The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.

Frozen Elsa gift , Rapunzel ,Jack and the Beanstalk

Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by noipoonoipoo2, 2019-11-07 11:15:39

0. Past Tense

Frozen Elsa gift , Rapunzel ,Jack and the Beanstalk

Keywords: tale,Jack and the Beanstalk,Rapunzel ,Frozen Elsa gift

1

Past tense

2

Past simple tense

Past Simple Tense ใชพ้ ดู ถึงเหตุการณ์ที่เกิดข้นึ ในอดีตและจบสิ้นลงไปแลว้ โดยมกั จะมี

การระบุช่วงเวลาไวว้ า่ เกิดข้นึ เมื่อไหร่ ใช้ V.2 หรือ เติม ed

โครงสร้าง:

ประเภทของประโยค โครงสร้าง

บอกเล่า S. + V.2

ปฎเิ สธ S. + did not+ V.1
คาํ ถาม Did + S + V.1 + ?

1. ใช้เล่าเหตุการณ์ในอดตี ทจี่ ะระบุเวลากาํ กบั หรือรู้กนั ดวี ่ามนั เกดิ ในอดตี
1.1 เล่าเหตุการณ์ท่ีมีเวลากาํ กบั คาํ กาํ กบั เวลาท่ีพบบ่อย เช่น

I saw Jane at the bank yesterday. ฉนั พบเจนท่ีธนาคารเมื่อวาน
I went to Jim’s party last night. ฉนั ไปงานเล้ียงของจิมคืนที่แลว้
It rained two days ago. ฝนตกสองวนั ท่ีแลว้

1.2 เล่าเหตุการณ์ที่ไม่มีเวลากาํ กบั กไ็ ดแ้ ต่รู้กนั ดีวา่ พดู ถึงเรื่องในอดีต เช่น
Sam : Did you go to the party lastnight. คุณไปงานปาร์ต้ีใช่ไหมคืนที่แลว้ (มีคาํ วา่
last อดีตแน่นอน)

Sim: Yes. It was the great party. I saw Jim and Jo. I drank a lot of cola
and ate lots of pizza. ใช่ มนั เป็นปาร์ต้ีท่ียอดเยย่ี ม ฉนั เห็นจิมและโจ ฉนั ดื่มน้าํ อดั ลมเยอะมาก
และฉนั กินพซิ ซ่าเยอะมาก

3

2. ใช้เล่ากจิ วตั รหรือนิสัยทเ่ี คยทาํ ในอดตี แต่ปัจจุบันนีไ้ ม่ใช่แล้ว โดยมีใบค้ าํ บ่งบอกความถ่ี เช่น
always, sometimes, never เป็นตน้ เช่น
She always went to school late last month.หล่อนไปโรงเรียนสายเสมอเมื่อเดือนท่ี
แลว้ (เดือนน้ีไม่มาสายแลว้ )
We sometimes watched movies at home last year. เราดูหนงั ที่บา้ นเป็นบางคร้ัง
เมื่อปี ที่แลว้ (ปี น้ีไปดูที่โรงหนงั อยา่ งเดียว)
3. ใช้เล่านิทาน ส่วนใหญ่จะมีคาํ วา่ Long time ago หรือ Once upon a time (นานมาแลว้ )
เช่น นิทานท่ีไดจ้ ดั ทาํ มาท้งั หมด

4

Frozen Elsa’s Gift

Snow fell quietly on the kingdom of Arendelle. The town was
blanketed in white. Snowflakes tickled children’s noses and melted on
their tongues. The people of Arendelle waded through deep, powdery
snowdrifts as they hurried through the streets. Everyone welcomed
the snow, for this time it was not Queen Elsa’s doing. It was winter!
Inside the castle, Queen Elsa and Princess Anna watched their
subjects bustle to and fro. Everyone was preparing for the winter ball
Elsa was throwing that evening. Elsa smiled. For the first time since
she was a child, the kingdom’s gate were open. Elsa’s ice magic was
finally under control. And most important, she angry her sister were
friends again. Anna grabbed Elsa’s arm and dragged her away the
window. “Come on! She said. “We have so much to do to get ready
for the ball!” Elsa chuckled and let herself be pulled. Anna was right.
There was a lot to do! Anna and Elsa had been hard work for days.
The castle glittered with Elsa’s frosty magic. But there were still some
finishing touches to add. While Elsa finished icing the banquet room,
Anna raced to the kitchens. “There,” she said, coming back into the
room with a tray full of krumkake. “The dessert table is ready! What
do you think, Elsa?” But Elsa wasn’t paying attention. She was
thinking about the ball. “Earth to Elsa,” Anna called. Elsa looked at
her sister and smiled. Anna’s act of love had saved Arendelle-and

5

Elsa. Elsa wished she could do something special for Anna-something
to show everyone how much she loved her sister.
Looking around the banquet room, Elsa had an idea. “I, um…I have
to go,” she told Anna and raced out the door.
“Kristoff! Elsa called as she spotted her sister’s friend crossing the
castle courtyard. “I need your help.” Elsa explained her plan to create
the perfect gift for Anna. “I thought you and I could make an ice
sculpture for her,” she said. But Elsa had more planned. While
Kristoff went to get a block of ice, Elsa locked herself in the kitchen.
“Elsa?” Anna called. She knocked on the door. “Are you in there?”
“Don’t come in!” Elsa said. “It’s a surprise.” Inside the kitchen. Elsa
and Olaf were making cookies.
“You know,” Elsa said to the snowman, “I’m not sure you should go
anywhere near an oven.”
“Pshaw!” Olaf said, waving his twiggy arms. “What could possibly
go wrong?” So Olaf and Elsa got to work making Anna’s favorite-
extra-gingery gingerbread men. The cookies turned out perfectly, and
Elsa only had to refreeze Olaf seven times. “Elsa?” Anna said,
knocking on the door again. “It smells great in there! Can I help?”
“Nope!” Elsa called back. “I’ll see you later. Just…go to your room.”
When Elsa was sure Anna was done, the tiptoed into her bedroom.
Elsa’s closet was overflowing with trinkets she had collected for her
sister over the years. Gathering them in her arms, she brought the
presents to the banquet room. Elsa was arranging the gifts for her
sister when Kristoff arrived with a giant block of ice. Elsa wasted no
time. Soon she had created a beautiful sculpture of Anna.
Elsa paused for a moment to admire her handwork. Everything looked
beautiful, but it still wasn’t perfect.
“Where’s Anna?” Kristoff asked. “I haven’t seen for a while.” “Oh,”
Elsa said. “I told her to stay in her room so the surprised wouldn’t be
ruined.”
“Hmmm,” Kristoff said with a frown. “You know, Elsa, I think what
Anna would really like is-? “Some pinch!” Elsa finished his sentence

6

for him. “You’re right!” she said, and raced out of the room. “I was
going to say to spent time with her big sister,” Kristoff said to the
empty room. Elsa was stirring a big bowl of punch when Anna
walked into the kitchen. “What are you doing outside your room?”
Elsa asked. “It’s boring in there,” Anna said. “and lonely. I’d rather
hang out with you.” “But you’ll ruin your surprise!” Elsa said. Anna
rolled her eyes. “I have a surprise for you, too,” she said. Walking out
of the kitchen. “Follow me.” Elsa followed Anna outside to a snowy
courtyard-but Anna had disappeared! “Anna? Where are you?” Elsa
called. “I don’t have time for this. There are still a million things I
need to—“ Splat! A snowball hit Elsa right in the face. “Surprise!”
Anna yelled. “W-what? Elsa sputtered, brushing the snow off her
face. “Did you just--? Anna giggled. “It’s a snowball intervention,
Elsa,” she said dramatically. “Since you don’t seem to have any time
for me, I’m declaring war!” Elsa started to grin. “Anna,” she said. “I
think you’re forgetting which one of us has magical ice powers.” She
made a huge snowball and hurled it at Anna. The snowball fight went
on and on, until at last Elsa called a truce. It was time for the sisters to
get ready for the ball! Elsa glanced slyly at Anna. Then, hurling one
final snowball at her unsuspecting sister, she raced inside. “Gotcha!”
she called over her shoulder. That night, the sisters greeted their
guests. As Anna looked around the banquet room, she noticed Elsa’s
cookies and punch and her beautiful sculpture. “You did this for me?”
she said.
“It’s all lovely,” Anna said. “And it was very sweet of you. But for
me, the best presents ever is just being with you.” “For me, too,” Elsa
said. And liking arms, the sisters went off to enjoy their
party…together.

