่นของเล่นหรือทานขนมของโปรดก็อารมณ์ ดี ได้ทั้งวัน ใกล้รถไฟเด็กมีซุ้มระบายสีตุ๊กตาปูนปั้น ไหน ๆ อายุก็เยอะเกินกว่าจะได้เล่นแล้วมานั่งระบายสี ปลอบใจตัวเองละกัน ปลายพู่กันป้ายสีที่ชอบบรรจง ละเลงลงบนเนื้อปูนปลาสเตอร์ ดึงเอาความสามารถ ด้านศิลปะอันน้อยนิดบวกกับจินตนาการที่เอ่อล้นผสม จนได้เป็นแก้วสุดมหัศจรรย์ และวันนี้ก็สิ้นสุดลง แล้วเจอกันนะเชียงใหม่ 4
5 เก้าโมงเช้าสุดท้ายของปี ฉันเดินทางออก จากสถานีขนส่งลำ ปางมุ่งสู่ตัวเมือง เชียงใหม่ ณ สถานีขนส่งลำ ปางในช่วงปี ใหม่นั้นครึกครื้นเป็นพิเศษ ผู้คนมากมาย ต่างฝากความหวังไว้กับที่นี่ บ้างก็เพิ่งมา ถึงบ้างก็เฝ้ารอเที่ยวรถพากลับบ้านเกิด เมืองนอน คงเพราะเป็นวันหยุดปีใหม่ ละแวกนี้จึงไม่มีร้านค้าไหนเปิดเลย เช้า ๆ อากาศเย็นแบบนี้ฉันคงต้องฝาก ท้องกับร้านสะดวกซื้อเจ้าประจำ แซนวิชไส้กรอกชีสรสที่ชอบมาตั้งแต่เด็ก ๆ ยังเหมือนเดิมหากแต่ตอนนี้กินแล้วมัน ไม่อิ่มเหมือนเมื่อก่อน ตั๋วเที่ยวรถบอกว่า ฉันต้องไปรอรถที่ชานชาลา 13 31 ธันวาคม 2565 สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดลำ ปาง ถนนจันทรสุรินทร์ ตำ บลสบตุ๋ย อำ เภอเมือง จังหวัดลำ ปาง
6 ปรกติแล้วฉันชอบมองออกไปนอกหน้าต่าง นอกจากมันจะช่วยลดอาการเมารถยังได้เห็นวิวข้างทาง ที่เป็นป่าแถบเชิงเขา ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์สายเชียงใหม่-ลำ ปางถนนที่ใครสัญจรด้วยรถยนต์ข้ามจังหวัดบ่อย ๆ จะคุ้นหู ถูกสร้างมาตั้งแต่พ.ศ.2512 และเป็นถนนอ้อมตัว เมืองเชียงใหม่หรือที่เรียกกันว่าถนนวงแหวน โดยจะไป บรรจบที่ช่วงถนนนิมมานเหมินทร์ในตัวเมืองเชียงใหม่ ถนนสายที่ตัวฉันเองก็ชินตามาตั้งแต่เด็ก รถยนต์เลนอีก ฝั่งที่ขับสวนเข้าตัวเมืองลำ ปาง ผืนป่าบางส่วนที่ตอนนี้ ถูกทำ ให้โล่งเพื่อเพาะปลูกทางการเกษตร ฉันผ่านถนน เส้นนี้ทีไรก็อดคิดถึงคราวที่พ่อแม่ขับรถพาไปเชียงใหม่ ในตอนเด็ก ๆ ไม่ได้ เหม่อดูข้างทางจนเพลิน รู้ตัวอีกที ก็ถึงสถานีขนส่งเชียงใหม่อาเขต 2 ซะแล้ว ปลายทางสุดท้ายของการเดินทางนี้
7 ฉันกำ ลังตรวจเช็คสัมภาระของตัวเอง ระหว่างยกกระเป๋า คุณลุงคนเดิมคงเห็นว่าเป็นวัยรุ่นอยู่จึงถามถึงจุดหมาย ที่พวกเราจะไปด้วยความเป็นห่วง พร้อมแนะนำ ที่เช่ารถ ในช่วงเทศกาลนี้ให้ ฉันก้มหัวขอบคุณคุณลุงไปหลายครั้ง ก่อนจะเดินลากกระเป๋ามาหยุดที่หน้าร้านเช่ารถหน้า สถานีขนส่ง เป็นอย่างที่คุณลุงคนขับบอก การจะหา รถมอเตอร์ไซค์เช่าในช่วงหยุดปีใหม่แบบนี้เป็นไปได้ยาก เพราะนักท่องเที่ยวที่คิดเหมือนกับฉันนั้นมีไม่น้อย ฉันกับ คู่หูร่วมทางยืนงงกันอยู่สักพักก็มีคุณลุงอีกคนที่เป็นคนขับ รถแดงเข้ามาถามว่าจะไปไหน ซึ่งตามแพลนคือต่อรถแดง ไปโรงแรมที่จองไว้จากนั้นค่อยหาร้านเช่ารถมอเตอร์ไซค์ โชคดีที่ฉันเป็นลูกค้ากลุ่มแรกที่ขึ้นรถคุณลุงเลยได้ ไปถึงจุดหมายก่อนใคร จังหวัดเชียงใหม่
8 จังจัหวัดวัเชียชีงใหม่แม่ต่ก่ต่อก่นเป็นเมือมืงหลวงของอาณาจักจัรล้านนา จากความร่วมมือมืระหว่างพญามังมัราย พ่อพ่ขุนขุรามคำ แหง (อาณาจักจัรสุโสุขทัย) และพ่อพ่ขุนงำ เมือมืง (เมือมืงพะเยา) ที่ได้ทรงสร้างขึ้น ขึ้ เมื่อมื่พ.ศ.1839 นับจนถึงถึตอนนี้ก็ผ่ก็ ผ่านมาเกือกืบ 727 ปีเข้าไปแล้ว ล่วล่งเลยมานานแต่ สถาปัตยกรรมทางประวัติวัศติาสตร์ยังยัคงอยู่ในสภาพดียดีกตัวตัอย่างที่เคยเห็นห็กันกับ่อบ่ย ๆ คงจะเป็นประตูท่ตูท่าแพ กำ แพงอิฐอิสีส้สี ส้มป้องกันกัเมือมืงยามศึกศึสงคราม และประตูไตูม้โบราณขนาดใหญ่ 1 ใน 5 ประตูเตูมือมืงชั้นชั้ ในของเวียวีงเชียชีงใหม่ ปัจจุบันบัเป็นประตูเตูมือมืงเพียพีงแห่งห่เดียดีวที่มีบมีานประตู เทศบาลนครเชียชีงใหม่ และกรมศิลศิปากรได้ร่วมกันกัสร้างขึ้น ขึ้ มาใหม่ เมื่อมื่ปี พ.ศ. 2528 โดยอาศัยศัหลักลัฐานทางประวัติวัศติาสตร์และโบราณคดี ประกอบกับกัภาพถ่าย ประตูเตูมือมืงเชียชีงใหม่ปม่ระตูหตูนึ่ง (ปัจจุบันบัสันสันิษฐานเป็นประตูท่ตูท่าแพชั้นชั้นอก บริเวณวัดวัแสนฝาง) ซึ่งซึ่บริเวณโดยรอบจะมีถมีนนคนเดินดิท่าแพและลานจัดจักิจกิกรรมประเพณีต่างๆ ของเมือมืงเชียชีงใหม่
9 ฉันให้คุณลุงมาจอดอยู่ตรงถนนช้างม่อยเก่า ซึ่งเอาจริง ๆ แล้วคุณลุง อาสาจะพาไปจอดหน้าโรงแรมและช่วยหารถเช่าเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะผู้ โดยสารบนรถที่แน่นเอี้ย อี้ ดกับตัวฉันเองที่ไม่รอบคอบบอกเส้นทางคุณลุง ไปตามกูเกิ้ลแมพ ทำ ให้เสียเวลาอ้อมเมืองไปมา ฉันขอโทษขอโพยคุณลุง ยกใหญ่แต่คุณลุงกลับบอกมาเพียงว่า ‘ถ้ามีปัญหาอะไรก็เรียกลุงได้ เดี๋ยวลุงจะพาทัวร์เชียงใหม่เอง’ นับเป็นอีกอีความประทับใจที่ฉันฉั ได้รับทั้ง ๆ ที่ยังยัไม่เริ่มเที่ยวในตัวตัเมือมืง เชียชีงใหม่เลย ฉันฉัเดินดิตามถนนช้างม่อม่ยมาสักสัพักพัก็เก็จอกับกัคูเคูมือมืงเชียชีงใหม่ เปรียบเสมือมืนแลนด์มด์าร์คใจกลางเมือมืงของที่นี่ อดีตดีเคยเป็นคูเคูมือมืงที่ใช้ ป้องกันกัข้าศึกศึอีกอีทั้งยังยัเป็นแหล่งล่ ประมงและแหล่งล่น้ำ สำ หรับคนเมือมืง เชียชีงใหม่ ที่ที่ฉันฉัมาเยือยืนเชียชีงใหม่ทีม่ ทีไรก็ต้ก็ ต้องได้มาวนรถทุกครั้งไป คูเมืองเชียงใหม่
