one night stand กับท่านประธาน word A5 แก้คำผิดแล้ว

201

“เอ่อ ขอบคุณคะคุณแม่ ตะ.....” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณ คุณหญงิ เอ่ย
ดูเธอมากมายขนาดน้ีแต่หญงิ สาวท่กี าลงั จะเอาปฏิเสธขอ้ เสนอท่ี
จะหาผชู้ ายใหม่ใหก้ บั เธอถา้ หาประธานหนุ่มทางานจนไม่สนใจ
เธอก็ถูกขดั ข้ึนโดยบุคคลทถี่ ูกกล่าวถึงในบทสนทนาก่อนหนา้

“ไดไ้ งครับคุณแม่ ปรางเป็นเมียผมนะ” ประธานหนุ่มโวยวาย
ข้นึ มาดว้ ยความไม่พอใจเลก็ นอ้ ย แถมเมียเขายงั ไปขอบคุณแม่เขา
อีกท่ีจะหาผชู้ ายใหม่ให้

“แกจะโวยวายอะไรของแกเน้ีย ฉนั แคพ่ ดู เผอ่ื ไว”้

“พดู เผอ่ื กไ็ ม่ไดค้ รับ ปรางตอ้ งเป็นเมียผมคนเดียว”

“เอ่อ คอื ใจเยน็ ๆ ก่อนนะคะท้งั คุณแม่แลว้ ก็ท่าน เอ่อ เฮีย” หญิง
เอ่ยหา้ มสงครามน้าลายระหวา่ งแม่ลูกแตเ่ ธอกไ็ ดร้ ับสายตาดีดนั ส่ง
มาใหเ้ ธอเมื่อเธอจะเรียกเขาดว้ ยสรรพนามท่ีประธานหนุ่มไม่ชอบ
ใจ

“เฮียคะ รบกวนเซ็นเอกสารใหห้ นูดว้ ยคะ่ ” หญิงสาวพดู เปรียบ
เรื่องเพอ่ื เบย่ี งเบนความสนใจแม่ลูก

“เด๋ียวเฮียเซ็นให้ แลว้ จะใหก้ ิตตเ์ อาลงไปให”้

202

“แตพ่ รี่ ุ้งบอกเป็นเอกสารด่วนตอ้ งใหเ้ ฮียเซ็นให้เลย แลว้ รอเอาลง
ไปดว้ ย”

“โอเค ง้นั แม่ให้พวกลูกทางานดีกวา่ แม่กลบั แลว้ พอดีมีนดั กบั
เพอ่ื นๆ แม่” คุณหญิงมณีรตั น์เอ่ยขอตวั กลบั เพราะวนั น้ีนอกจาก
มาเคน้ เอาความจริงจากปากลกู ชายแลว้ เธอยงั มีนดั กบั เพอื่ นๆ
คุณหญิงของเธอดว้ ย แตม่ าวนั น้ีกถ็ ือวา่ คุม้ เพราะนอกจากไดฟ้ ัง
ความจริงจากปากลูกชายเธอยงั ไดเ้ จอลูกสะใภอ้ ีกดว้ ย

“ใหผ้ มไปส่งม้ยั ครับ” ประธานหนุ่มเอ่ยถามข้นึ

“ไม่ตอ้ งๆ แม่ใหค้ นขบั รถท่รี ออยขู่ า้ งล่าง ง้นั แม่ไปนะจะ๊ หนู ถา้
วา่ งๆ ก็ใหต้ าวรี ์พาเขา้ ไปทานขา้ วกลบั แม่ที่บา้ นนะจะ๊ ”

คุณหญิงวา่ จบกล็ ุกข้ึนจากโซฟาจดั แจงเส้ือผา้ ตวั เองใหเ้ ขา้
แลว้ กา้ วเทา้ เดินไปท่ปี ระตหู อ้ งโดยมีประธานหนุ่มและหญงิ สาว
ออกมาส่งท่หี นา้ หอ้ ง

“เป็นไงบา้ งครบั คุณท่าน ถูกใจลูกสะใภค้ นน้ีม้ยั ครับ” เลขาหนุ่มท่ี
นงั่ ทางานเงยหนา้ ข้นึ จากกองเอกสารเม่ือไดย้ นื เสียงประตูละคนที่
เปิ ดออกมากค็ อื ผหู้ ญงิ ทเ่ี ขาน้นั เคารพรกั มากท่ีสุดเอ่ยถามข้ึน

203

“ถูกใจแม่มากเลยแหละ วา่ แตพ่ เ่ี ขามีแลว้ เม่ือไหร่จะมีเราบา้ งมวั
แตช่ ่วยงานพเ่ี ขาอยนู่ นั่ แหละ”

“โถ ก็ผมยงั ไม่อยากมีนี่ครับ เอาไวถ้ า้ เจอเม่ือไหร่จะรีบพาไปให้
คุณทา่ นเจอคนแรกเลยครบั ”

“กไ็ ดๆ้ ง้นั แม่ไปแลว้ มีนดั กบั เพอื่ นน่ะ”

“ครับคุณทา่ น เดินทางปลอดภยั ครบั รกั นะครบั คุณแม่”

คุณหญิงมณีรัตน์ยม้ิ กวา้ งกบั คาทน่ี อ้ ยคร้งั นกั ทเ่ี ดก็ หนุ่ม
ตรงหนา้ จะพดู มนั ออกมา เพราะเขาใหเ้ หตผุ ลวา่ แค่เธอกบั สามมี
ไปรับเดก็ หนุ่มมาเล้ียงดูใหท้ ุกอยา่ งเท่าเทยี มกบั ลูกแทๆ้ อยา่ งปวรี ์
แคน่ ้ีน้ีก็ดีมากแลว้ เธอจึงไม่เซา้ ซ้ีท่ีจะให้เลขาหนุ่มเรียกเธอแม่แต่
พอไดย้ นิ ทไี รกย็ ม้ิ ออกมาดว้ ยความสุขทกุ คร้ัง

204

24

สญั ญา

หลงั จากส่งมารดาที่หนา้ หอ้ งทางานเสร็จเรียบรอ้ ยแลว้
ประธานหนุ่มและหญิงสาวกก็ ลบั เขา้ ไปในหอ้ งทางาน แตก่ ่อนเขา้
หอ้ งประธานหนุ่มก็ไดส้ ่งสายตาคาดโทษไปใหเ้ ลขาหนา้ หอ้ งให้
ไดเ้ สียวสนั หลงั ไปเลก็ นอ้ ยท่รี ิอาจเป็ นสายสืบให้แม่ของตน

เมื่อเขา้ มาในหอ้ งแลว้ ประธานหนุ่มก็เดินไปนงั่ ทเ่ี กา้ อ้ีโตะ๊
ทางานของตนส่วนหญิงสาวท่ีเดินตามเขา้ มาก็เดินเล่ียงไปหยบิ
แฟ้มเอกสารทีเ่ ธอวางไวต้ รงโตะ๊ รับแขกตอนท่ีคุยกบั มารดาของ
ประธานหนุ่ม หญงิ สาวหญิงเอกสารและเดินไปหาประธานหนุ่ม
ทโี่ ตะ๊ ทางานเพอื่ ทจี่ ะใหเ้ ขาเซ็นเอกสารใหเ้ ธอจะไดก้ ลบั ไป
ทางานตอ่ เสียที่

“เฮียคะ อนั น้ีเป็นเอกสารที่ตอ้ งเซ็นคะ่ ”

“อืม เดินมานี่สิ มาบอกวา่ เฮียตอ้ งเซ็นตรงไหนบา้ ง” ประธานหนุ่ม
ไม่ไดร้ ับเอกสารจากมือหญงิ สาวแต่ออกคาสงั่ ใหเ้ ธอเดินไปขา้ งๆ
เขา

205

“เฮียคะ หนูไม่เล่นนะ หนูจะลงไปทางาน รบกวนทา่ นประธาน
เซ็นเอกสารใหด้ ว้ ยคะ่ ” หญงิ สาวพดู ข้นึ อีกคร้งั ดว้ ยน้าเสียงที่บง่
บอกถึงความไม่พอใจท่ีประธานหนุ่มแกลง้ เธอไม่ยอมเซ็นเอกสาร
ใหเ้ ธอเสียที

“เฮียก็ไม่เล่นเหมือนกนั ถา้ เมียไม่เดินมาหาเฮีย เฮียกไ็ ม่เซ็น”
ประธานหนุ่มพดู ดว้ ยน้าเสียงยยี วน

“เหอ้ กไ็ ดค้ ่ะ เซ็นใหห้ นูดว้ ย” หญงิ สาวยอมจานนต่อความกระ
ร่อนของประธานหนุ่มเดินออ้ มไปฝั่งท่ีเขานง่ั อยู่

พรึบ!!!

ในขณะทีห่ ญิงสาวกาลงั ยนื เอกสารใหป้ ระธานหนุ่มแขนเล็ก
กถ็ ูกกระชากดว้ ยฝีมือของประธานหนุ่มทาใหเ้ ธอเสียหลกั ลม้ ไป
นงั่ ท่ีตกั แกร่งของประธานหนุ่ม หญงิ สาวทโี่ ดยกระชากแขนให้
ลม้ ลงทต่ี กั ก็พยายามดิ้นเพอ่ื ทเ่ี ธอจะไดห้ ลุดออกจากตกั แต่
ประธานหนุ่มไวกวา่ ในแขนท้งั สองขา้ งกกั ตวั เธอ

“ซี๊ดด ถา้ หนูยงั ไม่หยดุ ด้ินหนูจะเจบ็ ตวั เอานะ” ประธานหนุ่มพดู
ข้ึนมาเสียงกระเส่าปนแหบพร่า

206

เพราะขณะที่หญิงสาวด้ินไปมาบนตดั กน้ นิ่มของหญิงสาว
ไปสมั ผสั เสียดสีกบั เจา้ มงั กรยงั ทพี่ ่งึ หลบั ไปก่อนหนา้ น้ี เขาทน
ต้งั แต่ตอนท่มี ารดาอยดู่ ว้ ยแลว้

“เฮียก็ปล่อยหนูสิ แลว้ กเ็ ซ็นเอกสารใหห้ นูดว้ ย” หญงิ สาวทย่ี งั ไม่
รู้ตวั วา่ ภยั รา้ ยกาลงั คบื คลานเขา้ มาหาตวั ก็ยงั ไม่หยดุ ดิ้น ทาใหเ้ จา้
มงั กรขยายตวั เพม่ิ ข้ึนเลื่อยๆ

“อ่าส์ หนูอยนู่ ่ิงๆ” วา่ จบมือหนาก็จบั ล็อกเอวไวไ้ ม่ใหข้ ยบั เพราะ
ยงิ่ เธอขยบั ก็ยง่ิ เพม่ิ ความเสียวซ่านไปทว่ั แก่นกายใหญ่

“อ๊ะ น่ีเฮียจะห่ืนเกินไปแลว้ นะ” ทนั ทที เ่ี ธอหยดุ ดิ้นก็สมั ผสั ไดถ้ ึง
สิ่งท่ขี ยายใหม่อยใู่ ตก้ างเกงสแล็คเน้ือดีราคาแพงทต่ี อนน้ีขยาย
ใหญ่ดนั กม้ เธออยู่

