one night stand กับท่านประธาน word A5 แก้คำผิดแล้ว

151

“แลว้ ก็อะไร หืม”

“เรากแ็ คค่ นที่มีอะไรกนั เฮียก็ทาแบบน้ีปกตไิ ม่ใชห้ รอคะ”

“หนูกค็ งไม่ตา่ งจากผหู้ ญิงท่ีเฮียเคยมีอะไรดว้ ยมากนกั หรอก”
หญิงสาวพดู ออกมาตามทีต่ นคิดเพราะเธอคดิ วา่ เธอคงไม่ตา่ งอะไร
จากผหู้ ญิงที่เคยข้นึ เตียงกบั เขามากนกั หรอก

ประธานหนุ่มทีไ่ ดย้ นิ ส่ิงท่ีหญิงสาวกเ็ กิดความหงุดหงิด
เลก็ นอ้ ยทเ่ี ธอเอาตวั เองไปเปรียบเทียบกบั ผหู้ ญิงทเ่ี ขาเคยมีอะไร
ดว้ ยเพราะผหู้ ญิงพวกน้นั ลว้ นแลว้ แต่ตอ้ งการเงนิ เขาท้งั น้นั และ
มนั ก็วนิ วนิ กนั ท้งั คูเ่ ขาไดป้ ลดปลอ่ ยพวกเธอไดเ้ งนิ แตก่ บั หญิง
สาวตรงหนา้ มนั ไม่ใช่กบั เธอเขาตอ้ งการเธอท้งั ตวั และหวั ใจไม่ใช่
แคเ่ ซ็ก

“เฮียวา่ เรามีเรื่องตอ้ งคุยกนั แลว้ แหละ”

“แต่ตอนน้ีเฮียวา่ หนูไปอาบน้าแต่ตวั ก่อนดีกวา่ ก่อนทเี่ ฮียจะอดใจ
ไม่ไหว จบั หนูกินอีกรอบ” วา่ จบประธานหนุ่มกอ็ ุม้ หญงิ สาวเดิน
ไปทหี่ อ้ งน้าเพราะคิดวา่ คงเดินเองไม่สะดวกเป็ นแน่แลว้ กลบั มา
นง่ั รอหญิงสาวอาบน้าทีป่ ลายเตียงและจมด่ิงกบั ความคิดของ
ตวั เอง

152

“ คนเดียวท่ีจะเป็ นเมยี และแม่ของลูกคนเดยี วกค็ อื หนู
เท่านั้น”

“เฮียรักหนูนะปรางทพิ ย์”

153

18

ชดั เจน

หญิงสาวเดินออกมาจากหอ้ งน้าดว้ ยสภาพผา้ ขนหนูพนั รอ
บอกเดินมาหยดุ ท่ปี ลายเตยี งทีม่ ีประธานหนุ่มนง่ั จมดิ่งกบั ความคิด
ของตวั เองอยู่ หญิงสาวเมื่อเห็นวา่ ประธานหนุ่มไม่ไดร้ บั รูถ้ ึงการมี
ตวั ตนเพราะมนั แตเ่ หม่อลอยกเ็ อ่ยทกั เขาข้นึ มา

“เอ่ออ..คะ..เฮียคะ” หญงิ สาวเรียกประธานหนุ่มและเอ้ือมมอื ไป
แตะทไ่ี หลขา้ งขวาของประธานหนุ่มเลก็ นอ้ ยเพอ่ื ใหเ้ ขารู้สึกตวั

ดา้ นประธานหนุ่มท่ีจมดิ่งกบั ความคดิ ของตวั เองกห็ ลุดออก
จากภวงั คข์ องตวั เองแลว้ หนั ไปมองหญิงสาวทยี่ นื อยขู่ า้ งตนเอง
ดว้ ยเชด็ ตวั พนั รอบอก

ประธานหนุ่มมองหญิงสาวดว้ นสายตากลุม้ กลม่ิ จนทาใหห้ ญงิ
สาวท่ีเห็นสายตาทคี่ นตรงใชม้ องเธอถึงกบั ขนลุก แขนแกร่งตวดั
วงแขนรอบเอวบางดึงหญิงสาวเขา้ มาหาตวั ทาใหห้ ญงิ สาวทไ่ี ม่
ทนั ไดต้ ้งั ตวั ลม้ ลงมานง่ั อยบู่ นตกั ของประธานหนุ่ม

154

“นี่..หนูคิดจะยว่ั เฮียหรอครับ ทรี่ กั ” ประธานหนุ่มใชส้ ายตาในการ
โลมเลียเมียเดก็ สายตาของเขามนั บ่งบอกถึงความห่ืนกระหายใน
ตวั หญิงสาวตรงหนา้

“บา้ หรอเฮียใครเขาอ่อยเฮียกนั หมกมุ่นมากเกินไปแลว้ นะคะ”
หญิงสาวโวยวายข้ึนมาเม่ือโดยคนตรงหนา้ กล่าวหาวา่ ตนน้นั อ่อน
เขา

“ไม่อ่อยแลว้ ทาไมไม่ใส่เส้ือผา้ ละคะ หรือจะใหเ้ ฮียใส่ให้”
ประธานหนุ่มยม้ิ ออกมากบั ทา่ ทโี วยวายเหมือนลูกแมวของหญงิ
สาว

“ก็แลว้ มนั มีใหห้ นูใส่ม้ยั ล่ะ แลว้ ชุดหนูอยไู่ หนคะ” หญิงสาวตอบ
กบั คนตรงหนา้ ไปแลว้ เอ่ยถามถึงชุดนกั ศกึ ษาของเธอท่ีใส่มาเมื่อ
วาน

“เฮียท้งิ ไปแลว้ ”

ประธานหนุ่มตอบออกมาอยา่ คนเอาแต่ใจ และท่ีเขาบอกวา่
ท้งิ ไปแลว้ เขาไม่ไดโ้ กหกเขาท้ิงมนั ไปจริงๆ ก็ชุดอะไรกไ็ ม่รู้
กระโปรงกส็ ้นั เส้ือน่ีกร็ ัดจนแทบจะปริออกมาอยแู่ ลว้ ใส่เขา้ ไปได้
ยงั ไงก็ไม่รู้เขาเลยจดั การเอาไปทง้ิ ซะเลย

155

“เฮียยย แลว้ หนูจะเอาที่ไหนใส่” หญงิ สาวโวยวายข้นึ มาอีกคร้ัง
เมื่อไดย้ นิ ส่ิงท่ีประธานหนุ่มน้นั พดู ออกมาดว้ ยความหงุดหงดิ
เล็กนอ้ ยที่ประธานหนุ่มเอาชุดนกั ศึกษาเธอไปท้ิง

เธอไม่อยากซ้ือใหม่หรอกนะเปลืองตงั และอีกอยา่ งอกี ไม่กี่
เดือนก็จะจบแลว้ ดว้ ยเหลือแคฝ่ ึกงานเธอก็จะจบแลว้ เธอไม่อยาก
ซ้ือชุดนกั ศกึ ษาใหม่โดยใชเ้ หตุ

“เด๋ียวเฮียพาไปซ้ือใหม่กไ็ ดจ้ ะเอากี่ชุดวา่ มาเลย” ประธานหนุ่ม
ไม่ไดร้ ู้สึกผดิ กบั การกระทาของตวั เองเลยสกั นิด

“เหอ้ ออ ไม่ตอ้ งซ้ือใหม่หรอกคะ่ ท่ีบา้ นยงั มีอย”ู่

“ไม่ตอ้ งไปซ้ือใหเ้ ปลืองเงนิ หรอกค่ะแลว้ อีกอยา่ งกใ็ กลจ้ บแลว้
ดว้ ย”

“แต่ตอนน้ีหนูขอยมื ชุดเฮียก่อนไดม้ ้ยั คะ”

“หนูคิดวา่ คงไม่ดีเทา่ ไหร่ท่าเรายงั นงั่ คุยในสภาพทีห่ นูใส่แค่
ผา้ เชด็ ตวั ผนื เดียวแบบน้ี”

156

หญงิ สาวถอนหายใจอยา่ งปลงตกแลว้ เอ่ยอธิบายใหป้ ระธาน
หนุ่มฟังและทิ้งทา้ ยดว้ ยการยมื ชุดของเขาเพราะคิดวา่ ถา้ อยใู่ น
สภาพน้ีนายกวา่ น้ีเธอคงไม่ปลอดภยั เป็นแน่

ดูจากสายตาท่ีประธานหนุ่มมองเธอแลว้ มนั เหมือนเสือที่
พรอ้ มท่ีจะกระโจนเขา้ ใส่เหยอื่ อยตู่ ลอดเวลาและอีกอยา่ งคือถา้ เธอ
ยงั ไม่รีบไปใส่เส้ือผา้ มีหวงั เธอคงปอดบวมตาแน่เพราะในหอ้ งเปิ ด
แอร์ชนิดทีเ่ รียกไดว้ า่ เหมือนยกหอ้ งไปอยขู่ ้วั โลกเลยก็วา่ ได้

“เส้ือหนูเดินไปดูท่ตี ูเ้ ฮียเลือกใส่ไดเ้ ลย แต่กางเกงน่าจะมีตวั ท่ีเฮีย
ซ้ือมาผดิ ไซตห์ นูน่าจะใส่ได”้

“ขอบคุณคะ่ ท่ใี หย้ มื แต่ก่อนอืน่ เฮียตอ้ งปล่อยมือจากเอวหนูก่อน”
หญิงสาวเอ่ยขอบคุณประธานหนุ่มท่ีใหเ้ ธอยมื ชุดและใส่มือแกะ
มือหนาท่ีตอนน้ีกอดเอวบางของเธอไม่ยอมปลอ่ ย

“จบุ๊ เมียใครเน้ียทาไมน่ารกั อยา่ งน้ี หืม เฮียปล่อยหนูก็ไดแ้ ต่เสร็จ
แลว้ เรามีเรื่องตอ้ งคุยกนั นะ”

“คะ่ ง้นั หนูไปใส่เส้ือผา้ ก่อนนะคะ” วา่ จบหญิงสาวก็ลุกข้ึนยนื เดิน
ตรงไปท่หี อ้ งแต่งตวั ของประธานหนุ่มทนั ที

157

หลงั จากที่หญิงสาวลุกข้นึ ไปแลว้ ประธานหนุ่มกม็ องตามหลงั
ของหญงิ สาวท่ีเดินหายเขา้ ไปในหอ้ งแตง่ ตวั แลว้ พลางคดิ วา่ เขา
เลือกไม่ผดิ จริงๆทเี่ ลือกผหู้ ญิงคนน้ีมาเป็นเมียและแม่ของลูกเธอ
ไม่เคยเรียกรอ้ งแถมยงั พยายามทจ่ี ะอยหู่ ่างเขาอีก แต่ถา้ เป็ นผหู้ ญงิ
คนอื่นคงเกาะเขาเป็นปลิงเพอ่ื หวงั ทจ่ี ะเป็นตวั จริงของเขาเป็ นแน่

หญงิ สาวหายเขา้ ไปในหอ้ งแตง่ ตวั ของประธานหนุ่มสกั พกั
และเดินกลบั ออกมาพร้อมกบั เส้ือเชิ้ตสีดาและกางเกงขาส้นั ท่ีเธอ
คิดวา่ น่าจะเป็นตวั ทีป่ ระธานหนุ่มบอกวา่ ซ้ือมาผดิ ไซตเ์ พราะมนั
เป็นตวั เดียวที่เธอพอจะใส่ไดแ้ ตก่ ม็ ีหลวมบางนิดหน่อย

