ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการโรงแรม

Receptionist : “เลขานุการของผมเป็ นคนจองมา”
Gust : “Have you got a letter or telex confirming your booking?”
Receptionist : “ไม่ทราบวา่ มีจดหมายหรือเทเลก็ ซ์ยนื ยนั การจองไหมคะ่ ?”
“no, I haven’t”
“ไม่มีครับ”
“will, I’m terribly sorry, sir . There must have been some mistake
Unfortunately, we’re fully booked for this evening. Would you like me
to get you a room in another hotel?”
“แหม ตอ้ งขอโทษมาก ๆ เลยค่ะ คงจะมีการผดิ พลาดอะไรสักอยา่ ง และ
บงั เอิญคืนน้ีโรงแรมของเราก็เต็มหมดเลย ไม่ทราบว่าจะดิฉันหาห้องที่
โรงแรมอื่นใหไ้ หมคะ ?”

Gust : “Yes, please.”
Receptionist : “ครับ ช่วยหน่อย”
Gust : “Please take a seat at the lobby while I take care of it.”
สถานการณ์ท่ี 2 : “กรุณานง่ั คอยท่ีล็อบบ้ีระหวา่ ง ที่ดิฉนั ติดตอ่ ใหน้ ่ะคะ่ ”
“Thank you”
“ขอบคุณ”

แขกจองมาล่วง แต่ไม่มหี ้องให้

(There’s no room available for a gust with advance booking.)

Gust : “Good morning. My name is Warwick. There’s a booking in my

แขก (ชาย) name. A single Room , three nights.”

“สวสั ดีครับ ผมชื่อวอร์วคิ จองห้องไวใ้ นชื่อของผมเอง เป็ นห้องเด่ียวพกั

3 คืน”

Receptionist : “I’m awfully sorry, Mr. Warwick , but we’ve let the room to someone

else

พนกั งานตอ้ นรับ(หญิง) and there are no others available.”

“ดิฉนั ตอ้ งขอโทษมาก ๆ เลยคะ่ มร. วอร์วคิ คือเราขายห้องใหแ้ ขกคนอื่น

ไปแลว้ และตอนน้ีกไ็ มม่ ีหอ้ งวา่ งเหลืออยเู่ ลยค่ะ?”

Gust : “What do you mean, you’ve let the room ? I made the booking weeks

ago.”

Receptionist : “หมายความวา่ อยา่ งไรท่ีบอกวา่ คุณขายห้องไปแลว้ ? ผมจองมาลว้ งหนา้
ต้งั หลายอาทิตย”์
Gust : “I know, sir but you should have checked in before six this evening. It’s
Receptionist : nearly ten now. There is a six p.m. release on our rooms. It was in the
Gust : letter of confirmation.”
Receptionist : “ดิฉันทราบค่ะ แต่ท่านน่าจะมาเช็คอินก่อน 6 โมงเย็น ตอนน้ีเป็ นเวลา
เกือบ 4 ทุ่มแลว้ เราจะไม่เก็บห้องไวห้ ลงั จาก 6 โมงเยน็ น่ีเป็ นเงื่อนไขที่
ระบุไวใ้ นหนงั สือยนื ยนั การจองหอ้ งคะ่ ”
“That’s very pleasant, isn’t it ? My plane was four hours late. And now
you tell me that you’ve let my room.
“ดีจริงนะ! เคร่ืองบินของผมล่าชา้ ไป 4 ชว่ั โมง พอมาถึงโรงแรมคุณก็มาบ
กวา่ ขายหอ้ งท่ีผมจองไวใ้ หค้ นอ่ืนไปแลว้ ”
“I’m terribly sorry, but that is the situation. Let me see if I can book you
another room in a nearby hotel, and we’ll arrange the transfer.”
“ดิฉันตอ้ งขอโทษมาก ๆ ค่ะ แต่มนั เกิดข้ึนแลว้ ดิฉันจะลองหาห้องพกั ท่ี
โรงแรมอ่ืนแถว ๆ น้ีให้ และจะจดั รถไปส่งใหค้ ะ่ ”
“I think that’s the least you can do. Well, all right, go ahead. I’ve got to
sleep somewhere.”
“ผมคิดว่าท่ีคุณว่ามาน้ันถือว่าน้อยมาก(ในการชดเชยความเสียหายของ
ผม) แต่ก็ตกลง เอาตามน้นั ถึงอยา่ งไรผมก็มีที่ซุกหวั นอน”
“Good. Please take a seat and I’ll soon have something arranged for
you.”
“ดีคะ่ กรุณาน้นั รอสกั ครู่เดี๋ยวดิฉนั จะจดั การใหน้ ะคะ”

สถานการณ์ท่ี 3 : แขกจองห้อง 2 ห้องนอนอย่ตู ดิ กนั แต่ได้ห้องทอี่ ยู่คนละช้ัน
(Guest did not get adjoining rooms as per booing.)

Gust : “Leonardo’s the name. I have a reservation for tonight.”
แขก (ชาย) “ผมชื่อลิโอนาร์โด ผมจองหอ้ งไวส้ าหรับคืนน้ี”
Receptionist : “Good evening, Mr. Leonardo. Let me see. Two double on night.
พนกั งานตอ้ นรับ(ชาย) Number and 514.”

Gust : “สวสั ดีครับ มร. ลีโอนาร์โด ขอผมดูก่อน……… ห้องคู่ 2 ห้อง พกั 1 คืน
Receptionist : หมายเลขหอ้ งพกั 408 กบั 514 ครับผม”
Gust : “Are they on different floors, then?.”
“อยา่ งน้นั กอ็ ยกู่ นั คนละช้นั สิ ?”
“Yes, in fact they are.”
“ใช่ครับผม อยคู่ นละช้นั กนั ”
“They should be together. I booed two adjoining doubles. We’re
traveling with my wife’s parents and they’re both over 80. It’s
absolutely necessary that we are near them.”
“ท้งั 2 ห้องควรจะตอ้ งอยู่ด้วยกัน ผมจองห้องคู่ที่อยู่ติดกนั 2 ห้อง เรา
เดินทางมาโดยมีบิดามารดาของภรรยาของผมมาดว้ ย และท้งั สองมีอายุ
เกิน 80 แลว้ จึงเป็นเร่ืองจาเป็นอยา่ งยงิ่ ที่เราจะตอ้ งพกั อยใู่ กล้ ๆ กบั ท่าน”

Receptionist : “I’m sorry, sir. If you’d like to take a seat for few minutes, I’ll see what
I can do’ I’m sure it won’t take long”
Gust : “ตอ้ งขอโทษดว้ ยครับ กรุณานงั่ รอสก 2-3 นาที ผมจะดูวา่ จะแกไ้ ขอยา่ งไร
Receptionist : ไดบ้ า้ ง เช่ือวา่ คงไม่นานครับผม”
“I certainly hope not.”
“ก็หวงั วา่ จะเป็นเช่นน้นั ”
“Would you excuse me?”
“ผมขอตวั สักครู่นะครับ”

สถานการณ์ท่ี 4 : แขกจาเป้นต้องพกั เกนิ กาหนดทจ่ี องไว้
(Guest has to extend his stay.)

Receptionist : “Reception. Good morning”
พนกั งานตอ้ นรับ(หญิง) “แผนกตอ้ นรับ สวสั ดีค่ะ”
Gust : “Good morning. This is Mr. Eastman in 609. My company has been in

แขก (ชาย) touch with me this morning. They’d like me to stay on here in Bangkok
Receptionist : for two more days. I wonder If it’s possible to extend my stay here until
Gust : the 15th ?”
Receptionist : “สวสั ดีครับ ผมชื่อมร. อีสทแ์ มน จากหอ้ ง 609 บริษทั ของผมติดต่อมาเมื่อ
Gust : เชา้ น้ี ส่งั ใหผ้ มอยทู่ ่ีกรุงเทพฯ ต่อไปอี ก 2 วนั ผมเลยอยากทราบวา่ จะพกั
ที่น่ีต่อไปจนถึงวนั ท่ี 15 ไดไ้ หม ?”
“Would you hold the line, Mr. Eastman? I’ll check the booking situation
……. Yes, that will be all right. It may be necessary to ask you to
change rooms for the last night. Would that be accptable?”
“กรุณาถือสายรอสักครู่นะคะ มร. อีสแมน ดิฉนั ขอเช็ครายการจองห้อง
ก่อนค่ะ ………. ไดค้ ่ะ อยูต่ ่อได้ แต่อาจจะตอ้ งขอให้เปลี่ยนห้องไปพกั
หอ้ งอื่นในคืนสุดทา้ ย ไมท่ ราบวา่ ท่านจะยอมรับไดไ้ หมคะ ?”
“Yes, that’s no problem. There is one other, too. There is on information
in my room about making external calls. I’m trying to call a chiangmai
number.”
“ได้ครับ ไม่มีปัญหา อีกเร่ืองหน่ึงคือ ในห้องของผมไม่มีคาแนะนา
เก่ียวกบั การตอ่ สายนอก ผมจะโทรฯไปที่เชียงใหม่”

“I’m sorry that there’s no information. I’ll ask Housekeeping to check
it. If you dial 9, you’ll get an outside line. The chiangmai area code is
053. ”
“ตอ้ งขอโทษด้วยค่ะที่ไม่มีคาแนะนาวิธีใช้โทรศพั ท์อยู่ในห้อง ดิฉันจะ
ขอให้แผนกแม่บา้ นไปดูให้คะ ถา้ ท่านจะต่อสายนอก ตอ้ งหมุน 9 ก่อน
ส่วนรหสั ทางไปไกลของเชียงใหม่คือ 053 ค่ะ”
“Fine. Thanks you for your help.”
“ดีละ ขอบคุณมากท่ีช่วย”

สถานการณ์ที่ 5 : แขกบ่นว่าห้องพกั มเี สียงดังหนวกหู
(Guest thought that her room was too noisy.)

Gust : “Good morning. My name’s Jefferson. I’m in room 2024.”
แขก (หญิง) “สวสั ดีค่ะ ดิฉนั ช่ือ เจฟเฟอร์สัน พกั อยหู่ อ้ ง 2024”
Receptionist : “Good evening, Mrs. Jefferson. What can I do for you?”
พนกั งานตอ้ นรับ(ชาย) “สวสั ดีครับ มิสซิส เจฟเฟอร์สัน มีอะไรใหผ้ มช่วยครับ”
Gust : “will, I don’t want to make any trouble but I’m not happy with my
room. I didn’t sleep at all last night”
Receptionist : “คือความจริงไมอ่ ยากจะทาใหย้ งุ่ ยากหรอก แต่ดิฉนั ไม่พอใจหอ้ งที่พกั อยู่
Gust : นี่ เม่ือคืนดิฉนั นอนไม่หลบั ท้งั คืน”
Receptionist : “Oh dear, I’m sorry to he that.”
“อุย๊ เหรอครับ ตอ้ งขอโทษจริง ๆ (ผมรู้สึกเสียใจท่ีไดย้ นิ วา่ เป็นเช่นน้นั ”
Gust : “Yes, there was a lot of noise from the street. It seemed to go on all
Receptionist : night.”
“จริง ๆ นะ มีเสียงดงั หนวกหูมาจากถนน และก็ดงั ท้งั คืน”
Gust : “Well, I’ll see if I can find another, quieter, room for you…..Yes, 6086
is vacant. It’s higher up and at the back of the hotel. It you have your
bags ready, the porter will collect them and shoe you where the room
is.”
“เอาอย่างน้ีครับ ผมจะดูห้องอ่ืนท่ีเงียบกว่าน้ีไหม………ออ้ มีครับห้อง
6086 วา่ งครับผม หอ้ งน้ีอยสู่ ูงกวา่ เดิมและอยดู่ า้ นหลงั ของโรงแรมดว้ ย ถา้
ท่านเก็บของเสร็จเม่ือไร พนกั งานจะไปยกกระเป๋ าและพาท่านไปท่ีห้อง
ใหมน่ ้ีเลยครับผม”
“that’s very good of you.”
“แหม ดีจงั เลย”
“if you bring your key card to reception, I’ll change the room number on
it.”
“ถา้ ท่านนาบตั รหอ้ งพกั มาท่ีแผนกตอ้ นรับ ผมจะเปล่ียนหมายเลขหอ้ งใน
บตั รใหค้ รับผม”
“thank you. I’ll do that.”
“ขอบคุณค่ะ แลว้ ดิฉนั จะนา(บตั ร) มาใหเ้ ปลี่ยนค่ะ”

คาอธิบาย :

คาวา่ Key card ในท่ีน้ีหมายถึงบตั รห้องพกั ท่ีโรงแรมออกใหต้ อนที่แขกลงทะเบียนเขา้
ห้องพกั เพื่อให้แขกใชเ้ ป็ นหลกั ฐานในการขอรับกุญแจห้องเวลาที่ตอ้ งการจะเขา้ ห้องพกั ของตน
เพราะตามระเบียบของโรงแรมเวลาท่ีแขกออกจากห้องพกั จะต้องนากุญแจมาฝากไวท้ ี่แผนก
ตอ้ นรับทุกคร้ัง คร้ันเม่ือจะเขา้ หอ้ งอีกคร้ังจึงตอ้ งมาขอรับกุญแจคืน แต่เพ่ือป้องกนั ความผิดพลาด
ท้งั ปวงที่อาจเกิดข้ึนได้ เช่น ในกรณีท่ีพนกั งานจาแขกไม่ได้ (วา่ ใช่แขกที่มาพกั หรือไม่) หรือแขกจา
หมายเลขห้องพกั ผิดหรือมีบุคคลอื่นแอบอา้ งว่าเป็ นเจา้ ของห้องพกั โยมีเจตนาไม่สุจริต ก่อนมอบ
กญุ แจให้ พนกั งานตอ้ นรับจึงตอ้ งขอใหแ้ ขกแสดงบตั รหอ้ งพกั ดว้ ย เพราะเหตุน้ีจึงเรียกบตั รห้องพกั
น้ีวา่ Key card ซ่ึงแปลตรงตวั วา่ บตั รกญุ แจ

ภาพแสดงตัวอย่าง Key card

ภาพแสดงรายละเอยี ดของบริการต่าง ๆ ของโรงแรมทบี างคร้ังจะใส่ไว้ใน Key card เป็ น
ข้อมูลเพมิ่ เตมิ แก่แขก

ภาพแสดงตวั อย่าง Key card อกี แบบหน่ึงทร่ี ะบุบริการต่าง ๆ ของโรงแรมไว้ด้วยซึ่งสามารถเพม่ิ
รายได้ให้กบั โรงแรมอกี ทางหน่ึง

บตั รหอ้ งพกั น้ีจึงมีลกั ษณะเป็นหลกั ฐาน แสดงความเป็ นเจา้ ของหอ้ งพกั ซึงนอกจากใชเ้ พ่ือ
แสดงตนเวลาขอรับกุญแจหอ้ งพกั แลว้ ยงั ใชป้ ระโยชน์ในกรณีที่ตอ้ งเซ็นชื่อรับรองในบิลค่าใชจ้ ่าย
ตา่ ง ๆ ซ่ึงจะช่วยใหพ้ นกั งานมีความมน่ั ใจวา่ คนท่ีกาลงั เซ็นชื่อเป็นแขกท่ีมาพกั ท่ีหอ้ งน้นั จริง ๆ

นอกจากน้ี สาหรับแขกต่างประเทศที่ออกไปเท่ียวนอกโรงแรม บางคร้ังอาจจาช่ือโรงแรม
หรือช่ือทอ้ งที่ที่ต้งั โรงแรมไม่ได้ ซ่ึงจะเป็ นปัญหายุง่ ยากในการหาทางกลบั ไปโรงแรมที่พกั หาก
แขกมีบตั รหอ้ งพกั อยกู่ บั ตวั กส็ ามารถแกป้ ัญหาน้ีได้

อยา่ งไรก็ดี ในโรงแรมท่ีใชร้ ะบบกุญแจอิเล็กทรอนิกส์ Key card หรือ Keycard หมายถึง
บตั รพลสาสติคท่ีใชเ้ ปิ ดประตูหอ้ งพกั ดว้ ยวธิ ีสอดเขา้ ไปในช่องกุญแจ ซ่ึงใชแ้ ทนลูกกุญแจที่ทาดว้ ย
โลหะแบบด้งั เดิม

สถานการณ์ท่ี 6 : แขกไม่พอใจทพ่ี นักงานปิ ดแอร์ในห้อง
(Guest is unsatisfied with a room maid who turned off his air-
conditioner.)