“ก็นน่ั แหละยว่ั เฮีย อืมมม” ประธานหนุ่มพดู ดว้ ยน้าเสียงแหบพร่า
ริมฝีปากคลอเคลียอยทู่ ซี่ อกคอของหญิงสาวไม่ห่างสูดดมกล่ิน
กายหอบอ่อนๆ ของเธอ ท่ยี งิ่ ไดก้ ลิ่นก็ยง่ิ ทาใหอ้ ารมณ์ในกาย
พลุกพล่าน

“อืออ เฮียอยา่ คะ่ ทีน่ ่าท่ที างานนะคะ” หญงิ สาวทว้ งข้นึ เมื่อมือของ
ประธานหนุ่มเริ่มอยไู่ ม่สุขจบั นู่นคลาน่ีไปทวั่ ท้งั ร่างกายของเธอ

207

“ไม่เห็นเป็ นไรเลย ไม่มีใครกลา้ วา่ เฮียหรอก” ประธานหนุ่มวา่ ข้นึ
เพราะตอนน้ีแก่นกายของเขาอยากออกมาทกั ทายกลีบกุหลาบงาน
เตม็ ทีแลว้

“แตห่ นูตอ้ งลงไปทางาน เอาไวค้ ืนน้ีนะคะ หนูจะยอมเฮียทุกอยา่ ง
เลย” หญงิ สาวคดิ หาทางเอาตวั รอดจากเหตกุ ารณ์ตรงหนา้

“ก็ได้ สญั ญาแลว้ นะ คืนน้ีหนูตอ้ งตามใจเฮีย แต่น้ีช่วยเฮียก่อน
ไดม้ ้ยั เมีย เฮียไม่ไหวแลว้ ”

“ช่วยอะไรคะ ถา้ ช่วยไดห้ นูจะช่วยค่ะ” หญงิ สาวเอียงคอมองดว้ ย
ความสงสยั แต่ประธานหนุ่มกลบั มองวา่ ดวงตากลมโตทมี่ องดว้ ย
ความสงสยั น้นั กาลงั ยวั่ ยวนใหเ้ ขาหมดความอดทนจบั เมีย
กระแทกเสียมากกวา่

“หนูช่วยเฮียไดแ้ น่ๆ ซี๊ดด อมใหเ้ ฮียหน่อยนะครับเมีย” ประธาน
หนุ่มพดู แลว้ ส่งสายตาออ้ นวอดไปใหเ้ พอ่ื บอกวา่ ตอนน้ีเขาจะทน
ไม่ไหวอยแู่ ลว้

208

“หนูทาไม่เป็ น” หญิงสาวพดู ออกมาเบาๆ ดว้ ยความเขินอายแกม้
นวลใสข้ึนสีแดงระเรื่อ

“เด๋ียวเฮียสอนเอง”

ประธานหนุ่มพดุ จบกย็ กหญงิ สาวลงจากตกั แลว้ เล่ือนเกา้ อ้ี
ออกหางจากโตะ๊ จูงมือหญิงสาวใหม้ ายนื อยทู่ ี่หว่างขาของตน มอื
จบั ทไี่ หล่ของหญงิ สาวใหเ้ ธอนงั่ คุกเข่ากบั พน้ื จากน้นั กป็ ลด
กระดุมและรูดซิปกางเกงลงจบั เอาแก่นกายใหญอ่ อกมาจาก
กางเกงใน

หญิงสาวที่เห็นแก่นกายใหญต่ รงหนา้ ก็เกิดอาการตกใจ
เลก็ นอ้ ยแลว้ พลางคดิ วา่ ไอเ้ จา้ น้ีหรอที่เขา้ ไปอยใู่ นตวั เธอหลายตอ่
หลายคร้งั ไม่แปลกใจเลยทท่ี าไมแคม่ ีอะไรกบั คนตรงหนา้ เธอถึง
เป็ นไข้

เพราะขนาดของมนั ใหญ่เท่าแขนเธอหรืออาจจะมากกวา่ น้นั
รอบๆ แก่นกายมีเสน้ เลือดปูดโปนอยรู่ อบ ปลายหวั หยกั มีน้าใสๆ
ปร่ิมออกมานอ้ ยๆ

209

ประธานหนุ่มจบั มือหญิงสาวใหไ้ ปจบั ที่แก่นกายใหญ่แต่ไม่รู้
วา่ แก่นกายเขาใหญ่หรือมือเธอเลก็ กนั แน่เพราะมนั ไม่สามารถกา
ใหม้ ิดได้ ประธานหนุ่มจบั มือหญงิ สาวใหช้ กั ข้ึนชกั ลงเป็นจงั หวะ

“อมใหเ้ ฮียหน่อยเมีย มนั เป็นของหนูแลว้ ”

“นะ..หนูทาไม่เป็น” หญงิ สาวพดู ออกมาดว้ ยความเขนิ อายเม่ือได้
คาพดู ที่ออกมาจากปากของประธานหนุ่ม

“ทาเหมือนตอนทีห่ นูกินไอติม นะทรี่ ักทาใหเ้ ฮียให้ เฮียอยากได้
ปากของหนู” ประธานหนุ่มพดู ออกมาเสียงกระเส่า

เมื่อสิ้นสุดคาพดู ของประธานหนุ่มหญิงสาวก็ค่อยๆ ขยบั
หนา้ เขา้ ไปใกลๆ้ แก่นกายใหญ่ ลิ้นเลก็ แตะไปทปี่ ลายหวั หยกั เลีย
วนรอบๆ ปลายล้ินเนน้ ไปทีส่ ่วนของรอยแยกทมี่ ีน้าใสๆ ไหล
ออกมา ลิ้นเลก็ ไล่เลียต้งั แตโ่ คนไล่ไปจนถึงปลายจนแก่นกายใหญ่
เปี ยกชุ่มไปดว้ ยน้าลาย

“อมใหเ้ ฮียดว้ ยครับเมีย ซ๊ีดด เสียวสสั ๆ เลยเมีย”

210

เมื่อไดย้ นิ อยา่ งน้นั ปากเลก็ กค็ อ่ ยๆ อมแก่นกายใหญเ่ ขา้ ไปใน
ปากแตก่ ็ไม่สามารถอมเขา้ ไปจนมิดไดจ้ งึ ใชม้ ือช่วยชกั ข้นึ ลงส่วน
ที่เหลือ หวั เล็กขยบั ข้นึ ลงเป็นจงั หวะ

ประธานหนุ่มยนื่ มือมาลูบหวั ของหญิงสาวแลว้ จดั การรวบผม
ของหญิงสาวไปไวข้ องหลงั ประธานหนุ่มกม้ มองหญงิ สาวทกี่ าลงั
อมแก่นกายของเขาพลางซี๊ดปากไปดว้ ย เขามองวา่ ภาพน้ีเป็ นภาพ
ท่นี ่ามองทสี่ ุด ภาพที่เมียกาลงั อมแก่นกาย

“ซ๊ีด เมียเร็วอีกนิดเฮียจะเสร็จ”

บว๊ บๆ บว๊ บๆ บว๊ บๆ

“ปากหนูโคตรดีเลยเมีย shitt!!!!... เสียวหวั สสั เลย เบบ๋ี”

“อ่าส์ ปากนุ่มหนูนุ่มมากเมีย”

วา่ จบประธานหนุ่มก็จบั ใบหนา้ หญงิ สาวล็อกไวแ้ ลว้
กระแทกสวนเขา้ ไปในปากเอวสอบกระแทกรวั เพราะใกลจ้ ะ
ปลดปล่อยเตม็ ที ประธานหนุ่มกระแทกเนน้ ๆ สองสามทีก็กระตกุ

211

เกร็งปลดปล่อยน้าสีขาวขนุ่ เขา้ ไปในช่องปากจนมีบางส่วนไหล
ออกมาตามมุมปาก

“ซี๊ด....สะ..เสร็จแลว้ เมีย อืมมม.. อ่าสห.์ . จว๊ บบ” หลงั จากที่
ปลดปล่อยออกมาแลว้ ก็กม้ ลงไปจบู ดูดด่ืมกบั หญิงสาวอีกคร้ังแลว้
คอ่ ยปล่อยใหห้ ญิงสาวเป็นอิสระ

“อร่อยม้ยั น้าเฮีย” ถามหญงิ สาวอยา่ งหยอกลอ้

“ถามบา้ อะไรของเฮียเน้ีย จะเซ็นเอกสารใหห้ นูไดย้ งั คะ”

“โอ๋ๆ ไม่งอนนะคะ เดี๋ยวเฮียจะเซ็นใหเ้ ดี๋ยวน้ีแหละครับคุณเมีย”
ประธานหนุ่มกอดเอวหญงิ สาวไวห้ ลวมแลว้ เอาหนา้ ซุกไปทีห่ นา้
ทอ้ งของหญงิ สาว

“รีบเซ็นเลยค่ะ หนูจะลงไปทางานแลว้ ข้ึนมานานแลว้ เด๋ียวคนอ่ืน
สงสยั ”

“ช่างเขาสิ แต่เมื่อไหร่ตวั เล็กจะมาเกิดกบั ป๊ ากบั มา๊ นะ” เฮียกป็ ล่อย
เตม็ ทกุ คร้งั นะ

เพย๊ี ย!!

212

“เฮียเลิกพดู เล่นไดแ้ ลว้ ” หญิงสาวตไี ปทแี่ ขนของประธานหนุ่ม
หน่ึงที

“เฮียไม่ไดพ้ ดู เล่น เฮียพดู จริง หนูเฮียกอ็ ายขุ นาดน้ีแลว้ เพอ่ื นๆ เฮีย
กม็ ีลูกมีเมียกนั หมดแลว้ กเ็ หลือแตเ่ ฮียน่ีแหละ ทยี่ งั ไม่มีกบั เขา”

“โอเคคะ่ เฮีย เด๋ียวถึงเวลาเขาอยากมาเกิดกบั เราเด๋ียวเขากม็ าเอง
แหละคะ่ ”

“หนูพดู อยา่ งน้ีแสดงวา่ ยอมมีลูกใหเ้ ฮียแลว้ ใช่ม้ยั ” ประธานหนุ่ม
พดู ออกมาดว้ ยความดีใจ

“เอ่อ คะ่ แต่ก่อนจะมลี ูกเอกสารตอ้ งเซ็นกอ่ นคะ่ ” หญงิ สาวพดู
ทวงเอกสารข้ึนมาอีกคร้ัง

“อ่ะ เฮียเซ็นใหแ้ ลว้ ครบั ” ประธานหนุ่มพดู แลว้ ยน่ื เอกสารให้
หญงิ สาว

“ขอบคุณคะ่ ง้นั หนูไปทางานก่อนนะคะ”

“ถา้ เหนื่อยก็พกั นะหนูหรือไม่กไ็ ม่ตอ้ งทาเลยกไ็ ด้ เมียคนเดียวเฮีย
เล้ียงไปท้งั ชาติ”

213

“ค่ะ เฮียกเ็ หมือนกนั นะคะอยา่ หกั โหมงานมาก พกั บา้ งนะคะ”

