รายงานภาษาไทย

รายงาน

เรอื่ ง
การพฒั นาทกั ษะการอา่ นดว้ ยกระบวนการวเิ คราะห์เรอื่ งสน้ั

โดย
นาย กรรณตระ จีนบางช้าง เลขที่๑๓

นาย ชยพล ทพิ ย์วลั ย์ เลขที๑่ ๔
นาย ธรี ยทุ ธ บญุ ธรรม เลขที๑่ ๕
นาย ศภุ กติ ติ์ ดาวแดง เลขที๑่ ๖

รายงานเรือ่ งน้ีเป็ นสว่ นหนึ่งของการศกึ ษาคน้ ควา้ วชิ า ท๓๑๑0๒
ภาษาไทยพ้นื ฐาน ๒

ภาคเรียนที๒่ ปี การศกึ ษา ๒๕๖๔

โรงเรยี นมธั ยมสุวทิ ย์เสรีอนุสรณ์
สานกั งานเขตประเวศ สงั กดั กรงุ เทพมหานคร

รายงงาน

เรอื่ ง
การพฒั นาทกั ษะการอา่ นด้วยกระบวนการวเิ คราะหเ์ รอื่ งสน้ั

โดย
นาย กรรณตระ จีนบางชา้ ง เลขที่๑๓

นาย ชยพล ทพิ ย์วลั ย์ เลขที๑่ ๔
นาย ธีรยทุ ธ บญุ ธรรม เลขที๑่ ๕
นาย ศุภกติ ติ์ ดาวแดง เลขที๑่ ๖

เสนอ
นาวสาวพรทพิ ย์ เอมเจรญิ

คานา

รายงานฉบบั นี้เป็ นสว่ นหนึ่งของรายวชิ าภาษาไทยเพือ่ การเรยี นรู้
ในระดบั ชน้ั

มธั ยมศกึ ษาปี ที่ ๔
โดยมวี ตั ถปุ ระสงค์จดั ทาขน้ึ เพอื่ เป็ นการสง่ เสรมิ และพฒั นา
ทกั ษะการอา่ นและการวเิ คราะห์

ผจู้ ดั การทาหวงั วา่
รายงานนี้จะเป็ นสว่ นหนึ่งในการพฒั นาทกั ษะการอา่ นและการวเิ
คราะห์ใหก้ บั ผจู้ ดั ทาและผู้อา่ นทีก่ าลงั จะศกึ ษาและพฒั นาทกั ษะท
างดา้ นกาอา่ นและวเิ คราะห์
หากมขี อ้ แนะนาและขอ้ ผดิ พลาดประการใด
ผจู้ ดั ทาขอน้อมรบั ไวแ้ ละขออภยั ณ ทีน่ ี้ดว้ ย

คณะผจู้ ดั ทา
(๒๒ มกราค ๒๕๖๕)

สารบญั

เรอื่ ง
หน้า

คานา
ก

สารบญั
ข

เรอื่ งที่ ๑ เด็กชายทยี่ งั ไมเ่ ลวไมพ่ อ
๑

เรอื่ งที่ ๒ ความจรงิ ทตี่ อ้ งการ
๓

เรอื่ งที่ ๓ นายจา้ งกบั คนใช้
๕

เรอื่ งที่ ๔ สายลมแหง่ การใหอ้ ภยั และกอ้ นหนิ แหง่ ควมทรงจา
๗

เรอื่ งที่ ๕ คดิ แบบผงึ้ หรือแมลง
๙

บรรณานุกรม
๑๑



ชือ่ เรอื่ ง เด็กชายทยี่ งั ไมเ่ ลว

ผูแ้ ตง่ (เจา้ ของผลงาน)
: เอลนี โคลแวน

โครงเรอื่ ว (เรอื่ งยอ่ )

: เด็กชายคนหนึ่ง ชือ่ คลาวด์เขาเป็ นเด็กชายทเี่ ลวมาก
ครง้ั หนงึ่ เมอื่ อยา่ ของเขามาอยูด่ ว้ ยเขาก็จบั กบั ตวั อว้ น มาไวบ้ นเตียงของทา่ น
อกี ครง้ั เมือ่ คุณครไู มท่ นั ไดม้ องเขาก็ ไดเ้ ลอื่ นเข็มนาฬกิ าทาใหเ้ ด็กๆไดก้ ลบั บา้ นก่อน 2

