เกิดมาเพื่อชนะ ทำ E-book -นุก1

น่ั น เ ป็ น โ ล ก ธ ร ร ม

โลกธรรมหมำยควำมวำ่
เป็นธรรมดำของโลกอย่ำงนน้ั เอง

บำงช่วงลำภกม็ ำก บำงช่วงลำภก็นอ้ ย
บำงช่วงนำ้ กม็ ำก บำงช่วงนำ้ กล็ ด
บำงช่วงก็สว่ำง บำงช่วงก็มืด
บำงช่วงชีวิตกด็ ี บำงช่วงก็แย่

ไดย้ ศเสื่อมยศ
บำงทีกม็ ีตำแหนง่ บำงขณะเรำก็ถกู ปลดจำกตำแหน่ง

บำงทีกล็ ำออกเองจำกตำแหน่ง หรอื อะไรก็ตำม
มันเป็นธรรมดำของโลกอย่ำงนนั้ เปน็ ของคกู่ ัน

ไ ด้ ล ำ ภ เ สี ย ล ำ ภ
ไ ด้ ย ศ เ ส่ื อ ม ย ศ
ไ ด้ นิ น ท ำ
ไ ด้ ส ร ร เ ส ริ ญ ไ ด้ ทุ ก ข์
ไ ด้ สุ ข

และไม่วำ่ เรำทำอะไรก็ตำม หรือเปน็ อย่ำงไรก็ตำม
กจ็ ะมีคนบำงคนเห็นดว้ ยกับเรำ สรรเสรญิ เยินยอเรำ
จะมีคนบำงคนไม่เหน็ ดว้ ยกับเรำ วพิ ำกษ์วิจำรณน์ นิ ทำเรำ

และมีคนอีกกลุ่มหน่ึงทเ่ี ฉย ๆ ไม่พูดไม่จำอะไร
ดังนน้ั นนิ ทำกบั สรรเสรญิ จงึ เป็นของท่ีอยู่คกู่ ับโลก

พระพุทธเจ้ำตรัสวำ่
จะหำคนใด ๆ ในโลกทีไ่ ม่ถูกนนิ ทำไม่มีเลย

แม้แตพ่ ระพุทธเจ้ำยังถกู นินทำเลย
บำงทีกถ็ ูกกล่ำวร้ำยดว้ ยซ้ำไป นัน่ เปน็ เร่ืองธรรมดำของโลก

เพรำะโลกมีท้งั ปญั ญำและควำมโงเ่ ขลำเตม็ ไปหมด
คนโงเ่ ขลำกม็ ัวแต่นินทำคนอื่น

มัวแต่วพิ ำกษ์วิจำรณก์ ล่ำวรำ้ ยปำ้ ยสคี นอื่น
ส่วนคนดีกจ็ ะวเิ ครำะหว์ จิ ัยและปรบั ปรุงพัฒนำตนเอง

ดังนนั้ คนในโลกนีม้ ีทงั้ ดี ท้ังช่ัว ท้ังโง่ และฉลำด
คนโงม่ ำกกช็ ่ัวมำก คนโงน่ ้อยกช็ ั่วน้อย

คนฉลำดมำกก็ดมี ำกและพัฒนำตัวเองมำก
ในเมื่อเรำอยู่ในโลกท่ีเต็มไปดว้ ยคนท่ีหลำกหลำย

เรำกต็ ้องเจอทุกรูปแบบ

อีกประกำรหน่ึงคือ สุข ทุกข์
สขุ ทกุ ขก์ เ็ ป็นธรรมดำของโลก
ในขณะท่ีอำกำศดเี รำก็สบำยกำยสขุ กำย
พออำกำศมันเลวรำ้ ยเรำก็เร่มิ เป็นทกุ ขก์ ำย
พอเจอเรอื่ งทบ่ี บี เค้นเรำก็ทกุ ข์ใจ
พอเจอเร่อื งทีช่ โลมใจกจ็ ะสขุ ใจ

มันเป็นเร่อื งธรรมดำ

เมื่อเจอของท่ีถูกใจ เช่น ลูกเปน็ ดังใจ เพ่ือนเป็นดงั ใจ
ลูกนอ้ งเปน็ ดังใจ งำนเปน็ ไปตำมทตี่ อ้ งกำรก็สุขใจ
พอส่ิงท้ังหลำยไม่เป็นไปตำมท่ีตอ้ งกำรมันก็ทกุ ข์ใจ

แล้วเรำกต็ ้องเจอท้ังส่ิงท่ีเรำต้องกำรและไม่ตอ้ งกำรอยู่เนอื ง ๆ
มันเปน็ ธรรมดำของโลกอย่ำงนี้