7

ของขวญั ของเจ้าหญงิ เอลซ่า

หิมะตกเบาๆในอาณาจกั รแอเรนเดลล์ ท้งั เมืองปกคลุมไปดว้ ยสีขาว เกลด็ หิมะทาํ ใหจ้ มูกของเดก็ ๆ จกั๊ จ้ีและ
ละลายไปในลิ้นของพวกเขา ประชาชนในแอเรนเดลลเ์ ดินลุยฝ่ ากองหิมะที่ลึกและเป็นฝ่ นุ ผง ขณะท่ีพวกที่
พวกเขารีบผา่ นไปบนถนนทุกคนยนิ ดีที่หิมะ คร้ังน้ีไมใ่ ช่ฝีมือของราชินีเอลซ่าแต่มนั คือฤดูหนาว! ขา้ งใน
ปราสาท ราชินีเอลซ่าและเจา้ หญิงอนั นามองประชาชนของพวกเธอท่ีกาํ ลงั พลุกพล่าน เทียวไปเทียวมา ทุก

คนกาํ ลงั เตรียมงานเล้ียงฤดูหนาวท่ีเอลซ่ากาํ ลงั จะจดั ในเยน็ น้นั เอลซ่ายมิ้ น่ีเป็นคร้ังแรกต้งั แต่ตอนเธอยงั
เป็นเดก็ ที่ประตขู องอาณาจกั รไดเ้ ปิ ดออก ในท่ีสุดเวทมนตน์ ้าํ แขง็ ของเอลซ่ากอ็ ยภู่ ายใตก้ ารควบคุม และที่
สาํ คญั ที่สุด เธอและนอ้ งสาวกลบั มาเป็นเพอ่ื นกนั อีกคร้ัง อนั นาควา้ แขนของเอลซ่าและลากเธอเธอไปจาก
หนา้ ต่าง “มาเร็ว!” เธอบอก “เรามีอะไรตอ้ งทาํ อีกมาก เพอ่ื เตรียมพร้อมสาํ หรับงานเล้ียง!” เอลซ่า
หวั เราะเบาๆ อละยอมใหต้ วั เธอถกู ดึงไป อนั นาพดู ถูก มีหลายส่ิงตอ้ งทาํ ! อนั นาและเอลซ่าตอ้ งทาํ งานหนกั
มาหลายวนั ปราสาทรับยบิ ระยบั ไปดว้ ยเวทมนตน์ ้าํ แขง็ ของเอลซ่า แต่ยงั มีส่ิงที่ตอ้ งเตรียมเพม่ิ เติมอีกเพยี ง
เลก็ นอ้ ยกเ็ สร็จสมบรู ณ์แลว้ ขณะที่เอลซ่าทาํ ใหห้ อ้ งดั งานเล้ียงเป็นน้าํ แขง็ เสร็จ อนั นากว็ ิง่ ไปที่หอ้ งครัว
“นนั่ ไง” เธอบอกแลว้ กลบั เขา้ มาในหอ้ งพร้อมกบั ถาดที่เตม็ ไปดว้ ยครัมเคก้ “โตะ๊ ขนมหวานพร้อมแลว้ !
ท่านคิดวา่ ไงเอลซ่า” แต่เอลซ่าไม่ไดส้ นใจ เธอมวั แต่กาํ ลงั คิดเรื่องงานเล้ียง “เอลซ่า ท่านฟังอยหู่ รือ
เปล่า!” อนั นาเรียก เอลซ่ามองไปที่นอ้ งสาวของเธอแลว้ กย็ มิ้ การกระทาํ แห่งรักของอนั นาช่วยแอเรนเดลล์
และเอลซ่าแลอดภยั เอลซ่าปารถนาจะทาํ บางส่ิงท่ีพเิ ศษใหอ้ นั นา บางส่ิงที่แสดงใหท้ ุกคนรู้วา่ เธอรัก
นอ้ งสาวของเธอมากเพียงใด เอลซ่ามองไปรอบๆ หอ้ งจดั เล้ียง แลว้ กเ็ กิดความคิดข้นึ มาได้ “ขา้ ...อืมขา้
ตอ้ งไปแลว้ ” เธอบอกอนั นา แลว้ กว็ ิ่งออกประตไู ป “คริสตอฟฟ์ !” เอลซ่าเรียกขณะท่ีเธอเห็นเพื่อนของ
นอ้ งสาวกาํ ลงั ขา้ มสนามปราสาท “ขา้ ตอ้ งการความช่วยเหลือ” เอลซ่าอธิบายแผนวา่ จะทาํ ของขวญั ให้

พิเศษใหอ้ นั นา “ขา้ คิดวา่ เจา้ และขา้ ตอ้ งทาํ รูปแกะสลกั น้าํ แขง็ ใหอ้ นั นา” เธอบอก แต่เอลซ่ามีแผนมากกวา่
น้นั อีก ขณะคริสตอฟฟ์ ไปเอากอ้ นน้าํ แขง็ เอลซ่ากข็ ลุกตวั อยใู่ นหอ้ งครัว “เอลซ่า” อนั นาเรียก เธอเคาะ
ประตู “ท่านอยใู่ นน้นั หรือเปล่า” “อยา่ เขา้ มานะ!” เอลซ่าบอก “มนั เป็นเร่ืองเซอร์ไพรส์น่ะ” ขา้ งใน
หอ้ งครัวเอลซ่าและโอลาฟกาํ ลงั ทาํ คุกก้ีกนั “เจา้ กร็ ู้” เอลซ่าพดู กบั ตุก๊ ตาหิมะ “ขา้ วา่ เจา้ ไม่ควรเขา้ ไปใกล้
เตาอบนะ” “อ้ี!” โอลาฟพดู พลางโบกแขนกิ่งไมข้ องเขา “จะมีอะไรผดิ พลาดไปไดล้ ่ะ” ดงั น้นั โอลาฟ
และเอลซ่าเร่ิมลงมือทาํ ของโปรดอนั นา นนั่ คือ ขนมปังขิงพิเศษรูปคน คุกก้ีออกมาอยา่ งไร้ท่ีติ และแค่เอล
ซ่าตอ้ งแช่แขง็ โอลาฟซ้าํ เจด็ คร้ังเท่าน้นั “เอลซ่า” อนั นาเรียกและเคาะประตูอีกคร้ัง “ในน้นั กลิ่นหอมมก!
ใหข้ า้ ช่วยไหม” “ไม่ตอ้ ง!” เอลซ่าตอบกลบั “ขา้ จะออกไป หาเจา้ ที่หลงั แค่...กลบั ไปหอ้ งเจา้ ซะ” เม่ือ