ช่วั โมง และยงั มีตวามแลวอีกมากมาย พ่อแมจ่ งึ ใชท้ ุกวถิ ีทาง เพื่อหยุดความเลวเขา
แต่ก็ไมเ่ ป็ นผล ผู้คนในเมืองตา่ งไดย้ นิ ถงึ ความเลวของคลาวด์
จนขา่ วกระจายไปถงึ หูแมม่ ดผู้ซง่ึ น่ากลวั ทีส่ ุด แมม่ ดจงึ มาหาเขา และพาไปโรงเรยี นพอ่ มด

ทมี่ แี ต่คนเลว

วเิ คราหต์ วั ละครลกั ษณะภายนอก ลกั ษณะภายใน

: คลาวด์ ลกั ษณะภายนอก อุราวเจด็ ถงึ แปดปี ข้ีแกลง้ ดื้นรน้ั ไมฟ่ งั พอ่ แม่ ลกั ษณะภายใน
นสิ ยั แย่ ไม่สนใจความรูส้ กึ ใคร

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)
: ดา้ นวรรณศลิ ป์ เรียบเรยี งเน้ือหาดี ใช้ภาษาระดบั ไมเ่ ป็ นทางการ เขา้ ใจง่าย

: ด้านสงั คม อยใู่ นสงั คมทไี่ มม่ ีใครคบ พ่อแมต่ ดั ปญั หาทปี่ ลายเหตุ

ขอ้ คดิ ทไี่ ดจ้ ากการอา่ น

: กาทไี่ ดค้ ลาวด์เป็ นเด็กเลว ชอบแกลง้ จงึ ทาใหไ้ มม่ ีใครอยากคบที่ทาใหไ้ มม่ เี พื่อน
และตอ้ งอยคู่ นเดียว

การนาไปไปรบั ใชใ้ นชีวติ

: ทาตวั ใหม้ รี ะเบียบเพื่อจะใหง้ ่ายในสงั คมแบง่ บนั และชว่ ยเหลือคนอื่นไมแ่ กลง้ ใคร
เชื่อฟงั คาพอ่ แม่

ชอื่ เรอื่ ง ความจรงิ ทตี่ อ้ งตาร

ผแู้ ตง่ (เจา้ ของผลงาน)
: ถวยั ย์ มาศจรสั

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )
: เดก็ ตาบอดคนหน่ึงน่งั ทีข่ น้ั บนั ไดตกึ มีหมวกหงายไวข้ า้ งๆมปี ้ ายเขียนไวข้ า้ งตวั วา่ ผมตาบอด

กรณุ าชว่ ยดว้ ย มีเหรยี ญเพยี งสองสามอนั ไหนหมวก ชายคนหนงึ่ เดนิ ผา่ นมา
เขาหยบิ เงนิ สองสามเหรยี ญจากกระเป๋ า แลว้ หย่อนลงในหมวก เขาหยบิ ป้ ายขา้ งเด็กตาบอดมาเขียนทขี่ า้ งหลงั
แลว้ วางไวท้ เี่ ดมิ เพอื่ มหค้ นเดนิ ผา่ นแลว้ เหน็ ขอ้ ความใหมใ่ นป้ ายในไมช่ า้
หมวดกเ็ ต็มผคู้ นมากมายใหเ้ งนิ แกเ่ ด็กตาบอด บา่ ยวนั นน้ั ชายทเี่ จียนป้ ายใหใ้ หมก่ ลบั มาดู
วา่ เกดิ ขนึ้ กบั เดก็ คนนน้ั เด็กชายจา เสียงฝี เทา้ ของเขาดา้ มขนึ้ วา่ คณุ มชค่ นทีเ่ ขยี นป้ ายทีเ่ ขียนใหผ้ มใหม่
เมอื่ เชา้ ใชไ่ หมครบั คณุ เขียนวา่ อะไรครยั ชายคนนน้ั ขนึ้ วา่ สามารถชืน่ ชมมนั ได้
ทง้ั สองขอ้ ความบอกเลา่ ผูค้ นวา่ เด็กคนนน้ั ตาบอดทวี่ า่ ขอ้ ความแรกเพียงแคบ่ อกธรรมดาวา่ ดก็หชานตาบอก
ในขณะทขี่ อ้ ความหลงั บอกป้ ูคนวา่ พวกเขาชา่ งชคดเี หลือเกนิ ทไี่ มไ่ ดต้ าบอด