ทำอย่ำงไรเรำจึงจะม่ันคงงำมสงำ่
กต็ อ้ งนึกถึงขุนเขำที่ไม่หวัน่ ไหวเพรำะแรงลม

ท้ังแดดที่แผดเผำ น้ำจะสำดเซำะ
ลมทเ่ี ลำะโบกภูผำ ลมจะตเี ท่ำไรก็ไม่สะเทอื น

ดังนัน้ ตง้ั ใจใหต้ ระหงำ่ นเขำ้ ไว้
เรำต้องอดทน เรำต้องไม่สน่ั ไหวไปกบั สง่ิ เรำ้ ทง้ั หลำย

เม่ือไม่สะเทอื น จึงทำใหย้ ังคงรักษำสภำพได้

ชีวิตท่ีจะม่ันคงดำรงตระหงำ่ นอยู่ได้
จะต้องมีควำมอดทนดงั่ ขุนเขำ
โลกธรรมท้งั หลำยท่ีเขำ้ มำ

ไม่ว่ำได้ลำภกต็ ำม เสยี ลำภกต็ ำม
ไดย้ ศกต็ ำม เสอื่ มยศกต็ ำม

ได้สรรเสริญกต็ ำม ได้นินทำกต็ ำม
ไดส้ ขุ กต็ ำม ไดท้ ุกข์ก็ตำม
ก็ต้องไม่หวนั่ ไหว

นั่นคอื ธรรมะอีกประกำรหน่ึง
ท่เี รำไดเ้ รยี นรูจ้ ำกขุนเขำ

ฉ ล ำ ด ใ น ก ำ ร ดู ด ซั บ แ ล ะ ก ลั่ น ก ร อ ง

อีกประกำรหน่ึง ขนุ เขำจะดดู ซับส่งิ ทดี่ ี ๆ
แล้วกจ็ ะกลั่นกรองควำมสะอำดของสง่ิ ที่ละเอียดประณตี ได้

เหมือนกบั น้ำทไ่ี หลลงมำ มันกจ็ ะดดู ซับนำ้ เข้ำไปใต้ดิน
แล้วกจ็ ะกลั่นกรองน้ำจนกระทง่ั กลำยเปน็ นำ้ บำดำลที่สะอำด
รวมกนั ท่ีตำนำ้ ซ่ึงเป็นนำ้ ทีส่ ะอำดมำกสำมำรถบริโภคได้เลย

หรือพืชที่สลัดใบ ทบั ถมกันไปเรื่อย ๆ
มันก็จะไปกล่ันกรองตัวของมันเองจนกลำยเป็นน้ำมัน

หรือแม้กระท่งั ก้อนหิน ก้อนดิน เศษทรำย เสย้ี นแร่
กก็ ล่ันตวั ไปเร่ือย ๆ จนในท่สี ดุ กก็ ลำยเป็นเพชร

เหน็ ไหมวำ่ แผ่นดินและขุนเขำ
มีกระบวนกำรกลั่นกรองตำมธรรมชำติ

ชีวิตของเรำกเ็ ช่นกัน
เรำรับอะไรเขำ้ มำในชีวติ เรำจะตอ้ งกลั่นกรอง

กลั่นกรองใหส้ ะอำด ใหบ้ ริสุทธิ์ย่ิงข้ึนเร่อื ย ๆ
เหมือนขนุ เขำกล่ันน้ำให้กลำยเปน็ นำ้ ที่สะอำด

กล่ันเศษแร่ท้งั หลำยให้กลำยเปน็ เพชร

ชีวติ เรำรับขอ้ มูลอะไรมำ เรำก็ต้องกลั่น
รบั ธรรมะรับบทเรยี นอะไรมำ จะต้องกลั่นหำประโยชนท์ ี่แทจ้ รงิ

ของส่งิ เหล่ำนน้ั จนกระท่งั มันไปชำระจิตใจของเรำ
หรอื ยกระดบั ชีวติ ของเรำใหส้ มบรู ณ์ ใหม้ ีควำมสุขมำกทสี่ ดุ

นั่นคอื กระบวนกำรกลั่นกรองโดยธรรมชำติ

ขนุ เขำ
จะฉลำดในกำรดดู ซับและกล่ันกรอง

ชีวติ ของเรำเล่ำ
เรำดดู ซับส่งิ ใดบำ้ ง
ฉลำดในกำรดูดซับสง่ิ ทง้ั หลำยทมี่ ีคำ่ เข้ำมำหรือไม่
และฉลำดในกำรกลั่นกรองคณุ ค่ำเหล่ำน้ันใหล้ ะเอียดประณีต
จนกระท่ังสะอำดบรสิ ุทธิ์หมดจดและมีประโยชน์สงู สุดหรอื ยัง

