Destinesia Academy

Page |1
DESTINESIA ACADEMY

2|Page

หน้าลขิ สิทธ์ิ

Destinesia Academy สถาบนั นักเวทย์เดสทเิ นเซีย
ผปู้ ระพนั ธ์ : ดอกลิสทส่ี ิบ
ผลงานหนงั สือ : ลาดบั ที่ 1
เผยแพร่ในรูปแบบหนงั สืออิเลก็ ทรอนิกสเ์ ทา่ น้นั : ธนั วาคม 2565
จดั พิมพร์ ูปเล่ม : ธนั วาคม 2565

บรรณาธิการ : ชลิดา

พิสูจน์อกั ษร : ธนชั ญา

ภาพปก : เจติยา

องคป์ ระกอบศลิ ป์ ปกนิยาย : ปกนิยาย E-Book by JJ

ผมู้ สี ่วนเก่ียวขอ้ งในงาน : อนิ ทนุ ิภา , นภาพร , ศวิ าภรณ์ , ภูริตา ,

ปาณิชา , ธนวรรณ์

รูปเลม่ : กลุ ณสร
ราคาเลม่ ละ 399 บาท

สงวนลิขสทิ ธ์หิ นงั สอื เล่มนตี้ ามพระราชบญั ญัติ (ฉบบั เพ่ิมเตมิ ) พ.ศ. 2558
หา้ มคดั ลอกเนือ้ หา ภาพประกอบ รวมทง้ั ดดั แปลง หรอื เผยแพร่
ดว้ ยรูปแบบตลบั วดี ทิ ศั น์ หรือรูปแบบอนื่ ๆ กอ่ นไดร้ บั อนุญาต

Twitter : @Doklisteesib
E-Mail : [email protected]

DESTINESIA ACADEMY

Page |3

คานานกั เขยี น

สวสั ดีคะ่ นกั อา่ นทกุ ทา่ นพวกเรานามปากกาดอกลสิ ทีส่ ิบคะ่ กอ่ นเขา้ สู่เน้ือหา
พวกเราขอมาแนะนาตวั กบั นกั อ่านอยา่ งเป็นทางการก่อนเลยนะคะ ดอกลิสที่สิบ
เป็นนามปากกาท่เี กิดข้นึ จากนกั เขียนกวา่ หา้ ทา่ นรวมถึงนกั วาดและผูม้ สี ่วนเกยี่ วขอ้ ง
กบั ผลงานอีกหา้ ทา่ นดว้ ยกนั ซ่ึงผลงานชิ้นน้ีเป็นผลงานชิน้ แรกของพวกเราค่ะและ
เป็นงานโปรเจคใหญใ่ นวชิ าทกั ษะทางเทคโนโลยีของช้นั มธั ยมศึกษาปีทีห่ ก

มาเร่ิมกนั ทแ่ี รงบนั ดาลใจของพวกเรากนั บา้ งนะคะ เร่ิมตน้ การคุยงานของพวกเรา
ค่อนขา้ งราบรื่นพอสมควรเพราะทุกคนในกลมุ่ มคี วามสนใจทางดา้ นงานเขียนและงาน
นิยายกนั เป็นทนุ เดมิ อยแู่ ลว้ จึงสามารถแบ่งงานกนั ไดง้ า่ ยและทางานร่วมกนั อยา่ งมี
ประสิทธิภาพมาก หลงั จากพูดคยุ กนั ไปสักพกั พวกเราจงึ ตกลงเป็นเสียงเดยี วกนั ว่างาน
เขยี นแนวแฟนตาซีน่าจะเหมาะกบั พวกเรามากทส่ี ุดเพราะทุกคนสามารถสาดใส่
จินตนาการลงไปในงานไดเ้ ต็มทโ่ี ดยไมต่ อ้ งอ้างองิ จากหลกั ความเป็นจริงเทา่ ไรนกั และ
ตวั ละครในเรื่องทกุ ตวั ท่เี ขา้ มามบี ทบาทพวกเราต้งั ใจให้เป็นช่ือที่เก่ยี วกบั ดอกไม้
แตกตา่ งกนั ไปซ่ึงสามารถบ่งบอกบุคลกิ ลกั ษณะนิสยั ของตวั ละครไดเ้ พอ่ื ให้กลายเป็น
จดุ เดน่ เป็นเอกลกั ษณป์ ระจาตวั ของแต่ละคน ยงั ไงเราก็ขอฝากผลงานนิยายเลม่ แรกของ
พวกเราไวใ้ นใจทกุ คนดว้ ยนะคะ เป็นงานทต่ี ้งั ใจทากนั มากจริงๆ

ท้งั น้ีก็ขอขอบคุณนกั อ่านทกุ ท่านทแี่ วะเวียนเขา้ มาอ่านหรือสนบั สนุนนิยายเล่มน้ี
มากๆเลยนะคะ พวกเราจะพยายามสรา้ งผลงานทมี่ ีคณุ ภาพออกมาเร่ือยๆ ก็ขอฝาก
นามปากกาดอกลสิ ท่สี ิบไวก้ บั ทุกท่านอกี คร้ังนะคะ ขอบคณุ คะ่

DESTINESIA ACADEMY

4|Page
DESTINESIA ACADEMY

Page |5

Chapter 0
-Destinesia Academy-

ในโลกของมนุษย์ โรงเรียนไดใ้ ห้ความรู้และการศกึ ษาทางดา้ น
วิทยาศาสตร์ สิ่งทีส่ ามารถมองเหน็ และพสิ ูจนไ์ ดด้ ว้ ยดวงตาท้งั สองขา้ ง
เพื่อป้ันเด็กเหล่าน้นั ให้เติบโตเป็นบคุ คลท่ีสามารถพฒั นาศกั ยภาพในตวั เอง
และนาไปใชด้ ารงชีวิตในสังคมที่เตม็ ไปดว้ ยความวุ่นวายของความเจริญ
ทางดา้ นเทคโนโลยีซ่ึงมีการเจริญเติบโตอยา่ งรวดเร็ว

โรงเรียนของเรากเ็ ชน่ กนั หากแต่พวกเราเป็นสถาบนั ทชี่ ่วยในการ
กระตนุ้ และพฒั นาศกั ยภาพของกลมุ่ บุคคลพิเศษท่ีมีพลงั มหาศาลอนั ลน้
เหลอื ตดิ ตวั มาต้งั แต่กาเนิดหรือเรียกวา่ ....จอมเวทย์

Destinesia academy สถาบนั ดา้ นเวทมนตร์อนั เก่าแกม่ ีอายุ
มากกว่าสองศตวรรษ ต้งั อย่บู ริเวณใจกลางของดนิ แดนแห่งเวทย์
เดสทิเนเซียซ่ึงเป็นอกี โลกหน่ึงแยกออกมาจากเหล่ามนุษยห์ ากแต่พ้ืนท่ี
บริเวณ ประเทศและชื่อเมืองต่างๆมคี วามคลา้ ยกบั โลกมนุษยท์ กุ อย่าง หาก
เปรียบเปรยงา่ ยๆก็คือพวกเราและชาวมนุษยใ์ ชเ้ วลาเดียวกนั ทวา่ โลกของ
พวกเราเดนิ ทางขนานเป็นเส้นตรงซ่ึงไม่มีทางทจี่ ะบรรจบกนั ได้

มนุษยไ์ ม่เห็นเราและพวกเรากไ็ มเ่ หน็ เขาเช่นกนั เพียงแตเ่ รา
สามารถรับรูก้ ารมีอยขู่ องพวกเขาไดแ้ ละสามารถเขา้ ไปแทรกแซงในชีวิต
ของพวกเขาเป็นคร้งั คราว เมอื่ มีเหตุด่วนจาเป็นจากโลกเวทยท์ ่อี าจส่งผล
กระทบกบั มนุษยไ์ ด้

DESTINESIA ACADEMY

6|Page

โอเคเราเกร่ินกนั มามากพอแลว้ มาเร่ิมเขา้ เร่ืองกนั ดีกว่า....
อ๋อแยจ่ ริง ฉนั ลืมแนะนาตวั ไดย้ งั ไงเนี่ย!! เอาล่ะฉนั ช่ือเดยต์ นั เป็นลูกคร่ึง
ของชนเผ่ามนุษยห์ มาป่ าและจอมเวทยต์ ระกลู เดรกและตอนน้ีฉันรบั หนา้ ท่ี
เป็นอาจารยส์ อนวิชาสตั วว์ ิเศษในโลกเวทยม์ นตข์ องนกั เรียนต้งั แต่ช้นั ปีท่ี
หน่ึงถึงหก โอว้ ๆถึงฉนั มีเช้ือสายมนุษยห์ มาป่ าแตฉ่ ันกไ็ มไ่ ดอ้ อกอาละวาด
ยามคืนพระจนั ทร์เต็มดวงหรอกนะแตฉ่ ันว่าทุกทา่ นอาจจะสงสยั ว่าทาไม
ตอ้ งเป็นฉันทรี่ บั หนา้ ท่ใี นการพาทวั ร์วนั น้ีท้งั ทเี่ รามีอาจารยแ์ ละนกั เรียน
ดเี ดน่ มากมาย??

เหตุผลหน่ึงคือฉันเป็นศิษยเ์ ก่าของเดสทเิ นเซีย อืมม...เมอ่ื ย่สี ิบปี
กอ่ นน่าจะได้ บา้ จริงดแู กเ่ ลยแฮะ...เหตผุ ลขอ้ ที่สองกเ็ นื่องจากที่ฉนั เป็น
ผูด้ ูแลสัตวว์ ิเศษอกี ท้งั ยงั ตอ้ งคอยสืบเสาะคน้ หาเก่ียวกบั มนั ท้งั ภายนอกและ
ภายในโรงเรียนไมแ่ ปลกเลยหากฉนั จะสามารถรูท้ กุ ซอกทุกมมุ และทุก
หลืบของสถานที่เวทยอ์ นั ศกั ด์สิ ิทธ์ิแห่งน้ีเกือบทกุ ตารางน้ิว นี่กเ็ ป็นสอง
เหตผุ ลหลกั ๆทีฉ่ นั จะพาทกุ คนไปรูจ้ กั ปราสาทเดสทิเนเซียล่ะ

เร่ิมแรกกนั ทพี่ ้นื ทีป่ ราสาทกลางท่ีเป็นอาคารเรียนหลกั ของเหล่า
นกั เวทยท์ ุกคน ทกุ เพศและทกุ ชว่ งอายุ โดยบริเวณรอบๆปราสาทกลางจะ
ถกู ร่ายเวทยล์ ดทอนพลงั ไวส้ าหรับนกั เรียนเวทยค์ นใดทีม่ ีพลงั อยู่ในระดบั ส่ี
ถงึ หา้ ซ่ึงเป็นพลงั ทสี่ ามารถส่งผลกระทบต่อผอู้ น่ื ได้ เพื่อป้องกนั อนั ตราย
และความเสียหายต่างๆและยงั เป็นการควบคุมให้เหลา่ นกั เวทยไ์ ม่สามารถ
ใชพ้ ลงั น้ีในการทารา้ ยกนั และกนั เองดว้ ย

DESTINESIA ACADEMY

Page |7

ต่อไปเมอ่ื เดินผ่านสนามขนาดใหญ่กวา้ งขวางเธอจะเหน็ ปราสาท
หินเกา่ โบราณขนาบขา้ งท้งั สองฝ่ังของปราสาทกลาง ฝั่งขวาจะเป็นหอพกั
นกั เรียนชายมหี อคอยสองฝ่ังที่เป็นที่สาหรับเกบ็ อาวุธทางเวทยส์ าคญั ไดแ้ ก่
ลกู แกว้ ดดู วญิ ญาณและไมก้ ายสิทธ์ิของพอ่ มดเฮลนอร์ เมือ่ ก่อนคริสต
ศกั ราชของโลกมนุษยม์ พี ลงั ในการทาลายลา้ งสูงจึงจาเป็นตอ้ งเก็บไวใ้ น
พ้ืนที่ทีถ่ กู ลงพลงั สะกดมนั ไวน้ น่ั กค็ ือหอคอยนนั่ เอง

และเมือ่ มองไปทางฝั่งซ้ายเธอกจ็ ะเห็นปราสาทในรูปแบบ
คลา้ ยกนั อกี เช่นเดียวกนั เพียงแต่ฝ่ังน้ีเป็นฝั่งของหอพกั หญงิ มหี อคอยท้งั
สองฝ่ังเป็นทเ่ี ก็บดาบศกั ด์สิ ิทธ์ิและสมุดเวทยด์ าของนกั เวทยส์ ายมืดทีม่ ี
อิทธิพลมากสมยั ก่อต้งั โรงเรียนใหม่ๆซ่ึงเป็นส่ิงอนั ตรายและไมค่ วรเขา้ ไป
ย่งุ เก่ียวอย่างย่ิง

จริงๆมสี ถานทอ่ี ีกมากมายเลยละ่ ทีฉ่ นั อยากแนะนาใหท้ กุ ท่านได้
รู้จกั แต.่ ..ฉนั มสี อนเหล่านกั เวทยป์ ี สามตอ่ แลว้ นี่สิ ถา้ เชน่ น้นั ฉันขอส่งไม้
ต่อใหก้ บั เหลา่ นกั เรียนของฉนั เลยละกนั นะเพราะดเู หมือนว่ามีผทู้ ่ีพร้อมจะ
มาเลา่ เร่ืองราวตอ่ แลว้ ละ่

"วลั เลยค์ รูฝากดว้ ยนะ"

เด็กสาวตวั นอ้ ยยิม้ บางๆพลางกวดสายตามองไปรอบๆตวั ของเธอก่อนตอบ
รบั ฉันเสียงสดใส

"ค่ะอาจารย์เดย์ตนั "

DESTINESIA ACADEMY

8|Page

Chapter 1
Penelopy [ เพเนโลพี ]
[ Penelope talk ]
ผลบิ านและร่วงโรยเป็นสัจธรรมของชีวติ
- Penelope Maccoy –
Magic power : Necromancy and illusion
Power Efficiency : ☆☆☆☆
Flower : Peony