10 เดินดิข้ามสะพานคูเคูมือมืงมาไม่นม่านก็ถึก็งถึซอยที่ตั้งตั้โรงแรม แม้จะเป็นช่วช่ง เทศกาลแต่ผู้ต่ผู้คนกลับลัเบาบางไม่แม่ออัดอันักท่องเที่ยวส่วส่นมากคงหนีไม่พ้ม่ พ้น ชาวต่างชาติจติะเรียกซอยนี้เป็นซอย international เลยก็ว่ก็ว่าได้ แต่ยัต่งยัคงให้ ความรู้สึกสึว่าอยู่ปยู่ระเทศไทยเพราะดูจดูากสายตาของบรรดาเหล่าพ่อพ่ค้าแม่ค้ม่ ค้า ที่ดูตื่ดูตื่นตื่เต้นที่ฉันฉัถือถืกระเป๋าลากเข้ามา ไม่เว้นแต่พี่ต่ พี่พี่นักงานต้อนรับของ โรงแรม ‘Good evening, Can I help you?’ ฉันฉักล่าวสวัสวัดีพดีลางโค้งหัวหัตอบไปพี่เพี่ขาดูตดูกใจเล็กล็น้อยเมื่อมื่รู้ว่าฉันฉัเป็นไม่ใช่ชช่าวต่างชาติ แต่ดูต่ตื่ดูตื่นตื่เต้น มากกว่าตกใจอาจเพราะนานทีหนที่จะมีลูมีกลูค้าคนไทยเข้ามาใช้บริการ โรงแรมที่ฉันฉัมาพักพัคือคื Nature Boutique Hotel โรงแรมตึกตึสูงสูสามชั้นชั้สไตล์ ล้านนาโมเดิร์ดิร์น โลเคชั่นชั่ ใจกลางเมือมืงเดินดิทางสะดวก ตั้งตั้อยู่ที่ยู่ ที่ถนนมูลมูเมือมืง ซอย 6 ตำ บลศรีภูมิภูมิมีร้มีร้านอาหารรับรอง พี่พพี่นักงานทุกคนบริการดีเดียี่ยยี่มเป็น กันกัเองโดยเฉพาะพี่ที่พี่ที่หน้าเคาน์เตอร์ต้อนรับ แต่ฉัต่นฉัมาถึงถึตอนสิบสิเอ็ดอ็ โมงนิด ๆ ซึ่งซึ่ยังยัไม่ถึม่งถึเวลาเช็คช็อินอิเลยฝากกระเป๋าไว้กับกัพี่เพี่ขาก่อก่นจะออกไปเช่ารถ มอเตอร์ไซค์ ระยะทางจากโรงแรมถึงถึร้านเช่ารถค่อค่นข้างห่างไปพอสมควรแต่ ยังยัพอสามารถเดินดิเท้าได้อย่างสบาย ๆ Nature Boutique Hotel ถนนมูลเมือง ซอย 6 ตำ บลศรีภูมิ อำ เภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
สถานที่แรกที่ฉันจะไปคือร้านขายหนังสือแห่งหนึ่งที่ดูแลโดยพี่สาว เจ้าของร้านใจดี ร้านเล่า หนังสือภายในร้านนั้นมีหลากหลาย ประเภทไม่ว่าจะเป็นเชิงวิชาการ จิตวิทยา นวนิยาย นิตยสาร หรือเชิงสารคดี โดยส่วนใหญ่จะเป็นหนังสือที่หาอ่านได้ทั่วไป ไม่ใช่หนังสือที่หายากนัก แต่ก็มีอีกหลายเล่มที่ไม่ได้มีให้เห็นกัน บ่อย ๆอย่างหนังสือนิทานเจ้าชายน้อยที่โด่งดังมากจนถูกแปลไป แล้วกว่า 350 ภาษาตีพิมพ์ไปทั่วโลกเท่าที่ฉันหาจนทั่วเหมือนว่า จะมีไม่ต่ำ กว่าสิบภาษาที่อยู่ภายในร้านนี้ ตลอดจนหนังสือรวบรวม รูปภาพและข้อมูลทางประวัติศาสตร์ทั้งของตัวเมืองเชียงใหม่เอง และอาณาจักรล้านนาในอดีต 11 ร้านเล่า ถนนนิมมานเหมินทร์ ตำ บลสุเทพ อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ร้านเล่าแห่งนี้ไม่เพียงแต่ขายหนังสืออย่างเดียวยังมี ของฝากรูปแบบต่าง ๆ อาทิเช่น สมุดโน้ตที่ดูแล้วรู้ทันที ว่าทำ ปกเองกับมือ ต่างหูแฮนด์เมดลูกปัดสีสดใสชิ้นเล็ก โปสการ์ดและกระดาษโน้ตที่ถูกสร้างสรรค์ลวดลายโดย ศิลปินหลายท่าน ให้ความรู้สึกเหมือนเราได้แวะร้านขาย ของฝากที่สถานีรถไฟก่อนขึ้นขบวนสุดท้าย การใช้ไฟสี warm light โทรทัศน์ยุคอนาล็อก ตู้ไปรษณีย์ เครื่องพิมพ์ดีดแม้กระทั่งของเครื่องใช้ในครัวยุคคุณ ยายมาตกแต่งร้านให้ดูวินเทจหรือเพราะความชอบส่วน ตัวของฉันที่มีต่อของสะสมเก่า ๆ ทำ ให้คล้ายกับตกอยู่ ในภวังค์ชั่วขณะใหญ่ ค่อย ๆ เดินดูความงามของ สิ่งของแต่ละชิ้น ฉันก็รู้ดีว่าไม่เคยห้ามใจตัวเองให้ไม่ เผลอหยุดมองได้เลยจริง ๆ เผลอแปบเดียวฉันก็เสีย เงินให้กับโปสเตอร์และกระดาษโน้ตซะแล้ว 12
ฉันใช้เวลาอยู่ในร้านไม่นานมาก ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงกว่าซึ่งก็ยังไม่ ถึงเวลาเช็คอิน ฉันเลยกะว่าจะขับรถเล่นหาอะไรเย็น ๆ กินสักหน่อย เพื่อนร่วมการเดินทางของฉันบอกว่ามีอยู่ร้านนึงที่เขาได้ทานในช่วง วัยเด็กกับครอบครัวแล้วรู้สึกประทับใจรสชาติเอามาก ๆ จนเขาเอ่ย ปากว่าจะพาฉันไปกินให้ได้ ร้าน Cheevit Cheeva จริง ๆ แล้วเมื่อ ก่อนเป็นเพียงร้านคาเฟ่ขนมหวานเล็ก ๆ แต่เพราะคุณภาพและ รสชาติของแต่ละเมนูที่มีความโดดเด่นทำ ให้ต้องเพิ่มสาขาในหลาย จังหวัดและขยายตัวร้านเพื่อรองรับลูกค้า ร้านคาเฟ่ของหวานคงคอน เซ็ปต์ความมีชีวิตชีวา ต้นไม้ต้นใหญ่กลางร้านให้ความร่มรื่นและความ ผ่อนคลายสบายตา เน้นเสิร์ฟเมนูดับร้อนเป็นส่วนใหญ่ เพื่อเพิ่ม โอกาสในการใช้เวลาผ่อนคลาย ความเครียด ความหงุดหงิดในวันที่ อากาศร้อนจัด และกลับมามีชีวิตชีวามากขึ้นเมื่อได้พักและได้ชิมขนม ของทางร้าน ฉันและคู่หูเลือกเป็นเมนู Wild Berry Bingsu 13 ร้าน Cheevit Cheeva ถนนศิริมังคลาจารย์ ซอย 7 ตำ บลสุเทพ อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
