๒. ลักษณะของภาษาเขมร ๑. ภาษาเขมรอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก (Austroasiatic) ใช้กันทั่วไป ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาษาเขมร ภาษามอญ และภาษาเวียดนามเป็นภาษา สำ คัญ มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรมานานนับพันปี ภาษาต่าง ๆ ที่อยู่ในตระกูล นี้มีจำ นวนประมาณ ๑๕๐ ภาษา เช่น ภาษาละว้า ภาษาขมุ ภาษาส่วย เป็นต้น ส่วน ภาษาไทยเป็นภาษาตระกูลไท (Tai) ซึ่งเป็นภาษาที่พูดกันในบริเวณกว้างตั้งแต่ ทางตอนใต้ของประเทศจีน คือ แถบมณฑลกวางสี ยูนาน และไกวเจา ทางตอนเหนือ ของสาธารณรัฐประชาชนเวียดนาม ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของ ประเทศพม่า และมีพูดกันในมณฑลอัสสัมของประเทศอินเดีย ในสาธารณรัฐ ประชาชนลาวและในประเทศไทย หากพิจารณาทางด้านตระกูลภาษาจะเห็นได้ว่า ภาษาไทยกับภาษาเขมรไม่มีความสัมพันธ์กันเลย ไม่ว่าจะโดยลักษณะของ ภาษาหรือโดยตระกูลของภาษา แม้ว่าภาษาไทยกับภาษาเขมรจะมีความคล้ายคลึง กันในหลายลักษณะ แต่ความคล้ายคลึงนั้นเกิดจากลักษณะที่เป็นสากลของภาษาและ การยืมจากกันและกันเท่านั้น ๒. ภาษาเขมรเป็นภาษารูปไม่มีวรรณยุกต์ (non-tonal language) เมื่อเรียง คำ เข้าประโยค คำ อาจเปลี่ยนเสียงตามตำ แหน่งที่ปรากฏในประโยคแบบที่เรียกว่า ทำ นองเสียง (intonation) แต่ไม่เปลี่ยนความหมายของคำ ลักษณะนี้ตรงข้ามกับ ภาษาไทยซึ่งเป็นภาษาวรรณยุกต์ (tonal language) คือ ภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์ เป็นหน่วยเสียงสำ คัญ เมื่อเสียงวรรณยุกต์เปลี่ยนไป ความหมายของคำ ก็เปลี่ยนไป ด้วย เช่น ลา ล่า ล้า เป็นต้น ๓. ในภาษาเขมร เสียงพยัญชนะที่สามารถปรากฏร่วมกัน ๒ เสียง เป็น พยัญชนะควบกล้ำ และทำ หน้าที่เป็นพยัญชนะต้นของพยางค์มีจำ นวนมากถึง ๔๓ คู่ ๔๖
๔. คำ ส่วนหนึ่งในภาษาเขมรมีลักษณะของภาษาคำ โดด (Isolating language) คือ คำ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปเพื่อประโยชน์ทางไวยากรณ์เมื่อเรียงเข้าประโยค เช่น ๕.) การเรียงลำ ดับคำ เข้าประโยค ในภาษาเขมรและภาษาไทยมีการเรียงลำ ดับ คำ แบบเดียวกัน คือ ประธาน กริยา และกรรม ส่วนขยายคำ นามจะอยู่หลังคำ นามที่ ถูกขยาย ๖.) ภาษาเขมรและภาษาไทยมีคำ ที่สร้างขึ้น หรือบัญญัติขึ้นจากศัพท์ภาษาบาลี และสันสกฤตอยู่เป็นจำ นวนมาก ทำ ให้มีคำ หลายพยางค์ใช้อยู่ในทั้งสองภาษา เช่น คำ เขมร ฎี /เด็ย/ ทึก /ตึก/ ขยฺล่ /คฺย็อล/ เภฺลีง /เพฺลิง/ กีฬากายสมฺพัน สฺถานียอคฺคีสนี อติสุขุมทสฺสน์ ยิมนาสติก โรงไฟฟ้า กล้องจุลทรรศน์ คำ ความหมาย เขมร ความหมาย ๔๗ ดิน น้ำ ลม ไฟ
๑. คำ ยืมภาษาเขมรที่เป็นคำ เดี่ยวและแผลงไม่ได้ ๒. คำ ยืมภาษาเขมรที่เป็นคำ แผลง ไทยได้รับมาใช้ในลักษณะดังนี้ ๑). ยืมแต่คำ เดิม เช่น ๓. ลักษณะคำ ยืมภาษาเขมรในภาษาไทย กระดาน โปรด ผกา กฺฎาร /กฺตา/ โปฺรส /โปฺระฮ์/ ผฺกา /พฺกา/ กระดาน โปรด ผกา คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร ความหมาย ทูน วางสิ่งของไว้ ทูล /ตูน/ ทูน ทฺรนูล จำ นวนของที่ บนศีรษะ /โตฺร-นูล/ ทูนหัวไปได้ บัง ปิด , กั้น บำ ง /บัง/ บัง รบำ ง เครื่องบัง /โร-บัง/ เครื่องกำ บัง คำ ความหมาย คำ เดิม ความหมาย คำ แผลง ความหมาย กรอง ร้อย (ก.) กฺรง /กฺรอง/ ร้อย กมฺรง สิ่งที่ร้อยเป็นพวง (ก.) /ก็อม-รอง/ คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร ๔๘
๒). ยืมแต่คำ ที่แผลงแล้ว คำ ความหมาย คำ เดิม ความหมาย คำ แผลง ความหมาย คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร กังวล ห่วงใย, มีใจ ขฺวล่ กังวล กงฺวล่ ความกังวล, พะวงอยู่ /คฺล็อล/ /ก็อง-ว็อล/ ห่วงใย บำ บัด ทำ ให้หาย บาต่ /บัด/ หาย บํบาต่ ทำ ให้หาย /บ็อม-บัด/ ผจัญ ต่อสู้ จาญ่ /จัญ/ แพ้ ผฺจาญ่ /พฺจัญ/ ทำ ให้แพ้ ๓). ยืมทั้งคำ เดิมและคำ แผลง คำ เดิม ความหมาย คำ แผลง ความหมาย คำ เดิม ความหมาย คำ แผลง ความหมาย คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร ลาญ แตก, หัก ผลาญ ทำ ลายให้ ลาญ พินาศ, ผฺลาญ ผลาญ ทำ ลาย หมดสิ้นไป /เลียญ/ วอดวาย /พฺลาญ/ ตรา กำ หนดไว้, ตำ รา แบบแผนที่ ตฺรา หมายไว้, ตมฺรา ตำ รา จดจำ ไว้ ว่าด้วยหลัก /ตฺรา/ ตรา /ต็อม-รา/ วิชาต่างๆ ๔๙