Receptionist : “Good afternoon. Sir May I help you?”

พนกั งานตอ้ นรับ(หญิง) “สวสั ดีค่ะ มีอะไรใหร้ ับใชค้ ่ะ”

Gust : “Yes, I am very angry. Before leaving the room, I always put the key

แขก (หญิง) tag in the slot by the door. Every time when I come back, I can’t find it.

The room maid always takes it out when she makes up the room. I don’t

understand why your hotel has such a silly system It is very

inconvenient, you know. I have to come down and ask one of the

receptionists, you know. I have to come down and ask one of the tag in

the box to keep the room cool. In such hot weather, I want the room to

be cool when I get back. It is crazy to have to come down and ask for

the key every time.”

Receptionist : “ครับ ผมโมโหมาก ก่องออกจากห้อง ผมจะใส่แผน่ ป้ายกุญแจไวใ้ นช่อง
ใกลป้ ระตู แตท่ ุกคร้ังเม่ือกลบั มา จะหาแผน่ ป้ายกุญแจไม่พบ พนกั งานทา
ความสะอาดดึงแผน่ ป้ายออกเวลาที่เขา้ ไปทาหอ้ งทุกคร้ังเหมือนกนั ผมไม่
เขา้ ใจวา่ โรงแรมขงคุณมีระบบ ง่ีเง่าอย่างน้ีไดอ้ ยา่ งไร” มนั ไม่สะดวกกบั
แขก คุณรู้ไหม ?ผมตอ้ งลงมาขอแผน่ ป้ายกุญแจใหม่จากพนกั งานตอ้ นรับ
ผมเอาตวั กุญแจไปและทิ้งแผน่ ป้ายไวเ้ พื่อให้ห้องมนั เยน็ อากาศมนั ร้อน
ขนาดน้ีผมอยากให้หอ้ งมนั เยน็ เวลาท่ีกลบั เขา้ บา้ ชะมดั เลยที่ตอ้ งลงมาขอ
แผน่ ป้ายทุกคร้ังไป”
“I’m sorry to hear about your problem. Please understand that it isn’t
the room maid’s fault. The hotel’s policy is to save energy and she is
merely doing her job. I do understand your wish to have a cool room
when you get back. If you don’t want to come down for the key tag, Just
phone us and we will have the bell bring to you immediately. ”
“ดิฉันรู้สึกเสียใจท่ีไดย้ ินว่าเร่ืองน้นั เป็ นปัญหากบั ท่าน แต่โปรดเขา้ ใจวา่
น้นั ไม่ใช่ความผดิ ของพนกั งานดูแลหอ้ งพกั คือโรงแรมของเรามีนโยบาย
ประหยดั พลงั งาน พนกั งานผูน้ ้ันเพียงแต่ทาตามหน้าท่ีเขาเท่าน้ัน ดิฉัน
เขา้ ใจดีวา่ ท่านอยากใหห้ ้องเยน็ เวลากลบั เขา้ มา” ถา้ ท่านไม่อยากลงมารับ
แผน่ ป้ายกญุ แจเอง ขอใหใ้ ชว้ ธิ ีโทรศพั ทม์ า เราจะใหค้ นส่งแผน่ ป้ายกุญแจ
ไปที่หอ้ งของทา่ นทนั ทีคะ่ ”

สถานการณ์ที่ 6 : บุคคลภายนอกต้องการพดู โทรศัพท์กบั แขกพกั ห้อง แต่ติดต่อไม่ได้
(An outsider could mot get in touch with hotel guest.)

Receptionist : “Reception .can I help you?”
พนกั งานตอ้ นรับ(หญิง) “แผนกตอ้ นรับค่ะ มีอะไรใหช้ ่วยค่ะ”
Outsider : “ Yes, my name’s Grant. I’m trying to contact Mr. David Walton.
บุคคลภายนอก (ชาย) I think he’s staying in 701.”

“ครับ ผมช่ือแกรนท์ ผมพยายามจะติดต่อกบั มร. เดวิด วอลตนั คิดวา่ พกั
อยทู่ ี่หอ้ ง 701
Receptionist : “Yes, he is. I’ll try his extension for you ….. I’m sorry. There’s no
answer from 701. Can I take a message for him?”

Gust : “ใช่ค่ะดิฉนั จะลองต่อไปท่ีห้องให้นะคะ…….ขอโทษค่ะ ที่ห้องไม่มีคน
Receptionist : รับสาย ทา่ นจะสั่งความไวไ้ หมคะ?”
“yes, please,. I’m James Grant of Heritage Holdings Company. I’d like
Mr. Walton to meet me tomorrow evening in the lobby bar at the
Heritage Hotels , Pratunam between 7.30 and 8. If he can make the
appointment, he doesn’t need to contact me. If he can’t he should ring
me at the Heritage this evening before 9. He knows the number Have
you got all that?”
“ครับ ผมช่ือเจมส์ แกรนท์มากบริษทั เฮอริเทจ โฮลดิ้งส์ อยากจะขอให้
มร. วอลตนั ไปพบผมพรุ่งน้ีค่าท่ีล็อบบ้ีบาร์ของโรงแรมเฮอริเทจ ประตูน้า
ระหวา่ งเวลาทุ่มคร่ึงถึงสองทุ่ม ถา้ เขาไปตามนดั ได้ ก็ไม่จาเป็ นตอ้ งติดต่อ
ผม แต่ถา้ ไปไม่ได้ ขอให้โทรฯ ถึงผมท่ีโรงแรมเฮอริเทจเยน็ น้ีก่อน 3 ทุ่ม
เขารู้หมายเลขโทรศพั ท์ของผมดี ไม่ทราบว่าคุณจดข้อความได้หมด
ไหม?”
“Yes, I’ll make sure that Mr. Walton gets the Message.”
“หมดค่ะ ดิฉนั จะแจง้ ขอ้ ความท้งั หมดน้ีให้ มร. วอลตนั ทราบใหไ้ ดค้ ่ะ”

หมายเหตุ :
1. วิธีที่ถูกตอ้ งและปลอดภยั ที่สุดในการรับฝากขอ้ ความ คือการอ่านทวนขอ้ ความให้แขกฟัง
เพือ่ ใหย้ นื ยนั ความถูกตอ้ ง
2. ในการรับขอ้ ความจากคนหน่ึงไปบอกกบั อีกคนหน่ึงน้นั เวลาพูดหรือเขียนแบบกริยาให้
เป็นอดีตกาลเพื่อใหส้ อดคลอ้ งกนั ตามหลกั ไวยากรณ์องั กฤษดว้ ย เช่น
Gust : “Tell my wife that I’ll wait for her in the lobby bar.”
เป็น “Your husband said he would wait for you in the lobby bar.”
Mr. Lo : “Tell Mr. somsak that I am arriving at ten o’clock.”
เป็น Mr. Lo said he was arriving at ten o’clock”
Mr. Fox : “Could you tell the Duty Manager I want to see him ?”
เป็น : Mr. Fox said he wanted to see you, sit.” (พูดกบั Duty Manager)

สถานการณ์ท่ี 8 : แขกไม่สบาย ต้องการหาหมอ
(Guest gets ill asks for a doctor.)

Gust : “Hello Reception ? This is Mrs. Widler in 304. We have an urgent
แขก (หญิง) problem. Is there a doctor in the hotel ?”
“ฮลั โหล แผนกตอ้ นรับใช่ไหมคะ่ ? ดิฉนั มิสซิสวดิ เลอร์ จากหอ้ ง 304 นะ
Receptionist : คะ เรามีปัญหาด่วน อยากทราบวา่ ท่ีโรงรมน้ีมีหมอไหมคะ ?”
พนกั งานตอ้ นรับ(ชาย) “emergency. Aren’t you feeling well?”
Gust : “ขอโทษไม่มีครับ แต่ถา้ มีเร่ืองฉุกเฉินเราก็ตามหมอมาใหไ้ ดค้ รับ ท่านไม่
Receptionist : สบายหรือครับผม”
“It’s not me. It’s my husband. He has very bad pains in his chest.”
Gust : “ไมใ่ ช่ดิฉนั หรอกคะ่ เป็นสามีของดิฉนั เขารู้สึกเจบ็ ท่ีบริเวณหนา้ อกมาก”
“I’ll call the doctor at once. Can you describe any more symptoms ?”
“ผมมาหมอให้เดี๋ยวน้ีเลยครับผม ช่วยบอกอาการเพ่ิมเติมหน่อยไดไ้ หม
ครับ”
“Yes, his breathing is weak, but he doesn’t seem to have temperature. It
looks as if he’s had a heart attack.”
“ไดค้ ะ่ เขาหายใจอ่อน แตต่ วั ไมร่ ้อน ดูคลา้ ย ๆ กบั เป็นโรคหวั ใจ”

Receptionist : “Right. I’ll get in touch with the doctor immediately and pass that
Receptionist : information on to him. I’ll call you back as soon as I know what he can
Gust : do.”
“เอาละครับ ผมจะติดต่อกบั หมอเด๋ียวน้ีและเล่าอาการให้หมอฟังดว้ ยแลว้
ผมจะโทรฯ กลบั มาเรียนใหท้ ราบวา่ หมอวา่ อยา่ งไร”
  
“Hello, Mrs. widler. The doctor said that he’d here within twenty
minutes. He said that your husband’s clothes should be loosened and
that he should be kept warm.
“ฮลั โหล มิสซิสวิดเลอร์ หมอบอกวา่ จะมาถึงโรงแรมภายใน 20 นาทีน้ี
และสั่งวา่ ควรคลายเส้ือผา้ ท่ีคนป่ วยใส่อยู่ ไม่ให้รัดตวั และควรห่มผา้ ให้
ร่างกายไดร้ ับความอบอุ่นดว้ ยครับผม”
“Yes, I’ll do that. You’ll send the doctor up as soon as he comes ?”
“ไดค้ ่ะ ดิฉนั จาตามท่ีหมอสั่ง เม่ือหมอมาถึง คุณใหห้ มอข้ึนมาเลยไดไ้ หม
ค่ะ ?”

Receptionist : “Yes, of course I will, Mrs. widler.”
Guest : “แน่นอนครับ มิสซิสวดิ เลอร์ ผมจะใหห้ มอข้ึนมาเลยครับผม”
Receptionist : “bout the fee ? Do I have to pay the doctor in cash when he comes ?”
Guest :
“แลว้ เรื่องค่ารักษาละคะ ? ดิฉนั ตอ้ งจ่ายคุณหมอเป็ นเงินสดเลย
Receptionist : หรือเปล่าคะเวลาที่คุณหมอมา ?”
Guest : “Don’t worry about that now. He is a private doctor so it will be
necessary to pay, but we’ll arrange all that later.”
“ตอนน้ีอย่าเพิ่งกังวลเรื่องน้ันเลยครับ คุณหมอเป็ นแพทย์เอกชน ก็
จาเป็นตอ้ งมีคา่ รักษา แตเ่ ร่ืองพวกน้ีเราคอ่ ยวา่ กนั ทีหลงั ดีกวา่ ครับผม”
     
“This is Mrs. Widler form 304 again. Thank you for getting the doctor
so quickly. He gave my husband some drugs and he seems much better
now. He also left a prescription, and said that the medicine should be
taken three times a day. The problem is that I can’t leave my husband.
“ดิฉนั มิสซิสวดิ เลอร์จากหอ้ ง 304 อีกคร้ังนะคะ ขอบคุณท่ีช่วยตามหมอ
มาใหอ้ ยา่ งรวดเร็ว หมอใหย้ าสามีดิฉนั กินและตอนน้ีกร็ ู้สึกวา่ เขาดีข้ึนมาก
หมอยงั เขียนใบส่ังยาไวแ้ ละบอกวา่ ให้กินยาวนั ละ 3 เวลา ปัญหาคือดิฉัน
ไมส่ ามารถทิง้ ใหส้ ามีอยคู่ นเดียวได”้
“we’ll take care of the prescription, Mrs. Widler. I’llsend a porter up to
your room. He’ll collets the prescription and take it to the chemist’s
straight away;.”
“เราจะดูแลเรื่องซ้ือยาตามใบส่ังแพทยใ์ ห้เองครับ มิสซิสวดิ เลอร์ ผมจะ
ส่งพนกั งานข้ึนมาที่หอ้ งเพ่ือรับใบส่ังยาและไปซ้ือท่ีร้านยาใหเ้ ลยครับผม”
“That ‘s very kind of you. Thank you.”
“เป็นความกรุณาอยา่ งยง่ิ ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

สถานการณ์ที่ 9 : แขกต้องการบริการซักรีดแบบเร่งด่วน
(Guest needs urgent laundry for her dress.)

Guest : “I’ve just spilled some soup on my best dress, and we’ve

แขก (หญิง) leaving first thing the day after tomorrow. How on earth can I get it

cleaned ?

“ดิฉันเพิ่งทาน้าซุปหกรดเส้ือชุดที่ดีที่สุด เพราะมะรืนน้ีเราก็ตอ้ งออก

เดินทางแต่เชา้ แลว้ คุณพอจะบอกไดไ้ หมคะวา่ จะเอาไปซกั ไดท้ ่ีไหน ?”

Receptionist : “if you hand it for dry cleaning before 9 tomorrow morning,

พนกั งานตอ้ นรับ (ชาย) it’ll be returned to you the same day. I can get you the laundry and

arrange it now if you like, madam.

“ถา้ ทา่ นส่งไปซกั แหง้ ก่อนเวลา 9 โมงเชา้ พรุ่งน้ี ก็จะไดเ้ ส้ือคืนในวนั

เดียวกนั น้นั เอง ผมจะติดต่อแผนกซกั รีดและจดั การให้ไดเ้ ด๋ียวน้ีเลยครับ

ผม”

Guest : “Oh, could you really ? That would be wonderful.”

“เหรอ คุณทาไดจ้ ริง ๆ เหรอ ? ถา้ ไดอ้ ยา่ งน้นั ก็เยยี่ มเลย

สถานการณ์ที่ 10 : แขกต้องการให้พนักงานไปทาความสะอาดห้องพกั ให้
(Guest wants her room cleaned.)

Guest : “(Sarcastically) Are you free to answer my question at last ?”

แขก (หญิง) “(พูดประชดประชนั ) ในท่ีสุดคุณก็มีเวลาว่างพอท่ีจะตอบคาถามของ

ดิฉนั แลว้ หรือ ?”

Receptionist : “Yes, of course madam -------- as you see, we’ve been rather

พนกั งานตอ้ นรับ (หญิง) busy today.”

“มีแน่นอน คะ ---- บงั เอิญวนั น้ีเราค่อนขา้ งจะยุง่ หน่อย อยา่ งที่ท่านเห็นนี่

แหละค่ะ”

Guest : “So it seems. I tried to find a maid this morning, but there wasn’t

anyone there.”