14 หลังจากเติมความหวานเสร็จถึงเวลาเช็คอินเข้าโรงแรมพอดี การเช็คอินโรงแรมต้องมีบัตรประชาชนเพื่อกรอกใบข้อมูลการเข้า พัก พอพี่พนักงานเห็นปีเกิดในบัตรของฉันเหมือนพี่เขาเปลี่ยน บทบาทจากพนักงานเป็นพี่สาวคนหนึ่ง น้ำ เสียงที่ใช้และประโยคต่าง ๆ แสดงถึงความเอ็นดูไม่น้อย คุยกันอยู่พักใหญ่ได้ความมาว่าใน เชียงใหม่มีสถานที่เค้าท์ดาวน์นับไม่ถ้วนอยู่ที่เราเองว่าอยากได้ บรรยากาศหรือความรู้สึกแบบไหน ประตูท่าแพมีจุดพลุขนาดใหญ่ เมญ่าก็คนเยอะหน่อย ฉันกับคู่หูคิดไม่ตกแต่เราทั้งคู่เป็นจำ พวกโน แพลน ไม่วางแผนแต่ไปรอดูหน้างาน บางเรื่องตัดสินใจล่วงหน้าไม่ได้ เลยต้องรอไฟลนก้นก่อนถึงจะเลือกได้ถูกใจ เพราะแบบนั้นเราเลยก้ม หัวรับความหวังดีจากพี่พนักงาน ขึ้นห้องจัดของและนอนเก็บเอาแรง ไว้ วันสุดท้ายของปีของฉันยังไม่จบเท่านี้
15 ตื่นมาอีกทีฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองอมส้ม มีเวลาอีกนิดหน่อย ก่อนช่วงเคาท์ดาวน์ ฉันจึงขับรถออกจากตัวเมืองกว่า 20 กิโลเมตรมุ่ง ตรงสู่เช็คพ้อยท์สุดท้ายของปี Box Box Dog Cafe คาเฟ่น้องหมาที่มีเกือบทุกสายพันธุ์รอต้อนรับเรา เครื่องดื่ม และขนมพร้อมเติมพลังหลังเล่นกับน้องหมามาเหนื่อย ๆ ทางร้าน จะแบ่งน้องหมาเป็น 2 กลุ่มสลับเวรกันออกมาต้อนรับเหล่าทาส น้อง ๆ จึงไม่เครียด เอ็นจอยทุกครั้งที่เจอคน ฉันมาถึงคาบเกี่ยว ระหว่างเวลาเปลี่ยนเวรของน้องหมาพันธุ์ใหญ่กับพันธุ์เล็กพอดี ทำ ให้ได้เห็นน้องครบทั้งสองกลุ่ม สุนัขของที่นี่สุขภาพดีกันทุกตัว สังเกตได้จากดวงตาขาวใสไร้น้ำ ตาไหล เหงือกสีชมพู หูถูกทำ ความสะอาดมาอย่างดีและขนที่ฟูไม่พันกันเป็นสังกะตัง สำ หรับฉันอยู่ท่ามกลางน้องหมานับสิบยัง รู้สึกดีกว่าต้องอยู่กับคนมากหน้าหลายตา สังคมแห่งการแข่งขัน ที่การหยุดอยู่กับที่เพียง หายใจเดียวก็ทำ ให้ทิ้งห่างจากผู้อื่นไม่เห็นเงา ต้องแข่งกันพัฒนาตัวเองให้ทันยุคสมัย ร้าน Box Box Dog Cafe 239 ตำ บลหนองหาร อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
16 Happy New Year 2023
17 ปีใหม่แล้วไปวัดให้รู้สึกสบายกายสบายใจบ้างดีกว่า แต่ฉันไม่รู้จะไปวัดไหนดีไม่ใช่ไม่รู้จักจัเพราะแต่ไปมา เกือบครบทุกวัดในเชียงใหม่แล้ว เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไป หาต้นตอก็คือครอบครัวของฉันเอง ที่ชอบไปเที่ยววัดกันมาก ๆ เรียกได้ว่าเป็นกูรูผู้เชี่ยวชาญพุทธสถานแห่งภาคเหนือตอนบนเลย ก็ว่าได้ จังจัหวัดเชียงราย พะเยา ลำ พูน เชียงใหม่ อย่างลำ ปางที่เป็น บ้านเกิดก็ไปมาครบทุกที่แล้ว ฉันจึงจึคิดว่าจะขับรถวนรอบคูเมืองนี้ เผื่อจะมีวัดบางวัดที่ครอบครัวฉันยังไม่ได้ไป 1 มกราคม 2566 เริ่มต้นเช้าแรกของศักราชใหม่ที่เวลาเที่ยงตรง ถึงเมื่อคืนฉันจะทำ เพียงแค่เดินออกไปหน้า ซอยโรงแรมเพื่อถ่ายรูปพลุมากสีสันและกลับ ห้องตัวเองก็ตาม
ถนนรอบคูเมืองเชียงใหม่นี้เป็นถนนวันเวย์ คูเมืองนั้นถ้าตาม ลักษณะแผนที่จะเป็นสายน้ำ นิ่งทอดยาวจนบรรจบกันเป็นรูปร่าง สี่เหลี่ยม หากจะไปทางไหนก็ต้องขับตรงไปไม่ก็เลี้ยวขวา ยูเทิร์นข้ามถนนตัดผ่านสายน้ำ แน่นอนว่าคนที่ไม่เคยมาอยู่ เชียงใหม่อย่างฉันสับสนไม่น้ม่ น้อย เพราะอย่างนั้นทำ ให้ฉันต้องขับวน แถวประตูท่าแพอยู่สามสี่รสี่อบและทุกครั้งจะต้องขับผ่านวัดโลกโมฬี รู้สึกว่าน่าสนใจไม่น้อยเลยจอดแวะชมความงามเสียหน่อย 18 วัดสวยเก่าแก่สไตล์ล้านนาทรงคุณค่าอายุกว่าห้าร้อยปี สร้างในสมัย อาณาจักจัรล้านนา ภายในวัดมีพระวิหารไม้วิจิตจิรบรรจง ด้วยลวดลายแกะ สลักแบบโบราณ โดดเด่นด้วยประตูทางเข้าวัดขนาดใหญ่ก่อด้วยอิฐอิมี ลักษณะโค้งมน มีช่องประตูตรงกับพระวิหารไม้เป็นมุมที่สวยเหมาะพอดี นอกจากนี้ภายในบริเวณวัดยังมีองค์พระเจดีย์โบราณขนาดใหญ่ สิ่ง ศักดิ์สิทธิ์ที่ ธิ์ ที่ประดิษฐานอยู่ภายในบริเวณวัดหลายจุด ถึงจะเลยเวลาฉันเพล แล้วแต่นักท่องเที่ยวก็ค่อนข้างแน่นหนาฉันเลยทำ ได้แค่ไหว้สักการะหน้า วิหารวัด ซึ่งวิหารนั้นถูกสร้างขึ้นพร้อมเจดีย์เมื่อ พ.ศ.2071 เป็นศิลปะแบบ ล้านนา มีลายแกะสลักปราณีงดงามภายหลังได้มีการบูรณะและยกฐานะ จากวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุอยู่จำ พรรษา วัดโลกโมฬี ถนนมณีนพรัตน์ ตำ บลศรีภูมิ อำ เภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