8

เอลซ่าแน่ใจวา่ อนั นาไปแลว้ เธอยอ่ งเขา้ ไปในหอ้ งนอนของเธอ ตูข้ องเอลซ่าทะลกั ลน้ ดว้ ยเคร่ืองประดบั ชิ้น
เลก็ ชิ้นนอ้ ยที่เธอเกบ็ สะสมเพอ่ื นอ้ งสาวเธอมาหลายปี
เธอรวบรวมพวกมนั ไวใ้ นออ้ มแขนและนาํ ของขวญั ไปที่หอ้ งจดั เล้ียง เอลซ่ากาํ ลงั จดั เตรียมของขวญั ให้
นอ้ งสาวของเธอ ขณะที่คริสตอฟฟ์ มาถึงพร้อมกอ้ นน้าํ แขง็ ใหญย่ กั ษ์ เอลซ่าลงมือทนั ทีโดยไม่ยอมเสียเวลา
ไม่นานกั เธอกท็ าํ รุปแกพสลกั สวยงามของอนั นาเสร็จ เอลซ่าหยดุ ชว่ั ครู่เพ่อื ช่ืนชมงานฝีมือของเธอ ทุกส่ิงดู
สวยงาม แต่กย็ งั ไม่สมบูรณ์แบบ “อนั นาอยทู่ ่ีไหน” คริสตอฟฟ์ ถาม “ขา้ ไมน่ างมาสกั พกั แลว้ ”
“โอ”้ เอลซ่าร้อง “ขา้ บอกใหน้ างอยใู่ นหอ้ งของนาน เพราะกลวั วา่ เรื่องเซอร์ไพรส์จะถกู ทาํ พงั น่ะ”
“ฮึมมม” คริสตอฟฟ์ บอกพลางขมวดคิว้ “ท่านกร็ ู้ เอลซ่าขา้ คิดวา่ จริงๆ อลว้ อนั นาอาจตอ้ งการอะไร
อยา่ งเช่น...”
“น้าํ พนั ช!์ ” เอลซ่าจบประโยคใหเ้ ขา “เจา้ พดู ถกู !” เธอบอกและวิ่งออกจากหอ้ งไป “ขา้ กาํ ลงั จะพดู วา่
‘ใชเ้ วลากบั พสี่ าวต่างหากล่ะ’” คริสตอฟฟ์ พดู กบั หอ้ งที่วา่ งเปล่า
เอลซ่ากาํ ลงั คนน้าํ พนั ชช์ ามใหญ่ เมื่ออนั นาเดินเขา้ มาในหอ้ งครัว “เจา้ กาํ ลงั ทาํ อะไรขา้ งนอกหอ้ งหรือ” เอล
ซ่าถาม
“ในน้นั มนั น่าเบ่ือ” อนั นาเอ่ย “แลว้ กเ็ หงาดว้ ย ขา้ อยากจะใชเ้ วลาอยกู่ บั ท่าน” “แต่เจา้ จะทาํ เร่ืองเซอร์
ไพรส์ของเจา้ พงั นะ!” เอลซ่าพดู อนั นากรอกตาไปมา “ขา้ กม็ ีเร่ืองเซอร์ไพร์ส์ท่านเหมือนกนั ” เธอบอก
แลว้ เดินออกไปจากหอ้ งครัว “ตามขา้ มาสิ”
เอลซ่าตามอนั นาออกมาขา้ งนอกตรงสนามท่ีเตม็ ไปดว้ ยหิมะ แต่อนั นาหายตวั ไป! “อนั นา เจา้ อยทู่ ี่ไหน”
เอลซ่าเรียก “ตอนน้ีขา้ ไม่มีเวลานะ ยงั มีอกั หลายส่ิงท่ีขา้ งตอ้ ง...” พลก่ั ! กอ้ นบอลหิมะกระแทกที่ใบหนา้
ของเอลซ่า “เรื่องเซอร์ไพรส์ไงล่ะ! อนั นาตะโกน “อะ...อะไรกนั เนี่ย” เอลซ่าพน่ และปัดหิมะออกจาก
ใบหนา้ “เม่ือก้ีเจา้ …” อนั นาหวั เราคิกคกั “กม็ าคน่ั เวลาดว้ ยกอ้ นหิมะก่อนไงล่ะเอลซ่า” เธอพดู เผย
ความรู้สึกออกมา “เพราะท่านดูเหมือนไม่มีเวลาใหข้ า้ ขา้ จึงประกาศสงคราม!”
เอลซ่าเริ่มยมิ้ กวา้ ง “อนั นา” เธอพดู “ขา้ วา่ เจา้ กาํ ลงั ลืมนะวา่ เราคนหน่ึงมีพลงั เวทยม์ นตน์ ้าํ แขง็ ” เอลซ่า
ป้ันหิมะกอ้ นโตและขวา้ งมนั ไปที่อนั นา การต่อสูด้ ว้ ยกอ้ นหิมะดาํ เนินต่อไปเร่ือยๆ ไม่มีทีท่าวา่ จะหยดุ จน
ในที่สุดเอลซ่ากป็ ระกาศพกั รบ ไดเ้ วลาที่สองพี่นอ้ งตอ้ งเตรียมพร้อมสาํ หรับงานเล้ียงแลว้ ! เอลซ่าชาํ เลือง
มองอนั นาอยา่ งเจา้ เล่ห์ จากน้นั กข็ วา่ งหิมะกอ้ นสุดท้ ายไปยงั นอ้ งสาวพาซื่อของเธอ แลว้ เอลซ่าว่งิ เขา้ ไปขา้ ง
ใน “หลงกลขา้ แลว้ ล่ะ!” เธอตะโกนไล่หลงั ไป
คืนน้นั สองพนี่ อ้ งทกั ทายแขกเหร่ือ ขณะท่ีอนั นามองไปรอบๆหอ้ งจดั เล้ียง เธอสงั เกตเห็นคุกก้ีของเอลซ่า
น้าํ พนั ช์ และรูปแกะสลกั อนั สวยงามของเธอ “ท่านทาํ ส่ิงน้ีใหข้ า้ หรอ” เธอถาม

9

เอลซ่าพยกั หนา้ “ขา้ อยากใหข้ องขวญั วเิ ศษสุดกบั เจา้ ” เธอบอก
“ท้งั หมดน้ีช่างงดงาม” อนั นาพดู “ท่านช่างมีน้าํ ใจมาก แต่สาํ หรับขา้ แลว้ ของขวญั ท่ีดีที่สุดกแ็ คก่ ารไดอ้ ยู่
กบั ท่าน”
“สาํ หรับขา้ กเ็ ช่นกนั ” สองพ่ีนอ้ งเกี่ยวแขนและออกไปสนุกกบั งานเล้ียงของพวกเธอดว้ ยกนั

Moral = Time and tide wait for no one, so we should spend valuable

time with the one we love. เวลาและวารีที่ไม่มีใครรอ ดงั น้นั

เราควรใชเ้ วลาอนั มีค่ากบั คนท่ีเรารัก

Vocabulary
Grabbed = ควา้ ไว้

Dragged = ลาก

Chuckle = หวั เราะหึๆ

Banquet room= หอ้ งจดั งานเล้ียง
Dessert = ขนมหวาน

Spot = จุด
Courtyard = ลาน
Explain = อธิบาย
Sculpture = แกะสลกั
Surprise = เซอร์ไพรส์
Twiggy = ก่ิงไม้
Possible = เป็นไปได้ Ginger beard = ขนมปังขิง
Refreeze = แช่แขง็ ซ้าํ
Gather = รวม
Trinket = เคร่ืองประดบั ชิ้นเลก็ ๆ
Overflow = ทะลกั ลน้
Collect = สะสม
Handiwork = งานฝีมือ
Ruin = พงั

10

Hang out = ใชเ้ วลาร่วมกนั
Disappear = หายไป
Yell = ตะโกน
Declare = ประกาศ
Unsuspecting = อยา่ งไม่ตอ้ งสงสยั

ตวั อยา่ งจากนิทาน
Snowflakes tickled children’s noses and melted on their tongues.
The people of Arendelle waded through deep, powdery snowdrifts as
they hurried through the streets.
Everyone welcomed the snow, for this time it was not Queen Elsa’s
doing.
Inside the castle, Queen Elsa and Princess Anna watched their
subjects bustle to and fro.
Elsa’s ice magic was finally under control.
Anna grabbed Elsa’s arm and dragged her away the window.
Elsa chuckled and let herself be pulled. Anna was right.
There was a lot to do!
The castle glittered with Elsa’s frosty magic.
Anna raced to the kitchens.
Elsa looked at her sister and smiled.
Elsa wished she could do something special for Anna-something to
show everyone how much she loved her sister.
Elsa had an idea.
She told Anna and raced out the door.
“Kristoff! Elsa called as she spotted her sister’s friend crossing the
castle courtyard.
Elsa explained her plan to create the perfect gift for Anna.
“I thought you and I could make an ice sculpture for her,”
But Elsa had more planned. While Kristoff went to get a block of ice,
Elsa locked herself in the kitchen.

11

She knocked on the door.
So Olaf and Elsa got to work making Anna’s favorite-extra-gingery
gingerbread men.
The cookies turned out perfect,
She brought the presents to the banquet room.
Elsa paused for a moment to admire her handwork. Everything looked
beautiful, but it still wasn’t perfect.
“I told her to stay in her room so the surprised wouldn’t be ruined.”
Elsa finished his sentence for him.
Anna rolled her eyes.
Elsa followed Anna outside to a snowy courtyard-but Anna had
disappeared!
Elsa started to grin.
She made a huge snowball and hurled it at Anna.
The snowball fight went on and on, until at last Elsa called a truce.
It was time for the sisters to get ready for the ball! Elsa glanced slyly
at Anna.
She called over her shoulder.
That night, the sisters greeted their guests.
As Anna looked around the banquet room, she noticed Elsa’s cookies
and punch and her beautiful sculpture.
“You did this for me?”
“And it was very sweet of you.
And liking arms, the sisters went off to enjoy their party…together.

12

Past continuous tense
Past continuous tense เป็นประโยคที่กล่าวถึงเหตกุ ารณ์ที่กาํ ลงั เกิดข้ึนอยา่ งต่อเนื่องในอดีต
เสมือนวา่ เรานง่ั ไทมแ์ มชชีนไปจอ้ งมองดูเหตุการณ์ที่กาํ ลงั เกิดข้ึนในอดีตอยา่ งไรอยา่ งน้นั เลย เพอ่ื ใหเ้ ขา้ ใจ
เรามาดูโครงสร้างประโยคก่อนค่ะ

ประโยคบอกเล่า S + was/were + He was playing football
ประโยคปฏิเสธ V.ing yesterday at 10 am.
ประโยคคาํ ถาม
S + was/were + not He was not playing football
+ V.ing yesterday at 10 am.

Was/Were+ S + Was he playing football
V.ing yesterday at 10 am?