วเิ คราะหต์ วั ละครลกั ษณะภายนอก ลกั ษระภายใน
: เดก็ ลกั ษณะภายนอก อายุราวเจด็ ถงึ แปดปี ข้ีแกลง้ ด้ือรน้ั ไมฟ่ งั พแ่ ม่ ลกั ษณะภายใน นสิ ยั แยใ่ คร
: ชายคนหนง่ึ ลกั ษณะภายใน มีเมตตา จติ ใจดี ชว่ ยเหลือคน

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)
: ดา้ นวรรณศลิ ป์ ใชภ้ าษาและคาพูดทเี่ ขา้ ใจงา่ ย เหน็ ภาไดอ้ ยา่ งชดั เจน
: ดา้ นสงั คม มจี ติ ใจทเี่ อื้อเฟ้ื อ เผื่อแผต่ อ่ กนั

ขอ้ คดิ ทไี่ ดจ้ าการอา่ น
: ความชว่ ยเหลอื คนทดี่ อ้ ยดวา่ รา ถงึ แม้วา่ จะเราจะไมเ่ หมือนคนอนื่ แตเ่ ราก็ไมท่ อ้ ตอ่ ตวั เอง

นาไปใชไ้ ปปรบั ในชวี ติ
: ถงึ แมเ้ ราจะไมใ่ ช่คนพกิ าร แตเ่ รากไ็ มค่ วรซา้ เตมิ คนอื่นซา้ เตมิ คนทดี่ ว้ ยกวา่ เราควรชว่ ยเหลือเขา
ขอ้ คดิ ทไี่ ดร้ บั จากการอา่ น

: ควรชว่ ยเหลอื คนทดี่ อ้ ยกวา่ เรา ถงึ แมว้ า่ เราจะมีไมเ่ หมอื นคนอนื่ แตก่ ็ไมท่ อ้ ตอ่ ตวั เอง

การนาไปปรยั ใช้
: ถงึ แมเ้ ราไมใ่ ชค่ นพกิ าร แตเ่ ราก็ไมค่ วรไปซา้ เติมคนอนื่ ทดี่ ดอ้ ยดวาส ทเราควรชว่ ยเหลือเขา

ชอื่ เรอื่ ง นายจา้ งกบั คนใช้

ผแู้ ตง่ (เจา้ ของผลงาน)
: มริ าเคลิ ออฟไลฟ์

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )

: นายจา้ งคนหนึ่ง กอ่ นออกไปทางาน ส่งั ใหค้ นใชข้ ดั รองเทา้ ให้ สว่ นคนใชร้ ูส้ กึ ข้ีเกยี จ จงึ พดู ขนึ้ วา่
จะขดั รองเทา้ ทาไมพรงุ่ น้ีก็เป้ื อนอีก เมอื่ นายจา้ งไดย่ นิ คนใชพ้ ดู อยา่ งนน้ั ......รสู้ กึ โมโหนดิ ๆ
แตไ่ มพ่ ดู อะไรเดนิ ไปใสก่ ญุ แจตกู้ บั ขา้ วทนั ที คนไขเ่ หน็ ดงั นน้ั จคงามขนึ้ วา่
ทา่ นใสก่ ญุ แจตกู้ บั ขา้ วทาไมแลว้ หนูจะเอาอะไรกนิ นายจา้ งจงึ ตอบวา่ จะกนิ ทาไม พรงุ่ นี้ก็หวิ อกี
คนไขไ้ ดฟ้ งั นายจา้ งพดู ดงั นน้ั จงึ ยอมไปขดั รองเมา้ ฝ่ ายรองเทา้ ฝ่ ายนายจา้ งไปเปิ ดกุญแจตกู้ บั ขา้ วให้
นบั ตง้ั ตว่ นั นน้ั เป็ นตน้ มา คนใชก้ ไ็ มก่ ลา้ ตฝี ี ปากกบั นายจ้างอกี เลย

วเิ คราะห์ ตวั ละครลกั ษณะภายนอก ลกั ษณะภายใน
: นายจา้ ง มนี ิสยั ข้ปี ระชดประชนั แตก่ ็มเี หตุผลในการกระทา
: คนไข้ นิสยั ข้ีเกยี จ ขาดตวามกระตอื รือรน้ ชีป้ ระชดประชนั

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)
: ดา้ นวรรณศลิ ป์ ใชภ้ าษาในระดบั กนั เอง เขา้ ใจงา่ ย
: ดา้ นสงั คม บอกเลา่ เรอื่ งราวของสงั คมของนายจา้ งและคนไข้