DESTINESIA ACADEMY

Page |9

ดาบศกั ดิ์สิทธ์ิ

แสงไฟจากตะเกียงส่องสว่างเป็นดวงท่ามกลางโถงทางเดินทีม่ ืด
สนิท คงตอ้ งขอบคุณมนั ท่ชี ่วยเพิ่มวิสัยทศั น์ในยามราตรีเช่นน้ี ฉันกระชบั
มือท่ีจบั ตะเกียงใหแ้ น่นข้นึ กอ่ นจะรีบจ้าอา้ วตรงไปยงั ทางเชื่อมระหว่าง
หอพกั หญิงกบั อาคารเรียน พร้อมกบั เภาวนาในใจให้ไมม่ ีใครคนไหนหรือ
ตวั ไหนพบฉันเขา้ เสียกอ่ น

เป็นที่รู้กนั ดีของเหล่านกั เรียนว่าการออกนอกหอ้ งนอนในยาม
วิกาลผิดกฎข้นั ร้ายแรง นกั เรียนทกุ คนตอ้ งเขา้ ห้องกอ่ นสองทมุ่ และสภา
นกั เรียนจะเดนิ ตรวจอาคารซ่ึงส้ินสุดแค่ส่ีทุ่มเทา่ น้นั ฉันรีบสาวเทา้ ใหเ้ ร็ว
ข้นึ กว่าเดมิ เมอ่ื ใกลถ้ งึ ทางแยกขา้ งหนา้ ทีถ่ า้ เมอ่ื เล้ยี วซา้ ยก็จะเขา้ สู่ส่วนของ
หอพกั ทนั ที ในขณะทฉ่ี นั เอาแต่จดจอ่ อยู่กบั จดุ หมายขา้ งหนา้ จนไมไ่ ด้
สนใจสิ่งรอบตวั ก็มฝี ่ามอื หน่ึงร้งั ไหลข่ องฉันไวจ้ ากขา้ งหลงั ฉนั หยดุ ยนื ขา
แข็งอยกู่ บั ที่ ใจเตน้ ระรวั จนแทบจะหลดุ ออกมา เสียวสนั หลงั วาบเมอื่ รู้สึก
ถงึ ไอความเยน็ จากดา้ นหลงั ดเู หมอื นการที่ฉันเดนิ ไปถึงห้องพกั อยา่ ง
ราบร่ืนมนั คงจะง่ายเกินไปสินะ

" หวงั วา่ จะมคี าแกต้ วั ท่ฟี ังข้ึนนะ คณุ แมคคอย "

ฉนั เงยี บไม่กลา้ แมแ้ ต่จะหันกลบั ไปมองในสมองกาลงั ประมวลผลรอ้ ยแปด
พนั อยา่ งเพื่อหาขอ้ แกต้ วั ที่ฟังดดู ที ี่สุด

" จะเงยี บอยู่แบบน้ีใชไ่ หมครับ "

DESTINESIA ACADEMY

10 | P a g e

ฉนั สูดหายใจเขา้ ลกึ ๆพยายามทาใจใหส้ งบ " ผ่อนคลายหน่อย
เพนนี " ฉันพึมพากบั ตวั เองเบาหววิ ก่อนตดั สินใจหันไปเผชิญหนา้ กบั คน
ดา้ นหลงั กระพริบตาสองสามทีเพ่ือปรบั โฟกสั ดว้ ยระยะห่างของเราท่ี
ไม่ไดไ้ กลกนั นกั ทาให้แสงไฟสลวั จากตะเกียงส่องเห็นหนา้ อีกคนถงึ จะไม่
คอ่ ยชดั แตก่ ็รู้วา่ เป็นใคร

" พอดฉี นั มีธุระนิดหน่อยน่ะ "

เยยี่ มไปเลย นี่คงเป็นคาแกต้ วั ที่ส้ินคิดท่ีสุด

" คณุ แมคคอย ไมท่ ราบว่าคณุ มธี ุระอะไรตอนเกือบเท่ยี งคืน "

" ฉนั ก.็ .. " ฉันเมม้ ปากแน่นดว้ ยความประหม่าสายตาจอ้ งเขา้ ในดวงตาคูค่ ม
ของชายตรงหนา้ ชาร์ลี อาร์เชอร์ ประธานสภานกั เรียนที่ข้นึ ชื่อเรื่องความ
เนี๊ยบและเจา้ ระเบยี บเป็นทส่ี ุด ชีวิตฉันถงึ คราจบเห่แลว้ แน่เลย เอาวะใจสู้
หน่อยเพนนี ไม่ไดด้ ว้ ยเลห่ ์ก็พาลใส่มนั ซะเลย

" แลว้ คุณล่ะ มาทาอะไรแถวน้ี อกี อยา่ งสภานกั เรียนเดินตรวจตกึ ถึงแค่ส่ีทุ่ม
นี่ " หลงั จากพูดจบฉนั ก็เอามือสองขา้ งปิดปากแสรง้ ราวกบั ว่าตกใจสุดขีด

"วา้ า ชาร์ลี อาร์เชอร์ คุณกาลงั ทาผดิ กฎน่ีนา " ฉนั ยิ้มมมุ ปากจางๆเชิดหนา้
ข้ึนเล็กนอ้ ยอย่างผูช้ นะ คนเจา้ ระเบียบแบบชาร์ลี อาร์เชอร์ไม่ยอมให้ตวั เอง
เสียชื่อเพราะเรื่องน้ีหรอก และเหมอื นวา่ วธิ ีน้ีจะไดผ้ ลเมอ่ื ชาร์ลเี ริ่มคว้ิ ขมวด
เป็ นปม

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 11

" เอาอยา่ งน้ีไหมคณุ ไม่พดู ฉันไม่พดู กไ็ ม่มใี ครรู้หรอก "ฉนั ย้มิ ส่งตาปริบๆ
พรอ้ มยื่นขอ้ เสนอท่คี ่อนขา้ งจะเห็นแก่ตวั ใหก้ บั คนตรงหนา้ จนลืมคิดไปว่า
ฉนั กาลงั กระตุกหนวดสิงโตเลน่ ซะแลว้

เขาเงยี บลงเหมอื นกาลงั ประมวลผลว่าควรจดั การกบั คนอวดเก่งอยา่ งไงดี
ถงึ จะสาสม

" ครบั เอาเป็นวา่ ผมจะไม่บอกใครเรื่องน้ี แต่ ..."
เขาจอ้ งเขมง้ มาทีฉ่ นั พรอ้ มพดู ดว้ ยเสียงเยน็ ยะเยอื ก

" ผมจะหกั คะแนนความประพฤตคิ ณุ และถา้ ผมจบั ไดว้ า่ คุณทาผิดกฎอกี ผม
จะเพม่ิ โทษคณุ เป็ นสองเทา่ "

" เฮ้ น่ีมนั ไมย่ ุติธรรมเลย " ฉนั กอดอกมองคอ้ นใส่ผชู้ ายตรงหนา้ ที่สูงกว่า
ฉนั เกือบสิบเซน ฉันคิดว่าเขาคงกาลงั หวั เราะฉันอยูใ่ นใจ สถานะเขาตอนน้ี
เหมือนกบั ราชสีหผ์ ูย้ ง่ิ ใหญ่ส่วนฉนั เป็นแค่หนูไร้ประโยชน์ตวั หน่ึง

" ผมใจดีใหค้ ณุ มากแลว้ ครับ หวงั วา่ ผมจะไม่เจอคุณในสถานการณ์อยา่ งน้ี
อกี " เขาแสยะยิม้ ให้ฉัน กอ่ นจะหนั หลงั เดินจากไปทิ้งให้ฉันยนื น่ิงเป็นรูป
ป้ัน จะบา้ ตายน่ีมนั หมายความวา่ ฉันจะตอ้ งเป็นเด็กดอี ยใู่ นโอวาทจนกว่าจะ
เรียนจบหรือไม่เขากบั ฉันตอ้ งตายกนั ไปขา้ งนึง ฉนั สะบดั หวั ไลค่ วามคดิ
ออกไป ถอนหายใจอย่างคนปลงตก หนั หลงั เดินจนแทบจะวิง่ เพราะตอนน้ี
ฉนั เสียเวลามากพอแลว้ ตอ้ งรีบข้นึ ห้องก่อนรูมเมทของฉนั จะรู้ตวั

DESTINESIA ACADEMY

12 | P a g e

แสงอาทิตยย์ ามเชา้ สาดส่องผา่ นผา้ มา่ นสีขาวโป่ รง แสงของมนั
เป็นนาฬิกาปลกุ ช้นั ดจี นฉนั เคยคิดเล่นๆวา่ หากวนั นึงพระอาทติ ยไ์ ร้ซ่ึงแสง
สว่าง ฉันจะทายงั ไง ฉันเยียดแขนเยยี ดขายดื ร่างกายเพื่อไลค่ วามเมือ่ ยลา้ จาก
การหลบั ใหลเม่อื คนื ดนั ตวั ลกุ ข้ึนจากท่นี อนพนั สายตาเหลือบไปเหน็ บุคคล
ร่วมหอ้ งอย่างแดนดิไลออนที่กาลงั นอนขดตวั อยใู่ ตผ้ า้ ห่มไม่มีทา่ ทีจะตื่น
เลยแมแ้ ตน่ อ้ ย เป็นธรรมดาทฉ่ี ันจะตน่ื นอนกอ่ นแดนดอ้ิ ยู่เสมอ พอพูดเร่ือง
น้ีก็นึกข้ึนไดอ้ ีกเร่ือง เรื่องที่ฉันเคยคดิ เล่นๆคอื จะมวี นั อะไรกนั นะท่ีจะทา
ให้เจา้ เพื่อนคนน้ีต่นื ก่อนฉันบา้ ง อาจจะเป็นวนั คริสตม์ าสแต่คงไมใ่ ช่ เธอ
คงไมน่ อนท้งั คนื เพราะมวั แตร่ อชายแก่ไวห้ นวดใส่ชุดสีแดงทพ่ี วกนอร์วอส
เรียกกนั วา่ ซานตาคลอส หรือวนั อสี เตอร์เพราะเธอชอบกระต่าย คงอยากรีบ
ต่ืนมาหาพวกมนั หรือจะเป็นวนั เกิดเธอ ซ่ึงฉันก็ไมร่ ูเ้ หมอื นกนั วา่ วนั ไหน

แดนดเิ้ คยบอกฉนั วา่ จาวนั เกิดตวั เองไม่ได้ แต่รูไ้ หมใครหลอกฉนั
ไดก้ ็หลอกไปแต่เจา้ น่ีไม่มวี นั หลอกฉันได้ เธอโกหกฉนั ฉนั รู้ คุณเขา้ ใจใช่
ไหมมนั มเี สน้ ก้นั หนาๆอยรู่ ะหวา่ งจาไม่ไดก้ บั ไมอ่ ยากจา ซ่ึงฉันคิดว่าใน
กรณีน้ีเป็นอยา่ งหลงั แน่นอน แตค่ ณุ ไมต่ อ้ งห่วง ฉนั กาหนดวนั เกิดให้เธอ
ใหม่แลว้ เป็นวนั ท่ี 14 กมุ ภาพนั ธ์ พวกนอร์วอสบอกว่าวนั น้ีเป็นวนั แห่ง
ความรักและฉันอยากให้แดนดิ้ทีร่ ักถกู โอบกอดดว้ ยความรกั จากใจจริง
เป็นไงฟังดูดีใชไ่ หมละ่ ฉันยม้ิ ขาใหก้ บั ความคดิ สุดบรรเจดิ จากน้นั จงึ ลกุ
จากท่ีนอนและไมล่ มื ท่ีจะหยิบผา้ เช็ดตวั ก่อนตรงดิ่งไปห้องน้าเพ่ือชาระ
ร่างกายเตรียมพร้อมสาหรบั เชา้ วนั ใหม่

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 13

กลิน่ หอมออ่ นๆจากโลชนั่ คอ่ ยๆซึมลงบนผวิ ชา้ ๆ ฉนั ควานหาลปิ
บาลม์ สีโปรดจากกล่องเคร่ืองสาอางบรรจงทามนั บนริมฝีปากอย่างปราณีต
ทีส่ ุด ฉนั ใหค้ วามสาคญั กบั ภาพลกั ษณม์ ากๆ แมพ่ ร่าบอกฉันเสมอต้งั แต่เดก็
ว่าภาพลกั ษณ์และบุคลกิ ท่ีดีเป็นส่วนหน่ึงของชีวิตทสี่ มบูรณแ์ บบ ซ่ึงฉัน
เหน็ ดว้ ยมากๆ คณุ ปฏเิ สธไมไ่ ดห้ รอกพวกความฉลาด พรสวรรค์ หรืออะไร
อีกมากมายทช่ี ้ีใหเ้ หน็ ว่าคุณเก่งน้นั มนั เป็นรอง เพราะวธิ ีทค่ี นอน่ื มองคุณคอื
วิธีเดยี วกนั กบั ทีค่ ณุ มองตวั เองในกระจก หาใชส่ ่ิงทม่ี องไมเ่ หน็ พวกน้นั ไม่

ฉันหมุนตวั เชค็ ความเรียบรอ้ ยในกระจกอีกคร้งั หลงั จากแน่ใจ
แลว้ ว่าทุกอยา่ งออกมาดดู กี ็ถงึ เวลาสาหรับภารกิจต่อไป ฉันมุ่งหนา้ ไปยงั
เตียงนอนของรูมเมทที่ควบตาแหน่งเพ่ือนสนิท จดั การดึงผา้ ห่มออกจากตวั
สาวเอเชียที่หลบั ไหลไมร่ ู้เร่ืองในหว้ งนิทรา ก่อนจะตอ้ งขมวดค้วิ เป็นโบว์
เมอ่ื เหน็ สภาพเพื่อนสาวทน่ี อนเหงอื่ ตกราวกบั วา่ เจา้ ตวั กาลงั ลงแขง่ วงิ่ ใน
งานเทศกาลฤดรู อ้ นของโรงเรียน

" น่ี แดนดติ้ นื่ ไดแ้ ลว้ น่า "
มือสวยตบเบาๆท่บี ่าของเพอื่ นสนิทเพ่ือปลกุ ออกจากฝัน