๓. ลักษณะการเขียนและการออกเสียงคำ ยืมภาษาเขมร ๑. พยัญชนะตัวสะกดบางตัวของคำ เขมรแตกต่างกับภาษาไทย กล่าวคือ ใน ภาษาไทยคำ ที่มีตัวสะกดในแม่ กก , กด , กบ , กง , กน , กม , เกย , เกอว จะใช้รูป พยัญชนะ -ก , -ด , -บ , -ง , -น , -ม , -ย , -ว เป็นตัวสะกดตามลำ ดับ ไม่ใช้ พยัญชนะอื่นเป็นตัวสะกดเลย ต่างกับคำ ยืมภาษาเขมรที่มีพยัญชนะ -จ, -ร, -ล, -ญ เป็นตัวสะกด คำ ยืมจากภาษาเขมรจึงมีตัว จ ร ล ญ เป็นตัวสะกดด้วย เพราะภาษา ไทยได้รักษารูปตัวสะกดเดิมในภาษาเขมรไว้ แต่ออกเสียงตามแบบภาษาไทย เช่น จ สะกด ไทยออกเสียงเป็นแม่กด /-t/ เขมรออกเสียง /-c/ กาจ ร้ายมาก,ร้ายยิ่ง กาจ /กาจ/ ดุร้าย ดุจ เหมือน,คล้าย ฎูจ /โดว์จ/ เหมือน ร สะกด ไทยออกเสียงเป็นแม่กน /-n/ เขมรไม่ออกเสียงตัวสะกด ควร เหมาะ , ชอบ , ควร /กัว/ เหมาะ , เหมาะสม ถูกต้อง กำ ธร สนั่น , หวั่นไหว, กํทร /ก็อม-โต/ บันลือเสียง , ตีรัว สะเทือน คำ ความหมาย คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร คำ ความหมาย คำ ความหมาย คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร คำ ความหมาย ๕๐
ล สะกด ไทยออกเสียงเป็นแม่กน /-n/ เขมรออกเสียง /-l/ ทูล บอก , กล่าว(ราชา.) ทูล /ตูล/ บอก (ราชา.) ดล ถึง ฎล่ /ด็อล/ ถึง , จด ญ สะกด ไทยออกเสียงเป็นแม่กน /-n/ เพ็ญ เต็ม เพญ /ปึญ/ เต็ม ผลาญ ทำ ลายล้าง , ผฺลาญ /พฺลาญ/ ทำ ให้พินาศ ทำ อันตราย ทรัพย์สมบัติ คำ ความหมาย คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร คำ ความหมาย คำ ความหมาย คำ ที่ไทยใช้ คำ เขมร คำ ความหมาย ๒. คำ ยืมภาษาเขมรซึ่งเขียนพยัญชนะต้น ๒ ตัว เรียงกันในลักษณะของ พยัญชนะควบกล้ำ แต่พยัญชนะตัวที่ ๒ ไม่ใช่ ร, ล, ว ไทยออกเสียงแยกพยัญชนะ ๒ ตัวที่เรียงกันอยู่นั้นด้วยสระ /อะ/ เช่น คำ ที่ไทยใช้ คำ ออกเสียง คำ ออกเสียง คำ เขมร ขจี เฉพาะ ผกา /ขะ-จี/ /ฉะ-เพาะ/ /ผะ-กา/ ขจี เฉพาะ ผกา /เคฺจ็ย/ /ชฺปัวะฮ์ /พฺกา/ ๕๑
ถ้าพยัญชนะที่เขียนเรียงกันนั้นสามารถออกเสียงแบบอักษรนำ ในภาษาไทยได้ จะออกเสียงเป็นแบบอักษรนำ เช่น คำ ที่ไทยใช้ คำ ออกเสียง คำ ออกเสียง คำ เขมร คำ ที่ไทยใช้ คำ ออกเสียง คำ ออกเสียง คำ เขมร ขนุน เขมา ฉลอง /ขะ-หฺนุน/ /ขะ-เหฺมา/ /ฉะ-หฺลอง/ ขฺนุร เขฺมา ฉฺลง /คฺนล/ /เคฺมา/ /ชฺลอง/ ๓. คำ ที่ไทยยืมจากภาษาเขมรส่วนใหญ่ไม่ใช้เครื่องหมายวรรณยุกต์ ไม่ว่าจะเป็น คำ พยางค์เดียวหรือหลายพยางค์ แต่ละพยางค์ที่เขมรใช้พยัญชนะต้นเป็นอักษรสูง อักษรกลาง หรืออักษรต่ำ ไทยก็ออกเสียงวรรณยุกต์ตามอักขรวิธีไทย ทรง ทบ กวด /ทรง/ /ทบ/ /กวด/ สฺรง่ ทบ่ กวจ /ชฺร็อง/ /ตุบ/ /กวจ/ ๕๒
คำ ที่ไทยใช้ คำ ความหมาย คำ ความหมาย คำ เขมร ๔. ลักษณะคำ ยืมภาษาเขมรในภาษาไทย ๑. ใช้เป็นคำ สามัญทั่วไป กราบ ชนะ เชลย จำ นำ ครบ บวช เสบียง กราบ ทำ ให้อีกฝ่ายแพ้ผ่าย ผู้ที่ถูกข้าศึกขับตัวได้ ตกลงทำ สัญญาโดย มอบของไว้เป็นประกัน ถ้วน , เต็มจำ นวน ที่กำ หนดไว้ ถือเพศเป็นภิกษุสามเณร หรือนักพรตอื่น อาหารที่จะเอาไปกิน ระหว่างทาง กฺราบ /กฺราบ/ ชฌฺนะ /เชฺนียะฮ์/ เฌฺลีย /เชฺลย/ จํณำ /จ็อม-นำ / คฺรบ่ /กฺรุบ/ บวส /บัวะฮ์/ เเสฺบียง /เซฺบียง/ กราบ ชนะ เชลย จำ ได้ , หมายไว้ , ให้จำ ได้,สังเกตได้ ครบถ้วน บวช เสบียง , ของบริโภค สำ หรับเดินทางไกล ๕๓
คำ ที่พิมพ์ตัวหนาเป็นคำ ยืมภาษาเขมร กราบไหว้ แกะสลัก เจริญงอกงาม ขจัดปัดเป่า บรรเทาเบาบาง พังทลาย ระเบียบเรียบร้อย ถนนหนทาง ซื่อตรง ใช้ซ้อนกับคำ ไทย ใช้ซ้อนกับคำ บาลีและสันสกฤต คำ ที่พิมพ์ตัวหนาเป็นคำ ยืมภาษาเขมร กราบนมัสการ ฉงนสนเท่ห์ ชัยชนะ ถนอมรักษา สงบสุข อำ นาจราชศักดิ์ ๒. ใช้เป็นคำ ในวรรณคดี ถ้อยคำ ในวรรณคดีไทยหลายเรื่องที่กวีได้บรรจงร้อยกรองขึ้นอย่างไพเราะ งดงามนั้น นอกจากจะประกอบด้วยคำ ไทยและคำ บาลีและสันสกฤต ยังมีคำ ยืมภาษา เขมรปะปนอยู่เป็นจำ นวนมาก คำ เขมรเหล่านี้บางคำ เราก็รู้จักคุ้นเคย เพราะปรากฏ ใช้ช้ำ ๆ อยู่ในวรรณคดีหลายเรื่อง แต่ก็มีคำ เขมรอีกจำ นวนไม่น้อย ที่ไม่ค่อยพบหรือ พบเพียงครั้งเดียวในวรรณคดีเรื่องเดียว ดังตัวอย่างต่อไปนี้ คำ ที่ไทยใช้ คำ ความหมาย คำ ความหมาย คำ เขมร ขจร ขลา ไพร พนม ฟุ้งไป เสือ ป่า ภูเขา ขฺจร /คฺจอ/ ขฺลา /คฺลา/ ไพฺร /เปฺร็ย/ ภฺนํ /พฺนุม/ ฟุ้งไปทั่ว เสือ ป่า ภูเขา ๕๔
คำ ที่ไทยใช้ คำ ความหมาย คำ ราชาศัพท์ คำ ความหมาย คำ เขมร ๓. ใช้เป็นคำ ราชาศัพท์ ๑.) คำ ที่เป็นราชาศัพท์อยู่แล้วในภาษาเขมร ไม่ต้องมีคำ ว่า ทรง , พระ หรือ ทรงพระ นำ หน้า เช่น คำ ราชาศัพท์ ความหมาย คำ เขมร ตรัส ทูล บรรทม เสวย พูด บอกกล่าว นอน กิน , เสพ ตฺราส่ /ตฺระฮ์/ ทูล /ทูล/ ผฺทํ /พฺตุม/ โสฺวย /โซฺวย/ นิยาย , สฺฎี บฺราบ่ เฎก ญำ พูด บอก นอน เสวย , ได้รับ ๒.) คำ ธรรมดาของเขมรที่ไทยนำ มาใช้เป็นราชาศัพท์จะเติมคำ ว่า ทรง , พระ หรือ ทรงพระ นำ หน้า เช่น ทรงทราบ พระขนอง พระดำ รัส รูั หลัง คำ พูด ชฺราบ /เจฺรียบ/ ขฺนง /คฺนอง/ ตมฺราส่ /ต็อม-ระฮ์/ ๕๕