หญิงสาวเดินตรงไปหาประธานหนุ่มท่ีนง่ั อยทู่ ี่เดิมก่อน
หนา้ ทีเ่ ธอจะเขา้ ไปแต่งตวั เธอเดินมาหยดุ อยตู่ รงหนา้ แลว้ เอ่ยถาม
เร่ืองท่ปี ระธานหนุ่มบอกกบั ตนกอ่ นหนา้ ที่จะไปแต่งตวั วา่ มีเร่ือง
จะคุยดว้ ยเธอจึงทวงทกั ถามข้ึน

“เอ่ออ.. เฮียมีเรื่องอะไรจะคุยกบั หนูหรอคะ”

“เสร็จแลว้ หรอ มานง่ั น่ีสิ” ประธานหนุ่มไม่ไดต้ อบคาถามหญิง
สาวแต่ใชแ้ ขนแกร่งเกี่ยวตวดั เอวบางใหล้ งมานง่ั ที่ตกั ของเขาแทน

158

“ตกลงเฮียมีเรื่องอะไรจะคุยกบั หนูคะ ถา้ ไม่มีอะไรง้นั หนูกลบั นะ
คะ” หญิงสามถามข้นึ อีกคร้ังเมื่อไมไ่ ดค้ าตอบท่ตี นตอ้ งการ

“อยา่ พ่งึ โมโหสิ เร่ืองที่เฮียจะคุยกเ็ รื่องของเราไงคะ ท่รี กั จบุ๊
ฟอดด” ประธานหนุ่มวา่ ข้ึนและใชม้ ือหนาลูบผมหญงิ สามอยา่ งถ
นุถนอม และเอ่ยตอบคาถามท่หี ญงิ สาวตอบการพรอ้ งจบุ๊ ปากบาง
กบั หอมแกม้ นวลไปหน่ึงที

“อ๊ะ นี่เฮียทาอะไรเน้ีย”

“แตเ่ รื่องของเราหรอคะ เฮียไม่ตอ้ งห่วงคะ่ ”

“เรื่องน้ีจะไม่มีใครรู้ ทุกคนจะรู้แค่วา่ เราเป็นท่านประธานกบั
นกั ศึกษาฝึกงานเทา่ น้นั คะ่ ” หญงิ สาวพดู ข้ึนตามทตี่ นคิดเพราะตน
คดิ วา่ เรื่องทปี่ ระธานหนุ่มจะพดู คอื เร่ืองทีไ่ ม่ใหใ้ ครรู้วา่ หญงิ สาว
และประธานหนุ่มมีความสมั พนั ธล์ ึกซ้ึงกนั

ประธานหนุ่มทไ่ี ดย้ นิ ในสิ่งท่ีหญิงสาวพดู ออกมาก็เกิดอารมณ์
โมโหข้ึนมาทนั ทเี พราะเขาไม่เคยคิดท่ีจะปิ ดบงั สถานะของตนกบั
หญงิ สาวเลยมีแตห่ ญิงสาวทีค่ ดิ เองเออเองท้งั น้นั

“ไม่!! จะไม่มีทา่ นประธานกบั นกั ศกึ ษาฝึกง้นั อะไรท้งั น้นั ”

159

“แลว้ กไ็ ม่ตอ้ ปิ ดบงั เร่ืองน้ีใครดว้ ย ใครจะรู้กใ็ หเ้ ขารูไ้ ป หนูเป็น
เมียเฮียนะ” ประธานหนุ่มพดู ดว้ ยน้าเสียงเรียบน่ิงเพราะเขา
พยายามขม่ อารมณ์โมโหมกบั สิ่งทไ่ี ดย้ นิ อยู่

“แตห่ นูยงั ตอ้ งฝึกงานอีกต้งั แต่สี่เดือน แลว้ พนกั งานจะมองหนูยงั
ไม่ เขาคงคิดวา่ หนูใชเ้ ตา้ ไตเ่ พอื่ ที่จะไดใ้ บผา่ นฝึกงานแน่” หญงิ
สาวพดู บอกเหตผุ ลประธานหนุ่มออกไป

“เอาจริงหนูไม่ตอ้ งฝึกงานกไ็ ดเ้ ฮียเซ็นผา่ นฝึกงานใหห้ นูตอนน้ียงั
ไดเ้ ลย”

“เมียคนเดียวเฮียเล้ียงไดส้ บายท้งั ชาติ”

“ไม่คะ่ หนูจะฝึกละจะฝึกจนจบดว้ ยหนูไม่อยากเอาเปรียบคนอื่น
หรอกนะ”

“แต่เฮียไม่อยากใหห้ นูเหนื่อยน่ี” ประธานหนุ่มพดู ดว้ ยน้าเสียงท่ี
อ่อนลง

“ไม่มีแต่คะ่ หนูมาฝึกงานนะคะไม่ไดม้ าเที่ยวเล่น” หญิงสาวแยง่
ข้นึ อีกคร้งั ท่ปี ระธานหนุ่มไม่ยอมใหต้ นฝึกงาน

160

“โอเค ครับเมีย ฝึกก็ฝึก แตม่ ีขอ้ แมน้ ะ ฟอดด” ประธานหนุ่มยก
มือยอมแพแ้ ละยกยม้ิ มุมปากเล็กนอ้ ยแตก่ ็มิวายขโมยหอมแกม้
นวลไปหน่ึงที

“ขอ้ แมอ้ ะไรคะ” หญิงสาวเอียงคอถามดว้ ยความสงสยั อยา่ งน่ารัก

“หนูตอ้ งยา้ ยมาอยกู่ บั เฮียท่นี ี่” ประธานหนุ่มยน่ื ขอ้ เสนอใหอ้ ยา่ ง
เอาแตใ่ จ เขาไม่ยอมหรอกนะยงั ไงหญงิ สาวตอ้ งมาอยกู่ บั เขาที่นี่
เขาอยากนอนกอดร่างนุ่มนิ่มทกุ คนื

“แตห่ นูมีบา้ นนะคะ ถา้ เฮียใหห้ นูมาอยนู่ ี่แลว้ บา้ นหนูล่ะคะ”

“ไม่มีแต่อะไรท้งั ”

“ถา้ ไม่ตกลงก็ไม่ฝึกมนั หรอกงานอ่ะ และส่วนบา้ นเฮียจะใหค้ น
เขาไปดูแลใหแ้ ตถ่ า้ วนั ไหนหนูอยากกลบั ไปนอนบา้ นเรากค็ ่อยไป
นอน” ประธานหนุ่มพดุ จดั แจงใหเ้ สร็จสบั

“เหอ้ อ อยกู่ ็อยคู่ ่ะแลว้ เส้ือผา้ ขา้ วของหนูล่ะคะ” หญิงสาวถอน
หายใจอยา่ งเหน่ือยอ่อน ลดความพยายามที่จะแยง่ คนตรงหนา้
จริงๆ

161

“ไม่ตอ้ งห่วงเฮียใหค้ นไปเอามาใหเ้ รียบร้อยแลว้ ”
“คิดมาแลว้ สินะคะ”
“ใชแ้ ลว้ จะ๊ เมียจ๋า จบุ๊ ” ประธานหนุ่มพดู และยม้ิ อยา่ งมีความสุขท่ี
หญงิ สาวยอมยา้ ยมาอยกู่ บั เขาทค่ี อนโด และจบุ๊ ไปทีบ่ างอีกคร้งั

เฮียจะไม่ปล่อยหนูไปอีกแล้ว หนูต้องอย่กู ับเฮีย

162

19

หลงเมีย

หลงั จากทท่ี ้งั สองตกลงเรื่องทจ่ี ะให้หญงิ สาวยา้ ยเขา้ มาอยกู่ บั
ตนเรียบร้อยแลว้ แตก่ ็ดูเหมือนวา่ ประธานหนุ่มน้นั คิดจดั การ
มาแลว้ วา่ จะทายงั ไงใหห้ ญงิ สาวยอมมาอยกู่ บั ตน นนั่ จึงทาให้
หญงิ สาวโดยประธานหนุ่มตอนจน จนมุมไม่มีทางปฏิเสธเขาได้

“หนูหิวม้ยั ไม่ไดก้ ินอะไรต้งั แตเ่ มื่อเยน็ วานเลยนิ เดี๋ยวเฮียโทรสงั่
อาหารให้”

ประธานหนุ่มนึกข้ึนไดว้ า่ เมียเด็กน้นั ไม่ไดก้ นิ อะไรเลยต้งั แต่
เมื่อเยน็ วานเพราะหญิงสาวเล่นนอนหลบั ต้งั แตอ่ ยบู่ ริษทั จนเขา
ตอ้ งอุม้ กลบั มาทค่ี อนโด และเม่ือเชา้ ก็ยงั ไม่ไดก้ ินม้ือเชา้ อีกเพราะ
มวั แตก่ ินกนั เองจนเวลาร่วงเลยมาบ่ายจวนจะเยน็ แลว้ เมียตวั นอ้ ย
ยงั ไม่มีอาหารตกถึงทอ้ งเลยและเขาก็เริ่มจะหิวแลว้ เหมือนกนั

“หิวแลว้ ค่ะ”

หญิงสาวตอบออกมาตามความรู้สึกของตนเอง เพราะตอนน้ี
เธอจนแทบจะกินชา้ งเขา้ ไปไดท้ ้งั ตวั อยแู่ ลว้ อาหารม้ือสุดทา้ ยท่ี

163

เธอกินคอื ม้อื เทย่ี งของเม่ือวานและหลงั จาดที่โดนคนตรงหนา้
เรียกเขา้ ไปพบหลงั จากน้นั ก็ไม่มีอาหารตกถึงทอ้ งเธออีกเลยแถม
ยงั เสียพลงั งานจากร่างกายอีกดว้ ย

“หนูอยากกินอะไรเป็นพเิ ศษม้ยั เฮียจะไดส้ ง่ั ให้” ประธานหนุ่ม
ถามข้นึ อยา่ งเอาใจเมียเด็ก

“อะไรกินไดค้ ่ะสงั่ มาเถอะคะ่ หนูกินไดห้ มด เพราะตอนน้ีหนูหิว
มากจะกินชา้ งไดท้ ้งั ตวั อยแู่ ลว้ ”

หญงิ สาวตอนกลบั ประธานหนุ่มอยา่ งกระเงา้ กระงอดทมี่ วั แต่
ถามไม่กดสง่ั สกั ที แตถ่ า้ เป็นเวลาปกติเธอชอบทาอาหารทานเอง
มากกวา่ เพราะถกู ปากเธอมากกวา่ ไปซ้ือขา้ งนอกแตว่ นั น้ียกเวน้ ไว้
วนั หน่ึงแลว้ กนั เธอหิวจนไม่มีอารมณ์จะมาทาอาหารทานเองแลว้
อีกอยา่ งเธอยงั รู้สึกเจบ็ กลางกายสาวอยไู่ ม่อยากยนื นานๆ

“โอเคครบั เมีย จบุ๊ ง้นั หนูไปรอที่หอ้ งนงั่ เล่นก่อนนะเดี๋ยวเฮียง้นั
อาหารก่อน”

“เดินไหวม้ยั หรือวา่ ตอ้ งใหเ้ ฮียอุม้ ไป” ประธานหนุ่มขโมยจบุ๊ ปาก
บางของคนบนตบั ไปหน่ึงแลว้ บอกใหห้ ญิงสาวไปนง่ั รอทาน

164

อาหารทหี่ อ้ งนง่ั เล่นแตก่ ็มิวายถามไถ่หญงิ สาวดว้ ยความเป็นห่วง
กลวั วา่ จะเดินมาสะดวก

“ไม่ตอ้ งค่ะ หนูเดินไหวแคน่ ้ีเอง” หญิงสาวปฏิเสธประธานหนุ่ม
ออกไปเธอแคเ่ จบ็ ลางกายสาวนิดหน่อยไม่ไดพ้ กิ ารสกั หน่อยถึง
จะตอ้ งมาอุม้ กนั ไปนูน้ ไปนี่แคน่ ้ีเธอเดินเองไดส้ บายมาก

เพย๊ี ย!!