วา่ จบหญิงสาวก็หมุนตวั หนั หลงั เดินไปที่ประตโู ดยมาสายตา
ของประธานหนุ่มมองตามไม่ห่างจนหญิงสาวออกจากหอ้ งไป เขา
จงึ กม้ หนา้ ทางานต่อ

214

25

ทวงสญั ญา

หญงิ สาวกลบั มาที่แผนกและเดินเอกสารไปใหร้ ุง้ นภา และ
เดินกลบั ไปนง่ั ท่ีโตะ๊ ทางานเหมือนเดิม ตอนแรกเธอคิดวา่ รุ้งนภา
จะถามเสียอีกวา่ ทาไมข้ึนไปนาน เพราะตอนเธอข้นึ ไปเป็ นเวลา
เกา้ โมงแตก่ ลบั ลงมาอีกทสี ิบโมงคร่ึง แต่กด็ ีทร่ี ุ้งนภาไมไ่ ดส้ งสยั
ถาม

หญงิ สาวนงั่ ทางานตอ่ จนเวลาร่วงเลยไปถึงช่วงเทีย่ งพๆ่ี ใน
แผนกกต็ ่างพากนั ไปพกั ทานขา้ วกม็ ีบา้ งที่เดินมาชวนไปทานขา้ ว
ดว้ ยกนั ร่วมถึงดินดว้ ยทช่ี วนเธอไปทานขา้ วแต่เธอก็ปฏเิ สธเขา
ออกไป

เพราะเม่ือครู่มีขอ้ ความส่งมาวา่ ใหเ้ ธอข้ึนไปทานขา้ วกบั ท่าน
ประธานจอมหื่นขา้ งบน ถา้ ไมไ่ ปเขาจะลงมาหาเอง เธอจึงจายอม
ตอ้ งข้ึนไปทานกบั เขา

เม่ือคดิ ไดอ้ ยา่ งนน่ั หญงิ สาวก็เก็บของบนโตะ๊ ใหเ้ ขา้ ทใ่ี ห้
เรียบร้อยและลูกข้ึนเดินไปทล่ี ิฟตก์ ดไปทชี่ ้นั ของประธานหนุ่ม

215

ทางานอยู่ และน่ีกเ็ ป็นรอบทส่ี องของวนั ที่เธอมาบนช้นั น้ีขาวเรียว
กา้ วออกมาจากลิฟตเ์ ดินไปทหี่ อ้ งของประธานหนุ่ม

“สวสั ดีค่ะพกี่ ิตต์ เจอกนั อีกแลว้ นะคะ แหะ” หญิงสาวทกั ทายแลว้
ยม้ิ แหยๆ ส่งไปให้

“ครบั เจอกนั อีกแลว้ เชิญครบั ท่านรออยดู่ า้ นในแลว้ ” เลขาหนุ่ม
ผายมือใหห้ ญงิ สาวเป็นการเชิญเขา้ หอ้ ง

“ขอบคุณคะ่ ” หญงิ สาวขอบคุณและเดินเขา้ หอ้ งไปแต่ก่อนเขา้ ก็
ไม่ลมื ทีจ่ ะเคาะประตูก่อนเสมอ

ก็อกๆ

“ขออนุญาตคะ่ ” หญงิ สาวพดู ขออนุญาตกอ่ นเปิ ดประตูเขา้ หอ้ ง

“เชิญครับ” ประธานหนุ่มเอ่ยออกมาเสียงเขม้

หญิงสาวเปิ ดประตูเขา้ มาก็เห็นประธานหนุ่มนงั่ รออยทู่ ี่โซฟา
รับแขกตวั เดียวกบั ที่นง่ั เมื่อเชา้ บนโตะ๊ มีอาหารหลายอยา่ ง สง่ั มา
เหมือนจะเล้ียงคนท้งั บริษทั

“ทาไม สง่ั มาเยอะอยา่ งน้ีคะ” หญงิ สาวอดไม่ไดท้ ี่จะถมข้นึ

216

“ก็เฮียกลวั หนูไม่อ่ิมนิ เพราะคืนน้ีหนูตอ้ งใชแ้ รงอีกเยอะ”

“หยดุ หื่นสกั นาทีจะไดม้ ้ยั คะ” หญิงสาวพดู ข้ึนดว้ ยความเหน่ือย
อ่อนกบั ประธานหนุ่มคุยกนั ทีไรวกเขา้ เรื่องใตส้ ะดือตลอด

“หนูมาทานเร็วเด๋ียวมนั เยน็ แลว้ จะไม่อร่อย”

หญิงสาวลงไปนง่ั ขา้ งๆ ประธานหนุ่ม ท้งั สองนงั่ ทานม้ือ
กลางวนั ดว้ ยกนั มีป้อนอาหารกนั บา้ ง แตส่ ่วนมากจะเป็ นประธาน
หนุ่มเสียมากกวา่ ทเี่ ป็ นฝ่ายป้อน

หลงั จากทีท่ านม้ือกลางวนั เสร็จท้งั คูก่ ต็ ่างแยกยา้ ยกนั ไปทางาน
ของตวั เองหญิงสาวก็ลงมานง่ั ทางานทแ่ี ผนก ส่วนประธานหนุ่ม
ช่วงบา่ ยเขามีประชุมโครงการใหม่ก็ไปเขา้ ประชุม ซ่ึงการประชุม
กินเวลาไปถึงสองชวั่ โมง

ส่วนทางดา้ นหญงิ สาวกต็ ้งั ใจทางานศึกษางานตามที่พๆ่ี ท่ี
แผนกสอน หญงิ สาวถือวา่ เป็นเดก็ ทห่ี วั ไวสอนไปแคค่ ร้ังเดียวเธอ
กจ็ าไดแ้ ละทามนั ออกมาไดด้ ี จนไดร้ บั คาชมจากพๆ่ี ในแผนก

217

เวลาหา้ โมงเยน็ เป็นเวลาเลิกงานของพนกั งานที่บริษทั ซ่ึง
รวมถึงหญงิ สาวดว้ ยเช่นกนั เม่ือเห็นเวลาตรงหน้าจอคอมพวิ เตอร์
แลว้ มือลงก็เก็บขา้ วของบนโตะ๊ ใหเ้ รียบรอ้ ย

เพราะตอนน้ีพใี่ นแผนกก็เร่ิมกลบั กนั หมดแลว้ กจ็ ะเหลือแคด่ ิน
กบั พอ่ี ีกสองสามคนส่วนรุ้งนภากก็ ลบั ไปแลว้ ดินท่ีเห็นหญิงสาว
เก็บของกาลงั จะกลบั บา้ นกถ็ ามข้ึนเพอ่ื หวงั จะทาคะแนน

“เอ่อ นอ้ งปรางจะกลบั บา้ นหรอครับ ใหพ้ ไ่ี ปส่งม้ยั ครบั ”

“เอ่อ คอื ....” ยงั ไม่ทนั ไดต้ อบเสียงโทรศพั ทม์ ือถือของเธอกด็ งั ข้ึน
ก่อน เมื่อหยบิ มาดูกก็ ดรบั สายทนั ที

“ฮลั โหลคะ่ สกั ครู่นะคะเฮีย” หญงิ สาวบอกปลายสายใหถ้ ือสายรอ

“ขอบคุณนะคะ ท่ีอาสาจะไปส่งปรางแต่พอดีวา่ วนั น้ีแฟนมารับ
ไม่รบกวนพดี่ ินดีกวา่ คะ่ ”

“เอ่ออ ครับ” ดินที่ไดย้ นิ อยา่ งนน่ั กท็ าตวั ไมถ่ ูกไมค่ ิดวา่ หญิงสาว
ตรงหนา้ จะมีแฟนแลว้ น่ีเขาแพต้ ้งั แต่ยงั ไม่เริ่มเลยหรอเน้ีย

“คะ่ ง้นั ปรางขอตวั นะคะ” หญิงสาวพดู จบกก็ ม้ หวั ใหด้ ินหน่ึงที
แลว้ เดินออกไป

218

ประธานหนุ่มท่ีถือสายฟังท้งั สองคุยกบั กย็ ม้ิ ออกมากบั ประโยค
ทห่ี ญิงสาวพดู กบั พนกั งานชายคนน้นั หญิงสาวท่เี ขา้ มาในลิฟตก์ ็
เอ่ยเรียกปลายสายทนั ที

“เฮียคะ ยงั อยมู่ ้ยั เดี๋ยวหนูลงไปรอทร่ี ถนะ”

“หนูไม่ข้ึนมาหาเฮียขา้ งบนกอ่ นหรอจะไดไ้ ปที่รถพร้อมกนั ”

“ไม่ดีกวา่ คะ่ ข้เี กียจข้ึนๆ ลงๆ เด๋ียวไปรอท่รี ถ”

“ครบั เมีย เดี๋ยวเฮียตามลงไป”

หญงิ สาวลงมารอท่รี ถไม่นานร่างสูงของประธานหนุ่มกต็ าม
ลงมาเดินมาท่รี ถดว้ ยใบหนา้ ยม้ิ แยม้ จนอดไม่ไดท้ ีห่ ญงิ สาวจะทกั
ถาม

“ยมิ้ หนา้ บานมาเลยนะคะ ไปทาอะไรมาคะ”

“เปลา๊ ” ประธานหนุ่มตอบเสียงสูง

“อ๋ออ ค่ะ” หญงิ สาวมองประธานหนุ่มดว้ ยแววตาจบั ผดิ

“ป่ ะๆ ข้ึนรถกบั เฮียอยากกลบั คอนโดจะแยแ่ ลว้ ” วา่ จบก็เดินไป
เปิ ดประตฝู ั่งขา้ งคนขบั ใหห้ ญงิ สาวแลว้ เดินออ้ มไปฝั่งคนขบั

219

รถยนตค์ นั หรูแล่นออกจากบริษทั ไปบนทอ้ งถนนจดุ หมาย
ปลายทางของท้งั คูค่ ือคอนโดหรูใจกลางมือของประธานหนุ่ม ท้งั
คู่ใชเ้ วลาเดินทางประมาณคร่ึงชวั่ โมงเนื่องจากวนั น้ีรถไม่ติดมาก
นกั

เม่ือถึงคอนโดประธานหนุ่มก็รีบจงู มือหญงิ สาวตรงมาทล่ี ิฟต์
กดไปท่ชี ้นั สามสิบช้นั ทเ่ี ขาพกั อยู่ ทา่ มกลางความมึนงงของหญงิ
สาวท่ไี ม่เขา้ ใจวา่ ทาไมประธานหนุ่มตอ้ งรีบขนาดน้ีหอ้ งมนั คงไม่
หนีไปไหนหรอกม้งั

เม่ือมาถึงหอ้ งประธานหนุ่มไม่รอชา้ กดรหสั เขา้ หอ้ งและดึง
แขนหญิงสาวเขา้ มาในหอ้ งและเมื่อประตปู ิ ดลง ประธานหนุ่มก็
ดนั ร่างของหญงิ สาวใหแ้ ผน่ หลงั แนบชิดไปกบั ประตูมือท้งั สอง
ขา้ งถูกตรึงไวก้ บั ประตู