" เฮ้ แดนดไิ ลออน " จากตบเบาๆเปลี่ยนเป็นเขยา่ ตวั แรงๆแทนเม่ือแดนดิ้
ไม่รูส้ ึกตวั เลยแมแ้ ตน่ ิด

"แดนดิไลออน แดนดิไลออน แดนดิ้ "
แดนดสิ้ ะดุง้ เฮือกใหญล่ มื ตาตนื่ ข้นึ มาสบตาเขา้ กบั ฉนั ที่มองอย่พู อดี

DESTINESIA ACADEMY

14 | P a g e

" ตนื่ ไดแ้ ลว้ นอนอะไรนกั หนา ตะวนั ส่องตูดแลว้ " เธอหอบหายใจอยูส่ ัก
พกั ก่อนจะขานรับเหมอื นส่งสัญญาณให้รูว้ ่าเธอตน่ื ๆแลว้ นะเลกิ บ่นสักที

" ฝันเร่ืองเดมิ อีกหรอ " ฉันถามออกไปดว้ ยเสียงท่ีเบากวา่ เดิม ใชเ้ วลาต้งั สติ
อยู่ครู่นึง แดนดกิ้ ็มองมาทฉ่ี ันอกี คร้ัง

" ออื ... แลว้ เมื่อคืนไปไหนมา กลบั หอ้ งซะดกึ เลย " ฉันไหวไหลใ่ ห้เธอ
กอ่ นจะเบ่ียงตวั เดนิ ไปหยิบของจาเป็นใส่กระเป๋ านกั เรียน

" โดนชาลจี บั ได้ " พอคิดถึงเรื่องเมื่อคนื กร็ ู้สึกหวั เสียชะมดั แดนด้เิ ดนิ มา
ประชิดตวั ฉันเทา้ แขนขา้ งนึงกบั โตะ๊ หนงั สือ

" เหรอจะ๊ "

" ก็ใช่น่ะสิ ทาไม แกคิดวา่ มนั มอี ะไร " ตอนน้ีระหวา่ งฉนั กบั แดนดเิ้ หมอื น
แข่งจอ้ งตากนั อยู่แต่จริงๆไม่ใช่หรอกเจา้ นี่กาลงั จบั ผิดฉนั

" ป๊ าวววววว กแ็ ค่ถามดู "

" อะไรยงั ไง ตน่ื แลว้ กไ็ ปอาบน้า จะไดไ้ ปเรียนค่ะ ให้รอไหม " ฉันผายมอื
ไปทางห้องน้าเป็นนยั ว่าจะเดินไปอาบน้าดีๆ หรือจะใหฉ้ ันผลกั ไสไป เจา้
เพ่อื นคนน้ีมองหนา้ ฉนั เขมง็ กอ่ นจะส่ายหัวอยา่ งเกินทน

" ไปก่อนเลย เดี๋ยวตามไป " ฉนั พยกั หนา้ รบั จริงๆกค็ ิดไวแ้ ลว้ แหละวา่ ตอ้ ง
เป็นแบบน้ี " รีบๆตามมาละกนั อยา่ สายนะคลาสน้ี "

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 15

ตลอดโถงทางเดนิ ในตึกกลางคละแน่นไปดว้ ยเหลา่ นกั เรียนมาก
หนา้ หลายตา เสียงจอแจแขง่ กบั เสียงฝีเทา้ มากมาย ฟังไมไ่ ดศ้ พั ทเ์ ลยสัก
อยา่ ง ฉนั ไม่ชอบความวุ่นวายน้ีเอามากๆแต่ก็พอเขา้ ใจได้ นี่มนั ตอนเชา้ ทกุ
คนต่างตอ้ งเร่งรีบเพ่อื จะไดเ้ ขา้ เรียนให้ตรงเวลา ฉันพยายามบบี ตวั ใหเ้ ลก็
ที่สุดเมอ่ื ตอ้ งฝ่าผคู้ นนบั สิบทีย่ ืนออกนั อยู่หนา้ ทางเขา้ โรงอาหาร แต่แลว้ ก็มี
เดก็ ผชู้ ายคนนึงเดินถือถาดอาหารผา่ นหนา้ ฉนั ไป มนั ก็เกือบจะดเู ป็นเรื่อง
ปกตแิ ลว้ ถา้ สายตาอนั เฉียบแหลมของฉันไม่สงั เกตเหน็ อะไรบา้ งอยา่ งบน
ถาดอาหารน้นั เสียกอ่ น

" สุดยอด! นน่ั เคก้ แครอท " ฉันลืมตวั จนเผลออทุ านเสียงดงั ผคู้ น
ที่อย่ใู กลฉ้ นั สามส่ีคนหนั มามองฉนั กนั เป็นตาเดยี ว ฉันไดแ้ ต่ย้ิมอ่อนๆ
กม้ หนา้ เล็กนอ้ ยเพื่อขอโทษ ไมม่ เี วลาแลว้ ฉนั ตอ้ งรีบไปกอ่ นทมี่ นั จะหมด
โอกาสมมี าไม่บ่อยนกั ท่ีโรงเรียนจะทาเคก้ แครอทและฉันตอ้ งไดม้ นั มาตก
ถึงทอ้ ง ฉนั ปฎิญาณตนก่อนรีบควา้ ถาดอาหารมุง่ ตรงไปโซนของหวานเป็น
อนั ดบั แรก นน่ั ไง! เคก้ แครอทลกู แม่ ฉนั ย้มิ แกม้ ปริเม่อื เห็นเจา้ เคก้ แครอท
ชิ้นสุดทา้ ยวางอยูบ่ นจานใส่ของหวานสีขาว ขาของฉนั พุ่งตรงไปดว้ ย
ความเร็วแสง เออ้ื มมอื เพื่อหยบิ ของหวานชิน้ โปรด ฉนั คดิ ว่าฉันก็ไวพอตวั
นะแต่คงไวไม่มากพอเมื่อมีฝ่ามอื ใหญข่ องใครสักคนหยิบมนั ตดั หนา้ ฉันไป
ฉันชา้ กว่าแคว่ ิเดยี วเองเหน็ จะได้ วิเดยี วอะ แคว่ เิ ดยี ว! ฉนั ไมย่ อมงา่ ยๆ
หรอกนะบอกเลย จะสู้ตายเพ่ือมนั !

" เฮ้ น้นั มนั ของฉนั นะ " ฉันเทา้ เอวใส่ไอค้ นมารยาทเสีย คือจริงๆเขาก็ไม่ได้
มารยาทเสียหรอกแตฉ่ ันเอ่อ..คอื ฉันไมร่ ู้ ไมร่ ับรู้แลว้ !

DESTINESIA ACADEMY

16 | P a g e

" ของเธอท่ีไหนไม่เหน็ มีชื่อตดิ ไวน้ ่ี " หลงั พดู จบเขาก็ทาเป็นจบั จานเคก้
หมนุ ไปมาเพ่ือหาช่ือฉัน ตอนน้ีฉันหัวร้อนปดุ ๆ ฉันสาบานเลย ถา้ ฉนั
ควบคมุ ไฟไดห้ มอนี่คงเหลอื แคช่ ื่อแน่นอน

" ฉันเหน็ มนั กอ่ นและนายตดั หนา้ ฉนั จาเรด แอรอน " จาเรดทาหนา้ เหมอื น
คนกาลงั กล้นั ขาสุดชีวติ เขาส่ายหัวไปมาเหมือนกาลงั บอกว่าเธออยา่ พูด
อะไรน่าขนั สิเพนนี

" ไมใ่ ช่ๆถา้ จะพดู ให้ถูกคือเธอชา้ ส่วนฉันไวกว่า ใครดใี ครไดน้ ะเพนนี "
เขาขยิบตาใส่ฉันหน่ึงทกี อ่ นเดนิ จากไป โอเคเย่ียมไปเลย สุดยอด ดีท่ีสุด ฉัน
จดไวแ้ ลว้ จาเรด ช่อื นายตดิ แบลก็ ลิสตฉ์ นั แลว้ ระวงั ตวั ไวเ้ ลย ขณะทฉ่ี ัน
เกือบจะเผาหวั จาเรดเขา้ กม็ เี สียงใสเสียงหน่ึงดงั ข้ึนจากขา้ งหลงั

" ไง เพนนี "

" โอ้ โอลเิ วียกลบั มาต้งั แตเ่ มอื่ ไหร่ไมเ่ ห็นส่งจดหมายมาเลย " ตาเป็น
ประกายแวววบั เมื่อเบ้อื งหนา้ ปรากฏบคุ คลที่ไมไ่ ดพ้ บเจอตลอดชว่ งปิด
เทอม

" ขอโทษที ฉนั ว่นุ ตวั เป็นเกลยี วเลยชว่ งทผ่ี ่านมา" เธอคอื โอลเิ วยี
รูสโซ เพอ่ื นต้งั แต่สมยั ตวั เทา่ เมี่ยงของฉนั เอง ครอบครัวเราสองคนเป็นญาติ
ห่างๆกนั น่ะ เราเลยมคี วามทรงจาตอนเดก็ ดว้ ยกนั เยอะมากๆ

" คนใจรา้ ยพวกน้นั กลา้ มาใชง้ านเธอไดย้ งั ไง " โอลเิ วียย้มิ ขาก่อนเขา้ มาโอบ
ไหล่ฉนั พรอ้ มลูบแขนเบาๆ

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 17

" เยน็ ก่อน ใครจะกลา้ รงั แกฉนั กนั เธอจดั การไปหมดแลว้ น่ี "

เธอยกคว้ิ ใหก้ ่อนเราจะหัวเราะคิกคกั กนั สองคน

ตอนน้ีฉันกาลงั นงั่ จอ้ งเคก้ แครอทบนถาดอาหารของโอลเิ วยี
อยู่ คอื ฉันวา่ ฉนั ก็ไม่ไดต้ าถวั่ นะเคก้ แครอทชิน้ น้นั คือชิน้ สุดทา้ ยจริงๆและ
จาเรดก็ไดม้ นั ไป แลว้ โอลเิ วียไปเอามาจากไหนเน่ีย แมค่ รวั เอามาเติมเหรอ
ก็ไมน่ ่าใช่เพราะตอนตกั อาหารฉันเดินวนอยแู่ ถวโซนของหวานอยู่ต้งั สอง
สามรอบไมม่ ีทางท่ีจะรอดพน้ สายตาฉนั ไดห้ รอก และเหมอื นโอลเิ วยี จะ
รูต้ วั ว่าฉันจอ้ งมนั อยู่

" กินไหมเธอชอบเคก้ แครอทน่ี "
เธอพูดพรอ้ มดนั จานเคก้ ออกจากถาดเลก็ นอ้ ย

" ไมๆ่ แค่สงสัยน่ะเธอไปเอามาจากไหน มนั หมดแลว้ น่ี หรือเธอหยบิ มนั ทนั
เหรอ " เธอส่ายหนา้

" เปล่าหรอก จาเรดใหม้ าน่ะ " ฉนั ถึงกบั อา้ ปากคา้ ง นี่ฉนั ย่ิงไมค่ วรแตะตอ้ ง
เคก้ น่ีเลย มหี วงั โดนจาเรดเลน่ แน่

" ฮ่าๆๆ รู้จกั หมอน้นั เหรอ "

โอลเิ วยี มองหนา้ ฉันน่ิงๆเหมอื นกาลงั คิดอะไรสกั อย่าง

" ไมน่ ะ พ่งึ เคยเหน็ หนา้ คร้ังแรกเม่ือเชา้ "

DESTINESIA ACADEMY

18 | P a g e

" ดีแลว้ อยา่ ยุง่ กบั จาเรดมาก หมอนนั่ หนา้ ตาดจี ริง
แต่คาสโนวาตวั พ่อเลยล่ะ"

" เธอดสู นิทกบั จาเรดนะ "

" สนิท ฮ่าๆๆๆ กไ็ ม่เชิงหรอก " เป็นคร้ังที่สองของวนั ที่ฉันหัวเราะแหง้ ๆ
ให้กบั ช่ือน้ี

เสียงเคาะไมเ้ รียวกบั กระดานดาดงั ข้ึนสองสามทเี พือ่ ส่งสญั ญาณ
ให้นกั เรียนท้งั หอ้ งเงียบเสียงลง อาจารยแ์ มก็ เวลลก์ า้ วขาออกจากกระดาน
มาหน่ึงกา้ วเ ตรียมพูดถงึ เน้ือหาท่ีจะสอนสาหรบั คาบน้ี สาหรับฉัน
ในตอนน้ีมนั ไมน่ ่าสนใจเท่าไหร่ ตวั อกั ษรที่เปลง่ ออกมาจากเสียงอาจารย์
มนั ไหลผา่ นหูซา้ ยทะลุหูขวาลอยหายไปในอากาศหมดแลว้ ใจฉนั จดจ่ออยู่
แต่กบั ประตหู ้อง จนป่ านน้ีแลว้ แดนด้ิยงั ไม่โผล่มาเลย มวั ทาอะไรของเธอ
เนี่ย จิตใจฉันไม่อยู่กบั เน้ือกบั ตวั สักเทา่ ไหร่ จนกระทงั่ เหน็ สาวตวั เลก็ ท่ฉี ัน
รอคอยวิ่งหนา้ ต่นื มาแตไ่ กล ฉันเฝา้ มองทกุ กิริยาของเธอต้งั แตก่ า้ วขาเขา้
ห้องจนเธอเดนิ มานง่ั ลงขา้ งฉนั ฉันยิ้มใหเ้ ธอกอ่ นหยิบแซนวชิ ท่ีหยบิ ติดมือ
มาจากโรงอาหารให้แดนด้ิ ยงั ไม่มอี ะไรตกถงึ ทอ้ งเธอหรอก เชือ่ ไดเ้ ลย

หลงั จบคาบเรียนก็เป็นฉนั ทีอ่ ย่คู นเดยี วอกี เชน่ เคย แดนด้ิโดน
อาจายแ์ ม็กเวลลเ์ รียกตวั ไป ฉันคดิ วา่ คงไม่พน้ เร่ืองเขา้ เรียนสายหรอก
ฉันค่อยๆกา้ วขาไปตามทางเดนิ เพ่อื ไปเรียนคาบต่อไป ใจลอยไปกบั
ความคิดเร่ือยเปื่อยตลอดทางจนสายตาไปสะดุดเขา้ กบั หญิงผมบลอนด์