“ถา้ จะใหไ้ ปนงั่ รอก็ปล่อยมอื ออกจากเอวหนูก่อนค่ะกอดอยอู่ ยา่ ง
น้ีแลว้ จะไปไดย้ งั ไงคะ” หญงิ สาวตไี ปที่แขนแกร่งหน่ึงที่ไม่แรง
มากเม่ือประธานหนุ่มไม่ยอมปลอ่ ยมือออกจากเอวบางของเธอ
แลว้ อยา่ งน้ีเธอจะไปไหนไดอ้ ยา่ งไรถา้ เขายงั กอดเอวเธออยอู่ ยา่ งน้ี
แถมไม่กอดเปลา่ มือหนายงั ลูบไปมาท่ีเอวเธออีกดว้ ยคนอะไรห่ืน
ไดต้ ลอดเวลาจริงๆ

“ปล่อยแลว้ จะ๊ เมียจ๋า ตมี าไดผ้ วั เจบ็ นะ” ประธานหนุ่มทาหนา้ ตา
ออดออ้ นแสร้งทาเป็นวา่ เจบ็ ท่ีโดยเมียเด็กทีแ่ ขนแต่แรงแคน่ ้ีไม่ทา
ใหเ้ ขาเจบ็ ไดห้ รอก

165

“ฮ่าๆ เฮียคิดวา่ น่ารักหรอคะทาแบบน้ี ปล่อยหนูไดแ้ ลว้ ” หญิงสาว
หวั เราะออกมาเสียงดงั เมื่อเห็นท่าทีออดออ้ นของคนตรงหนา้ และ
บอกใหเ้ ขาปล่อยมือจากเอาเธออีกคร้ัง

“จบุ๊ ปล่อยแลว้ ครับ ไปรอทีห่ อ้ งนงั่ เล่นนะเด๋ียวเฮียตามออกไป”
จบุ๊ ลงทปี่ ากบางอีกคร้งั แต่คร้งั น้ีประธานหนุ่มยอมปลอ่ ยแขน
แกร่งออกจากเอวหญิงสาวแตโ่ ดยดี

หญงิ สาวที่โดยแขนแกร่งปล่อยออกจากออ้ มกอดแลว้ กล็ ุก
ข้นึ จากตกั ของประธานหนุ่มเดินไปทีป่ ระตหู อ้ งทนั ที

เธอปิ ดประตูหอ้ งนอนดว้ ยความเบามือดวงตากลมโต
สอดส่องสารวจคอนโดหรูการตกแต่งภายในหอ้ งถูกตกแตง่ ดว้ ยสี
เบสดูแลว้ สะอาดตาตอนแรกเธอคิดวา่ หอ้ งของประธานหนุ่มเป็ น
สีแบบดาร์กโทนตามนิสยั บุคลิกของเขา

แตผ่ ดิ คาดกลบั เป็นสีทดี่ ูแลว้ สะอาดตา การตกแตง่ ในหอ้ งกู
เป็นระเบยี บเรียบร้อย สมแลว้ กบั การเป็นเจา้ ของบริษทั รับ
ออกแบบภายในอนั ดบั ตน้ ๆอขงประเทศเป็ นบริษทั ทีใ่ ครๆกอ็ ยาก
เขา้ มาทางาน

ตงิ้ ต๋องๆ

166

ยงั ไม่ทนั ท่ีหญิงสาวจะไดส้ ารวจมุมต่างๆในคอนโดไม่
มากกวา่ นี่เสียงออดหนา้ หอ้ งก็ดงั ตามมาดว้ ยประธานหนุ่มท่ีเดิน
ออกมาจากหอ้ งนอนมากอดเธอจากดว้ นหลงั และขโมยหอมแกม้
หญงิ สาวหน่ึงทแี่ ลว้ ผละออกเดินตรงไปท่ปี ระตหู นา้ หอ้ ง

“สงสยั เขาคงเอาหารมาส่งเด๋ียวเฮียออกไปเอาก่อนหนูนงั่ รอตะราง
น้ี ขอชื่นใจทหี น่ึง ฟอดด”

“อะ๊ เฮีย ฉวยโอกาส” หญงิ สาวโวยวายตามหลงั นอ้ ยๆ

ประธานหนุ่มเดินไปเอาอาหารทสี่ งั่ และเดินกลบั มาพร้อม
อาหารในมือจานวนมากท้งั สองนง่ั ทานอาหารดว้ ยกนั มีป้อนกนั
บา้ งหญิงสาวทไ่ี ม่ไดท้ านอะไรต้งั แตเ่ มื่อกินอาหารตรงจนหมด
เกล้ียงจากตอนแรกทบี่ ่นประธานสง่ั อาหารมาเยอะแต่สุดทา้ ยแลว้
เธอก็กินมนั จนหมด

หลงั จากทท่ี ้งั คูท่ านอาหารกนั เสร็จหญงิ สาวก็อาสาทาหนา้ เกบ็
กวาดเพราะประธานหนุ่มทาหนา้ ที่สง่ั มาแลว้ เธอทานเสร็จกต็ อ้ ง
เป็นหนา้ ท่ีเธอทต่ี อ้ งเก็บแตก่ วา่ ประธานหนุ่มจะยอมกเ็ ถียงกนั ร่วม
สิบนาทเี พราะเขาไม่อยากใหเ้ ธอเดินบ่อยแต่สุดทา้ ยเขาก็ยอมแพ้
ใหเ้ มียเดก็ อยดู่ ี

167

ร่างสองร่างนอนกอดก่ายกนั อยบู่ นโซฟาเบดเน้ือกามะหยต่ี วั
ใหญ่กาลงั นอนดูหนงั กนั อยหู่ ญิงสาวนอนอยหู่ วา่ งขาแผน่ หลงั
บางพงิ อยทู่ ่อี ดแกร่งหวั เลก็ ซบลงไปทไ่ี หลของประธานหนุ่ม

แขนแกร่งก็คอยโอบกอดหญิงสาวไวป้ ระหน่ึงวา่ กลวั หญงิ
สาวในออ้ มกอดจะหายไประหวา่ งทท่ี ้งั สองกาลงั ดูหนงั กนั อยมู่ ือ
หนาก็ไม่ไดอ้ ยนู่ ่ิงลูบไลไ้ ปทว่ั ร่างกายจบั นูน้ ทีนี่ทีจนขนในกาย
หญิงสาวที่โดนลูบไลล้ ุกสูจ้ นเพราะหนงั ที่ท้งั สองเปิ ดดูเป็ นหนงั
รกั โรแมนซ์ของตา่ งชาติ

บางฉากในหนงั ก็มีเลิฟซีนที่พระเอกนางเอกตอ้ งนวั เนียกนั ทา
ใหม้ ือหนาทลี่ ูบนูน้ จบั น่ีค่อยๆสอดเขา้ มาในเส้ือเช้ิตทีห่ ญงิ สาวใส่
อยทู่ าใหห้ ญงิ สาวตอ้ งคอยจบั มือหนาออกจากเส้ือเชิ้ตของเธออยู่
บ่อยคร้งั

เมื่อหนงั จบลงท้งั สองกพ็ ากนั เขา้ นอนเพราะหนงั ทท่ี ้งั สองดู
กินเวลายาวนานไปถึงสองชว่ั โมงและตอนน้ีก็เป็นเวลาสี่ทมุ่ แลว้
หญงิ สาวกร็ ู้สึกงว่ งข้ึนมาแลว้ ดว้ ย

“หนงั จบแลว้ เฮียจะนอนเลยม้ยั คะ” หญิงสาวเอ่ยถามประธาน
หนุ่มทต่ี อนน้ีหนงั จบแลว้ ก็ยงั ไม่หยดุ ลวนลามเธอ

168

“อืม หนูงว่ งแลว้ หรอ ง้นั เราไปนอนกนั เลยก็ไดพ้ รุ่งน้ีเฮียตอ้ งเขา้
บริษทั แต่เชา้ วนั น้ีไม่ไดเ้ ขา้ ”

“แลว้ ใครบอกให้เฮียไม่เขา้ ละ งานมกี ็ไมไ่ ปทา” หญิงสาววา่ ข้ึน
นอ้ ยๆท่ีประธานหนุ่มโดดงาน

“ก็อยเู่ ฝา้ หนูไงคะ เด๋ียวหนูหน้ีเฮียเหมือนคร้งั ที่แลว้ อีก”

“เฮียลืมไปแลว้ หรอวา่ หนูยงั ตอ้ งฝึกงานท่บี ริษทั เฮียอีก แลว้ หนูจะ
หนีเฮียไดย้ งั ไง”

“เหอ้ อ ไม่อยากใหฝ้ ึกเลย เมียคนเดียวเฮียเล้ียงไดจ้ ริงๆนะ”
ประธานหนุ่มพดู ออกมาอยา่ งเอาแต่ใจ

“เราพดู กนั รู้เรื่องแลว้ นะคะเร่ืองน้ีแลว้ หนูจะไม่พดู อีก ถา้ เฮียไม่ให้
หนูฝึกงานหนูก็จะยา้ ยกบั ไปอยบู่ า้ น” หญงิ สาวยนื คาขาดให้
ประธานหนุ่ม

“โอเค ยอมแลว้ ครับ ท่รี ัก ผวั ยอมหมดทกุ อยา่ งแลว้ ครับ จบุ๊ ”
ประธานหนุ่มพดู อยา่ งยอมจานนตอ่ เมียเดก็

“ดีคะ่ ง้นั เราไปนอนกบั เด๋ียวพรุ่งน้ีตื่นสาย” หญงิ สาววา่ จบก็เดิน
หายเขา้ ไปในหอ้ งนอน

169

“ครับ ไปนอนกนั ” ประธานหนุ่มตอนรับเมียเดก็ แลว้ เดินตามเขา้
ไปในหอ้ งตดิ ๆ

สองคนนอนกอดกนั บนเตียงกวา้ งหญิงสาวนอนหนุนหวั กบั
แขนแกร่งโดยมีประธานหนุ่มคอยโอบกอดอยไู่ ม่ห่างมอบความ
รักแลว้ ความอบอุ่นทห่ี ญงิ สาวขาดหายไปในระยะเวลาส่ีปี ทเ่ี ธอ
ตอ้ งอยคู่ นเดียว

หญงิ สาวซุกเขา้ อดแกร่งราวกบั เขา้ หาอุ่นเปลือกตาคอ่ ยๆปด
ลงอยา่ งชา้ ๆประธานหนุ่มทไี่ ดย้ นิ เสียงหายใจสม่าเสมอของหญิง
สาวก็จุบ๊ ลงทผ่ี มเงางามของหญงิ สาวหน่ึงทีแลว้ กระชอบกอดหญงิ
สาวและหลบั ตามกนั ไป ค่าคืนน้ีช่างเป็ นค่าคนื ที่เหมือนต่างฝากก็
ต่างไดเ้ ตมิ เตม็ ส่วนทขี่ าดขายไปใหซ้ ่ึงกนั และกนั ท้งั สองหลบั ไป
ดว้ ยรอยยม้ิ บางๆประดบั บนใบหนา้