ขอ้ คดิ มจี่ ากการอา่ น

: จงทาตามหนา้ ทชี่ วี ิตของเรากเ็ จรญิ กา้ วหนา้ และมีความสุข

การนาไปปรบั ใชใ้ นชวี ติ
: ปฎบิ ตั ติ ามหนา้ ทที่ ตี่ นไดร้ บั ผดิ ชอบอยา่ งเตม็ ที่

ชอื่ เรอื่ ง สามลมแหง่ การใหอ้ ภยั และกอ้ นหนิ แหง่ ความทรงจา
ผแู้ จง่ (เจา้ ของผลงาน)

Happy day

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )

: มีคน 2 คนเพอื่ นรกั กนั รว่ มเดนิ ทางไปไหนทะเลทราย ระหวา่ ง เกดิ มปี ากเสยี ง กนั รนุ แรงทะเลาะกนั
เพอื่ นคนหนงึ่ ระงบั อารมณ์ ไมอ่ ยูต่ บหน้าอีกฝ่ าย แตไ่ มเ่ อย่ วาจากลบั เขียนขอ้ ความลงบนผืนทรายวา่ ฉนั ถูก
เพอื่ นรกั ตบหน่ พวกเขายงั คงเดนิ ทางตอ่ ไป ถงึ แหลม่ น้า พวกเขากอ็ านา้ เพอื่ นคนทเี่ คยถูก ตบหนา้
ไดพ้ ลตั ตกนา้ จมน้า เพอื่ นอีกคนไมร่ อชา้ รีบลงไปช่วยทนั ที คอรอตายยงั คงไมอ่ ยากวาจา
กลบั สลกั ข้อความบน กอ้ นหนิ ใหญว่ นั นน้ีเพอื่ นรกั ชว่ ยชีวติ ฉนั ไวอ้ ีกคนไมเ่ ขา้ ใจ เลย ถามวา่
เมอื่ เธอถูกตบหน้าเธอเขยี นเเรอื่ งราวลงพนื้ รายเรื่องทฉี่ นั ไดช้ ว่ ยเธอจากการจมนา้
ทาไมจงึ ตอ้ งสลบั บนกอ้ นหนิ เพอื่ นของเธอยมิ้ แลว้ บอกวา่
เมอื่ ถกู คนทรี่ กั ทารา้ ยเราควรเขียนมนั ไวบ้ นพน้ื ทราย แตเ่ มมื่ สี ง่ิ ทีเ่ มากมายเกดิ ขน้ึ ใหม้ สี ายลมพดั แรงเพียงใด
กไ็ มอ่ าจ ลบลา้ ง ทาลาย

วเิ คราหต์ วั ละครลกั ษณะภายนอก ลกั ษณะภายใน
: มีตวั ละคนทง้ั หมด ๒ คนในเรอื่ ง

ลกั ษณะภายในของคนแรก เป้ นคนทรี่ กั เพอื่ นและเชอื่ มนั ในตวั เพอื่ เสมอ ลกั ษณะภายนอกของคนแรก
เป็ นคนตวั สงู ผมยาว
ลกั ษณะภายในของคนสอง เป็ นคนชอบแกลง้ เพอื่ น นสิ ยั ดีกวลาเพอื่ นเดอื ดรอ้ นหรือตอ้ งการใหช้ วยเหลอ
ลกั ษณะภายของคนสอง เป็ นคนตวั เล็ก

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)

: ดา้ นวรรณศลิ ป์ เป็ นนทิ านทเี่ ขา้ ใจงา่ ยใชต้ าอยา่ งสละสวยเลา่ เรอื่ งใหเ้ หน็ ภพอยา่ งดี

: ดา้ นสงั คม เป็ นการผจญภยั และมีนสิ ัยแตล่ ะคนแตกตา่ งกนั ไปและปรบั ความเขา้ ใจกนั ได้
ขอ้ คดิ ทีไ่ ดจ้ าการอา่ น

: ทาใหเ้ หน็ ภาพใจซงึ่ กนั และกนั ทอดทง้ิ เพอื่ นมคี วามพยายามทีใ่ หเ้ พือ่ นปลยี่ นนิสยั ทีแ่ ยม่ านสิ ยั ดีได้

การนาไปปรบั ใช้

:
เราไมค่ วรทจี่ ะทอดทงิ้ เพอื่ นสามารถเพอื่ นของตวั เองเปลีย่ นนิสยั ทจี่ ะสามารถเขา้ กบั คนอนื่ ไดโ้ ดยไมม่ ีใครทจี่
ะวา่ เพอื่ นของเขาได้