“ก็ดูเหมือนจะเป็ นอยา่ งน้นั นะ เม่ือเชา้ น้ีดิฉนั พนายามมองหาพนกั งานทา

ความสะอาด แต่ไมม่ ีใครอยแู่ ถวน้นั สกั คน”

Receptionist : “When you want the room cleaned, madam, just lift the phone in your

room and ask for house-Keeping.”

“ถ้าท่านต้องการคนไปทาความสะอาดห้องให้ โทรศัพท์บอกแผนก
แม่บา้ นไดเ้ ลยคะ่ ”
Guest : “Oh that’s how you do it--- and how was I supposed to know ?”
“อ๋อ ทาอยา่ งน้นั เอง---แลว้ ดิฉนั จะไปรู้ไดอ้ ยา่ งไรล่ะ? ”

สถานการณ์ที่ 11 : แขกต้องการเบกิ เงนิ แต่ธนาคารปิ ดทาการ
(Guest need cash but banks are closed.)

Guest : “good morning. I wonder if you could tell me when the banks
แขก (ชาย) are open today.”
Receptionist : “สวสั ดีครับ ผมอยากทราบวา่ ในวนั น้ีธนาคารเปิ ดตอนไหน”
พนกั งานตอ้ นรับ (ชาย) “I’m afraid they’re closed all day today. It’s a public holiday.”
Guest : “ขอโทษครับ วนั น้ีธนาคารปิ ดท้งั วนั ครับผม เพราะเป็นวนั หยดุ ราชการ”
“Oh, really ? I’m a little short of cash. I do have some traveler’s
Receptionist : cheques with me and my credit cards, too. Could you help me ?
“อา้ ว จริงเหรอ ? ตอนน้ีผมขาดเงินสดนิดหน่อย แต่มีเช็คเดินทางกบั บตั ร
Guest : เครดิตอยู่ คุณช่วยไดไ้ หม ?”
“That’s no problem. Travelers’ cheques can be cashed here in the hotel.
The Cashier will help you with those. And your credit cards will be
accepted in many shops , restaurants and night clubs.

“ไม่มีปัญหาครับผม ท่านสามารถใช้เช็คเดินทางข้ึนเป็ นเงินสดไดท้ ่ี
โรงแรมของเราโดยติดต่อแคชเชียร์ นอกจากน้ียงั สามารถใช้บตั รเครดิต
ไดท้ ่ีร้านคา้ และหอ้ งอาหารหลายแห่ง รวมถึงไนทค์ ลบั ดว้ ย
“Fine . I’ll cash some cheques now. Oh, there is one other thing. My
wife is in bed with a headache. I think it’s all this sun. Would you ask
Room Service to send us some hot milk and a few aspirins. ?
“เออ ดี ผมจะเอาเช็คไปข้ึนเงินสดเด่ียวน้ีเลย ออ้ มีอีกเรื่องหน่ึง ภรรยา
ของผมตอนน้ีนอนอยูเ่ พราะปวดศรีษะ คงจะเป็ นเพราะตากแดดน่ีแหละ
คุณช่วยบอกให้แผนกรูมเซอร์วิสส่งนมร้อนกบั ยาแอสไพรินสัก 2-3 เม็ด
ข้ึนมาใหห้ น่อยไดไ้ หมครับ ?”

Receptionist : “Yes, sir. I’ll make sure that you get them soon. Your room number
Guest : is……?”
“ไดค้ รับผม ผมจะขอใหเ้ ขาส่งข้ึนมาให้ หอ้ งพกั ของท่านหมายเลข…...”
“ 516. Thank you very much.”

“ 516 ครับ ขอบคุณมาก”

สถานการณ์ท่ี 12 : แขกพา “ผ้หู ญงิ ” ข้างนอกเข้ามาพกั ด้วย
(Guest brings in joiner.)

Receptionist : “Excuse me, Mr. Blake. Could I please have a word with

พนกั งานตอ้ นรับ (ชาย) you ? You are staying in a singe in a singe room, I believe ?”

“ขอโทษครับ มร. เบลค ผมขอคุยดว้ ยสักนิดไดไ้ หมครับ ฦ คือผมเขา้ ใจวา่

ท่านพกั แบบหอ้ งเดี่ยวใช่ไหมครับ ?”

Guest : “Why ? I don’t understand.”

แขก (ชาย) “ใช่ มีปัญหาอะไรหรือ”

“สวสั ดีครับ ผมอยากทราบวา่ ในวนั น้ีธนาคารเปิ ดตอนไหน”

Receptionist : “This is the hotel’s policy, sir. As you know , the room rate is charged

according to the number of persons staying. If there are two people in

the room, then we have to charge the double rate.”

“น่ีเป็ นนโยบายของโรงแรมครับผม คือราคาค่าห้องติดตามจานวนคนที่

พกั ถา้ หอ้ งไหน มี 2 คน เรากค็ ิดในอตั ราหอ้ งคู่ครับ”

Guest : “She will not stay with me for the night. I’m just inviting her to have a

drink and watch TV in my room.”

“แตเ่ ขาไม่ไดค้ า้ งคืนกบั ผม ผมเพยี งแตเ่ ชิญเขามาดื่มอะไรกนั หน่อย และดู

โทรทศั น์ที่หอ้ งผมเทา่ น้นั ”

Receptionist : “I’m sorry, sir According to the hotel’s policy, it is not allowed for a

hotel guest to bring anybody into his room. If you would like to offer

the young lady a drink, may I suggest the lounge or the Coffee Shop.”

“ตอ้ งขอโทษครับผม นโยบายของโรงแรมคือไม่อนุญาติให้แขกพกั

ห้องพาบุคคลอื่น เขา้ ไปในห้อง ถา้ ท่านอยากจะเล้ียงเครื่องด่ืมคุณผูห้ ญิง

Guest : คนน้นั ขอแนะนาให้ใช้บริเวณท่ีขายเครื่องดื่มหรือคอ้ ฟฟี่ ช้อปก็ได้ครับ
ผม”
Receptionist : “That’s ridiculous. I have never heard something like this before. Well-
Guest : --how much do I have to pay if I want her to stay overnight with me?
Receptionist : “เป็นเรื่องน่าขนั จริง ผมไมเ่ คยไดย้ นิ เรื่องแบบน้ีมาก่อนเลย เอาละถา้ ผมจะ
ใหเ้ ขาพกั คา้ งคืนกบั ผม จะตอ้ งจา่ ยเทา่ ไร ? ”
“Bht. 1,000.-, sir”
“1,000.- บาท ครับผม”
“Charge it to my account .”
“ใส่ไวใ้ นบญั ชีของผมกแ็ ลว้ กนั ”
“ That’s fine, sir. Would you please sing here.”
“ ไดค้ รับผม โปรดเซ็นชื่อตรงน้ีครับ”

(แขกเซ็นช่ือในบิล)

Receptionist : “May I also have the lady’s identity card. This will be kept by the
Cashier for your own safety. She can come down to collect it before
leaving the hotel.”
“ ผมตอ้ งขอบตั รประจาตวั ประชาชนของคุณผหู้ ญิงดว้ ยครับผม บตั รน้ีจะ
เก็บไวท้ ่ีแคชเชียร์เพ่ือความปลอดภยั ของท่านเอง เขามารับคืนได้ก่อน
ออกจากโรงแรมครับ”

(ในกรณที ่ี “คุณผู้หญงิ ” ไม่มีบตั รประจาตัวประชาชน)
Guest : “It seems she doesn’t have any card with her.”

“ดูเหมือนเขาจะไม่ไดเ้ อาบตั รประชาชนติดตวั มาดว้ ย”
Receptionist : “I’m very sorry, sir. In that case, we can’t let her stay overnight at our

hotel.”
“ตอ้ งขอโทษมา ก ๆ ครับ ถา้ เป็นอยา่ งน้นั เราก็ให้เขาพกั คา้ งคืนท่ีโรงแรม
ไดค้ รับ”
Guest : “What should I do then ?”
“แลว้ จะใหผ้ มทาอยา่ งไรล่ะ”
Receptionist : “ I will get the Duty Manager to talk to you about this matter.”
“ผมจะขอใหผ้ จู้ ดั การเวรมาคุยกบั ทา่ นเก่ียวกบั เร่ืองน้ีครับผม”

สถานการณ์ที่ 13 : แขกมปี ัญหาเรื่องรถทจ่ี ะไปส่งทสี่ นามบิน
(Guest has a problem with transportation to the airport.)

Guest : “Excuse me, I am waiting for the bus to the airport. The pick-
แขก (ชาย) up time is 10.30 Now it is already 1.45 but the bus hasn’t arrived yet’
I’m afraid I will miss the flight. What should I do ? ”
“ขอโทษครับ ผมกาลงั รอรถบสั ที่จะไปสนามบิน กาหนดเวลาที่ระออก
คือ 22.30 น. แต่ตอนน้ีปาเขา้ ไป 22.45 แลว้ รถก็ยงั ไม่มา ผมเกรงว่าจะ
พลาดเที่ยวบิน ควรจะทาอยา่ งไรดีครับ ?”

Receptionist : “May I see your voucher, please.”
พนกั งานตอ้ นรับ (ชาย) “ขอความกรุณาใหผ้ มดูตว๋ั ของทา่ นหน่อยไดไ้ หมครับ ? ”

(Guest hands the transfer voucher to the Receptionist.)
(แขกส่งตวั๋ รถรับ-ส่ง ใหพ้ นกั งานตอ้ นรับดู)

Guest : “Oh the transfer has been arranged by heritage Travel. Can you wait a
Receptionist : moment and I will check this for you ?”
“อ๋อ ในตว๋ั ระบุว่าบริษทั ?” เฮอริเทจ แทรเวลเป็ นผูจ้ ดั การเร่ืองรถรับ-ส่ง
Guest : ท่านคอยสกั ครู่ไดไ้ หมครับ ผมจะเช็คเร่ืองให้ ?”
Receptionist : “All right.”
“ตกลง”
     
“Sir, I’ve spoken to the company and they said that your name does not
appear in their record.”
“ทา่ นครับ ผมคุยกบั บริษทั แลว้ เขาบอกวา่ ไมม่ ีชื่อของท่านในรายการของ
เขา”
“How can that be ? Don’t you see, this is their voucher ?”
“เป็นไปไดอ้ ยา่ งไร คุณดูซิ นี่ไม่ใช่ตว๋ั ของเขาหรือ ?”
“yes, but the staff at Heritage Travel said that your transfer voucher was
issued by your agent at home, There seems to be some mix-up.”

Guest : “ใช่ครับ แต่พนักงานของบริษทั เฮอริเทจ แทรเวล บอกว่าเอเย่นต์ใน
ประเทศของทา่ นเป็นคนออกตว๋ั น้นั เอง เขา้ ใจวา่ คงเกิดความสับสน”
Receptionist : “does that mean I have wasted my money and I can’t use this transfer
voucher ?”
Guest : “หมายความวา่ ผมตอ้ งเสียเงินไปเปล่า ๆ โดยไมส่ ามารถใชต้ วั๋ น้ีใช่ไหม ?”
Receptionist “No, not quite, sir. You will have to pay cash for the transfer to-day,
Guest : then you can take this voucher back to your country and get a refund
from the company that issued it.’
Receptionist : “ไม่เชิงครับ สาหรับวนั น้ีท่านจะตอ้ งจ่ายค่ารถเป็ นเงินสด แลว้ ค่อยนาตว๋ั
Guest : น้ีไปรับเงินคืนจากบริษทั ท่ีออกตว๋ั กลบั ถึงบา้ นแลว้ ”
Receptionist : “Oh--- I see. And hoe can I go to the airport now ?”
Guest : “อ๋อ เหรอ แลว้ ตอนน้ีผมจะไปสนามบินอยา่ งไรดีล่ะ ?”
Receptionist : “I’m afraid that you have to take a taxi.?”
“ผมคิดวา่ ทา่ นคงตอ้ งไปดว้ นแทก็ ซ่ีละครับ”
“Do you think I will arrive there in time for check-in ? I don’t want to
miss the flight.”
“คุณคิดวา่ ผมจะไปทนั เวลาข้ึนเคร่ืองไหม ? ผมไม่อยากพลาดเท่ียวบิน”
“Of course, sir as long as you go by taxi.”
“ทนั แน่นอนครับถา้ ไปโดยแทก็ ซี่”
“Okay, I’ll do that”
“ตกลง ผมจะไปดว้ ยแทก็ ซ่ี”
“Please buy the ticket at the transportation desk on the left side.”
“กรุณาซ้ือตวั๋ ที่แผนกขนส่งที่อยทู่ างซา้ ยมือน้ี”
Thank you very much for your recommendation. You are very helpful.”
“ขอบคุณมากนะครับท่ีแนะนา คุณช่วยไดเ้ ยอะเลย”
“With pleasure, sir.”
“ยนิ ดีครับผม”

สถานการณ์ที่ 14 : ปัญหาเกยี่ วกบั อาหาร
(Something wrong with the food.)

Guest : “Waitress. I don’ t want to complain but there is something
แขก (ชาย) wrong with my soup.”
“พนกั งานเสริฟ ผมไม่อยากจะต่อวา่ แตซ่ ุปท่ีผมส่งั มามีขอ้ ผดิ พลาด”
Waitress : “I’m sorry, sir. What’s the matter with your soup ? ”
“ขอโทษนะคะ มีปัญหาอะไรเก่ียวกบั ซุปของท่านหรือคะ ?”
(พนกั งานเสริฟ (หญิง) “There is a worm in it. Here it is. That’s quilt big.”
“มีหนอนอยใู่ นซุปตวั หน่ึง นี่ไง ตวั ใหญท่ ีเดียว”
Guest : “I’m sorry, sir. Would you like to change it or to order
something else ?”
Waitress : “ตอ้ งขอโทษดว้ ยค่ะ ท่านจะเปล่ียนเป็ นชามใหม่หรือจะสั่งอยา่ งอ่ืน
แทนดีคะ ?”
Guest : “Bring me another dish. Roast beef salad, please ?”
Waitress : “เอาอยา่ งอ่ืนดีกวา่ ขอสลดั เน้ืออบกแ็ ลว้ กนั ”
“That’s all right.”
“ไดค้ ่ะ”

คาอธิบาย :-
การถามวา่ มีปัญหาหรือเกิดอะไรข้ึนกบั ซุปดงั ตวั อยา่ งตน้ น้ี สามารถใชป้ ระโยคไดห้ ลาย

แบบดงั น้ี :-
1. What is the matter with your soup ?
2. What is wrong with your soup ?
3. What happened to your soup ?
4. What is up with your soup ?

สถานการณ์ท่ี 15 : แขกได้รับอาหารและเคร่ืองดื่มไม่ตรวจกบั รายการทสี่ ั่ง
Room Service (Room Service brought guest the wrong items.)

: “Room Service, good afternoon. May I help you ?”