วันแรกของปีฉันไม่ได้ตั้งแพลนอะไรไว้นัก ที่ผ่านมานั้นวางแผน เรื่องต่าง ๆ มากมายจนหัวแทบระเบิด คิดเพียงว่าอยากปล่อยใจ ไปกับเสียงพลุและเสียงกู่ร้องของผู้คน มองดูวิถีการดำ เนินชีวิต หาของกินอร่อย ๆ ปลอบประโลมจิตใจอันบอบช้ำ ฉันขับรถออก มาเรื่อย ๆ หวังหาที่พักผ่อนทางกายและใจ วนรถมาจนถึงสี่แยก รินคำ หรืออาจเรียกว่าแยกเมญ่าสี่แยกจุดศูนย์กลางแห่งความ เจริญและความทันสมัยของเชียงใหม่ เชื่อมต่อระหว่างถนนห้วย แก้ว ถนนนิมมานเหมินทร์ ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่-ลำ ปางที่ การจราจรพลุกพล่านตลอดเวลา ที่เรียกจุดศูนย์กลางเป็นเพราะสี่ แยกนี้มีทั้งศูนย์การค้ารายล้อม เลยมาหน่อยก็เป็นย่านนิมมานที่ ท่องเที่ยวอันโด่งดังของเชียงใหม่ในหมู่วัยรุ่น 19 สี่แยกรินคำ ถนนห้วห้ยแก้ว ตำ บลสุเทพ อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
20 พอได้มาเดินเล่นฟังเสียงน้ำ กระเซ็น ราวกับได้ทบทวนเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมา ลำ บากลำ บน แค่ไหนสุดท้ายทุกอย่างมันก็จบลงด้วยดี ประสบการณ์มัน จะหล่อหลอมให้เราเติบโตและเวียนว่ายกลับมายังจุดเดิม เป้าหมายของฉันจริง ๆ ไม่ใช่ที่นี่ หากต้องขับรถไปตามทางอีกอี ไม่นานก็พบพาน สถานที่ฟื้นฟูสุขภาพจิตจิยามโดดเดี่ยวอ่างตาดชมพู อ่างเก็บน้ำ ขนาดใหญ่หน้าคณะนิติศาสตร์ ม.เชียงใหม่ ซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากรเพิ่มเติมมาจากอ่างแก้ว อ่างตาดชมพู มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตำ บลสุเทพ อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ฉันฉัตื่นตื่แปดโมงเช้ามาเพราะท้องร้องไส้กิ่วกิ่รีบทำ ภารกิจกิของตัวตัเอง ให้เสร็จแล้วมุ่งมุ่หน้าไปร้านใต้ถุนถุบ้าน เรือนไม้เก่าที่อยู่ในตรอกเล็กล็ๆ ของชุมชุชนช้างม่อม่ยที่ถูกถูปลูกลูขึ้น ขึ้ มาโดยลูกลูหลานชาวช้างม่อม่ย สรรสร้างบ้านไม้เก่าหลังลัเล็กล็ๆ ให้กลายเป็นร้านอาหารเช้าที่อบอุ่นอุ่และมอบความอิ่มอิ่ท้อง อิ่มอิ่อกอิ่มอิ่ ใจให้กับกัผู้มาเยือยืน 21 ใต้ถุนถุบ้านในเรือนไม้โบราณเป็นที่นิยมอย่างมากในการออกแบบบ้านในประเทศไทย ตั้งตั้แต่อต่ดีตดีเนื่องจากสภาพภูมิภูอมิากาศที่ร้อนชื้น ชื้ การสร้างบ้านมีใมีต้ถุนถุจึงจึช่วช่ยในเรื่อง ของการระบายอากาศได้ดี แต่ใต้ถุนถุของบ้านหลังลันี้ค่อค่นข้างต่ำ ทำ ให้ร้านอบอุ่นอุ่ ไป ตามสเกลของตัวตัอาคารและเป็นเอกลักลัษณ์เฉพาะของร้านใต้ถุนถุบ้าน ให้ความรู้สึกสึ เหมือมืนมากินกิข้าวที่บ้านคุณคุย่าในต่างจังจัหวัดวั ร้านใต้ถุนบ้าน 带福办 ถนนช้างม่อยเก่า ตำ บลศรีภูมิ อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 2 มกราคม 2566
22 ความสบาย ๆ เรียบง่ายของเมนูอาหาร แต่สัต่มสัผัสผั ได้ถึงถึความพิถีพิพิถีถัพินถัตั้งตั้ใจทำ ในทุกขั้นขั้ตอน การประกอบอาหารรสชาติไติม่ได้พิเพิศษไปกว่าที่อื่นอื่หากแต่ฉัต่นฉักลับลั ประทับใจบรรยากาศของที่นี่ ตื่นตื่ตั้งตั้แต่รุ่ต่รุ่งเช้าเพื่อพื่เฝ้ารอ อาหารฝีมือมืคุณคุย่า แล้วรีบวิ่งวิ่แจ้นจ้ ไปเล่นล่กับกัเพื่อพื่นรุ่นราวคราวเดียดีวกันกัจนถึงถึเวลาพลบค่ำ พาคิดคิถึงถึชีวิชีตวิ ประจำ วันวัของฉันฉัช่วช่งปิดเทอมในวัยวัละอ่ออ่น
23 กินกิอิ่มอิ่แล้วก็อก็ยากหาเครื่องดื่มดื่อะไรล้างปาก ฉันฉัขับขัรถกลับลัมาจอดที่โรงแรม เดินดิเล่นล่ย่อย่ยอาหารสักสัครู่บังบัเอิญอิเจอร้านกาแฟเล็กล็ๆ ถึงถึเล็กล็มากใต้ต้นมะขาม กำ แพงเป็นสีขสีาวแต่ถูต่กถูแต่งต่แต้มไปด้วยลายมือมืของลูกลูค้าที่มาแวะเวียวีนมา หน้าร้านเป็นบาร์ยื่นยื่ออกมาไว้แอบดูบดูาร์ริสต้าชงกาแฟ ส่วส่นในตัวตัร้านสามารถ นั่งได้เพียพีง 3-4 ที่เท่านั้น เมนูกาแฟก็มีก็เมีท่ากับกัที่นั่งในร้าน แต่อต่ย่าตัดตัสินสิหนังสือสืจากหน้าปก เพราะกาแฟที่นี่อร่อยมากถึงถึมากที่สุดสุฉันฉักับกัเพื่อพื่นร่วมทางสั่งสั่เมนู Dirty Latte รสกาแฟเข้มข้น เข้าปากแล้วรู้เลยว่าใช้กาแฟดี นมอุณหภูมิภูพมิอ เหมาะ ยิ่งเข้ากันกัดีกัดีบกัคุกคุกี้แ กี้ ครนเบอร์รี่ช็อช็กโกแลตชิพชิระหว่างนั่งรอกาแฟฉันฉัอ่านรีวิววิร้านในอินอิเทอร์เน็ต รีวิววิต่างบอกเป็นเสียสีงเดียดีวกันกัว่าอร่อยทุกเมนู ดูจดูากข้อความบนกำ แพงแล้วฉันฉัว่าเป็นความจริง ร้าน Bart coffee ซอย 6 ถนนมูลเมือง ตำ บลศรีภูมิ อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
24 กว่าฉันฉัจะมาถึงถึบ้านข้างวัดวัก็ปก็าไปช่วช่งหัวหัวันวัแล้ว อากาศเย็นย็สบายแดดไม่จัม่ดจัทำ ให้รู้สึกสึตื่นตื่ตัวตัตลอดเวลา บ้านกึ่งกึ่ไม้กึ่งกึ่ปูนปูทั้ง 13 หลังลัที่รวมกันกัเป็นชุมชุชนคน รักศิลศิปะ ใบไม้ใบหญ้า ชีวิชีตวิเนิบนาบเน้นสบายใจหลากหลายอาชีพชีทำ ด้วยใจได้ มาอยู่รยู่วมกันกัคำ อธิบธิายของสถานที่แห่งห่นี้ บ้านข้างวัดวัที่เป็นจุดรวมร้านค้า หลากหลายหลากสไตล์ ทั้งของแฮนด์เมด ของตกแต่งต่บ้าน งานคราฟท์ งานไม้ งานเซรามิกมิร้านอาหาร ร้านกาแฟ Bookoo studio Showroom บ้าน สตูดิตูโดิอ และห้องสมุดมุราวกับกัอยู่ในอนิเมะเรื่อง Howl's Moving Castle ฉันฉัมีท้มี ท้องฟ้ากว้างใหญ่สีญ่คสีราม ฉันฉัมีเมีมฆขาวเคล้าหยาดฝน พรำ และมีดมีอกไม้มากมายร้อยพันพัต้นไม้น้อยใหญ่เต้นรำ ไป กับกัจังจัหวะของสายลม แสงอัสอัดงส่อส่งรำ ไร งานศิลศิป์ที่ถูกถูบรรจงสร้างสรรค์ผ่ค์ ผ่านความรู้สึกสึที่มีอมียู่ท่ยู่ ท่วมท้น ส่งส่ต่อต่ความ หวังวัดีผ่ดี ผ่านเมนูอาหารมากหน้าหลายตา บ้านข้างวัด ถนนบ้านร่ำ เปิง ตำ บลสุเทพ อำ เภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
