HYYH The Notes 2020

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: TEAR

Namjoon
17 Aralık, Yıl 21
Biri fakir olmanın suç olup olmadığını sorunca herkes “suç
değildir” der. Ama gerçekten değil midir? Fakirlik birçok şeyi
yiyip bitirir. Önceden önem verdiğiniz şeyler değersizleşir.
Vazgeçmemeniz gereken şeylerden vazgeçersiniz. Her şeyden
şüphe eder, korkar ve feragat edersiniz.
Otobüs birkaç saat içinde tanıdık bir durağa yanaşacaktı.
Oradan bir sene önce ayrıldığımda arkamda hiçbir mesaj
bırakmamıştım. Şimdi de kimseye haber vermeden
dönüyordum. Arkadaşlarımın suratlarını hatırlamaya çalıştım.
Hepsiyle iletişimimi kesmiştim. Acaba bugünlerde ne
yapıyorlardı? Beni gördüklerine sevinecekler miydi? Eskiden
olduğu gibi bir araya gelip gülebilecek miydik? Sonra cam
buzlandı ve dışarıdaki manzarayı göremedim. Camın üzerinde
yavaşça parmağımı gezdirdim.
“Hayatta kalmak zorundasın.”

BTS ARMY TURKEY 50

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: 7

Seokjin
1 Şubat Yıl 22

Tepeden yakında iniş yapacağımızın anonsu duyuldu.
Pencerenin dışında yumuşacık duran bulutlardan başka bir şey
gözükmüyordu. Los Angeles’da geçirdiğim zamanlar aklıma
geldi. Bir sahilin olması fena değildi. Onun dışında aklımda yer
eden belirli bir an yoktu. Uçak geniş bir dönüş yaptı ve şehir
daha görülür oldu.

Songju’ya dönmem çok ani olmuştu. Babam aramış ve bana
“Geri dön.” demişti. Elbette bir sebebi vardı. Babam bir şeyi
nedensizce yapacak türde biri değildi. Ama bana sebebini
söylemedi, ben de sormadım. Çünkü gittiğimde anlayacağımı
biliyordum. Ama yine de—belki de Songju’ya gelmem aniden
olmamıştı. Belki her şey çoktan kararlaştırılmıştı ve benim
yalnızca hiçbir şeyden haberim yoktu.

Bir sıra arkamdaki çocuğun “Bu bizim evimiz mi?” diye
sorduğunu duydum. Camdan baktım. “Hayır, bizim
evimiz nehrin karşısında.” dedi çocuğun babası olduğunu
düşündüğüm kişi. Ev. İçimden bu sözcüğü tekrarladım. Pek
de eve gidiyormuş gibi hissetmiyordum. Ama Los Angeles da
evim gibi hissettirmiyordu. Los Angeles ve Songju. Benim iki
adresim. Ama ikisi de evim değildi.

51 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Hoseok
25 Şubat, Yıl 22

On dokuzuncu doğum günüm geçtikten sonra tüm dünyam
değişmişti. Artık devletin koruması altında değildim ve
yetimhanede kalamazdım. Yarı zamanlı işlerden ve koruma
programından çıktıktan sonra aldığım aylıktan biriktirdiğim
parayla tuttuğum eve baktım. Two Star Burger’e[1] yakın bir
yer aramaya gönlüm el vermedi. Songju İstasyonu’na yakın
bir yerlere bakınmaya çalıştım ama orası da çok farklı değildi.
Nihayetinde yapabildiğim tek şey yüksek bir yere çıkmaktı.
Bulduğum yer çıkmaz sokağın en sonundaki çatı katı[2] bir
odaydı.

Bavulumu demir merdivenlerden pat küt vura vura çekiştirdim.
On yıldan fazla zamanımı yetimhanede geçiriştim ama pek
fazla eşyam yoktu. Tek yaptığım birkaç parça kıyafeti ve
ayakkabıyı yerleştirmek ve geri dönüşüm merkezinden aldığım
mobilyaların yerlerini ayarlamaktı.

Ama yine de taşınıyordum işte. Tam uzanıp dinlenecekken
çoktan akşam olmuştu. Şubatta bile sırtımdan terler akıyordu.
Gıcırdayan demir kapıyı açtığımda soğuk bir kış sonu rüzgarı
içeri esti. Dışarı çıkıp tırabzana yaslandım. Songju’nun
manzarasına baktım ve yetimhanenin nerede olduğunu tahmin
etmeye çalıştım. Sol taraftan nehri takip ettim, sonra yonca
şeklindeki tabeladan sola döndüm. Neonların ve ışıkların
arasından yetimhanenin yerini seçemedim.

BTS ARMY TURKEY 52

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Hoseok
25 Şubat, Yıl 22
Kafamı kaldırıp çatı katı odaya baktım. Küçüktü. Zorlasan bir
oda ancak vardı. Yıkık döküktü ve ancak ayakta duruyordu.
Yazları bir sauna gibi sıcak, kışları cereyandan buz gibi olurdu.
Ama bu dünyada bana ait, kendim olabileceğim ve aptalca
korktuğum ya da başkalarının dudak büzmesini umduğum bir
yer. İstediğim kadar gülüp, istediğim kadar ağlayabileceğim
bir yer.
“Elimizden geleni yapalım!” diye bağırdım odaya doğru. Şehrin
en tepesinde, neredeyse göğe dokunan bu yer, bugünden
sonra benim evim olacaktı.
[1] Hoseok’un çalıştığı burgerci
[2] Kore’de çatı katı odalar genellikle normal dairelerden daha
ucuzdur ve fakir ya da finansal kaynakları olmayan insanların
kullandığı bilinir.

53 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Hoseok
2 Mart, Yıl 22
İnsanlar arasında olmayı seviyordum. Yetimhaneden
ayrıldığım zaman insanlarla etkileşim halinde olduğum,
sürekli gülebildiğim ve hep neşeli olduğum bir işim vardı. Bu
işi seviyordum. Açık bir biçimde, iyi insanlardan ziyade kötü
insanlar ile karşılaşmıştım. Bu işi bu kadar çok sevmemin
sebebi bu olabilir.
Eğer ışıl ışıl güler ve zorla bile olsa, yüksek sesle konuşup
güler yüzle karşılık verirsem, neticede kendimi doğru yolda
olduğuma inandırabilirdim. Yüksek sesle güldüğümde ve
insanlara nazik davranıp kibar bir insan olduğumda ruh halim
iyileşiyordu. Zor günlerde vardı tabi. Dükkanı temizleyip eve
yol aldığımda, tek bir adım atmak dahi güç geliyordu. Sadece
zor beğenen, titiz müşterilerin olduğu günler vardı. Ama öyle
bile olsa, arkadaşlarım yanımdayken, bu şeylere katlanmak
daha kolaydı. Şimdiye kıyasla.