รูมเซอร์วสิ (ชาย) “แผนกรูมเซอร์วสิ สวสั ดีครับ มีอะไรใหร้ ับใชค้ รับ ?”
Guest : “Yes, I’m calling from room 424. I have a problem with
แขก (ชาย)
Room Service the
Guest food item ordered.”
“ครับ ผมโทรฯ จากหอ้ ง 424 ผมมีปัญหาเก่ียวกบั อาหารที่สั่ง
Room Service ไป”
: “What’s wrong with your food, sir ?”
Guest “มีอะไรผดิ หรือครับผม”
Room Service : “I ordered two large bottles of Carlsberg beer. Your staff
brought me the small ones and of a different brand. That’
Guest not what I ordered and the fried rice is undercooked.”
Room Service “ ผมส่ังเบียร์คาลส์เบอร์กขวดใหญ่ 2 ขวด แต่พนักงานนา
สถานการณ์ที่ 16 : เบียร์ขวดเล็กมาใหแ้ ละเป็ นยี่หอ้ อ่ืน และขา้ วผดั ก็เป็ นขา้ วท่ี
หุงไมส่ ุกดีดว้ ย”
: “I’m sorry, sir you mean Carlsberg beer, two bottles of
large size, is that correct ?”
“ตอ้ งขอโทษดว้ นครับผม ที่ทา่ นสง่ั คือเบียร์คาลส์เบอร์กขวด
ใหญ่ 2 ขวด ถูกตอ้ งไหมครับ ?”
: “Right”
“ถูกตอ้ ง”
: “I will have two bottles of beer and your fried rice changed
immediately. Is there anything else I do can do for you ?”
“ผมจะนาเบียร์ 2 ขวดกบั ขา้ วผดั มาเปล่ียนให้ท่านใหม่ทนั ที
เลยครับไม่ทราบว่าท่านตอ้ งการอย่างอื่นอีกหรือเปล่าครับ
ผม ?”
: “Well, can you bring me some fish-sauce with challis ? My
wife would love to have it.”
“ออ้ ขอน้าปลาพริกดว้ ยครับ ภรรยาของผมคงชอบ”
: “That’s all right, sir.”
“ไดค้ รับผม”

ปัญหาเกยี่ วกบั บิล

(Problem with the bill.)

Guest : “The bill, please.”
แขก (ชาย) : “ขอบิลหน่อย”
Waitress : “Certainly, sir ”
(พนกั งานเสริฟ (หญิง) “ไดค้ รับผม”
Guest “What’s this for ?”
“น่ีคา่ อะไรกนั ?”
Waiter : “This is for the wine, sir.”
“เป็นค่าเหลา้ ไวนค์ รับผม”
Guest : “I see. And what about this amount.?”
“เหรอ แลว้ จานวนน้ีละ ?”
Waiter : “That’s for the French onion soup.’
“รายการน้นั เป็นค่าซุปหวั หอมครับ”
Guest : “I think this is wrong. I didn’t take any soup.”
“ผมคิดวา่ รายการน้ีผดิ ผมไมไ่ ดก้ ินซุปเลย”
Waiter : “A moment, sir. I’ll check it for you.”
“สกั ครู่นะครับ ผมจะตรวจสอบใหค้ รับผม”
Waiter :      

Guest : “I’m sorry, sir. You are right. I do apologize for the
mistake. I have already changed the item on the bill. Would
you please check it, then ?”
“ขอโทษด้วนครับผม ถูกของท่านต้องขออภัยท่ีเกิดการ
ผิดพลาด ผมได้เปล่ียนรายการในบิลให้แล้ว ช่วยกรุณา
ตรวจดูอีกคร้ังครับผม”
“That’s all right.”
“ได”้

(หลงั จากตรวจรายการในบิลแลว้ )
Waiter : “Yes, everything is correct. Can I pay by credit card ?”

“ถูก- ถูกตอ้ งทุกอยา่ ง ผมจ่ายดว้ ยบตั รเครดิตไดไ้ หมครับ ?”

Guest : “Of course, sir.”
“ไดค้ รับผม”

สถานการณ์ท่ี 17 : ปัญหาเกย่ี วกบั ของทเ่ี กบ็ ไว้ในตู้เยน็ ภายในห้องพกั
(Problem with the miniber.)
F/O Cashier :
“Excuse me, sir. Did you have some chocolate from the
แคชเชียร์ส่วนหนา้ (หญิง) mini-
bar ? ”
Guest : “ขอโทษค่ะ ทา่ นรับประทานช็อคโกเลต้ ในตูเ้ ยน็ หรือเปล่า
แขก(ชาย) คะ่ ?”
“Yes, I did I took two bars of chocolate but I already
F/O Cashier : replaced
Guest : them.”
F/O Cashier : “กินครับ ผมกินช็อคโกเลต้ ไป 2 แท่ง แต่ก็นาของใหม่ไปใส่
Guest : แทนแลว้ ”
F/O Cashier : “Yes, I know, but you brought a different brand.”
“คะ่ ดิฉนั ทราบ แตท่ ี่ท่านซ้ือมาเป็นคนละยหี่ อ้ กนั คะ่ ”
“Oh---really ? I’m sorry, I didn’t know that.’
“อา้ ว---จริงเหรอ ? ตอ้ งขอทาดว้ น ผมไมร่ ู้วา่ มนั คนละยหี่ อ้ ”
“I’m afraid we will have to charge you for these items.”
“ตอ้ งขอโทษที่เราคงจะตอ้ งคิดเงินคา่ ช็อคโกเลต้ ดว้ ยน่ะคะ่ ”
“Okay, that’s fine. How much are they ?”
“ตกลง ไดเ้ ลย ราคาเท่าไรครับ ?”
“Bht. 130.-, please.”
“130.- บาทคะ่ ”



ปัญหาการรักษาความปลอดภยั ในโรงแรม
Hotel Security

การรักษาความปลอดภยั ในกิจการโรงแรมเป็นงานที่สาคญั และยงุ่ ยากมากงานหน่ึง ซ่ึง
ตอ้ งการความเอาใจใส่และความละเอียดลออนากรตรวจตราไม่นอ้ ย เนื่องจากโรงแรมเป็ นสถานที่
ซ่ึงมีลกั ษณะเป็น “สาธารณะ” มีคนเดินอกเกือบตลอดเวลาท้งั กลางวนั และกลางคืน และเกือบจะไม่
สามารถควบคุมหรือ “กรอง” คนที่จะเดินเขา้ มาในโรงแรมไดเ้ ลย เพราะไมส่ ามารถแยกแยะระหวา่ ง
คนท่ีเขา้ มาเพื่อใชบ้ ริการกบั คนท่ีเขา้ มาเดินเท่ียว หรือเขา้ มาดว้ ยวตั ถุประสงคท์ ่ีไม่สุจริตอย่างหน่ึง
อย่างใดได้ เวน้ แต่การีบุคคลท่ีแต่งตวั ไม่เหมาะสมอย่างชัดเจน จึงอาจได้รับการสอบถามหรือ
ทกั ทว้ งหรือถึงกบั ถูกหา้ มปรามไม่ใหเ้ ขา้ มาในบริเวณโรงแรม

นอกจากน้ี โรงแรมโดยทวั่ ไปมกั จะมีบริเวณกวา้ งขวางและ/หรือมีหลายช้นั การตรวจ
ตราให้ละเอียดจริง ๆ คือทุกวอกทุกมุมและตลอดเวลาน้นั จะตอ้ งใชเ้ จา้ หนา้ ท่ีมากมายมหาศาลซ่ึง
ตอ้ งเสียค่าใช้จ่ายด้านเงินเดือนมากจนถึงขนาดที่ไม่คุม้ ท่ีจะดาเนินกิจการโรงแรมเอาเลยทีเดียว
ดงั น้นั ในทางปฏิบตั ิ การตรวจตราเพื่อรักษาความปลอดภยั จึงเป็ นลกั ษณะตรวจแบบสุ่ม และตรวจ
เป็นบางเวลาหรือเป็ นระยะ ๆเท่าน้นั จึงตอ้ งยอมรับวา่ กิจการโรงแรมส่วนใหญ่ดาเนินงานไปโดยมี
ความเสี่ยงดา้ นการรักษาความปลอดภยั อยู่ตลอดเวลา และมีโอกาสเกิดปัญหาอย่างใดอย่างหน่ึง
ข้ึนมาเม่ือไรก็ได้ จึงเป็นเร่ืองท่ีผบู้ ริหารตอ้ งตระหนกั และเตรียมมาตรการแกป้ ัญหาไวใ้ หพ้ ร้อม เพ่ือ
จะไดแ้ กไ้ ขไดท้ นั ตอ่ เหตุการณ์และไมเ่ กิดความเสียหายมาก

ปัญหาดา้ นรักษาความปลอดภยั ในกิจการโรงแรม มีสาเหตุหลกั จากการกระทาของ
บุคคล 3 กลุ่ม ไดแ้ ก่

ก. แขก คือ ลูกคา้ ท่ีมีใชบ้ ริการ
ข. บุคคลภายนอก
ค. พนกั งานท่ีทางานในโรงแรมน้นั เอง
ซ่ึงจะไดก้ ล่าวถึงและวเิ คราะห์ปัญหาโดยละเอียดตอ่ ไป

ปัญหาทเ่ี กดิ จากลกู ค้า (Problems caused by customers)

ดงั ไดก้ ล่าวมาแลว้ โรงแรมส่วนใหญ่แทบไม่มีโอกาสได้ “กรอง” คนท่ีเข้ามาใช้บริการ
ดงั น้นั ในหมู่แขกที่เขา้ มาใชบ้ ริการจึงมีท้งั คนดีและคนที่ไม่ดีหรือไม่สู้ดีนกั ปะปนกนั อยูเ่ สมอ และ
คนไม่ดีเพียงคนเดียวก็สามารถสร้างปัญหาและความยุ่งยากให้แก่ผูบ้ ริหารขอดรงแรมไดไ้ ม่น้อย
ทีเดียว

ปัญหาท่ีเกิดจากแขกมีหลายลกั ษณะดงั ต่อไปน้ี : -

1. ขโมยส่ิงของทโี่ รงแรมจัดไว้ให้ใช้ในห้องพกั
มีต้งั แต่ของเลก็ นอ้ ย เช่น ท่ีเขี่ยบุหร่ี แกว้ น้า แจกนั จนถึงผา้ เช็ดตวั ผา้ คลุมเตียง หรืออาจ

เลยไปถึงเคร่ืองเป่ าผม โทรทศั น์ ก็เคยมีปรากฏ นอกจากน้ีรูปแบบและวิธีการลกั ขโมยสิ่งของต่าง ๆ
ก็มีหลากหลาย เช่น

ก. วิธีท่ีมากท่ีสุดคือการใส่ส่ิงของท่ีต้องการในกระเป๋ าเดินทางของตน โยคิดว่า
เจา้ หนา้ ท่ีโรงแรมคงไม่รู้หรือไม่มีการตรวจ และหากถูกจบั ได้ คาแกต้ วั ก็จะเป็ นวา่ ”นึกวา่ โรงรมแก่

แขกเป็นท่ีระลึก “หรือ” เห็นวา่ สวยดี เลยจะนาไปเป็ นของท่ีระลึก เพื่อเตือนความจาวา่ คร้ังหน่ึงเคย
มาพกั ท่ีน่ี “หรือ” นึกวา่ รวมอยใู่ นคา่ หอ้ งแลว้ ”

หากเจา้ หนา้ ท่ีโรงแรมถามวา่ ตอ้ งการไดไ้ ปจริง ๆ หรือเปล่า จะไดค้ ิดเงิน! ส่วนใหญ่ก็
จะปฏิเสธ เพราะราคาของส่ิงต่าง ๆ ที่โรงแรมต้งั ไวน้ ้นั มกั จะค่อนขา้ งสูงตามความคิดของแขกที่
อยากไดฟ้ รี แตก่ ม็ ีเหมือนกนั ท่ียอมจ่ายเงินซ้ือเพอ่ื ยนื ยนั วา่ อยากไดเ้ ป็ นของท่ีระลึกจริง ๆ

เคยมีรายหน่ึง เป็นแขกผหู้ ญิงมากบั ลูกและเป็น “แขก” จริง ๆ คือมากจากชมพูทวีป คุณ
เธอกวาดสิ่งของทุกอย่างที่มีอยู่ในตู้เย็นใส่ในกระเป๋ าเดินทางของตนจนหมดสิ้น เม่ือจนด้วย
หลกั ฐานเพราะถูกเปิ ดหระเป๋ าตรวจคน้ จนพบของท้งั หมดท่ีขโมยมาจากในตูเ้ ยน็ ก็หนั ไปตีลูกตวั
เล็ก ๆ ท่ียนื อยูข่ า้ ง ๆ พร้อมกบั ด่าวา่ ท่ีแสนซนไปเที่ยวหยิบของในตูเ้ ยน็ มาใส่กระเป๋ า นบั วา่ เป็ นวิธี
แกเ้ ขินที่เก๋ไก๋ดีเหมือน ๆ กนั !

วิธีการหน่ึงท่ีจะป้องกนั มิให้แขกนาทรัพยส์ ินโรงแรมออกไปแล้วอา้ งเหตุผลต่าง ๆ
นานา ก็คือการทาป้ายหรือการ์ดขนาดเล็กวางไวบ้ นตูเย็นภายในห้องพกั โดยมีข้อความท่ีบอก
ทางออ้ มและอยา่ งสุภาพใหแ้ ขกทราบวา่ หา้ มนาส่ิงของออกไปนอกโรงแรม หรือถา้ อยากเอาไปดว้ ย
กต็ อ้ งซ้ือ ดงั ตวั อยา่ งขอ้ ความขา้ งล่างน้ี

DEAR GUEST ! If you wish to buy a robe, please
To help you enjoy your stay, every room Information the front office cashier who
has been provided with a bathroom be. will charge your account.

Please leave the robe in your room after Your cooperation is appreciated and we
Use. Your room attendant has signed out thank you
for a definite number and is responsible
for it.

(คาแปล)

เรียน ท่านผ้มู เี กยี รติ หากทา่ นตอ้ งการซ้ือเส้ือคลุมอาบน้าแบบที่
เพ่อื ความสะอาดสบายของท่าน โรงแรมจดั ใหใ้ ชน้ ้ี กรุณาแจง้ ท่ีแคชเชียร์
ส่วนหนา้ เพื่อจะไดล้ งบญั ชีของทา่ น
โรงแรมไดจ้ ดั เตรียมเส้ือผา้ คลุมอาบน้า
ไวใ้ หใ้ ชห้ อ้ งละ 1 ตวั ขอขอบพระคุณในความร่วมมือ

เมื่อท่านใชเ้ สร็จแลว้ กรุณาทิ้งเส้ือ
คลุมไว้ท่ีห้องน้ี พนักงานดูแลห้องพัก
จะต้องรับผิดชอบ เพราะเป็ นผู้เซ็นรับ
เส้ือผา้ มาจากโรงแรม

ข. หยบิ เครื่องด่ืมในตูเ้ ยน็ ไปดื่ม แต่ไม่ตอ้ งการเสียเงินและไมอ่ ยากใหพ้ นกั งานรู้จึงนา
น้าอยา่ งอ่ืนที่มีสีสันใกลเ้ คียงกนั มาบรรจุไวแ้ ทน ซ่ึงบางคร้ังก็เป็ นน้าปัสสาวะดี ๆนี่เอง ถา้ พนกั งาน
แผนกแม่บา้ นทางานไมล่ ะเอียดหรือเป็ นมือใหม่ บางคร้ังก็รอดหูรอดตาไปไดเ้ หมือนกนั อาจจะมารู้
อีกทีเมื่อแขกที่มาพกั ใหมห่ ยบิ เคร่ืองดื่มขวดน้นั มาเปิ ดแลว้ โวยวาย

โดยทวั่ ไปโรงแรมป้องกนั ปัญหาน้ีอยูแ่ ลว้ โดยปิ ดแสตมป์ หรือสติกเกอร์ที่ฝาหรือ
จุกขวด ถา้ มีการเปิ ดขวดแสตมป์ จะขาดหรือหลุด จึงใชว้ ิธี ดูแสตมป์ เวลาแขกเช็คเอ็าทแ์ ต่บางคร้ังก็
ยงั เสียท่าแขกจนได้ เพราะแขกบางคนก็มีความประณีตมากในการแกะและปิ ดแสตมป์ เขา้ ไปใหม่
จนดูไม่ออกถา้ ไมใ่ ชว้ ธิ ีพนิ ิจพจิ ารณาอยา่ งใกลช้ ิด
อีกวิธีหน่ึงไม่เชิงเป็ นการขโมย น่าจะเรียนกว่าเป็ นการพลิกแพลงเพื่อเสียค่าใช้จ่ายน้อยจะถูกตอ้ ง
กว่า คือแขกหยิบเคร่ืองด่ืมจากตู้เย็นไปดื่ม แต่ไม่ต้องการจ่ายค่าเคร่ืองดื่มที่โรงแรมต้งั ราคาไว้
ค่อนขา้ งสูง จึงออกไปซ้อเคร่ืองดื่มชนิดเดียวกนั จาร้านคา้ นอกโรงแรม แลว้ มาใส่ไวใ้ นตูเ้ ยน็ แทน
ขวดท่ีตนหยบิ ไปด่ืมก่อนหนา้ น้นั