25 งานประดิษดิฐ์ที่ฐ์ ที่ผลิตลิขึ้น ขึ้ ด้วยความตั้งตั้ใจและถูกถูจำ หน่ายในราคาย่อย่มเยา แต่ลต่ะ ร้านจะมีเมีอกลักลัษณ์ของตัวตัเองที่เด่นด่ชัดชับ้างก็เก็ป็นงานถักถั ปราณีต บ้างก็เก็ป็น เครื่องประดับดัทำ จากหินหิแร่ หรือจะเป็นตุ๊กตุ๊ตาปูนปูปั้นเหล่าสัตสัว์เลี้ย ลี้ งที่มีเมีจ้าของ ร้านนั่งปั้นให้เห็นห็กันกั ในร้าน เดินดิเข้ามาอีกอีหน่อยจะมีร้มีร้านกาแฟและเครื่องดื่มดื่ต่าง ๆ เครื่องเล่นล่รุ่นเก่าที่ถูกถูซ่อซ่นอยู่ด้ยู่ ด้านหลังลัเคาน์เตอร์หน้าร้านถือถืเป็นของสำ คัญคัมากสิ่งสิ่หนึ่งเพราะเป็นที่มาของเสียสีงเพลงที่เป็นตัวตัสร้างบรรยากาศของร้านให้ แตกต่างไปในแต่ลต่ะวันวั บริเวณขอบหน้าเคาน์เตอร์จะเป็นลายอิฐอิช่อช่งลมเครื่องหมายบวก อีกอีหนึ่งความตั้งตั้ใจที่ได้มาโดยบังบัเอิญอิของเจ้าของร้าน รูปร่างคล้ายคลึงลึกับกัช่อช่งสังสัเกตการณ์หรือช่อช่งยิงยิปืนที่อยู่ตยู่ามกำ แพงเมือมืงถูกถูนำ มา ปรับใช้เป็นช่อช่งที่ยิงยิเสียสีงเพลงออกมาจากภายในสู่ภสู่ายนอก
26 ตรงข้ามกันกันี้มีห้มี ห้องสมุดมุขนาดย่อย่มชื่อชื่ว่ามาหาสมุดมุที่รวบรวมหนังสือสื ไม่ว่ม่ ว่าจะเป็น เล่มล่ ใหม่ ๆ ที่เราสามารถซื้อ ซื้ กลับลั ได้หรือเล่มล่เก่าที่ไม่สม่ามารถหาซื้อ ซื้ ที่ไหนแล้ว รอย เปื้อน รอยยับ รอยขาด รอยเขียขีน พบได้ทั่วไปบนหน้าหนังสือสืร่องรอยจากการ เปิดอ่านคือคืสิ่งสิ่หนึ่งที่บอกเล่าวันวัหรือวินวิาทีนั้น หลายรอยบอกความคิดคิบางรอย บอกความรู้สึกสึที่นี่จะจัดจัพื้น พื้ ที่ประเภทของหนังสือสื ไว้ชัดชัเจน มุมมุหนังสือสืนิทาน แนว ปรัชญา บทความ หนังสือสืเยอะจนมองเผินผิๆ แล้วอาจมีหมีนังสือสือยู่ทั่ยู่ ทั่วทุกบริเวณ เท่าที่ฉันฉัสำ รวจแล้วดูเดูหมือมืนจะมีหมีนังสือสืภาษาเกาหลีล้ลี ล้วนเยอะเอามาก ๆ คงด้วยนักท่องเที่ยวฮันฮักุกกุหลายคนที่กำ ลังลันั่งอ่านหนังสือสือย่างตั้งตั้ใจนั้นเองที่มี อิทอิธิพธิลต่อต่ห้องสมุดมุแห่งห่นี้ ฉันฉั ใช้เวลาคลุกลุคลีไลีปกับกักลิ่นลิ่หนังสือสือยู่นยู่านสองนาน ได้เห็นบางเรื่องราวแอบอยู่ในมุมมุที่เราไม่เห็นห็อย่างปลายแผ่นผ่กระดาษของ หนังสือสืบางเล่มล่ที่ถูกถูปลวกแทะกินกิจนเกิดกิเป็นภาพที่ดูสดูวยงามราวกับกังานศิลศิปะ ที่ถูกถูรังสรรค์จค์ากธรรมชาติ มองบางมุมมุก็คก็ล้ายโมเดล conture ในงานสถาปัตย์ รอยกระดาษติดติอยู่ตยู่ามผนังที่ถูกถูเจาะโดยเหล่าสมาชิกชิหอยทาก เครื่องพิมพิพ์ดีพ์ดดีสภาพใหม่ที่ม่ ที่เพื่อพื่นร่วมทางได้สอนวิธีวิ ใธีช้มันมั ให้กับกัฉันฉั
ฉันฉัหยุดยุอยู่ที่ยู่ ที่กำ แพงมุมมุหนึ่งที่เต็มต็ ไปด้วยจดหมายจากนักท่องเที่ยวที่ เคยแวะเวียวีนมาซึ่งซึ่ส่วส่นใหญ่จญ่ะเป็นชาวต่างชาติภติาพวาดศิลศิปะทุกชิ้นชิ้ล้วนมีคมีวามหมายซ่อซ่นอยู่ภยู่ายใน ถูกถูถ่ายทอดโดยศิลศิปิน ถูกถูวิพวิากษ์จาก ผู้ชม และถูกถูกาลเวลาเจียจีระไนคุณคุค่า ทั้งนี้ทั้งนั้นศิลศิปะไม่มีม่กมีฎเกณฑ์มฑ์า จำ กัดกัความคิดคิหรือความสามารถในการชี้นำ ชี้ นำ ให้ไปในทางใดทางหนึ่ง ห้วงแห่งห่อิสอิระที่เราจะเป็นตัวตัของตัวตัเองอย่างถึงถึที่สุดสุงานฝีมือมืก็เก็ช่นช่กันกั เรามักมัจะเห็นห็ชิ้นชิ้งานฝีมือมืที่เสร็จสมบูรบูณ์แล้วและมีจำมีจำนวนไม่น้ม่ น้อยที่ต่อต่รองราคา ส่วส่นฉันฉัเองก็เก็ป็นหนึ่งในนักปักถักถัร้อยเลยเข้าใจดีว่ดีว่ากว่าจะ ผลิตลิชิ้นชิ้งานมาได้หนึ่งชิ้นชิ้ทำ เอาปวดหลังลัไปหลายวันวัพอได้มาเห็นห็ชุมชุชน งานคราฟท์แบบนี้ก็อิ่ก็ อิ่มอิ่เอมหัวหัใจ 27
28 เสพความตระการของเครื่องปั้นดินดิเผา ลวดลายอันอัละเอียอีดลออ (ไม่มีม่รูมีรูปประกอบ เพราะทางร้านไม่อม่นุญาตให้ถ่าย) บนพื้น พื้ มีเมีศษกระเบื้อ บื้ งชิ้นชิ้น้อยใหญ่ ถ้วยชามบางชิ้นชิ้ที่ปั้นขึ้นเป็นรูปเป็นร่างแล้วก็มีก็รมีอยตำ หนิ รอยร้าว บิดบิเบี้ย บี้ วบ้างเปรียบได้กับกัหมู่มมู่วล มนุษย์ที่ย์ ที่ต้องประสบกับกัความผิดผิพลาดที่ตนพลาดพลั้งลั้ไปเป็นธรรมดา กว่าจะเติบติ โต กลายเป็นผู้ใหญ่ก็ญ่บก็อบช้ำ ซ้ำ แล้วซ้ำ เล่า ค่อค่ย ๆ ประคับคั ประคองตนเองรู้ตัวตัอีกอีทีก็ไก็ม่ สมบูรบูณ์แบบเสียสีแล้ว แต่เพราะเหตุผตุลของธรรมชาติข้ติ ข้อนี้ทำ ให้มนุษย์นั้ย์ นั้ยังยัเป็น มนุษย์