โครงสร้างประโยค Past continuous tense

Subject ประธานประโยค Verb to be ทใี่ ช้ (กริยาช่อง 2 ของ is และ
are)
I, He, She, It, A cat (ประธาน was
เอกพจน)์
were
You, We, They, Cats (ประธาน
พหูพจน์)

เพมิ่ เติม หลกั การใช้ Was / Were
Past continuous tenseใช้เล่าถึงเหตุการณ์ในอดตี ซึ่งมดี ้วยกนั 3 แบบ คอื

1. เหตุการณ์ทก่ี าํ ลงั เกดิ ในอดตี
It was raining yesterday at noon.
(ฝนตกลงมาเม่ือวานตอนเท่ียง)

2. เหตุการณ์ทก่ี าํ ลงั เกดิ ต่อเนื่องอยู่ในอดีต ซ่ึงเกดิ ขึน้ อยู่ก่อน แล้วกม็ อี กี เหตุการณ์หนึ่งเข้ามา
แทรก I was having a beautiful dream when the alarm clock
rang.
(ฉนั กาํ ลงั ฝันดีอยเู่ ชียว นาฬิกาปลุกกด็ นั ดงั ข้ึน)

3. เหตุการณ์กาํ ลงั เกดิ ไปพร้อม ๆ กนั ในอดตี ไม่มอี นั ไหนเกดิ ก่อนเกดิ หลงั เช่น
While my mom was cooking, my dad was washing his car.
(ขณะที่แม่กาํ ลงั ทาํ อาหาร พอ่ กก็ าํ ลงั ลา้ งรถ)

13

การใช้ While, When, As
While, When, as ถือวา่ เป็น Key word สาํ คญั ที่บ่งบอกวา่ ประโยคน้ีเป็นประโยค

Past continuous tense เลยกว็ า่ ได้ เช่น
- When the police arrived, we were sleeping.
(ตอนท่ีตาํ รวจมาถึง พวกเรากาํ ลงั นอนหลบั กนั อย)ู่
- While she was drawing a picture, I came in the room.
(ขณะท่ีเธอกาํ ลงั วาดภาพ ผมกเ็ ขา้ มาในหอ้ ง )

เทคนิคการจาํ
ประโยคทอ่ี ยู่หลงั while และ as ใช้ past continuous (Subject +
was/were +V.ing) เพราะเป็นเหตุการณ์ท่ียงั จะเกิดต่อเนื่องไปอีกระยะหน่ึง
เช่น We were sleeping, The car was running, She was drawing a
picture
ประโยคทอี่ ยู่หลงั when ใช้ past simple (Subject + V.2) เพราะเป็นเหตุการณ์ที่
แทรกเขา้ มาส้นั ๆ และจบไปแลว้ พดู ง่าย ๆ วา่ เกิดข้ึนแป๊ บเดียว
เช่น the police arrived, the phone rang, I came in the room, it
started to rain

14

Rapunzel

Rapunzel was a long-lost princess who had recently
returned to her kingdom. And in discovering who she was, she’d met
and fallen in love with a former thief named Flynn Rider. After many
adventures, Rapunzel and Flynn’s wedding day arrived. It was the
biggest celebration in the history of the kingdom. Rapunzel always
remembered it as a magical day.
“Everything was perfect just like I always dreamed it would be!”
Flynn did have one complaint later, though his portrait in the royal
tapestry,
“They still can’t get my nose right.”

Rapunzel reminded him of the wedding. “It was a
magical day. And everything went just as we
planned.”
But Flynn know that wasn’t quite right. “Well, almost. . .”
The day began when Flynn saw Rapunzel walk down the aisle. The
whole church turned to admire the princess in her beautiful white
dress and long, long veil.
Rapunzel was by far the loveliest bride the priest had seen. “Wow!”
She looked so beautiful that Flynn’s heart skipped a beat. He was
dazzled. “Wow!”
The royal chapel looked beautiful. Every inch was filed with flowers.
Rapunzel’s parents, the king and queen, wanted everything to be
perfect for their precious daughter’s wedding.

15

When at last Rapunzel reached the altar, the ceremony began. “Dearly
beloved, we are gathered here today to celebrate the joining. . .”

Pascal the chameleon and Maximus the royal guard horse stood at
attention by their sides. As ring bearers, they shared a most important
job. They smiled as they watched their friends beginning a new
chapter in their lives. And then, all of a sudden, a flower drifted down.
. . and landed on Max’s nose.
The flower tickled Max. He tried to ignore it, but he just couldn’t.
A sneeze was coming! He did his best to stop it, but it was no use.
“Ah-coo!”
As max sneezed, the royal wedding rings sailed across the room and
out the door!
Max imagined the priest asking for them later in the ceremony. “May
I have the rings?” Rapunzel and Flynn would be shocked. The whole
castle would erupt in a panic. “The kingdom is lost!” And the queen
would be beside herself. First, she’d cry out. “Those were my
grandmother’s wedding rings!” And then, who knows? The wedding
might have to be called off.
Only max and Pascal had seen the rings fly away.
The priest continued the ceremony. “And the mutual respect which
they bring to their life together.”
Max and Pascal looked between the happy couple and the church door
as the priest spoke. “The union of two people. . .”
Then they raced after the rings.
The rings rolled onto a patio and over a wall down to the courtyard far
below. Max and Pascel knew they had no choice. They jumped over
the wall after the rings.
In the courtyard, hundreds of cooks and serves were putting the
finishing touched on the food for the wedding banquet.
The rings went two ways, so Max and Pascal split up. One ring
bounced from table to table, landing in a bowl of tomato soup. Pascal
dove in after it and got it. But when he popped out of the bowl, he
nearly gave a server a heart attack.”Ahh!”
He dropped the ring and away it bounced. It again went from table to
table, finally landing on one. Pascal stuck out his tongue to get it-and

16

it stuck to an ice sculpture on the table. As the shocked chameleon
yanked his tongue back, the ring went flying.
In the confusion, one of servers bumped into the table and knocked
the ice sculpture into the air.
Meanwhile, Max was chasing after the other ring, which was
bouncing along the street. He ran so fast that he ran into the hair-and-
makeup carts and ended up wearing a pink dress, a hat, and make-up.
At last, the ring rolled to a stop under a cart.
Max almost had it! But just then, the ice sculpture landed on the other
end of a cart. Max was catapulted into the air.
In the church, the priest continued the ceremony. “. . . held in
reverence, dignity, honor, respect.” Just as he said that, Max flew by
the church window.
Luckily, everyone inside was paying attention to the ceremony so non
one noticed.
Max landed in the royal wedding carriage, which was waiting to take
Rapunzel and Flynn away. With all the commotion, the ring had
started rolling again. Max chased after it in the carriage!
The ring Pascal was chasing bounced down a sidewalk and into a
paper lantern a little girl was holding. Shocked, she let it go.
It began to float toward a net that royal helpers were holding. The net
covered a bunch of floating lanterns that were to be released as soon
as Rapunzel and Flynn were married.
Max was able to hold on his ring. Along the streets, merchants selling
royal wedding souvenirs were lined up. They help out pans with a
picture of Rapunzel and Flynn. “Frying pans! Commemorative Frying
pans here!”
The royal carriage war rolling so quickly that, because Max’s head
was sticking out, it banged into one pan after the next. And with a
loud crash, he hit the frying-pan-warehouse sign.
The crash sounded like a gong. Royal dover-keepers heard it. They
hadn’t been expecting their cue so soon, but they went to their stations
at once. “That’s the signal, release the doves!”
As soon as the sky filled with doves, another group of royal workers
looked up. “There’s the doves. Release the lanterns!” The doves were
their signal to start the next phase of the celebration.

17

Meanwhile, Pascal’s lantern had gotten caught in the net, and he was
able to climb on it and get his ring. But his lantern was floating, and b
then, he was too high up to jump to the ground.
Having been hit in the head so many times, Max fell dazed. His
carriage banged into a wall at the edge of a large hill. Max went flying
into the air again and landed on the street. A flower cart broke his fall.
Up above, one of the doves twirled Pascal’s lantern around and

around. The chameleon got dizzy and let go of the ring.
It pinged from one place to another until it landed on a

hook holding a bunch of hanging barrels. They
crashed down onto a mountain of wine barrels that
had been stacked of the celebration.
The wine barrels cracked open, and a huge flood of
wine gushed down the street. Max ran away and rescued Pascal,
whose lantern had landed nearby. Everyone else ran, too.
Max and Pascal came to a dead-end, but Max grabbed on to a line of
flags from overhead and swung up and away from the flood.
In the air, Pascal spotted a dove with the ring and stuck out his
tongue. He caught the ring!
Max and Pascal finally both had their rings, but they still had not
finished crashing the things. They didn’t land on a flower cart or in a
carriage, though. They fell through the roof of the tar works. Now
they were cover in muck!
The rings were safe, and that was all that mattered. Max and Pascal
raced back to the chapel, covered with tar and food, and wearing
strange clothes. Luckily, the priest was just getting to the ring part.
“. . . in everlasting peace. May I have the rings?”
Breathless, Max and Pascal held the rings up for the priest to give to
Rapunzel and Flynn.
Stunned and distracted, the priest finished the ceremony.
“I. . .I now pronounce you husband and wife. You may kiss.”
And so Rapunzel and Flynn did, and the church instantly filled with
cheers.
Then it was time for the reception-and time for Max and Pascal to
relax at last. That is, until Max decided to rest his hoof on the cart that
held the royal wedding cake. Before he knew it, the cart began to roll

18

away. Flynn hadn’t noticed. He spoke to the crowd. “So, who wants a
piece of cake?”
Little did he know that Max and Pascal were about to have another
adventure. . .