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 19

ทย่ี ืนอยู่หนา้ ห้องน้า บุคคลท่ฉี นั ไมอ่ ยากเห็นหนา้ มากทส่ี ุดในโรงเรียน
น้ี ไอริส โบฟอร์ต ตวั ถว่ งชีวติ ตวั เบอ้ เร่อของฉันเอง

มองจากหอคอยช้นั สิบก็ดอู อกวา่ เธอกาลงั รอฉนั อยู่ เราสบตากนั
ช่วงนึง ก่อนฉันจะรีบเร่งฝีเทา้ ให้เร็วข้ึน พอดียงั ไม่อยากมปี ฏิสมั พนั ธก์ บั
ใครตอนน้ีน่ะโดยเฉพาะสาวผมบลอนดต์ รงหนา้ สญั ชาตญาณฉนั มนั ร้อง
เตอื นใหอ้ อกจากตรงน้ีเร็วที่สุด นึกโทษตวั เองข้นึ มานิดๆที่ไมต่ ้งั ใจฝึกเวทย์
หายตวั จะไดว้ าร์ปหายไปให้มนั จบๆ ฉนั ไมใ่ ช่คนดวงดนี กั เพราะฉะน้นั
สาหรบั เร่ืองราวเฮงซวยท้งั หมดของเพเนโลพี แมคคอยคนน้ี ฉนั ก็พอจะเดา
ไดท้ นั ทีว่าจะมีอะไรเกิดข้ึนใน 3 2 1

ฉันรูส้ ึกถงึ มวลหนกั ๆที่กระทบเขา้ จากขา้ งหลงั กอ่ นจะถกู ดงึ ไมส่ ิ
ตอ้ งใชค้ าว่ากระชาก เพียงชวั่ พริบตาตรงหนา้ ฉันกป็ รากฏร่างของศตั รู
หมายเลขหน่ึง คุณกาลงั สงสัยใช่ไหมวา่ ทาไมฉนั ถงึ เท่ียวไปกอ่ เรื่องกบั คน
โนน้ คนน้ีไปทวั่ นนั่ เป็นคาถามทฉี่ นั ก็ยงั หาคาตอบไมไ่ ดเ้ หมือนกนั ตลก
รา้ ยชะมดั

" คิดจะหลบหนา้ ฉันหรอเพนนี "

" เปลา่ ฉันแคไ่ มอ่ ยากสละเวลาอนั มคี า่ ของฉันมาเสวนากบั เธอ "

" ปากเกง่ จงั " เธอจอ้ งฉันพร้อมยมิ้ มุมปากเล็กนอ้ ย ฉันโครตจะเกลยี ดท่าที
อวดดีของไอริส มนั ทาใหฉ้ ันอยากกระโจนบีบคอเธอ

" มอี ะไรก็รีบพูดมา ฉันมเี รียนตอ่ "

DESTINESIA ACADEMY

20 | P a g e

" เธอดูอึดอดั นะทีต่ อ้ งคุยกบั ฉนั "

" สุดๆ สะอิดสะเอียน จนอยากอว้ กเลยละ่ "

" ง้นั เขา้ เรื่องเลย เมื่อคืนเธอทาอะไรไว้ คณุ แมคคอย " เธอโนม้ ตวั เขา้ มา
กระซิบขา้ งหูฉัน

ฉนั ขมวดควิ้ ทนั ทเี มอ่ื ฟังประโยคน้นั จบ ตดั สินใจจบั ขอ้ มือไอริ
สลากเธอเขา้ ห้องน้าโดยเร็วกอ่ นจะยกมือข้นึ ดดี นิ้วหน่ึงทีประตูห้องน้าก็ปิด
ลงเสียงดงั ปัง พร้อมลงกลอนโดยท่ฉี ันไมจ่ าเป็นตอ้ งเดนิ ไปปิดเอง ฉันเพ่ง
สมาธิชว่ั ครู่กม็ ีลกู ไฟสีขาวปรากฏข้ึนมา ลกู ไฟน้นั แตกออกเป็นลกู เลก็ ๆ
ลอยเขา้ ไปสารวจทุกซอกทกุ มุมของห้องน้าแห่งน้ีเพื่อใหแ้ น่ใจว่าไม่มีใคร
นอกเหนือจากพวกเรา เมอื่ แน่ใจแลว้ ฉนั กห็ นั กลบั มาสบสายตากบั บคุ คลท่ี
ดูเหมือนจะรู้เร่ืองของฉนั มากเกินไปแลว้

" เธอล้าเส้นฉันมากไปแลว้ ไอริส "

" เพนนี เธอตา่ งหากทาตวั เอง ฉันไม่บอกสภาเรื่องทเี่ ธอชอบออกมาเพน่
พานตอนกลางคนื กด็ แี ค่ไหนแลว้ "

" อย่าทาเป็นใจดีไปหน่อยเลย เธอก็เอาความลบั น้นั มาควบคุมฉนั น่ี "

" เพราะเธอมนั ออ่ นหดั ไง ดีดนิดเดยี วเธอก็กระเด็นกลายเป็น
ฝ่นุ แลว้ " สาบานเลยตอนน้ีฉันพยายามหนกั มากเพือ่ กดอารมณ์ขนุ่ มวั
ท้งั หมดเอาไว้

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 21

" ฉันปล่อยผ่านเร่ืองเธอมานาน และตอนน้ีเธอกก็ าลงั หลงระเริงสิทา่ เพนนี
เมื่อคืน เธอ เอา ดาบศกั ดิ์สิทธ์ ไปไวไ้ หน " นอกจากอารมณ์โกรธคงตอ้ ง
บวกความงนุ งงเป็นไก่ตาแตกน้ีไปดว้ ย

" พดู เรื่องบา้ อะไรเน่ีย "

" อยา่ มาทาเฉไฉ ดแี คไ่ หนแลว้ ทค่ี นมาถามเธอเป็นฉนั ไมใ่ ชอ่ าจารยใ์ หญ่
ตอนน้ีสภายุ่งหัวหมุนไปทว่ั เพราะดาบศกั ด์ิสิทธ์หายไป เธออยา่ เล่นล้ินทา
ให้คนอื่นเดอื ดรอ้ นไปหมดแลว้ เน่ีย "

" ฉนั ไม่ไดเ้ อาไป ทาไมถงึ มาสงสัยฉัน มีแค่ฉนั คนเดียวรึไงทีอ่ อกจากหอ้ ง
ตอนกลางคนื น่ะ "

" แต่เธอกค็ นหน่ึงในน้นั นี่ " ฉันเงยี บ มนั กจ็ ริงอยา่ งที่ไอริสพดู ไมผ่ ดิ ท่เี ธอ
จะสงสยั ฉัน แตม่ าถามกนั ดีๆก็ไดไ้ หม

" ฉนั ไม่รู้วา่ มนั หายไปไหน แต่ฉันไมไ่ ดเ้ ป็นคนเอาไปสาบานเลย "

" เธอมนั ปล้นิ ปลอ้ น ทาไมเธอถงึ ชอบสรา้ งปัญหานกั อยเู่ ฉยๆ
มนั จะตายรึไง "

" น่ี อยา่ มาใชอ้ คตนิ ะ เป็นสภาภาษาอะไรเน่ียไอริส เธอไม่ชอบฉันเป็น
ทนุ เดมิ อยแู่ ลว้ ฉนั รู้ แต่จะมาปักให้ฉันเป็นคนรา้ ยแบบน้ีไมไ่ ด้ เธอไมม่ ี
หลกั ฐานดว้ ยซ้า "

DESTINESIA ACADEMY

22 | P a g e

" ง้นั รอเลยเพนนีฉนั จะตอ้ นเธอใหจ้ นมุม เกง่ ให้ไดต้ ลอดละ่ "
ไอริสมองฉันต้งั แต่หวั จรดเทา้ กอ่ นสะบดั หนา้ เดนิ ออกจากหอ้ งน้า
โอ้ ดูเหมอื นเรื่องเฮงซวยของฉนั จะใหญก่ ว่าท่ีคิดไวม้ ากโข ชีวิตดๆี ท่ลี งตวั
จริงๆ

ตระกูลโบฟอร์ตกบั ตระกลู แมคคอยไม่ลงรอยกนั เทา่ ไหร่ ถงึ
ปัจจุบนั จะดีข้ึนมาบา้ งแต่ก็ยงั ไมด่ ีท่สี ุดน่าจะเป็นไปไดย้ ากพอควร ฉัน
ไม่ไดร้ ูต้ ้นื ลกึ หนาบางมากหรอกนะ แต่น่าจะเกี่ยวกบั เวทยข์ องตระกูลแมค
คอยทถี่ กู ส่งตอ่ ใหผ้ ทู้ สี่ ืบทอดสายเลอื ดโดยตรง สามารถติดตอ่ และควบคุม
วิญญาณ หรือแมแ้ ต่ฟ้ื นคืนชีพซากศพ ฉันก็เป็นหน่ึงในน้นั ส่วนพลงั
ประจาตวั คือการสร้างภาพลวงตา ใช่ฉันโดนโรงเรียนสั่งหา้ มไมใ่ ห้ใช้
เหมือนกบั จาเรดนน่ั แหละ

ฉนั ยนื หยดุ น่ิงเพอ่ื เวน้ ระยะห่างรอเธอเดินออกไปจากแถวน้ีก่อน
แลว้ ค่อยกา้ วขาออกจากหอ้ งน้า ตอนน้ีฉนั มจี ุดหมายใหมแ่ ลว้ เราจะไป
หอคอยฝ่ังซ้ายกนั ทกุ คนในโรงเรียนทราบดวี ่าหอคอยน้ีเป็นทเ่ี ก็บของ
ตอ้ งหา้ ม ซ่ึงของแต่ละชนิดมีพลงั มหาศาลเปรียบไดว้ ่า
หากผ้ใู ดได้ครอบครองผ้นู นั้ จะเป็ นใหญ่เหนือทุกสิ่ง

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 23

ดาบศกั ด์ิสิทธ์เป็นหน่ึงในน้นั พลงั ของดาบเล่มน้ีนบั วา่ เป็น
ปรปักษก์ บั โลกเวทมนตร์ มนั ค่อยๆดูดกลนื พลงั ของคุณรวมถึงลดทอน
ศกั ยภาพไปดว้ ย มนั สามารถฆ่าชีวติ ผโู้ ชครา้ ยไดอ้ ยา่ งงา่ ยดายเสียยงิ่ กวา่ ถกู
โจมตีดว้ ยเวทยซ์ ะอีก น้นั หมายความวา่ คนทขี่ โมยไปไม่ใชผ่ ูป้ ระสงคด์ ี
เป็ นแน่

เมื่อใดมนั ฟาดฟันผ่านมังสา
เม่ือน้ันกายท่านอาจดับชีวา

เม่ือใกลถ้ ึงหอคอยสภาพความวนุ่ วายคอ่ ยๆปรากฏอย่าง
เด่นชดั สภานกั เรียนแทบท้งั โรงเรียนรวมตวั กนั ทน่ี ี่ ต่างคนตา่ งว่นุ ไปทวั่
บริเวณแห่งน้ีเลยไมม่ ใี ครสังเกตเหน็ ฉนั ซักคน ซ่ึงถอื ว่าดแี ลว้
" สรุปมนั หายไปจริงๆใชไ่ หม "
" กค็ งจะอยา่ งน้นั ดาบมนั ไม่มขี าหรอกนะถงึ จะออกมาวง่ิ เล่นได้ แลว้
โบฟอร์ตวา่ ไง "
" เธอบอกว่าเมื่อคนื ตอนตรวจเวรมนั ยงั อยู่ แตพ่ อรุ่งเชา้ มนั กห็ ายไป น่ากลวั
ชะมดั "

DESTINESIA ACADEMY

24 | P a g e

ฉนั ไดย้ ินสภาสองคนหนา้ ประตพู ูดกนั กอ่ นจะกา้ วขาข้นึ บนั ได
อย่างไม่ลงั เล

แสดงวา่ หายไปหลงั สี่ทุม่ เวลาน้นั ฉันก็ออกจากหอ้ งพอดี ทาไม
ตอนจบั สลากวนั คริสตม์ าสถงึ ไมด่ วงดีแบบน้ีบา้ งนะ

ฉนั หยดุ ยืนอยทู่ ่พี กั บนั ได คุณคงไม่คดิ วา่ ฉนั จะข้ึนไปขา้ งบนสุด
หรอกใชไ่ หม ขอโทษที่ทาให้เสียใจนะฉนั ยงั ไม่อยากถกู จบั ไดว้ า่ โดดเรียน
ตอนน้ี แลว้ อกี อย่างทาเลตรงน้ีดีสุดๆไปเลย ฉันสามารถแอบดูอาจารยใ์ หญ่
ซีเลยี กบั มิสเอเวนอร์ไดแ้ บบแจม่ แจง้
" เอายงั ไงดีคะอาจารยใ์ หญ่ "
" ผมจะตดิ ตอ่ ทางสภาไป ส่วนตอนน้ีปิ ดเรื่องน้ีใหม้ ิด จะดมี ากถา้ เร่ืองยงั ไม่
ถึงหูผปู้ กครองสกั 2-3 วนั ไม่ง้นั โรงเรียนเตรียมรบั จดหมายไมห่ วาดไมไ่ หว
ไดเ้ ลย "
ไมม่ ีทางปิ ดไดห้ รอก พนนั กบั ฉันไหมละ่ ไมเ่ กินวนั น้ีทุกคนจะรับรู้ ข่าว
ฉาวน่ะแพร่ไวเสมือนปรสิตช้นั ดี
"ดาบหายไปไหนกนั นะ?"

