จีน - ชวา มลายู เขียนโดย ด.ญ.ฐิตารีย์ สุรเดช เลขที่15 ด.ญ.ธราธิป สุกใส เลขที่19 ด.ญ.นวพร อินทไชย เลขที่21 ด.ญ.เลอรักษ์ ปรุงประทิน เลขที่23
เกิดขึ้นจากการติดต่อค้าขาย การอพยพ สันนิษฐานว่าเริ่มขึ้น เมื่อสมัยกรุงศรีอยุธยาจนถึงกรุงรัตนโกสินทร์ โดยคำ ยืมภาษาจีน นั้นมีสำ เนียงที่แตกต่างกันไป เช่น บางคำ เป็นสำ เนียงฮกเกี้ยน บาง คำ เป็นสำ เนียงแต้จิ๋ว บางคำ เป็นสำ เนียงกวางตุ้ง __________________________________ 1.เป็นคำ ที่มีเสียงวรรณยุกต์ตรีหรือ จัตวา ซึ่งมีพยัญชนะต้นเป็นอักษร กลาง 2.เป็นคำ ที่ประสมด้วยสระเสียงสั้น 3.มีพยัญชนะต้นเป็นอักษรกลาง ตัวอย่างคำ เกี๊ยว ก๋วยจั๊บ เตี่ย ก๋ง กอเอี๊ยะ เซ้ง เจ๊ง บ๊วย บะหมี่ __________________________________ คำคำคำที่ยืที่ มยืมาจากภาษาจีน จี คำที่ยืที่ มยืมาจากภาษาจีน จี __________________________________ ลักการสังเกตคำ ที่ยืมมาจาก ภาษาชวา-มลายู ห
ลักการสังเกตคำ ที่ยืมมาจาก ภาษาชวา-มลายู 1.ส่วนใหญ่เป็นคำ สองพยางค์ 2.ไม่มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำ 3.ไม่มีรูปวรรณยุกต์ ตัวอย่างคำ กระดังงา , กะปะ , กุดัง , ตุนาหงัน , ตะเบ๊ะ , กระยาหงัน จนานุกรมฉบับราชพัณฑิตยสถาน กำ หนดให้เป็นคนภาษา แต่นักมานุษยวิทยาเชื่อว่าเป็นภาษาเดียวกัน ต่อมาจึงมีสำ เนียงที่ แตกต่างกันบ้าง คำ ที่ยืมมาจากภาษาชวาที่ใช้ในภาษาไทยส่วนใหญ่ มาจากอิทธิพลของวรรณคดีเรื่องดาหลังและเรื่องอิเหนา ส่วนคำ ยืมมาจากภาษามลายู ประเทศไทยและประเทศมาเลเซีย มีอาณาเขตติดต่อกัน นำ ไปสู่การอพยพผู้คนเข้ามาอาศัยอยู่ปะปน กับคนไทยจึงมีคำ ยืมมาจากภาษามลายูในภาษาไทย คำ ที่ยืที่ มยืมาจากภาษาชวา-มลายู ห __________________________________ __________________________________ __________________________________ พ คำ ที่ยืที่ มยืมาจากภาษาชวา-มลายู
เสนอ คุณครูจิตติมา ทองพร