19

ราพนั เซล
ราพนั เซลคือเจา้ หญิงผหู้ ายสาบสูญไปเป็นเวลานาน และเพิ่งไดก้ ลบั มายงั อาณาจกั รเม่ือไม่นานมาน้ี
และระหวา่ การคน้ หาวา่ ตวั เองเป็นใคร เธอกไ็ ดพ้ บและตกหลุมรักอดีตขโมยนานวา่ ฟลินน์ ไรเดอร์
หลงั จากผา่ นการผจญภยั อนั มากมาย วนั อภิเษกสมรสของราพนั เซลและฟลินน์กม็ าถึง
งานอภิเษกสมรถน้ีเป็นงานเฉลิงฉลองท่ีใหญ่ท่ีสุดในประวตั ิศาสตร์ของอาณาจกั ร ราพนั เซลจาํ ไดเ้ สมอวา่
มนั เป็นวนั ท่ีวิเศษสุด
“ทุกอยา่ งสมบรณ์แบบ เหมือนอยา่ งท่ีขา้ วาดฝันไวเ้ ลยละ!”
แมว้ า่ ภายหลงั ฟลินน์จะมีเรื่องท่ีไม่พอใจ ซ่ึงกค็ ือรูปเหมือของเขาบนผา้ ทอประดบั ประจาํ ราชวงศ”์ พวกเขาก็
ยงั วาดจมูกของขา้ ไม่เหมือนสกั ที”
ราพนั เซลเตือนเขาถึงวนั อภิเษกสมรส “วนั น้นั เป็นวนั ที่วเิ ศษนะ แลว้ ทุกอยา่ งกเ็ ป็นไปตามท่ีเราวางแผนไว้
เลย”
แต่ฟลินนร์ ู้วา่ มนั ไม่ค่อยเรียบร้อยนกั
“เอ่อ กเ็ กือบจะนะ...”
วนั งานเริ่มข้ึนเม่ือฟลินนเ์ ห็นราพนั เซลเดินเขา้ มาตรงทางเดิน ทว่ั ท้งั โบสถห์ นั ไปช่ืนชมเจา้ หญิงในชุด
กระโปรงสีขาวแสนงดงามและผา้ คุมผมผนื ยาว
ราพนั เซลเป็นเจา้ สาวที่สาวที่สุดท่ีบาทหลวงเคยเจอมา “วา้ ว!”
เธอดูงดงามมากจนหวั ใจของฟลินนเ์ ตน้ ไม่เป็นจงั หวะ เขาถึงกบั เคลิบเคลิ้มไปเลย “วา้ ว!”
โบสถป์ ระจาํ ราชวงศด์ ูสวยงาม ทว่ั ท้งั โบสถเ์ ตม็ ไปดว้ ยดอกไมน้ านาพนั ธุ์ พระราชาและพระราชินีพระบิดา
และพระมารดาของราพนั เซลอยากใหท้ ุกอยา่ งสมบูรณ์แบบสาํ หรับงานอภิเษกสมรสของพระธิดาอนั เป็นท่ี
รัก
เม่ือราพนั เซลเดินไปถึงแท่นพิธี พิธีการกเ็ ร่ิมตน้ ข้ึน “แขกผมู้ ีเกียรติทกุ ท่าน เรามารวมกนั ท่ีน่ีในวนั น้ีเพื่อ
ฉลองใหก้ บั งานอภิเษกสมรส...”
เจา้ กิ้งก่าปาสคาลและเจา้ มา้ ราชองครักษแ์ มก็ ซิมสั แถวตรงอยดู่ า้ นขา้ ง ในฐานะผถู้ ือแหวน พวกมนั ท้งั สอง
ไดร้ ับหนา้ ท่ีท่ีสาํ คญั ที่สุด พวกมนั ยมิ้ เมื่อมองดูเพ่ือนๆ ของพวกมนั ไดเ้ ร่ิมตน้ บทใหม่ของชีวิต ทนั ใดน้นั เอง
ดอกไมก้ ป็ ลิวลงมา... และตกลงบนจมกู ของแมก็ พอดี
ดอกไมท้ าํ ใหเ้ จา้ แมก็ คนั จมกู มนั พยายามไม่สนใจ แต่กท็ าํ ไม่ได้
มนั กาํ ลงั จะจาม! แมก็ ทาํ เตม็ ท่ีแลว้ เพื่อหยดุ มนั แต่มนั กไ็ ม่ไดผ้ ล “ฮดั เชย้ !”
เพราะแมก็ จาม แหวนแต่งงานประจาํ ราชวงคเ์ ลยกระเดน็ ไปอีกฟากของหอ้ ง จนออกนอกประตูไป!
แมก็ จินตนาการไปวา่ ในไมช่ า้ บาทหลวงจะขอแหวนสาํ หรับทาํ พิธี “พอ่ ขอแหวนหน่อย” ราพนั เซลกบั ฟ
ลินนจ์ ะตกตะลึง แลว้ ทว่ั ท้งั ปราสาทจะพากนั แตกตื่น “อาณาจกั รล่มสลายแลว้ !”

20

แลว้ พระราชินีจะทรงโกรธจนลืมตวั ก่อนอื่นพระองคจ์ ะทรงตะโกนวา่ “น้นั คือแหวนแต่งงานของท่านยา่
ขา้ นะ!” และหลงั จากน้นั ใครจะรู้ล่ะวา่ จะเกิดอะไรข้ึน พธิ ีอภิเษกสมรสอาจจะถกู ยกเลิกกไ็ ด้
มีแค่แมก็ กบั ปาสคาลเท่าน้นั ที่เห็นแหวนกระเดน็ หายไป
บาทหลวงยงั ดาํ เนินพิธีต่อไป “และการใหเ้ กียรติซ่ึงกนั และกนั คือส่ิงท่ีท้งั สองจะนาํ มาใชใ้ นชีวติ ค”ู่
แมก็ กบั ปาสคาลมองคู่บ่าวสาวท่ีมีความสุขสลบั กบั ประตูโบสถข์ ณะที่บาทหลวงพดตอ่ ไป “การสมรสของ
คนสองคน...”
พวกมนั เลยวิง่ ตามแหวนสองวงไป
แหวนสองวงกลิ้งไปบนเฉลียงโบสถแ์ ละขา้ มกาํ แพงลงไปบนลานดา้ นล่าง แมก็ และปาสคาลรู้วา่ ไม่มี
ทางเลือกอ่ืนแลว้ พวกมนั เลยกระโดดขา้ มกาํ แพงตามแหวนไป
ภายในลานน้นั พอ่ ครัวและบริกรนบั ร้อยกาํ ลงั ตระเตรียมอาหารใหเ้ สร็จเรียบร้อยสาํ หรับงานเล้ียงฉลองพิธี
อภิเษกสมรส
แหวนสองวงกลิ้งไปคนละทาง แมก็ กบั ปาสคาลเลยแยกทางกนั แหวนวงหน่ึงกระเดง้ จากโตะ๊ หน่ึงไปอีก
โตะ๊ หน่ึง แลว้ ตกลงไปในชามซุปมะเขือเทศ ปาสคาลดาํ ลงไปเกบ็ มนั มาจนได้ แต่เมื่อโผล่ข้ึนมาจากชามซุป
มนั เกือบทาํ บริกรหวั ใจวาย “อา๊ !”
มนั ทาํ แหวนหล่น แลว้ แหวนกก็ ระเดง้ หนีไปอีก
แหวนกระดอนไปบนโตะ๊ เหมือนเคย แลว้ ในที่สุดกห็ ยดุ ลงโตะ๊ ตวั หน่ึงปาสคาลแลบลิ้นเพือ่ เกบ็ แหวนมา
แต่ลิ้นของมนั เกิดไปติดอยทู่ ่ีรูปแกะสลกั น้าํ แขง็ บนโตะ๊ ขณะที่เจา้ กิ้งก่าตกใจจนรีบดึงข้ึนของมนั กลบั มา
แหวนกล็ อยหายไปอีก ท่ามกลางความโกลาหล บริกรคนหน่ึงกระแทกโตะ๊ และชนรูปแกะสลกั น้าํ แขง็ ลอย
ข้ึนไปกลางอากาศ
ขณะเดียวกนั แมก็ กาํ ลงั ไปไล่ตามแหวนอีกวงหน่ึงที่กระเดง้ ไปตามถนน มนั ว่งิ เร็วมากจนไปชนกบั รถลาก
เสริมสวย และสิ้นสุดดว้ ยการใส่ชุดกระโปรงยาวสีชมพู สวมหมวกรวมถึงแต่งเคร่ืองสาํ อาง แต่ในท่ีสุด
แหวนกก็ ลิ้งไปหยดุ ขา้ งใตร้ ถลาก
แมก็ เกือบไดแ้ หวนแลว้ ! แตท่ นั ใดน้นั รูปแกะสลกั น้าํ แขง็ กต็ กลงบนอีกฝั่งของรถลากแมก็ เลยโดนดีดจน
ลอยข้ึนไปกลางอากาศ
ภายในโบสถ์ บาทหลวงยงั ดาํ เนินพธิ ีต่อ “...ยดึ มน่ั ในความเทิดทนู การใชเ้ กียรติ ความซื่อสตั ยแ์ ละความ
เคารพ” ขณะที่บาทหลวงกล่าวน้นั แมก็ กล็ อยผา่ นหนา้ ต่างโบสถไ์ ป
โชคดีที่ทุกคนในโบสถก์ าํ ลงั ใหค้ วามสนใจกบั พธิ ีการ เลยไม่มีใครทนั สงั เกตเห็นมนั
แมก็ ตกลงบนรถมา้ พระท่ีนง่ั ของงานอภิเษกสมรส ซ่ึงจอดรอเพือ่ พาราพนั เซลกบั ฟลินน์ออกไป ท่านกลา
ความวนุ่ วายเหล่าน้นั แหวนกเ็ ริ่มกลิ้งไปอีกคร้ัง แมก็ ไล่ตามแหวนไปท้งั ที่ยงั อยบู่ นรถมา้ !
ส่วนแหวนท่ีปาสคาลไล่ตามกก็ ระดอนไปตามทางเทา้ จนเขา้ ไปในโคมกระดาษท่ีเดก็ หญิงตวั นอ้ ยถืออยู่
ดว้ ยความตกใจ เธอจึงปล่อยโคมไป