แบบฝึกหัดที่ ๒ ภาษาเขมร คำ ชี้แจง ให้นักเรียนเลือกคำ ศัพท์และความหมายให้สัมพันธ์กัน .......... ๑. ภูเขา .......... ๒. หลัง .......... ๓. จังกูด .......... ๔. ขจี .......... ๕. ตรา .......... ๖. ขจร .......... ๗. ลออ .......... ๘. ขลา .......... ๙. ประกัน .......... ๑๐. กำ ธร (ข้อละ ๑ คะแนน) ก. กำ หนดไว้ , จดจำ ไว้ ข. รับรองว่าจะรับผิดชอบ ในความเสียหายที่เกิดขึ้น กำ หนดไว้ , จดจำ ไว้ ค. พนม ง. สนั่น , สะเทือน จ. เสือ ฉ. งามสดใส ช. หางเสือเรือ ซ. ฟุ้งไปทั่ว ฌ. พระขนอง ญ. งาม ๕๖
๙๙๙ ภาษาอัง อั กฤษ ๕๗
คำ ยืมที่มาจากภาษาอังกฤษ ๑. ความเป็นมาของคำ ยืมภาษาอังกฤษ เกิดขึ้นเนื่องจากการเข้ามาของชาติตะวันตก โดยเฉพาะอังกฤษที่เริ่มเข้ามา แสวงหาอาณานิคมในทวีปเอเชีย ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อังกฤษสามารถรบชนะ พม่าจนทำ ให้พม่าตกเป็นอาณานิคม รวมทั้งการเข้ามาครอบครองแหลมมลายู มะละกา และสิงคโปร์ ในช่วงเวลาเดียวกันอังกฤษได้พยายามเข้ามาเจรจาทางการค้ากับไทยในสมัย รัชกาลที่ ๒ แต่ไม่ประสบผลสำ เร็จและเกิดสนธิสัญญาทางการค้าฉบับแรกขึ้นในสมัย รัชกาลที่ ๓ เวลานั้นกลุ่มชนชั้น ผู้นำ ของไทย ทั้งพระบรมวงศานุวงศ์และขุนนางต่าง เห็นความสำ คัญของภาษาอังกฤษ จึงเริ่มมีการเรียนภาษาอังกฤษและมีการนำ คำ ภาษาอังกฤษมาใช้ทับศัพท์ในคำ ที่ภาษาไทยไม่มีใช้ ทำ ให้เกิดการ ยืมคำ ภาษาอังกฤษ เป็นครั้งแรก แต่มีการเปลี่ยนแปลงเสียงให้เหมาะกับการออกเสียงในภาษาไทย เช่น กัดฟันมันสยาม มาจาก Governent Siam ชื่อบุคคลในสมัยนั้นก็มีการเรียกตาม สำ เนียงไทย เช่น หันตรา บารนี มาจาก Henry Burney สมัยรัชกาลที่ ๔-๖ ประเทศไทยเปิดรับวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาเพื่อพัฒนา ประเทศให้มีความเท่าเทียมกับอารยประเทศ มีการส่งนักเรียนไปศึกษาต่อต่าง ประเทศ คำ ที่ยืมมาจากภาษา อังกฤษจึงหลั่งไหลเข้ามาในภาษาไทยเป็นจำ นวนมาก รวมทั้งในปัจจุบันมีการติดต่อสื่อสารระหว่างประเทศได้สะดวกขึ้น จึงมีคำ ที่ยืมมา จากภาษาอังกฤษเข้ามาใช้ในภาษาไทยมากขึ้นโดยเฉพาะในด้านของเทคโนโลยีและ การสื่อสาร ๕๘
๕๙ ๒. ลักษณะคำ ยืมภาษาอังกฤษในภาษาไทย คำ ยืมภาษาอังกฤษที่ปรากฏใช้อยู่ในภาษาไทยมีลักษณะ ดังนี้ ๒.๑ เป็นคำ หลายพยางค์ คำ ยืมภาษาอังกฤษส่วนใหญ่เป็นคำ หลายพยางค์ เมื่อไทยยืมมาใช้จึงทำ ให้ภาษา ไทยมีคำ หลายพยางค์มากขึ้น เช่น แคปซูล, โฟกัส, เทรนเน่อร์, คอมพิวเตอร์, ไวโอลิน ดรัมเมเย่อร์ เทคโนโลยี, อิเล็กทรอนิกส์ เป็นต้น ภาษาอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงรูปคำ ตามลักษณะทางไวยากรณ์ แต่เมื่อยืมเข้ามา ใช้ในภาษาไทย ไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปคำ ไปตามลักษณะทางไวยากรณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป นั้น เช่น คำ นามมักเป็นรูปเอกพจน์ เช่น แมน, ฟุต, แอปเปิ้ล คำ กริยามักเป็นรูปปัจจุบัน กาล เช่น วอรี่, วอร์ม, ปรู๊ฟ, ดร็อป เป็นต้น ๒.๒ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปทางไวยากรณ์ คำ ที่ไทยใช้ คำ อังกฤษ ซอรี่ (ก.) คอรัปชั่น (ก.) ช็อปปิ้ง (ก.) ไดร์ (ก.) ไดเอ็ต (ก.) มิ้ตติ้ง (ก.) sorry (ค.) corruption (น.) shopping (น.) dry (ก.) diet (น.) meeting (น.)
๖๐ ๒.๓ การใช้เสียงพยัญชนะที่ไม่มีในระบบเสียงภาษาไทย ๒.๓.๑ การเพิ่มเสียงพยัญชนะควบ เสียงพยัญชนะควบกล้ำ ในภาษาไทยมีอยู่ ๑๑ คู่ ได้แก่ /ปร/ /พร/ /ปล/ /พล/ /ตร/ /กร/ /ขร,คร/ /กล/ /คล,ขล/ /กว/ /ขว, คว/ ซึ่งใช้เป็นพยัญชนะต้นได้ทั้งหมด เช่นในคำ ว่า ประ /พรม/ /แปลก/ /พล่าน/ /ตรา/ /กรอบ/ /ขรุขระ ,คร่า/ /กลม/ /คลุม, โขลง/ /กวาด/ /ขว้าง,คว้าง/ เป็นต้น เมื่อไทยยืมคำ ภาษาอังกฤษมาใช้ อาจมีคำ บางคำ ที่พยัญชนะต้นเป็นพยัญชนะควบกล้ำ ซึ่งไม่มีอยู่ในระบบเสียงภาษาไทย ทำ ให้ ภาษาไทยมีเสียงพยัญชนะควบกล้ำ เพิ่มขึ้น เช่น /บล-, บร-, ดร-, ฟล-, ฟร-/ เป็นต้น เช่น คำ ที่ไทยใช้ คำ อังกฤษ คำ ความหมาย บล๊อก บลู เบลม เบรก (คอฟฟี่)เบรก บรา, บราเซีย บร็อกโคลี บรอนซ์ บริดจ์ แม่พิมพ์ทำ ด้วยแผ่นโลหะ เพลงช้าๆ เศร้าๆ กล่าวโทษ, กล่าวร้าย, นินทา เครื่องห้ามล้อ, ห้ามล้อ การหยุดพักงานเพื่อกินของว่าง เสื้อชั้นในสตรีแบบยกทรง ชื่อผักชนิดหนึ่ง โลหะผสมระหว่างทองแดงกับดีบุก กีฬาในร่มชนิดหนึ่งมีผู้เล่น ๔ คน ใช้ไพ่เต็มทั้งสำ รับ แจกคนละ ๑๓ ใบ) block blue blame brake (coffee) break brassiere broccoli bronze bridge
๖๑ ๓. หมวดคำ ศัพท์ภาษาอังกฤษ คำ ศัพท์วิชาการ กลูโคส แกรนิต ไซโคลน โซเดียมคาร์บอเนต ไทเทเนียม ไนโตรเจน ไมคร่อน เลนส์ ออกซิเจน glucose granite cyclone sodium carbonate titanium nitrogen micron lense oxigen คำ ที่เกี่ยวกับอาหาร ผลไม้ และเครื่องดื่ม กาแฟ เค้ก คุกกี้ ครีม ช็อกโกแลต ชี้ส แซนด์วิช โดนัต ท็อฟฟี่ ทูน่า coffee cake cookie cream chocolate cheese sandwich doughnut toffee tuna