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 25

Chapter 2
Valley [ วัลเลย์ ]
[ Valley talk ]
มาจาลิสคนน้นั อยา่ ไปทาใหเ้ ธอโมโหเชียวล่ะ พลงั รักษา....ถึงตายไดเ้ ลยนะ
- Majalis Convallaria –
Magic power : Healing
Power Efficiency : ☆
Flower : Convallaria majalis

DESTINESIA ACADEMY

26 | P a g e

อย่าให้อารมณ์อย่เู หนือพลงั

" มาจาลสิ วนั น้ีเธอทาพลาดอกี แลว้ นะ "

" ขอโทษคะ่ " ฉันกม้ หนา้ รบั ความผดิ พลาดท่ีอาจารยแ์ ฮริสนั บอกคร้งั ทรี่ อ้ ย
รอใหท้ า่ นเดนิ ออกไปแลว้ ฉนั คอ่ ยทิ้งตวั ลงอย่างเหนื่อยลา้

" เฮอ้ ออ " ฉนั มองดอกไมป้ ระจาตวั ทีฉ่ นั นามาทดลอง มนั เหี่ยวเฉาเหมอื น
ชีวิตตอนน้ีเลย ฉนั คอ่ นขา้ งมีปัญหาในการควบคุมพลงั ของตนเองมากๆ
บางทกี ็รูส้ ึกวา่ ฉันอยู่ถูกทแี่ ลว้ ใชไ่ หมนะ

กึกกึก! ฉนั หันไปมองทางตน้ เสียง ยิปโซพ่อหนุ่มฮดู้ ดาทีช่ อบมา
ขลกุ ตวั ในหอ้ งสมุด ตอนน้ีกม็ าคน้ หนงั สือเล่มใหมอ่ า่ นอกี แลว้ สินะ

" ทาหนา้ แบบน้ีคงไม่พน้ เร่ืองเดมิ สินะ " ฉันทาหนา้ แปลกใจแลว้ หนั ไปมอง
ซา้ ยขวา เขาพดู กบั ใครน่ะ...

" พูดกบั ฉนั เหรอ ? " ฉันช้ีน้ิวมอื มาทางตวั เองแลว้ แกลง้ ถามคนท่ีต้งั หนา้ ต้งั
หนา้ หาหนงั สือ

" ครบั " น้ิวช้ีของเขาดนั แวน่ ตาข้นึ แลว้ หันมามองหนา้ ฉัน

" รู้ไดไ้ งวา่ ฉนั เป็นอะไร " ฉันถามข้นึ มาดว้ ยความสงสัย

" ควบคมุ พลงั เวทยไ์ มไ่ ด้ ถูกไหม " ฉนั คิดว่าฉนั แสดงสีหนา้ ออกมาอย่าง
ชดั เจนเพราะนายคนน้นั เหมอื นจะกาลงั หัวเราะฉันอยเู่ บาๆ

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 27

คิ้วหนาถูกเจา้ ตวั ยกข้ึนอย่างเจา้ เลห่ ์ ยามจอ้ งมองมายงั ใบหนา้ ของฉัน
ดวงตาสีเทาเขม้ มีประกายระยบิ ระยบั ดูสวยงามและน่าหลงใหลในคราว
เดียวกนั นี่เป็นคร้ังแรกท่ฉี ันไดจ้ อ้ งดวงตาคู่น้ีและคน้ พบว่า นายแว่นน่ี
หนา้ ตาก็พอใชไ้ ดน้ ่ีนา แต่เสียงกระแอมในลาคอของคนตรงหนา้ กเ็ รียกฉนั
ให้หลดุ จากหว้ งความคดิ กอ่ นจะรีบดงึ หนา้ ตวั เองใหก้ ลบั มาจริงจงั ดงั เดมิ

" ใครบอกนาย " คนถูกถามเพียงไหวไหล่เท่าน้นั ...ฉันจงึ เปลยี่ นใจหมุนตวั
เพอ่ื เดินออกจากหอ้ งสมดุ เพราะคิดว่าการสนทนากบั เดก็ เนิร์ดหลงั หอ้ งสวม
แวน่ กรอบหนาไม่มปี ฏิสัมพนั ธ์กบั ใครแบบเขาคงจะเปลา่ ประโยชนส์ ้ินดี

" เฮ.้ ..ว่าไงคณุ มาจาลสิ " กอ่ นจะไดก้ า้ วเทา้ ออกจากหอ้ งสมุดฉนั ก็โดนร่าง
สูงของใครคนนึงเขา้ มาขวางทางไวซ้ ะก่อน จาเรด น่ีเอง ฉนั ถอนหายใจ
กอ่ นจะเดนิ หลบเล่ยี งไปอีกทาง แตก่ ย็ งั โดนจาเรดขวางไวอ้ ยดู่ ี

" รีบไปไหนล่ะคณุ มาจาลิส แลว้ ...คุยกบั ใครอยนู่ า้ " จาเรดชะโงกหนา้ ขา้ ม
ศรี ษะของฉนั เพอื่ ดวู ่าคนทฉ่ี นั คุยดว้ ยเมอื่ ครู่เป็นใคร " โวว้ วว ยิปโซนี่เอง
" น้าเสียงยยี วนของจาเรดเรียกใหค้ นทีก่ ม้ หนา้ อ่านหนงั สือเงยหนา้ ข้นึ มา
แลว้ ก็กลบั ไปสนใจส่ิงทอี่ ย่ใู นหนงั สือตอ่ อมื มม ทกั ษะการเขา้ หาคนอนื่ ตดิ
ลบแบบสุดๆไปเลย

" หลบไปไดแ้ ลว้ จาเรด รูไ้ หมวา่ นายกาลงั ขวางทางเดินอยู่ " ฉนั ยกแขนท้งั
สองขา้ งข้ึนมากอดอกแลว้ พดู ดว้ ยน้าเสียงท่ตี ิดฉุนเฉียวเลก็ นอ้ ย

DESTINESIA ACADEMY

28 | P a g e

" อยา่ เพ่ิงโมโหเลยน่าคณุ มาจาลิส หลบกไ็ ดๆ้ "
จาเรดยกมอื สองขา้ งข้ึนมาเป็นเชิงว่ายอมแพแ้ ลว้ หลีกทางให้ฉันไดเ้ ดนิ
ออกไป ระหว่างทางเดนิ กลบั ห้องพกั ฉันกย็ งั คงมองดอกไมท้ ่ีเหี่ยวเฉาดว้ ย
ฝีมอื ของตวั เองอยู่ มนั จะมีทางให้ฉันรู้จกั วธิ ีควบคุมพลงั ตวั เองได้อยา่ ง
ถกู ตอ้ งไหม

อยูๆ่ ดอกไมใ้ นมอื ของฉนั ก็ดีดตวั ข้นึ กลบั มาสดใสดงั เดมิ หากแต่
ดอกวลั เลยใ์ นมือกลบั กลายเป็นดอกกุหลาบสีแดงเสียอยา่ งน้นั ! มนั มาพร้อม
กบั เสียงหวั เราะของจาเรดทด่ี งั ข้นึ ไล่หลงั มา

" วลั เลย!์ อย่าหายใจเขา้ ไป " ก่อนท่เี สียงการปะทะของคนสองคนดงั ข้นึ
เรียกให้ฉนั หันกลบั ไปมองพร้อมกบั ละดอกกหุ ลาบในมือลงพ้ืนแทบจะ
ในทนั ที ภาพที่ฉนั เห็นตรงหนา้ คือชายหนุ่มสองคนฟาดหมดั ใส่กนั ไม่ย้งั แต่
ในขณะท่ีฉันกาลงั จะวิ่งไปหา้ ม ร่างของจาเรดไดห้ ายวบั ไปกบั ตา เหลอื
เพยี งยปิ โซท่ยี ืนหายใจหอบเหน่ือยปรายสายตามองมาทางฉนั ก่อนจะ
สาวเทา้ เขา้ มาหาพรอ้ มกบั กม้ หยบิ ดอกไมท้ ี่กลบั มาเห่ียวเฉาอีกคร้งั ส่งคนื
ใหฉ้ ัน

" จะไปไหนครับ เดย๋ี วไปส่ง "

" !? "

" มาเถอะน่า " เขาเดินนาหนา้ ฉันออกไป ทาให้ฉนั ไมม่ ีทางเลอื กมากนกั
นอกจากเดินตามเขาอยา่ งวา่ ง่าย มองแผน่ หลงั ร่างสูงท่ีเร่ิมชะลอตวั เพื่อให้
ฉนั เดนิ ตามเขาไดท้ นั

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 29

" นายรู้เหรอว่าฉันจะไปไหน "
" แบบเธอไมห่ อ้ งวชิ าพฤกษศาสตร์ก็คลาสเรียนสัตวว์ เิ ศษ "
บา้ จริง รูด้ ีชะมดั

เราสองคนเดินไปอยู่พกั หน่ึง ลดั เลาะริมปราสาทส่วนกลางไป
เร่ือยๆจนฉนั เป็นคนเปิ ดบทสนทนาข้นึ มาก่อน
" ดอกไมท้ จ่ี าเรดเสกข้นึ มามนั คอื อะไรเหรอ"
" ยาเสน่ห์ " ยิปโซกระชบั คอเส้ือฮดู้ แลว้ ตอบคาถามฉนั ดว้ ยสีหนา้ เรียบเฉย
" ห๊ะ!? "
" กลิ่นของมนั คอื ยาเสน่ห์ แต่จริงๆจาเรดถกู หา้ มไม่ใชใ้ นเขตบริเวณรวม
แบบน้ี เพราะมนั จะส่งผลกระทบตอ่ เพศตรงขา้ ม...แบบเธอไง " เสียงทมุ้
หวั เราะในลาคอ ฉันเก็บความหมน่ั ไส้ยปิ โซไวใ้ นใจแลว้ เดนิ ตามไปอย่าง
เงียบๆจนถงึ หอ้ งเรียนวิชาพฤกษศาสตร์

DESTINESIA ACADEMY

30 | P a g e

คลาสวิชาพฤกษศาสตร์

" ขอบใจทีเ่ ดินมาส่ง " ฉันพูดออกไปพรอ้ มกบั เบนหนา้ ไปทางอ่นื

" ไม่มีใครเคยบอกเหรอวา่ เวลาคยุ กบั ใครตอ้ งมองหนา้ คนน้นั ดว้ ย "
แต่ก็ไมว่ ายโดนคนตรงหนา้ พูดยยี วนกวนประสาทอยเู่ รื่อย ฉนั กาหมดั ไว้
อยู่ใตเ้ ส้ือแขนยาว ความโกรธตอ้ งระงบั ไวด้ ว้ ยความใจเยน็ อย่าเพง่ิ ใชก้ าลงั
นะวลั เลย์ ฉันผอ่ นลมหายใจเขา้ ออกกอ่ นจะพดู ท้งิ ทา้ ยกบั ยปิ โซ

" ก็อาจจะไม่ใชก่ บั นาย " ฉันพดู ไวแ้ คน่ ้นั แลว้ เปิ ดประตูเขา้ ห้องเรียนไป
สมน้าหนา้ นายยิปโซ แบร่! ฉนั หัวเราะคิกคกั คนเดยี วอยใู่ นใจ ก่อนจะปรบั
สีหนา้ ตนเองให้กลบั ไปจริงจงั เหมอื นเดมิ ไมร่ ูเ้ หมอื นกนั ว่าทาไมฉนั ถึงตอ้ ง
เกบ็ ความรู้สึกไม่ใหม้ นั แสดงออกมาไมว่ ่าจะดีใจหรือเสียใจ

ฉันเดินไปนง่ั อยทู่ ี่ประจาแลว้ หยบิ สมุดจดบนั ทึกสารพดั
เวทมนตร์ข้ึนมาเปิ ดอ่าน " วลั เลยล์ องอกี คร้ังนะ ใจเยน็ ๆเธอทาได้ " ฉนั ปิด
เปลอื กตาท้งั สองขา้ งลง กาหนดลมหายใจเขา้ ออกแลว้ ฝึกฝนส่ิงท่ฉี ันทา
พลาด ดอกวลั เลยต์ รงหนา้ คอ่ ยๆลอยข้ึนจากการควบคุมของเจา้ ของ

' รักษาแม่ให้ได้สิวลั เลย์ ลกู ทาได้ใช่ไหม '

' ไม่ได้เรื่องมาจาลิส! ลูกทาทกุ อย่างพงั หมดแล้ว!'

' จะไปตายทไ่ี หนกไ็ ป! '

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 31

เฮือกก! ฉนั ลืมตาข้นึ มาดว้ ยใบหนา้ หวาดกลวั สิ่งเลวร้ายทม่ี นั ตาม
ตอกย้าวา่ ท้งั ชีวติ น้ีฉันไม่สามารถลืมมนั ไดก้ ลบั มาทารา้ ยฉนั อีกคร้งั
เม่ือไหร่ที่ฉนั ฝึกใชเ้ วทมนตร์ จะมภี าพในอดีตพวกน้ีมาคอยย้าเตอื นเสมอ
วา่ ฉันไมส่ ามารถทามนั ให้ดขี ้นึ ไดเ้ ลยแมจ้ ะพยายามอีกสักกี่คร้งั ฉันกย็ งั เป็น
มาจาลิสคนทล่ี ม้ เหลวในความสามารถของตนเอง

3 ปีที่แล้ว...
" เก่งมากลกู สาวของเรา " ฉนั ไดร้ บั ออ้ มกอดอบอ่นุ ของพอ่ และแมใ่ นวนั ที่
ฉนั คน้ พบพลงั ของตวั เอง เด็กหญิงมาจาลิส คอนวาลาเรียในวยั สิบสี่ปี เป็น
ที่รักและภมู ิใจของพอ่ แม่มาเสมอ ต้งั แต่จาความได้ ไม่ว่าจะเป็นสัตวเ์ ลก็
สัตวน์ อ้ ย อาการเจบ็ ไขไ้ ดป้ ่ วย วลั เลยส์ ามารถรกั ษาใหห้ ายไดเ้ ป็นปลดิ ทิ้ง
แต่การอยู่บนจุดยืนท่ีสูง สักวันเรากต็ ้องตกลงมา...