29 ยามตะวันใกล้ลับขอบฟ้า นำ พาเรามาบรรจบกัน แม้จะมีวันที่ไม่ดีก็ไม่เห็น เป็นอะไร เพียงแค่หลับตาลงแล้วรอวันใหม่ให้รู้เอาไว้ว่าทุกสิ่งจะสวยงามเมื่อ เธอเข้าใจ ฉันขับรถมาถึงปลายทางสุดท้ายของทริปนี้แล้ว คลองสวยน้ำ ใส คลองแม่ข่า ลำ น้ำ ธรรมชาติ ที่ก่อกำ เนิดจากลำ น้ำ ลำ ห้วยของอุทยานแห่ง ชาติดอยสุเทพ - ปุย ไหลผ่านเมือง อ้อมผ่านเวียงเมืองเชียงใหม่ ที่มีปลาย สายน้ำ ไหลลงแม่น้ำ ปิงด้วยระยะทางกว่า 30 กิโลเมตร คลองแม่ข่าถือเป็น 1 ใน 7 ชัยมงคลประกอบในการที่พญามังรายเลือกชัยภูมิบริเวณนี้ในการสร้าง เวียงเชียงใหม่ในปีพ.ศ.1839 สำ หรับฉันคลองแม่ข่าจุดขายคือการเดินลัด เลาะริมแม่น้ำ ปิง อาหารที่มีหลากหลายให้เลือกซื้อตั้งแต่อาหารพื้นเมือง เหนือไปจนถึงอาหารญี่ปุ่นพลางชมดวงอาทิตย์ทอแสงอ่ออ่นและค่อย ๆ ตกดินตามเวลา หกโมงเย็นของที่นี่ครึ้กครื้นเป็นอย่างมาก ผู้คนต่างจับจัจ่าย ซื้อของเคล้าเสียงหัวเราะกัน เห็นภาพนี้ก็ทำ ให้ฉันนึกถึงถนนกาดกองต้าที่ เมืองเขลางค์นคร ละม้ายคล้ายกันไม่มีผิด คลองแม่ข่า แถวถนนช้างคลาน เขตเทศบาลนครเชียงใหม่ อำ เภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
30 ในอดีตคลองแม่ข่าเป็นลำ คลองสำ คัญแห่งหนึ่งของจังจัหวัดเชียงใหม่ แหล่งน้ำ ใสสะอาดที่เป็นทั้งแหล่งอาหารของสิ่งมีชีวิต หล่อเลี้ยงผู้คนและเป็นเส้นทางสัญจรของชุมชนมาอย่าง ยาวนาน แต่เพราะธรรมชาติของมนุษย์เองที่หันกลับมาทำ ร้าย การขยายตัวของจำ นวนประชากร การสร้างถิ่นที่อยู่ใหม่ ยุคสมัยแห่งโลกาภิวัตน์ สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ส่งผลให้เกิดปัญหาลำ คลองแคบลง น้ำ สะอาดไหลผ่านได้น้อยและไม่สะดวกเหมือนเคย มีการทิ้งสิ่ง ปฏิกูลลงสู่ลำ คลองมากจึงจึทำ ให้น้ำ ในลำ คลองเน่าเสีย หน่วยงาน ภาครัฐ ภาคเอกชน องค์กรอิสอิระ และนักวิชาการทุกสาขาที่ เกี่ยวข้องได้ร่วมกันจัดจักิจกรรมเปิดโครงการพัฒนาฟื้นฟูแม่น้ำ ลำ คลองแม่ข่า โดยได้น้อมนำ พระบรมราโชบายของพระบาท สมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวในการพัฒนาฟื้นฟูคลองแม่ข่า มาปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรมเพื่อพลิกฟื้นคืนชีวิตให้คลองแม่ข่า
31 ฉันกลับโรงแรมมาด้วยความสุขที่ล้นในอกปนความโหวง ๆ การเดินทางของ ฉันจบลงแล้ว ถึงเวลาที่ต้องกลับไปใช้ชีวิตวนลูป เก็บของลงกระเป๋าด้วย ความคิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา พี่พนักงานโรงแรมก็บริการดีและเป็นกันเอง จนถึงวันที่เช็คเอ้าท์ ฉันขับรถมอเตอร์ไซค์กลับไปร้านเช่ารถที่มันจากมา ต่อ รถแดงไปสถานีขนส่งผู้โดยสารเชียงใหม่ อาเขต 2 กลับลำ ปางด้วยรถ โดยสารเหมือนขามาที่นี่และผลอยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า กลับถึงบ้าน อีกอีทีก็หกโมงเย็นกว่าแล้ว ต่อจากนี้ฉันคงไม่ลืมทริปนี้ไปอย่างแน่นอน ทริป แห่งความทรงจำ อันอัแสนอบอุ่นอุ่ของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
งานเลี้ย ลี้ งก็ต้ก็ ต้องมีวัมีนวัเลิกลิรา แม้สุดสุท้ายเราต้องจากกันกัแยกย้ายกันกั ไปในตามทางของตัวตัเอง แต่คต่งมีสัมีกสัวันวัที่ เส้นทางของเราจะมาบรรจบ แล้วถึงถึตอนนั้นเราคงจะ ได้กลับลัมามอบรอยยิ้มยิ้ ให้กันกัอีกอีครั้งหนึ่ง
สารคดีท่องเที่ยว ฟ้าสวย น้ำ ใส สองพันไมล์ ทะเลไทย - อันดามัน จัดทำ โดย น.ส.วาริศา เมืองศรี ม.5/10 เลขที่ 11
เช้าตรู่ในวันที่ 3 เมษายน 2557 ฉันและครอบครัว ได้วางแผนทริปไปเที่ยวและเยี่ยมญาติที่ภาคใต้มาสักพัก แล้ว จึงออกจากลำ ปางประมาณ 7 โมงเช้า พ่อของฉัน แวะเติมน้ำ มันที่ปั๊มปตทแยกป่าขามก่อนจะขับรถเข้าไป แวะทานอาหารใต้ร้านหนึ่งในหมู่บ้านสุขสวัสดิ์ จากนั้นก็ ขับรถไปเรื่อยๆ แวะที่จังหวัดตากเพื่อซื้อน้ำ มันเครื่อง เติมเครื่องยนต์รถ 1 ลิตรเผื่อว่ารถน้ำ มันเครื่องจะแห้ง เพราะการเดินทางครั้งนี้ พ่อของฉันต้องขับรถเองจาก ลำ ปางไปถึงกระบี่ คำ นวณคร่าวๆแล้วประมาณ 3200 กิโลเมตร (ไป-กลับ) จากนั้นตรวจเช็คลมยางพร้อมกับ น้ำ ในหม้อน้ำ และหม้อพักน้ำ เพื่อฉีดกระจกให้สะอาดอยู่ เสมอ ช่วงปิดเทอมปี 2557 เป็นปีที่อากาศร้อนมากๆ ทำ ให้ฉันนึกย้อนไปถึงวัยเด็กที่ฉันมักจะมีความสุขมากกับ การได้ไปเที่ยวในที่ที่บรรยากาศดีๆ ชายทะเลที่มีลมพัด เย็น อากาศสดชื่น ได้ทานอาหารทะเลและอาหารที่มรส ชาติจัดจ้าน ผลไม้สดหลากชนิดที่ตั้งขายริมทาง ทำ ให้ฉัน อยากจะเล่าเรื่องการเดินทางที่ผ่านมา การเริ่มต้นย้อน รอยการเดินทางนั้นจึงเริ่มขึ้น
จากนั้นก็เดินทางต่อแล้วหยุดพัก ที่ปั๊มปตท.ใหญ่ที่กำ แพงเพชรเพื่อแวะ เข้าห้องน้ำ และทานอาหารกลางวัน ฉันเดินวนไปรอบๆ มีร้านค้ามากมาย แต่ฉันเลือกไปที่ศูนย์อาหารเพราะที่นั่น มีอาหารหลากหลายประเภทและราคาชัดเจน ฉันจึงเลือกร้านอาหารตามสั่งที่มีอาหารทะเลและ ได้สั่งเมนูโปรดนั่นคือข้าวผัดปลาหมึกและน้ำ แตงโมปั่น ก่อนจะขึ้นรถฉันได้ชวนพี่ไปซื้อขนมที่เซเว่น ซื้อลูกชิ้น ปิ้งให้แม่และซื้อเอสเปรสโซ่ให้พ่อ จากนั้นก็เดินทางต่อ โดยผ่านจังหวัดนครสวรรค์ พ่อของฉันไม่ชอบขับไปทาง ถนนสายที่จะไปกรุงเทพเพราะการจราจรแออัดจึงมุ่งหน้า ไปชัยนาทเลยไปถึงสุพรรณบุรีและนครปฐม