ริมฝีปากหนากม้ ลงประกบจบู ริมฝีปากบางดดู ดึงจนเกิดเสียง
ลิ้นหนาค่อยๆ สอดเขา้ ไปในปากของหญิงสาวลนิ้ ท้งั สองเก่ียวพนั
กนั อยา่ งรูง้ าน ประธานหนุ่มเล่ือนมือจากขา้ งจากที่ตรึงแขนของ
หญงิ สาวไวก้ ็เล่ือนมาบีบขย้าที่หนา้ อกอวบใหญผ่ า่ นเส้ือนกั ศึกษา

ประธานหนุ่มอุม้ ชอ้ นตวั หญิงสาวเดินไปทีห่ อ้ งนอนท้งั ทป่ี าก
ของท้งั สองยงั ไม่หลุดออกจากกนั หญงิ สาวก็ให้ความร่วมมือเป็ น

220

อยา่ งดีทาหนา้ ที่เปิ ดประตู เขาอุม้ หญงิ สาวเดินไปทีเ่ ตียงนอนและ
คอ่ ยๆ วางหญงิ สาวลงอยา่ งเบามือ

แลว้ ผละออกมาถอดชุดทสี่ วมใส่จนตอนน้ีร่างกายของ
ประธานหนุ่มไม่มีเส้ือผา้ ปกปิ ดร่างกาย แก่นกายใหญด่ ีดเดง้
ออกมาทกั ทายหญงิ สาว ประธานหนุ่มเดินเขา้ มาใกลห้ ญงิ สาวแลว้
ข้ึนมาบนเตยี งคร่อมร่างของหญิงสาวเอาไว้

กม้ ลงจบู ประกบปากหญงิ สาวอีกคร้งั มือหนากถ็ อดชุดของ
หญิงสาวออกจนหมดเหลือเพยี งร่างเปลือยเปล่า ริมฝีปากหนา
เปล่ียนเป้าหมายจากปาดชกเป็นซอกคอเขาระดมจบู ซอกคอสร้าง
ร่องรอยความเป็นเจา้ ของเอาไว้

เล่ือนลงมาจนถึงเตา้ อวบใหญ่เม็ดบวั สีหวานปากหนากม้ งบั ยอ
ดอกดูดดึงจบเกิดเสียงดงั ไปทง่ั หอ้ ง มือบางยนื่ ไปขยมุ้ เสน้ ผมของ
ประธานหนุ่มเพอื่ ระบายความเสียวซ่านท่ไี ดร้ ับ

ปากหนาจูบซบั ลงไปเล่ือยๆ จนมาหยดุ อยทู่ ่ีเนินสามเหลี่ยมล้ิน
รอ้ นแตะลงทจ่ี ดุ เสียวทาใหห้ ญิงสาวหลุดเสียงครางออกมา

“อ๊ะๆ ...ซ๊ีดด...เฮียหนูเสียว”

221

ลิ้นรอ้ นดูดเลียตวดั ข้นึ ลงท่ีกลีบกุหลาบงามทาใหม้ ีน้าใสๆ
ไหลออกมาจากดอกไมง้ านจานวนมาก ปากหนาดูดกินจนหมด
นิ้วยาวคอ่ ยๆ สอดเขา้ ไปในร่องสวาทจากหน่ึงน้ิวเพมิ่ เป็นสอง
และสามนิ้วชกั เขา้ ชกั ออกเพอื่ ใหห้ ญงิ สาวไดป้ รบั ตวั พร้อมรบั กบั
ขนาดทีใ่ หญ่กวา่ น้ี

“อ่าส.์ ..เสียว...เร็วกวา่ น้ี...อะ๊ ๆ ...หนูจะเสร็จ”

“ไดต้ ามคาขอครบั เมีย” ประธานหนุ่มเร่งน้ิวในเร็วข้นึ ตามคา
บญั ชาของเมีย เขารับรูไ้ ดถ้ ึงแรงกระตกุ สองสามคร้งั ก่อนท่ีหญิง
สาวจะปลดปล่อยออกมา

“อา๊ ยยยยย....หนูเสร็จแลว้ ” เมื่อเห็นหญิงสาวปลดปล่อยออกมาก็
ไม่รอชา้ กม้ ลงไปดูเลียน้าหวานท่ีหญิงสาวหลง่ั ออกมาจนหมด

“สูบบ..จว๊ บบ” หลงั จากที่ดูดเลียน้าหวานแลว้ ก็ผละหนา้ ออกมือ
หนาชกั รูดแก่นกายสองสามคร้งั แลว้ พดู ข้นึ ดว้ ยน้าเสียงทีฟ่ ังแลว้
ชวนน่าขนลุก

“ต่อไปน้ีจะเป็นการทวงสญั ญาทห่ี นูใหก้ บั เฮียเมื่อเชา้ แลว้ นะครบั
เมีย”

222

วา่ จบกไ็ ม่เปิ ดโอกาสใหห้ ญงิ สาวไดพ้ ดู ก็กม้ ลงไปประกบจูบ
ปากหญงิ สาวอีกคร้งั แก่นกายใหญ่คอ่ ยๆ สอดเขา้ ไปในร่องสวาท
ของหญงิ สาวอีกคร้ัง แต่ดว้ ยความคบั แน่ทาใหป้ ระธานหนุ่มหลุด
เสียงครางออกมา

“อืมมม.... อ่าส.์ ..เสียวหวั สสั เลยหนู”

“เฮียหนูอึดอดั ขยบั ไดม้ ้ยั คะ” หญงิ สาวพดู ข้ึนเมื่อเขาไม่ยอมขยบั
แก่นกายสกั ที

“ไดต้ ามคาขอครบั เมีย” ประธานหนุ่มตอบรบั คาเมียเดก็ ก็เร่ิมขยบั
เอวสอบเร่ิมจากเนิบนาบเป็ นเร็วแรงตามแรงอารมณ์ ทาใหเ้ กิด
เสียงครางของท้งั สองคนผสมปนกนั ดงั ไปทว่ั หอ้ งนอน

“อะ๊ ๆ ...อา๊ ห์..เฮียขาหนูเสียว..ซี๊ด”

“เฮียกเ็ สียวครับ ซ๊ีด....ร่องหนูโคตรรัดเลย”

“อะ๊ ๆ ....เฮียวรี ์ขา...อ่าส์...หนูจะเสร็จอีกแลว้ ”

“อืม....shitt!!....เรียกผวั หน่อยครบั เมีย” ประธานหนุ่มพดู บอกเมีย
เดก็ ใหเ้ รียกตนวา่ ผวั

223

“อะ๊ ๆ ...ผวั ขาเมียไม่ไหวแลว้ ...อ่าส์..”

“เฮียกเ็ หมือนกนั .....ซี๊ด...อืม..อ่าส์” ประธานหนุ่มท่ีไดย้ นิ หญิงสาว
เรียกตนวา่ ผวั อารมณ์ความตอ้ งการก็เพมิ่ มากข้นึ รัวเอวสอบขอบ
กลีบกหุ ลาบงามเนน้ จนเกิดเป็ นเสียงเน้ือกระทบกนั

ปับๆ ปับๆ ปับๆ

ตบั ๆตบั ๆตบั ๆ

“ผวั ขาหนูจะไม่ไหวแลว้ อ๊ะๆๆ”

“พรอ้ มกบั ครบั เมีย ซี๊ด..”

วา่ จบประธานหนุ่มกเ็ ร่งเอวสอบกระแทกแก่นกายเขา้ ไปใน
ร่องสวาทรวั ๆ เพราะตอนน้ีเขาใกลจ้ ะปลดปล่อยเตม็ ทแี ลว้

“อา๊ ยยยยย/อืมมมมม”

หญงิ สาวกระตุกเกร็งสองคร้งั ก่อนปลดปล่อยน้าหวานออกมา
ส่วนประธานหนุ่มก็กระแทกแก่นกายเขา้ ร่องสวาทเนน้ ๆ ถ่ีๆก่อน
จะปลดปล่อยสายธารน้าสีขาวขนุ่ เขา้ ไปในร่องสวาทเนน้ และ
กระแทกอีกสองสามคร้งั

224

ร่างสูงของประธานหนุ่มลม้ ลงเอาหนา้ ซุกเตา้ อวบไวส้ องร่าง
หอบหายใจเหน่ือยจากกิจกรรมที่ทาไปเมื่อครู่ เวลาผา่ นไปไม่ถึง
หา้ นาทหี ญงิ สาวก็รับรูไ้ ดถ้ ึงแก่นกายทีอ่ ยใู่ นร่องสวาทของเธอน้นั
ขยายใหญข่ ้ึนแลว้ เอวสอบก็เริ่มขยบั ทางานอีกคร้งั

“อะ๊ น่ีเฮียจะทาอะไรอกี คร้งั พอแลว้ นะหนูเหน่ือย”

“ไม่ครับเมีย ก็หนูบอกเฮียเองวา่ ถึงคอนโดจะยอมตามใจเฮียทกุ
อยา่ ง”

“คนเจา้ เล่ห์”

“เจา้ เล่ห์ตรงไหน เฮียแค่ทวงสญั ญาของเฮียแคน่ ้นั เอง หึ”

พดู จบกก็ ม้ ลงประกบจบู ปากหญิงสาวเอวสอบก็ทางานอยา่ งรู้
หนา้ ที่ขยบั เขา้ เอาอยา่ งเป็ นจงั หวะเร่ิมบทรักคร้ังทีส่ อง สามและ
อีกหลายต่อหลายคร้ัง

บทรกั ของท้งั สองดาเนินต่อไปจนถึงเวลาเทีย่ งคืนประธาน
หนุ่มถึงปล่อยใหห้ ญงิ สาวไดพ้ กั ผอ่ น สองร่างนอนกอดกนั
หลงั จากบทรักจบลงหญิงสาวซุกใบหนา้ เขา้ กบั อกแกร่งส่วน

225

ประธานหนุ่มโอบกอดหญงิ สาวไวอ้ ยา่ งหวงแหนท้งั สองเขา้ สู้
นิทราไปพรอ้ มกนั

226

26

เซอร์ไพรส์

หลงั จากทปี่ ระธานหนุ่มไดท้ วงสญั ญาจากเมียเด็กอยา่ งความ
ใจเสร็จสมตามใจหมายท้งั คูก่ ็เขา้ สูห้ ว้ งนิทรา ช่วงเชา้ ท้งั คู่ตื่นมาก็
ตา่ งอาบน้าทานอาหารไปทางานดว้ ย

และทกุ ๆ เชา้ ประธานหนุ่มและหญงิ สาวจะออกไปทางาน
และกลบั บา้ นพร้อมกนั ทกุ วนั พอช่วงเท่ียงกไ็ ปทานอาหารดว้ ยกนั
จะมีบา้ งทปี่ ระธานหนุ่มน้นั หาเศษหาเลยกบั หญงิ สาว แต่ท้งั คู่ก็
หมน่ั เติมความหวานใหก้ นั และกนั ไม่หยดุ

กิจวตั รในแต่ละวนั ของท้งั คู่ดาเนินไปเร่ือยๆ จากวนั เป็น
สปั ดาห์จากสปั ดาห์เปล่ียนเป็นเดือนจนตอนน้ีหญิงสาวฝึกงานเขา้
เดือนท่สี ี่แลว้ การฝึกงานกผ็ า่ นไปไดอ้ ยา่ งราบรื่น พๆ่ี ในแผนกก็
ต่างชื่นชมในการทางานของหญิงสาว จนกลายเป็นที่รักของทกุ
คนในแผนก