๖๒ golf tennis badminton football volleyball saxophone violin guitar piano flute คำ ที่เกี่ยวกับกีฬาและเครื่องดนตรี กอล์ฟ เทนนิส แบดมินตัน ฟุตบอล วอลเลย์บอล แซ็กโซโฟน ไวโอลิน กีตาร์ เปียโน ฟลุต คำ ที่เกี่ยวกับเครื่องใช้ ล็อกเกต เลนส์ ไมโครโฟน คอมพิวเตอร์ โน้ตบุ๊ก สเตอริโอ วิดีโอ แอร์คอนดิชั่น สกรู locket lens microphone computer notebook stereo video air-conditioner screw
๖๓ คำ ที่เกี่ยวกับกิริยาอาการ เคลียร์ แคนเซิล ช็อป ช้าร์จ ซีเรียส เซ็น เซอร์เวย์ แด๊นซ์ เท้กแคร์ เลิฟ วี้ก เว้อร์ก สตาร์ต สไมล์ clear cancel shop charge serious sign survey dance take care love weak work start smile
๖๔ แบบฝึกหัดที่ ๓ ภาษาอังกฤษ คำ ชี้แจง ให้นักเรียนจำ แนกคำ ภาษาอังกฤษมาใส่ในกรอบให้ถูกต้อง(ข้อละ ๐.๕ คะแนน) กลูโคส บล็อก ฟาร์ม ไมโครโฟน เทนนิส คอนเสิร์ต ผู้ใหญ่ สำ เภา ตะปู น้ำ ใส เซอร์เวย์ พลาสติก แก๊ส ปลั๊ก ลิปสติก กีต้าร์ ใยบัว สะใภ้ คลินิก เปอร์เซ็นต์ วัคซีน คุกกี้ แคนเซิล มะม่วง ตะวัน นกกระจอก เลนส์ เปียโน ครีม มะพร้าว คำ ภาษาอังกฤษ
๙๙๙ ภาษาจีน จี ๖๕
คำ ยืมที่มาจากภาษาจีน ๑. ความเป็นมาของคำ ยืมภาษาจีน คำ ที่ยืมมาจากภาษาจีนในภาษาไทยเป็นคำ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำ วันของคนไทย มาเป็นเวลานาน นับแต่มีการติดต่อค้าขายกันในสมัยโบราณ คำ ที่ยืมมาจากภาษาจีน สันนิษฐานว่าแพร่หลายเข้ามาในภาษาไทยโดยเริ่มมีมากขึ้นในช่วงกรุงศรีอยุธยาจนถึง สมัยกรุงรัตนโกสินทร์และน่าจะมีผลต่อการเพิ่มเสียงวรรณยุกต์ตรีสำ หรับคำ ที่ยืมมาจาก ภาษาจีนในภาษาไทยด้วย ความยาวนานของความสัมพันธ์ระหว่างไทย - จีน ส่งอิทธิพลต่อการรับคำ ที่ยืม มาจากภาษาจีนมาใช้ในภาษาไทยด้วยคำ ที่ยืมมาจากภาษาจีนในภาษาไทยจึงมีสำ เนียง ที่แตกต่างกันออกไปคือบางคำ เป็นสำ เนียงฮกเกี้ยน บางคำ เป็นสำ เนียงแต้จิ๋ว บางคำ เป็นสำ เนียงกวางตุ้ง หรือจีนแคะเป็นต้น เนื่องจากชาวจีนที่เข้ามาติดต่อค้าขายและ มีความสัมพันธ์กับสังคมไทยในระยะเวลาแตกต่างกัน มีความแตกต่างหลากหลายกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นชาวจีนกวางตุ้ง ฮกเกี้ยน แต้จิ๋ว แคะ หรือจีนถิ่นอื่นๆ เป็นต้น ความแตกต่างของสำ เนียงจีนในประเทศไทยจึงมีผลต่อการรับคำ ภาษาจีน เหล่านั้นมาใช้ในภาษาไทย เพราะจีนแต่ละกลุ่มออกเสียงไม่ตรงกัน คำ ที่ยืมมาจาก ภาษาจีนในภาษาไทยจึงไม่ใช่สำ เนียงภาษาจีนเพียงถิ่นใดถิ่นหนึ่งหากแต่ผสมผสานกัน ไปตามแหล่งที่มาของคำ นั้น รวมทั้งการปรับเปลี่ยนเสียงเพื่อให้สอดคล้องกับระบบเสียง ภาษาไทยด้วย คำที่ยืจีใไป็คำที่กี่ข้กัชีวิจำวัไ๖๖
๒. ลักษณะของภาษาจีนเปรียบเทียบกับภาษาไทย ๑. ภาษาจีนอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ( Sino-Tibetan Language family ) ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาที่ใช้กันอยู่ทางเอเชียตะวันออก แบ่งเป็น ๒ สาขาใหญ่ คือ สาขาจีน (sinitic) และสาขาทิเบต (Tibetan) สาขาจีนนั้นได้แก่ภาษาจีนกลุ่มต่าง ๆ ภาษาจีน เหล่านี้บางกลุ่มมีลักษณะแตกต่างกันมากจนสื่อสารกันไม่เข้าใจแต่ด้วยเหตุที่มีตัวหนังสือ และวรรณคดีร่วมกัน มีวัฒนธรรมอื่นๆ คล้ายกันและรวมอยู่ในอาณาเขตประเทศเดียวกัน นักภาษาจึงจัดให้อยู่ในตระกูลภาษาเดียวกัน ส่วนภาษาไทยเป็นภาษาตระกูลไท (Tai) ๒. ภาษาจีนเป็นคำ โดด คำ ส่วนมากเป็นคำ พยางค์เดียวไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปคำ เพื่อแสดงลักษณะทางไวยากรณ์แต่ใช้คำ ขยายเพื่อบอกลักษณะทางไวยากรณ์ ภาษาไทยก็มีลักษณะเช่นเดียวกันนี้ ๓. การเรียงคำ ในภาษาจีนเป็นแบบคำ ขยายอยู่ข้างหน้าคำ หลัก เช่น จับฉ่าย (จีนอ่าน/จับไฉ่) ซึ่งเป็นชื่อแกงจีนที่ใส่ผักหลายอย่าง คำ ว่า ฉ่ายแปลว่า“ผัก”เป็นคำ หลัก ส่วนคำ ว่า จับ แปลว่า “สิบ, หลาย” เป็นคำ ขยาย โป๊ยเซียน เป็น ชื่อ ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ต้นเป็นหนาม ดอกเล็กส่วนมากสีแดง มีความหมายตามตัวว่า “เซียนแปดองค์” คำ ว่า เซียน แปลว่า “ผู้วิเศษ , ผู้สำ เร็จ” เป็นคำ หลัก ส่วนคำ ว่าโป๊ย แปลว่า “แปด” เป็นคำ ขยาย แต่ภาษาไทยมีการเรียงคำ แบบคำ หลักอยู่ข้างหน้าคำ ขยาย เช่น แกงเผ็ด หมายถึง แกงพวกหนึ่งปรุงด้วยเครื่องเผ็ดร้อน คำ ว่า แกงเป็นคำ หลัก ส่วนคำ ว่า เผ็ด เป็นคำ ขยาย, น้ำ ผึ้ง หมายถึง น้ำ หวานมีลักษณะข้นที่ผึ้งเก็บสะสมไว้ได้มาจากดอกไม้ ต่างๆ คำ ว่า น้ำ เป็นคำ หลัก ส่วนคำ ว่า ผึ้ง เป็นคำ ขยาย เป็นต้น ๖๗