เมื่อถึงนครปฐมสิ่งแรกที่ทำ คือแวะปั๊มปตท.เติม น้ำ มันรอบที่สองและขับรถต่อ มุ่งหน้าไปอำ เภอบางเลน เพื่อที่จะไปร้านอาหารชื่อว่า โจ้กุ้งเผา เมื่อไปถึงร้านฉัน ก็ได้เข้าไปเลือกที่นั่งและดูเมนูต่างๆ ฉันและครอบครัวจึง เรื่มสั่งอาหารเยอะที่สุดในชีวิตเพราะราคาไม่แพงและได้ เยอะมากๆ เนื่องจากได้มาเที่ยวทั้งทีก็เลยถือโอกาสมา ทานให้หายอยาก ตอนฉันอยู่ลำ ปางนานๆทีจะได้ทาน อาหารทะเล ฉันได้สั่งข้าวผัดปูจานใหญ่ ปูนึ่ง หอยแครง ลวก ส้มตำ ไทย กุ้งเผา ต้มยำ ทะเลหม้อไฟ ยำ ปลาหมึก ฯลฯ เมื่อฉันได้ชิมรสชาติ ฉันรู้สึกประทับใจมากเพราะ รสชาติอาหารนั้นกลมกล่อม ต้มยำ ทะเลรสชาติเข้มข้น ข้าวผัดไม่อมน้ำ มัน ไม่เค็มจนเกินไปและที่สำ คัญคือ อาหารทะเลสดและไม่คาวเลยแม้แต่นิดเดียว
เมื่อทานอาหารเสร็จก็เดินทางต่อ ฉันรู้สึกอิ่มมาก จนเผลอหลับ รู้ตัวอีกทีก็ถึงอำ เภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี แล้ว จึงเข้าไปพักในโรงแรมที่จองไว้ชื่อว่า sky & sea Chaam beach ห้องกว้างพอประมาณ ดูอบอุ่นและน่าอยู่ จากนั้นก็ลงมาหาซื้ออาหารร้านข้างทางเพื่อไว้ทานเป็นมื้อ ดึกที่โรงแรม ครอบครัวของฉันจึงสั่งอาหารต่างๆ เช่น กุ้งแช่น้ำ ปลา ปลาหมึกย่าง น้ำ ส้มคั้น เมื่อซื้ออาหาร เรียบร้อยแล้วก็กลับเข้าที่พัก ด้วยความเหนื่อยล้าฉันจึง นอนพักและให้พี่ไปอาบน้ำ ก่อน ฉันเปิดทีวีดูเพลินๆ มี หลายช่องที่ฉันยังไม่เคยดูเลย ทั้งการ์ตูน เพลงและ สารคดี เมื่อพี่ของฉันอาบน้ำ เสร็จ ฉันก็ไปอาบน้ำ ต่อและ กลับมานอนพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางในตอน เช้าตรู่
เมื่อถึงเวลาเช้าตรู่ก็ออกเดินทางอีกครั้ง มุ่งหน้าไปที่ อ่าวมะนาว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งได้ชื่อมาจาก ลักษณะของอ่าวที่โค้งกลมดังผลมะนาว โดยอ่าวแห่งนี้ เป็นที่ตั้งของ “กองบิน 5” ของกองทัพอากาศ ซึ่งเปิด ต้อนรับนักท่องเที่ยวให้เข้ามาเที่ยวชมภายในเขตทหาร เมื่อไปถึงที่นั่น ฉันดีใจมากเพราะเห็นหาดทรายสวย มีภูเขาล้อมรอบ คลื่นทะเลสงบ พ่อฉันไปจอดรถริม ชายหาดตรงข้ามร้านอาหารสวัสดิการทหารอากาศ ฉันลงจากรถและขึ้นไปดูร้านอาหารต่างๆ มีเมนูอาหาร ทะเลหลากหลาย มีร้านของหวานอีกด้วย ฉันจึงเริ่มสั่ง อาหารกันอย่างละนิดหน่อยมาแบ่งกันทาน เช่น ข้าวผัดปู ข้าวผัดปลาหมึก กุ้งแช่น้ำ ปลา หอยแครงลวก ฯลฯ
เมื่อทานอาหารเช้าเสร็จแล้วก็เริ่มขนของเข้าพักที่ อาคารที่พักสวัสดิการทหารอากาศชื่อว่า ฟ้าชมคลื่น 2 เมื่อได้เข้าไปจะเห็นเลยว่าห้องนั้นกว้างขวางมาก ภายใน มีของครบครัน ราคาเป็นมิตรเหมาะสำ หรับการมาเที่ยว กับครอบครัวมากๆ ฉันนอนพักเหนื่อยก่อนจะชวนพี่ลงไปเล่นน้ำ เมื่อแดดเริ่มน้อยลงฉันและครอบครัวก็ลงไปเล่นน้ำ ข้าง ล่าง ก่อปราสาททรายและเก็บเปลือกหอย บรรยากาศดี คนไม่เยอะแต่ก็ไม่ได้เงียบเหงาจนเกินไป ได้เจอนักท่อง เที่ยวชาวต่างชาติบ้างประปราย
เล่นน้ำ จนพอใจแล้วก็ไปล้างตัวที่จุดบริการที่ใกล้ๆ หาดข้างล่างคอนโดและขึ้นไปอาบน้ำ ที่ห้องพัก ดูทีวีผ่อน คลายความเหนื่อยล้าสักหน่อยจนสุดท้ายเผลองีบหลับไป รู้ตัวอีกทีก็เย็นมากแล้ว แม่จึงมาปลุกไปทานข้าวเย็น คราวนี้ก็ไปทานที่เดิมเลยเพราะรสชาติอาหารถูกปาก ราคาเป็นมิตรและที่สำ คัญคือไม่ไกลจากที่พัก ทำ ให้ไม่ ต้องเดินไกล ฉันและครอบครัวสั่งอาหารคล้ายๆเดิม คือ กุ้งแช่น้ำ ปลา กุ้งเผา ปูนึ่ง ปลาหมึกย่าง หอยแครงลวก ต้มยำ ทะเลหม้อไฟ ข้าวผัดทะเลต่างๆและเมนูของหวานที่ ฉันชอบมากที่สุดคือ ไอติมทอด เป็นเมนูที่ฉันไม่เคยทาน เลยในลำ ปาง โดยวิธีการที่ฉันเห็นเขาทำ คือ นำ ไอติม 1 ลูกมาใส่ในแป้งขนมปังตัดขอบแล้วห่อไอติมให้มิดจาก นั้นนำ ไปทอดให้กรอบ ราดซอสตามชอบและปักธงจิ๋ว น่ารักและน่าทานมากๆ
เมื่อทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินกลับ เข้าที่พัก จากนั้นก็นอนดูทีวีสักครึ่งครึ่งชั่วโมงแล้วไปอาบ น้ำ และนอนพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางในตอน เช้าตรู่ พอถึงเช้าฉันก็เก็บของให้เรียบร้อยและออกเดิน ทางต่อไปที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี แวะรับประทานอาหาร เช้าที่ศูนย์อาหารในปั๊มปตท. ครั้งนี้ฉันสั่งเมนูอาหารใต้ เพราะอยากลองเปลี่ยนบรรยากาศดูบ้าง จึงสั่งแกงคั่วไก่ บ้านและหมูป่าผัดเผ็ด ซึ่งเป็นเมนูที่พ่อของฉันแนะนำ พอทานเสร็จแล้วก็แวะเซเว่นซื้อขนมนิดหน่อยเพื่อทาน ระหว่างเดินทางและจากนั้นก็ขับรถต่อไปที่จังหวัดกระบี่