เฮียรักหนูนะ

170

20

เรื่องวนุ่ ๆยามเชา้

เชา้ เกือบสายประธานหนุ่มและหญิงสาวในชุดนกั ศึกษานงั่ รถ
มาทางานดว้ ยแต่ก็กวา่ จะไดอ้ อกจากคอนโดก็ใชเ้ วลาเกือบชว่ั โมง
กวา่ จะตกลงกนั ไดโ้ ดยหวั ขอ้ หลกั ในการสนทนาของท้งั คูม่ ีอยู่
สองหวั ขอ้ คือ หวั ขอ้ แรกก่อนทีห่ ญงิ สาวจะไปอาบน้าเธอยนื ยนั ที่
จะไปทางานเองแต่ประธานหนุ่มกลบั ปฏิเสธเสียงแขง็ และบอกให้
เธอและเขาไปทางานพร้อมกนั

ส่วนประเดน็ ท่สี องคอื เรื่องการแต่งตวั ของหญิงสาวทเ่ี ธอก็
เห็นวา่ มนั ไม่ไดโ้ ป๊ หรือวา่ รัดรูปตรงไหนเพราะชุดท่เี ธอคิดวา่
รดั รูปจนทาใหเ้ ห็นสดั ส่วนของเธอชดั เจนประธานหนุ่มไดท้ งิ้ มนั
ไปแลว้ เมื่อวานและส่วนชุดท่ีเหลือมนั จะเล็กลงบา้ งแต่กไ็ ม่ได้
รดั รูปขนาดน้นั และมนั ก็ไม่แปลกเพราะเธอซ้ือมาต้งั แต่ตอนปี
หน่ึงแลว้

ย้อนกลบั ไปเหตกุ ารณ์เม่ือเช้า

สองร่างนอนกอดก่ายกนั อยบู่ นเตียงกวา้ งใตผ้ า้ ห่มผนื ใหญใ่ บ
อมยมิ้ ราวกบั คนกาลงั นอนฝันดีลมแอร์เยน็ ๆลอยมาปะทะทาให้

171

ท้งั สองกอดกระชบั กนั มากข้ึน ประธานหนุ่มคอ่ ยลืมตาข้ึนมา
กระพริบตาปรบั โฟกสั แสงทส่ี าดส่องเขา้ มาในหอ้ งนอนกม้ มอง
หญงิ สาวในออ้ มกอดที่ตอนน้ีนอนซุกกบั อกแกร่งของเขาอยู่

ประธานหนุ่มมองหญงิ สาวดว้ ยแววตาทีห่ ลงใหลอยพู่ กั ใหญก่ ็
โนม้ ใบหนา้ ลงไปจูมพษิ ท่หี นา้ ผากมนมอื หนาลูบเรือนผมเงางาม
อยา่ งถนุถนอม ประธานหนุ่มหนั ไปมองนาฬกิ าหวั เตียงบง่ บอกวา่
ตอนน้ีเวลาหกโมงเชา้ แขนแกร่งคอ่ ยๆเลื่อนออกจากลาคอ
ประธานหนุ่มขยบั ตวั เล็กนอ้ ยและขยบั บนเตยี งทาใหห้ ญิงสาวท่ี
นอนหลบั ใหลขยบั เปลืองตาลืมข้นึ สายตาคอ่ ยๆปรบั โฟกสั แสง
ที่มากระทบตา

“ตน่ื แลว้ หรอครบั ทีร่ ัก หืม จบุ๊ ” ประธานหนุ่มเห็นหญิงสาวลืมตา
ตืน่ กท็ กั ข้นึ แลว้ จบุ๊ ไปท่ีปากบางหน่ึงที

“อืม ฉวยโอกาสอีกแลว้ ตืน่ แลว้ คะ่ แลว้ นี่เฮียตน่ื นานยงั คะ” หญิง
สาวโวยวายเล็กนอ้ ยท่โี ดยประธานหนุ่มฉวยโอกาส ค่อยตอบคา
ตามที่โดนถาม และถามกลบั ประธานหนุ่ม

“ฉวยโอกาสทไ่ี หน มอร์นิ่งคสิ ไงคะ หรือจะใหเ้ ฮียมอร์น่ิงคิสแบบ
เม่ือวาน”

172

“แต่ถา้ แบบเม่ือวานหนูจะไปทางานสายสายหรืออาจจะไมไ่ ดไ้ ป
เลยกไ็ ดน้ ะคะ” ประธานหนุ่มไม่ไดต้ อบคาถามหญิงสาวแต่กบั
พดู จายยี วนหญิงสาวใหเ้ ธอเขนิ อายแทน

“อะไรของเฮียเน้ีย หนูไปอาบน้าดีกวา่ เดี๋ยวไปทางานสาย”

“ง้นั หนูอาบในหอ้ งเด๋ียวเฮียไปอาบอีกหอ้ งจะไดเ้ ร็วแลว้ จะไดไ้ ป
ทางานพรอ้ มกนั ”

“ใครบอกวา่ เราจะไปทางานพรอ้ มกนั คะ เราจะแยกกนั ไปคะ่ ”

หญิงสาวทไ่ี ดย้ นิ สิ่งที่ประธนหนุ่มพดู กแ็ ยง่ ข้นึ ทนั ที กจ็ ริงที่
ประธานหนุ่มไม่คิดทจ่ี ะปิ ดเรื่องของเธอกบั เขาแต่น่ีเธอคิดวา่ มนั
เร็วไปทจ่ี ะบอกใหใ้ ครรูเ้ ธอพ่งึ มาฝึกงานไดแ้ คส่ องวนั แตไ่ ดน้ ง่ั รถ
ไปไหนมาไหนกบั ท่านประธานแลว้ เธอยงั อยากฝึกงานอยา่ งสงบ
สุขอยนู่ ะ

“กเ็ ฮียนี่แหละบอก”

“ผวั เมียทางานทีเ่ ดียวกนั ก็ตอ้ งไปทางานดว้ ยกนั สิจะแยกกนั ไป
ทาไม”

“นอนก็นอนดว้ ยกนั ทาไมแคไ่ ปทางานดว้ ยกนั จะไปไม่ได”้

173

ประธานหนุ่มพดู ข้ึนอยา่ งเอาแตใ่ จดว้ ยน้าเสียงทแ่ี ขง็ ข้ึนที่
แสดงถึงความไม่พอใครทเ่ี มียไม่ยอมไปทางานดว้ ยกนั มีผวั เป็นถึง
ท่านประธานบริษทั จะกลวั อะไร ใครมนั กลา้ นิทราเมียเขขาจะไล่
ออกใหห้ มดเลย จา้ งมาทางานไม่ไดจ้ า้ งมายงุ่ เร่ืองเจา้ นาย

“แต่ฮะ.....” หญงิ สาวท่ีกาลงั จะแยง่ ก็ข้นึ กต็ อ้ งกลืนคาพดู ลงไปใน
ลาคอเหมือนเดิมเพราะโดยประธานหนุ่มขดั ข้ึนมาเสียก่อน

“ไม่มีแต่อะไรท้งั น้นั เมีย วนั น้ีและทกุ ๆวนั เราตอ้ งไปทางานแลว้
กลบั บา้ นดว้ ยกนั ทกุ วนั แต่ถา้ หนูไม่ยอมกไ็ ดน้ ะ” ประธานหนุ่มยงั
ไม่ทนั ไดพ้ ดู จบประโยคหญิงสาวกพ็ ดู สวนข้นึ มาทนั ที

“เฮียยอมหนูจริงๆหรอคะ” หญิงสาวพดู อกมาดว้ ยความดีใจที่
ประธานหนุ่มยอมท่จี ะแยกกนั ไปทางานพดู ดว้ ยรอยหนา้ เป้ื อนยม้ิ
แต่รอ้ ยยม้ิ น้นั กต็ อ้ งหายไปเมื่อไดย้ นิ ประโยคถดั มา

“ถา้ ไม่ยอมหนูกไ็ ม่ตอ้ งไปทางาน”

“เมียคนเดียวเฮียเล้ียงไดส้ บายมาก แถมลูกอีกสกั สามสี่คนเฮียก็
ไม่ตดิ นะเฮียไหว” ประธานหนุ่มพดู ข้นึ เพอ่ื หยดุ ความคิดที่หญิง
สาวจะแยกกนั ไปทางาน

174

แต่แต่ประโยคหลงั เขาไม่ไดค้ ิดมาก่อนอยดู่ ีความคิดวา่ อยากมี
ลูกกบั หญงิ สาวกผ็ ดุ ข้นึ มาในหวั แตถ่ า้ มีจริงๆกค็ งจะดีไม่นอ้ ย อายุ
เขากข็ นาดน้ีแลว้ ถึงแมห้ นา้ ตาหรือรูปร่างยงั เหมือนเด็กวยั ยส่ี ิบอยู่
ก็ตาม

เพราะเพอื่ นๆของเขาก็ต่างมลี ูกมีเมียกนั หมดแลว้ ก็คงจะเหลือ
แคเ่ ขาน่ีแหละที่มีแตเ่ มียไม่มีลูกแถมเมียก็พ่งึ มีดว้ ย แตเ่ ขากป็ ล่อย
เตม็ ทกุ คร้งั ท่ีมีอะไรกนั คงไม่ชา้ กเ็ ร็วน่าจะมาแน่นอนลกู พอ่

“อ๊ะ เฮียน่ีมนั เจา้ เล่ห์จริงๆเลย หนูยอมกไ็ ดค้ ่ะ แลว้ ใครบอกวา่
หนูจะไม่มีลูกกบั เฮีย”

“เฮียน่ีแหละบอก หนูตอ้ งมีเฮียเป็นผวั คนเดียว เด๋ียวเฮียจะป้ัมลูก
ทุกวนั เลยถา้ ไม่ทอ้ งก็ใหม้ นั รู้ไปสิ”
“นี่ เฮียจะห่ืนเกินไปแลว้ นะ แลว้ อีกอยา่ งหนูยงั เรียนไม่จบเลย
นะ”

“ฝึกงานส่ีเดือนจบหนูก็จบแลว้ เฮียหื่นแค่กบั หนูคนเดียวเท่าน้นั
แหละ” ประธานหนุ่มพดู เอาใจหญิงสาวเพราะถึงเขาจะหื่นเขาก็

175

หื่นแคก่ บั เธอเท่าน้นั ไม่รู้ทาไมขอแค่เป็นเธอเท่าไหร่ก็ไม่พอ
สาหรบั เขา

“ใหม้ นั จริงอยา่ งทพ่ี ดู เถอะคะ่ ถา้ รู้วา่ แอบไปห่ืนกบั คนอื่นล่ะ
น่าดู”

“หนูจะทาไมเฮีย” ประธานหนุ่มพดู พรอ้ มทาหนา้ กวนประสาท
หญิงสาว

“หนูจะหนีไปมีผวั ใหม่” หญิงสาวพดุ อยา่ งผมู้ ีชยั

“ไม่มีวนั น้นั หรอกครับเมีย หนูตอ้ งมีผวั เป็นเฮียคนเดียวเท่าน้นั
จว๊ บๆ” ประธานหนุ่มวา่ จบก็ใชว้ งแขนแกร่งเกี่ยวเอวบางหญิงสาว
เขา้ หาตวั เองแลว้ โนม้ หนา้ ลงดูดที่ริมฝี ปากหญงิ สาวเพอ่ื เป็นการ
ลงโทษทพ่ี ดู จาไม่เขา้ หู

“อ้ือออ เฮียทาอะไรเน้ีย ไปอาบน้าไดแ้ ลว้ เด๋ียวก็สายกนั ท้งั คู่
หรอก”