BTS ARMY TURKEY 54

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Taehyung
29 Mart, Yıl 22

Benzin istasyonu çalışanı yere tükürerek oradan ayrıldı.
Bense çömeldiğim pozisyonda yere uzandım. Bir süredir
petrol istasyonunun arka duvarına grafiti yapıyordum, sırf
yakalanabilmek için. İstasyon sahibi “Başkasının duvarını
karalayarak ne yaptığını sanıyorsun?” diye sorarken vurmaya
başladı. Yerde yuvarlandım. Bu hem alışık olduğum hem de
yabancı gelen bir şeydi.

Grafiti yapmaya uzun zaman önce başlamıştım. Birinin fırlatıp
gittiği sprey boya kutusunu alıp duvara bir şeyler çizmeye
çalışmıştım. Sarı renkteydi sanırım. Öylesine sıkıp, sıktığım
yere baktım. Gri duvar parlak sarı boyayla boyanmıştı. Farklı
bir kutuyu aldım bu sefer elime. Uzun bir süre hiçbir şey
düşünmeden öylesine sıkmaya başladım. Ellerimi ancak
tüm kutuların tamamen boşalması durdurmuştu. Kutuyu
fırlatıp geriye doğru birkaç adım attım. Sanki tüm gücümle
koşuyormuşumcasına derin bir nefes verdim.

Duvardaki renklerin ne anlama geldiği, neyi, neden yaptığım
hakkında da en ufak bir fikrim yoktu. Ama yapmıştım.
Sanırım hislerimi bu şekilde ifade etmiştim. Kalbimdeki her
şeyi bu duvara püskürtmüştüm. Başta çirkin gözktüğünü,
kirli olduğunu düşündüm. Aptalca, işe yaramaz ve acınası
görünüyordu. Beğenmemiştim. Henüz ıslak olan boyayı elimle
ovmaya başladım. Hepsini silmek istiyordum.

55 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Taehyung
29 Mart, Yıl 22
Ancak silmek yerine renkleri birbirine karıştırıp, farklı şekiller
ortaya çıkarmıştım. Duvarın karşısına oturdum. Mesele
beğenip beğenmemem değildi. Güzel olup olmaması da
değildi. Bu sadece, bendim işte.
Ayağa kalktığımda öksürdüm, boğazımdan gelen kanı elime
doğru tükürdüm. Tam o sırada birinin boya kutusunu eline
aldığını gördüm. Elin uzantısını izledim gözlerimle, ta ki bir
suret görene kadar. Namjoon hyungdu bu. Güldüm. Hayalet
falan gördüğümü düşündüm. Hyung elini bana doğru uzattı
bense sadece bakakaldım. Elimi tuttu ve ayağa kaldırdı beni.
Elleri sıcacıktı.

BTS ARMY TURKEY 56



花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Yoongi
7 Nisan, Yıl 22
Araba beni son anda ıskalamıştı. Alkolün verdiği sarhoşlukla
bir süre kendime gelemedim. Sonrasında da artık piyanonun
sesini duyamadığımın farkına vardım.

BTS ARMY TURKEY 58

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: HER

Yoongi
7 Nisan, Yıl 22

Beceriksizce çalınan piyano sesini duyduktan sonra adımlarımı
durdurdum. İnşaatın içinde birisi yağ tankını yakmıştı, ateşin
haşin sesini duyabiliyordum. Çalınan parçayı daha önceden
ben de çalmış olmama rağmen bu ne diye düşündüm. Hafif
sarhoş olduğumdan sendelemeye başlamıştım. Gözlerimi
kapadıkça aklıma bir şeyler geliyordu. Yanan alevle, sıcağın
içindeki piyano sesiyle, gece havasıyla, sarhoş halimle her şey
bulanıklaşmaya başladı.

Birden ıslık sesi gelmeye başladı, arabalar yanımdan tehlikeli
bir şekilde geçiyordu. Ön farları parlıyordu ve arabalar
yanımdan geçtikçe esinti yüzüme çarpıyordu. Sarhoş halim
ise ortamı daha da karmaşıklaştırıyordu. Sürücülerin azarlayıcı
seslerini duyabiliyordum. Durdum ve geri bağırmak istedim
fakat biraz önce duyuyor olduğum piyano sesinin yok
olduğunu fark ettim. Alevler arasında, rüzgar ve araba sesleri
yüzünden duyamıyordum. Sanki durmuş gibiydi. Neden
durdu? Peki çalan kişi kimdi?

‘Ta’ sesi ile birlikte, alevler karanlığın içinde kayboldu. Boş boş
bakınıyordum. Isı yüzüme vurdu. Piyano tuşlarının vuruşunu
duydum. Ani bir refleks ile arkamı döndüm.

59 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: HER

Yoongi
7 Nisan, Yıl 22

O anda kanım donmuş gibi hissediyordum ve doğru dürüst
nefes alamıyordum. Çocukken gördüğüm kabuslardaki sese
benziyordu.

Sonraki anda, koşuyordum. Kendi isteğimle değil, bedenim
gidiyordu. Enstrüman dükkanına doğru koşuyordum. Neden
bu anı birkaç kez yaşamış gibi hissediyordum bilmiyorum.
İhtiyacım olan bir şeyi unutmuş gibi hissediyordum. Camı kırık
enstrüman dükkanında, piyanonun önünde oturan birisi vardı.
Üzerinden yıllar geçmiş olsa da, ne zaman düşünsem ağlıyor
ve yumruğumu dıkıyordum. Başkasının hayatına kendini dahil
etmek kolay değildi. Yalnız olan birisini teselli etmeye çalışmak
kolay değildi. Bir başkasına çok fazla anlam ifade eden bir
insan olmak istemiyordum. Birisini koruyacak cesaret yoktu
bende. Sonuna kadar bir insanın yanında kalacak cesaret
yoktu bende. Kimseyi incitmek istemiyordum ve kimsenin beni
incitmesini de istemiyordum.