ชอื่ เรือ่ ง คดิ แบบผง้ึ หรือแมลง

ผแู้ ตง่ (เจา้ ของผลงาน)
Happy day

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )

: จบั ผง้ึ และแมลงวนั 6
ตวั ใสนขนาดจากนน้ั วางขวดนอนลงโดยหนั กนั ขวดไปยงั หนา้ ตา่ งไปหน้าตา่ งทมี่ แี สงสวา่ งกวา่ กลมุ่ ผง้ึ พยายา
มบนิ ออกทงกนั ขวดท่งั มนั ตายจาการขาดอาหารหรือหมดแรงในขณะทแี่ มลงขณะทแี่ มลงวนั บนิ วนอยใู่ นขว
ดชนไปชนมาแต่ก็จะตอ่ ยๆบนิ จากขวดไปออกจากขวดไปนกั วทิ ยศ์ าตร์กลา่ ววา่ ผง้ึ เป็ นสตั ว์ทีฉ่ ลาดมีองคค์ วา
มรวู้ า่ บนิ ไปทางทมี่ ีแสดงกวา่ เป็ น
ทางออกจากนงั แตเ่ มือ่ ตอ้ งมาอยูใ่ นขสดเป็ นประสบณ์การทีพ่ ง่ึ ไมเ่ คยเจอผงึ้ เลยเชอื่ ในความคดิ ดีๆ

วเิ คราะหต์ วั ละครลกั ษณะภานอก ลกั ษณะภายใน

: ผง้ึ ลกั ษณะภายนอก ตวั เล็กมปี ี กบนิ ไดม้ ตี วั เป็ นสเี หลอื งลกั ษณะภายในฉลาด เชื่อมน้ั ในตวั เอง

: แมลงวนั ลกั ษณะภายนอก ตวั เลก็ มีปี ก รอ้ งเสยี งดงั ตาโตมีตวั สดี า ลกั ษณะภายใน มีปญั ญา
มีความอดทน

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)

: ดา้ นวรรณศลิ ป์ นทิ านเรอื่ งสน้ั ใชภ้ าษาเขา้ ใจอธบิ ายไดเ้ ขา้ ใจงา่ ยเหน็ ภา ดา้ นสงั คม สงั คมการทดลอง
ความคดิ ของสตั ว์ 2 ชนิดคอื ฝ้ึ งและแมลงวนั การเปรยี บเทยี บความฉลาดผง้ึ กบั แมลงในการทางจากขวด

การนาไปปรบั ใชใ้ นชวี ติ

: คดิ ก่อนไมย่ ืดตดิ กบั สงิ่ แวดลอ้ มเดนิ หาสิง่ ใหมๆ่ ทาอยาเสมอ

ชอื่ เรอื่ ง สามลมแหง่ การใหอ้ ภยั และกอ้ นหนิ แหง่ ความทรงจา
ผแู้ จง่ (เจา้ ของผลงาน)

Happy day

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )
: มีคน 2 คนเพอื่ นรกั กนั รว่ มเดนิ ทางไปไหนทะเลทราย ระหวา่ ง เกดิ มปี ากเสียง กนั รุนแรงทะเลาะกนั

เพือ่ นคนหนึ่งระงบั อารมณ์ ไมอ่ ยตู่ บหนา้ อกี ฝ่ าย แตไ่ ม่เอย่ วาจากลบั เขียนขอ้ ความลงบนผนื ทรายวา่ ฉนั ถกู
เพอื่ นรกั ตบหน่ พวกเขายงั คงเดนิ ทางตอ่ ไป ถงึ แหลม่ นา้ พวกเขากอ็ านา้ เพอื่ นคนทเี่ คยถูก ตบหนา้
ไดพ้ ลตั ตกน้า จมน้า เพอื่ นอกี คนไมร่ อชา้ รีบลงไปชว่ ยทนั ที คอรอตายยงั คงไมอ่ ยากวาจา
กลบั สลกั ขอ้ ความบน กอ้ นหนิ ใหญว่ นั นนี้เพอื่ นรกั ชว่ ยชีวติ ฉนั ไวอ้ กี คนไมเ่ ขา้ ใจ เลย ถามวา่
เมอื่ เธอถูกตบหน้าเธอเขียนเเรอื่ งราวลงพื้นรายเรือ่ งทฉี่ นั ไดช้ ว่ ยเธอจากการจมนา้
ทาไมจงึ ตอ้ งสลบั บนกอ้ นหนิ เพอื่ นของเธอยม้ิ แลว้ บอกวา่
เมือ่ ถูกคนทีร่ กั ทารา้ ยเราควรเขียนมนั ไวบ้ นพื้นทราย แตเ่ มืม่ สี งิ่ ทีเ่ มากมายเกดิ ขนึ้ ใหม้ ีสายลมพดั แรงเพียงใด
กไ็ มอ่ าจ ลบลา้ ง ทาลาย