“ทาโทษเด็กพดู ไม่เขา้ หู โอเคครบั ง้นั หนูอาบขา้ งในเด๋ียวเฮียไป
อาบอีกหอ้ ง”

เมื่อตกลงกนั เรียบรอ้ ยแลว้ ท้งั สองกแ็ ยกยา้ ยไปทาธุระ
ส่วนตวั กนั คนละหอ้ งเพราะท้งั สองมวั แตเ่ ถียงกนั มาร่วมคร่ึง

176

ชวั่ โมงแลว้ เด๋ียวก็ไดไ้ ปทางานสายกนั พอดี ประธานหนุ่มที่
อาบน้าเสร็จแลว้ กเ็ ปิ ดประตูเขา้ มาในหอ้ งและเดินไปที่หอ้ งแต่งตวั
แลว้ ออกไปเตรียมอาหารเชา้ ง่ายไวใ้ หม่หญงิ สาวเพราะกลวั เธอจะ
หิว

หญิงสาวท่อี าบน้าและแต่งตวั เสร็จแลว้ ก็เดินออกมามองหา
ประธานหนุ่มในหอ้ งนอนแตก่ ไ็ ม่พบเธอจึงไปออกไปขา้ งนอก
เห็นประธานหนุ่มนง่ั ด่ืมกาแฟบนโตะ๊ มีแซนดว์ ชิ และแกว้ นมวาง
อยขู่ า้ งๆในมือถือไอแพดเชค็ งานของวนั น้ีท่เี ลขาส่งมาใหแ้ ต่
เชา้ ตรู่

“เฮียคะ หนูเสร็จแลว้ เราไปกนั เลยม้ยั คะ” หญงิ สาวเอ่ยท้งั ข้ึน
ทาลายความเงียบ

“นะ...ไปเปลี่ยนชุดเด๋ียวน้ีเลยหนู มนั ไม่มีท่ดี ีกวา่ น้ีแลว้ หรอ”

ประธานหนุ่มท่เี งยหนา้ ข้นึ จากจอไอแพดกาลงั จะบอกให้
หญงิ สาวมากินนมกนั แซนดว์ ชิ รองทอ้ งก่อนคอ่ ยออกไปก็ตอ้ ง
เปล่ียนประโยคท่จี ะพดู ทนั ทเี ม่ือเห็นชุดที่เธอใส่

177

“ไม่ค่ะ มนั สายแลว้ เดี๋ยวไปทางานไม่ทนั อนั น้ีของหนูใช่ม้ยั คะ”
หญิงสาวปฏิเสธเสียงแขง็ และเดินไปหยบิ แซนดว์ ชิ ข้ึนมากิน

“หนูไปเปล่ียนเลย ชุดอะไรเน้ีย” ประธานหนุ่มพดู ดว้ ยน้าเสียงท่ี
อ่อนลงและโอดครวญเลก็ นอ้ ย

“ชุดนกั ศกึ ษาไงคะ” หญงิ สาวพดู ท้งั ทม่ี ีอาหารอยใู่ นปากและยก
แกว้ นมข้ึนมาดืม่ เพราะตอนน้ีใกลจ้ ะสายแลว้ เธอตอ้ งรีบเพราะเมื่อ
วานเธอกไ็ ม่ไดไ้ ปทางานฝึกงานยงั ไม่ถึงอาทิตยห์ ยดุ ไปแลว้ สอง
วนั

“เฮียรู้วา่ ชุดนกั ศกึ ษาแตม่ นั ท้งั ส้นั แลว้ ก็รัดกระดุมจะปริอยแู่ ลว้
นมหนูมนั ใหญ่” ประธานหนุ่มไม่วา่ เปล่าเดินเขา้ มาหาหญิงสาว
แลว้ ใชม้ ือหนาบีบหนา้ อกอวบใหญข่ องหญงิ สาว

“อ๊ะ อะไรเน้ียมาบบี นมหนูทาไม เฮียขาใหห้ นูใส่เถอะนะคะมนั ก็
ไม่ไดร้ ดั ขนาดน้นั สกั หน่อยแลว้ นี่กใ็ กลจ้ ะสายแลว้ ดว้ ย นะคะท่ี
รักขา” หญิงสาวทเี่ ห็นวา่ เสียงแขง็ ไม่ไดผ้ มจึงใส่การออดออ้ น
แทนและก็เป็ นผลประธานหนุ่มยอมใหใ้ ส่

“ก็ไดเ้ ฮียจะยอมแคว่ นั น้ีวนั เดียว เดี๋ยวหลงั เลิกงานเฮียจะพาไป
ซ้ือใหม่”

178

“ตะ...ก็ไดค้ ่ะ” หญงิ สาวกาลงั จะแยง่ แตก่ ต็ อบตกลงเมื่อเห็นสาย
ดุๆของประธานหนุ่ม

“ดีมากครับเมีย หนูกินเสร็จยงั เราจะไดไ้ ปกนั เลย”

“เสร็จแลว้ คะ่ ง้นั ไปกนั ค่ะ”

ท้งั สองเดินออกจากหอ้ งพร้อมกนั และเดินตรงไปท่ีลิฟตก์ ดไป
ทชี่ ้นั ล่างประธานหนุ่มและหญงิ สาวกา้ วเท่าออกมาจากลิฟตพ์ นงั
งานทอี่ ยบู่ ริเวณน้นั ตา่ งกท็ กั ทายสวสั ดีประธานหนุ่ม แต่เมื่อเขา
หนั ไปมองหญิงสาวที่ทาหนา้ ตางงงวงประธานหนุ่มก็กระตกุ ยมิ้
หน่ึงทีแลว้ ใชแ้ ขนแกร่งกระชบั เอวหญิงสาวใหเ้ ขา้ หาตวั มากข้ึน
และเอ่ยตอบความสงสยั

“คอนโดน้ีเป็ นธุรกิจของท่ีบา้ นเฮียเอง”

“อ่อออ”

ท้งั คู่เดินไปที่รถโดยมีประธานหนุ่มคอยเปิ ดประตูใหเ้ มียเด็ก
แลว้ ตนออ้ มไปท่ีฝ่ังคนขบั แลว้ ขบั รถออกไปจากลาดจอนรถของ
คอนโด

ปัจจุบนั

179

รถยนตค์ นั หรูจอดสนิทอยทู่ ี่ลานจอดรถของผบู้ ริหารหญิง
สาวท่ีเห็นวา่ รถจอดสนิทแลว้ กป็ ลดเขม็ ขดั นิรภยั สารวจขา้ วของ
ของตวั เองวา่ ลืมอะไรหรือเปล่าก่อนจะลงจากรถ มือบางกาลงั จะ
ไปปลดลอ็ กรถกต็ อ้ งถูกมือของประธานหนุ่มร้ังไว้

“เดี๋ยวก่อนหนูลืมอะไรหรือเปล่า” ประธานหนุ่มทว้ งถามข้นึ

“ก็ไม่นิคะ ครบทุกอยา่ ง” หญงิ สาวตอบกลบั ดว้ ยความใสซื่อ

“หนูลืมครับ ทร่ี กั จว๊ บๆ” ประธานหนุ่มวา่ จบก็ใชม้ ือหนาล็อกท่ี
ตน้ คอไวแ้ ลว้ ประกบจบู ทนั ทรี ิมฝีปากหนาขมเมน้ ริมฝีปาก
บางอยา่ งเอาแตใ่ จล้ิมร้อนๆสอดเขา้ ไปในโพงปากเก่ียวตวดั กนั ไป
มาน้าลายเหนียวหนืดผสมกนั จนไม่รู้วา่ ของใครเป็นของใครเสียง
จูบดงั จว๊ บจา๊ บไปทวั่ รถคนั หรูประธานหนุ่มจบู จนพอใจแลว้ กผ็ ละ
ออก

ทางดา้ นหญิงสาวท่ีโดนจบู แบบไม่ทนั ต้งั ตวั เม่ือริฝีปากถูก
ปล่อยออกเป็นอิสระก็กอบโกยอาการเขาปอดอยา่ งเตม็ ทเี่ พราะ
ประธานหนุ่มจบู แบบไม่ใหเ้ ธอไดห้ ายใจหายคอเลย

“เฮียจูบหนูทาไมเน้ีย” หญิงสาวที่หายเหนื่อยโวยวายข้นึ ทนั ที

180

“เฮียก็บอกส่ิงทห่ี นูลืมก่อนลงจากรถไง” ประธานหนุ่มตอบ
หนา้ ตายยี วน

“แลว้ มนั เก่ียวอะไรที่เฮียมาจบู หนู”

“ก็หนูลืมจบู ผวั ก่อนไปทางานไงคะ” ประธานหนุ่มตอบใหค้ ลาย
ความสงสยั

“อะไรของเฮียเน้ีย หนูไปทางานดีกวา่ อยกู่ บั เฮียเปลืองตวั ตลอด
เลย” หญงิ สาวหนา้ เหวอเม่ือไดย้ นิ คาตอบทอ่ี อกมาจากปากของ
ประธานหนุ่ม และเปิ ดประตลู งจากรถและไม่ทนั มามองประธาน
หนุ่มที่นง่ั ยมิ้ ใหก้ บั ตวั เองในรถอีกเลย

181

21

คุณทา่ น

ทางดา้ นประธานหนุ่มท่เี ห็นหญิงสาวเดินไปแลว้ กห็ นั ไปหญงิ
กระเป๋ าที่อยเู่ บาะดา้ นหลงั คนขบั สารวจความเรียบของตวั เอง
เล็กนอ้ ยแลว้ เดินประตูลงจากรถ ขาแกร่งกา้ วเทา้ ยาวยามเขา้ ไปใน
บริษทั พนกั งานตา่ งก็พร้อมกนั ทาความเคารพบา้ งก็ส่งสายตา
ยวั่ ยวนใหเ้ ขา

แตก่ ไ็ ดร้ ับความเมินเฉยกลบั ไปประธานหนุ่มเขา้ เขา้ ไปในลิฟต์
ผบู้ ริหารทนั ทปี ระตลู ิฟตป์ ิ ดลงเขากค็ อ่ ยๆ หลบั ตาลงเพอ่ื พกั
สายตาเพอ่ื รอลิฟตไ์ ปถึงช้นั ทเี่ ขาทางาน

ถึงแมจ้ ะหลบั ตาเพอื่ พกั สายตาแต่ตอนน้ีในหัวของประธานนุ่ม
น้นั มีแต่ภาพใบหนา้ น่ารักของเมียเดก็ ลอยเตม็ ไปหมดแลว้ พลาง
นึกข้นึ ไดว้ า่ ถา้ เป็นอยา่ งน้ีวนั น้ีท้งั วนั เขาจะมีสมาธิทางานหรือ
เปล่า ความคดิ เพอ้ พรรณนาหาเมียเด็กกต็ อ้ งหยดุ ลงเม่ือเสียงลิฟต์
แจง้ เตอื นวา่ ถึงช้นั ท่เี ขาตอ้ งการแลว้

ติง้ !!