Yavaş adımlar atıyordum. Geri dönmek ve kaçmak istedim
lakin bilinçsizce kimin yanlış notada çalıyor olduğuna bakmak
için yaklaştım. Fakat Jungkook başını kaldırdı ve bana bakıp
‘Hyung’ dedi. Okuldan atıldığımdan beri ilk defa karşılaşmıştık.

BTS ARMY TURKEY 60

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: HER

Seokjin
11 Nisan, Yıl 22
Denize tek başıma gitmiştim. Kameranın açısından deniz
masmavi ve uçsuz bucaksız görünüyordu. Denizin üstünü,
güneşin ışık demetleri kaplamıştı, rüzgar ağaçlara doğru
esiyordu aynı eskisi gibi. Değişen tek şey, buraya yalnız gelmiş
olmamdı. Kameranın deklanşörüne basmamla birlikte, 2 yıl
10 ay öncesindeki o güne gitmem bir oldu ama görüntüler
hemen yok oldu. O gün denize doğru, yan yana oturmuş bir
vaziyette, her zamanki gibi yorgun ve hüzünlüydük ama en
azından bir aradaydık.
Arabayı döndürdüm ve gaza yüklendim. Tünelin öncesindeki
benzin istasyonunu geçtim. Arabanın camını açıp, okula
yakın bir yerlerde durdum. Bahar akşamındaydık, hava ılık ve
sokakları süsleyen kiraz çiçekleri ağaçlardan dökülüyordu.
Okulu geçip, birkaç kavşaktan döndükten sonra, Namjoon’un
çalıştığı benzin istasyonunun ışıklarını gördüm.

61 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Seokjin
11 Nisan, Yıl 22

Gözlerimi açtığımda tarih 11 Nisan’dı. Günışığı perdelerin
arasından süzülerek içeri giriyordu. Bedenimi kaldırdığımda
bir anlığına başım döndü ve gözlerimi kapattım. Etrafımdakiler
kızıl bir görüntüye büründüğünde, Taehyung’u gördüm. Tek
başına sahildeki seyir terasının üzerinde duruyordu. Tarih 22
Mayıs’tı. Bu geçmiş ve gelecekti. Çoktan gerçekleşen ve hala
gerçekleşebilecek bir şey. O anda her şeyin çözüldüğünü
düşündüm.

Güneş batarken, Taehyung’un platforma tırmandığını gördüm.
Gökyüzü hala maviydi ama koyu kırmızıyla buluşmaya
başlıyordu. Başımı kaldırdığımda Taehyung hala tırmanıyordu.
En tepeye ulaştığında, bir anlığına bize baktı ve sonra zıpladı.
Bir kuş gibi havada süzüldü, sanki kanatları varmış gibi.
Ardından bir an havada aSılı kaldığını düşündüm ve bir his
bütün bedenimi tıpkı bir aynanın kırılışı gibi, tıpkı perdelerin
arasından sızan soğuk hava gibi sarstı.

Ardından gözlerimi açtım. Tarih bugünü gösteriyordu, 11
Nisan’ı.

BTS ARMY TURKEY 62



花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: TEAR

Seokjin
11 Nisan, Yıl 22

Tiz bir fren sesi ile araba zar zor durdu. Düşüncelerimde o
kadar kaybolmuştum ki ışığın değiştiğini fark etmedim. Tanıdık
üniformalar giyen öğrenciler karşıdan karşıya geçerken
camdan bana baktılar. Bazı insanlar beni işaret ediyordu. Zorla
gülümseyip başımı eğdim.

Ne yapmam gerektiğini biliyordum. Ama korkmuyor da
değildim. Tüm talihsizliklere ve acılara gerçekten bir son
verebilir miydim? Aynı hatayı tekrarlayıp durmak başarının
imkansız olduğunu göstermez miydi? Bana vazgeçmemi
söylemiyor mu yani? Mutluluk anlamsız bir umuttan başka bir
şey değil miydi bizim için? Sayısız düşünceler geçti aklımdan.

Bir süre sonra benzinliğin girişine yanaştım ve biraz ilerde
Namjoon’u arabalara benzin doldururken gördüm. Derin bir
nefes alıp yavaşça geri verdim. Tek tek yüzlerini hatırlamaya
çalıştım. Yoongi, Hoseok, Jimin, Taehyung, Jungkook. Sonra
şerit değiştirip benzinliğe giriş yaptım. Vazgeçemezdim.
Yüzde bir şansım dahi olsa vazgeçmeyecektim. Camdan
Namjoon’un yaklaştığını gördüm.

BTS ARMY TURKEY 64



花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: 7

Seokjin
11 Nisan Yıl 22

Gözlerimi tekrar parıldayan gün ışığına açtım. Konteynırın
içindeki alevlerin ve Namjoon’un ölü bedeninin görüntüsü
göz kapaklarımın içine işlemişti resmen. Bir başka başarısızlık
daha. Namjoon’u kurtarmak için başka hangi yollar kaldı
diye düşünürken gözlerimi kapatmak için kolumu kaldırdım
yavaşça. 30 Eylül’deki olayları düşündüm. Herhangi bir duygu
hissetmiyordum ve ne sabırsızdım ne de korkuyordum.

Konteynır şehrindeki kazadan sonra sayısız döngüye girdim.
Ama hala bu döngüleri neden yaptığımı anlayabilmiş değildim.
Ya da bunu düzeltmek için ne yapabileceğimi. Hayır- Dahası,
‘Ruhun Haritası’nın ne olduğunu da henüz anlayamamıştım.
Tüm bunlara son verecek olan ipucunu. Ruhun Haritası. Bu
sözcükleri, birkaç hatayı daha evvel tekrarladıktan sonra
duydum ilk kez. “Ruhun Haritası’nı bul. Tüm bunlara bir son
verecektir.” “Ruhun Haritası mı? O da ne?” Üzerine bastım ama
bir yanıt alamadım. Onun yerine, geriye şu sözcükler kaldı:
“İpuçlarının bir bedeli var.”