พั ฒ น ำ โ ด ย ลำ ดั บ

อีกประกำรหน่งึ เรำจะสงั เกตได้ว่ำ
ขุนเขำที่ยิ่งใหญจ่ ะเหลื่อมระดับหลำยชั้น
ตัง้ แตเ่ นินเตี้ยและค่อย ๆ สูงข้นึ ๆ จนถงึ ขุนเขำใหญท่ ี่สงู ท่สี ุด
ภเู ขำใดที่มีควำมเหลื่อมระดับโดยลำดบั อย่ำงนี้
ย่อมเปน็ ภเู ขำที่อุดมสมบรู ณ์และมีควำมม่ันคงมำก

ชีวิตก็เช่นกัน ชีวติ ท่ีจะอุดมสมบูรณแ์ ละม่ันคง
ตอ้ งสรำ้ งสมควำมสำเรจ็ โดยลำดบั

ต้ังแตเ่ ล็กน้อยจนถงึ ย่ิงใหญ่ เรำต้องไต่ข้นึ ไปสู่ควำมสำเร็จ
สงู เหมือนด่ังข้ึนภูเขำ

แต่สังเกตดูให้ดนี ะว่ำ
ยิ่งไต่ข้นึ ทีส่ งู ยิ่งโนม้ ตัวใหต้ ่ำลง นัน่ หมำยควำมวำ่
เรำจะต้องอ่อนโยนให้มำกข้นึ ในกำรทจี่ ะพัฒนำตัวเอง
แตเ่ ม่ือถงึ ทีส่ ุดแล้วย่ิงสูงย่ิงสงบเย็น ยิ่งสะอำดบริสทุ ธ์ิ

น่ันคือ ธรรมะสีป่ ระกำรทเี่ รำได้เรยี นรู้จำกขนุ เขำ

ธรรมะจากสายลม
และความว่าง

4 ธ ร ร ม ะ จ ำ ก ส ำ ย ล ม แ ล ะ ค ว ำ ม ว่ ำ ง

อีกอย่ำงหน่งึ ท่เี รำนำ่ จะเรยี นรู้ไดม้ ำกทีเดียวก็คือ
ควำมว่ำงในสำยลม

ในบรรยำกำศกม็ ีควำมว่ำงอยู่
เมื่ออำกำศทำปฏกิ ิรยิ ำกบั ควำมวำ่ งนัน้

ทำให้บังเกิดกระแสลมข้นึ มำ
เพรำะฉะน้ัน

ควำมวำ่ งและสำยลมเป็นอีกสิ่งหน่งึ ทเ่ี รำนำ่ จะเรียนรูก้ นั
เตำ๋ บอกว่ำ ควำมวำ่ งมีประโยชน์มหำศำล
มีประโยชนอ์ ย่ำงไร

ค ว ำ ม ว่ ำ ง ร อ ง รั บ ค ว ำ ม ค ว ำ ม มี

หน่งึ เปน็ ตวั รองรบั ควำมควำมมีทัง้ หมด
ควำมมีทั้งหลำยจะมีได้ก็ต่อเม่ือมีควำมว่ำงรองรบั
มันจะจำแนกเปน็ หนว่ ย ๆ ได้ก็ต่อเมื่อมีควำมวำ่ งในระหว่ำงกัน
นว้ิ เรำมีหำ้ นิ้วกเ็ พรำะมีควำมวำ่ งระหวำ่ งนว้ิ ทง้ั หำ้ ใช่ไหม

ถ้ำตดิ กันเป็นพืดก็กลำยเปน็ นวิ้ เดียว

คนทเี่ ป็นคนได้ ก็เพรำะมีควำมว่ำงในระหวำ่ ง
ในเซลล์ของเรำทุกเซลล์ก็มีควำมวำ่ ง

และควำมวำ่ งก็อยู่ในทกุ สว่ นท่จี ะสำมำรถกอ่ ให้เกดิ กำรบรรจุ
และกำรอยู่อำศยั ได้ อย่ำงเช่นในหลอดอำหำรของเรำ

หลอดลมของเรำก็มีควำมวำ่ งอยู่ เรำจงึ หำยใจเข้ำไปได้
เรำจึงบรโิ ภคอำหำรเข้ำไปได้

ทีใ่ ดก็ตำมที่มีควำมวำ่ งกจ็ ะใสอ่ ะไรใหม่ ๆ เข้ำไปไดเ้ สมอ

จิตใจของเรำก็เช่นกัน ถ้ำจิตใจของเรำยังวำ่ งอยู่
เรำก็จะใส่ควำมรู้ใหม่ ๆ กำรเรยี นรู้ใหม่ ๆ
กำรพัฒนำใหม่ ๆ เข้ำไปได้