182

ประธานหนุ่มกา้ วเทา้ ยาวออกมาจากลิฟตด์ ว้ ยท่าทีท่ใี ครเห็นก็
เป็นตอ้ งเหลียวหลงั ในความหล่อและดูดีของเขา ประธานหนุ่ม
เดินมาหยดุ อยโู่ ตะ๊ ของเลขาหนุ่มทมี่ กั จะมาทางานแต่เชา้ ทกุ วนั ริม
ฝีปากหนา ท่กี าลงั จะเอ่ยถามงานในวนั น้ีวา่ ตนมีงานอะไรที่ตอ้ ง
ทาบา้ งก็เป็นอนั วา่ ตอ้ งหุบลงเม่ือเจอกบั ประโยคทีเ่ ลขาหนุ่มพดู
ทกั ทายข้นึ

“สวสั ดีครบั ทา่ น”

“ตอนน้ีคุณท่านมารอท่านอยใู่ นหอ้ งทางานไดค้ ร่ึงชวั่ โมงแลว้
ครับ” เลขาหนุ่มลุกข้นึ จากโตะ๊ ทางานแลว้ เอ่ยทกั ทายเจา้ นายดว้ ย
ใบหนา้ ยมิ้ แยม้ และเอ่ยบอกวา่ ตอนน้ีมีคนมารอเจา้ นายอยใู่ นหอ้ ง
นานแลว้

“คุณแม่ มาทาไม” ประธานหนุ่มถามกลบั เลขาดว้ ยความสงสยั ผู้
เป็นแม่มาหาตนถึงทีท่ างานเพราะต้งั แตค่ ุณพอ่ ทา่ นวางมือแลว้ ให้
เขารับผดิ ชอบงานแทนทา่ นกไ็ มไ่ ดเ้ ขา้ มาท่บี ริษทั นานแลว้

“ไม่ทราบครบั คุณท่านไม่ไดแ้ จง้ ไว้ แต่ผมวา่ ท่านรีบเขา้ ไปดีกวา่
ครบั เพราะก่อนเขา้ ไปสีหนา้ คุณท่านดูไม่คอ่ ยดีเท่าไหร่”

183

“อืม ง้นั เด๋ียวฉนั เขา้ ไปพบคุณแม่ก่อน ออ้ วนั น้ีฉนั ไม่รบั แขกนะ
ฝากดว้ ย”

“ไดค้ รบั ทา่ น” เลขาหนุ่มตอบรบั คาสง่ั ของเจา้ นายก่อนจะกม้ ลง
จดั การกบั กองเอกสารทเ่ี ขาก็เคลียร์ใหจ้ บภายในวนั น้ี

ประธานหนุ่มหลงั จากท่ีคุยกบั เลขาหนา้ เสร็จเรียบร้อยแลว้ ก็
เดินไปทป่ี ระตูหอ้ งทางานมือหนาจบั ไปที่ลูกบดิ ประตคู อ่ ยบดิ และ
ผลกั ประตูออกอยา่ งเบาราวกบั คนท่ีมีความผดิ แลว้ โดนแม่จบั ได้

แอ็ดดดด แก็รก

เสียงเปิ ดและปิ ดประตดู งั ข้ึนอยา่ งเบามือร่างสูงของประธาน
หนุ่มคอ่ ยๆ หมุนตวั หนั ไปในทศิ ทางที่คดิ วา่ มารดาของตนนงั่ อยู่
ประธานหนุ่มที่เห็นมารดาก็กาลงั จะเอ่ยทกั ทายแต่ก็โดนขดั ข้นึ
ดว้ ยคาทกั ทายทที่ าเอาประธานหนุ่มถึงกบั ยมิ้ แลว้ หนา้ เจื่อนส่งไป
ใหม้ ารดา

“คะ....”

184

“วา่ ยงั ไงพอ่ ตวั ดี บา้ นช่องไม่รู้จกั กลบั วนั ๆ ทาแต่งานอยแู่ ต่กบั
บริษทั กบั คอนโด” คุณหญิงมณีรัตน์พดู คอ่ นขอดลูกชายหวั แกว้
หวั แหวนของบา้ นทีม่ วั แตท่ างานไม่ยอมกลบั บา้ น

“โถ คุณแม่ครบั กง็ านผมเยอะนี่ครบั ” ประธานหนุ่มกา้ วเทา้ เขา้ ไป
หามารดาและนงั่ ลงขา้ งแลว้ พดู ดว้ ยน้าเสียงออดออ้ นมารดาเพอ่ื
หวงั ไม่ใหม้ ารดาบน่ ทตี่ นไม่กลบั บา้ น

“ชิ แลว้ น่ีลูกมวั แต่ทางานอยา่ งน้ีแลว้ เม่ือไหร่แม่จะไดอ้ ุม้ หลานกบั
คนอ่ืนเขาบา้ ง”

“เพอ่ื นๆ ของลูกก็มลี ูกมคี รอบครัวกนั หมดแลว้ เหลือแค่ลูกชายแม่
น่ีแหละมวั แตท่ างาน”

“ลูกเลขสามแลว้ นะวรี ์” คุณหญงิ มณีพดู ข้นึ อยา่ งเหนื่อยอ่อน

คุณหญิงมณีรัตนเ์ ชิดหนา้ หนั หนีลูกชายทไี่ ม่ยอมแตง่ งานมีลูก
มีเมียสกั ที คร้ันเธอจะจบั คูใ่ หล้ ูกชายกย็ อ่ มไดแ้ ต่เธออยากใหล้ ูก
ของเธอเลือกเองมากกวา่ แตน่ ี่มนั กน็ านแลว้ กไ็ ม่เห็นวแี่ ววลูกชาย
คนโตของบา้ นจะมีหลานใหต้ นอุม้ สกั ที

185

แตแ่ ม่สองสามวนั มาน้ีคุณหญงิ มณีรัตนด์ ีรบั รายงานเกี่ยวกบั
ลูกชายคนโตอยา่ งปวรี ์จากกิตตท์ ีพ่ ว่ งตาแหน่งเลขาและลกู คนเลก็
ของบา้ นวา่ ประธานหนุ่มน้นั พาหญงิ สาวหนา้ ตาน่ารกั ข้ึนคอนโด
และยงั ใหเ้ ขาตามสืบประวตั เิ ธออีกดว้ ย

และนี่คอื เหตผุ ลทที่ าใหค้ ุณหญงิ มณีรตั นต์ อ้ งมาหาประธาน
หนุ่มถึงทบ่ี ริษทั เพราะลาพงั ลูกชายท้งั สองคนไมก่ ลบั บา้ น
คุณหญงิ มณีรัตนก์ พ็ อเขา้ ใจอยวู่ า่ ท้งั สองทางานและงานยงุ่ มาก แต่
น่ีลูกชายที่ข้ึนชื่อวา่ ไม่เคยมีแฟนและไม่เคยสนใจหญงิ ใดพาหญิง
สาวหนา้ ตาน่ารักข้นึ คอนโดมนั ตอ้ งมีเรื่องอะไรเกิดข้นึ กบั ลูกชาย
ของเธอแน่ๆ และเธอก็คดิ วา่ น่าจะเป็ นเร่ืองดีดว้ ยสิ

“เด๋ียวกไ็ ดอ้ ุม้ แลว้ ครบั หลานน่ะ รออกี มนั นานครบั คุณแม่คน
สวย”

ประธานหนุ่มพดู ข้ึนอยา่ งเอาใจผูเ้ ป็นมารดา แต่คร้ังน้ีประธาน
หนุ่มไมไ่ ดพ้ ดู เพยี งแค่ใหแ้ ม่ตนสบายใจตนจะมีสะใภแ้ ละหลาน
ใหเ้ พราะคร้ังน้ีเขาหมายความอยา่ งทีพ่ ดู จริงๆ

186

“เอะ๊ ลูกหมายความวา่ ไง ข่าวท่ีแมไ่ ดย้ นิ มาเรื่องจริงสินะ”
คุณหญงิ แสร้งทาเป็นสงสัยในคาพดู ของประธานหนุ่ม

“คุณแม่ไปไดย้ นิ อะไรมาครบั ” ประธานหนุ่มถามข้ึนดว้ ยความ
สงสยั วา่ แม่ของตนไปไดย้ นิ อะไรมา

แต่ท่ีแน่ใจคอื คนทค่ี าบขา่ วไปบอกมารดากค็ นหน้ีไม่พน้ เลขา
หนา้ หอ้ งหรอก ประธานหนุ่มรู้วา่ มารดาตนน้นั คงไหวว้ านให้
เลขาหนา้ หอ้ งเป็นสายคอยจบั ตามองส่ิงผดิ ปกติท่คี อยเกิดข้นึ กบั
เขา

“แม่ไดย้ นิ มาวา่ ทา่ นประธานผสู้ ุดแสนจะเยน็ ชากบั ผหู้ ญิงทกุ คน”

“พาสาวนอ้ ยน่ารักท่ีไหนไม่รู้ข้นึ คอนโด มีอะไรจะอธิบายเก่ียวกบั
เร่ืองน้ีม้ยั หืม ลูกชาย”

คุณหญิงมณีรัตน์พดู ออกมาโดยทีป่ ระโยคท่เี อ่ยออกมา
ไม่ใช่ประโยคคาถามแต่ตอ้ งไดค้ าตอบและตอ้ งเป็นคาตอบทน่ี ่า
พงึ พอใจเสียดว้ ย ทาใหค้ ุณหญงิ ระบายยมิ้ ออกมานอ้ ยๆ

“เธอชื่อปรางทพิ ยค์ รับ เป็นเมียผมเอง”

187

ประธานหนุ่มพดู ออกมาดว้ ยน้าเสียงทช่ี ดั ถอ้ ยชดั คาไม่มีความ
ลงั เลในน้าสียงที่เอ่ยบอกกบั มารดาออกไปเพราะเขามนั่ ใจมากวา่
ผหู้ ญิงคนน้ีจะเป็นท้งั เมียและแม่ของลูกเขา ประธานหนุ่มจงึ ไม่
ลงั เลที่จะยอมรับออกไป และถา้ มาโอกาสเขาจะพาหญิงสาวเขา้
ไปพบพอ่ แม่เขาทบ่ี า้ นใหญ่

“นี่ลูกพดู จริงหรอ แม่จะมีสะใภม้ ีหลานแลว้ ใช่ม้ยั ไม่หรอกคนแก่
นะ” คุณหญงิ มณีรตั นถ์ ามออกมาดว้ ยความดีใจทลี่ ูกชายกลา้
ยอมรบั และไม่โกหกเธอ

“จริงๆครบั เดี๋ยวถา้ นอ้ งพร้อมเมื่อไหร่ผมจะพานอ้ งไปไหวค้ ุณแม่
นะครบั ”

“ไดจ้ ะ๊ แม่ไดย้ นิ อยา่ งน้ีแม่กส็ บายใจ ลูกกอ็ ายเุ ยอะแลว้ แม่ก็เป็น
ห่วง อยากใหม้ ีคนดูแลลูก”

“แต่ผมดูแลตวั เองไดน้ ะครบั ”

“มนั กใ็ ช่ แตก่ ารทมี่ ีคนคอยดูแลเอาใจใส่เรามนั ดีกวา่ เป็นไหนๆลูก
ไม่เช่ือวา่ งๆลูกกล็ องพอ่ ของลูกดูสิวา่ จริงอยา่ งท่ีแม่พดู ม้ยั ”

188

“ครบั ๆ ไวว้ า่ งๆผมจะลองถามคุณพอ่ ดูนะครับ”

“กจ็ ะเหลือแตเ่ จา้ นอ้ งชายลูกม้งั เน้ีย ท่ีบา้ งานตามพช่ี าย”

“เอา้ ไหนวา่ วา่ ผมพานอ้ งบา้ งานอยา่ งน้ีละ่ ครับ เจา้ เด็กนนั่ พดู ฟังท่ี
ไหนนอกจากเร่ืองงานจะตาย”

“เอาละๆ ไวว้ า่ งกพ็ าเมียลูกเขา้ ไปทบ่ี า้ นดว้ ย แม่อยากรูจ้ กั ”

“ครับ เผลออาจะไม่ไดไ้ ปแค่เมียแตอ่ าจจะมีละ….”