Uzaktan Namjoon’un benzin istasyonunu gördüm.
Arabamın farlarını kapattım ve şerit değiştirdim. Tek bir şey
düşünebiliyordum: 30 Eylül’de kazayı durdurmak ve döngüye
bir son vermek. Yalnızca hedefe odaklı gidiyordum.

BTS ARMY TURKEY 66

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: 7

Seokjin
11 Nisan Yıl 22
Şayet bu süreçte bir sorun olursa ya da biri yaralanır veya
uzaklaşacak olursa hiçbir şey yapamazdım ve olur da
oyalanırsam veya tüm bunlar yüzünden kendimi kaybedersem
hedefime de asla ulaşamazdım. Herkesi kurtarmaktan da
önemlisi benim hayatta kalıp bundan kurtulmamdı. Bu sonsuz
döngünün bana öğrettiği ders bu oldu.

67 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Jungkook
11 Nisan, Yıl 22

Çatıdaki korkulukların tepesinde yürüdüm. Bina, inşaanın
yarısındayken terk edilmişti. Ayağımın tekini havaya
uzattığımda, karanlığı ayağımın altından ortaya çıkmıştı. Gece,
şehri korkuluğun ardından hafifçe yayılmış gibi görünüyodu.
Neon ışıklar, kornaların çalışı ve karanlığın içine karışan
dumanlı toz... Bir anlığına başımın dönmesiyle halsiz hissettim.

Dengemi sağlamak için kollarımı iki yana açtım. Birden aklıma
geldi. Sadece bir adım, eğer bir adım daha atsaydım her şey
son bulacaktı. Biraz daha karanlığa uzandım. Ayaklarımın
bittiği yerde başlayan karanlık artık tüm bedenimi yiyip
tüketebilirdi. Gözlerimi kapattığımda titreşen şehir, sesler
ve korku tamamıyla kaybolmuştu. Nefes almayı kestim Ve
bedenimi biraz daha öne eğdim. Aklımda hiçbir şey yoktu.
Kimseyi düşünmüyordum. Arkamda hiçbir şey bırakmak
istemiyordum. Hiçbir şey hatırlamak istemiyordum. Artık sona
gelmiştim.

İşte o anda telefonum çaldı. Sanki derin bir rüyadan uyanır
gibi gerçekliğe döndüm. Hissizleşen duyularım yeniden
canlandılar. Telefonumu çıkardım, arayan Yoongi Hyung’du..

BTS ARMY TURKEY 68

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Yoongi
11 Nisan, Yıl 22

Jungkook’un, beni belli bir mesafeden takip ettiğinin farkında
olarak yürümeye devam ettim. Tren raylarının uzamasıyla
birlikte, konteynerler da devam ettiler belirmeye. Arkadan
dördüncü konteynırdı bu. Hoseok, Namjoon ve Taehyung’la
buluşmak gibi bir planı olduğunu söylemiş ve gelmem için
bana da haber vermişti. Ona gelebileceğimi söylemiştim.
Ancak aslında gitmek gibi bir niyetim yoktu. Diğer insanlarla
kaynaşmaktan nefret ederdim ve Hoseok da bunu biliyordu.
Bu yüzden muhtemelen böyle çıkageleceğimi beklemiyordu.

Kapıyı ani bir hareketle açtığımda, Hoseok’u şok olmuş bir
ifadeyle gördüm. Ardından o, Jungkook’u gördü ve karışık
duyguların getirdiği o abartılı ifadesiyle birlikte yaklaştı
yanımıza. Ben her ikisinin de yanından geçip konteynırın içine
gittiğimde, Hoseok’un “Ne kadar oldu?” diye sorarak, çekingen
Jungkook’u kenara çekmeye çalıştığını duyabiliyordum. Kısa
bir süre sonra Namjoon, Taehyung’u getirdi içeri. Taehyung’un
tişörtünün bir kenarı yırtıktı. Ne olduğunu sorduğumuzda
Namjoon, Taehyung’un bileklerini tutup tutukluyor gibi
yapmıştı onu. “Bu çocuk geç kaldı, çünkü grafiti yaparken
polislere yakalanmış, ben de onu almak için gitmek zorunda
kaldım.”

69 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Yoongi
11 Nisan, Yıl 22

Taehyung abartılı bir özürden sonra aşırı konuşkan tavrını
takınarak, tişörtünün polisten kaçarken yırtıldığını anlattı.
Köşeye oturup onları izledim. Namjoon, Taehyung’a
değiştirmesi için bir tişört verdiğinde, Hoseok da hamburger
ve içecek gibi şeylerle girmişti içeri. Bunun ortasında
Jungkook da garip bir şekilde ayaklanmıştı. Sanki ne
yapacağını ya da nereye gideceğini bilemiyor gibiydi bu
hali. Geriye bakınca, tıpkı lisedeki gibiydi. Gizlenme yeri olan
sınıfta Namjoon, Taehyung’la konuşur ve Jungkook nereye
gideceğinden emin olamamış bir halde etrafta gezinirken
Hoseok da gürültüyle ortalıkta yürürdü.

Sahi, biz böyle buluşalı ne kadar zaman oldu?
Hatırlayamıyordum. Seokjin hyung ve Jimin’e ne oldu? Benim
düşüneceğim gibi olmayan bir düşünce üşüştü zihnime. Burası
benim ilk kez geldiğim bir yer olmasına rağmen kalbim çoktan
huzurla dolmuştu.

BTS ARMY TURKEY 70

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: HER

Namjoon
11 Nisan, Yıl 22
Son zamanlarda giydiğim bir tişörtü çıkardım, Taehyung’un
sırtına koydum ve hafifçe vurdum. Şu anda üzerimde bulunan
tişört ile aynı baskıya sahipti. Yırtılan tişörtünü çıkarırken
istemsizce güldü. Vagonda asılı loş ışığın altında, kan lekelerini
ve morlukları görebiliyordum. Hoseok şaşırmış bir şekilde
bana baktı. Taehyung tişörtünü giyerken kirli aynada kendisine
bakmaya gitti ve güldü.
“Bu çocuk grafiti olduğunu söyledi ama polise yakalandı. Kefil
olup onu çıkarıyorum ama bazen geç kalabiliyorum.” diyerek
açıkladım ve Taehyung’un sırtını sıvazladım. Sonra Taehyung
abartılı bir şekilde benden özür diliyormuş gibi rol yaptı.
Köşede oturan Yoongi Hyung ise yavaşça bize doğru geldi ve
Taehyung’u omuzlarından sıvazladı.