2. ขโมยสิ่งของมีค่าของแขกคนอ่ืน
ในหมู่คณะท่ีมาพกั ยอ่ มจะมีท้งั คนดีและคนเลว ในบางกรณีแขกาเป็ นหมู่คณะโดยจะมา

พกั พร้อมกนั หลายห้องและเป็ นห้องที่อยูต่ ิด ๆ กนั ซ่ึงแขกมกั รู้จกั คุน้ เคยกนั ดี จึงมีการเดินเขา้ หอ้ ง
โนน้ หอ้ งน้ี บางคร้ังก็มีการขโมยของกนั เอง

นอกจากน้ี ประตูหอ้ งพกั ของโรงแรมบางแห่ง เวลาปิ ดดึงแรง ๆ กุญแจจึงล็อค แขกบาง
คนมือเบา ดึงประตูปิ ดแลว้ แต่กุญแจไม่ไดล้ ็อค และเจา้ ของหอ้ งไม่ทราบ คนภายนอกสามารถผลกั
ประตูเขา้ มาในห้องไดอ้ ย่างสบายมาก จึงมีแขกท่ีมีนิสัยไม่ดีบางคนที่พกั อยู่ห้องใกลก้ นั น้นั อาศยั

ช่องโหวน่ ้ีเขา้ ไปขโมยของในตอนดึกเวลาที่เจา้ ของหอ้ งนอนหลบั ไปแลว้ หรือรอจงั หวะที่เจา้ ของ
ไมอ่ ยแู่ ลว้ แอบเขา้ ไป

อีกวธิ ีหน่ึงที่เคยระบาดอยูร่ ะยะหน่ึง คือการขโมยกุญแจหอ้ งพกั ที่แขกพกั ทิ้งไวบ้ นโต๊ะ
อาหารเวลาไปเขา้ หอ้ งน้า หรือทิง้ ไวบ้ นโตะ๊ นงั่ เล่นขณะลงไปวา่ ยน้า แลว้ แอบข้ึนไปไขห้องพกั ของ
เจา้ ขอ้ งกุญแจเพ่ือทาการโจรกรรม ขโมยประเภทน้ีไม่จาเป็ นตอ้ งเป็ นแขกพกั ห้องดว้ ยกนั อาจเป็ น
บุคคลภายนอกที่แอบแฝงเขา้ มาเพื่อหาโอกาสโจรกรรม และเพื่อมิใหค้ นสงสัยก็จะทาตวั ให้เหมือน
แขกของโรงแรมคนหน่ึง

3. แขกพกั ห้องหลบออกไปโดยไม่จ่ายเงนิ หรือสร้างเพ่ือจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าห้อง
การที่เป็นโรงแรมช้นั ดีราคาแพงไมไ่ ดเ้ ป็นเครือองประกนั วา่ แขกทุกคนที่มาพกั จะเป็น

ผดู้ ีมีเงินเสมอไป แขกบางคนอาจเป็นอาชญากร บางคนอาจเป้นพวกสิบแปดมงกุฎที่หลอกตม้ คนมา
นบั คร้ังไม่ถว้ น บางคนอาจไม่มีเงินมากพอต่ออยากอยหู่ ้องพกั หรู เขา้ ทานองขอเป็ น “คร้ังหน่ึงใน
ชีวิต” บางคนอาจมีเงินมากตอนเขา้ พกั แต่พกั ไปไม่นานเกิดเผลอใชเ้ งินหมด ฯลฯ เม่ือไม่มีเงินจ่าย
ค่าหอ้ งกต็ อ้ งใชว้ ธิ ีหลบหนีอกจากโรงแรมโดยไมใ่ หเ้ จา้ หนา้ ท่ีโรงแรมรู้หรือสงสยั

แขกท่ีเขา้ พกั แลว้ หลบออกไปโดยไมจ่ ่ายค่าหอ้ งและคา่ บริการอ่ืน ๆ น้นั ในภาษาองั กฤษ
เรียกว่าSkipper นิยมเรียกกนั ส้ัน ๆ ในภาษาไทยวา่ “แขกหนี” เกือบทุกโรงแรมจะเคยประสบกบั
ปัญหาน้ี มากคร้ังบา้ ง นอ้ ยคร้ังบา้ ง ท้งั น้ีเนื่องจากระบบการเก็บค่าพกั ห้องมีลกั ษณะเป็ นการ “บน
ก่อนจ่ายทีหลงั ” นนั่ เอง คือโดยทวั่ ไปโรงแรมจะเรียกเก็บเงินต่อเม่ือแขกากลงั จะเช็คเอ็าท์ เวน้ แต่
กรณีท่ีแขกพกั นาน ก็อาจจะใช้วิธี ทยอยเก็บเป็ นรายสัปดาห์ คอเมื่ออยูค่ รบ 7 วนั ก็จะเก็บเงินกนั
คร้ังหน่ึง บางแห่งก็อาจจะใช้วิธีกาหนดจานวนเงินค่าใช้จ่ายสูงสุด เช่น เม่ือครบ 10,000.- บาท
โรงแรมกจ็ ะขอเคลียร์บญั ชีเสียทีหน่ึง ซ่ึงท้งั 2 วธิ ีน้ีกม็ ีจุดมุ่งหมายอยา่ งเดียวกนั คือ จากดั ความเสี่ยง
ของโรงแรมในกรณีที่แขกหนีไปโดยไมจ่ า่ ยเงินนนั่ เอง

แขกที่หลบหนีการจ่ายเงินมกั จะใช้วิธีทยอยขนกระเป๋ าหรือสัมภาระของตนออกจาก
โรงแรมทีละชิ้นจนกวา่ จะหมด เพ่อื มิใหเ้ ป็นที่สงั เกตหรือสงสยั ของเจา้ หนา้ ที่โรงแรม

นอกจากใชว้ ธิ ีหลบหนีจากโรงแรมโดยไมใ่ ห้เจา้ หนา้ ท่ีรู้แลว้ แขกบางคนอาจบินสูงกวา่
น้นั คือแกลง้ สร้างสถานการณ์เพื่อใหม้ ีเหตุผลท่ีจะไดไ้ ม่ตอ้ งจ่ายค่าหอ้ ง บางคนหนกั กวา่ น้นั อีก คอ
นอกจากหาเหตุไมจ่ ่ายค่าห้องแลว้ ยงั เรียกร้องค่าเสียหายจากโรงแรมเสียดว้ ย เรื่องท่ีแขกชอบกุเร่ือง
ข้ึนมาเพื่อไม่จ่ายขน้ ห้องก็คือ การอา้ งวา่ มีคนขโมยทรัพยส์ ินของตนไปจากห้องพกั หรือไม่ก็มีคน
เขา้ มางดั กระเป๋ าแลว้ ขโมยเงิน หนงั สือเดินทาง กลอ้ งถ่ายรูป ฯลฯ ไปจากหอ้ งพกั ในขณะท่ีตนเอง
ไมอ่ ยู่ เมื่อแขกต่อวา่ และแสดงความไม่พอใจ ผูจ้ ดั การโรงแรมส่วนใหญ่ก็มกั จะแสดงน้าใจโดยการ
ยกเวน้ ค่าเช่าหอ้ งให้ บางคนก็ยอมชดใชค้ ่ากระเป๋ าเดินทางหรือเงินหรือกลอ้ งถ่ายรูปให้ดว้ ยเพื่อจะ
เอาใจแขก โดยเฉพาะถา้ เป็นแขกที่มีสัญชาติท่ีโรงแรม “แคร์” มาก ๆ เช่น ญี่ป่ ุน เป็นตน้

ตอ่ ไปน้ีเป็นตวั อยา่ งท่ีเคยเกิดข้ึนในโรงแรมแห่งหน่ึงในกรุงเทพฯ

ตัวอย่าง : แขกสร้างสถานการณ์เพื่อไม่จ่ายค่าห้อง

แขกเป็ นชาวยุโรปตะวนั ออก แสดงตนเป็ นนักข่าวหนงั สือพิมพ์ สะพายกล้องถ่ายรูป
เป็นประจา และมีบตั รประจาตวั นกั ข่าวอีดว้ ย พกั มาได้ 2 วนั อยู่ ๆ ก็มาโวยวายท่ีแผนกตอ้ นรับส่วน
หนา้ วา่ มีคนมาขโมยถอดตูเ้ ซฟในห้องพกั ของเขาไปท้งั ตู้ ทาใหเ้ ขาตอ้ งสูญเสียทรัพยม์ ีค่าท่ีเก็บไว้
ในตูไ้ ปท้งั หมด ซ่ึงรวมถึงกลอ้ งถ่ายรูปคู่ชีพอีกดว้ ย

เจา้ หนา้ ท่ีของโรงแรมเขาไปตรวจดูหอ้ งพกั พร้อมกบั เจา้ หนา้ ท่ีตารวจ พบวา่ ตูเ้ ซฟขนาด
เล็กท่ีโรงแรมติดต้งั ไวใ้ ห้แขกแต่ละห้องใชเ้ ป็ นการส่วนตวั ไดถ้ ูกถอดออกและหายไปจากห้องพกั
ท้งั ตู้

เจา้ หนา้ ที่ของโรงแรมแรมการสอบสวนในทนั ที สิ่งแรกท่ีจะตอ้ งทาคือ เช็คกบั เครื่อง
คอมพิวเตอร์ว่ามีใครเขา้ ห้องน้นั บา้ ง เน่ืองจากโรงแรมน้นั ใชก้ ุญแจห้องแบบการ์ด (Ving Card) ที่
ควบคุมดว้ ยระบบอิเล็กทรอนิกส์ และมีการบนั ทึกว่าการเปิ ดประตูแต่ละคร้ังใชก้ าร์ดของใครบา้ ง
คาตอบท่ีไดก้ ็คือ นอกจากพนกั งานดูแลหอ้ งพกั แลว้ ก็มีแต่แขกท่ีเป็ นเจา้ ของห้องเท่าน้นั ท่ีเคยเปิ ด
ประตูเขา้ ไป สาหรับพนกั งานดูแลห้องพกั ที่ดูแลหอ้ งน้นั ดว้ ยน้นั เป็ นคนเก่าที่ไวใ้ จได้ ไม่มีอะไรน่า
สงสัย อย่างไรก็ดี ก็ตอ้ งมีการสอบปากคาพนักงานท่ีเกี่ยวขอ้ งท้งั หมด โดยเริ่มที่พนักงานดูแล
ห้องพกั ท่ีทางานประจาอยู่บนฟลอร์น้นั ซ่ึงบอกว่าไม่เห็นมีใครยกของอะไรออกไปเลย แต่ก็มี
ความรู้สึกวา่ แขกท่ีพกั อยหู่ อ้ งน้นั ออกจะมีอะไรแปลก ๆ อยเู่ หมือนกนั ภายในห้องก็ทิ้งของไวจ้ นรก
สงสัยวา่ จะมีเจตนาไม่จ่ายค่าห้องมากกวา่ พนกั งานอีกลุ่มหน่ึงที่มีส่วนเก่ียวขอ้ งกบั ห้องพกั และมี
โอกาสเห็นการเขา้ ออกของแขกไดม้ ากและง่าย คือ พนกั งานแผนกสมั ภาระ ซ่ึงใหข้ อ้ มูลวา่ เห็นแขน
คนน้นั ถือกระเป๋ าเดินขา้ ไปท่ีสนามบิน (โรงแรมน้ีต้งั อยูต่ รงขา้ มกบั สนามบินและมีสะพานลอย
เชื่อมระหวา่ งโรงแรมกบั สนามบิน) หลงั จากน้นั สักพกั หน่ึงก็เห็นเดินกลบั เขา้ มาใหม่ คาตอบของ
พนกั งานแผนกสัมภาระทาใหเ้ จา้ หนา้ สอบสวนตอ้ งตามไปตรวจสอบท่ีแผนกฝากของของสนามบิน
ท้งั ท่ีอยู่บริเวณผูโ้ ยสารขาเขา้ และขาออก และท่ีแผนกฝากของนน่ั เอง เจา้ หนา้ ที่พบอุปกรณ์ของตู้
เซฟส่วนที่เป็ นเครื่องควบคุมการทางานดา้ นอิเล็กทรอนิกส์ ซ่ึงถูกถอดออกจากตวั ตูเ้ ซฟอีกทีหน่ึง
ฝากไวใ้ นนามของแขกคนน้ัน แต่ไม่พบตวั ตู้ เข้าใจว่าเพราะตวั ตูม้ ีน้าหนักค่อนข้างมาก จึงไม่
สะดวกท่ีจะเคล่ือนยา้ ย เมื่อเจา้ หน้าท่ียอ้ นกลบั ไปที่ห้องพกั ของแขกอีกคร้ัง เลยตดสินใจเปิ ดฝ้า
เพดานดูและได้พบตวั ตูเ้ ซฟอยูบ่ นน้ัน แขกที่พกั ห้องน้นั จึงถูกจกั กุมก่อนที่จะสามารถหาทางหนี
ออกนอกประเทศไป

ปัญหาทเี่ กดิ จากบุคคลภายนอก (Problems caused by outsiders)

บุคคลภายนอกท่ีก่อปัญหามากท่ีสุด ไดแ้ ก่ ประเภทที่แขกพาเขา้ ไปในห้องพกั เสียเอง
หรือพูดใหแ้ คบเขา้ ก็คือ ผหู้ ญิงหรือผชู้ ายที่ใหบ้ ริการทางเพศนนั่ เอง

เรื่องผูห้ ญิงหากินท่ีแขกพาเขา้ มาพกั ดว้ ยน้นั เป็ นปัญหาใหญ่หลวงของฝ่ ายรักษาความ
ปลอดภยั นอกจากตอ้ งคอยดูแลมิให้ฝ่ าฝื นกฎของโรงแรมท่ีห้ามลงไปเล่นน้าในสระว่ายน้าของ
โรงแรมปะปนกับแขกต่างๆ แลว้ ยงั มีปัญหาท่ีอาจถือโอกาสใช้สถานที่ของโรงแรมเสนอขาย
บริการไปดว้ ย

แต่กรณีท่ีเกิดข้ึนเป็ นประจา คือการขโมยทรัพยส์ ินของแขกที่พาเขามาดว้ ยนน่ั เอง โย
ปฏิบตั ิการในขณะที่แขกกาลงั หลบั ตามปกติ หรือบางคร้ังกอ็ าจใชว้ ธิ ีมอมยาแขกโดยตรง

ในตา่ งประเทศโดยเฉาพะในยโุ รป กรณีขโมยของท่ีเกิดข้ึนบ่อย ๆ ในโรงแรมจะอยแู่ ถว
บริเวณลอ็ บบ้ีและคอ็ ฟฟ่ี ชอ้ ป ในบริเวณล็อบบ้ีมกั จะเกิดข้ึนเมื่อแขกกาลงั ติดต่อห้องพกั หรือเช็คอิน
โดยวางกระเป๋ าเดินทางไวข้ า้ งตวั เพ่ือจะลงทะเบียน พวกโจรจะปฏิบตั ิการได้ง่ายมาก เพราะเป็ น
ช่วงเวลาที่แขกรู้สึกสบายใจวา่ มาถึงที่เสียที หลงั เดินทางมาไกล และจะไม่ระมดั ระวงั เรืองความ
ปลอดภยั โจรเพียงแต่หยบิ กระเป๋ าตอนแขกเผลอ แลว้ กเ็ ดินออกนอกโรงแรมไป