21

แหวนเริ่มลอยไปทางข่ายที่ขา้ ราชบริพารถืออยู่ ตาข่ายน้นั คลุมพวกโคมลอยที่จะถูกปล่อย ทนั ทีที่ราพนั เซล
กบั ฟลินน์ไดท้ รงอภิเษกสมรสกนั แลว้
แมก็ ควา้ แหวนของมนั ไวไ้ ดแ้ ลว้ ตามขา้ งทางบรรดาพอ่ คา้ ขายของที่ระลึกจากงานอภิเษกสมรสต่างยนื เรียง
แถว พลางยนื่ กระทะที่มีรูปราพนั เซลกบั ฟลินน์ออกมา “กระทะจา้ ! กระทะท่ีระลึกทางน้ีเลยจา้ !”
รถมา้ พระที่นง่ั เคลื่อนตวั ไปอยา่ งเร็ว และเพราะหวั ของแมก็ ยนื ออกมาเลยฟาดเขา้ กบั กระทะใบแลว้ ใบเล่า
ตามดว้ ยเสียงดงั สนน่ั หวน่ั ไหว เมื่อแมก็ ชนเขา้ กบั ป้ ายคลงั กระทะอยา่ งจงั
เสียงชนน้นั ดงั สนน่ั เหมือนกบั เสียงฆอ้ ง ผดู้ ูแลนกพริ าบประจาํ ราชวงคไ์ ดย้ นิ เขา้ กไ็ ม่ไดค้ าดคิดวา่ จะถึงบท
บาของตวั เองเร็วขนาดน้ี แต่พวกเขากไ็ ปประจาํ การทนั ที
“น้นั เสียงสญั ญาณน่ี ปล่อยนกพริ าบเลย!”
ทนั ทีที่ทอ้ งฟ้ าเตม็ ไปดว้ ยนกพริ าบ ขา้ ราชบริพารอีกกลุ่มกเ็ งยหนา้ ข้ึนมอง “นนั่ ฝงู นกพาราบ ปล่อยโคมได้
แลว้ !” เพราะฝงู นกพริ าบเป็นสญั ญาณเพอื่ เริ่มข้นั ตอนต่อไปของงานเฉลิมฉลองพิธีอภิเษกสมรส
ขณะเดียวกนั ท่ีโคมของปาสคาลกล็ อยไปติดตาข่าย มนั จึงปี นข้ึนไปและควา้ แหวนของมนั มาได้ แต่โคมของ
มนั กลบั ลอยข้ึนสูงเกนกวาท่ีมนั จะกระโดดกลบั ลงมาบนพ้นื ได้
เพราะหวั โดนกระแทกไปหลายที จนเจา้ แมก็ ถึงกบั มึนงง รถมา้ ชนเขา้ กบั กาํ แพงริมเนินเขาขนาดใหญ่ แม็
กลอยข้ึนไปกลางอากาศอีกคร้ังและร่อนลงบนถนน รถลากดอกไมช้ ่วยลดแรงกระแทกของมนั
ดา้ นบน นกพริ าบตวั หน่ึงหมุนโคมของปาสคาลจนหมุนติ้ว เจา้ กิ้งก่าเวยี นหวั จนตอ้ งปล่อยแหวนทิ้ง
แหวนส่งเสียงดงั กริ๊งกระทบจากท่ีหน่ึงไปอีกท่ีหน่ึง กระทงั่ มนั หล่นลงบนตะขอท่ีแขวนถงั ทรงกลมเอาไว้
พวกมนั ท้งั คูห่ ล่นลงบนกองถงั ไวน์จาํ นวนมากที่วางรวมกนั ไวส้ าํ หรับงานเฉลิมฉลอง
ถงั ไวน์แตกออก ไวนจ์ าํ นวนมากไหล่บ่าไปตามถนน แมก็ รีบว่งิ หนีและช่วยเจา้ ปาสคาลท่ีโคมร่อนลงมา
แถวน้นั พอดี ส่วนคนอ่ืนๆ กว็ ิ่งหนีดว้ ยเช่นกนั แมก็ กบั ปาสคาลว่งิ มาถึงทางตนั ซะแลว้ แต่แมก็ ควา้ เชือก
จากธงเหนือหวั ไดก้ ่อนเหวยี่ งตวั ข้ึนไปและหนีพน้ จากไวน์
ตอนลอยอยกู่ ลางอากาศ ปาลคาสเห็นนกพิราบท่ีมีแหวน มนั รีบตวดั ลิ้นออกไป ปาสคาลไดแ้ หวนแลว้ !
ในที่สุดแมก็ กบั ปาสคาลกไ็ ดแ้ หวนของพวกมนั แลว้ แต่ท้งั สองกย็ งั ไมห่ ยดุ พวกมนั ร่วงทะลุหลงั คาของโรง
น้าํ มนั ดิน ตอนน้ีเน้ือตวั ของพวกมนั เลยเมไปดว้ ยคราบน้าํ มนั !
แหวนสองวงปลอดภยั แลว้ และน่ีคือเร่ืองราวท่ีเกิดข้นึ ท้งั หมด แมก็ กบั ปาสคาลรีบวง่ิ กลบั ไปท่ีโบสถ์ เน้ือ
ตวั เตม็ ไปดว้ ยน้าํ มนั ดินและอาหาร แถมยงั แต่งตวั ดว้ ยเส้ือผา้ ประหลาด โชคดีที่บาทหลวงเพ่งิ ถึงข้นั ตอน
ของแหวนพอดี
“...เพื่อความสุขตลอดกาล พอ่ ขอแหวนหน่อย”
แมก็ กบั ปาสคาลหายใจหอบ ขณะยนื่ แหวนใหบ้ าทหลวงเพอื่ ส่งต่อใหร้ าพนั เซลกบั ฟลินน์
ราพนั เซลกบั ฟลินนส์ บตากนั อยา่ งีมความสุข แต่เมื่อพวกเขามองไปท่ีแมก็ กบั ปาสคาล ราพนั เซลถึงกบั อา้
ปากคา้ ง
ส่วนฟลินน์กด็ ูประหลาดใจ ทุกคนในโบสถต์ ่างพากนั จอ้ งมองผถู้ ือแหวนท้งั สอง พวกเขาจินตนาการไม่

22

ออกเลยวา่ เกิดอะไรข้ึนแมบ้ าทหลวงจะมึนงงและไขวเ้ ขวไปบา้ งแต่กก็ ล่าวจบพธิ ีการ “พอ่ ...พอ่ ขอประกาศ
ใหต้ อนน้ีคนท้งั คูเ่ ป็นสามีภรรยากนั เชิญจุมพิตเจา้ สาวได”้
ราพนั เซลกบั ฟลินนจ์ ึงจุมพติ กนั แลว้ ทว่ั ท้งั โบสถน์ ้นั กก็ ึกกอ้ งดว้ ยเสียงโห่ร้องอยา่ งยนิ ดี
แลว้ กถ็ ึงเวลาของงานเล้ียงฉลอง และในท่ีสุดกถ็ ึงเวลาพกั ผอ่ นของแมก็ กบั ปาลคาสเช่นกนั จนกระทงั่ แมก็
ตดั สินใจวางเทา้ ลงบนรถเขน็ ซ่ึงมีเคก้ ฉลองงานอภิเษกสมรสของราชวงศว์ างอยู่ ก่อนท่ีมนั จะรู้ตวั รถเขน็ ก็
ไถลออกไปฟลินนเ์ องกไ็ ม่ทนั สงั เกต เขาพดู กบั ฝงู ชนวา่ “ใครอยากไดเ้ คก้ บา้ ง”
ฟลินน์ไม่รู้เลยวา่ แมก็ กบั ปาสคาลกาํ ลงั จะไดผ้ จญภยั อีกคร้ัง...