71 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: HER

Jungkook
11 Nisan, Yıl 22

Sonunda, istediğim gibi oldu. Sokakta tanıştığım birkaç
serseriye denk geldim, bana sert bir şekilde vurmaya
başladılar. Beni döverlerken güldüm, akıl hastası olup
olmadığımı sordular ve daha da çok vurmaya başladılar.
Sırtımı yasladığım kapıdan, benim gibi dik durmak için direnen
çimenleri görebiliyordum. Rüzgarın etkisi ile eğiliyorlardı. Aynı
benim gibi. Ağlayacak gibi hissetim ve yeniden güldüm.

Gözlerimi kapadığımda, üvey babamın öksürdüğünü ve
üvey kardeşimin güldüğünü görebiliyor gibiydim. Üvey
babamın akrabaları her şeyi görüyordu ama anlamsızca
konuşuyorlardı. Sanki orada değilmişim gibi, varlığım hiçbir
anlam ifade etmiyormuş gibi davrandım. Annem onların
önünde utanıyordu. Yerdeki tozlar hapşırmama sebep oldu.
Bıçak saplanmış gibi acıyordu göğsüm. İnşaatın çatı katına
tırmandım. Şehir karanlığa bürünmüştü. Parmaklıkların
ardına geçtim ve kollarımı açarak öylece durdum. Bir anlığına
bacağım titredi, neredeyse dengemi kaybediyordum. Bir
adım daha atsam, öleceğimi düşündüm. Ölürsem, her şey son
bulacaktı. Yokluğum kimseyi mutsuz etmeyecekti ne de olsa.

BTS ARMY TURKEY 72



花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Jungkook
11 Nisan, Yıl 22
Telefonum çaldı. Uzun bir rüyadan uyanmışçasına kendime
geldim. Telefonumu çıkardım. Arayan Yoongi hyung’du.

BTS ARMY TURKEY 74

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Taehyung
11 Nisan, Yıl 22

Siyah sprey boyayla bir çizgi çizdim. İnce bir yüz, söyleyecek
sözü kalmamış bir ağız, kuru saçlar. Kabataslak çizgilerle
rüyamda gördüğüm yüzü gri duvara çizmeye başladım. Şimdi
sıra göz bebeklerini çizmekteydi. Uzandım, sonra durup bir
adım geri çekildim.

Kafamda yüz çok netti. Göz bebekleri o kadar belirgindi
ki tüylerimi diken diken etmişti. Onları nasıl yansıtırım
bilememiştim. Mutluluk ya da üzüntü gibi tüm duyguların yok
olduğu, geriye yalnızca aldırışsızlığı ve soğukluğu bırakan
gözlerdi onlar. Onlarca renkler ve tek bir renk birbirine
girmişti orada. O gözler hiçbir söylemiyor ve böyle yaparak
her şeyi söylüyordu. Sprey boyayı defalarca elime aldım ama
nihayetinde göz bebeklerini çizemedim.

Seokjin hyung’u göreli iki yıl olmuştu. Amerika’ya gittiğini
duymuştum, onun dışında hiçbir şey bilmiyordum. İlk kez
onu rüyamda görmüştüm. Bazen nasıl olduğunu düşünüp
duruyordum. O sınıfta, hyung müdürü çağırdığında ne
olduğunu merak ediyordum. Ona dair güzel anılarım ve
anlayamadığım şeyler vardı ama onu hiç rüyamdaki kadar
soğuk ve cılız görmemiştim.

75 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Taehyung
11 Nisan, Yıl 22
Duvara çizdiğim yüze tekrar baktım. Seokjin hyung olduğu
belliydi. Ama benim tanıdığım hyung değildi. Neden durduk
yere böyle bir rüya görmüştüm ki? Rüyada can sıkıcı ve
korkunç şeyler olup duruyordu. Hyung tüm o felaketleri
ifadesiz bir yüzle izliyordu. Sprey boyayı alırken elim titremişti.
O rüya sanki beni ensemden yakalamış gibi ürpermiştim.
Uzaktan polis sirenlerini duydum.

BTS ARMY TURKEY 76

花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Taehyung
11 Nisan, Yıl 22
Dün gece bir rüya gördüm. Lisedeki arkadaşlarım vardı ve
inanılmaz kötü şeyler yaşandı. Trajediler ardı ardına gelirken
Seokjin olan biteni yüzündeki ifadeyi hiç değiştirmeden
izliyordu. Netameli görünen yüzünü çizip Namjoon’a
gösterdim.
“Seokjin geri döndü.”
Namjoon Seokjin ile nasıl tanıştığını anlattı. Hatta Seokjin’in
değişmiş göründüğünü söyledi.
İki yıldır ilk kez hem kabus gördüm hem de Seokjin’den haber
aldım. Yalnızca tesadüf diyerek geçemedim. Kaygılandım.

77 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Namjoon
11 Nisan, Yıl 22
Seokjin hyung görüş alanımın en uç köşesinde öylece
duruyordu. Ne bana bir adım yaklaşıyor ne de benimle
konuşuyordu.

BTS ARMY TURKEY 78

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Taehyung
30 Nisan, Yıl 22

Yaşadığım şokla bir süre kımıldayamadım. Seokjin hyung
arabanın içinde oturuyordu. Namjoon hyung’dan geri
döndüğünü duymuştum ama bu yüzünü ilk görüşümdü.
Telefonunda bir şeylere bakarken kaşlarını çatmıştı.
Garip görünen bir yanı yoktu. Yüzünün hiçbir tarafı son
gördüğümden farklı değildi. Neden bu kadar şaşırdığımı
açıklayamazdım. Soğuk. Kuru. Boş. Bu sözcüklerin hiçbiri
hyung’un yüzünü ifade etmek için yeterli değildi. Hayır, aynı
olmaya yakın bile değillerdi. Bir bahar günüydü ama beni bir
ürperti sarmıştı. Hatta titremiştim. Hyung’u tam da bu yüzüyle
rüyamda görmüştüm.