แตถ่ ้ำจิตใจของใครเต็ม คิดว่ำข้ำแนแ่ ล้ว ขำ้ เกง่ แล้ว
คนพวกนเ้ี ขำเรยี กว่ำคนเต็ม (แตไ่ ม่เตม็ คน)

เขำจะอยู่แค่น้นั ล่ะ ไม่อำจพัฒนำให้ดีไปกว่ำนัน้ ไดแ้ ล้ว
ถำ้ ถำมว่ำ ทเ่ี ขำเปน็ อยู่นะ่ เลอเลิศหรอื ยัง

คำตอบคือไม่ทรำบ ถำ้ เขำพอใจแคน่ ้ันก็คืออยู่แคน่ ั้น
แต่ถำ้ เรำทำใจให้วำ่ ง เรำพรอ้ มทจ่ี ะเรยี นรู้ พร้อมทีจ่ ะพัฒนำ

ก็จะเกดิ ควำมเจรญิ งอกงำมมำกมำยเลย

ถ้ำทีม่ ีประโยชน์กเ็ พรำะมีควำมวำ่ งอยู่
ถำ้ มันเต็มตันไปหมด มันกจ็ ะไม่เกดิ ประโยชน์
ในกำรอยู่อำศยั ของพวกเรำ น่ันคือพ้ืนฐำนงำ่ ย ๆ

นนั่ คือ ประโยชน์ของควำมวำ่ ง

มีอีกประเด็นหน่งึ เป็นประเด็นละเอียดอ่อน
คอื ในธรรมชำตมิ ีควำมว่ำงสำกลอยู่
กับอีกสภำวะหน่งึ คือ ตัวตนท่ใี ฝ่บรโิ ภคควำมว่ำง
และบำงทหี ลำยคนทีเดยี วที่เขำ้ ไปอยู่ในควำมว่ำง
จะมีควำมสขุ มำก เพรำะควำมวำ่ งเป็นสง่ิ ทไี่ ร้ขอบเขต
และเปน็ อิสระจำกพันธนำกำร

เ ข้ ำ ว่ ำ ง แ ต่ อ ย่ ำ ติ ด ว่ ำ ง

บำงคนเมื่อบรโิ ภคควำมว่ำงสำกลแล้วก็เลยติดใจ
ไปตดิ ยึดควำมว่ำงเปน็ ฉนั ฉนั วำ่ ง ฉันคอื ควำมว่ำง

จริง ๆ แล้ว ควำมวำ่ งกค็ อื ควำมว่ำงสำกล
แต่พอใจไปสมั ผัสควำมว่ำง ถำ้ ยังไม่ได้ละควำมเปน็ ตัวตน

ก็จะไปยึดควำมว่ำงเป็นฉนั ฉนั เป็นควำมวำ่ ง
พอถงึ ช่วงนน้ั จิตใจจะยิ่งใหญม่ ำก
ซ่ึงเปน็ สิ่งที่จติ ควรเข้ำไปเสพบ้ำง
แตอ่ ย่ำเสพติดแคน่ ั้นเอง

ขอเรียนตรง ๆ ว่ำ เคยหลงไปอยู่ในตรงนนั้ หลำยปี
ช่วงน้ันอยำกแต่จะอยู่คนเดียว

อยำกแต่จะนง่ั หลับตำไม่อยำกจะทำอะไรเลย
พูดตรง ๆ คอื ข้เี กยี จ แม้แตจ่ ะพูดสกั คำกข็ เี้ กียจ
เวลำผมพูดแต่ละคำผมจะเหน็ ลมค่อย ๆ ขบั เคล่ือนออกมำ
พูดสองสำมคำผมจะคอแห้งและเสียงแหบหำย
ไม่ชอบกำรคยุ กันเลย อยำกให้มนษุ ย์เอำใจมำสมั ผัสกัน
มันเพลิดเพลินอยู่กบั ควำมวำ่ งและตดิ อยู่กบั ควำมว่ำง
สถำนกำรณอ์ ย่ำงนีล้ ่ะท่ีติดยึดอยู่กับควำมว่ำง

พระพุทธเจ้ำตรสั วำ่

“ใครเขำ้ สู่ควำมวำ่ ง จติ จะใหญ่ จะไรข้ อบเขต แต่ถ้ำติดยึด
ควำมว่ำงกไ็ ม่หลุดพ้น”

ตอนนนั้ ไปติดก็เลยไม่หลุด เลยต้องออกมำเจอพวกทำ่ นอีก

กระแสลม

ในควำมวำ่ งของบรรยำกำศในโลก
จะมีสิง่ หน่ึงที่พัดไปพัดมำได้ก็คือสำยลม
ซ่ึงก็คอื อำกำศท่ีเบำและลอยไปลอยมำได้