Vocabulary Still ยงั คง
Everything ทุกส่ิงทุกอยา่ ง Right ถกู ตอ้ ง
Perfect สมบรู ณ์แบบ Remind เตือน
Just like เหมือนกบั Wedding งานแต่งงาน
Dream จินตนาการ Plan วางแผน
Complaint ความไม่พอใจ Quite คอ่ นขา้ ง
Later ในภายหลงั Almost เกือบจะ
Though แมว้ า่ Tapestry ผา้ ทอประดบั
Portrait ภาพเหมือน
Royal ท่ีเก่ียวกบั ราชวงศ์

23

Past perfect tense
Past Perfect Tense บอกเล่าเหตุการณ์ท่ีสิ้นสุดลงแลว้ ในอดีต โดยมีสองเหตุการณ์มาพว่ งกนั
และสองเหตุการณ์กใ็ ช้ Tense ต่างกนั
โครงสร้าง Past Perfect Tense (ประโยคบอกเล่า)

S + had + V3 *ประธานทุกตวั ใชโ้ ครงสร้างเดียวกนั
โครงสร้าง Past Perfect Tense (ประโยคปฏเิ สธ)

S + had not + V3
โครงสร้าง Past Perfect Tense (ประโยคคาํ ถาม)

Had + S + V3
หลกั การใช้ Past Perfect Tense

ใชบ้ อกเหตุการณ์ในอดีตท่ีสิ้นสุดไปแลว้ ก่อนจะมีอีกเหตุการณ์เขา้ มาแทรกทีหลงั หมายความวา่ มนั
มีสองเหตุการณ์ (คลา้ ย past continuous) มกั จะมีการใช้ before, after มาร่วมกบั ประโยค
และตอ้ งใชต้ ามน้ี คือ

เหตุการณ์ท่ีเกิดก่อน (ใช้ Past Perfect Tense)
เหตุการณ์ท่ีเกิดทีหลงั (ใช้ Past Simple Tense)
Ex. - When we reached the cinema, all people had gone home.เมื่อเราไป
ถึงโรงหนงั คนไดก้ ลบั บา้ นหมดแลว้
- Dad had come home before we cleaned the kitchen.พอ่ ไดม้ าถึงบา้ น ก่อน
พวกเราทาํ ความสะอาดหอ้ งครัว
- I hadn’t eaten a pizza before went to bed. ฉนั ไม่ไดก้ ินพิซซ่า ก่อนที่ฉนั เขา้ นอน
- John had not called me by the time I left. จอห์นไม่ไดโ้ ทรหาฉนั ก่อนท่ีฉนั ออก
จากบา้ น
- Had I eaten a pizza before I went to bed? ฉนั ไดก้ ินพิซซ่า ก่อนท่ีฉนั เขา้ นอนใช่
ไหม
- Had John called me by the time I left. จอห์นไดโ้ ทรหาฉนั ก่อนท่ีฉนั ออกจากบา้ น
ใช่ไหม

24

Jack and the Beanstalk

There was a widow who lived with her son named “Jack.” They
made a living from selling cow’s milk. One day the old cow couldn’t
give milk anymore, so Jack and mother decided to sell it. On the way
to the market, Jack met an old man who tried to buy his cow. “I want
to exchange these magic beans for your cow. If you bring them back,
you will see how amazing they are!” the old man offered. Jack
decided to give his cow for those beans and ran quickly to his house.
When Jack arrived home, he excitedly told his mother about the
magic beans. She got very angry and threw the beans out of the
window. “These beans are useless, silly you Jack.” So he got
punished with no dinner and went to sleep with hungriness that night.
When Jack woke up in the next morning, something amazing
happened, the bean that mother threw out of the window had grown
up to the sky. “Oh! How tall it is?” Jack wondered, so he climbed up
the giant beanstalk. He climbed higher and higher, that everything
seem so small when he looked down to the ground. HE kept on
climbing till reached the vast white clouds. At the top of the
beanstalk, he found an enormous castle. “It’s unbelievable there’s
such an enormous castle like this on here. Maybe there might have
some food for me,” Jack thought. He walked directly to the castle’s
door and knocked. Suddenly the door was opened, a giant woman

25

appeared. Jack was very frightened but he plucked himself up to ask
for her food. “Please give me some food, I haven’t eat anything since
yesterday,” he begged. “I will give you food but you have to rush out
as soon as you finish eating. My husband love eating children like
you,” said the kindly woman. The giant woman took Jack to the
kitchen and brought him plenty of food. A little later, they heard big
footsteps coming closer to the kitchen. “My husband is coming. Hurry
up! Let hide yourself first.” said the kindly woman. Then she hid Jack
into the cupboard. “I smell a man, I will eat it,” a giant sniffed. “It
would be the smell of the man that you ate yesterday. Just forget it
and come here to have breakfast.” The giant wife brought breakfast to
her husband. After the giant finish breakfast, He ordered his wife to
bring him a golden harp and a magic goose laid the eggs and they
were golden. “Oh! Such an amazing goose!” Jack mumbled excitedly.
“Play a song.” then the golden harp played a song till the giant fell
asleep. So Jack had a chance to take those magical things with him.
At the time Jack took the golden harp, it stopped playing the song,
that make the giant woke up and chased Jack then. “Stupid thief, let
me eat you,” the giant yelled off. Jack climbed down the beanstalk
while the giant still chased him closely. “Mom, give me the axe
please,” Jack shouted. As soon as Jack got down to the ground, he
grabbed the axe and chopped the beanstalk down until the beanstalk
and also the giant fell down and crashed to the ground, he died
instantly. From that day, Jack and his mother lived by selling the
golden eggs and showing the golden harp play. Soon they both
become millionaires and lived happily ever after.