Jungkook köşeyi dönüp geldiğinde başımı kaldırabildim.
Jungkook yüzünde telaşlı bir ifadeyle etrafa bakınmış, sonra
dar sokağa doğru koşmuştu. O an Seokjin hyung öfkeyle
hareketlenmiş ve arabadan çıkmıştı. Uzaktan duyamadım
ama yakındaki motele birkaç adım atarken dudaklarının
hareketinden “Neyse, boş ver gitsin.” diye mırıldanmış gibi
duruyordu. Jungkook’un koştuğu yöne baktı. Bunu yaparken
girişte elinden bir şey düşürdü.

79 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Taehyung
2 Mayıs, Yıl 22

“Hyung, hepsi bu kadar mı? Bizden sakladığın başka şeyler
yok değil mi?” Etrafımız birden sessizliğe büründü. Tüm
gözler bana çevrildi. Bense Seokjin hyungdan gözlerimi
ayırmıyordum. O da bana baktı, gözlerinde yorgunluk ve
utanç vardı birazcık da acınacak bakışlardı bunlar. Tekrar
konunun üstünde duracağım an biri kolumdan tutarak
durdurdu beni, kim olduğunu görmedim ancak biliyordum.
Namjoon hyungdu.

“Seni ne ilgilendirir ki? Gerçek kardeşim değilsin sonuçta.”
Namjoon hyungun gözlerini üzerimde hissedebiliyordum.
Başımı kaldırmadan elini ittim. Bunu da biliyordum,
farkındaydım, sebepsizce kızgındım Namjoon hyunga.
Hyungun telefonda söylediği kelimeleri tekrar edyordum,
kızgındım, üzgündüm. Hyungun sözleri yanlış değildi,
aramızdaki bir yaş bile yoktu, gerçek kardeşi değildim. Kendi
başımın çaresine bakmam gerektiği doğruydu. Yine de
üzülmüştüm. Daha çok kızgındım, yalanlayabilecek sözler
bile dökülmüyordu dudaklarımdan. Hyungun neler hissettiğin
anlamasını diledim.

BTS ARMY TURKEY 80

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Taehyung
2 Mayıs, Yıl 22

“Taehyung-ah, üzgünüm. Bu konuyu kapatalım.” ağzını açan
Seokjin hyung olmuştu. Adımı anan, üzgün olduğunu söyleyen
Seokjin hyung olmuştu. Namjoon hyung tek bir kelime bile
etmemişti. “Ne demek kapatalım? Konu açılmışken her şey
hakkında konuşalım. Sakladığın başka şeyler var.”

“Dışarıda konuşalım.” Namjoon hyung konuşmuştu, tekrar
kolumdan tutarak. Yine elini ittirmeye çalışmiştım ama beni
dışarı doğru çekmeye çabalıyordu. Yine karşı koyarak “Bırak
beni. Beni durdurmaya ne hakkın var? Ne biliyorsun ki hyung?
Hiçbir şey bildiğin yok ama yine de onun harika biri olduğunu
düşünüyorsun değil mi?” İşte tam o anda kolumu bıraktı.
Aniden bırakmasının etkisiyle tökezledim. Kolumu bıraktığı an
beni tutan her şey paramparça olmuştu. Belki de kolumu asla
bırakmamasını dilemiştim.

Belki sinirlenerek beni dışarı çıkmarmasını istemiştim içimden.
Belki de beni azarlamasını dilemiştim, bırakıp gidemeyeceği
kadar yakın ve değerli, tıpkı gerçek kardeşiymişim gibi.

81 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Yoongi
2 Mayıs, Yıl 22
Ateş yatak örtüme sıçramış, birden alev almaya başlamıştı.
Bu dünyaya ait gördüğüm son kare bu ıssız, dağınık odam,
yükselen alevler, artan sıcaklık ve Jungkook’un şekilden şekle
giren yüzü olmuştu.

BTS ARMY TURKEY 82



花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Yoongi
2 Mayıs, Yıl 22

Çarşaf anında alevler içerisinde kalmıştı. Tüm bakımsız
şeyler kaybetmişlerdi asıl benliklerini. Artık ne küfün o keskin
kokusunu alabiliyor, ne esrarlı rutubeti hissedebiliyor, ne de
karanlık ışığı görebiliyordum. Tüm hepsinden geriye kalan tek
şey acıydı. Sıcaklığın getirdiği bedensel acı… Parmaklarımdaki
deri o kadar sıcaktı ki, bir anda su toplamıştı. Ondan sonra
babamın ifadesiz tavrını takındım ve dağıttım müziğin sesini.

Babam ve ben çok farklıydık. Ne babam beni anlar, ne de
ben onu anlardım. Eğer çabalasaydım ikna edebilir miydim
onu? Muhtemelen hayır. Yapabildiğim tek şey saklanmak,
ona meydan okumak ve kaçmaktı. Bazen özgür olduğum
şeyin babam olmadığı düşüncesi geliyordu aklıma. Ardından
birden kendimi uçurumun kenarında bulmuşum gibi bir
korku sarıyordu bedenimi. Öyleyse ben kimden kaçıyordum?
Kendimden kurtulmak için ne yapmak zorundaydım? Her şey
imkansız hissettiriyordu.

Birinin seslenişini duyuyor gibiydim, ancak başımı kaldırıp
da bakmadım. Sıcaklıktan mı yoksa acıdan mı bilemiyorum,
nefes alamıyordum. Hareket edecek mecalim yoktu. Ancak
böyleyken bile, biliyordum ki, bu Jungkook’tu. Kızgın
olmalıydı. Belki de üzgündü benim için. Sadece dibe batmak
istedim.

BTS ARMY TURKEY 84

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Yoongi
2 Mayıs, Yıl 22
Tüm bu duman ve sıcağı, bütün acı ve korkuyu bitirmek
istedim. Jungkook tekrar bir şeyler bağırdı, ancak duyamadım.
Görüş alanım düştü. Sonunda bakışlarımı kaldırdım. Dünyada
gördüğüm son şey kirli, küçük oda, kırmızı alevler, hüküm
süren duman ve Jungkook’un yüzüydü.

85 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: TEAR

Jungkook
2 Mayıs, Yıl 22

Kafamı kaldırdığımda Namjoon hyung’un konteynırının
önündeydim. Kapıyı açtım ve içeri girdim. Etrafa dağılmış
eşyaları topladım, üzerimi onlarla örttüm ve çömeldim.
Soğuk hücum ediyordu vücuduma. Bütün bedenim titredi
ve ağlamak istedim. Ama bir tane bile gözyaşı düşmedi
gözlerimden.