เรำไดเ้ รยี นรู้อะไรจำกสำยลมบำ้ ง
สำยลมน้นั มำทีหน่ึงก็เหมือนกบั กระแส

ท่ีเรำเรียกว่ำ กระแสลม
มันกจ็ ะพัดโบกสิง่ ทเ่ี บำให้ลอยละล่ิวไปได้
ดังน้ี ถำ้ เรำเป็นคนท่ีอ่อนไหวงำ่ ยกเ็ หมือนโดนกระแสลม
เรำก็จะปลิวลอยละลิ่วไป จะไม่ตระหงำ่ นม่ันคงเหมือนขุนเขำ
แตห่ ว่นั ไหวงำ่ ยเหมือนท่เี ขำเรียกว่ำสำลีต้องลมนนั่ เอง

สงิ่ ทก่ี ระแสพัดมำนั้น
มีทั้งพัดออกจำกตัวเรำ
ท้ังพัดบำงสง่ิ จำกขำ้ งนอกเข้ำมำหำเรำ
มันจะพัดอะไรมำหำเรำ
ข้ึนอยู่กบั วำ่ เรำสรำ้ งอะไรไว้รอบตัวเรำ

ถำ้ เรำสรำ้ งกรรมช่ัวไวม้ ำก ๆ
กระแสลมก็พัดเอำสงิ่ ช่ัวร้ำยเข้ำมำ
เช่นเดียวกันกบั บ้ำนเรำ ถำ้ เอำขยะไปวำงไวร้ อบบ้ำน
พอกระแสลมโชยมำ กลิ่นขยะกเ็ ขำ้ มำในบำ้ นเรำ
แตถ่ ำ้ เรำปลูกดอกไม้ท้งั หนำ้ บ้ำนหลังบำ้ น
กระแสลมโชยมำ กล่ินดอกไม้กเ็ ขำ้ มำในบ้ำนเรำ

ดังน้นั เรำไปทำกรรมอะไรไวก้ ับคนรอบ ๆ ขำ้ ง
มันก็จะพัดโบกเขำ้ หำเรำ

ถำ้ เรำไปหลอกลวงเขำมำก ๆ เขำกจ็ ะพัดอำกำรหลอกลวง
มำหำเรำ เรำไปทำควำมเจบ็ ช้ำน้ำใจใหเ้ ขำมำก ๆ
เขำกจ็ ะพัดเอำควำมเจ็บช้ำนำ้ ใจมำหำเรำ

เรำไปทำให้เขำมีควำมสขุ มีควำมช่ืนใจ บนพื้นฐำน
ของควำมจริงที่เหมำะสม เขำกจ็ ะพัดสิง่ ดี ๆ ทเ่ี หมำะสม

ที่จรรโลงใจและควำมเจรญิ มำให้เรำ
ดงั น้ัน มันอยู่ทว่ี ่ำเรำไปสรำ้ งอะไรไว้รอบ ๆ ตวั เรำ

เพรำะมันเปน็ สงิ่ ทปี่ ลิวตำมกระแส

ขณะน้ี กระแสเศรษฐกิจไม่ดี สำยลมพัดเอำกระแสทไี่ ม่ดีมำ
น่นั เปน็ เพรำะจิตสำนึกร่วมของประชำชำติไม่ดี
ดังที่พระพุทธเจำ้ ตรัสวำ่

“เมื่อใดกต็ ำมทม่ี นษุ ย์อยู่กนั ดว้ ยควำมโลภโดยมำก
จะเกิดควำมอดอยำก”

ตอนนี้กพ็ ิสจู น์ชัดแล้ว
แต่ไม่เป็นไรอย่ำซ้ำเตมิ ตัวเอง ท่ำนทั้งหลำย

กำรซ้ำเตมิ ตวั เองไม่เคยดีเลย
เรำต้องปรับปรุงตน เปลี่ยนแปลงระบบ
แล้วลุกข้ึนมำอย่ำงมีหลักกำรและงำมสงำ่ กว่ำเดมิ

ถำ้ เรำสู้จรงิ ๆ ชีวิตกพ็ รอ้ มที่จะสกู้ บั เรำอยู่แล้ว
ท่ำนรู้หรอื ไม่วำ่ ในตวั ของเรำมีทหำรอยู่หลำยกองพัน
ท้งั สำนึกของควำมเป็นนกั สูใ้ นจติ ใจ และทั้งเม็ดเลือดทหำร

เรำเรียกวำ่ เม็ดเลือดนกั สู้หรือเม็ดเลือดขำว
เวลำเชื้อโรคเข้ำมำ เม็ดเลือดขำวกจ็ ะจดั กำรทนั ที