๔. ทั้งภาษาจีนและภาษาไทยเป็นภาษาวรรณยุกต์ (tonal language) หมายความว่า คำ แต่ละคำ ในภาษามีเสียงวรรณยุกต์เป็นส่วนช่วยกำ หนดความหมายเมื่อเสียงวรรณยุกต์ เปลี่ยนความหมายของคำ จะเปลี่ยนไปด้วย เช่น ตัวอย่างคำ ในภาษาจีนแต้จิ๋ว ภาษาจีน คำ ความหมาย คำ ความหมาย คำ ความหมาย เกี่ยม ดาบ เกี้ยม น้อย เกี๊ยม เค็ม ซุน หลาน ซุ่น หน่อ ซุ้น กำ หนดวันไหว้ บรรพบุรุษภายใน๑๐๐วัน ตั่ว โต, ใหญ่ - - ตั๊ว โรงเจ ภาษาไทย คำ ความหมาย คำ ความหมาย คำ ความหมาย คา ค้างอยู่, ติดอยู่ ค่า คุณประโยชน์ ของสิ่งใดสิ่งหนึ่งซึ่งคิดเป็น เงินไม่ได้ ค้า ซื้อขายแลกเปลี่ยน พอ เท่าที่ต้องการ ควรแก่ความต้องการ พ่อ ชายผู้ให้กำ เนิด แก่ลูก พ้อ พูดต่อว่าด้วยความ น้อยใจ ๖๘
๓. ลักษณะคำ ยืมภาษาจีนในภาษาไทย คำ ยืมภาษาจีนที่ปรากฏใช้อยู่ในภาษาไทยมีลักษณะที่พอจะสังเกตได้ดังนี้ ๑. เป็นคำ ที่มักมีเสียงวรรณยุกต์ตรีหรือจัตวาซึ่งมีพยัญชนะต้นเป็นอักษรกลาง เช่น เจ๊, ตุ๊ย, บ๊วย, ก๋ง, ตี๋, อู๋ เป็นต้น ๒. คำ ยืมภาษาจีนส่วนมากเป็นคำ ที่มีพยัญชนะต้นเป็นอักษรกลาง คือ ก, ต, บ, ป, อ มากกว่าพยัญชนะต้นอื่นๆ ซึ่งพบเพียงประปราย เมื่อคำ ยืมเป็นเสียงตรีและจัตวา มีพยัญชนะต้นเป็นอักษรกลาง ก็จำ เป็นต้องเพิ่มรูปวรรณยุกต์ตรีหรือจัตวา ลงในคำ นั้นๆ ด้วย เช่น ๓. คำ ที่มีสระประสมเสียงสั้น /เอียะ/ และ /อัวะ/ ปรากฏใช้อยู่ในภาษาไทย เฉพาะคำ เลียนเสียง เช่น เพียะ, เผียะ, ผัวะ หรือคำ ขยาย เช่น (ไต่)เดียะ, (เหมือน) เดี๊ยะ, (ขาว)จั๊วะ นอกจากนี้แล้วส่วนใหญ่เป็นคำ ยืมจากภาษาจีน เช่น เกี๊ยะ, เจี๊ยะ, เคียะ, เปี๊ยะ, ยัวะ, ก๊วน คำ ไทยทั้งหลายที่ไม่ใช่คำ เลียนเสียงหรือคำ ขยาย จะไม่เป็นคำ ที่มีสระประสมเสียงสั้น /เอียะ/ และ /อัวะ/ คำ ไทยที่ใช้ ก๊ก เก๋ง กวยจั๊บ เจ๊ง โป๊ อั๊ว คำ จีน กก เก็ง ก๋วยจั๊บ เจ้ง โป้ว อั้ว ๖๙
๔. การใช้คำ ยืมภาษาจีนในภาษาไทย คำ ยืมภาษาจีนที่ใช้อยู่ทั่วไปในภาษาไทยมีทั้งคำ เรียกชื่ออาหาร คำ เรียกชื่อผักผลไม้ คำ เรียกสิ่งของเครื่องใช้และเครื่องแต่งกาย คำ เรียกญาติ คำ เรียกสถานที่ และสิ่งก่อสร้าง คำ เกี่ยวกับประเพณีและวัฒนธรรมและคำ กริยาบางคำ เช่น ๑. คำ เรียกชื่ออาหาร อาหารที่คนจีนนิยมรับประทานย่อมเป็นที่นิยมของพลเมืองไทยเชื้อสายจีนด้วย คำ ยืมภาษาจีนที่เป็นชื่อเรียกอาหารทั้งคาวและหวานจึงปรากฏเป็นคำ ยืมในภาษาไทย เช่น กงไฉ่ กวยจี๊ ก๋วยเตี๋ยว บะช่อ เต้าหู้ ซีเซ็กฉ่าย คำ ที่ไทยใช้ คำ จีน ก้งไฉ่ ผักดองเค็ม กวยจี้ เมล็ดแตงโม กวยเตี๊ยว ก๋วยเตี๋ยว บะฉ่อ เนื้อหมูสับละเอียด เต่าหู่ เต้าหู้ ซีเส็กฉ่าย ผักสี่อย่าง ผักกาดเค็มชิดหนึ่งของจีน เมล็ดแตงโม ของกินชนิดหนึ่งทำ ด้วยแป้ง ข้าวเจ้าเป็นเส้นๆ ปรุงเป็น อาหารทั้งแห้งและน้ำ เนื้อหมูสับละเอียด มักใส่ใน แกงจืด ถั่วที่โม่เป็นแป้งแล้วทำ เป็น แผ่นๆ อาหารกระป๋องชนิดหนึ่งเป็น ผักดองเค็มหลายชนิดรวมกัน คำ ความหมาย คำ ความหมาย ๗๐
๒. คำ เรียกชื่อพืช ผัก ผลไม้ พืชผักและผลไม้จีนมีรสชาติถูกปากคนไทย และเป็นที่นิยมในหมู่คนไทยเชื้อสายจีน ทั้งพืชผัก ผลไม้เหล่านี้ยังปลูกได้งอกงามดีในเมืองไทย คำ เรียกชื่อพืชผักผลไม้ที่เป็นคำ ยืม จากภาษาจีนจึงมีอยู่ไม่น้อยในภาษาไทย เช่น คำ ที่ไทยใช้ คำ จีน กุยช่าย เก๊กฮวย ตั้งโอ๋ ฉำ ฉา แป๊ะก๊วย ผักชนิดหนึ่งคล้ายต้นหอม หรือกระเทียม ใบแบน ๆ มีกลิ่นหอมฉุน ดอกเบญจมาศหนูใช้เป็นยา รักษาโรคได้หลายอย่าง ผักจีนชนิดหนึ่งใบเล็กหนา มีกลิ่นหอม ไม้เนื้ออ่อนที่ใช้ทำ หีบบรรจุ ของมาจากประเทศหนาว เมล็ดของต้นแป๊ะก๊วย ใช้ต้ม น้ำ ตาลรับประทาน กู๋ฉ่าย เก๊กฮวย ตั้งออ ซำ ช้า แปะก๊วย ผักกุยช่าย ดอกเบญจมาศหนู ผักตั้งโอ๋ ไม้ต้นสนชนิดหนึ่ง ต้นแป๊ะก๊วย คำ ความหมาย คำ ความหมาย ๗๑
๓. คำ เรียกสิ่งของเครื่องใช้และเครื่องแต่งกาย เมื่อคนไทยกับคนจีนติดต่อคบค้ากัน ย่อมต้องรู้จักสิ่งของเครื่องใช้ของอีกฝ่าย ของบางอย่างไทยไม่เคยมีมาก่อนก็ต้องเรียกตามคำ จีน เช่น คำ ที่ไทยใช้ คำ จีน เก๊ะ กอเอี๊ยะ เข่ง ขาก๊วย เกี๊ยะ ลิ้นชัก แผ่นยาจีนมีขี้ผึ้งใช้สำ หรับปิด ฝีหรือปิดแก้ฟกช้ำ ปวดเมื่อย ภาชนะสานอย่างหนึ่งอยู่ใน จำ พวกตะกร้า ชื่อกางเกงผ้า ขาสั้นปิดเข่า รองเท้าไม้แบบจีน เกะ กอเอี๊ยะ เค็ง คาก้วย เกี๊ยะ คั่น; ลิ้นชัก กอเอี๊ยะ ภาชนะใส่สิ่งของสานด้วย ไม้ไผ่รูปสี่เหลี่ยม ครึ่งขา เกี๊ยะ คำ ความหมาย คำ ความหมาย ๗๒
๔. คำ เรียกญาติ ไทยกับจีนมีความสัมพันธ์มานานหลายทศวรรษ มั้งคนไทยเชื้อสายจีนก็มีอยู่มาก คนเหล่านี้นิยมเรียกญาติด้วยคำ จีน เช่น คำ ที่ไทยใช้ ก๋ง เจ๊ ตี๋ แป๊ะ เฮีย ปู่,ตา พีสาว,คำ เรียกผู้หญิงเพื่อ ยกย่อง เด็กผู้ชายจีน สรรพนามใช้เรียกคนแก่ชาย ชาวจีน มีความหมายว่าลุง พี่ชาย,คำ ที่ใช้เรียกผู้ชายเพื่อ ยกย่อง กง เจ้ ตี๋ แปะ เฮีย ปู่,ตา พี่สาว น้องชาย ลุง,คำ เรียกคนแก่ พี่ชาย คำ จีน คำ ความหมาย คำ ความหมาย ๗๓