Kapıyı açıp içeri girdiğimde Yoongi hyung yataktaydı.
Çarşafın kenarından alevler yükseliyordu. O an vücudum
zapt edemediğim bir öfke ve korkuyla darmaduman olmuştu.
Ağzı laf yapan birisi değildim. Kendimi ifade etmekte veya
başkalarını ikna etmekte yavaştım. Gözyaşlarım aktı ve
öksürdüm ve kelimeler çıkamadı ağzımdan. Alevlere koşarken
ağzımdan dökülebilen tek şey “Hep birlikte sahile gitmeye söz
vermiştik” oldu.

“Neyin var?”, “Kötü bir rüya mı gördün?”. Beni omuzlarımdan
sarsan birine gözlerimi açtım. Bu Namjoon hyung’du. Nedense
bir rahatlama hissettim. Hyung alnıma dokundu ve ateşim
olduğunu söyledi. Sanırım öyleydi. Ağzımın içi kaynıyordu ama
ben katlanılmaz bir biçimde üşüyordum. Başım zonkluyordu
ve boğazım ağrıyordu. Hyung’un getirdiği ilaçları güçlükle
yuttum. “Biraz daha uyu”, “Daha sonra konuşalım”. Başımı
salladım. “Ben de senin gibi bir yetişkin olabilir miyim hyung?”
dedim. Hyung arkasına dönüp bana baktı.

BTS ARMY TURKEY 86

花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Seokjin
2 Mayıs, Yıl 22
Hataları ve yanlışları düzeltip diğerlerini kurtarabilecek miyim?
Bu sorunun derinliği ve ağırlığını kavrayamamıştım.

87 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Yoongi
2 Mayıs, Yıl 22

Bana yara izinin zamanla, benimle beraber iyileşeceğini
söylediler. Ama imkanlar sınırlıydı, tedavi edildiğim sürece
iyileşme gösterebilirdim. Hastanedeki üçüncü günümde
doktor gazlı bezleri çıkartıp vücudumu kaplayan ateşten
kalma yanık izlerini gösterdi. Sol kolumun derisi, çok
koyu kırmızı, neredeyse siyahtı. Benim vücudumdu, ama
benim vücudum gibi görünmüyordu. Yabancıydı. Çakmağı
elimden bıraktığım zaman bundan çok daha ağırına kendimi
hazırlamıştım, ama şu an bu yaraya sahip oluşumla büyük bir
çelişki içindeydim.

“Biraz acıtabilir.” Sargı bezini değiştirmeye başladığında
yaramdan kanlar sızdı, beyaz kumaşa yavaşça işleyen kan,
alev gibi görünüyordu. O günkü kırmızı alevler gibi, beni
yutmak için kükreyen. İçimde tutmaya çalıştım, ama bir iki
inleme dudaklarımın arasından kaçtı. Doktor kan akmasının
iyiye işaret olduğunu söyledi. Yanmış derinin altında yeni bir
derinin oluştuğunun kanıtıymış. Acımasına rağmen kendimi
gülmekten alıkoyamadım. Neden yenilikler hep ölümden sonra
olmak zorundaydı? Ya ölseydim? Yeni bir hayata başlamak için
ille de ölümden dönmem mi gerekiyordu?

Başımı eğip koluma baktım. Kanım yavaş yavaş sargı bezine
işliyordu. Ben bu kana “Yangın” adını koymuştum, doktor ise
“yeniden doğuş” demişti. hangimizin kelimeleri doğruydu?

BTS ARMY TURKEY 88

花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Hoseok
10 Mayıs, Yıl 22
Narkolepsim her an, her yerde tekrarlayabiliyordu. Her
uyuyakalıp yığıldığımda annemle ilgili rüyalar görüyordum.
Gördüğüm rüyaların hepsi birbirine benziyordu. ‘Otobüsteyim
ve annemle bir yere gidiyorum.’

89 BTS ARMY TURKEY



花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Hoseok
10 Mayıs, Yıl 22

Kendime geldiğimde köprü boyunca yürüyordum. Güneş o
kadar parlaktı ki gözlerimi açmakta zorlanıyordum. Buraya
nasıl geldiğimi merak etmiştim. Ama sonra başım dönmeye
başlamış, görüşüm bulanıklaşmıştı. Bacaklarımın altımda
çöküp çökmediğini merak ettim. Gelip geçen arabaların
kornalarının sesi kulaklarımı doluyordu. Görüşümün bir
yanında Yangjicheon’un karanlık sularını görebiliyordum.

Yetimhanedeki teyze, annemi kaybettikten sonra beni teselli
eden ilk kişiydi. Bir arkadaşım evlatlık verildikten sonra da,
gecenin bir yarısı boş yatağımda ateşler içinde uyandığımda
da, narkolepsi nöbetinden sonra hastanede uyandığımda da,
ortaokul giriş törenimden lise mezuniyetime kadar yanımda
hep o vardı.

Hastalanmıştı. Alelade bir telefon görüşmesinde telefonun
diğer ucundaki ses yetimhaneden bir arkadaşımındı. Teyzenin
evine nasıl gelmiştim hatırlamıyordum. Tek hatırladığım onun
evi ve açık pencereden görünen yüzüydü. Birisiyle konuşuyor,
sonra gülüyordu. Hasta olduğu, ameliyat olması gerektiği ve
hiç umudun olmaması—hepsi bir yalan gibi geliyordu. Göz
göze gelecek gibi olduğumuzda hemen saklandım. Yüzünü
görürsem gözyaşlarımı tutamayacakmışım gibi hissettim.
Dargınlığımı “Sen de mi beni bırakacaksın?” diye yüzüne
vuracakmışım gibi hissettim. Yürümeye başladım. Birinin bana
seslendiğini duysam da dönüp bakmadım.

91 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

MAP OF THE SOUL: PERSONA

Hoseok
10 Mayıs, Yıl 22
Koca bir otobüs yanımdan peşi sıra bir rüzgâr bırakarak
geçti. “Anne,” diye mırıldandım otobüs geçip giderken.
Annemi kaybettiğim gün, böyle bir otobüsteydik. Teyzem
de, tıpkı annem gibi, beni bırakıp gidecek miydi? Benim için
çok değerli bir başkasını daha mı kaybedecektim? Kafamı
kaldırdım, güneş ışığı her yeri aydınlatıyordu. Sonra tüm dünya
çökmeye başladı. Tekerleklerin asfaltta bıraktığı ıslık sesi,
nehirden gelen rüzgâr ve teyzemle olan tüm hatıralar, hepsi
güneş ışığının altında dağılıp yok oldu. Yere yığıldım.