ดังนน้ั ถ้ำใจท่ำนพร้อมทจ่ี ะสู้
ทหำรในตวั ท่ำนและสง่ิ ต่ำง ๆ ในร่ำงกำยก็จะสู้
ทัง้ เม็ดเลือดขำวก็จะทำงำน อยู่ทีท่ ำ่ นพร้อมจะสู้หรอื ไม่
ถำ้ เรำให้โอกำสองค์ประกอบในชีวิตของเรำสู้

กจ็ ะเอำชนะได้ในทส่ี ดุ

เหมือนกับฝีดำษ คนในสมัยก่อนเปน็ ฝีดำษตำยกนั มำก
ในท่สี ดุ แพทย์ก็ค้นพบกำรใช้วธิ ีหนำมยอกเอำหนำมบ่ง

โดยเพำะฝีเขำ้ ไปในตวั คนแล้วให้รำ่ งกำยสู้ ส้จู นชนะ
แล้วก็จะไม่เปน็ ฝีดำษอีกตลอดชีวติ

เดีย๋ วนี้ แม้แตก่ ำรทจ่ี ะเอำชนะโรคเอดส์
ก็เกดิ แนวควำมคิดท่วี ่ำ เพำะเช้ือเอดส์เขำ้ ไปในตัวคนเลย

จงึ ผลิตวัคซีนเอดสข์ ้ึนมำ เอำเอดส์น้อย ๆ อ่อน ๆ
ใส่เขำ้ ไปในตัวคนแล้วใหร้ ่ำงกำยต่อสจู้ นกระทัง่ เอำชนะได้

ทนี ค้ี นกจ็ ะไม่เป็นเอดสอ์ ีก อย่ำงน้เี ปน็ ต้น

เมื่อใจพรอ้ มทจ่ี ะสู้
ควำมพยำยำม ปญั ญำ ศกั ดิ์ศรี บญุ back up

ควำมสำเร็จก็พร้อมที่จะลุกข้ึนมำสู้

องค์ประกอบทง้ั หลำยในใจของเรำ
ไม่วำ่ จะเปน็ ควำมเพียร สติปัญญำ สมำธิ

พร้อมอยู่แล้วทจ่ี ะเปน็ กำลังใหท้ ่ำนสู้
แต่ท่ำนจะต้องยืนหยัด ม่ันคง แนว่ แน่

วธิ ีสทู้ ง่ี ำ่ ย ๆ ลองนกึ ถงึ ควำมวำ่ งและสำยลม
ถ้ำเรำเกำะกับสำยลม เรำก็จะลอยละลิ่วปลิวไป
แตถ่ ำ้ เรำไม่เกำะกบั สำยลม เรำไปอยู่ในควำมว่ำง
เรำกจ็ ะเบำสบำยในทำ่ มกลำงสำยลมทปี่ ่ ันป่วน

ดงั นัน้ ควำมล้มเหลวก็ดี ควำมทุกข์ยำกก็ดี
เรำต้องสู้ เรำต้องสู้และเอำชนะได้
ถำ้ เรำถอยก็เทำ่ กับเรำแพ้

ถำ้ เรำหนี เรำฆ่ำตวั ตำย เทำ่ กับเรำยกธงยอมแพ้
คิดว่ำควำมทุกข์นย้ี ิ่งใหญก่ วำ่ ชีวติ ข้ำแล้ว
ข้ำขอยอมเป็นข้ำทำสควำมทกุ ข์

บำงคนเงนิ ย่ิงใหญก่ วำ่ จิตใจเขำ
บำงคนควำมทกุ ข์ย่ิงใหญก่ ว่ำจติ ใจเขำ
บำงคนควำมล้มเหลวย่ิงใหญก่ ว่ำจติ ใจเขำ

เขำกจ็ ะยอมแพ้และกจ็ ะยอมตำยไป

แต่ถ้ำเขำสู้ เขำมีสทิ ธ์ิที่จะชนะอยู่เหนอื เงนิ กไ็ ด้
อยู่เหนอื ตำแหน่งกไ็ ด้ อยู่เหนือควำมล้มเหลวก็ได้

อยู่เหนอื ควำมทุกข์กไ็ ด้

แม้ในสำยลมเองจะมีควำมว่ำงอยู่
อย่ำงในพำยุทอร์นำโดซ่ึงรุนแรง

เรำพบวำ่ ศนู ย์กลำงของพำยุทอรน์ ำโด
คอื ควำมว่ำง ไม่มีกำรเคลื่อนไหว

แตส่ ำมำรถสรำ้ งลมพำยุทร่ี ุนแรงได้มำกมำย

ดงั นัน้ ท่ำนท้งั หลำย
วิธีที่จะส้งู ำ่ ยๆ ในทำ่ มกลำงควำมแปรปรวนของกระแสตำ่ ง ๆ

คือเข้ำไปอยู่ในควำมว่ำงทำ่ มกลำงควำมแปรปรวน
ในท่ำมกลำงควำมแปรปรวนอันย่ิงใหญ่นั้น
มีควำมว่ำงอยู่ ณ ศนู ย์กลำง
เรำเข้ำไปสศู่ นู ย์กลำงของมันใหไ้ ด้