พรุ่งน้ีกเ็ ป็นวนั สุดทา้ ยของการฝึกงานของหญิงสาวและเธอก็
มีข่าวดีจะเซอร์ไพรสป์ ระธานหนุ่มเป็นเร่ืองทีป่ ระธานหนุ่มเคย
พดู ไวเ้ มื่อหลายเดือนก่อนคือขอใหเ้ ธอมีลูกใหเ้ คย และประธาน

227

หนุ่มกง็ อแงกบั เธอหลายคร้งั วา่ ทาไมท้งั ท่ีเขากไ็ ม่ไดป้ ้องกนั แต่
ทาไมลกู นอ้ ยยงั ไม่มาเกิดสกั ที

และหลายตอ่ หลายคร้งั ท่ปี ระธานหนุ่มถามเธอวา่ เธอจะกินยา
คุมกาเนิดม้ยั แต่เธอกไ็ ดป้ ฏิเสธออกไปเพราะเธอไม่ไดก้ ินจริงแต่
เธอฉีดก่อนหนา้ ทจี่ ะมาฝึกงาน และดว้ ยฤทธ์ิของยาทีเ่ ธอฉีดยงั ไม่
หมดทาใหเ้ ธอยงั ไม่ทอ้ ง

แตช่ ่วงเดือนทีส่ ามเขา้ เดือนที่ส่ีของการฝึกงานเธอรูส้ ึกถึงการ
เปลี่ยนแปลงของร่างกายและประจาเดือนที่ขาดทาใหเ้ ธอนึกสงสยั
วา่ อาการทเี่ ธอเป็ นอยมู่ นั จะเป็นอยา่ งท่ีเธอคิดหรือไม่ และเพอื่ ให้
คลายสงสยั หญิงสาวจงึ ไปซ้ือที่ตรวจมาตรวจผลกอ็ อกมาวา่ เธอ
ต้งั ครรภ์

แต่เธอยงั ไม่ไดบ้ อกประธานหนุ่มทนั ทเี ธอรอใหจ้ บการ
ฝึกงานก่อนคอ่ ยบอกเพราะถา้ หากบอกตอนน้ีเธอคงไม่ไดฝ้ ึกงาน
จนจบเป็ นแน่เพราะขนาดไม่ทอ้ งยงั ไม่อยากจะใหท้ างานและถา้
ทอ้ งคงใหเ้ ธออยแู่ ต่คอนโดเป็นแน่

วันฝึ กงานวนั สุดท้าย

228

ประธานหนุ่มและหญงิ สาวนง่ั รถมาทางานดว้ ยกนั ตามปกติ
โดยหญิงสาวหนั ไปมองประธานหนุ่มเป็นระยะจนอดไม่ไดท้ ี่
ประธานหนุ่มจะหนั มาถามเม่ือรถจอดติดไปแดง

“หนูเป็ นอะไรหรือเปล่าเห็นมองเฮียต้งั แตอ่ อกจากคอนโดแลว้ ”

“เปล๊า ทาไมคะมองไม่ไดห้ รอคะ” หญิงสาวปฏเิ สธเสียงสูงและ
กลบเกลื่อนดว้ ยการถามกลบั

“โอเคครับ เปล่าก็เปล่า แลว้ วนั น้ีฝึกงานวนั สุดทา้ ยใช่ม้ยั ”
ประธานหนุ่มไม่เซา้ ซ้ีเอาคาตอบ

“ใช่ค่ะ เดี๋ยวช่วงสายเอาเอกสารผา่ นฝึกงานไปใหเ้ ซ็นนะคะคุณ
สามี” หญงิ สาวพดู ออกมาแลว้ ยม้ิ หวานส่งไปใหป้ ระธานหนุ่ม
หน่ึงที

“หนูน่ีจริงๆ เลยนะ ขยนั ทาใหเ้ ฮียหลงไปถึงไหน” ประธานหนุ่ม
พดู แลว้ ยน่ื มือมาลูบผมหญิงสาว

“ง้ืออ ผมยงุ่ หมดแลว้ ไม่สวยเลย แลว้ หนูก็จะทาใหเ้ ฮียหลงหนู
มากกวา่ น้ีอีก”

229

“แค่น้ีกส็ วยแลว้ ครับเมียไม่ตอ้ งสวยมากกวา่ น้ีแลว้ แค่หน้ีกห็ ลง
ไม่รูจ้ ะหลงยงั ไงแลว้ ”

“ชิ จ๊วบ...จบุ๊ ”

ประธานหนุ่มหนั ไปมองสญั ญาณไฟแดงทเ่ี หลือเวลาอีก
สามสิบวนิ าทกี ่อนมือหนาจะควา้ ตน้ คอหญงิ สาวใหห้ นั มาหาตน
และประกบจบู ปากหญงิ สาวทนั ที ริมฝีปากหนาประกบจบู ดูดึงริม
ฝีปากบางจนเกิดเสียงดงั ทว่ั รถ

จว๊ บๆ จ๊วบๆ จว๊ บๆ

“อืออ...จว๊ บๆ .. แฮ่ก” ริมฝีปากถูกปลอ่ ยออกกห็ อบหายใจ
กอบโกยเอาอากาศเขา้ ปอดทนั ที

“แคน่ ้ีถึงกบั หอบเลยหรอเมีย จุบ๊ ” ประธานหนุ่มพดู แซวเมียเด็กที่
นง่ั หอบหายใจอยขู่ า้ งๆ

เพยี๊ ย!!!

“น่ีแหนะ ทาอะไรน้ีอยดู่ ีๆ กม็ าจบู ขบั รถไปเลย” หญิงสาวตีไปที่
อกแกร่งหน่ึงทีดว้ ยใบหนา้ ท่แี ดงระเรื่อทอี่ ยๆู่ กถ็ ูกดึงเขา้ ไปจูบแม้
จะจบู กนั บอ่ ยแต่กไ็ ม่ชินอยดู่ ี

230

“หมนั่ เข้ยี ว หึหึ” ประธานหนุ่มพดู ข้นึ และขาออกมานอ้ ยๆ ก่อน
จะหาไปมองสญั ญาณไฟวาเป็นไฟเขยี วแลว้ ก็ออกรถมุ่งหนา้ ไปที่
บริษทั

รถคนั หรูแล่นเขา้ มาบริษทั ไปจอดทล่ี า้ นจอดรถผบู้ ริหาร รถ
จอดสนิทประธานหนุ่มเปิ ดประตลู งจากรถเดินออ้ มมาฝั่งหญงิ สาว
เพอ่ื เปิ ดประตูรถใหเ้ ธอ

“เชิญครบั คุณภรรยา” ประธานหนุ่มเปิ ดประตรู ถและผายมือออก
ขา้ งตวั ทาใหห้ ญิงสาวหลุดขากบั การกระทาของประธานหนุ่ม

“ทาอะไรของเฮียเน้ีย เลิกเล่นไดแ้ ลว้ ไปทางานกนั ค่ะ”

“ครับป่ ะ ไปทางานกนั รีบๆ ข้ึนไปหาเฮียนะครับ จบุ๊ ” พดู กนั
เล็กนอ้ ยก่อนจะจบุ๊ ไปทปี่ ากของหญิงสาวแลว้ แยกยา้ ยกนั ไป
ทางาน

หญิงสาวหลงั จากแยกกบั ประธานหนุ่มกต็ รงไปทแ่ี ผนกทนั ที
เธอเดินไปที่โตะ๊ ของรุ้งนภาก่อนเพอ่ื ถามวา่ วนั น้ีมีงานอะไรใหเ้ ธอ
ทาม้ยั เพราะส่วนที่เธอตอ้ งรับผดิ ชอบน้นั ทาเสร็จไปแลว้ ต้งั แตเ่ ม่ือ
วาน

231

“พรี่ ุ้งสวสั ดีค่ะ” หญิงสาวทกั ทายรุ้งนภา

“สวสั ดีจะ๊ นอ้ งปราง วนั น้ีน่าตาแจ่มใสกวา่ ทุกวนั เลยนะ มีเร่ือง
อะไรดีๆ หรือเปล่าจะ๊ ”

“จะมีอะไรดีไปกวา่ ท่านประธานเซ็นใหผ้ า่ นฝึกงานอีกคะพรี่ ุ้ง”

“แหมม ผา่ นอยแู่ ลว้ นอ้ งปรางทางานเก่งขนาดน้ี” รุง้ นภาพดู ชมใน
ความเก่งของหญงิ สาว

“ไม่หรอกค่ะ ยงั มีอีกหลายอยา่ งทป่ี รางยงั ไม่ค่อยเขา้ ใจอีกเยอะ
เลย” หญิงสาวพอู ยา่ งถ่อมตน

“จะ๊ ๆ ออ้ แลว้ น่ีเป็นเอกสารที่ตอ้ งท่านประธานเซ็นผา่ นฝึกงาน
ของนอ้ งปรางจะ๊ ”

“ขอบคุณค่ะพร่ี ุ้ง” หญิงสาวขอบคุณรุ้งนภาเสร็จก็เดินถือเอกสาร
ไปที่โตะ๊ ทางานเกบ็ ของบนโตะ๊ ใส่กล่อง เพราะวนั น้ีเธอไม่มีงาน
ตอ้ งทาแลว้ ท่มี าวนั น้ีแค่มาเอาเอกสารฝึกงาน

“นอ้ งปรางฝึกงานวนั น้ีวนั สุดทา้ ยแลว้ ใช่ม้ยั ครับ” ดินถามหญิง
สาวข้ึนเมื่อเห็นเธอเดินมาทีโ่ ตะ๊

232

“ใช่ค่ะ พด่ี ิน หลงั จากน้ีกเ็ หลือแค่รอรบั ปริญญาคะ่ ”

“อ๋อครบั ง้นั พแี่ สดงความยนิ ดีล่วงหนา้ เลยนะครับ”

“ขอบคุณคะ่ ”

“ครับ นอ้ งปรางเกบ็ ของต่อเถอะครบั เสร็จแลว้ จะไดก้ ลบั ไปพกั ”

จบบทสนทนาต่างคนก็ต่างหนั ไปทาหนา้ ทีข่ องตวั เองดินกก็ ม้
หนา้ ทางานตอ่ หญงิ สาวกเ็ ก็บของลงกล่องต่อ เมอื่ เกบ็ ของเสร็จ
แลว้ หญิงสาวกย็ กแขนข้นึ มาดูเวลาทน่ี าฬิกาขอ้ มือก็เห็นวา่ ตอนน้ี
เกา้ โมงจะสิบโมงแลว้

เห็นอยา่ งน้นั หญิงสาวกป็ ิ ดกล่องแลว้ หยบิ เอกสารฝึกงานข้ึน
แนบอกแลว้ เดินไปทลี่ ิฟตน์ ิ้วเรียวกดไปทีช่ ้นั ของประธานหนุ่ม
ทางาน

ตงิ้ !!!