ยงั ไม่ทนั ท่ปี ระธานหนุ่มพดู จบก็ไดย้ นิ เสียงผลกั ประตเู ขา้ มา
ในหอ้ งโดยไม่ไดเ้ คาะก่อนทาใหแ้ ม่ลูกหนั ไปมองท่ีประตพู รอ้ ม
ก่อนจะปรากฏร่างของหญิงสาวน่ารกั ในชุดนกั ศกึ ษาเดินเขา้ มาใน
หอ้ งพร้อมกบั แฟ้มเอกสารในมือ ยนื นิ่งมองมาทางพวกเขาไม่ขยบั
ไปไหน

189

22

แม่ผวั ลูกสะใภ้

หญงิ สาวหลงั จากทีล่ งจากรถประธานหนุ่มก็เดินเขา้ บริษทั
ทนั ทีขาเรียวกา้ วตรงไปท่ีลิฟตก์ ดช้นั ทต่ี นทางานอยรู่ อสกั พกั ลิฟต์
กม็ าหยดุ ที่ช้นั ที่ตอ้ งการ หญงิ สาวในชุดนกั ศึกษากา้ วเทา้ ออกจาก
ลิฟตแ์ ละเดินไปทแี่ ผนก โดยช้นั น้ีทนั ช้นั จะเป็ นของแผนก
ออกแบบภายในท้งั หมด

บริษทั แห่งน้ีจะแยกส่วนการทางานออกชดั เจนโดยแตล่ ะแผนก
จะอยคู่ นละช้นั กนั เพอ่ื ท่จี ะใหพ้ นกั งานมีสมาธิในการทางานและ
เป็นระเบยี บในการทางานมากข้นึ

หญงิ สาวเดินมาถึงทแ่ี ผนกท่ีเธอทางานเธอกเ็ ดินตรงไปท่ีรุง้
นภาทนั ทีเพอ่ื สวสั ดีทกั ทาย และขอโทษที่ขาดงานไปหลายวนั ท้งั
ทพี่ ่งึ มาฝึกงานไดแ้ คว่ นั เดียวเธอก็เล่นขาดงานไปถึงสองวนั ซ่ึง
สาเหตุทเ่ี ธอขาดงานกม็ าจากใครไม่ไดน้ อกจากทา่ นประธานตวั ดี
ทจ่ี บั เธอกินไม่ใหพ้ กั จนเธอไม่มีแรงมาทางาน

“สวสั ดีค่ะพร่ี ุ้ง”

190

“อา้ ว ปราง เป็นไงบา้ งหายดีแลว้ หรอ” รุ้งนภาเอ่ยถามดว้ ยความ
เป็ นห่วง

“เอ่อ หายแลว้ คะ่ แลว้ หนูกต็ อ้ งขอโทษพรี่ ุง้ ดว้ ยนะคะ ที่พ่งึ มา
ทางานไดแ้ คว่ นั เดียวก็ขาดงานไปต้งั สองวนั ” หญงิ สาวพดู ข้ึนดว้ ย
ความรูส้ ึกผดิ ที่ขาดงานไปหลายวนั

“ไม่เป็ นไรเลย ก็เราไม่สบายนิ” รุ้งนภาพดู ปลอบหญิงสาวเพอื่
ไม่ใหเ้ ธอนึกโทษตวั เอง

“ขอบคุณพรี่ ุ้งมากนะคะ” หญงิ สาวเอ่ยขอบคุณทีร่ ุง้ นภาไม่โกรธ
เคืองเธอทขี่ าดงานหลายวนั

“จะ๊ ง้นั เด๋ียวปรางไปนงั่ รอทโ่ี ตะ๊ พจ่ี ะเอางานออกแบบภายใน
โครงการล่าสุดไปใหเ้ ราลองดู แต่ถา้ ไม่เขา้ ใจตรงไหนก็ถามเจา้ ดิน
มนั เจา้ ดินน้ีมือหน่ึงของทน่ี ี่เลยนะ”

“ไดค้ ะ่ พร่ี ุ้ง”

หลงั จากที่พดู คุยกบั รุ้งนภาเสร็จหญิงสาวก็เดินไปนงั่ ประจาท่ี
โตะ๊ ทางานของตวั เองทอี่ ยขู่ า้ งดิน แต่ยงั ไม่ทนั ทห่ี ญิงสาวจะได้

191

หยอ่ นกน้ นงั่ ลงทีเ่ กา้ อีกกม็ ีเสียงแจง้ เตอื นขอ้ ความจากโทรศพั ท์
ของเธอดงั ข้นึ

ติง้ !!

(คิดถึง)

เป็นขอ้ ความส้นั จากบคุ คลที่เธอพ่งึ แยกกบั เขาเม่ือสกั ครู่หญิง
สาวที่ไดเ้ ห็นขอ้ ความกร็ ะบายยม้ิ ออกมา ใบหนา้ นวลขาวมีสีแดง
ระเรื่อจากขอ้ ความทีเ่ ธอไดอ้ ่าน หลงั จากที่อ่านขอ้ ความแลว้ หญิง
สาวกก็ ดปิ ดหนา้ จอ แตร่ อยยม้ิ หวานชวนหลงใหลก็หนีไม่พน้
สายตาของดินทมี่ องหญงิ สาวต้งั แตเ่ ดินเขา้ มาในแผนกแต่แรกแลว้

“อ่ะ ปรางน่ีเป็นแปลนบา้ นโครงการใหม่ที่พ่งึ เราดิลมาไดเ้ ราลองดู
นะ แต่ถา้ สงสยั ตรงไหนกถ็ ามดิน”

“ไดค้ ะ่ พรี่ ุง้ ”

หญงิ สาวนง่ั ดูแปลนบา้ นสกั พกั รุง้ นภาก็เดินมาหาหญิงสาว
พร้อมกบั เอกสารในมือทจี่ ะตอ้ งใหป้ ระธานหนุ่มเซ็นอนุมตั ซิ ่ึง
เป็นเอกสารด่วนแต่หากจะใหเ้ ธอเอาไปใหเ้ ซ็นเองก็ไม่ไดด้ ว้ ย
เพราะตอนน้ีบนโตะ๊ ของเธอมอี ีกงานที่ด่วนเช่นกนั เธอจงึ ไหวว้ าน
ใหห้ ญงิ สาวเป็นธุระใหแ้ ทน

192

“ปรางจะ๊ ” เสียงรุง้ นภาเรียกหญงิ สาวท่ขี ะมกั เขมน้ ต้งั ใจทางานอยู่

“คะพรี่ ุ้ง มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“คือพจี่ ะใหเ้ ราเอาเอกสารข้นึ ไปใหท้ ่านประธานเซ็นใหห้ น่อย
แลว้ กร็ อเอาเลยนะ”

“เอ่อ ไดค้ ะ่ ” หญงิ สาวลงั เลเลก็ นอ้ ยก่อนที่จะตอบตกลง

หญิงสาวลุกข้นึ จากเกา้ อ้ีจากน้นั ก็รับเอกสารจากรุ้งเดินตรงไป
ท่ีลิฟตท์ นั ที น้ิวเรียวกดไปท่ชี ้นั ของประธานหนุ่มหรือสามีทาง
พฤตนิ ยั ของเธอ ในระหวา่ งทร่ี อลิฟตด์ วงตากลมโตก็คอ่ ยปิ ดลง
เพอ่ื พกั สายตาและตกอยใู่ นภวงั คค์ วามคิดในหวั ของตนเอง
จนกระทงั่ เสียงลิฟตด์ งั ข้นึ

ตึง!!!!

สูดดดดด ฟๆู ๆๆ

หญิงสาวสูดหายใจเขา้ เตม็ ปอดและถอดหายใจออกมายาวๆ
เพอื่ เป็นการใหก้ าลงั ใจตวั เอง เพราะเธอกลวั เหลือเกินวา่ จะโดยอี
ตาประธานห่ืนกามเอาเปรียบเหมือนคร้ังท่ีโดนเรียกมาพบอีกถา้
เป็นอยา่ งน้นั จริงเธอคงไม่ผา่ นฝึกงานเป็นแน่

193

เพราะแตล่ ะคร้งั ทโ่ี ดยประธานหนุ่มรงั แกเขาไม่เคยจะหยดุ ท่ี
คร้งั เดียวเลยสกั คร้งั ตอ้ งต่อรอบสองสามส่ีจนทาใหเ้ ธอลุกแทบไม่
ไหว หลงั จากท่ใี หก้ าลงใจตวั เองแลว้ ขาเรียวก็กา้ วออกจากลิฟต์
เดินตรงไปทีห่ อ้ งของประธานหนุ่ม

หญิงสาวเดินมาหยดุ อยทู่ โี่ ตะ๊ ทางานของเลขาหนุ่มทตี่ อนน้ี
กาลงั กม้ หนา้ กม้ ตาทางาน บนโตะ๊ ทางานของเรียกไดว้ า่ ไม่ที่แมแ้ ต่
จะใหฝ้ ่นุ เกาะเพราะเอกสารมากมายกองอยเู่ ตม็ โตะ๊ เธอเห็นแลว้ ก็
รูส้ ึกเหน่ือยแทน นี่เขาใชง้ านเลขาหนกั ขนาดน้ีเลยหรอเน้ีย

“เอ่อ พกี่ ิตตค์ ะ” หญงิ สาวเรียกช่ือเลขาหนุ่มเพอื่ บอกธุระท่เี ธอ
ข้นึ มาหาประธานหนุ่ม

“อา้ ว นอ้ งปรางมีอะไรหรือเปล่าครบั หรือวา่ คดิ ถึงเจา้ นายพ”ี่ เลขา
หนุ่มเอ่ยถามเชิงหยอกเยา้ ทาให้หญงิ สาวเขินหนา้ แดง

“เอ่อ เปล่าสกั หน่อยค่ะ คือพรี่ ุง้ ใหห้ นูเอาเอกสารมาใหท้ ่าน
ประธานเซ็นค่ะ” หญิงสาวบอกธุระของเธอ

“อ๋อ ง้นั นอ้ งปรางวางไวท้ ีโ่ ตะ๊ พไ่ี ดเ้ ลย”

194

“พร่ี ุง้ บอกวา่ เอกสารด่วนค่ะ ตอ้ งใหท้ า่ นประธานเซ็นแลว้ รอเอา
กลบั ไปดว้ ยคะ่ ”

“อ๋อ ถา้ ง้นั ก็เขา้ ไปไดเ้ ลยทา่ นอยใู่ นหอ้ งครบั ”

“เขา้ ไปไดเ้ ลยหรอคะ”

“ครับ”

“ไม่ตอ้ งเคาะกไ็ ดค้ รบั เขา้ ไปเลย ท่านไม่วา่ หรอก” เลขาหนุ่มท่เี ห็น
หญิงสาวกาลงั จะเคาะประตูก็เอ่ยขดั ข้ึนและแอบยม้ิ มุมปาก
เล็กนอ้ ยเมื่อเห็นหญงิ สาวเปิ ดประตูเขา้ ไปในหอ้ งประธานหนุ่ม
และพลางคดิ ในใจวา่

“แม่ผวั กบั ลกู สะใภ้จะได้เจอกนั กว็ นั นแี้ หละ หึ”