ณ ควำมว่ำงน้ันเองที่เรำจะไม่หวน่ั ไหว
ณ ควำมวำ่ งน้นั เองท่เี ป็นฐำนที่มั่นทีส่ บำยที่สดุ
ในกำรต่อส้ขู องชีวติ ในกำรเผชิญปัญหำต่ำง ๆ

ทำ่ นลองดูซิ
นอ้ มใจว่ำเรำจะทำทกุ อย่ำงเพื่อควำมบรสิ ุทธ์ิ
เรำจะพัฒนำชีวิตของเรำใหไ้ ปถงึ ทีส่ ดุ ของควำมบริสุทธ์ิ

เพียงแค่เรำน้อมใจเข้ำสู่ควำมบริสุทธ์ิ
กระแสทั้งหลำยกจ็ ะไปอยู่ขำ้ งนอก

ดังนัน้ ควำมบริสทุ ธิ์น้ีละทเ่ี ปน็ ธรรมะอันประเสรฐิ ลำ้ เลิศมำก
ทพ่ี ระพุทธเจ้ำตรสั เรียกวำ่ “อุปสมำนสุ ติ”
ใหน้ กึ ถึงควำมบรสิ ุทธ์ิอยู่เนอื งๆ

แล้วใจของท่ำนก็จะหลุดจำกปัญหำได้อย่ำงงำ่ ยดำย
และปญั หำทง้ั หลำยที่ทบั ถมกันอยู่น้นั
กจ็ ะหลุดออกไปอยู่นอกใจทำ่ น
และใจทำ่ นก็จะใหญย่ ่ิงกว่ำปญั หำ

เป็นอิสระเหนือปัญหำมำกข้นึ โดยลำดับ
และเมื่อเปน็ อิสระเหนือปญั หำเม่ือใด

ทำ่ นกจ็ ะแกป้ ัญหำไดโ้ ดยงำ่ ยดำยและสนุกสนำน

นัน่ คือเล็ก ๆ น้อย ๆ ท่ีเรำเรยี นรู้จำกสำยลมและควำมว่ำง

ลมทเี่ รำเปล่งออกมำทำงปำก
พูดใหด้ กี ไ็ ด้ พูดให้ช่ัวกไ็ ด้

พูดใหค้ นรักกไ็ ด้ พูดใหค้ นชังก็ได้
คนท้ังหลำยต้องกำรควำมรัก

แตค่ นจำนวนมำกทีเดยี วพูดใหค้ นชัง ใช้ลมไม่เป็น

นอกจำกนนั้
ลมปำกทเ่ี รำใช้เป็นประจำกเ็ ป็นอีกสง่ิ หน่ึง

ซ่ึงสำมำรถพำเรำไปสคู่ วำมสำเร็จ
หรือควำมล้มเหลวกไ็ ด้

จะพูดใหค้ นรกั หรือคนชังกไ็ ด้
ให้คนชังพูดอย่ำงไร

กระแนะกระแหน ส่อเสยี ด กล่ำวหำ ใสร่ ้ำย นินทำ
สำรพัดท่ีไปกระทบตนกระทบคนอ่ืน

พระพุทธเจ้ำจงึ ทรงหำ้ มคนทปี่ ฏิบตั ธิ รรม
หำ้ มพูดกระทบตนกระทบคนอ่ืน

หมั่นใช้ลมปำกจรรโลงใจในทำงสรำ้ งสรรค์

ขณะนี้ มีคนถำมกันอยู่เสมอ
ว่ำโลกอนำคตจะเปน็ อย่ำงไร

เปน็ อย่ำงไรก็ตอ้ งบอกอย่ำงตรงไปตรงมำวำ่
เปน็ อย่ำงที่มนุษย์ท้งั หลำยทำใหเ้ ปน็ แหละ
เปน็ ไปตำมกรรม

โลกนส้ี รำ้ งมนษุ ย์มำ
แต่มนษุ ย์นั่นละทเี่ ป็นคนกำหนดวิถคี วำมเป็นไปของโลก

ควำมอดอยำกที่เกิดข้นึ กด็ ี สงครำมกด็ ี
วิกฤติกำรณท์ ำงกำรเมืองก็ดี ควำมเลวรำ้ ยทำงสังคมกด็ ี