เสียงลิฟตเ์ ตือนวา่ มาถึงช้นั ทีต่ อ้ งการแลว้ ขาเรียวกา้ วออกมา
จากลิฟตเ์ ดินไปทหี่ อ้ งของประธานหนุ่มก่อนเขา้ หอ้ งก็ไม่ทกั ทาย
เลขาหนา้ หอ้ งก่อนทกุ คร้ัง

233

“สวสั ดีคะ่ พกี่ ิตต”์

“อะ..เอ่อ สวสั ดี คะ..ครับนอ้ งปราง” เลขาหนุ่มพดู ตะกกุ ตะกกั
แววตาเล่ิกลกั่

“พกี่ ิตตม์ ีอะไรหรือเปล่านะ ดูรนๆ ยงั ไงไม่รู้”

“เปล่าครับ แลว้ นี่นอ้ งปรางมาหาท่านหรอครบั ” เลขาหนุ่ม
พยายามทาตวั ใหป้ กตมิ ากท่สี ุด เพราะเขาไม่คิดวา่ หญิงสาวจะ
ข้ึนมาเร็วขนาดน้ี

“ค่ะ พอดีวา่ ปรางเอาเอกสารมาใหท้ า่ นประธานเซ็นใหค้ ะ่ ”

“เอกสารอะไรครบั ฝากพไี่ วก้ ็ไดค้ รับ”

“ทาไมคะ มอี ะไรหรือเปล่าค่ะ คือปรางมีเรื่องสาคญั คุยจะคุยกบั
เฮียดว้ ยค่ะ” หญงิ สาวถามดว้ ยความสงสยั และบอกจุดประสงคท์ ่ี
เธอมาพบประธานหนุ่ม

“เอ่อ ไม่มีครับ”

“ไม่มีง้นั ปรางเขา้ ไปนะคะ” หญิงสาวไม่ไดฟ้ ังคาทกั ทว้ งกใ็ ชม้ ือ
ผลกั ประตเู ขา้ ไปโดยทีไ่ ม่ไดเ้ คาะ

234

แต่จากท่ีเธอจะมาเซอร์ไพรสป์ ระธานหนุ่มเรื่องลูกแตเ่ ธอกบั
โดยประธานหนุ่มเซอร์ไพรสแ์ ทน หญงิ สาวยนื น่ิงน้าตาคลอเบา้
เอกสารในมือลว้ งจากมือ เพราะภาพทเ่ี ธอเห็นคอื ชายหญิงสองคน
กาลงั ยนื จูบกนั อยู่

“นี่สินะ เหตผุ ลทพ่ี ก่ี ิตตไ์ ม่อยากใหป้ รางเขา้ มาในหอ้ ง เพราะกลวั
เขา้ มาขดั จงั หวะนี่เอง”

“เอ่อ คอื ไม่ใช่อยา่ งน้นั นะครบั เอ่ออ คอื ....”

“ไม่ตอ้ งพดู คะ่ ปรางเขา้ ใจแลว้ ”

ประธานหนุ่มทีไ่ ดย้ นิ เสียงประตูเปิ ดเขา้ มาก็รีบผลกั รมิตาออก
ทนั ทีเพราะก่อนหนา้ ทเี่ มียเขายงั ไม่เขา้ มากค็ ุยกนั อยแู่ ต่ออกไปทาง
มีปากเสียงมากกวา่ แลว้ จู่ๆ รมิตาก็จโู่ จมเขา้ มาจบู โดยท่เี ขาไม่ทนั
ไดต้ ้งั ตวั แต่เมื่อต้งั สติไดก้ ผ็ ลกั รมิตาออกแตเ่ มียเขาดนั เปิ ดประตู
เขา้ มาเห็นก่อนพอดี

“หนูเดี๋ยวอยา่ พ่งึ ไปฟังเฮียก่อน” ประธานหนุ่มผลกั รมิตาลม้ ลงกบั
พน้ื ก่อนจะวง่ิ ตามหญิงสาวออกไป

235

“จดั การตอ่ ดว้ ย” ก่อนออกจากหอ้ งประธานหนุ่มฝากเลขาหนุ่ม
จดั การกบั รมิตาต่อหลงั จากทป่ี ระธานหนุ่มวง่ิ ตามเมียออกไปรมิ
ตาก็ลุกข้นึ กรีดราวสมั ภเวสีขอส่วนบญุ เสียงร้องกระทืบเทา้

“โอ๊ย นี่คุณจะร้องหาพระแสงอะไร ออกไปไดแ้ ลว้ หรือจะให้
การ์ดมาลากออกไปเลือกเอา”

“น่ีอีเลขาบา้ เป็นแคเ่ ลขามีสิทธ์ิอะไรมาสงั่ ฉนั ” รมิตาช้ีหนา้ ต่อวา่
เลขาหนุ่มและมองดว้ ยสายตาเหยยี ด

“มีมากกวา่ ท่ีคุณคดิ แลว้ กนั ออกไปจากหอ้ งพชี่ ายผมไดแ้ ลว้
ไป!!!” เลขาหนุ่มไม่เคยคิดจะประกาศใหใ้ ครรู้วา่ ตนน้นั เป็ นอะไร
กบั ประธานหนุ่มแต่วนั น้ีขอหน่อยเถอะ

ผหู้ ญงิ อะไรน่าดา้ นเสียไม่มีผชู้ ายไม่เอายงั ตามต้ืออยไู่ ด้ เขาก็
เห็นวา่ หายไปคงถอดใจแตท่ ี่ไหนไดก้ ลบั มาวนั น้ีทาใหพ้ ชี่ ายเขา
กบั พส่ี ะใภท้ ะเลาะกนั มนั ตอ้ งโดยซะบา้ ง

“กร๊ีดดดด” กร๊ีดเสร็จกเ็ ดินกระทืบเทา้ ออกไป

236

“โถ นึกวา่ จะแน่ แต่โทรรายงานคุณทา่ นก่อนดีกวา่ ” เม่ือคิดได้
ดงั น้นั ก็ต่อสายหาคุณหญงิ มณีรตั น์ทนั ที รอสายไม่นานปลายสาย
ก็รับ

“ฮลั โหลครับ คุณทา่ น”

“ฮลั โหลจะ๊ ลูกกิตต์ มีอะไรลูกหรือวา่ จะพาสะใภม้ าหาแม่”

“เอ่อ ไม่ใช่เร่ืองน้นั คบั แตเ่ ป็นเร่ืองของพวี่ รี ์ครบั ”
“มีอะไรกนั หรอเปล่าลูก คุณหญงิ มณีรตั น์พดู ดว้ ยน้าเสียงเป็ น
ห่วง”

“คือเร่ืองมนั เป็นอยา่ งน้ีครบั คอื มีผหู้ ญงิ มาหาพวี่ รี ์เธอคนน้ีตามต้อื
พว่ี รี ์มานานมาแลว้ ครบั ”

“แตพ่ เ่ี ขาไม่เล่นดว้ ย ผมเห็นวา่ หายไปนานคงถอดใจ”

“แตว่ นั น้ีเธอมาหาพว่ี รี ์ ปกติเธอจะไม่ไดเ้ ขา้ ไปครบั แตว่ นั น้ีเธอมา
ตอนท่ผี มเอาเอกสารไปใหฝ้ ่ายบุคคลเธอเลยถือวสิ าสะเขา้ ไป
ครบั ” เม่ือพดู จบกิตตก์ ็เงยี บไปสกั พกั

237

“แลว้ ยงั ไงตอ่ ลูก” คุณหญิงมณีถามข้นึ เมื่อเห็นปลายสายเงยี บไป

“เอ่อ มนั เป็ นจงั หวะเดียวกบั ทน่ี อ้ งปรางเอาเอกสารฝึกงานมาใหพ้ ี่
วรี ์เซ็นแลว้ เปิ ดประตูเขา้ ไปเจอพว่ี รี ์จบู กบั

ผหู้ ญิงคนน้นั อยคู่ รบั ”

“ตายจริง ไม่ไดก้ ารละแม่จะไม่ยอมเสียลูกสะใภค้ นน้ีไปเด๋ียวขาด
แลว้ ตอนน้ีนอ้ งอยไู่ หนลูก”

“วงิ่ ออกจากหอ้ งไปแลว้ ครับ พว่ี รี ์วงิ่ ตามไปแลว้ ”

“โอเค ลูกเดี๋ยวแม่จดั การเอง ขอบใจลูกมากทีโ่ ทรมาบอกแม่”

“ดว้ ยความยนิ ดีครับ คุณท่านดูแลสุขภาพดว้ ยนะครับ”

“จา้ ลูกกเ็ หมือนกนั นะ เหน่ือยกพ็ กั บา้ ง อยา่ ไปตามเจา้ วรี ์มาก คน
น้นั เขาบา้ งาน”

“ครบั คุณทา่ น สวสั ดีครบั ” เอ่ยสวสั ดีคุณหญิงมณีรัตนเ์ สร็จกก็ ด
ตดั สาย และหวงั วา่ ประธานหนุ่มจะงอ้ เมียสาเร็จม้ยั

“เหอ้ อออ” กิตตถ์ อนหายใจออกมาเฮือกใหญก่ บั ความวนุ่ วายที่
เกิดข้นึ ละนี่กเ็ ป็ นอีกหน่ึงเหตผุ ลทเ่ี ขาไม่ยากมีคนรกั

238

27

งอ้ เมีย

หญงิ สาวหลงั จากที่วงิ่ ออกมาจากหอ้ งประธานหนุ่มก็คิดข้ึน
ไดว้ า่ ตอนน้ีเธอน้นั ไมไ่ ดต้ วั คนเดียวแลว้ จงึ เปลี่ยนจากการวง่ิ เป็ น
การเดินไปทีล่ ิฟตแ์ ทน

หญิงสาวกดลิฟตล์ งไปท่ชี ้นั ล่างสุดของบริษทั ไม่แมแ้ ตไ่ ป
กลบั ไปเอาของทีแ่ ผนก บนใบหนา้ อาบไปดว้ ยน้าตาแห่งความ
ผดิ หวงั ความเสียใจ เธอมองท้งั ตวั และหวั ใจใหก้ บั เขา แตน่ ี่คือส่ิง
ท่ีเธอควรจะไดร้ ับจริงหรอ

มือบางลูบไปมาท่หี นา้ ทอ้ งแบนราบทตี่ อนน้ีมีอีกหน่ึงชีวติ อยู่
ในน้ี ชีวติ นอ้ ยๆ ทเี่ กิดข้นึ มาจากความรักของเธอ เด็กนอ้ ยคนน้ี
ไม่ไดเ้ กิดข้นึ มาเพราะความผดิ พลาดแตห่ ากมาจากความรักของ
เธอท่ีมีใหก้ บั ประธานหนุ่ม

“แม่จะดูแลหนูใหด้ ีเทา่ ที่แม่คนหน่ึงจะทาได้ แม่รักหนูนะ”

“เรากลบั ไปอยบู่ า้ นเรากนั นะลูก”

ต้ิง!!!!