BTS ARMY TURKEY 92

花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Hoseok
11 Mayıs, Yıl 22
Benim için önemli olan birini daha mı kaybedeceğim?
Gözlerimin dolduğunu hissediyorum. “Kim, kimin için
endişeleniyor? Beni gerçekten düşünüyorsan ve benim için
biraz olsun üzülüyorsan lütfen hayatta kal.”

93 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Hoseok
12 Mayıs, Yıl 22

Acil durum çıkış kapısını açtım ve merdivenlerden aşağı
indim. Kalbim sanki her an patlayacakmış gibi çarpıyordu.
Hastane koridorunda gözüme ilişen o yüz şüphesiz annemindi.
Arkama baktığım o an, asansör kapısı açıldı ve insanlar
doluştu. Kalabalığın arasından can havliyle geçtim ve annemin
bedenini acil durum kapısına giderken gördüm. Kalbimdeki
endişeyle, merdivenleri ikişer ikişer indim. Soluklanmadan,
birkaç basamak daha indim.

‘’Anne!’’ Annem durdu. Bir adım daha attım. Annem arkasını
döndü. Bir basamak daha indim. Annemin yüzü gözle görülür
hale gelmişti. İşte tam o anda oldu. Topuğum merdivenin
ucundan kaydı ve ağırlık merkezim ileri doğru hareket etti.
Yüzüstü yere düşeceğim düşüncesiyle gözlerimi sıkıca
kapattım. Biri kolumu tuttu. Bunun sayesinde, dengemi güç
bela geri kazanabilmiştim. Arkama baktığımda, Jimin şaşkın
bir ifadeyle orada duruyordu. Teşekkür ederim diyemeden,
kafamı tekrardan çevirdim.

Orada bir kadın vardı. Şaşkın görünüyordu. Yanında da genç
bir çocuk vardı, bana bakıp o büyük gözlerini kırpıyordu.
O kadın benim annem değildi. Merdivenlerin en üstünde
durdum, kadının yüzüne boş gözlerle baktım.

BTS ARMY TURKEY 94



花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Hoseok
12 Mayıs, Yıl 22
O durumdan sıyrılmak için ne söylediğimi hatırlamıyorum.
Jimin’in o yere nasıl geldiğini de sormamıştım. Zihnim ince
ayrıntılar konusunda endişelenmek için fazla karışıktı. O
kadın benim annem değildi. Bunu başından beri biliyordum.
O beni eğlence parkında terk edeli on yıldan fazla olmuştu.
Annem şu an daha yaşlıdır ve hatırladığımdan farklıdır. Onunla
tanışsaydım bile tanıyamazdım. Hayır, şimdi bile yüzünü zar
zor hatırlıyorum.
Arkama baktım. Jimin beni sessizce takip ediyordu. Biz
lisedeyken, acil durum odasında yollarımızı ayırdıktan sonra,
Jimin burada hastanede kaldığını söyledi. Ona gitmek
istemediği sorulduğunda ne yapacağını bilmiyormuş
gibi görünmesi aklıma geldi. Jimin de tıpkı benim gibi
kapana kısılmış olamaz mıydı? Ya bizi bağlayan anılardan
kurtulamamışsa? Ona doğru bir adım attım.

BTS ARMY TURKEY 96

花樣年華 THE NOTES

SMERALDO BOOKS

Yoongi
12 Mayıs, Yıl 22
Herkesin ölmek istemek için kendince bir nedeni olmalı.
Yaşamak için de öyle. Peki Jungkook neden ölüyormuş gibi
hissetti ve ne için yaşadı?

97 BTS ARMY TURKEY

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Jimin
15 Mayıs, Yıl 22

Gözlerimi açtığımda Hoseok Hyung orada ayakta duruyordu.
Tanıdık bir tavan yine tanıdık bir karanlıkla beraber bana
bakıyordu. Ürktüm, ayaklanmaya çalıştım, ama o parmağını
dudaklarına bastırdı. Herkes uyuyordu, ve çevremde çıt
yoktu. Hyung aniden bana bir tişört uzattı ve sonra çenesini
hastanenin kendisine doğru çevirdi.

“Biz hepimiz beraberdik.” Dedi, Namjoon hyung temkinli bir
şekilde beklerken. Yoongi hyung ise hemşirelerle beraberdi.
Jungkook ve Taehyung asansördeyken kısa bir süreliğine bize
katıldılar. İlk başta ne söylediğini anlamadım. Hyung bir elini
hala şaşkınlık içerisinde olan bana doğru uzattı.

Hastaneden ayrıldığım gün. Bu günün hayalini ara sıra
kurardım. Hastaneden kurtulmak ve arkadaşlarımla
buluşmak isterdim. Onlarda zaman geçirmek, gülüşmek ve
konuşmak isterdim, tıpkı önceden yaptığımız gibi. Ama şuan
bilmiyordum. Ayrılmak iyi bir karar mıydı? Ailem buradayken
bana hiç varolmamış birisiymişim gibi davrandı. İnsanlar
zihinsel bir hastalığım olduğunu fısıldaşıp duruyorlardı.
Hoseok Hyung da öyle düşünüyor mu bilmiyordum. Belkide
benim garip olduğumu düşünüyordu ve zamanını benimle
harcarken rahatsız oluyordu.

BTS ARMY TURKEY 98

花樣年華 THE NOTES

LOVE YOURSELF: ANSWER

Jimin
15 Mayıs, Yıl 22
“Hadi. Zamanımız kalmadı.” Belki de Hyung’un acelesi
yüzünden, saatin tik taklarının sesi tuhaf bir şekilde hızlıydı.
Tak. Tak. Ayaks esleri, hastane odasına yaklaştı ve yaklaştı.
Hyung ve ben eş zamanlı olarak kapıya, sonra da birbirimize
baktık. Hyungun eli önümde kala kaldı.

99 BTS ARMY TURKEY