และย่งิ ถา้ เราคาดหวงั ในสิ่งน้นั มากเท่าไหร่ แลว้ ผลลพั ธท์ อี่ อกมา
ไมเ่ ป็นดงั ท่หี วงั กเ็ ป็นตวั เราเองท่ตี อ้ งแบกความเสียใจน้นั ไวค้ นเดยี ว ท้งั ๆที่
เราก็แค่มนุษยค์ นนึงทสี่ ามารถทาผดิ พลาดไดไ้ ม่ว่าจะต้งั ใจหรือไมไ่ ดต้ ้งั ใจก็
ตาม

และวันนนั้ ก็มาถงึ ....ความโชคร้ายมาเยี่ยมเยียนครอบครัวของเรา

DESTINESIA ACADEMY

32 | P a g e

" รักษาแม่ให้ได้สิวลั เลย์ ลกู ทาได้ใช่ไหม " เสียงขอรอ้ งจากพ่อทาใหฉ้ ันยง่ิ
กดดนั ตวั เอง ฉันกลายเป็นความหวงั สุดทา้ ยในตอนน้ี ไมเ่ ป็นไรวลั เลย์
แม่จะตอ้ งหาย ฉนั ทาได้ ใชพ้ ลงั รักษาใหห้ ายเหมือนอยา่ งเคย แลว้ ทกุ อยา่ ง
จะกลบั มาปกติ เมอ่ื เพมิ่ กาลงั ใจให้ตวั เองแลว้ ฉนั ก็นาดอกวลั เลยท์ ่เี กบ็ มา
จากในสวนวางบนหนา้ อกของแม่ แลว้ เร่ิมใชพ้ ลงั รักษา

" แคก่ ! " คนท่ีนอนอยู่ลกุ ข้ึนมาไอและอาเจียนออกมาอยา่ งรุนแรง แมก่ ามือ
ไวท้ ี่หนา้ อกแลว้ ทบุ มนั แรงๆอยู่อย่างน้นั นาทนี ้นั ฉันตกใจทาอะไรไม่ถูก
ไดแ้ ตเ่ พิ่มพลงั ให้รุนแรงข้นึ และมากข้ึน เพราะคดิ ว่าถา้ ยงิ่ เพมิ่ การใชพ้ ลงั ก็
จะต่อสูส้ ิ่งทท่ี าใหแ้ ม่ป่ วยออกไป นน่ั คือความคดิ ของเดก็ นอ้ ยวลั เลยผ์ ูใ้ สซ่ือ
โดยท่ีไมร่ ูว้ ่าสิ่งน้นั ทาให้แมข่ องฉนั อาจจะไม่ไดก้ ลบั มาตลอดกาล

" ลิลลี่... " พอ่ เรียกแมด่ ว้ ยเสียงทีแ่ ผว่ เบา แววตาของพ่อวูบไหวลงเมอ่ื คนรกั
ของตนไม่ตอบอะไรกลบั มา ไม่มีแต่การยกมือเพื่อบอกว่าตนไมเ่ ป็นอะไร
ลมหายใจของแม่เบาบางจนไม่มีการยกข้ึนของหนา้ อกอยา่ งทมี่ นั ควรจะ
เป็น ฉนั เร่ิมใจเสีย ฉันใชพ้ ลงั อยู่อย่างน้นั โดยท่ีมนั ไมม่ ีประโยชน์อกี ต่อไป
แลว้

" ไม่ได้เร่ืองมาจาลสิ ! ลกู ทาทุกอย่างพงั หมดแล้ว! " พอ่ ตวาดใส่ฉนั เสียงดงั
ฉนั รูว้ า่ พ่อเสียใจท่ฉี ันรกั ษาแมใ่ หห้ ายไมไ่ ด้ ฉันไดแ้ ต่ขอโทษแม่ซ้าๆดว้ ย
ความเสียใจ พดู ขอโทษเป็นสิบๆคร้ังโดยทไี่ ม่รูว้ ่าแมจ่ ะไดย้ นิ หรือเปล่า

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 33

" หนูขอโทษ หนู....ทาไม่ได้ " ฉนั ไดแ้ ตป่ ล่อยใหห้ ยดน้าพรง่ั พรูออกมา
ฉันรูว้ ่าการร้องไหม้ นั ทาให้แมฟ่ ้ืนข้ึนมาไม่ได้ แตก่ ารระบายความเสียใจ
ดว้ ยวธิ ีน้ีมนั คอื วิธีเดยี วของฉนั
มาจาลิส คนขแี้ พ้
" จะไปตายท่ีไหนก็ไป! " ประโยคสุดทา้ ยทฉี่ ันไดย้ นิ จากปากพ่อเป็นคาที่
ฉนั จะจดจาไปตลอดชีวิต ฝันร้ายของฉันจบลงเทา่ น้นั แตม่ นั เป็นผลระยะ
ยาว

ปัจจุบัน
" ฮึก! " ฉันนามือท้งั สองขา้ งปิ ดใบหนา้ ที่มแี ต่ความเสียใจเอาไว้ ปลอ่ ยให้
น้าตาไหลออกมา ไม่มีแมแ้ ตเ่ สียงสะอ้นื เพราะฉนั ไม่อยากให้ใครไดย้ นิ
เดี๋ยวมนั กห็ าย เหมอื นทุกที...
" มาจาลิสโอเคนะ...เป็นอะไรไหม " ฉันทร่ี อ้ งไห้จนไม่รูว้ ่ารูมเมทของฉนั
มานง่ั ขา้ งๆต้งั แต่เมือ่ ไหร่ บตั เตอร์คพั คนทมี่ พี ลงั สดใสอยเู่ สมอ ฉันเหมือน
ไดช้ โลมน้าเยน็ ๆทุกคร้ังเวลาไดร้ บั กาลงั ใจดๆี จากเธอ
" อ้ือ " ฉนั ใชม้ อื หลงั มือปาดน้าตาท่ีไหลออกมาอย่างลวกๆ

DESTINESIA ACADEMY

34 | P a g e

" เธอเกง่ อยแู่ ลว้ มาจาลสิ แคต่ อ้ งเช่ือมน่ั ในตวั เองเทา่ น้นั แหละ " บตั เตอร์คพั
ตบไหล่ฉันเบาๆกอ่ นทีจ่ ะพาฉนั ออกจากหว้ งอารมณเ์ มื่อสักครู่ ยยั เพือ่ นคน
น้ีไม่เคยถามว่าฉันไปเจอเรื่องอะไรมาแต่จะคอยอย่ขู า้ งๆใหฉ้ นั สบายใจ
บางท.ี ..ฉนั กส็ งสยั นะ ทาไมคนนิสัยน่ารกั แบบบตั เตอร์คพั ถึงไม่มีเพ่ือน
แต่ไม่เป็นไรตอนน้ีก็มฉี นั เป็นเพอ่ื นแลว้ ละ่

" มาจาลสิ ... " ฉนั และบตั เตอร์คพั หันไปตามตน้ เสียง ชเวรี่นกั เรียนทปี่ ๊ อป
ท่สี ุดในรุ่นกาลงั เดินมาทางฉัน หวงั ว่าจะไม่มาหาเรื่องกนั นะ

" .... " ฉนั ทาเพยี งแค่มอง เม่ือเธอเดนิ มาถงึ โตะ๊ ที่ฉันนงั่ อยู่ เธอหยอ่ นกน้ ลง
นงั่ ท่เี กา้ อ้ีฝั่งตรงขา้ มฉนั ยยั คนสวยนน่ั เทา้ คางมองฉันดว้ ยใบหนา้ เป้ื อนยม้ิ
แต่ก็ไมร่ ู้เหมือนกนั วา่ ภายใตร้ อยยิม้ หวานที่ต่างก็พาใหใ้ ครหลงใหล ขา้ งใน
กาลงั คดิ อะไรอยู่

" ขยนั จงั เลยเนอะ เหน็ เธอมาเรียนคลาสน้ีทุกวนั เลย "

" อ้ืม " ฉันส่งยิม้ กลบั ไปบางๆ

" พอดีวา่ แมวของฉันป่ วยน่ะ..เธอพอจะรักษาใหห้ น่อยไดไ้ หม " ชเวรี่พดู
ดว้ ยน้าเสียงที่ไมส่ ูด้ ี สีหนา้ ของเธอจากทีย่ ิม้ แยม้ อยู่เม่อื ครู่ ตอนน้ีกลบั
กลายเป็นกาลงั เคน้ น้าตาของตวั เองออกมาเพ่ือประกอบเรื่องราวให้ดู....
น่าเศรา้ เหมอื นท้งั หมดมนั ส่ังไดอ้ ย่างน้นั แหละ

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 35

" วลั เลย์ เราไปดดู อกไมท้ างสวนปีกขวากนั ไหม ฉันอยากจะเก็บดอกไมไ้ ป
ใส่แจกนั เพ่ิมสักหน่อย " บตั เตอร์ดงึ แขนซ้ายของฉนั เบาๆเพราะเหมอื นจะดู
สถานการณ์ตรงหนา้ ออก แต่ฉนั ไมย่ อมลกุ อยากจะรูเ้ หมอื นกนั ว่าชเวร่ี
ตอ้ งการอะไร
" แป๊ ปนึงนะบตั ....ชเวรี่ฉันคงจะรกั ษาให้ไม่ไดห้ รอก
เธอพาแมวของเธอไปหาสตั วแพทยด์ กี ว่า "
" ทาไมละ่ ....เธอรกั ษาใหห้ ายไดน้ ่ี "
" ... "
" หรือว่า....เธอกลวั ทาแมวของฉนั ตายง้นั หรอ " เธอแสดงสีหนา้ เศร้าพลาง
เอยี งคอเลก็ นอ้ ยอยา่ งรู้สึกผิดหวงั หากแตแ่ ววตาคนู่ ้นั แฝงความตลบแตลง
ซ่ึงฉนั สามารถมองเหน็ มนั ไดช้ ดั เจนถึงความเสแสร้งทีแ่ ผอ่ อกมาจากตวั เธอ
" แต่เธอเป็นถึงนกั เรียนดเี ด่นเลยนะมาจาลิส แค่น้ีทาไม่ไดเ้ หรอ "
ชเวรี่กาลงั จปี้ มของฉันอยู่
ไม่ได้เรื่องมาจาลสิ ! ลกู ทาทกุ อย่างพังหมดแล้ว!
" อกึ ! " ฉันรูส้ ึกอดึ อดั เร่ิมหายใจไม่ออก เมอ่ื คาพูดของชเวร่ีทบั ซอ้ นกบั ฝัน
ร้ายของฉนั มือของฉันกาแน่น จิกเลบ็ ลงไปบนมอื ซ้ายจนเกิดเป็นรอยเล็บ

DESTINESIA ACADEMY

36 | P a g e

ฉันชาจนไม่รู้สึกเจบ็ พยายามระงบั อารมณ์ครุกกรุ่นไมใ่ ห้มนั รุนแรงไป
มากกวา่ น้ี
" วลั เลย์ ไปกนั เถอะนะ " บตั เตอร์คพั พยายามดงึ ใหฉ้ นั ออกไปจาก
สถานการณ์น่าอึดอดั ฉนั ขืนตวั ลกุ ข้นึ ไปตามแรงดงึ ของรูมเมท
" สงสยั จะจริงอยา่ งทเ่ี ขาว่ากนั นะ....มาจาลิสเป็นปีศาจฆ่าแม่ของตวั เอง "

ความอดทนสุดทา้ ยของฉนั ไดข้ าดสะบ้นั ลง หนั กลบั ไปมองชเวร่ี
ทกี่ าลงั ยมิ้ เยาะฉันอยู่ เธอเป็นใครกนั ถึงกลา้ มาพูดแบบน้ีโดยท่ีไม่รูอ้ ะไรเลย
ชเวรี่ไมร่ ู้อะไรเลยจริงๆ ไอความรอ้ นแผ่ไปทว่ั ร่างกายของฉัน
ฉนั กาลงั จะทาสิ่งที่ขาดการย้งั คดิ โดยที่รูต้ วั
แต่ไม่คิดจะหยุดมัน...

ถา้ เคยอ่านคุณสมบตั ขิ องดอกวลั เลย์ จะรู้วา่ ถา้ ใชเ้ ป็นประโยชน์จะ
ให้ส่ิงท่ีดี แต่หากใชไ้ ม่ถูกจะไดพ้ ิษและอาจถงึ ตาย และตอนน้ีฉันคิดว่า
ชเวรี่คงอยากลองอย่างหลงั
" วลั เลยใ์ จเยน็ ๆนะ เธอตอ้ งต้งั สติ " ตอนน้ีไม่วา่ เสียงของใครกต็ าม ก็ไม่
สามารถเล็ดลอดเขา้ มาในโสตประสาทของฉนั ไดเ้ ลย มแี ต่คาดูถูกของชเวร่ี
ท่ีมนั กึกกอ้ งซ้าไปซ้ามาอย่ใู นหัวของฉัน

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 37

" อ๊ะ! " บตั เตอร์คพั เซไปตามแรงผลกั ของฉนั ขอโทษนะบตั ...แต่ฉันห้าม
ตวั เองไม่ให้โมโหไม่ไดแ้ ลว้ จริงๆ ดอกวลั เลยใ์ นมอื ของฉนั ลอยไปอยเู่ หนือ
ศรี ษะของชเวร่ี ละอองเกสรกาลงั ปกคลุมร่างกายของเธอ ความเขม้ ของมนั
เพ่ิมตามอารมณ์ของผูใ้ ชเ้ วทมนตร์

" อึก! แฮก่ ! ย..หยุดนะยยั ปีศาจ กร๊ีดดด " ชเวรี่กรีดร้องออกมาดว้ ยความคบั
แคน้ ใจและหวาดกลวั แตฉ่ นั กไ็ ม่คดิ จะหยุดสิ่งทกี่ าลงั ทา

สรา้ งบาดแผลใหค้ นอ่นื เหรอ

ง้นั ฉันทาให้เธอเจบ็ ปวดบา้ งดีไหม

" วลั เลยห์ ยุดนะ! ทาแบบน้ีไม่ดีหรอก " บตั เตอร์คพั พยายามเรียกสตทิ ม่ี ีอยู่
นอ้ ยนิดของฉันกลบั มา