อีกวธิ ีหน่ึงที่นิยมใชก้ นั มากแต่ตอ้ งทางานเป็ นทีม คือการใชว้ ธิ ีเบนความสนใจของแขก
โดยแกลง้ ทิ้งเหรียญหรือเศษสตางคล์ งกบั พ้ืนใกล้ ๆ กบั ท่ีแขกยืนถือกระเป๋ าสตางคอ์ ยู่ หรือใกลก้ บั
แคชเชียร์ แขกที่เป็ นเหยื่อจะเขา้ ใจว่าตวั เองทาเงินหล่นและกม้ ลงเก็บสตางค์ ระหว่างน้นั กระเป๋ า
สตางคข์ องแขกหรือเงินในลิ้นชกั ของแคชเชียร์ก็จะถูกเจา้ หวั ขโมยหยบิ ฉวยไปในพริบตา

นอกจากน้ี ยงั มีบุคคลภายนอกอีกจาพวกหน่ึงท่ีทาตวั ให้คนเข้าใจว่าเป็ นแขกของ
โรงแรมโดยแอบแฝงเขา้ มาเตร็ดเตร่อยูใ่ นบริเวณโรงแรมเพ่ือคอยหาโอกาสโจรกรรมดงั กรณีที่ได้
กล่าวถึงมาแลว้ คือคอยจอ้ งขโมยกุญแจหอ้ งพกั ท่ีแขกลืมทิ้งๆไว้ แลว้ นาข้ึนไปไขหอ้ งพกั ของแขก
และขโมยของ

ปัญหาทเี่ กดิ จากพนักงาน (Problems caused by employees)

ปัญหาการรักษาความปลอดภยั ในส่วนท่ีเกิดจากพนกั งานน้นั พอจะแบ่งงออกได้เป็ น
ประเภทใหญ่ ๆ 3 ประเภท คือ :-

1. การลกั ขโมยทรัพย์สินของแขก
นบั วา่ เป็ นปัญหาส่วนท่ีทาความยุง่ ยากให้แก่โรงแรมมากท่ีสุด เน่ืองจากกระทบต่อ

ช่ือเสียงและความเช่ือถือของลูกคา้ ท่ีมีต่อโรงแรม โดยเฉพาะในกรณีท่ีเกิดข้ึนซ้าซากโดยที่โรงแรม
ไมส่ ามารถแกไ้ ขหรือป้องกนั มิใหเ้ กิดเหตุการณ์ข้ึนได้ ทางดา้ นแขกท่ีถูกขโมยของจะแสดงความไม่
พอใจ เรียกร้องให้โรงแรมชดใชค้ ่าเสียหาย และบางคร้ังก็ถึงกบั ข่วู ่าจะทาลายชื่อเสียงของโรงแรม
ดว้ ยวิธีกาต่าง ๆ แมว้ า่ โรงแรมส่วนใหญ่จะมีวิธีป้องกนั ความรับผิดชอบของตนในระดบั หน่ึงแลว้
โดยมีป้ายเตือนใหอ้ งพกั วา่

“โปรดฝากส่ิงของมีค่าไวท้ ี่แผนกตอ้ นรับ โรงแรมจะไม่รับผดิ ชอบกรณีส่ิงของมีค่า
มีทา่ นทิ้งไวใ้ นหอ้ งพกั เกิดสูญหาย”
“please deposit valuables at the Reception. The hotel is not responsible for loss
of cash and valuables left unguarded in the room.”

แต่ในทางปฏิบัติ โรงแรมย่อมรู้สึกผิดและไม่อาจปัดความรับผิดชอบในแง่
จริยธรรมได้ อีกท้งั ตอ้ งพยายามระงบั หรือลดความไม่พอใจของแขกต่อกรณีที่เกิดข้ึนด้วย บาง
โรงแรมจึงมีการชดใชค้ ่าเสียหายแก่แขกท่ีของหายดว้ ยถา้ เช่ือวา่ เป็ นเรื่องจริง แต่เป็ นที่ทราบกนั ดีวา่
มีกรณีอยูไ่ ม่นอ้ ยท่ีแขกสร้างเรื่องของหายข้ึนมาเองดว้ ยวตั ถุประสงค์ต่าง ๆ เช่น เพ่ือเรียกเงินค่า
ทดแทนจากบริษทั ประกนั ภยั เพ่ือขอเงินจากภรรยาเพิ่ม หรือแมก้ ระทง่ั ปิ ดบงั มิให้ภรรยารู้วา่ ตนได้
ใชจ้ า่ ยเงินในการเที่ยวเตร่ไปจนหมด จึงตอ้ งสร้างเร่ืองวา่ ถูกขโมยเงินไป เป็นตน้

การขโมยทรัพย์สินของแขกมักจะเกิดข้ึนภายในห้องพกั เป็ นส่วนใหญ่ และ
พนักงานท่ีกระทาก็จะเป็ นพนักงานส่วนที่เก่ียวกบั ห้องพกั เช่นกัน ได้แก่พนักงานดูแลห้องพกั
พนกั งานยกกระเป๋ า พนกั งานเสริฟท่ีบริการอาหารถึงห้องพกั เช่นกนั (รูมเซอร์วิส) และอาจรวมถึง
พนกั งานแผนกช่างดว้ ยในกรณีท่ีมีภารกิจตอ้ งข้ึนไปซ่อมแซมอุปกรณ์ภายในห้องพกั สิ่งของท่ีถูก
ขโมยมากท่ีสุดไดแ้ ก่ กลอ้ งถ่ายรูป เงินสด เคร่ืองประดบั ที่มีค่า หนงั สือเดินทาง บตั รเครดิต เป็นตน้

2. การขโมยทรัพย์สินของโรงแรม
การดูแลทรัพยส์ ินไม่ให้ถูกขโมยในกิจการโรงแรมมีความยุง่ ยากกวา่ กิจการอ่ืน ๆ

มาก เนื่องจากโรงแรมมีทางเขา้ ออกมากประการหน่ึง และมีผูค้ นพลุกพล่านมากอีกประการ หน่ึง
แมว้ า่ โรงแรมส่วนใหญ่จะมีกฎระเบียบห้ามพนกั งานเขา้ ออกโดยทางเขา้ ออกของแขกหรือประตู

หนา้ (Main entrance) และให้เขา้ ออกไดเ้ ฉพาะทางเขา้ ออกสาหนบั พนกั งาน (Staff entrance)
เท่าน้ันแต่ในทางปฏิบตั ิ ผูบ้ ริหารคงไม่สามารถดูแลให้เป็ นตามน้ันโดยสมบูรณ์ และประตูหน้า
กลายเป็ นช่องทางหน่ึงท่ีทรัพยส์ ินของโรงแรมถูกขโมยออกไป รูปแบบและวิธีการขโมยทรัพยส์ ิน
ของโรงแรมพอจะแยกแยะไดด้ งั น้ี :-

ก. ซ่อนไวใ้ นหรือใตเ้ ส้ือผา้ ที่สวมใส่ โดยเฉพาะในกรณีที่เป็ นพนกั งานหญิงจะทา
ไดง้ ่าย เนื่องจากโรงแรมส่วนใหญไ่ มม่ ีการคน้ ตวั หรือหากมีการคน้ ก็ไม่ไดท้ าอยา่ งละเอียดลออเวน้
แต่คนที่ตอ้ งสงสัย หรทอมีรายงานวา่ คนน้นั กาลงั จะลกั ของออกไปเท่าน้นั ท้งั น้ี เป็ นกรณีการผา่ น
ออกโดยช่องทางเขา้ ออกของพนกั งานตามปกตินนั่ เอง

ข. นาออกโดยผา่ นทางเขา้ ออกของแขก โดยไปบนั ทึกเวลาและผา่ นออกดว้ ยช่อง
ทางเขา้ ออกของพนกั งานตามปกติเสียก่อน แลว้ อา้ งวา่ ลืมของอะไรสกั อยางเพ่ือยอ้ นเขา้ มาใน
โรงแรมอีกคร้ัง แต่คราวน้ีจะหลบั ออกไปโยช่องทางเขา้ ออกของแขก อีกวธิ ีหน่ึงคือฝากส่ิงของท่ี
ตอ้ งการนาออกใหบ้ ุคคลภายนอก เช่น ลูกจา้ งของร้านคา้ ในโรงแรมที่รู้จกั สนิทสนมกนั เป็นส่วนตวั
ใหช้ ่วยนาออกไปให้

ค. นาของออกโยซ่อนไวใ้ นพาหนะส่วนตวั หรือพาหนะของโรงแรม ไดแ้ ก่ รถ
มอเตอร์ไซค์ หรือรถยนต์

ง. นาของออกโดยซ่อนไวใ้ นถุงขยะก่อนนาไปทิ้ง หรือใชว้ ธิ ีโยนของออกกไป
นอกร้ัวแลว้ คอ่ ยตามไปเกบ็ เวลาเลิกงาน กรณีน้ีสามารถเกิดข้ึนไดม้ ากกบั ของจาพวกอาหารที่อยใู่ น
ครัว เช่น เน้ือ เป็ นตน้ โดยวิธีใส่ปนไปกบั ขยะหรือเศษอาหารที่จากครัว

เช่ือกนั วา่ หากมีการตรวจคน้ ที่พกั ของพนกั งานท้งั หมดของโรงแรมท่ีเปิ ดมานาน
และไมไ่ ดม้ ีระบบรักษาความปลอดภยั ท่ีดีพอ จะพบทรัพยส์ ินของโรงแรมในปริมาณและความ
หลากหลายที่นาตกใจทีเดียว !

3. การขโมยทรัพย์สินของพนักงานด้วยกนั เอง
กรณีน้ีแมจ้ ะมีความสาคญั นอ้ ยท่ีสุดในแง่ผลประโยชนข์ องโรงแรม แต่กส็ ร้าง

ปัญหาปวดเศียรเวยี นเกลา้ ให้แก่ผบู้ ริหารในฝ่ ายท่ีเกี่ยวขอ้ งไดไ้ มน่ อ้ ย เพาระเป็ นเรื่องท่ีสามารถ
เกิดข้ึนบ่อย ๆ และสร้างความเดือดร้อนแก่พนกั งานส่วนใหญใ่ หข้ าดความสุขและสมาธิในการ
ทางาน โดยตอ้ งคอยระแวดระวงั ทรัพยส์ ินของตนมิใหถ้ ูกขโมย

ต่อไปน้ีเป็นตวั อยา่ งกรณีการขโมยทรัพยส์ ินของพนกั งานกนั เองที่เคยเกิดข้ึนจริง

ตวั อย่าง ที่ 1

พนกั งานหญิงคนหน่ึงรายงานวา่ เส้ือยดื สีดาที่ซ้ือมาใหม่ ๆ หายไปจากท่ีแขวนผา้ ในห้อง
ล็อคเกอร์(ที่จริงคือหอ้ งน้าซึงใชพ้ ้นื ที่ส่วนหน่ึงต้งั ตูล้ อ็ คเกอร์หรือตูเ้ ก็บของใชส้ ่วนตวั ของพนกั งาน
ไวด้ ว้ ย) เจา้ ตวั เชื่อวา่ ถูกพนกั งานอื่นท่ีเห็นแลว้ ชอบเลยขโมยไปเป็นของตนเอง เจา้ หนา้ ที่สอบสวน
ไปตรวจคน้ ห้องล็อคเกอร์อยา่ งละเอียด กพ้ บเส้ือยดื ตวั น้นั ซุกอยใู่ นซอกระหวา่ งตูล้ ็อคเกอร์ ตวั ใน
สุดกบั กาแพงซ่ึงเป็นมุมมืดและอบั โดยทว่ั ไปจะไม่มีใครเห็น เขา้ ใจวา่ เป้ฯการซุกไวก้ ่อนเพื่อเตรียม
นากลบั บา้ นอีทีหน่ึง เจาหนา้ ที่สอบสวนจึงวางแผนล่อเหยอ่ื โดยยงั คงทิง้ เส้ือตวั น้นั ไวท้ ีเดิม และให้
คนติดตามดูวา่ ใครจะเป็ นคนไปหยบิ บา้ ง แต่อนั ท่ีจริงฝ่ ายบริหารกม็ ีบุคคลที่อยใู่ นขา่ ยหนา้ สงสยั วา่
เป็นขโมยอยแู่ ลว้ คนหน่ึง คือ” ฟ้า” (ชื่อสมมุติ) ซ่ึงมีตาแหน่งเป็นพนกั งานทาความสะอาดและตอ้ ง
ทาความสะอาดหอ้ งล็อคเกอร์ หอ้ งน้นั ดว้ ย “ฟ้า” เป็นบุคคลท่ีตอ้ งสงสยั มาก่อนหนา้ น้นั วา่ เป็ นคน
ขโมยเส้ือของเพ่ือนพนกั งาน เพราะเจา้ ของเขาจาเส้ือตวั ที่ “ฟ้า” ใส่มาที่โรงแรมไดแ้ ต่ไม่มีหลกั ฐาน
ท่ีจะเอาผดิ ได้

โดยเจา้ หนา้ ที่ของฝ่ ายบริหารไม่สามารถนง่ั เฝ้าห้องน้าตลอดเวลา จึงใช้วิธีเขา้ ไปตรวจ
เป็ นคร้ังคราว โดยเฉพาะก่อนเวลาผลัดเปลี่ยนผลัดทุกผลดั และในท่ีสุดในการตรวจคร้ังหน่ึง
เจ้าหน้าท่ีก็พบว่าเส้ือยืดตวั น้นั ได้อนั ตรธานหายไปแล้ว และเชื่อว่าคนท่ีหยิบไปตอ้ งเป็ น “ฟ้า”
แน่นอนเจา้ หน้าที่จึงขอตรวจคนตวั ”ฟ้า” ในขณะที่กาลงั จะออกจากโรงแรมแต่ก็ไม่พบ เม่ือขอ
กระเป๋ าถือมาตรวจ “ฟ้า” ส่อพิรุธโยไม่ยอมส่งกระเป๋ าใหท้ ้งั ใบ เพียงแต่เปิ ดกระเป๋ าใหต้ รวจของที่
อยภู่ ายในดว้ ยความที่ปักใจเช่ือวา่ “ฟ้า” เป็ นคนขโมยเส้ือตวั น้นั แน่นอน ฝ่ ายสอบสวนจึงดึงกระเป๋ า
มาตรวจอยา่ งละเอียด ในที่สุดก็พบวา่ กน้ กระเป๋ าซ่ึงเป็ นสองช้นั ถูกดดั แปลงให้เป็ นที่ซ่อนส่งของได้
และเส้ือยดื ตวั น้นั ก็ถูกซ่อนอยใู่ นช้นั พิเศษน้นั เอง

แตก่ ็นบั วา่ โชคของ “ฟ้า” ยงั ดี เพราะไดร้ ับโทษแคถูกปลดออกจากงานเท่าน้นั ไม่ถึงกบั
ส่งใหต้ ารวจดาเนินคดีตามกฎหมาย