วเิ คราหต์ วั ละครลกั ษณะภายนอก ลกั ษณะภายใน
: มตี วั ละคนทง้ั หมด ๒ คนในเรอื่ ง

ลกั ษณะภายในของคนแรก เป้ นคนทรี่ กั เพอื่ นและเชอื่ มนั ในตวั เพอื่ เสมอ ลกั ษณะภายนอกของคนแรก
เป็ นคนตวั สงู ผมยาว
ลกั ษณะภายในของคนสอง เป็ นคนชอบแกลง้ เพอื่ น นสิ ยั ดกี วลาเพอื่ นเดอื ดรอ้ นหรือตอ้ งการใหช้ วยเหลอ
ลกั ษณะภายของคนสอง เป็ นคนตวั เล็ก

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)
: ดา้ นวรรณศลิ ป์ เป็ นนทิ านทเี่ ขา้ ใจงา่ ยใชต้ าอยา่ งสละสวยเลา่ เรอื่ งใหเ้ หน็ ภพอยา่ งดี

: ดา้ นสงั คม เป็ นการผจญภยั และมนี ิสยั แตล่ ะคนแตกตา่ งกนั ไปและปรบั ความเขา้ ใจกนั ได้

บรรณานุกรม

ถวยั ย์ มาศจรสั .(2551) ความจรงิ ทตี่ ้องการ .กรงุ เทพ สานกั พมิ พธ์ ารอกั ษร.

Happy day (2559) คดิ แบบผง้ึ หรือแมลง (พมิ พ์ครง้ั ที๑่ ) ฉะเชงิ เทรา สานกั พมิ พ์
สานกั วทิ ยาลยั เทคโนนโลยีศรวี กร

Happy day (2564) สายลมแหง่ การใหอ้ ภยั และกอ้ นหนิ แหง่ ความทรงจา ฉะเชงิ เทรา สานกั พมิ วทิ ยาลยั
เทคโนโลยี

เอลนี โคลเวน (2544) เดก็ ชายทยี่ งั เลวไมพ่ อ กรงุ เทพ สานกั พมิ พ์เรจีนา.

ชอื่ เรอื่ ง นายจา้ งกบั คนใช้

ผแู้ ตง่ (เจา้ ของผลงาน)
: มริ าเคลิ ออฟไลฟ์

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )

: นายจา้ งคนหนึ่ง กอ่ นออกไปทางาน ส่งั ใหค้ นใชข้ ดั รองเทา้ ให้ สว่ นคนใชร้ ูส้ กึ ข้ีเกยี จ จงึ พดู ขนึ้ วา่
จะขดั รองเทา้ ทาไมพรงุ่ นี้กเ็ ป้ื อนอีก เมอื่ นายจา้ งไดย่ นิ คนใชพ้ ดู อยา่ งนน้ั ......รสู้ กึ โมโหนดิ ๆ
แตไ่ มพ่ ูดอะไรเดนิ ไปใสก่ ญุ แจตูก้ บั ขา้ วทนั ที คนไขเ่ หน็ ดงั นน้ั จคงามขน้ึ วา่
ทา่ นใสก่ ญุ แจตกู้ บั ขา้ วทาไมแลว้ หนูจะเอาอะไรกนิ นายจา้ งจงึ ตอบวา่ จะกนิ ทาไม พรงุ่ นี้ก็หวิ อกี
คนไขไ้ ดฟ้ งั นายจา้ งพดู ดงั นน้ั จงึ ยอมไปขดั รองเมา้ ฝ่ ายรองเทา้ ฝ่ ายนายจา้ งไปเปิ ดกุญแจตกู้ บั ขา้ วให้
นบั ตง้ั ตว่ นั นน้ั เป็ นตน้ มา คนใชก้ ็ไมก่ ลา้ ตีฝี ปากกบั นายจ้างอกี เลย

วเิ คราะห์ ตวั ละครลกั ษณะภายนอก ลกั ษณะภายใน
: นายจา้ ง มนี ิสยั ขีป้ ระชดประชนั แตก่ ็มีเหตุผลในการกระทา
: คนไข้ นิสยั ข้ีเกยี จ ขาดตวามกระตือรอื รน้ ชีป้ ระชดประชนั