239

เสียงลิฟตด์ งั บอกวา่ ถึงช้นั ทีห่ ญิงสาวตอ้ งการแลว้ ไม่รอใชข้ า
เรียวกา้ วออกมาจากลิฟตร์ ะหวา่ งทางพนกั งานก็ตา่ งมองหญงิ สาว
ที่เดินออกมาจากลิฟต์ ใบหนา้ มีหยาดน้าตาอาบแกม้

ทางดา้ นประธานหนุ่มที่วง่ิ ตามหญงิ สาวออกมาติดๆ กเ็ ห็น
หญิงสาวน้นั เดินเขา้ ลิฟตไ์ ปแลว้ ประธานหนุ่มรอ้ นใจวงิ่ ไปที่
บนั ไดหนี เพราะกลวั วา่ จะไม่ทนั หญิงสาว

ประธานหนุ่มวง่ิ ลงมาจากช้นั สามสิบร่างกายเปี ยกโชกไปดว้ ย
เหงอ่ื กวาดสายตามองหาหญงิ สาว เมื่อเห็นเป้าหมายประธานหนุ่ม
ก็วง่ิ ไปหาหญงิ สาวทนั ทีก่อนทีเ่ ธอจะกา้ วเทา้ ออกจากบริษทั ไป

“หนู!!! ปราง ปรางทพิ ย”์ ประธานหนุ่มวง่ิ ไปหาหญงิ สาวและ
ตะโกนเรียกช่ือหญิงสาวทาเป็ นจุดสนใจของพนักงาน

ประธานหนุ่มทหี่ ลุดมาดท่านประธานสุดเยน็ ชา เงยี บขรึม
เหลือเพยี งแต่ชายหนุ่มทีว่ งิ่ ตามเมียเพราะกลวั เมียหนี ตอนน้ีเขาไม่
สนอะไรท้งั น้นั เขาสนแค่วา่ หญงิ สาวไม่ท้ิงเขาไปกพ็ ออะไรเขาก็
ยอมท้งั น้นั

“หนูจะไปไหน ฟังเฮียอธิบายก่อน มนั ไม่ใช่อยา่ งทห่ี นูเห็นนะ”

240

ประธานหนุ่มวงิ่ มาสวมกอดหญิงสาวจากดา้ นหลงั ใบหนา้ ซุก
ลงทไ่ี หล่เล็กพยายามจะอธิบายเร่ืองที่เกิดข้นึ ใหห้ ญงิ สาวเขา้ ใจวา่
เร่ืองไม่ไดเ้ ป็ นอยา่ งท่ีเธอคดิ ในขณะทีป่ ระธานหนุ่มกอดหญงิ สาว
อยทู่ ่โี ถงทางเดินของบริษทั พนกั งานกต็ ่างยมื มองเหตุการณ์ท่ี
เกิดข้นึ

“ปล่อยฉนั ” หญิงสาวดิ้นอยใู่ นออ้ มกอดของประธานหนุ่มเพอ่ื ให้
หลุดจากออ้ มกอด

“ไม่ๆ หนูฟังเฮียก่อน ผหู้ ญงิ คนน้นั เขามาจูบเฮียเอง”

“แตค่ ุณกเ็ ลือกทจ่ี ะปฏเิ สธไดแ้ ต่คุณกไ็ ม่ทา” หญงิ สาวพดู ไปก็
ร้องไหไ้ ป

ประธานหนุ่มเปล่ียนจากกอดหนั ใหห้ ญงิ สาวมาเผชิญหนา้ กนั
ตน น้าตาทีอ่ าบใบหนา้ หญงิ สาวทาใหป้ ระธานหนุ่มเจบ็ ไปท้งั ใจ
แกร่ง ทาใหใ้ จเขาน้นั กระตุกไม่นอ้ ย

“หนูอยา่ เรียกเฮียแบบน้ี เรียกเหมือนเดินเถอะนะ” ประธานหนุ่ม
พดู ดว้ ยน้าเสียงออ้ นวอน

241

“ไม่ มนั ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแลว้ ออกไปจากชีวติ ฉนั และตอ่
จากน้ีเราไม่มอี ะไรเก่ียวขอ้ งกนั อีก”

หญงิ สาวพดู จบก็สะบดั ตวั ออกจากประธานหนุ่มไดส้ าเร็จแลว้
หญงิ หยบิ ที่ตรวจครรภท์ ีอ่ ยใู่ นกระเป๋ าท่ีเธอเตรียมในตอนแรกวา่
จะเอาไปใหป้ ระธานหนุ่มดูวา่ สิ่งที่เขาไดข้ อเธอ เธอทามนั ใหเ้ ธอ
แลว้ จบั เอามนั ยดั ใส่มือของประธานหนุ่ม

“นี่เป็ นสิ่งสุดทา้ ยที่หนูจะมอบใหเ้ ฮีย และตอ่ จากน้ีเฮียไม่ตอ้ งมายงุ่
กบั เราสองคนแม่ลูกอีก”

ประธานหนุ่มกม้ มองทต่ี รวจครรภใ์ นมือทหี่ ญิงสาวจบั ยดั ใส่
มือเขาดว้ ยสายตาทห่ี ลากหลายความรูส้ ึก ท้งั ความรูส้ ึกดีใจ
สบั สนวา่ ตอนน้ีเขาจะไดเ้ ป็นพอ่ คนแลว้ หรอ หลายความรู้สึกที่
ผสมปนกนั ไปหมด แต่ที่แน่ๆ เขาไม่เสียใจแน่นอน เพราะเขา
ต้งั ใจแลว้ วา่ หญงิ สาวจะตอ้ งเป็ นแม่ของลูกเขา

หญิงสาวบอกเรื่องสาคญั ที่เธอต้งั ใจจะข้ึนไปบอกประธานหนุ่ม
แต่ตอนน้ีมนั คงไม่สาคญั แลว้ แหละ หมุนตวั หนั หลงั กาลงั จะกา้ ว
เทา้ ออกจากบริเวณน้นั กม็ ีเสียงอนั ทรงพลงั ดงั มาจากทางดา้ นหนา้
บริษทั ก่อนท่ีจะปรากฏร่างของหญิงสาววยั กลางคนเดินมาเคียงคู่

242

กบั ชายคนหน่ึงทเี่ ธอคิดวา่ น่าจะเป็ นบดิ าของชายหนุ่มเพราะท้งั คู่
หนา้ เหมือนกนั อยา่ งกบั คนเดียวกนั

“ไม่มีใครตอ้ งไปไหนท้งั น้นั ”

“ส่วนพวกเธอไม่มีงานทากนั ใช่ม้ยั วา่ งกนั นกั ใช่ม้ยั จะไดใ้ หไ้ ป
เขียนใบลา” คุณหญงิ มณีรตั นท์ ี่ไดร้ ับข่าวจากลูกชายคนเล็ก ก็รีบ
ชวนสามีมาท่บี ริษทั ของลูกชายทนั ที เพราะเธอจะไม่ยอมเสีย
ลูกสะใภค้ นน้ีไปเดด็ ขาด

ยง่ิ เธอเดินเขา้ ทนั ไดย้ นิ วา่ ลูกสะใภก้ าลงั ต้งั ทอ้ งหลานคนแรก
ของเธอ ยง่ิ ปล่อยไปไมไ่ ดเ้ ลย หลานเธอจะตอ้ งไม่กาพร้าท้งั พอ่
และแม่

“ส่วนลูกสองคนกลบั ไปเคลียร์กนั ท่ีบา้ น” คุณหญิงมณีรตั น์พดู
แกมสง่ั ท้งั ลูกชายและลูกสะใภ้

“เอ่อ คือคุณแม่คะ แตว่ า่ ....”

“ไม่มีแตอ่ ะไรท้งั น้นั จะ๊ หนูปราง” คุณหญิงมณีรัตน์พดู ดว้ ย
น้าเสียงจริงจงั ทาใหห้ ญิงสาวไม่สามารถจะปฏเิ สธได้ ส่วน
ทางดา้ นบดิ าของประธานหนุ่มก็ไดแ้ ตย่ นื สงั เกตการณ์อยใู่ กล้

243

ปล่อยในภรรยาจดั การไป เพราะเขาเชื่อวา่ ภรรยาของเขาจดั การ
มนั ไดด้ ีเสมอ

ท้งั ส่ีข้ึนรถมุ่งหนา้ ตรงไปท่บี า้ นใหญท่ นั ที เกรงวา่ หากคุยท่ี
บริษทั เห็นท่าจะไม่ดีเทา่ ไหร่ ลาพงั ท่านประธานมายนื กอดเมีย
ออ้ นวอนเมียกลางโถงทางเดินภาพลกั ษณ์ของลูกชายก็หดหายไป
มากแลว้ คุณหญิงมณีรัตน์คิดวา่ การไปคุยท่บี า้ นคือทางเลือกทด่ี ี
ทีส่ ุด

รถยนตอ์ ลั พาร์ดแล่นเขา้ มาในบา้ นที่มองยงั ไงกเ็ ป็นคฤหาสน์
ไม่เหมือนบา้ นเลยดว้ ยซ้า หญงิ สาวตอนน้ีนอนหลบั ซบอก
ประธานหนุ่มดว้ ยความอ่อนลา้ จากการร้องไหอ้ ยา่ งหนกั ใบหนา้ ก็
ซุกเขา้ หาไออุน่ ท่คี ุน้ เคย

“หนูๆ ครับ ตืน่ ไดแ้ ลว้ คร้ังถึงบา้ นแลว้ ” ประธานหนุ่มพยายามท่ี
จะปลุกเดก็ ข้ีเซาแตป่ ลุกเท่าไหร่หญิงสาวกไ็ ม่ยอมต่นื

“วรี ์อุม้ นอ้ งข้ึนไปนอนบนหอ้ งก่อนไปลูก นอ้ งตน่ื มาคอ่ ยเคลียร์
กนั ”

“ครบั คุณแม่”

244

“จะ๊ ถา้ นอ้ งต่ืนมากค็ อ่ ยๆ คุยกนั นะ อารมณ์คนทอ้ งน่ะกข็ ้นึ ๆ ลงๆ
อ่อนไหวง่าย อยา่ งน้ีแหละ”

“ขอบคุณครบั ”

ประธานหนุ่มคุยกบั มารดาจบกอ็ ุม้ หญงิ สาวลงจากรถและเดิน
เขา้ บา้ นตรงไปท่ีบนั ได อุม้ หญิงสาวข้นึ บา้ นอยา่ งระมดั ระวงั

เม่ือมาถึงหอ้ งนอนแลว้ ประธานหนุ่มก็วางหญิงสาวลงบนที่
นอนอยา่ งเบามอื จดั ทา่ นอนใหห้ ญิงสาวใหน้ อนไดส้ บายหยบิ ผา้
ห่มมาห่มใหจ้ นถึงช่วงอก และก็ตามข้ึนไปนอนกอดหญงิ สาวไว้
หลวมๆ เพราะกลวั เธออึดอดั

มือหนาลูบไปทีห่ นา้ ทอ้ งแบนราบผา่ นเส้ือทห่ี ญงิ สาวสวมใส่ท่ี
ขา้ งในมีลูกนอ้ ยของเขาอาศยั อยู่ หญิงสาวท่ีโดยกอดกห็ นั หนา้ ซุก
เขา้ หาไออุ่นอยา่ งที่เคยทา

พ่อจะไม่ปล่อยแม่กบั ลูกไปไหนหรอกนะ เราต้องอยู่
ด้วยกัน พ่อรักแม่กับลกู มากนะ ดวงใจและลมหายใจของพ่อ