ตวั อย่าง ที่ 2

พนกั งานหญิงคนหน่ึงชื่อว่า “วชั รี” รายงานว่าเขา้ ไปเล่ียนเส้ือผา้ ในห้องอาบน้า
โดยแขวนกรเป๋ าถือไว้ เวลาออกมาลืมหยิบกระเป๋ าติดมือออกมาด้วย เมื่อมายืนแต่งตวั อยู่หน้า
กระจกจึงนึกข้ึนได้ แต่ก็กลบั เขา้ ไปไม่ได้ เพราะเมื่อตอนออกมามีคนเดินสวนเขา้ ไป จึงตอ้ งยืนรอ
จนกวา่ เขาจะทาธุระเสร็จ แต่ชา้ ไป เพราะเงินบางส่วนถูกเพ่อื นขอแบ่งไปใชเ้ สียแลว้

ฝ่ ายบริหารจึงขอตรวจคน้ กระเป๋ าของ”สมศรี” ซ่ึงทางานเป็ นพนกั งานทาความ
สะอาดและเป็ นคนที่สวนเขา้ ไปในตอนที่วชั รีออกจากหอ้ งน้า ในกระเป๋ าของสมศรีมีเงินมากกวา่
จานวนท่ีวชั รีแจง้ ไวว้ ่าหายไป และชนิดของธนบตั รก็ไม่ตรงกบั ท่ีวชั รีใหก้ ารไว้ ท้งั น้ีเนื่องจากวชั รี
เป็นคนไมส่ นใจนบั เงิน โดยเพ่ิงจะรับเงินเดือนเป็นงวดแรก (เพราะเป็นพนกั งานใหม่) จากแคชเชียร์
เม่ือรับมาแลว้ ก็หยิบใส่กระเป๋ าเลย จึงไม่รู้ดว้ ยซ้าวาตวั เองมีเงินเท่าๆไรแน่ แต่โชคดีที่แคชเชียร์ท่ี
จ่ายเงินเดือนเป็ นคนละเอียด คือทุกคร้ังท่ีนบั เงินท่ีจะจ่ายใหพ้ นกั งานเสร็จก็จะเยบ็ ท้งั ปึ กดว้ ยเครื่อง
เยบ็ กระดาษ ในขณะเดียวกนั กเ็ ป็นโชคร้ายของสมศรีที่ไม่ไดห้ ยบิ เงินไปท้งั ปึ ก ยงั มีแก่ใจท้งั เงินให้
เตา้ ของเก็บเงินไวใ้ ชส้ ่วนหน่ึง ซ่ึงก็เป็ นสาเหตุให้ตวั เองเขา้ ปิ้ ง เพราะเม่ือฝ่ ายบิหารนาธนบตั รจาก
กระเป๋ าสมศรีมาเทียบกบั ส่วนท่ียงั เหลืออยใู่ นกระเป๋ าของวชั รี ก็ปรากฏวา่ งลว้ นมีรูลวดเยบ็ กระดาษ
และเม่ือเทียบจุดที่มีรูลวดจะเห็นไดว้ า่ เป็นการเยบ็ คร้ังเดียวกนั คงไม่ตอ้ งเล่าต่อก็ไดว้ า่ คุณสมศรีเธอ
ไมม่ ีโอกาสกลบั มาขโมยเงินใครที่โรงแรมน้ีอีกแลว้

จะเห็นได้ว่า คดีท่ีเก่ียวกับด้านรักษาความปลอดภัยน้ัน ข้อมูลท่ีนาไปสู่การ
คล่ีคลายคดีมกั จะไดจ้ ากคาให้การของพนกั งานท่ีเกี่ยวขอ้ งเป็ นสาคญั ดงั น้นั การทางานดา้ นน้ีให้
สาเร็จผลจึงตอ้ งไดร้ ับความร่วมมืออยา่ งดีจากพนกั งานดว้ ย

แผนกรักษาความปลอดภัย (Security Department)
หนา้ ที่ของแผนกรักษาความปลอดภยั ของโรงแรม นอกจากการคุม้ ครองรักษาทรัพยส์ ิน

ของโรงแรมแลว้ ยงั มีพนั ธะที่จะตอ้ งปกป้องของโรงแรมมิใหไ้ ดร้ ับอนั ตรายใด ๆ ดว้ ย
ในปัจจุบนั โรงแรมส่วนใหญ่ในเมืองไทยใชว้ ิธีจา้ งบริษทั รักษาความปลอดภยั จากขา้ สง

นอกให้เป็ นผจู้ ดั หาเจา้ หนา้ ท่ีรักษาความปลอดภยั (Security Guards) มาประจาท่ีโรงแรมแทนที่จะ
จ้างเองโดยตรง แต่สาหรับด้านนโยบาย ผูจ้ ดั การหรือหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภยั ของ
โรงแรมจะเป็นผปู้ ระสานงานผา่ นหวั หนา้ หน่วยของเจา้ หนา้ ที่รักษาปลอดภยั ซ่ึงประจาอยทู่ ี่โรงแรม
น้นั

การที่โรงแรมส่วนใหญ่นิยมจา้ งบริษทั รักษาความปลอดภยั ให้จดั คนมาดูแลรักษาความ
ปลอดภยั แทนที่จะจา้ งคนของโรงแรมโดยตรงน้นั มีเหตุผลอยหู่ ลายประการ คือ

1. เพอ่ื ลดจานวนพนกั งานของโรงแรมท่ีปรากฏในบญั ชีค่าจา้ งใหม้ ีนอ้ ยท่ีสุดเท่าท่ีจะเป็นได้

2. เมื่อบุคคลเหล่าน้นั ไม่ใช่ลูกจ้างของโรงแรมโดยตรง โรงแรมก็ปลอดภยั จากพนั ธะและ
ภาระท่ีจะตอ้ งใหส้ วสั ดิการต่าง ๆ ซ่ึงเป็นค่าใชจ้ า่ ยที่คอ่ นขา้ งสูงในกิจกาโรงแรม

3. เมื่อเจา้ หน้าที่รักษาความปลอดภยั คนใดคนหน่ึงปฏิบตั ิหน้าที่ไม่เป็ นท่ีพอใจ โรงแรม
สามารถให้พน้ จากหน้าท่ีไดท้ นั ที โดยเพียงแจง้ ไปที่บริษทั รักษาความปลอดภยั ซ่ึงก็มกั ใช้วิธีให้
บุคคลน้ันยา้ ยไปอยู่ที่หน่วยงานอื่นท่ีตนมีสัญญาดูแลรักษาความปลอดภยั เช่นกนั ดงั น้นั การให้
รปภ. คนน้นั พน้ จากหนา้ ทีที่โรงแรม จึงไม่ก่อใหเ้ กิดปัญหาความไมพ่ อใจต่อฝ่ ายจดั การของโรงแรม
หรือกระทบกระเทือนต่อขวญั พนกั งานโรงแรมโดยทวั่ ไปแต่อยา่ งใด อีกท้งั โรงแรมก็ไม่มีภาวะ
ตอ้ งจา่ ยเงินชดเชยการเลิกจา้ งอีกดว้ ย

4. การที่สามารถให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนใดคนหน่ึงพ้นจากหน้าที่ในทนั ที
ดงั กล่าว มีประโยชน์ตอ่ โรงแรมในแง่การบริหารมาก เพราะบางคร้ังการปฏิบตั ิหนา้ ที่ของเจา้ หนา้ ที่
รักษาความปลอดภยั ที่เคร่งครัดและซื่อตรง อาจก่อใหเ้ กิดความไม่พอใจต่อพนกั งานของโรงแรมที่
เก่ียวขอ้ งถึงข้นั ท่ีอาจตอ้ งการปองร้ายเจา้ หนา้ ท่ี รปภ. เพอื่ แกแ้ คน้ ก็ได้ เช่น ในกรณีท่ีเจา้ หนา้ ที่ รปภ.
จบั ได้ว่าพนักงานคนใดคนหน่ึงขโมยทรัพย์สินของโรงแรม เป็ นต้น ซ่ึงในกรณีเช่นน้ันอาจ
จาเป็ นตอ้ งให้เจา้ หนา้ ท่ีรักษาความปลอดภยั ที่เกี่ยวขอ้ งหลบหน้าไปอยู่ท่ีอ่ืนสักพกั หน่ึงเพื่อความ
ปลอดภยั ของเขาเอง

5. โดยหลกั การแลว้ การที่ผตู้ รวจซ่ึงไดแ้ ก่เจา้ หนา้ ท่ีรักษาความปลอดภยั กบั ผถู้ ูกตรวจซ่ึงก็คือ
พนกั งานของโรงแรมความรู้จกั คุน้ เคยกนั น้นั ก็นบั วา่ ไม่เป็ นผลดี เพราะจะทาให้เกิดความเกรางอก
เกรงใจกนั ข้ึน ซ่ึงอาจทาให้การปฏิบตั ิหนา้ ที่ของ รปภ. ไม่เคร่งครัดเท่าที่ควร ยิง่ กวา่ น้นั รปภ.อาจมี
ความสัมพนั ธ์ฉนั ทช์ ูส้ าวกบั พนกั งานบางคนดว้ ยซ้า ซ่ึงทาให้ไม่มีการตรวจหรือเป็ นการตรวจแบบ
“หยวน ๆ” พอเป็ นพิธี และไม่มีประโยชน์ในทางป้องกนั รักษาทรัพยส์ ินของโรงแรม ในกรณีท่ี
เลวร้ายมาก ๆ เจา้ หน้าที่ รปภ. กบั พนกั งานขายอาจสมคบกนั ลกั ลอบเอาทรัพยส์ ินของโรงแรม
ออกไปไดโ้ ดยง่าย ดงั น้นั จึงไม่ควรเจา้ หนา้ ที่รักษาความปลอดภยั อยูป่ ระจาท่ีที่จุดใดจุดหน่ึงนาน
เกินไปจนเกิดความสนิทสนมกบั พนกั งาน แต่การใหพ้ น้ จากหนา้ ท่ีเลยน้นั ทาไม่ไดง้ ่ายนกั ในกรณีที่
เป็นพนกั งานของโรงแรม การที่เจา้ หนา้ ที่รักษาความปลอดภยั มีฐานะเป็นลูกจา้ งของบริษทั ภายนอก
จึงใหค้ วามสะดวกและคล่องตวั ในการทางานแก่ฝ่ ายบริหารโรงแรมเป็นอยา่ งยงิ่

อยา่ งไรก็ดี การวา่ จา้ งบริษทั จากภายนอกให้ส่งพนกั งานมาทาหนา้ ที่ รปภ.น้นั ก็มีปัญหาอยู่
ไม่น้อย ท่ีสาคญั ที่สุด คือคุณภาพของบุคลากรท่ีมาทาหน้าที่รปภ. เป็ นท่ีทารบกนั โดยทว่ั ไปว่า
บุคลากรส่วนใหญ่เป็ นคนท่ีหางานอยา่ งอ่ืนไม่ไดจ้ ึงสมคั รมาทาหนา้ ที่รปภ. ไม่ใช่มาทาเพราะใจรัก

งานดา้ นน้ี จึงมกั ทางานแบบขอไปทีโดยไม่คิดจะปรับปรุงการทางานให้ดีข้ึน และแมว้ า่ โรงแรมจะ
ขอเปลี่ยนเป้นคนใหม่ไปกี่คร้ังก่ีหน คนที่ได้มาก็ไม่แตกต่างจากเดิมมากนัก คือมาตรฐานต่า
เหมือนเดิม จากประสบการณ์นบั สิบปี ในการดูแลควบคุมเจา้ หน้าที่ รปภ. และในการติดต่อกบั
บริษทั รปภ. ผเู้ ขียนเชื่อวา่ หลายบริษทั ไม่มีการฝึ กอบรมพนกั งานของตนอยา่ งจริงจงั ใหร้ ู้จกั ปฏิบตั ิ
หน้าท่ีอย่างถูกต้องเหมาะสม และภาระในเรื่องน้ีกลับตกเป็ นหน้าที่ของผูจ้ ้างคือโรงแรมเอง
ย่ิงกว่าน้นั งานในดา้ นน้ีเป็ นภารกิจที่มีให้ทาอย่างไม่มีท่ีสิ้นสุด ตราบใดที่โรงแรมยงั เลือกวิธีจา้ ง
บุคคลกรจากภายนอกอยู่

มาตรการรักษาความปลอดภยั
โรงแรมท่ีดีควรจะมีมาตรการรักษาความปลอดภยั ดงั น้ี :-

1. มีตูน้ ิภยั (safe-deposit boxed) สาหรับให้แขกฝากของมีค่าไว้ ปกติตูน้ ิรภยั จะอยูท่ ่ีแผนก
ตอ้ นรับส่วนหนา้ ใกลบ้ ริเวณท่ีแคชเชียร์ทางานอยู่ แต่โรงแรมใหม่ ๆ ทุกวนั น้ีจะมีตูน้ ิรภยั
ไวใ้ นหอ้ งพกั ของแขกแตล่ ะหอ้ งเป็นเอกเทศ

2. มีแผนกเก็บรักษาของท่ีแขกลืมทิ้งไวเ้ พื่อรอให้แขกมารับคืน หรือที่นิยมเรียกกันเป็ น
ภาษาองั กฤษวา่ แผนก Lost and Found

3. มีแผนกอพยพผคู้ นในเวลาฉุกเฉิน (Emergency evacuation plan) เอาไวล้ ่วงหนา้ สาหรับ
กรณีฉุกเฉิน เช่น เวลาเกิดเพลิงไหม้ เป็นตน้

4. มีการซ้อมดบั เพลิง (Fire drill) เป็ นระยะอย่างสม่าเสมอ เพ่ือให้รู้วา่ ใครมีหนา้ ที่ทาอะไร
และอยา่ งไรในเวลาเกิดเพลิงไหม้ เช่น ใครมีหนา้ ท่ีแจง้ ตารวจดบั เพลิง วิธีแจง้ ให้แขกทราบ
ถึงอนั ตรายต่าง ๆ ทางหนีไฟหรืทางออกฉุกเฉินมีอยูต่ รงไหนบา้ ง เส้นทางที่กาหนดไวใ้ ห้
พาแขกหนีออกมาอยา่ งปลอดภยั วธิ ีใชเ้ ครื่องดบั เพลิง เป็นตน้

5. มีระบบสัญญาณเตือนภยั เมื่อเกิดควนั (Smoke detector) และระบบดบั เพลิงแบบพ่นน้า
ออกมารอบทิศ (Sprinkler system) โดยติดต้งั อยภู่ ายในหอ้ งพกั

6. มีชุดปฐมพยาบาลอยตู่ ามจุดตา่ ง ๆทวั่ โรงแรม

ขโมยมืออาชีพ (Professional thieves)

แมว้ ่าผูท้ างานโรงแรมจะรู้สึกว่าปัญหาของหายหรือกรณีขโมยต่าง ๆ ในโรงแรมของ
เมืองไทยจะมีค่อนขา้ งมาก แต่หากเปรียบเทียบกบั โรงแรมในต่างประเทศว่าจะเป็ นยุโรปหรือ
สหรัฐอเมริกาแลว้ ผูเ้ ขียนเชื่อวา่ โรงแรมในบา้ นเรายงั มีปัญหานอ้ ยกวา่ ในเรื่องน้ีผูท้ ่ีเคยเดินทางไป

ต่างประเทศมาแลว้ คงสามารถเล่าใหฟ้ ังไดว้ า่ เมื่อเดินทางไปในบางประเทศเขาตอ้ งระมดั ระวงั ตวั
ขนาดไหน

เพ่ือให้เกิดความรอบรู้อยา่ งแทจ้ ริง ผูเ้ ขียนไดน้ ารูปแบบและวิธีการของขโมยมืออาชีพใน
ต่างประเทศมารวมไวใ้ นที่น้ีเพ่ือประกอบการศึกษา “หวั ขโมย” ต่าง ๆ พอจะแบ่งออกเป็ นประเภท
ตา่ ง ๆ ไดด้ งั น้ี :-