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)
: ดา้ นวรรณศลิ ป์ ใชภ้ าษาในระดบั กนั เอง เขา้ ใจงา่ ย
: ดา้ นสงั คม บอกเลา่ เรอื่ งราวของสงั คมของนายจา้ งและคนไข้

ขอ้ คดิ มีจ่ ากการอา่ น

: จงทาตามหนา้ ทชี่ วี ติ ของเรากเ็ จรญิ กา้ วหนา้ และมคี วามสขุ

การนาไปปรบั ใชใ้ นชีวติ
: ปฎบิ ตั ติ ามหน้าทที่ ตี่ นไดร้ บั ผดิ ชอบอยา่ งเตม็ ที่

การนาไปปรบั ใช้ในชีวจิ
: ปฎบิ ตั ติ ามทที่ ตี่ นไดร้ บั ปิ ดชอบอยา่ งเต็มที่

ชอื่ เรอื่ ง สามลมแหง่ การใหอ้ ภยั และกอ้ นหนิ แหง่ ความทรงจา
ผแู้ จง่ (เจา้ ของผลงาน)

Happy day

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )

: มีคน 2 คนเพอื่ นรกั กนั รว่ มเดนิ ทางไปไหนทะเลทราย ระหวา่ ง เกดิ มปี ากเสยี ง กนั รุนแรงทะเลาะกนั
เพือ่ นคนหนึ่งระงบั อารมณ์ ไมอ่ ยตู่ บหนา้ อีกฝ่ าย แตไ่ ม่เอย่ วาจากลบั เขยี นขอ้ ความลงบนผืนทรายวา่ ฉนั ถกู
เพอื่ นรกั ตบหน่ พวกเขายงั คงเดนิ ทางตอ่ ไป ถงึ แหลม่ นา้ พวกเขาก็อาน้าเพอื่ นคนทเี่ คยถูก ตบหน้า
ไดพ้ ลตั ตกน้า จมน้า เพอื่ นอกี คนไมร่ อชา้ รีบลงไปชว่ ยทนั ที คอรอตายยงั คงไมอ่ ยากวาจา
กลบั สลกั ขอ้ ความบน กอ้ นหนิ ใหญว่ นั นน้ีเพอื่ นรกั ชว่ ยชีวติ ฉนั ไวอ้ ีกคนไมเ่ ขา้ ใจ เลย ถามวา่
เมอื่ เธอถูกตบหน้าเธอเขียนเเรอื่ งราวลงพ้ืนรายเรือ่ งทฉี่ นั ไดช้ ว่ ยเธอจากการจมน้า
ทาไมจงึ ตอ้ งสลบั บนกอ้ นหนิ เพอื่ นของเธอยม้ิ แลว้ บอกวา่
เมือ่ ถูกคนทีร่ กั ทารา้ ยเราควรเขียนมนั ไว้บนพ้ืนทราย แต่เมมื่ สี งิ่ ทเี่ มากมายเกดิ ขนึ้ ใหม้ ีสายลมพดั แรงเพียงใด
กไ็ มอ่ าจ ลบลา้ ง ทาลาย

วเิ คราหต์ วั ละครลกั ษณะภายนอก ลกั ษณะภายใน
: มตี วั ละคนทง้ั หมด ๒ คนในเรอื่ ง

ลกั ษณะภายในของคนแรก เป้ นคนทรี่ กั เพอื่ นและเชอื่ มนั ในตวั เพอื่ เสมอ ลกั ษณะภายนอกของคนแรก
เป็ นคนตวั สงู ผมยาว
ลกั ษณะภายในของคนสอง เป็ นคนชอบแกลง้ เพอื่ น นสิ ยั ดีกวลาเพอื่ นเดือดรอ้ นหรือตอ้ งการใหช้ วยเหลอ
ลกั ษณะภายของคนสอง เป็ นคนตวั เล็ก

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)
: ดา้ นวรรณศลิ ป์ เป็ นนทิ านทเี่ ขา้ ใจงา่ ยใชต้ าอยา่ งสละสวยเลา่ เรอื่ งใหเ้ หน็ ภพอยา่ งดี

: ดา้ นสงั คม เป็ นการผจญภยั และมีนิสยั แตล่ ะคนแตกตา่ งกนั ไปและปรบั ความเขา้ ใจกนั ได้