เปน็ ฝีมือของมนษุ ย์ท้ังสนิ้
หรอื แม้แต่ปรำกฏกำรณธ์ รรมชำติ

ใครจะบอกบำ้ งวำ่ ไม่ใช่มนุษย์
เพรำะมนุษย์ไปตัดไม้ทำลำยปำ่
มนษุ ย์ทำลำยภูเขำ มนุษย์ถมทะเล
มนษุ ย์ทำอะไรมำกมำยทท่ี ำให้เสยี ดลุ ธรรมชำติ
และเกิดผลสะท้อนกลับมำเป็นภัยธรรมชำติ

ตอนนี้แกนของโลกก็เอียงมำเรอื่ ย ๆ
พระพุทธเจำ้ ตรัสวำ่

“เม่ือมนุษย์มีอธรรมมำกขำดธรรมะ แกนของโลก
กจ็ ะเบี่ยงเบน และกำรหมุนของดวงดำวกจ็ ะไม่สม่ำเสมอ”
ซ่ึงตอนน้ีก็เอียงมำ ๒๓.๕ องศำแล้ว กำรหมุนของดวงดำว

ก็เวยี นไปแล้ว เหมือนท่ีพระพุทธเจำ้ ตรัสไวเ้ ลย

ดังนนั้ มนษุ ย์ตอ้ งกลับมำดูตวั เอง ถ้ำเรำอยำกใหโ้ ลกดี
อยำกให้สภำพแวดล้อมดี วิกฤตกิ ำรณต์ ่ำง ๆ ดี

ก็ตอ้ งมำรักษำธรรม เจริญธรรม ทำตวั ให้เปน็ คนดี
และสรำ้ งสังคมท่ดี ีกนั ใหม้ ำก แล้ววกิ ฤติกำรณ์ก็จะดขี ้ึนมำเอง

มนษุ ย์นนั่ ละครับเปน็ ตวั สร้ำงสงิ่ ต่ำง ๆ ข้นึ มำ
อย่ำไปโทษอย่ำงอื่นเลย และอย่ำไปกลัวอะไรเลยท่ำนทัง้ หลำย

กลัวควำมชั่วร้ำยในตัวเองดกี วำ่ แล้วรีบขจัดมันออกไป
เหนี่ยวนำกนั ไปสสู่ ิง่ ทดี่ ี ถงึ แม้โลกจะยังช่ัวร้ำยเพรำะคนอ่ืน

คนอ่ืนยังไม่ดีตำมก็ตำม เรำก็จะอยู่รอดปลอดภยั
แตถ่ ้ำเรำทำใหค้ นส่วนใหญใ่ นโลกน้ดี ีได้
โลกกจ็ ะอยู่รอดปลอดภยั

ธรรมะจากไฟ
และแสงตะวัน

5 ธ ร ร ม ะ จ ำ ก ไ ฟ แ ล ะ แ ส ง ต ะ วั น

พลังอันยิ่งใหญใ่ นธรรมชำติอีกคหู่ น่งึ
คือ ไฟและแสงสว่ำง

ไฟนนั้ มีทัง้ พลังสรำ้ งสรรค์ และพลังทำลำยในตัวมันเอง
ชีวิตของเรำใช้ไฟมำกในกำรเผำผลำญใหเ้ กิดพลังงำน
ไฟหรือไออุ่นจงึ เปน็ พลังสำคัญของชีวติ
ถ้ำชีวิตหมดไฟเมื่อใดกต็ ำยเมื่อน้นั

จิตใจก็เช่นกันถ้ำหมดไฟเม่ือใดก็ตำยคืออยู่กบั ทเ่ี มื่อนน้ั

ไฟนนั้ กอ่ ใหเ้ กดิ แสงสวำ่ งได้
ดวงอำทติ ย์กค็ อื ไฟดวงใหญ่ หลอดไฟใหแ้ สงกใ็ ช้ไฟฟำ้

จิตใจก็เช่นกนั ถ้ำยังมีไฟ กระตือรือรน้
กจ็ ะกอ่ ให้เกดิ ปัญญำได้

แต่ถำ้ จติ ใจไม่มีไฟ หดหู่ หอ่ เห่ียว ข้ีเกียจ
ปัญญำจะไม่เกดิ

ปญั ญำก็คอื แสงสว่ำงในจติ น่นั เอง
และถำ้ ย่ิงเปน็ ไฟเย็น คอื ควำมมีชีวิตชีวำอันสงบดว้ ยแล้ว

แสงปัญญำยิ่งสดใส ย่ิงใหญ่ และฉบั ไว

ดังน้นั กำรทำตนใหม้ ีไฟเย็นและแสงจิตดีดงั่ สรุ ยิ ำ
กจ็ ะพำตนสธู่ รรมะทย่ี ่ิง ๆ ข้นึ ไปได้

www.thetrippacker.com
www.pexels.com
pixabay.com

www.cleanpng.com
www.pinterest.com
wallpapersafari.com
www.greenqueen.com

www.123rf.com
pixnio.com

www.nicepik.com