245

28

ขอโทษ

ร่างบางของขยบั ตวั ตืน่ หลงั จากท่นี อนเตม็ อ่ิมแลว้ ดวงตา
กระพริบตาถี่เพอื่ แสง สายตากวาดมองไปรอบๆ หอ้ งท่ีไม่คุน้ เคย
หญงิ สาวกาลงั จะขยบั ตวั ลุกแตก่ ต็ อ้ งรู้สึกหนกั บริเวณช่วงเอว

สายตาเล่ือนไปมองก็เห็นแขนแกร่งพาดอยทู่ ่ีเอวทีไม่บอกเดา
ใหย้ ากกร็ ู้วา่ เป็นของใคร เม่ือรูแ้ ลว้ วา่ สาเหตทุ ห่ี นกั ตรงช่วงเอวมา
จากใคร หญงิ สาวกค็ อ่ ยๆ จบั แขนของประธานหนุ่มออกจากเอว

แต่แทนทแ่ี ขนจะหลุดออกกลบั เพมิ่ แรงรดั มากกวา่ เดิมแต่ไม่
แรงมาเพราะกลวั วา่ กระทบถึงลูกนอ้ ยในทอ้ งของเมียเด็ก ประธาน
หนุ่มตน่ื ต้งั แตร่ ับรูถ้ ึงแรงขยบั ขา้ งกายแลว้ เขาแค่อยากรู้วา่ เมียของ
เขาจะทาอยา่ งไรเมื่อรูว้ า่ เธอนอนอยใู่ นหอ้ งของเขา

“นี่ คุณปล่อยฉนั นะคะ ฉนั จะกลบั บา้ น” หญงิ สาวพดู ข้ึนและ
พยายามแกะมือทก่ี อดเอวเธอออกแตไ่ ม่วา่ จะทาอยา่ งไรกไ็ ม่ออก
เสียที

246

“หนูจะไปไหน นี่ไงบา้ นของเรา” ประธานหนุ่มพดู ข้ึนแลว้
กระชบั กอดหญิงสาวใหแ้ ผน่ หลงั บางแนบไปกบั อกแกร่งมาก
กวา่ เดิม

“ไม่มีบา้ นของเราอะไรท้งั น้นั ฉนั จะกลบั บา้ นของฉนั ” หญงิ สาว
ยนื กรานจะกลบั บา้ นของเธอ บา้ นทเี่ ธอเคยอยู่ บา้ นท่ถี ึงแมจ้ ะ
ไม่ไดใ้ หญ่โตแตเ่ ป็นบา้ นทอ่ี ยแู่ ลว้ มีความสุข

“ที่รักครบั เรามาคุยกนั ดีๆ ก่อนไดม้ ้ยั ฟังเฮียอธิบายก่อนไดม้ ้ยั
ครับ ห้ืม”

ประธานหนุ่มพดู เสียงอ่อนกวา่ เดินใบหนา้ ซุกลงทีไ่ หลบาง มือ
หนาลูบข้ึนลงทหี่ นา้ ทอ้ งแบนราบราวเป็ นการของกาลงั ใจจากลูก
นอ้ ยเพอ่ื ใหเ้ มียเดก็ ยอมรบั ฟังสิ่งที่เขาจะพดู

“อ้ือ กไ็ ดค้ ะ่ ”

หญงิ สาวใจอ่อนยวบเมื่อเห็นการกระทาของประธานหนุ่มและ
รบั รู้ไดถ้ ึงความเปี ยกทีไ่ หล่ของเธอ หญิงสาวน้นั ไม่ไดโ้ กรธ
เกลียดประธานหนุ่ม เพยี งแต่วา่ เธอน้นั รูส้ ึกเสียใจกบั ภาพทเ่ี ห็น
และบวกกบั อารมณ์คนทอ้ ง เธอจงึ ตดั สินใจวง่ิ ออกมาจากหอ้ งโดย
ไม่ฟังคาอธิบายใดๆ ท้งั ส้ินจากประธานหนุ่ม

247

“จะ..จริงนะ ทรี่ ักหนูยอมฟังเฮียแลว้ ใช่ม้ยั ครับ” ประธานหนุ่ม
ถามออกมาเสียสน่ั ๆ ดว้ ยความดีใจท่เี มียยอมฟังคาอธิบายของเขา

“แต่เฮียช่วยปล่อยหนูก่อนไดม้ ้ยั คะ” หญิงสาวพดู บอกประธาน
หนุ่มในปล่อยเธอก่อนเพราะเขากอดเธอจนแทบจะหายใจไม่ออก
อยแู่ ลว้

“ไม่เอาเดี๋ยวหนูหนีเฮียอีก เฮียอยไู่ ม่ไดแ้ น่ๆ ถา้ ไม่มีหนูกบั ลูก”
ประธานหนุ่มพดู อยา่ งเอาแตใ่ จและไม่ยอมปล่อยมือจากเอวบาง
ของหญิงสาว เพราะกลวั วา่ เมียจะพาลูกหนีเหมือนตอนท่ีอยบู่ ริษทั
อีก

“ไม่หนีแลว้ ค่ะ” หญงิ สาวพดู ใหป้ ระธานหนุ่มแน่ใจวา่ เธอจะไม่
พาลูกหนีไปไหนแลว้

“ไม่หนีแน่นะครบั ” ประธานหนุ่มถามย้าข้นึ อีกคร้ัง

“คะ ไม่หนีแลว้ ปล่อยกอ่ นเร็วคนเก่งของหนู เดี๋ยวลูกหายใจไม่
สะดวกนะ เฮียรัดแน่นแบบน้ี” หญิงสาวพดู ย้าเพ่อื ใหป้ ระธาน
หนุ่มแน่ใจวา่ เธอจะไม่หนีไปไหน

248

“ครับ เฮียปล่อยก็ได”้ ประธานหนุ่มยอมปล่อยแขนแกร่งออกจาก
เอวบางของหญิงสาวแตก่ ไ็ ม่ยอมห่างไปไหนยงั เอาใบหนา้ ซุกอยทู่ ่ี
ไหล่บางของเธอไม่ห่าง

“เอ่อ เฮียคะ เรามานงั่ คุยกนั ม้ยั คะ หนูวา่ น่าจะดีกวา่ คุยกบั แบบน้ี”
หญงิ สาวเสนอข้ึนเธอคดิ วา่ ถา้ นอนคุยกบั วนั น้ีคงไม่รูเ้ รื่อง

“ก็ไดค้ รบั ” ประธานหนุ่มยอมลุกข้ึนนง่ั คุยดีๆ เพราะไม่วา่ ตอนน้ี
อะไรทีห่ ญิงสาวร้องขอเขาก็ยอมทาใหท้ ้งั น้นั ยกเวน้ แตข่ องใหเ้ ขา
ออกไปจากชีวติ ของเธอน้นั เป็นสิ่งเดียวท่ีเขาไม่สามารถทาใหเ้ ธอ
ไดจ้ ริงๆ

ประธานหนุ่มกบั หญงิ สาวเปล่ียนจากการนอนคุยมาเป็นนงั่ คุย
แทนโดยท้งั หนั หนา้ เขา้ หากนั นานนบั นาทที ี่ท้งั นง่ั จอ้ งตากนั ไม่มี
ใครเอ่ยคาพดู ออกมา จงึ ทาใหห้ ญงิ สาวตอ้ งเป็ นฝ่ ายเร่ิมพดู ก่อน

“ไหนดูสิคะป๊ า ตาบวมหมดเลย ร้องไหท้ าไมคะ เส้ือหนูเปี ยกหมด
เลย”

หญิงสาวพดู ข้นึ เมื่อสงั เกตใบหนา้ ของคนตรงหนา้ วา่ ตอนน้ีมี
คาบน้าตาเป้ื อนอยบู่ นใบหนา้ ซ่ึงเธอคาดวา่ เกิดจากการร้องไหเ้ ม่ือ

249

ครู่ทป่ี ระธานหนุ่มเอาใบหนา้ ซุกทีไ่ หล่บางของเธอและเธอรบั รูไ้ ด้
ถึงเสียงทีส่ น่ั กบั ไหล่ท่ีเปี ยกเล็กนอ้ ย

“ก็หนูกบั ลูกจะทง้ิ เฮียไปอ่ะ และหนูก็ไม่ยอมฟังเฮียเลย”

“ฮ่าๆ มาคะ่ หนูเชด็ ใหห้ มดหล่อเลย ไม่เหลือแลว้ ม้งั ลุคทา่ น
ประธานสุดเยน็ ชา” หญิงสาวขากบั ท่าทางเหมือนเดก็ ของเขา และ
เอ่ยแซวก่อนจะยกมือบางขน้ ไปเชด็ คราบน้าตาบนใบหนา้ ของ
ประธานหนุ่ม

หมบั !!!

ประธานหนุ่มควา้ มือบางของหญิงสาวทีก่ าลงั บรรจงเชด็ คราบ
น้าตาของเขา ใบหนา้ แนบลงท่ฝี ่ามือของหญงิ สาวส่งสายตาเวา้
วอนไปใหอ้ ยา่ งสื่อความหมาย

“เฮียรกั หนูกบั ลูกมากนะ รูม้ ้ยั ครบั ที่รกั ”

“ค่ะ แลว้ ไหนคะมอี ะไรจะอธิบาย พร้อมม้ยั คะถา้ ไม่พรอ้ มหนูจะ
ดะ...” หญงิ สาวถามถึงเรื่องท่ีเขาจะอธิบายเหตกุ ารณ์ท่ีเกิดข้ึนให้
เธอฟัง

250

“พร้อมแลว้ ครับ พร้อมแลว้ ” ประธานหนุ่มพดู สวนข้นึ มาท้งั ๆ ท่ี
หญงิ สาวยงั พดู ไม่ทนั จบประโยคดีเพราะกลวั วา่ หญิงสาวจะไม่รับ
ฟังและหนีเขาไปอีก

“คะ่ ง้นั เล่ามาใหห้ มดเลย วา่ ทาไมถึงไปยนื จูบกบั ผหู้ ญงิ คนน้นั ใน
หอ้ งได”้ หญิงสาวพดู เสียงเขม้ เป็นการบอกวา่ ประธานหนุ่มตอ้ ง
พดู ความจริงทกุ อยา่ งหา้ มโกหก

“ครับเมีย คือเร่ืองมนั เป็นอยา่ งน้ี ผหู้ ญงิ คนทีห่ นูเห็นเธอเป็นลูก
สาวของลูกคา้ ทีบ่ ริษทั ของเฮีย”

“เมื่อตน้ ปี เฮียรับออกแบบโครงการบา้ นจดั สรรเจา้ ของโครงการ
เป็นผชู้ ายกค็ อื พอ่ ของเธอ”

“แต่วา่ วนั ท่ีนดั คุยทาสญั ญา เจา้ ขอโครงการเอาลูกสาวเธอไปดว้ ย”

“หลงั จากน้นั เธอกไ็ ปหาเฮียอยบู่ ่อยคร้ัง ซ่ึงคร้ังแรกท่ีเธอไปพบ
เฮียเธอเอาเรื่องงานมาอา้ ง”

“แตพ่ อเฮียอนุญาตใหเ้ ธอเขา้ พบเธอกลบั ไม่พดู ถึงเรื่องงานแมแ้ ต่
นอ้ ย”