ขอ้ คดิ ทไี่ ดจ้ าการอา่ น
: ทาใหเ้ หน็ ภาพใจซง่ึ กนั และกนั ทอดทงิ้ เพอื่ นมีความพยายามทีใ่ หเ้ พือ่ นปลีย่ นนิสยั ทีแ่ ยม่ านิสยั ดีได้

การนาไปปรบั ใช้

:
เราไมค่ วรทจี่ ะทอดทง้ิ เพอื่ นสามารถเพอื่ นของตวั เองเปลีย่ นนิสยั ทจี่ ะสามารถเขา้ กบั คนอนื่ ไดโ้ ดยไม่มีใครทจี่
ะวา่ เพอื่ นของเขาได้

ชือ่ เรือ่ ง คดิ แบบผงึ้ หรอื แมลง

ผแู้ ตง่ (เจา้ ของผลงาน)
Happy day

โครงเรอื่ ง(เรอื่ งยอ่ )

: จบั ผงึ้ และแมลงวนั 6
ตวั ใสนขนาดจากนน้ั วางขวดนอนลงโดยหนั กนั ขวดไปยงั หนา้ ตา่ งไปหน้าตา่ งทีม่ แี สงสวา่ งกวา่ กลุม่ ผ้ึงพยายา
มบนิ ออกทงกนั ขวดท่งั มนั ตายจาการขาดอาหารหรือหมดแรงในขณะทแี่ มลงขณะทแี่ มลงวนั บนิ วนอยใู่ นขว
ดชนไปชนมาแต่กจ็ ะตอ่ ยๆบนิ จากขวดไปออกจากขวดไปนกั วทิ ย์ศาตร์กลา่ ววา่ ผง้ึ เป็ นสตั ว์ทฉี่ ลาดมอี งคค์ วา
มรวู้ า่ บนิ ไปทางทมี่ ีแสดงกวา่ เป็ น
ทางออกจากนงั แตเ่ มอื่ ตอ้ งมาอยูใ่ นขสดเป็ นประสบณ์การทพี่ งึ่ ไมเ่ คยเจอผง้ึ เลยเชือ่ ในความคดิ ดีๆ

วเิ คราะหต์ วั ละครลกั ษณะภานอก ลกั ษณะภายใน

: ผง้ึ ลกั ษณะภายนอก ตวั เล็กมีปี กบนิ ไดม้ ีตวั เป็ นสีเหลอื งลกั ษณะภายในฉลาด เชือ่ มน้ั ในตวั เอง

: แมลงวนั ลกั ษณะภายนอก ตวั เลก็ มปี ี ก รอ้ งเสยี งดงั ตาโตมตี วั สดี า ลกั ษณะภายใน มปี ญั ญา
มีความอดทน

คณุ คา่ (ดา้ นนวรรณศลิ ป์ ดา้ นสงั คม วฒั ธรรม ธรรมเนียม ประเพณี)

: ดา้ นวรรณศลิ ป์ นิทานเรอื่ งสน้ั ใชภ้ าษาเขา้ ใจอธบิ ายไดเ้ ขา้ ใจงา่ ยเหน็ ภา ดา้ นสงั คม สงั คมการทดลอง
ความคดิ ของสตั ว์ 2 ชนิดคอื ฝึ้ งและแมลงวนั การเปรยี บเทยี บความฉลาดผง้ึ กบั แมลงในการทางจากขวด

การนาไปปรบั ใชใ้ นชวี ติ
: คดิ กอ่ นไมย่ ืดตดิ กบั สงิ่ แวดลอ้ มเดนิ หาสิ่งใหมๆ่ ทาอยาเสมอ

บรรณานุกรม

ถวยั ย์ มาศจรสั .(2551) ความจรงิ ทตี่ ้องการ .กรงุ เทพ สานกั พมิ พธ์ ารอกั ษร.

Happy day (2559) คดิ แบบผง้ึ หรือแมลง (พมิ พ์ครง้ั ที๑่ ) ฉะเชงิ เทรา สานกั พมิ พ์
สานกั วทิ ยาลยั เทคโนนโลยีศรวี กร

Happy day (2564) สายลมแหง่ การใหอ้ ภยั และกอ้ นหนิ แหง่ ความทรงจา ฉะเชงิ เทรา สานกั พมิ วทิ ยาลยั
เทคโนโลยี

เอลนี โคลเวน (2544) เดก็ ชายทยี่ งั เลวไมพ่ อ กรงุ เทพ สานกั พมิ พ์เรจีนา.