๕. คำ เรียกสิ่งก่อสร้างและสถานที่ คำ ประเภทนี้มีไม่มากแต่ก็เป็นคำ ยืมภาษาจีนที่คนไทยใช้อยู่บ่อยๆ คำ ที่ไทยใช้ เก๋ง ห้าง เรือนมีรูปหลังคาแบบศาลเจ้าจีน สถานที่จำ หน่ายสินค้า เก็ง ฮั้ง ศาลเจ้า ห้าง คำ จีน คำ ความหมาย คำ ความหมาย ๖. คำ เกี่ยวกับประเพณีและวัฒนธรรม คำ เหล่านี้เป็นคำ ศัพท์ที่ใช้แพร่หลายอยู่ในวิถีชีวิตของชาวจีน เป็นคำ ที่เกี่ยวเนื่องกับ ประเพณีวัฒนธรรมจีน เช่นการทำ บุญ ลัทธิความเชื่อ มหรสพ เป็นต้น เช่น คำ ที่ไทยใช้ คำ จีน คำ ความหมาย คำ ความหมาย กงเต๊ก เซียมซี งิ้ว การทำ บุญให้แก่ผู้ตาย ตามวิถีของนักบวชใน พระพุทธศาสนาแห่ง นิกายจีนและญวน ใบทำ นายโชคชะตาตาม ศาลเจ้าหรือวัด ละครของจีนอย่างหนึ่ง บุญคุณ คือการทำ บุญและ อุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ตาย สลากแจ้งผลเสี่ยงทายเป็น คำ กลอน คนร้องคนเล่นงิ้ว กงเต็ก เชียมซี อิว ๗๔
๗. คำ กริยาบางคำ คำ กริยาบางคำ คนจีนใช้กันอยู่ทั่วไป เมื่อคนไทยได้ติดต่อสมาคมกับคนจีนก็สื่อสาร กับคนจีนด้วยคำ เหล่านั้น และในที่สุดก็กลายเป็นคำ ที่คนไทยทั่วไปรู้จักด้วยเช่น คำ ที่ไทยใช้ จ๋อ เจี๊ยะ ชีช้ำ ตุ๊ย ฮั้ว นั่ง กิน อาภัพ,เจ็บช้ำ น้ำ ใจ ใช้หมัดกระแทกเอา รวมหัวกันในการประมูล จ๋อ เจียะ ชีช่ำ ตุ้ย ฮั้ว นั่ง กิน อาภัพ,น่าสงสาร ทุบหรือตี ปรองดองสามัคคี, รวมหัวกันในการประมูล คำ จีน คำ ความหมาย คำ ความหมาย ๗๕
แบบฝึกหัดที่ ๔ ภาษาจีน คำ ชี้แจง นักเรียนจัดหมวดหมู่คำ ยืมภาษาจีนต่อไปนี้ให้ถูกต้อง(ข้อละ ๐.๕ คะแนน) เก๊กฮวย บะช่อ แป๊ะ เซียมซี ซีเซ็กฉ่าย กวยจี๊ เจี๊ยะ ฉำ ฉา แป๊ะก๊วย ตี๋ จ๋อ ขาก๊วย เก๊ะ กงเต๊ก เต้าหู้ กุยช่าย เข่ง เกี๊ยะ ชีช้ำ เจ๊ งิ้ว กอเอี๊ยะ ตั้งโอ๋ ก๋วยเตี๋ยว อาหาร พืช ผัก ผลไม้ สิ่งของเครื่องใช้ และเครื่องแต่งกาย คำ เกี่ยวกับประเพณี คำ กริยาบางคำ และวัฒนธรรม คำ เรียกญาติ ๗๖
๙๙๙ ภาษาอื่น อื่ ๆ ๗๗
นอกจากประเทศที่กล่าวไปข้างต้นแล้ว ไทยยังมีการยืมภาษาจากภาษาอีก ต่างๆอีกมายมาย เช่น ๑) ภาษาชวา-มลายู ๒) ภาษาฝรั่งเศส ๓) เปอร์เซีย ๔) ภาษาอาหรับ ๕) ภาษาทมิฬ ๖) ภาษาญี่ปุ่น ๗) ภาษาโปรตุเกสและภาษาสเปน ในแต่ละภาษาต่างๆ มีการอธิบายถึงที่มาของการยืมภาษาและตัวอย่าง ของคำ และความหมาย ภาษาอื่นๆ ๗๘
ภาษาชวา มลายู ภาษาชวา เข้ามาสู่ภาษาไทยเพราะการมีสัมพันธไมตรีต่อกัน ....ประเพณี การค้าขาย และงานทางด้านวรรณคดี โดยเฉพาะในเรื่องดาหลัง และอิเหนา จะมีภาษาชวาปะปนอยู่มาก ตัวอย่างคำ ยืมที่มาจากภาษาชวา เช่น มหารานี (Maharani) ประไหมสุหรี (Permaisuri) จำ ปาดะ (Champedak) แดหวา (เทวา)(Dewa) อิเหนา (ชายหนุ่ม,พระยุพราช) สะการะ (ดอกไม้)(Sakar) อังกะลุง (Angklung) บุหลัน (พระจันทร์)(Bulan) โนรี (นกแก้ว)(Nuri) บุหรง (นก)(Burung) คำ ยืมที่มาจากภาษาชวา มลายู ๗๙
ภาษาชวา มลายู ภาษามลายู ปะปนอยู่ในภาษาไทยไม่มากนัก ส่วนใหญ่ก็เข้ามาทางภาคใต้ เพราะมีดินแดนติดต่อกัน ตัวอย่างคำ ยืมที่มาจากภาษามลายู เช่น ละไม (มะไฟ) ทุเรียน (Durian) กะลุมพี,หลุมพี (Kelubi) สุเหร่า (Surau) มังคุด (Manggis) สาคู (Sagu) กอและ (Kolek) โสร่ง (Sarung) ว่าว (Wau) คำ ยืมที่มาจากภาษาชวา มลายู ๘๐
ชาวฝรั่งเศสได้เข้ามาสู่ประเทศไทยใน พ.ศ.๒๒๐๒ โดยมองซิเออร์ เดอลามอตต์ ลังแบรต์ สังฆราชแห่งเบริทในคณะสอนศาสนาโรมันคาทอลิกของฝรั่งเศส และมีนักสอนศาสนาเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ต่อมาได้มีการตั้งโรงเรียนและสร้างโบสถ์ คริสขึ้นใน พ.ศ.๒๒๒๓ บริษัทอินเดียตะวันออกของฝรั่งเศสได้ส่งเรือเข้ามาทำ การ ค้าขายกับประเทศไทย ในปีพ.ศ.๒๒๒๗ ไทยส่งราชทูตคณะที่ ๒ ออกไปเจริญ สัมพันธไมตรีกับพระเจ้าหลุยส์ที่ ๑๔ และในปีพ.ศ.๒๒๒๘ฝรั่งเศสได้ส่งเชอวาลิเอร์ เดอโชมองต์ เป็นราชทูต มาเกลี้ยกล่อมให้สมเด็จพระนารายณ์เปลี่ยนศาสนามา นับถือศาสนาคริสต์ แต่ก็ไร้ผล อย่างไรก็ตามพระองค์ก็มิได้ทรงขัดขวาง ถ้าหาก ประชาชนชาวไทยจะหันไปเข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์ การที่ชาวไทยได้มีความ สัมพันธ์กับชาวฝรั่งเศสตั้งแต่ครั้งนั้นจนกระทั่งสมัยปัจจุบันทำ ให้มีคำ ยืมที่มาจาก ภาษาฝรั่งเศสจำ นวนหนึ่งที่เข้ามาใช้แพร่หลายอยู่ในภาษาไทย คำ ยืมที่มาจากภาษาฝรั่งเศส ๘๑