" ฮึก! บตั ฉันหยุดไมไ่ ด.้ .. ชเวรี่! เธอไมร่ ู้อะไรหรอก เธอไม่ไดม้ าเป็นฉนั
ดว้ ยซ้า! " ฉันยิ่งเพ่มิ พลงั ให้รุนแรงข้นึ เมื่อความเสียใจมนั กดั กินหวั ใจของ
ฉันอย่างรุนแรง

" เธอมนั บา้ มาจาลิส เฮือก! แค่ก! " พลนั เสียงจากลมทพ่ี ุ่งข้นึ มาจากปอดของ
คนตรงหนา้ อย่างแรงเรียกใหอ้ วยั วะภายอกขา้ งซา้ ยสัน่ ระรัวจากความตกใจ
ที่กาลงั ก่อตวั ข้นึ หลงั จากเห็นอาการของชเวร่ี

หมบั ! แรงจบั ทีข่ อ้ มือดา้ นขวาทาใหฉ้ ันตอ้ งหนั ไปมอง ยิปโซท่ีกาลงั แสดง
อาการเหนื่อยหอบกาลงั จบั ขอ้ มอื ของฉนั อยู่

DESTINESIA ACADEMY

38 | P a g e

" เธอจะไม่ดีใจกบั สิ่งท่มี นั ตามมาทีหลงั " ฉันพยายามสะบดั มือออกจากการ
จบั กุมของคนตวั สูง

" เขาพูดถกู นะวลั เลย์ หยดุ เถอะนะแลว้ ใจเยน็ ๆ " บตั เตอร์คพั ก็พยายามเขา้
มาเกล้ยี กลอ่ มฉนั อกี คน

" เฮือกก ฉ..ฉนั จะบอกทุกคนวา่ เธอเป็นปีศาจ! " ชเวร่ีตวาดออกมาเสียงดงั
แลว้ รีบวง่ิ ออกไปดว้ ยสภาพท่ีไม่สูด้ ีนกั เมอ่ื ฉนั ปล่อยให้เธอเป็นอสิ ระ

" ฮึก! พงั อีกแลว้ " เมื่อไหร่ฉนั จะเป็นมาจาลิสที่สมบูรณ์แบบไดส้ ักทเี ร่ิมจะ
ทอ้ แลว้ นะ...

" เธอเก่งแล้ววลั เลย์ " บตั เตอร์คพั เขา้ มากอดฉันไวห้ ลวมๆ ฉนั ทาเพียงแค่
ปล่อยใหน้ ้าตาไหลออกมาอาบแกม้ เงยี บๆเหมือนอย่างเคย เพิง่ จะแหง้ ไป
พกั เดียวเอง จะไหลออกมาอีกแลว้ หรอ ฮ่าๆ

ฉันเงยหนา้ ไปมองยิปโซท่ีมองมาท่ฉี ันอยู่ก่อนแลว้ เขาไมพ่ ดู
อะไรเพียงแต่มองฉันน่ิงๆ วา่ แตเ่ ขารู้ไดย้ งั ไงว่าฉันกาลงั เกิดเร่ืองอยู่ หรือว่า
แอบตาม หรือวา่ ใชพ้ ลงั อ่านใจของฉัน แตฉ่ นั ก็ยงั ไม่รูพ้ ลงั ของยิปโซ
เลยนี่นาจะไปตดั สินไดย้ งั ไง

" สงสัยอะไรกถ็ าม " นนั่ ไง! อา่ นใจไดจ้ ริงหรือเปลา่ เน่ีย

" มาไดไ้ ง "

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 39

" ไม่รูเ้ หมอื นกนั ...รู้แค่ต้องมา "

" .... "

" .... "

" ขอบคณุ นะยิปโซ "

" ไมเ่ ป็นไรก็ดีแลว้ " ยิปโซส่งยมิ้ มาใหฉ้ ันก่อนจะหนั หลงั เดินออกไปจาก
คลาสเรียนวชิ าพฤกษศาสตร์ ฉันรอให้อารมณข์ องตวั เองคงทส่ี ักพกั แลว้ จึง
ชวนบตั เตอร์คพั กลบั ไปทห่ี อ้ งพกั ดว้ ยกนั ฉนั คิดว่าอาจจะตอ้ งไปขอโทษ
ชเวรี่สักหน่อย...ถึงแมว้ า่ เธอจะพูดจาใหร้ ้ายฉนั แต่ฉันกไ็ มค่ วรทาร้ายเธอให้
เหมือนกบั คาวา่ ร้ายท่เี ธอกล่าวหาฉัน

10.54 PM.

ฉันลกุ ข้นึ เพอื่ นง่ั มองนาฬกิ าท่ีผนงั หอ้ ง ถา้ ถามว่าทาไมถงึ ลกุ
ข้ึนมาเวลาน้ี ฉนั ไดย้ ินเสียงคนรอ้ งเพลง...รอ้ งดงั มากๆออกจะแนวโหยหวน
ดว้ ยซ้า อยากจะถามมากวา่ ทาไมถึงมามีอารมณศ์ ิลปิ นตอนน้ีกนั นะ
จริงๆมนั ก็เพราะแหละนะ...แต่มนั ออกจะหลอนซะมากกว่า แปลกที่ฉันได้
ยนิ คนเดียว บตั เตอร์คพั ยงั นอนหลบั ฝันหวานอยู่เลย หรือบางทีฉันอาจจะ
คดิ มากไปก็ไดน้ ะ วนั น้ีเจอเรื่องมากมายก็เลยนอนไม่หลบั ใช่หรือเปลา่
ฉนั ปลอบใจตนเองอยู่อยา่ งน้นั แตเ่ สียงภายนอกกลบั กาลงั บอกฉนั ว่ามนั คอื
เร่ืองจริง

DESTINESIA ACADEMY

40 | P a g e

ราตรีกลืนกินทิวาเก็บซ่อนแสงสว่างไม่ให้ออกมา
ก่อนยามส่ีทวิ าหลบเร้นไร้ผู้พบหา
ทิวาหายตลอดกาล

แปลก ยิ่งฟังยิ่งแปลกเขา้ ไปใหญ่ ฉันรีบมดุ ไปใตห้ มอนแลว้ ใช้
หมอนใบใหญป่ ิดหูของฉนั เอาไว้ หวงั ให้เสียงโหยหวนนน่ั หายไปเลยก็ยิ่งดี
แต่มนั กลบั ย่งิ ชดั เจน...

อย่าให้เจอ ซ่อนเอาไว้ จะหาแล้วนะ
นับคร้ังแรก..สองและสาม
ซ่อนเอาไว้ในเดนเวอร์

โอย๊ ย หงุดหงดิ แลว้ นะฉันเกลยี ดเสียงอะไรแบบน้ีทสี่ ุดเลย อยาก
กร๊ีดออกมาแต่กก็ ลวั ยยั บตั จะตกใจสะดงุ้ ตื่น ฉันควรจดั การยงั ไงกบั เสียงนี่ดี
เน่ีย!

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 41

เอาละ่ ....สุดทา้ ยฉันกม็ าหยุดอยทู่ ีช่ ้นั ลา่ งสุดของหอพกั จนได้
ถงึ แมว้ ่ามนั จะผดิ ขอ้ ห้ามของหอพกั แตจ่ ะให้ทนฟังแบบน้ีท้งั คนื ฉนั ตอ้ ง
หลอนตายแน่ๆ ฉันถอื ตะเกียงในมือแน่นส่องไปทางซ้ายและทางขวา ก็ไม่
พบอะไร หรือวา่ ฉันกาลงั โดนแกลง้ ง้นั เหรอ ดกึ ดน่ื ป่ านน้ีก็ควรเลอื กเวลา
หน่อยไหม ท่ีน่ีเขากส็ อนกนั เร่ืองมารยาทนะ!
" วัลเลย์ สาวน้อยของแม่ " ฉนั กาลงั จะกลบั ข้ึนหอพกั ไปพกั ผ่อนแตก่ ไ็ ดย้ ิน
เสียงทีแ่ สนคดิ ถึงดงั ข้ึนมาก่อน
เสียงแม่ง้นั เหรอ... บา้ แลว้ วลั เลยแ์ มจ่ ะมาอยทู่ ี่น่ีไดย้ งั ไงกนั แมจ่ ากไปต้งั
นานแลว้ นะ
" มาจาลสิ คอนวาลาเรีย " ฉันตดั สินใจหันไปตามเสียงเรียก ผหู้ ญงิ ในชุด
กระโปรงสีขาวสะอาดใบหนา้ เป้ื อนรอยย้ิมท่ฉี นั คนุ้ เคยอยูเ่ สมอ
แมข่ องฉนั จริงๆดว้ ย
" แม!่ " ฉนั ไม่รอชา้ ท้ิงตะเกียงในมอื แลว้ รีบม่งุ หนา้ ว่ิงตามแม่ไป ย่ิงเขา้ ใกล้
กลบั ย่งิ ออกหา่ ง เหมอื นจะจบั ตอ้ งไดแ้ ต่ก็ยงั ไมใ่ ช่ ฉนั ออกแรงวง่ิ ไป
สุดกาลงั ของคนทไ่ี ม่ค่อยออกกาลงั กายจนไมร่ ู้ตวั เลยวา่ ตวั เองมาหยุดอยู่
สถานทที่ ่ีใครต่อใครกเ็ ขาบอกกนั วา่ ไมค่ วรเขา้ ไป

DESTINESIA ACADEMY

42 | P a g e

ป่ าเดนเวอร์
พลนั นึกไปถงึ สิ่งทีอ่ ยูใ่ นเพลงที่ไดย้ นิ เม่ือสักครู่
นบั ครั้งแรก..สองและสาม
ซ่อนเอาไว้ใน ' เดนเวอร์ '

พอจะหันหลงั กลบั ฉนั กม็ องไม่เหน็ อะไรแลว้ รอบตวั กป็ กคลุมไป
ดว้ ยป่ า หรือฉันโดนของดที น่ี ่ีเลน่ งานแลว้ หรอ บตั เตอรค์ พั จะรู้ไหมว่าฉนั
หายไป
แยแ่ ลว้ วลั เลย.์ ..

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 43

Chapter 3

Jared [ จาเรด ]

[ Jared talk ]

กลนิ่ หอมของดอกกหุ ลาบมกี ล่นิ เยา้ ยวนเกินหา้ มใจมนั ดึงดดู ผคู้ นเชน่ ไร
ตวั ผม...ก็เป็นเชน่ น้นั
-Jared Allon-

Magic power : Charm Enchanted Love and Fascinated

Power efficiency : ☆☆☆☆
Flower : Red rose

DESTINESIA ACADEMY

44 | P a g e

ความเจ็บปวดท่หี ายไป

แสงสวา่ งในชว่ งเวลาอาทติ ยข์ ้นึ ยามเชา้ ถกู สาดส่องเขา้ มาผา่ น
ทางหนา้ ตา่ งในหอพกั นกั เรียนชาย ฝ่ังปราสาทหินโบราณดา้ นขวา ซ่ึงเม่ือ
มองออกไปจะเห็นเทอื กเขาทีบ่ ริเวณยอด ถกู ปกคลมุ ไปดว้ ยหิมะสีขาว
โพลนสะทอ้ นกบั แสงอาทติ ยร์ ะยิบระยบั และมนั คงละลายในไม่ชา้ จนกวา่
จะถึงชว่ งยา่ คา่ ท่ีหิมะพวกน้ีจะตกลงมาจากฟากฟ้าอีกคร้งั

"คตั เตอร์" ผมเอย่ เรียกเพื่อนร่วมห้องของตวั เองที่นอนขดคุดขอู้ ยใู่ ตผ้ า้ ห่ม
บนเตยี งฝั่งตรงขา้ ม คตั เตอร์มนั เขยือ้ นตวั เลก็ นอ้ ยส่งเสียงตอบรับอ้ือองึ ใน
ลาคอสอดมอื ออกมาจากใตผ้ า้ ห่มควานหาแว่นทีอ่ ยู่บนตูล้ นิ้ ชกั ไมโ้ อก๊

"นายไม่ไดล้ งเรียนคาบประวตั ศิ าสตร์ไม่ใช่เหรอ" คตั เตอร์ตอบเสียงงวั เงีย
ก่อนดีดตวั ลุกข้นึ จากเตยี งนง่ั ขย้ตี าตวั เองไปมาหลายคร้งั แลว้ จงึ สวมแวน่
กรอบหนาเตอะท่ีดงึ ใหเ้ สน่หบ์ นใบหนา้ น้นั ลดลงหลายเทา่ สาหรับผมแลว้
การแต่งตวั ของมนั เชยส้ินดีไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสกั นิด ท้งั ทตี่ น้ ทุนหนา้ ตา
กไ็ มไ่ ดแ้ ยข่ นาดน้นั

"น่าเบอื่ จะตายน่าาคตั เตอร์...อากาศดีแบบน้ี" ผมลกุ จากเตยี งเดนิ ไปเปิด
หนา้ ต่างบานใหญอ่ อก ทาใหล้ มหนาวพดั ผา่ นเขา้ มาในหอ้ งจากทางทศิ
ตะวนั ออก "วิวดแี บบน้ี..." ก่อนหันกลบั มามองเพ่ือนสนิทสุดเฉ่ิมของตวั เอง
พร้อมกบั ดดี น้ิวเบาๆหน่ึงที "เราควรออกไปสนุกกนั สิ" และในทนั ใด
น้นั เองประกายสีแดงคละเคลา้ กบั สีทองจากปลายน้ิวของผมไดส้ ่งผล

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 45

ทาให้เหล่าเถาวลั ยแ์ ละเถาดอกกหุ ลาบผดุ ข้ึนตามร่องผนงั อฐิ สีเทาเล้อื ยวน
ไปทว่ั หอ้ ง นนั่ ทาให้คตั เตอร์มนั รีบดึงคอเส้ือปิ ดจมกู ตวั เองไวใ้ นทนั ที

"จาเรด!!"