ประเภทที่ 1 : นักย่องเบา (The Prowler)
จะเป็ นพวกท่ีแต่ตวั ดี พูดเก่ง มีบุคลิกลกั ษณะและการแสดงออกแบบเดียวกบั แขกระดบั ดี

ของโรงแรม พวกน้ีจะทางานเป็ นทีมโดยมีผูร้ ่วมทีม 1-2 คน คนหน่ึงจะลงทะเบียนเข้าพกั ใน
โรงแรมน้นั เองดว้ ยช่ือปลอม (Assumed name) เพ่ือใช้ห้องพกั ของตนเป็ นฐานปฏิบตั ิการขโมย
เหล่าน้ีจะเดินหาเหยื่อตามทางเดินหนา้ ห้องพกั ภายในโรงแรมในช่วงเชา้ มืด โดยสารวจต้งั แต่ช้นั
บนสุดลงมา มองหาว่าห้องไหนประตูไม่ได้ล็อคบ้างเพื่อจะได้เข้าไปขโมยกระเป๋ าสตางค์
เคร่ืองประดบั ที่ทาดว้ ยทองหรือเพชร และส่ิงของมีค่าอยา่ งอื่น ช่วงเวลาเชา้ มืดกบั ช่วงที่แขกลงไป
กินขา้ วเชา้ จะเป็นช่วงสาคญั นากรลงมือปฏิบตั ิการ

นกั ยอ่ งเบาจะลงมือปฏิบตั ิการโดยไม่ให้มีเสียงดงั เพ่ือไม่ให้แขกที่นอนหลบั อยู่ตื่นข้ึนมา
แต่ถา้ แขกเจา้ ของห้องเกิดตื่นข้ึนมาพบเขา้ เขาก็จะอา้ งวา่ ตวั เองเป็ นเจา้ หนา้ ท่ีรักษาความปลอดภยั
ของโรงแรมและตรวจพบวา่ หอ้ งน้นั ไม่ไดล้ ็อคประตูหรือวา่ ประตูเปิ ดอยู่ แลว้ ก็ออกจากหอ้ งไป ถา้
บงั เอิญมีเจา้ หนา้ ท่ีรักษาความปลอดภยั (ตวั จริง) มาขดั จงั หวะ เขาก็จะบอกวา่ ตวั เองเป็ นแขกของ
โรงแรมและข้ึนลิฟท์มาผิดช้นั หรือแสร้งทาเป็ นเมาเพื่อกลบเกลื่อน หรืออาจจะบอกวา่ กลงั ตามหา
เพื่อนโดยช่ือและหมายเลขห้องของผูร้ ่วมทีมที่ลงทะเบียนเข้าพกั หรืออาจจะถึงกับอา้ งว่าเป็ น
ทนายความและข่วู า่ จะฟ้องร้องโรงแรมในความผดิ ขอ้ ใดขอ้ หน่ึงก็ได้

ประเภทท่ี 2: โจรกญุ แจ (The “Key” Man)
ทานองเดียวกบั ประเภทแรก โจร”กุญแจ” ก็แต่งตวั ดี เป้าหมายหลกั ของเขาก็คือการขโมย

กุญแจหอ้ งพกั เพ่อื ใชเ้ ป็นเคร่ืองมือในการเขา้ ไปขโมยของในหอ้ งซ่ึงก็มีหลายวีการ วิธีหน่ึงคือไปยืน
เถลไถลอยหู่ นา้ เคาน์เตอร์แผนกตอ้ นรับในเวลาท่ีมีแขกมาติดต่อจานวนมาก และแอบหยบิ กุญแจท่ี
แขกวางไวท้ ่ีเคาน์เตอร์ อีกวิธีหน่ึงคือพยายามชวนพนกั งานตอ้ นรับคุยและคอยสังเกตว่าพนกั งาน
หยอ่ นกุญแจที่แขกส่งให้ในช่องหมายเลข (ห้องพกั ) อะไร (แต่เลือกเฉพาะแขกที่มีลกั ษณะส่อว่า
ร่ารวย) ต่อมาก็จะกลบั ไปที่เคานเ์ ตอร์อีกคร้ังและบอกหมายเลขหอ้ งพกั ของแขกคนน้นั ดว้ ยเสียงอนั
ดงั เพ่ือว่าพนักงานไดส้ ่งกุญแจของห้องน้ันให้โดยมิพกั ตอ้ งสอบถาม หรือบางคร้ังก็อาจใช้วิธี

เดียวกนั น้ีเพื่อให้ไดก้ ุญแจ ถา้ บงั เอิญเห็นแขกเดินออกจากห้องพกั ระหว่างที่ตนเองสังเกตการณ์อยู่
ตามทางเดินหนา้ หอ้ งพกั

ยงั มีอีกวิธีหน่ึงซ่ึงใช้กับบุคคลที่มาพกั ที่ดรวงแรมเพื่อจดั ประชุมสัมมนา คือถ้า “โจร”
บงั เอิญเห็นคน ๆ น้นั เดินอยภู่ ายในบริเวณโรงแรม (คือไม่ไดอ้ ยใู่ นหอ้ งพกั ) เขาก็จะโทรศพั ทไ์ ปถาม
หมายเลขห้องพกั ของคนน้นั จากพนกั งานรับโทรศพั ท์ แลว้ เดินไปขอกุญแจที่แผนกตอ้ นรับส่วน
หนา้ และปฏิบตั ิการโจรกรรมอยา่ งสบายอารมณ์เราะมีเวลาเหลือเฟื อ เน่ืองจากเจา้ ของหอ้ งมวั แต่ยุง่
อยกู่ บั การประชุมสมั มนาท้งั วนั

มีอยูบ่ ่อยคร้ังเหมือนกนั ท่ีโจรพวกน้ีจะเขม้ าพกั ท่ีโรงแรมชว่ั คืนหน่ึง แลว้ เก็บกุญแจไวใ้ ช้
ประโยชน์ในภายหลงั หรือทากุญแจปลอมเก็บไว้ บางรายย่ิงร้ายกว่าน้ีอีกคือ ถึงกบั ถอดชุดร่อง
กญุ แจออกเพือ่ ทาลายลูกกญุ แจกลางที่เปิ ดไดท้ ุกหอ้ ง (Mater key) แลว้ จึงนาชุดร่องกุญแจกลบั มาใส่
ไวอ้ ยา่ งเดิม

ประเภทที่ 3: โจร “ผ้ดู ี” (The “Gentleman” Thief)

แน่นอนโจรประเภทน้ีจะตอ้ งมีหนา้ ตาดี บุคลิกดีและแต่งตวั ดีอีกต่างหาก และลงทะเบียน
เขา้ พกั หอ้ งที่โรงแรมในชื่อแสดงวา่ ฐานะร่ารวย โจรประเภทน้ีจะแสดงตวั เป็น “เสี่ย” โดยการให้ทิป
กอ้ นโตแก่พนกั งานต้งั แต่พนกั งานประจาลิฟท์ พนกั งานยกกระเป๋ าจนถึงพนกั งานทาความสะอาด
หอ้ งพกั เพ่ือให้คนเหล่าน้นั ไม่สงสัยเขา ในขณะเดียวกนั เขาก็ถือโอกาสคุยกบั พนกั งานเพื่อจะไดร้ ู้
ตาแหน่งแห่งที่ของหอ้ งพกั ที่คนรวย ๆ พกั อยู่

ประเภทท่ี 4: คนหลอกลวง (The “Con” Man)

ประเภทน้ีตอ้ งเป็ นคนวยั กลางคน แต่งตัวดี พูดเกล้ียกล่อมคนเก่ง เขาจะมองหาเหยื่อ
ประเภทที่เป็ นแขกผูห้ ญิงซ่ึงไม่มีคนมาดว้ ย ตามบาร์ ล็อบบ้ี หรือบริเวณใชร้ ่วมอื่น ของโรงแรม
โดยเสนอตวั ไปส่งถึงหอ้ งพกั หลงั จากท่ีคุยกนั จนสนิทสนมดีแลว้ เมื่อเขา้ ไปในหอ้ งพกั เขาก็จะทาที
ขอน้าแกว้ หน่ึงเพ่ือกินยา พอเจา้ ของห้องเดินไปหยิบแกว้ น้าในห้องน้า เขาก็จะล่องหนไปพร้อมกบั
เงินหรือสิ่งของมีค่าตามแต่จะหยิบฉวยไดจ้ ากในหอ้ งน้นั ในกรณีแบบน้ีผหู้ ญิงที่ตกเป็ นเหยือ่ จะไม่
กลา้ แจง้ เจา้ หนา้ ที่รักษาความปลอดภยั ของโรงแรม เราะอบั อายที่ตนเองโง่จนถูกหลอก ทาให้คน
หลอกลวงประเภทน้ียงั สามารถหากินอยไู่ ดเ้ รื่อย ๆ

ปัญหากุญแจห้องพกั

กุญแจหอ้ งพกั ที่ไม่ดีพอเป็ นสาเหตุใหญ่ส่วนหน่ึงของปัญหาของหายในหอ้ งพกั แขก ซ่ึงจะ
สร้างความปวดหวั และความยุ่งยากให้แก่ผูบ้ ริหารโรงแรมไม่นอ้ ย แต่ก็เป็ นเร่ืองน่าเห็นใจ เพราะ
ระบบกุญแจท่ีดีอยา่ งเช่นระบบกุญแจแบบการ์ดซ่ึงควบคุมดว้ ยอิเล็กทรอนิกส์น้นั เป็ นอุปกรณ์ที่มี
ราคาค่อนขา้ งแพง

เมื่อยงั ไม่สามารถใชร้ ะบบกุญแจแบบใหม่ จึงควรตอ้ ง พถิ ีพถิ นั กบั เรื่องกญุ แจเป็ นพิเศษการ
ไม่ดูแลควบคุมเร่ืองกญุ แจใหด้ ีเปรียบเสมือนเป็นการเชิญชวนใหโ้ จรมาเยอื น ตวั อยา่ ง เช่น

 การปล่อยให้พนกั งานตอ้ นรับส่วนหนา้ จ่ายกุญแจแก่ที่มาขอโดยไม่ไดถ้ ามให้แน่ใจว่าเขา
เป็นเจา้ ของหอ้ งจริง หรือกรณีท่ีพนกั งานรับโทรศพั ทบ์ อกหมายเลขห้องพกั ของแขกแกผ้ ทู้ ่ี
โทรศพั ทม์ าถามแบบง่าย ๆ

 พนกั งานตอ้ นรับส่วนหนา้ หรือพนกั งานเสริฟบอกใหค้ นอ่ืนทราบวา่ แขกพกั อยหู่ อ้ งไหน

 พนกั งานทาความสะอาดห้องพกั ทิ้งกุญแจหอ้ งพกั แขกไวท้ ่ีรถเข็น ซ่ึงเห็นไดง้ ่ายและหยิบ
ไปง่ายดว้ ย

 แขกเช็ตเอาทไ์ ปโดยทิ้งกุญแจห้องพกั ไวท้ ี่ห้อง หรือนาไปหยอ่ นไวท้ ่ีเคาน์เตอร์ส่วนหนา้
ขณะท่ีพนกั งานกาลงั ยงุ่ หรือลืมคืนกุญแจเวลาที่ออกจากโรงแรม

วธิ ีการป้องกนั มิใหแ้ ขกลืมนากุญแจของโรงแรมติดตวั ไปดว้ ยก็คือ

 พนกั งานยกกระเป๋ า : เมื่อช่วยแขกขนกระเป๋ าลงมาแลว้ ควรจะถามแขกอยา่ งสุภาพ
 พนกั งานแคชเชียร์ : วา่ เขาส่งคืนกญุ แจหอ้ งพกั หรือยงั
 พนกั งานเปิ ดประตู : ในขณะส่งใบเสร็จรับเงินให้แขก ก็สามารถถามแขกดว้ ยว่า
เขาคืนกญุ แจหรือยงั
ก่อนท่ีจะเปิ ดประตูแขกเขา้ ไปในรถก็อาจถามวา่ ส่งคืนกุญแจ
หอ้ งพกั หรือยงั

ภาพแสดงคาเตือนเกย่ี วกบั การรักษาความปลอดภัยของแขก
ทส่ี มาคมโรงแรมแห่งนครนิวยอร์กจัดทาขึน้
(คาแปล)

เพ่ือความปลอดภยั ของท่าน โปรด
- ลอ็ คประตูเม่ืออยใู่ นหอ้ ง
- อยา่ วางของมีคา่ ใหค้ นอ่ืนเห็นไดง้ ่าย
- เก็บของมีคา่ ไวใ้ นตูเ้ ชฟของโรงแรม
- ใชม้ ือปิ ดประตูหอ้ งเม่ือออกจากโรงแรม
- อยา่ ใหค้ นเอาของท่ีคุณไมไ่ ดส้ ง่ั มาส่งท่ีหอ้ ง
- ขณะเช็คทเ์ อาทอ์ ยา่ ละสายตาจากกระเป๋ าเดินทาง
- ฝากกุญแจไวท้ ี่แผนกตอ้ นรับก่อนออกจากโรงแรมหรือเวลาเช็คทเ์ อาท์
- อยา่ ยอมใหช้ ่างเขา้ มาซ่อมอะไรในหอ้ งถา้ ท่านยงั ไม่ไดต้ รวจสอบกบั ผจู้ ดั การ
- อยา่ คุยเรื่องท่ีจะไม่อยโู่ รงแรมตอ่ หนา้ คนแปลกหนา้

การป้องกนั อคั คภี ยั (Fie prevention)
ปัญหาอคั คีภยั หรือไฟไหมเ้ ป็ นภยั ท่ีร้ายแรงท่ีสุดของกิจการโรงแรมก็ว่าได้ เพราะหาก

เกิดข้ึนและดบั ไม่ได้ ผลยอ่ มหมายถึงตอ้ งมีคนเสียชีวิต และอาจจะเป็ นคนจานวนมากดว้ ย เพราะ
โรงแรมเป็นท่ีพกั และชุมนุมของคนจานวนมาก อีกท้งั ส่วนใหญ่จะมีลกั ษณะเป็นอาคารสูงซ่ึงยากแก่
การที่อยใู่ นอาคารจะหาทางหนีออกมา

วธิ ีดีที่สุดจึงไดแ้ ก่การป้องกนั มิใหเ้ กิดเพลิงไหม้ ซ่ึงจะตอ้ งมีการวางแผน เตรียมการและฝึ ก
ปฏิบตั ิอย่างสม่าเสมอ เพื่อให้เกิดความชานาญและไม่ต่ืนตกใจเม่ือเกิดเพลิงไหมข้ ้ึนมาจริง ๆ
โรงแรมที่มีระบบดี และรอบคอบควรจะทาคู่มือการปฏิบตั ิเกี่ยวกับกบั กรณีเพลิงไหม้ไว้ และ
ผบู้ ริหารจะตอ้ งติดตามผลเพื่อใหม้ รการปฏิบตั ิตามน้นั อยา่ งเคร่งครัดอีกดว้ ย

คู่มือปฏิบตั ิกรณีเพลิงไหม้ (Fire manual) โดยทวั่ ไปประกอบดว้ ยเรื่องและหัวขอ้ ใหย่ ๆ
ดงั ต่อไปน้ี :-

1. มาตรการการป้องกนั อคั คีภยั (Fire prevention)
2. ระบบสญั ญาณเตือนภยั (Fire Alarm)
3. ข้นั ตอนการปิ ดทาการ (Closedown procedures)
4. ข้นั ตอนการอพยพคน ( Evacuation procedures)
5. ข้นั ตอนจุดรวมพล (Assembly point procedures)
6. หน่วยดบั เพลิง (fire fighting team)
7. การซอ้ มดบั เพลิง (Five drills)
8. เบด็ เตลด็ (Miscellaneous)