คอนแวนต์(Couvent) สำ นักชีในคริสต์ศาสนา กงสุล(Consul) พนักงานดูแลผลประโยชน์ของรัฐบาล อาวัล(Aval) การรับประกันการใช้เงินตามตั๋วเงิน ปาร์เกต์(Parquet) ไม้อัดสำ หรับปูพื้น รูจ(Rouge) สีทาปากแก้ม มองชิเออร์(Monsieur) นาย (คำ นำ หน้าชื่อ) โชเฟอร์(Chauffeur) คนขับรถยนต์ ครัวซองต์(Croissant) ขนมชนิดหนึ่ง กิโล(Kilo) จำ นวนพัน กรัม (Gramme) หน่วยน้ำ หนักชนิดหนึ่ง ตัวอย่างคำ ยืมที่มาจากภาษาฝรั่งเศส คำ ยืมที่มาจากภาษาฝรั่งเศส คำ ศัพท์ ความหมาย ๘๒
ปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า ชาวไทยเรียกชาวต่างประเทศที่นับถือ ศาสนาอิสลาม โดยเฉพาะชาวเปอร์เซียและอาหรับว่า “พวกแขกเทศ” ชาวเปอร์เซีย และอาหรับได้เข้ามาติดต่อกับไทยในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ.๑๑๙๑-๒๐๓๔) และเข้ารับราชการ จนได้รับการแต่งตั้งในตำ แหน่งต่างๆ เช่น จุฬาราชมนตรี ดูแลกรมท่าฝ่ายขวา มีหน้าที่ดูแลติดต่อค้าขายกับต่างประเทศทางทิศ ตะวันตกของไทย นอกจากนี้ยังมีชาวเปอร์เซียและอาหรับได้รับพระราชทานยศ บรรดาศักดิ์และราชทินนามที่ชี้เฉพาะว่าเป็น “พวกแขกเทศ” เช่น หลวงศรียศ หลวงศรีวรข่าน ราชบังสัน (ราชวังสัน) เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีคนไทยเชื้อสายชาว เปอร์เซียและอาหรับอาศัยอยู่ในประเทศไทยจำ นวนหนึ่ง เช่น นามสกุล บุนนาค บุญยรัตกลิน สุไลมาน เป็นต้น ดังนั้น คนไทยจึงได้รับเอาภาษาเปอร์เซียและอาหรับเข้ามาใช้ในภาษาไทย จำ นวนหนึ่ง คำ ยืมที่มาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ ๘๓
ตัวอย่างคำ ยืมที่มาจากภาษาเปอร์เซีย คำ ยืมที่มาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ กากี (Khak) คาราวาน (Karwan) ตาด (Tazh) วิลาด,วิลาศ (Wilayat) ฝรั่ง (Farangi) ผ้าขาวม้า (Kamar-band) บัดกรี (Bireza) เยียรบับ (Zar-baft) สรั่ง (Serang) สักหลาด (Sallat) คำ ศัพท์ ความหมาย - - - - ฝุ่นหรือดินสีกากี กองอูฐ ผ้าไหมปักเงินหรือทองแล่ง ที่เป็นของยุโรป คำ ที่ชาวเปอร์เซียเรียกพวกยุโรป ผ้าคาดเอว เชื่อมโลหะ (มลายู Pasar) ผ้าทอยกดอกเงินหรือทอง หัวหน้ากะลาสี (มลายูใช้ Serang) ผ้าสักหลาด (มลายูใช้ Sahlat) ๘๔
กะไหล่(Gil-ai) กรรมวิธีเคลือบโละด้วยเงินหรือทอง กั้นหยั่น(Khanjar, Khangar) มีดปลายแหลมสองคม เปอร์เซียใช้รูปเดียวกัน ขันที(Khasi) ชายที่ถูกตอน คำ อาหรับ “เคาะสี” ปัตหล่า ผ้าริ้วทอด้วยไหมกับทองแล่งมีเนื้อบาง โดยมากทำ เป็นเสื้อครุย ระยำ (Rajam) ชั่วช้า ต่ำ ช้า เลวทราม สลาม คำ อวยพร อักเสบ(Azab) มีพิษกำ เริบเนื่องจากแผล อำ พัน(Ambar) ยางไม้ที่แข็งเป็นก้อน สีเหลืองใสเป็นเงา อัตลัด(Atlas) ผ้าต่วน ตัวอย่างคำ ยืมที่มาจากภาษาอาหรับ คำ ศัพท์ ความหมาย ๘๕ คำ ยืมที่มาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับ
คำ ที่ยืมมาจากภาษาทมิฬ มีข้อสันนิษฐานว่าภาษาทมิฬเข้ามายังประเทศไทยก่อนสมัยสุโขทัยผ่านชาว ลังกาพราะไทยนับถือพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์ และการค้าขายซึ่งทมิฬในสมัยโบราณ เคยเข้ามาค้าขายกับประเทศต่าง ๆ ทางแถบเอเชีย เช่น ชวา มลายู เขมร มอญ ไทย จึงได้หยิบยืมภาษาใช้กันเป็นธรรมดา ตัวอย่างคำ ยืมจากภาษาทมิฬ คำ ศัพท์ ความหมาย กะหรี่ แกงแขกชนิดหนึ่ง สีเหลืองปรุงด้วยเครื่องเทศ กำ มะหยี่ ผ้าชนิดหนึ่ง มีขนอ่อนนุ่มเป็นมัน จงกลนี ดอกบัวสีแดง กุลี กรรมกร เจียระไน ทำ เพชรหรือพลอยให้เป็นเหลี่ยม ยี่หร่า เครื่องเทศชนิดหนึ่ง ชาวทมิฬเรียก ซีรา อาจาด ผักดองที่ใช้เป็นเครื่องเคียง อินทผลัม พืชตระกูลปาล์ม ผลมีรสหวาน ตะกั่ว แร่จำ พวกโลหะ อ่อน ละลายตัวง่าย กานพลู พืชขนาดกลาง มีรสชาติเผ็ดร้อน นำ มาตากแห้ง ใช้ทำ เป็นยาหรือเครื่องเทศ จระนำ หน้าต่าง ประหล่ำ เครื่องประดับสำ หรับผูกข้อมือ ๘๖
คำ ที่ยืมมาจากภาษาญี่ปุ่น คำ ที่ยืมมาจากญี่ปุ่นมีด้วยกันมากมายหลายคำ เนื่องมาจากประเทศญี่ปุ่นอยู่ใน แถบเอเชียเช่นเดียวกับประเทศไทย จึงเข้ามามีอิทธิพลกับประเทศไทยมาตั้งแต่ โบราณ โดยญี่ปุ่นเริ่มติดต่อสัมพันธ์กับประเทศไทยตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แผ่นดินในสมเด็จพระเอกาทศรถ (พ.ศ. ๒๑๔๘-๒๕๑๓) ญี่ปุ่นเข้ามามีบทบาทใน ด้านการค้าขาย การทำ สงคราม การติดต่อสัมพันธไมตรี และชาวญี่ปุ่นเหล่านั้นก็ได้ มาอาศัยอยู่ในประเทศไทยทำ ให้วัฒนธรรมถูกผสมผสาน จึงทำ ให้ภาษาถูกหยิบยืม มาใช้เพื่อเรียกแทนคำ ที่อาจจะไม่ได้มีความหมายแปลที่ชัดเจนโดยการทับศัพท์คำ นั้น ๆ ไป ลักษณะของภาษาญี่ปุ่น ๑.ในภาษาญี่ปุ่น จะเรียงประโยคแบบ ประธาน + กรรม + กริยา ซึ่งจะแตกต่างกับภาษาไทยที่เรียงประโยคแบบ ประธาน + กริยา + กรรม ๒.ภาษาญี่ปุ่นมีตัวอักษรทั้งหมด ๔๖ ตัว เสียงสระ ๕ เสียง เสียงพิเศษ ๑ เสียงใช้ เป็นตัวสะกด และไม่มีวรรณยุกต์ในภาษา ๘๗