ผมกระตุกยิม้ มุมปากเล็กนอ้ ย สาวเทา้ ตรงเขา้ หามนั พลางสะบดั
นิ้วควบคุมเถาวลั ยใ์ หเ้ ล้อื ยพนั บริเวณแว่นตาของคตั เตอร์กอ่ นดึงออกจาก
ใบหนา้ แลว้ นามาถอื ครองไวใ้ นมอื อีกหน่ึงพลงั ท่ตี ิดตวั ผมมาต้งั แตก่ าเนิด
คือสามารถเสกดอกกหุ ลาบและควบคุมพชื เถาไดด้ งั่ ใจนึก

ซ่ึงดอกกหุ ลาบทผ่ี มเสกข้นึ มาน้นั จะมสี ีและกลน่ิ ทีร่ ุนแรงกวา่
ปกตแิ ละกลิน่ ของมนั นนั่ แหละทเ่ี ป็นยาเสน่ห์ชนิดหน่ึง โดยระดบั ความ
รุนแรงของมนั จะเพม่ิ ข้นึ ทวคี ูณตามช่วงอายุของผม แน่นอนว่าผมไม่
สามารถเสกมนตน์ ้ีไดน้ อกจากในเขตพ้นื ท่บี ริเวณหอพกั ชายเท่าน้นั เพราะ
ผมโดนลดทอนพลงั เมือ่ ออกนอกอาณาเขตฝ่ังปราสาทดา้ นขวาจากท่าน
อาจารยใ์ หญเ่ พื่อไมใ่ ห้พลงั ของผมไปรบกวนพวกเด็กผหู้ ญิง ไมใ่ ชว่ า่ เสก
ไม่ไดเ้ ลยนะครบั แต่พลงั ท่ีออกมาจากดอกกหุ ลาบ ฤทธ์ขิ องมนั จะดรอปลง
รวมถงึ ทาใหผ้ มสูญเสียพลงั งานมากข้ึนกวา่ ปกติ

และใชค่ รบั ...พลงั ของผมส่งผลกบั เพศตรงขา้ มเพียงเท่าน้นั ส่วน
ผชู้ ายจะไดก้ ลนิ่ มนั หอมฉุนแรงจนเกือบเหม็นซึมลึกเขา้ ไปในโพรงจมูก
หากนึกใบหนา้ ไม่ออกกม็ องทา่ ทางไอค้ ตั เตอร์ในตอนน้ี จะช่วยตอบคาถาม
ทุกอยา่ งเร่ืองความรุนแรงของกลนิ่ มนั ไดจ้ นหมด

DESTINESIA ACADEMY

46 | P a g e

กไ็ มใ่ ชผ่ ูช้ ายทกุ คนเชน่ กนั ทีจ่ ะไดก้ ลนิ่ ฉุนน้ี เพราะหากคนใดยอม
ให้พลงั ของผมเขา้ ไปแทรกแซง ก็สามารถไดก้ ล่ินหอมของมนั ได้
เชน่ เดียวกนั หากแต่ไมไ่ ดส้ ่งผลตอ่ อารมณแ์ ละความรู้สึกนึกอยากปรารถนา
หรือคลงั่ ไคลใ้ นตวั ผมเหมอื นเพศตรงขา้ ม

"เอาแวน่ คืนมาเชา้ น้ีฉันไมม่ เี วลามาเล่นกบั นายหรอกนะแลว้ ก.็ .เอาไอด้ อก
บา้ น่ีออกไปดว้ ย" มนั ยื่นมือปัดดอกกหุ ลาบของผมที่คลอเคลยี อยรู่ อบ
ใบหนา้ ของมนั ดว้ ยสีหนา้ ขยะแขยงข้นั สุด

บา้ เถอะ!! ดอกกุหลาบของผมหอมจะตาย ทาไมถึงชอบทาเหมือน
มนั เป็นกลนิ่ ตดสกง๊ั คใ์ นคลาสอาจารยโ์ จลี่ยงั ไงยงั ง้นั

"นายควรไปเรียนนะจาเรด พ่อนายกาชบั นกั กาชบั หนาไม่ใช่หรือไงว่าตอ้ ง
ลงทุกคลาส" คตั เตอร์ยืนข้ึนจากเตียงในจงั หวะเดยี วกนั กบั ที่ผมดีดนิ้วอีก
คร้ังพลนั ดอกไมแ้ ละเถาวลั ยพ์ วกน้นั ไดห้ ายวบั แทบจะในทนั ทีทนั ใดและ
ทกุ อยา่ งในห้องจงึ กลบั สู่ความสงบอีกคร้ัง

ผมหมนุ ตวั กลบั ไปทางหนา้ ตา่ งเปิดกวา้ ง วางแขนตวั เองบนขอบ
หนา้ ตา่ งกอ้ นอฐิ เยน็ เฉียบ สอดส่องสายตาไปทางเทอื กเขาดว้ ยจติ ใจทีซ่ ึม
สลดลงเพียงเล็กนอ้ ย "พอ่ ฉันไมไ่ ดใ้ ส่ใจฉันขนาดน้นั นายก็รู้...ตอ่ ให้ฉนั ตาย
ไป" ผมชะงกั คาพูดพรอ้ มกบั ผ่อนลมหายใจออกทางจมูกแรงๆหน่ึงที
"ผูช้ ายคนน้นั จะรอ้ งไหห้ รือเปลา่ ฉันก็ยงั ไมแ่ น่ใจเลย" ประโยคน้ีผมเอย่ กล้วั
หวั เราะอยา่ งนึกปลงตกเพราะสาหรับตระกูลแอรอนแลว้ ผมมนั ก็แคห่ ุ่นเชิด
ตวั หน่ึงทีท่ าใหต้ ระกลู ลอร์ดอนั เกา่ แก่น้ีคงอยไู่ ดต้ อ่ ไปได้

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 47

ลอร์ดแอรอนน่ะมองผมเป็นแค่ตวั ผลประโยชนข์ องเขาก็เทา่ น้นั
คุณคา่ ของผมมนั มีเพียงเทา่ น้ีจริงๆสาหรบั คนทขี่ ้ึนชื่อวา่ เป็น..พอ่ ของตวั เอง

อาาา แตช่ ่างเถอะครับอย่างนอ้ ยอทิ ธิพลของท่านก็ทาใหผ้ ม
สามารถอยู่ในโรงเรียนน้ีโดยทไี่ ม่มีใครกลา้ เสนอตวั ข้นึ มาเป็นปฏิปักษต์ ่อ
ผม อกี ท้งั ยงั มเี งินทองใชม้ หาศาลแบบทว่ี า่ ตอ่ ให้โลกแห่งเวทยน์ ี่แตกสลาย
สมบตั ใิ นตระกลู ผมกย็ งั ไม่หมดไป แค่มสี องสิ่งน้ีเงินและ...อานาจ ผมก็ไม่
ตอ้ งการอะไรอกี แลว้

"บา้ เถอะ!!ฉันไมน่ ่าพดู ถึงพอ่ นายเลย" เพื่อนสนิทผมสบถออกมาเบาๆได้
ยินเสียงเปิดตูเ้ ส้ือผา้ ดงั ข้นึ กอ่ นที่เส้ือคลมุ ของผมจะถกู โยนมาคลุมไหล่ไว้
พอดบั พอดี "นี่เป็นเหตุผลทช่ี ว่ งวนั หยุดนายไมย่ อมกลบั บา้ นสินะ"

ผมหวั เราะในลาคอตวดั น้ิวช้ีเพียงนิดใหเ้ ส้ือคลุมสีดายบั เยินลอย
ข้ึนในอากาศคลี่มนั ออกเพือ่ ทาให้มนั เรียบข้ึน ตามเน้ือผา้ มผี งละอองเวทย์
เกาะเป็นประกายส่องสว่าง ดแู ลว้ สวยงามตระการตรา ท้งั ท่มี นั เป็ นเพยี งเศษ
ละอองทเ่ี กิดจากพลงั เวทยข์ ้นั พ้นื ฐานเทา่ น้ัน...น่ีละ่ ความมหัศจรรยข์ อง
เวทยม์ นต์ "บา้ น..บา้ น" พมึ พึมขณะหันหลงั แลว้ ใชน้ ิ้วปัดเขา้ หาตวั ทาให้
เส้ือคลุมน้นั พุง่ ตรงเขา้ สวมบนร่างกายใหผ้ มเสร็จสรรพ "ฉันไม่เคยมองวา่
ปราสาทของลอร์ดแอรอนเป็นบา้ น"

คตั เตอร์มนั พยกั หนา้ ตอบรับ สอดแขนเขา้ ไปในเส้ือคลมุ อยา่ ง
ระมดั ระวงั เพ่ือไมใ่ หผ้ า้ ยบั กอ่ นเวลาอนั สมควรและผมมนั่ ใจเลยว่ามนั คง
แอบบ่นผมในใจไม่มากกน็ อ้ ยเก่ียวกบั เรื่องท่ผี มใชพ้ ลงั เวทยเ์ กือบ

DESTINESIA ACADEMY

48 | P a g e

ทุกกิจวตั รประจาวนั ในชีวิตหากแตไ่ มบ่ ่นออกมาเพราะถงึ มนั บ่น
ผมกท็ ามนั อยู่ดี

"ถา้ ฉนั เป็นนายฉนั กค็ งไม่อยากกลบั เหมือนกนั ...แตต่ อนน้ีฉนั วา่ น่าจะถงึ
เวลาอาหารเชา้ แลว้ นายคงไม่อยากพลาดม้อื ดๆี กบั เพื่อนดๆี แบบฉนั หรอก
นะ" เพ่ือนสนิทของผมไหวไหล่เบาๆเคลา้ กบั รอยยม้ิ เจา้ เลห่ ์แลว้ เดนิ นาออก
ทางประตูเรียกเสียงหวั เราะจากผมพรืดใหญ่จากทา่ ทางท่เี ดก็ เนิร์ดอย่างมนั
ไม่ค่อยแสดงออกเท่าไรนกั

โถงทางเดนิ บริเวณปราสาทช้นั สามถกู ตกแต่งดว้ ยเทียนและ
ดอกไมน้ านาพนั ธุบ์ รรยากาศภายในมดื คร้ึมตา่ งจากดา้ นนอกส้ินเชิง
ผมและคตั เตอร์เดนิ ตามทางไปเรื่อยๆเล้ยี วลงบนั ไดหินชนั จนถงึ ช้นั หน่ึง
ของปราสาท ซ่ึงเป็นลานโล่งกวา้ งมองเหน็ ววิ ทิวทศั น์ไดร้ อบดา้ น หาก
เพ่งมองไปทางป่ าเวทมนตด์ า้ นขวา ทุกคนอาจจะพบกบั ฝูงมงั กรกาลงั
ฝึกสอนลูกๆของมนั ใหบ้ นิ ข้ึนลอ้ กบั สายลมหนา้ หนาว

"จาเรด...คตั เตอร์" เสียงเรียกนุ่มทมุ้ จากบคุ คลหน่ึงเรียกให้ผมสองคนที่
เตรียมกา้ วเทา้ ออกจากตวั อาคารให้หันกลบั ไปมอง ภาพดา้ นหนา้ ปรากฏ
กายเดก็ หนุ่มรูปร่างทว้ มผวิ ขาวซีดสวมแว่นกลมโบกมือทกั ทายผมดว้ ย
รอยยิม้ สดใส

"แอสเตอร์!!" ผมควา้ แขนไอค้ ตั เตอร์ท่ียงั มึนงงกบั การมาของแอสเตอร์
จนเกือบเป็นกระชาก รีบวิง่ ตรงเขา้ หาเพ่ือสนิทอกี คนในกลุม่ ของเรา

DESTINESIA ACADEMY

P a g e | 49

อยา่ งรวดเร็ว "พระเจา้ ชว่ ยเถอะ!! ไหนนายบอกว่าจะมาเทอมหนา้ "
ผมตะโกนเสียงดงั ลน่ั พลางเขย่าแขนไอค้ ตั เตอร์ไปมา

"คณุ ยายเปลีย่ นแพลนการไปฝรงั่ เศสกะทนั หันน่ะ" เดก็ หนุ่มหุ่นทว้ มตอบ
ยิ้มๆก่อนเบนสายตามองไปยงั คตั เตอร์ท่ียืนน่ิงไม่ยอมสบตาหรือพดู คยุ
ทกั ทายกนั จนแอสเตอร์ตอ้ งเป็นคนเอ่ยบทสนทนาข้นึ มากอ่ น
"อา่ า..นายสบายดใี ชไ่ หม"

"กเ็ หน็ อย่วู า่ ยงั ไม่ตาย" มนั ตอบเสียงเรียบหมุนตวั เดนิ นาผมและแอสเตอร์
ดว้ ยเวทยแ์ ห่งสายลมเพยี งพริบตาเดียว ร่างของเพ่ือนสนิทผมกไ็ ดย้ ืนอยู่ใน
พ้ืนที่ปราสาทกลางแลว้

ความเยน็ ชาและคาพดู ของคตั เตอร์ทาเอาแอสเตอร์ถงึ กบั ซึมสลด
ลงจนผมตอ้ งเอ้ือมแขนไปคลอ้ งคอมนั เพื่อปลอบใจ "ให้เวลาหน่อย"

"อมื ฉนั ก็ว่าง้นั คตั เตอร์คง..โกรธฉนั มากแต่มนั จะดีข้นึ ใชไ่ หม?" มนั ถอน
หายใจแรงๆหน่ึงคร้ังป้ันหนา้ ยมิ้ อยา่ งนึกปลง

ผมจงึ หัวเราะตอบรบั กอ่ นผละแขนออกย่นื หนา้ รบั ลมเยน็
เฉียบ "มนั ตอ้ งดีข้ึนอยู่แลว้ ละ่ " ผมและเพื่อนสนิทพากนั เดนิ ผ่านสนามไป
เร่ือยๆไม่ไดใ้ ชพ้ ลงั เวทยเ์ ร่งการเดินอยา่ งเคยทาในทุกๆวนั เพราะวนั น้ีไม่มี
คลาสเรียนของผมและสอง ผมไม่แคร์อยแู่ ลว้ วา่ ตวั เองจะเขา้ เรียนเลทกวา่
คนอ่ืนหรือใครจะมองผมอยา่ งไรเมอ่ื เป็นบุคคลสุดทา้ ยที่เดนิ เขา้ ไปในหอ้ ง

DESTINESIA ACADEMY