26

แจค็ ผู้ฆ่ายกั ษ์

หญิงม่ายคนหน่ึงอาศยั อยกู่ บั ลกู ชายช่ือ แจค็ ท้งั สองมีฐานะ ยากจนมาก และหาเล้ียงตวั เองจากการขาย
น้าํ นมจากแมว่ วั ที่เล้ียงไว้ แตแ่ ลว้ วนั หน่ึงแม่ววั กไ็ ม่สามารถใหน้ ้าํ นมไดอ้ ีกต่อไป แม่และแจค็ จึงตดั สินใจท่ี
จะขายแม่ววั ตวั น้ีเพอ่ื นาํ เงินมาซ้ืออาหารกิน ระหวา่ งทางไปตลาดแจค็ ไดพ้ บกบั ชายแก่คนหน่ึง ชายแก่
พยายามจะขอซ้ือววั จากแจค็ “ขา้ ขอแลกแม่ววั ของเจา้ ดว้ ยถว่ั วเิ ศษเหล่าน้ี หากเจา้ รับไปเจา้ จะไดเ้ ห็นความ
วิเศษของมนั ” ชายแก่เสนอ แจค็ รีบแลกแม่ววั ของเขากบั ถวั่ วิเสษของชายแก่ แลว้ วง่ิ กลบั บา้ นในทนั ที เม่ือ
แจค็ กลบั ถึงบา้ น เขากเ็ ล่าเร่ืองท้งั หมดใหแ้ ม่ฟังดว้ ยความต่ืนเตน้ แม่ของเขาโมโฆมาก และปาถว่ั ท้งั หท
ดออกไปนอนหนา้ ต่าง “ถว่ั พวกน้ีจะเอาไปทาํ อะไรไดเ้ จา้ เดก็ โง่” แจค็ จึงโดนลงโทษไม่ใหก้ ินขา้ ว และเขา้
นอนดว้ ยความหิวโหยในคืนน้นั เชา้ วนั รุ่งข้ึน แจค็ กต็ อ้ งต่ืนมาพบกบั เรื่องหนา้ อศั จรรยเ์ ป็นอยา่ งยงิ่ เมื่อถว่ั ที่
ถูกโยนออกไปนอกหนา้ ต่าง ฃน้นั ไดเ้ จริญเติบโตกลายเป็นตน้ ถว่ั สูงเสียดฟ้ า “โอโ้ ห ตน้ ถว่ั นี่ทนั จะสูงข้ึน
ไปถึงไหนกนั นะ” แจค็ สงสยั ดงั น้นั เขาจึงปี นตามตน้ ถว่ั ยกั ษข์ ้ึนไป เขาปี นสูงข้ึน สูงข้ึน จนเม่ือเขามองลง
ไปดา้ นล่าง สิ่งต่างๆกด็ ูเหมือนจะมีขนาดเลก็ ลงมาก แจค็ ปี นข้ึนไปเร่ือยๆจนถึงกล่มุ กอ้ นเมฆสีขาวขนาด
ใหญ่ เมื่อแจค็ ปี นข้ึนมาถึงยอดของตน้ ถว่ั เขากพ็ บปราสาทขนาดมหึมา “ไม่น่าเช่ือเลยวา่ จะมีปราสาทหลงั
ใหญ่เช่นน้ีอยขู่ า้ งบน บางทีที่นี่อาจจะพอมีอาหารใหเ้ รากินบา้ ง” แจค็ คิด
เขาตรงเขา้ ไปเคาะประตปู ราสาททนั ที ทนั ใดน้นั ประตูกเ็ ปดออก พร้อมร่างของหญิงตวั สูงใหญ่ แจค็ ตกใจ
มากแต่เขากร็ วบรวมความกลา้ เพ่อื ขออาหารจากหญิงผนู้ ้นั “ขออาหารใหข้ า้ กินหน่อยเถอะขา้ ยงั ไมไ่ ดก้ ิน
อะไรเลยต้งั แตเ่ มื่อวาน”
แจค็ ขอร้อง “ได้ ขา้ จะใหอ้ าหารแก่เจา้ แต่กินเสร็จแลว้ เจา้ ตอ้ งรีบหนีไปนะ เพราะสามีของขา้ ชอบกินเดก็ ๆ

เป็นท่ีสุด” หญิงยกั ส์ใจดีกล่าว หญิงยกั ษพ์ าแจค็ มายงั หอ้ งครัว และจดั หาอาหารมาใหแ้ จค็ ไดก้ ินอยา่ งอ่ิม
หนาํ สาํ ราญ ไม่นานนกั ท้งั สองกไ็ ดย้ นิ เสียงกระแทกฝีเทา้ ดงั ใกลห้ อ้ งครัวเขา้ มาเร่ือยๆ “สามีขา้ กลบั มาแลว้
เจา้ รีบหาที่ซ่อนเถอะ” หญิงยกั ษก์ ล่าว พร้อมซ่อนแจค็ ไวใ้ นตเู้ กบ็ ถว้ ยชาม “ขา้ ไดก้ ล่ินมนุษย์ ขา้ จะกิน
มนั ” เจา้ ยกั ษท์ าํ จมูกฟดุ ฟิ ด “คงจะเป็นกลิ่นมนุษยท์ ่ีเจา้ กินไปเมื่อวานน่ะสิ อยา่ ไปใส่ใจเลย มากินอาหาร
เชา้ เถอะ” หญิงยกั ษย์ นื่ อาหารเชา้ ใหส้ ามี เมื่อเจา้ ยกั ษก์ ินอาหารเชา้ เสร็จ มนั กส็ ง่ั ภรรยาใหน้ าํ พณิ ทองคาํ
และห่านวเิ ศษออกมา “จงออกไข่” สิ้นเสียงเจา้ ยกั ษ์ ห่านกไ็ ข่ออกมาเป็นไข่ทองคาํ “โอโ้ ห ช่างเป็นห่านที่
วิเศษจริงๆ” แจค็ พึมพาํ ดว้ ยความต่ืนเตน้ “จงบรรเลง” แลว้ พณิ ทองคาํ กบ็ รรเลงเพลงกล่อมเจา้ ยกั ษ์ จนมนั

หลบั ไป แจค็ ไดโ้ อกาสเหมาะจึงวิ่งไปหยบิ ห่านวเิ ศษและพิณทองคาํ เพอื่ นาํ กลบั ไปบา้ นดว้ ย ทนั ทีที่แจค็ ค
วา้ พิณทองคาํ มาน้นั มนั กห็ ยดุ บรรเลงเพลง ทาํ ใหเ้ จา้ ยกั ษต์ ื่นและว่งิ ไล่แจค็ มา “ เจา้ หวั ขโมย มาใหข้ า้ กิน

27

ซะเถอะ” เจา้ ยกั ษต์ ะโกนไล่หลงั แจค็ รีบปี นลงมาจากตน้ ถว่ั โดยมีเจา้ ยกั ษไ์ ล่ตามมาติดๆ “แม่จ๋า ส่งขวาน
มาใหข้ า้ ที” แจค็ ตะโกน ทนั ทีท่ีแจค็ ลงมาถึงพ้นื ดิน เขากค็ วา้ ขวานมาฟันเขา้ ท่ีตน้ ถว่ั จนตน้ ถว่ั หกั โค่นลง
พร้อมกยั ร่างของเจา้ ยกั ษท์ ี่ตกลงมากระแทกพ้นื ตายในทนั ที นบั ตจากน้นั แจค็ กบั แม่หาเล้ียงชีพจากการขาย
ไขท่ องคาํ และเปิ ดการแสดงพณิ ทองคาํ ไม่นานนกั ท้งั สองคนกก็ ลายเป็นเศรษฐีและใชช้ ีวติ อยา่ งมีความสุข

Vocabulary Golden = สีทอง
Appear = ปรากฏ Order = สงั่
Beg = ร้องขอ Harp = พิณ
Chase = ไล่ตาม Frightened = ต่ืนกลวั
Chop = ฟัน Enormous = ใหญ่
Decide = ตดั สินใจ Footstep = ฝีเทา้
Excellent = ยอดเยยี่ ม Pluck = ดึง
Footstep = ฝีเทา้
Goose = ห่าน
Husband = สามี
Instantly = ทนั ทีทนั ใด
Mumble = พดู พึมพาํ
Millionaire = เศรษฐี
Pluck up = รวบรวมความกลา้
Thief = ขโมย
Unbelievable = ไม่น่าเช่ือ
Wondering = ประหลาดใจ

Moral = Crisis is an opportunity. รู้จกั พลิกวิกฤตเป็นโอกาส

ตัวอย่างประโยคจากนิทาน
- In the courtyard, hundreds of cooks and serves were putting the
finishing touched on the food for the wedding banquet.

28

- everyone inside was paying attention to the ceremony so non
one noticed.

- his lantern was floating.

Adapted from:

Jessica Julius (พรนภสั วงษป์ ระกอบ). เจ้าหญงิ เอลซ่ากบั อนั นา ตอนของขวญั พเิ ศษจากเอลซ่า
Frozen Elsa’s Gift. กรุงเทพฯ : สาํ นกั พิมพซ์ ีเอด็ ยเู คชนั่ จาํ กดั (มหาชน), 2560

วนิษา เทียมเมฆ.ราพนั เซล Rapunzel.พมิ พค์ ร้ังแรก. ฉะเชิงเทรา : สาํ นกั พมิ พพ์ เี อน็ เอน็ กรุ๊ป , 2555
วนิษา เทียมเมฆ.แจค็ ผู้ฆ่ายกั ษ์ Jack and the bean stalk.พิมพค์ ร้ังแรก. ฉะเชิงเทรา : สาํ นกั พมิ พพ์ เี อน็
เอน็ กรุ๊ป , 2555

สรุป 12 Tense (Past Simple Tense). (ออนไลน)์ . 2019, แหล่งที่มา :
https://xn--12cl9ca5a0ai1ad0bea0clb11a0e.com/สรุปหลกั การใช-้ 12-tense-ฉบบั ยอ่ /
(6 พฤศจิกายน 2561)

สรุป 12 Tense (Past Continuous Tense). (ออนไลน)์ . 2019, แหล่งที่มา :
https://xn--12cl9ca5a0ai1ad0bea0clb11a0e.com/สรุปหลกั การใช-้ 12-tense-ฉบบั ยอ่ /
(6 พฤศจิกายน 2561)

สรุป 12 Tense (Past Perfect Tense). (ออนไลน)์ . 2019, แหล่งท่ีมา :
https://xn--12cl9ca5a0ai1ad0bea0clb11a0e.com/สรุปหลกั การใช-้ 12-tense-ฉบบั ยอ่ /
(6 พฤศจิกายน 2561)


Click to View FlipBook Version
Previous Book
MILWAUKEE POWER TOOLS CATALOG
Next Book
Vilas County, WI 2019-2020