กิโมโน เสื้อชุดประจำ ชาติญี่ปุ่น ซาซิมิ ปลาดิบ คามิคาเซ่ ทหารหน่วยกล้าตายของญี่ปุ่น คาราเต้ ศิลปะการต่อสู้ด้วยสันหรือนิ้วมือ เค็นโด้ ศิลปะการต่อสู้ด้วยไม้ ซามูไร ทหารอาชีพ เดิมพวกนี้ใช้มีดดาบเป็นอาวุธ ซูโม มวยปล้ำ สาเก สุรากลั่นจากข้าว ประมาณ ๑๑ – ๑๔ ดีกรี สุกี้ยากี้ ชื่ออาหารชนิดหนึ่ง ปิ่นโต ภาชนะใส่อาหาร ชาบู อาหารที่ประกอบได้ด้วยผักและเนื้อสัตว์ เต้าหู้ ลวกในหม้อน้ำ เดือด นินจา นักฆ่าญี่ปุ่นสมัยโบราณ โตเกียว ขนมหวานคล้ายแพนเค้กแต่มีไส้ อุนจิ อุจจาระ เบียว พฤติกรรมหลงใหลหรือหมกมุ่น ราเม็ง บะหมี่กึ่งสำ เร็จรูป คำ ที่ยืมมาจากภาษาญี่ปุ่น คำ ศัพท์ ความหมาย ตัวอย่างคำ ยืมจากภาษาญี่ปุ่น ๘๘
คำ ที่ยืมมาจากภาษาโปรตุเกสและสเปน ภาษาโปรตุเกสส่วนใหญ่เข้ามาสู่ภาษาไทยทางภาษามลายู เช่นเดียวกับ ภาษาเปอร์เซียและอาหรับทั้งชาวโปรตุเกสเองก็ได้มีการติดต่อกับคนไทยมาตั้งแต่ สมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. ๒๐๒๑ ในหนังสือประวัติศาสตร์การทูตของไทย กล่าวว่า ชาวโปรตุเกสได้เข้ามาสู่ประเทศไทยและอยู่ในกรุงศรีอยุธยาเป็นจำ นวน ๓๐๐ คน ในจำ นวนนี้มีพ่อค้า ผู้ชำ นาญการทางทหาร มีตัวแทนทำ การค้าที่ นครศรีธรรมราชและปัตตานี และมีนักสอนศาสนา ภาษาของชาวโปรตุเกสจึงเข้า มาะปะปนกับภาษาไทยและอาจมีบางคำ ที่มาจากภาษาสเปน ตัวอย่างคำ ยืมจากภาษาโปรตุเกส ปัง บาทหลวง เลหลัง สบู่ กระดาษ ตัวอย่างคำ ยืมจากภาษาสเปน กะละแม กะละมัง หลา เหรียญ น้อยหน่า ๘๙
คำ ชี้แจง ให้นักเรียนวงกลม คำ ตอบที่ถูกต้อง (ข้อละ ๑ คะแนน) ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด ถูก ผิด แบบฝึกหัดที่ ๕.๑ ภาษาอื่นๆ ๑) “กาฟ”เป็นคำ ยืมจากภาษาญี่ปุ่น ๒) “กะปิตัน”เป็นคำ ยืมจากภาษาฝรั่งแปลว่านายเรือ ๓) “กากี”เป็นคำ ยืมจากภาษาเปอเซีย ๔) “ตรียัมปวาย” เป็นคำ ยืมจากภาษาทมิฬ ๕) ไทยไม่มีคำ ยืมจากภาษาสเปน ๖) ชื่อตัวละครในวรรณคดีเรื่องอิเหนาเป็นภาษาชวา-มลายู ๗) “ปิ่นโต” เป็นคำ ยืมจากภาษาญี่ปุ่น ๘) “ขนมปัง” เป็นคำ ยืมจากภาษาโปรตุเกส ๙) “ตุนาหงัน” เป็นคำ ยืมจากภาษาฝรั่งเศส ๑๐) ภาษาโปรตุเกสเข้ามามีบทบาทกับภาษาไทยตั้งแต่สมัยอยุธยา ๙๐
ภาษาอาหรับ ภาษาชวา ภาษาเปอร์เซีย ภาษาญี่ปุ่น ภาษาทมิฬ ซาซิมิ ปัตหล่า แดหวา(เทวา) (Dewa) กานพลู ฝรั่ง(Farangi) คำ ชี้แจง ให้นักเรียนจับคู่คำ ศัพท์ให้ถูกต้อง (ข้อละ ๑ คะแนน) แบบฝึกหัด ๕.๒ ภาษาอื่นๆ ๙๑
ภาษามลายู ภาษาโปรตุเกส ภาษาฝรั่งเศส ภาษาชวา ภาษาสเปน ปาร์เกต์ (Parquet) สาคู (Sagu) มหารานี (Maharani) บาทหลวง กะละแม แบบฝึกหัด ๕.๒ ภาษาอื่นๆ คำ ชี้แจง ให้นักเรียนจับคู่คำ ศัพท์ให้ถูกต้อง (ข้อละ ๑ คะแนน) ๙๒
แบบทดสอบหลังเรียน ๑. ภาษามลายู ส่วนใหญ่เข้ามาทางภาคใดของประเทศไทย ก. ภาคเหนือ ข. ภาคใต้ ค. ภาคอีสาน ง. ภาคกลาง ๒. ภาษาที่ไม่มีรูปวรรณยุกต์ คือภาษาใด ก. ภาษาชวา ข. ภาษาญี่ปุ่น ค. ภาษาอังกฤษ ง. ภาษาเขมร ๓. "ภูตะวันชอบกินก๋วยเตี๋ยวและน้ำ เก๊กฮวยที่ร้านอาแปะ" ข้อความดังกล่าวมีคำ ที่มาจาก "ภาษาจีน" กี่คำ ก. 1 คำ ข. 2 คำ ค. 3 คำ ง. 4 คำ ๔. ข้อใดเป็นคำ ที่มาจากภาษาอังกฤษทุกคำ ก. ช็อกโกเลต เช็ค ทูน ข. คอมพิวเตอร์ คุกกี้ เคเบิล ค. กราฟ การ์ตูน โสร่ง ง. เต็นท์ ทอนซิล โชเฟอร์ ๕. คำ ว่า “ โชเฟอร์” เป็นคำ ที่มาจากภาษาใด ก. ภาษาฝรั่งเศส ข. ภาษามลายู ค. ภาษาอังกฤษ ง. ภาษาเปอร์เซีย ๙๓ ให้นักเรียนเลือกคำ ตอบที่ถูกต้องที่สุดเพียงคำ ตอบเดียว
๖. คำ ที่มาจากภาษาเขมรคำ ใดที่แปลว่า “ดอกไม้” ก. ลออ ข. ชบา ง. ผกา ค. ขจี ๗. คำ ว่า “เซียมซี” เป็นคำ ยืมจากภาษาใด ก. ภาษาอาหรับ ข. ภาษาจีน ค. ภาษามลายู ง. ภาษาเขมร ๘. ภาษาเขมรอยู่ในตระกูลภาษาใด ก. ภาษาออสโตรเอเชียติก ข. ภาษาอินโด-แปซิฟิก ค. ภาษาอลาโรเดียน ง. ภาษาออสตริก ๙. คำ ว่า "ไดเอ็ต" มาจากภาษาใด ก. ภาษาทมิฬ ข. ภาษาเปอร์เซีย ค. ภาษาฝรั่งเศส ง. ภาษาอังกฤษ ๑๐. คำ ใดมาจากภาษา "เขมร" ก. กิโล ข. บำ บัด ค. กากี ง. ขันที แบบทดสอบหลังเรียน ๙๔
๑๑. คำ ที่มักมีเสียงตรี หรือ จัตวา เป็นคำ ยืมจากภาษาใด ก. ภาษาฝรั่งเศส ข. ภาษาชวา-มลายู ค. ภาษาไทย ง. ภาษาจีน ๑๒. ภาษาชวา-มลายู เข้ามามีบทบาทกับภาษาไทยในด้านใด ก. ด้านค้าขาย ข. ด้านสังคม ค. ด้านวรรณกรรม ง. ด้านเศรษฐกิจการค้า ๑๓. คนไทยเรียกชาวอาหรับและเปอร์เซียว่าอย่างไร ก. แขกค้า ข. แขกเทศ ค. แขกอิสลาม ง. แขกดี ๑๔. คำ ในข้อใดเป็นคำ จีนทั้งหมด ก. แข ป๊า ข. สี เฮีย ค. งิ้ว กง ง. ป่า เก๋ง ๑๕. “สุกี้ยากี้” เป็นคำ ยืมจากภาษาใด ก. ภาษาญี่ปุ่น ข. ภาษาจีน ค. ภาษาทมิฬ ง. ภาษาเขมร ๑๖. “กะละแม” เป็นคำ ยืมจากภาษาใด ก. ภาษาอาหรับ ข. ภาษาสเปน ค. ภาษาเขมร ง. ภาษาจีน แบบทดสอบหลังเรียน ๙๕