เขามนั่ ใจเหลือเกินวา่ เธอคนน้ีแหละจะมาเป็นสะใภข้ อง
คุณทา่ นเพราะดูจากอาการของเจา้ นายแลว้ มนั บ่งบอกวา่ คลง่ั รัก
หญงิ สาวอยา่ งมาก เพราะแค่เห็นหญิงสาวนง่ั ทานขา้ วโดยขา้ งกาย
ยงั หึง หวง ทาโทษหญงิ สาวจนไม่ไดท้ างานไปถึงสองวนั แคห่ น้ีก็
บอกไดแ้ ลว้ วา่ เจา้ นายของเขากไ็ ม่ปล่อยหญิงสาวหนา้ ตาน่ารกั คน
หน้ีใหห้ ลุดมือไปแน่ๆ

195

ทางดา้ นหญิงสาวที่เปิ ดประตูเขา้ มาในหอ้ งกต็ อ้ งชะงกั เมื่อ
ภายในหอ้ งมีหญิงวยั กลางคนนงั่ อยบู่ นโซฟา แม่ลูกทีน่ งั่ คุยกนั หนั
มามองผทู้ เ่ี ขา้ มาใหม่โดยท่ีไม่เคาะประตคู ราแรกประธานหนุ่มคดิ
วา่ จะหนั ไปตาหนิสกั หน่อยที่เสียมารยาทเขา้ มาโดยทไี่ ม่เคาะ
ประตู

แต่เม่ือหนั มาแลว้ เห็นวา่ เป็นใครกย็ ม้ิ ออกมาอยา่ งปิ ดไม่มิด
คุณหญิงมณีรัตน์ท่ีเห็นรอยยมิ้ ของลูกชายแลว้ มองไปท่ีหญงิ สาว
ทาใหเ้ ธอคิดไดว้ า่ หญงิ สาวหนา้ ตาน่ารักคนน้ีตอ้ งมีอะไรมากกวา่
เจา้ นายกบั ลูกนอ้ งแน่ๆ แต่จากทเี่ ธอดูน่าจะยงั เป็นนกั ศึกษาศกึ งาน
ของบริษทั ลูกชายเธอ

“เอ่ออออ” หญิงสาวอ้าอ้ึงอยทู่ หี่ นา้ ประตไู ม่ขยบั ไปไหน

“หนูมีอะไรหรือเปล่าครับ ถึงข้ึนมาหาเฮียถึงหอ้ ง หรอวา่ คิดถึงเฮีย
จนทนไม่ไหว”

“เอ่อ คอื นะ...เอ่อ ฉนั เอาเอกสารด่วนข้นึ มาใหท้ า่ นประธานเซ็น
คะ่ ” หญิงสาวกาลงั จะหลุดสรรพนามท่ใี ชเ้ รียกแทนตวั เองเวลาอยู่
กบั ประธานหนุ่มสองคนออกไป

196

ประธานหนุ่มที่ไม่หญิงสาวขยบั ไปไหนจงึ ลุกข้ึนยนื และเดิน
ตรงไปหาหญิงสาวใชแ้ ขนแกร่งโอบรอบเอวบางและพาหญิงสาว
เดินไปหามารดาท่นี งั่ อยกู่ ่อนแลว้ ประธานหนุ่มทเี่ ดินมาถึงตรงท่ี
มารดานง่ั อยกู่ น็ งั่ ลงบนโซฟาตามเดินแตห่ ญิงสาวกห็ ญิงไม่ขยบั
ไปไหน ประธานหนุ่มจึงนึกอยากแกลง้ เมียเดก็

ประธานหนุ่มใชแ้ รงเพยี งเลก็ นอ้ ยกระตกุ แขนหญงิ สาวในลง
มานง่ั ท่ตี กั แกร่งและดว้ ยท่หี ญงิ สาวไม่ทนั ไดต้ ้งั ตวั ทาใหเ้ ธอนง่ั ลง
บนตกั แกร่งโดยไม่ไดต้ ้งั ใจและใหเ้ ธอน้นั หลุดจากภวงั ค์

พรึบ!!!

197

23

ลูกสาวคนใหม่

พรึบ!!

หญิงสาวด้ินขลุกขลกั อยบู่ นตกั แกร่งเพอื่ ที่จะตวั เองหลุดออก
จากการกอดรัดของแขนประธานหนุ่มท่เี ธอยง่ิ ดิ้นเขากย็ งิ่ รัดแน่น
กวา่ เดิม แลว้ นึกข้นึ วา่ ประธานหนุ่มน้นั ลืมไปแลว้ หรือยงั ไงวา่ เธอ
และเขาไมไ่ ดอ้ ยใู่ นหอ้ งกนั สองคน

เมื่อคิดไดอ้ ยา่ งน้นั หญิงสาวกห็ นั สายตาไปมองท่ีมารดาของ
ประธานหนุ่มเธอก็เห็นวา่ คุณหญงิ มณีรัตน์น้นั มองพวกเธออยู่
ก่อนแลว้ ดว้ ยใบหนา้ ยม้ิ แยม้ ราวกบั ดีใจเหมือนเจอของที่ถูกใจท่ี
ตามหามานาน

“ท่านประธานปล่อยฉนั ลงนะคะ” หญิงสาวพดู เสียงข่นุ ท่เี ขาแกลง้
เธอตอ่ หนา้ มารดาแถมยงั กดเธอไวบ้ นตกั ไม่ปลอ่ ย

“หนูกห็ ยดุ ด้ินสิ” ประธานหนุ่มพดู เสียแหบพร่าขา้ งหูของหญงิ
สาว

198

เพราะในขณะท่เี ธอดิ้นบนตกั เขากน้ นิ่มของเธอไดไ้ ปปลุกเขา้
มงั กรทหี่ ลบั อยเู่ ขา้ ใหต้ อนน้ีประธานหนุ่มไดแ้ ตเ่ ก็บอาการไม่
ลวนลามเธอเพราะมารดายงั อยใู่ นหอ้ งดว้ ย

“คุณก็ปล่อยฉนั ลงสิคะ หญงิ สาวพดู ดว้ ยความไมพ่ อใจ”

คุณหญงิ มณีรตั นน์ ง่ั ดูท้งั สองเถียงกนั อยไู่ ม่รูจ้ กั จบ พอ่ ลูกชาย
ตวั ดีก็จริงๆ เลยไปแกลง้ เมียส่วนลูกสะใภข้ องเธอกผ็ วั ข่ฝู ่อๆ เป็น
แมวแลว้ แบบน้ีเจา้ ลูกชายเธอจะกลวั ม้ยั เน้ีย

“เอาละๆ วรี ์แม่วา่ ลูกปล่อยนอ้ งลงดีม้ยั แม่อยากคุยกบั นอ้ ง”
คุณหญงิ มณีรตั น์เห็นท่าวา่ จะตกลงกนั ไม่ไดจ้ งึ เอ่ยขดั ข้ึนมา

“ก็ไดค้ รบั เห็นแก่คุณแม่หรอกนะครับ จุบ๊ ” ประธานหนุ่มยอม
ปล่อยหญิงสาวลงจากตกั แตก่ ็ไม่วายจุบ๊ ไปที่ตน้ คอของหญงิ สาว
ไปหน่ึงที จนทาใหห้ ญงิ สาวตอ้ งหดคอหนี

“มานง่ั ขา้ งแม่สิจะ๊ ” คุณหญิงมณีรัตนท์ ่ีเห็นหญิงสาวไม่ยอมนง่ั ลง
กบ็ อกใหห้ ญงิ สาวมานง่ั ขา้ งเธอ

หญงิ สาวหนั หนา้ ไปมองทางประธานหนุ่มเพอ่ื ขอความคิดเห็น
ประธานหนุ่มพยกั หนา้ ใหห้ ญงิ สาวเพอ่ื บอกใหห้ ญิงสาวไปนง่ั ขา้ ง

199

มารดา หญงิ สาวนง่ั ลงขา้ งคุณหญิงมณีรตั นท์ ่โี ซฟาตวั เดียวกนั เธอ
รูส้ ึกประหม่าเล็กนอ้ ยที่ตอ้ งมาเจอมารดาของประธานหนุ่มโดย
บงั เอิญ

“หนูช่ือปรางทิพย์ ใช่ม้ยั คะ” คุณหญิงมณีรัตน์เอ่ยถามข้ึนดว้ ย
น้าเสียงเอ็นดูในท่าทีของหญงิ สาว ท่มี องดูกร็ ูว้ า่ เธอประหม่ามาก
แคไ่ หน

“เอ่อ ใช่ค่ะคุณทา่ น หนูช่ือปรางทิพย์ เรียกปรางก็ไดค้ ่ะ” หญงิ สาว
อึกอกั แลว้ ค่อยตอบคาถามทค่ี ุณหญงิ มณีรัตนถ์ ามเธอ

“ช่ือเพราะนะเน้ีย ใครต้งั ใหจ้ ะ๊ ” คุณหญิงมณีรัตน์ชมช่ือของหญิง
สาวเพราะนอกจากหนา้ ตาจะน่ารักแลว้ ยงั ชื่อเพราะอีกดว้ ย

“ขอบคุณคะ่ คณุ ท่าน แม่หนูเป็นคนต้งั ใหค้ ะ่ ”

“แลว้ กอ็ ีกอยา่ งต่อไปน้ีใหห้ นูเรียกแม่วา่ แม่เหมือนตาวรี ์ หนูเป็ น
เมียลูกชายแม่กเ็ หมือนหนูเป็ นลูกสาวแม่อกี คนน้นั แหละ เขา้ ใจม้ยั
จะ๊ หนูปราง”

คุณหญงิ บอกใหห้ ญงิ สาวเรียกตวั เองวา่ แม่เพราะเธอเป็นเมีย
ลูกชายเธอจะมาเรียกคุณทา่ นใหด้ ูห่างเหินกนั ไปทาไม เพราะถา้

200

ลูกเธอรกั ใครเธอกพ็ ร้อมท่จี ะรักดว้ ยแลว้ ยง่ิ เป็นหญงิ สาวตรงเธอ
ไม่รีรอที่จะรับมาเป็นลูกสะใภเ้ พราะเอน้นั รู้สึกถูกชะตากบั เธอ
ต้งั แต่แรกเห็น

“เอ่อ คะ่ คุณแม่” หญงิ สาวหนั กลบั ไปมองประธานหนุ่มอีกคร้งั
และเขาก็พยกั หนา้ เป็นคาตอบวา่ ใหเ้ รียกตามทแี่ ม่ตนบอกน้นั
แหละ

“ดีมากจะ๊ ลูกสาวแม่”

“แลว้ ก็นะถา้ ลูกชายตวั ดีของแม่ทาตวั ไม่ดีหรือทาใหห้ นูเสียใจหนู
บอกแมไ่ ดเ้ ลยนะเด๋ียวแม่จดั การให้”

“โถ คุณแม่ครบั ยงั ไม่ทนั ไรกเ็ ขา้ ขา้ งลูกสะใภซ้ ะแลว้ หรอครับ”
ประธานหนุ่มทนี่ ง่ั ฟังท้งั สองคุยกนั อยนู่ านก็โอดครวญข้นึ

“อะไรของแกเน้ียตาวรี ์ กแ็ กน่ะมวั แตบ่ า้ งานจนไม่สนใจคนรอบ
ขา้ ง” คุณหญิงมณีรัตน์หนั ไปเอด็ ลูกชายหน่ึงที

“แต่ถา้ หนูทนลูกชายบา้ งานของแม่ไมไ่ หวบอกแม่ไดน้ ะลูกเดี๋ยว
หาใหใ้ หม่ ลูกชายเพอื่ นแม่โปรไฟลด์ ีๆ เยอะแยะเลย ดีกวา่ คนบา้
งานแลว้ น้ี อิอิ”