เมื่อถึงจังหวัดกระบี่ก็แวะเข้าบ้านพักที่จองเอาไว้ เป็นบ้านเดี่ยวขนาดกำ ลังพอดีสำ หรับ 4 คน ดูอบอุ่น และสะอาดสะอ้าน จากนั้นฉันและครอบครัวก็นั่งรถสอง แถวไปที่ชายหาดอ่าวนางเพื่อไปจองเรือสำ หรับเที่ยว เกาะต่างๆในทริปพรุ่งนี้ ฉันได้เรือหางยาวสำ หรับการไป เที่ยว 4 เกาะพร้อมอาหารกลางวัน มีเสื้อชูชีพและ อุปกรณ์สำ หรับดำ น้ำ ครบครันในราคา 500 บาท/คน จากนั้นฉันก็เดินเที่ยวมีร้านข้างทางมากมาย เช่น รถขาย ผลไม้ ปลาหมึกย่าง น้ำ ผลไม้ปั่น เคบับ ฯลฯ ฉันซื้อ ของกินแค่เล็กน้อยเพราะนี่ก็ 4 - 5 โมงเย็นแล้ว เดี๋ยวก็ จะได้ไปทานอาหารเย็นทีเดียว
จากนั้นก็นั่งรถสองแถวกลับบ้านพักและแวะไปทาน อาหารเย็นร้านตรงข้ามที่พัก ซึ่งเป็นร้านอาหารอิสลามจึง จะไม่มีหมูเป็นส่วนประกอบในทุกเมนู แต่นั่นก็ไม่เป็น ปัญหาสำ หรับฉันเพราะตั้งแต่วันแรกที่ออกเดินทางฉันกิน อาหารทะเลเยอะมากแต่ยังไม่เบื่อและคิดว่ายังทานได้อีก เยอะๆเลย ฉันเลยสั่งเมนูข้าวผัดกะเพราปลาหมึก รสชาติจัดจ้านมากๆแต่อร่อย ไม่เค็มจนเกินไป ร้านให้ ปลาหมึกเยอะมาก ราคาเป็นมิตรและใกล้ที่พักอีกด้วย เมื่อทานเสร็จแล้วก็เดินกลับที่พัก อาบน้ำ และนอนพัก ผ่อนเพื่อเตรียมตัวสำ หรับทริปพรุ่งนี้
เมื่อถึงเวลาเช้าก็ออกเดินทางไปอ่าวนางโดยรถสอง แถวเช่นเดิม เมื่อไปถึงแล้วก็เดินไปที่เรือ ขึ้นไปนั่งตาม ที่นั่ง เจอผู้ร่วมทริปหลากหลายเชื้อชาติ ไม่ว่าจะเป็น มาเลเซีย จีน เกาหลี อินเดีย มาเลเซีย เยอรมัน ฯลฯ ทั้งหมดราวๆ 20 คน คนขับจึงขับเรือไปหาดไร่เลย์เป็น ที่แรก เมื่อถึงแล้วก็ลงจากเรือ ชมวิวทิวทัศน์ที่สวยมากๆ ได้เดินลุยน้ำ เข้าไปในถ้ำ ใต้ภูเขาชื่อว่า ถ้ำ พระนาง ได้ เห็นหินงอกหินย้อยมากมายและเห็นปลาว่ายอยู่ในน้ำ ชัดเจน หลังจากนั้นก็กลับมาที่เรืออีกรอบ คนขับเรือก็มุ่ง หน้าไปที่ทะเลแหวก เพื่อที่จะให้นักท่องเที่ยวได้ชมวิว ทิวทัศน์ที่สวยงามของสันทราย
เมื่อถึงทะเลแหวก ซึ่งที่มาของคำ ว่าทะเลแหวกก็คือ ความมหัศจรรย์ของธรรมชาติในยามน้ำ ลดที่พัดพาเอา เม็ดทรายมาบรรจบกัน เผยให้เห็นส่วนของสันทรายขาว ละเอียดทอดตัวเป็นแนวยาวเชื่อมต่อถึงกันได้ระหว่าง เกาะ 3 เกาะคือเกาะไก่ เกาะหม้อและเกาะทับ และแนว สันทรายนี้จะค่อยๆจมหายไปใต้ผืนน้ำ เมื่อเข้าสู่ช่วงเวลา น้ำ ขึ้นของแต่ละวัน พอฉันได้เห็นกับตาตัวเองแล้วยิ่ง ทำ ให้ฉันชอบทะเลมากขึ้นไปอีก สำ หรับเด็กคนนึงที่อยู่ ภาคเหนือมาตลอด ไม่ได้มีโอกาสไปเที่ยวทะเลหรือเจอ บรรยากาศแบบนี้บ่อยๆนั้นมันทำ ให้ฉันมีความสุขมาก เหลือเกิน
นั่งเรือต่อไปที่เกาะไก่และเกาะหินปูนกลางทะเล เพื่อดำ น้ำ ดูปะการัง ซึ่งที่มาของชื่อเกาะนั้นเนื่องจาก เกาะรูปร่างประหลาด ซึ่งกลายเป็นที่มาของชื่อเกาะอัน หลากหลาย เนื่องจากชะง่อนผาที่ยื่นออกมาทางด้านใต้ ทำ ให้ผู้พบเห็นเกิดจินตนาการต่างๆกันไป บ้างก็เห็น เกาะคล้ายกับส่วนหัวของไก่ บ้างก็เห็นเป็นด้ามขวาน ที่วางตั้งอยู่นั่นเอง จากนั้นฉันก็ได้ใส่อุปกรณ์ดำ น้ำ เมื่อลงไปในน้ำ สำ หรับฉันมันค่อนข้างน่ากลัวเพราะมันลึกมากๆและใน ตอนนั้นมีข่าวเกี่ยวกับแมงกะพรุนมีพิษ ฉันเลยลงไปไม่ นานและกลับขึ้นมาบนเรือ จากนั้นก็ขึ้นฝั่งพักกินข้าวที่จัด ให้บนเกาะปอดะ
เมื่อชมวิวทิวทัศน์จนพอใจแล้วก็กลับขึ้นเรือจนถึง ฝั่งฉันและครอบครัวก็นั่งรถสองแถวกลับที่พักอีกครั้ง จากนั้นก็เก็บของเพื่อเดินทางต่อไปที่อำ เภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช จุดหมายสุดท้ายของฉัน ซึ่งมีญาติทางฝั่งพ่อของฉันอยู่มากมายและมีน้องหมา ชื่อว่า ซูชิ เป็นหมาที่น่ารักมากและอยู่กับย่าฉันมานาน เมื่อถึงบ้านแล้วก็เจอญาติๆหลายคนมาต้อนรับ ทำ อาหารใต้ทานกัน พูดคุยเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาให้กัน และกันฟังและฉันพักอยู่ที่นี่ 1 อาทิตย์ก่อนจะต้อง ลากลับ
ตลอดการเดินทางครั้งนี้ ฉันได้พบกับประสบการณ์ หลายอย่าง เช่น การวางแผนการใช้เส้นทาง การเตรียม สิ่งของเครื่องใช้ การหาที่พักที่เหมาะสม การวางแผนใน จุดพักรถและคนในแต่ละจุด การเลือกร้านอาหารที่ ถูกปากรสชาติดี ราคาสมเหตุผล ได้ล่องเรือดำ น้ำ ชม ปะการัง ซึ่งเป็นครั้งแรกและฉันตื่นเต้นมากกับสิ่งเหล่านี้ ได้ทานผลไม้ เช่น เงาะ ทุเรียนแบบเต็มอิ่มและที่สำ คัญ ฉันได้มาพบย่าและญาติพี่น้องฝั่งพ่อซึ่งไม่ค่อยได้เจอกัน บ่อยนัก ฉันมีความสุขกับทุกๆอย่างที่ได้พบเจอในช่วง เวลาดีๆแบบนี้ ไม่จำ เป็นต้องพักที่หรูๆหรือทานอาหาร แพงๆ แค่ได้มาเที่ยวกับครอบครัว ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้ว แค่นั่งฟังเสียงคลื่นซัดมันทำ ให้ ฉันลืมความทุกข์ที่เคยเกิดขึ้นได้เป็นปลิดทิ้งและฉันหวัง ว่าจะมีโอกาสได้ท่องเที่ยวแบบนี้อีกครั้ง