คำร้องและหนังสือลงรับ ยื่นเพิกถอนใบอนุญาตของwpge 300166

๑ หนังสือรองเรียน องคกรอนาคตเพชรบุรี เลขที่ ๓๘/๒๐ หมูที่ ๘ ต.นาวุง อ.เมือง จ.เพชรบุรี ๗๖๐๐๐ วันที่ มกราคม ๒๕๖๖ เรื่อง ขอใหมีคำสั่งยกเลิก/เพิกถอนใบอนุญาต เรียน นายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ขาพเจา นายสุรพล นาคนคร อายุ ๖๓ ป เชื้อชาติ ไทย สัญชาติ ไทย ศาสนา พุทธ อาชีพ ขาราชการบำนาญ และสื่อมวลชน ตำแหนง ประธานองคกรอนาคตเพชรบุรี(องคกรดานสิ่งแวดลอม) ที่อยูปจจุบัน เลขที่ ๓๘/๒๐ หมูที่ ๘ ถนน อ.เมือง-หาดเจาสำราญ ตำบล นาวุง อำเภอ เมือง จังหวัด เพชรบุรี รหัสไปรษณีย ๗๖๐๐๐ โทรศัพทมือถือ ๐๘๖-๓๕๕๕๑๐๑ ขาพเจา นายอนุวัต เวชสวาง อายุ ๕๔ ป เชื้อชาติ ไทย สัญชาติ ไทย ศาสนา พุทธ อาชีพ ธุรกิจสวนตัว ที่อยูปจจุบัน เลขที่ ๕๕ หมูที่ ๙ บานหนองน้ำถายลาง ตำบล ทาแลง อำเภอ ทายาง จังหวัด เพชรบุรี รหัสไปรษณีย ๗๖๑๓๐ โทรศัพทมือถือ ๐๙๔-๘๖๙๑๑๑๓ ขอรองเรียน นายกเทศมนตรีตำบลทาแลง อำเภอ ทายาง จังหวัด เพชรบุรี ในฐานะเจา พนักงานทองถิ่น ผูออกใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย และ ใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการ สิ่งปฏิกูลมูลฝอย ใหกับ บริษัท ดับเบิลยูพีจีอี เพชรบุรี จำกัด ซึ่งเปนการดำเนินการที่ไมชอบดวยกฎหมาย โดยมีพฤติการณแหงการกระทำ รวมทั้งวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุ ดังนี้ ดวยปรากฏหลักฐานวา นายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ไดใชอำนาจในฐานะเจาพนักงานทองถิ่น ตามเทศ บัญญัติเทศบาลตำบลทาแลง เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ.๒๕๕๒ เอกสารทายคำรองหมายเลข ๑ ออกใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย เลมที่ ๑ เลขที่ ๑ ป ๒๕๖๐ และไดเสียคาธรรมเนียมใบอนุญาต

๒ ๕๐,๐๐๐ บาท (หาหมื่นบาทถวน) และออกใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย เลมที่ ๑ เลขที่ ๑ ป ๒๕๖๐ และไดเสียคาธรรมเนียมใบอนุญาต ๕๐,๐๐๐ บาท (หาหมื่นบาทถวน) ตามใบเสร็จรับเงิน เลมที่ ๒๕ เลขที่ ๔๒ และเลมที่ ๒๕ เลขที่ ๔๓ เมื่อวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๖๐ ใหกับ บริษัท ดับเบิลยูพีจีอี เพชรบุรี จำกัด อยูที่บานเลขที่ ๑๙๘ หมูที่ ๗ ตำบลทาแลง อำเภอทายาง จังหวัดเพชรบุรี รหัสไปรษณีย ๗๖๑๓๐ เอกสารทายคำ รองหมายเลข ๒ หมายเลข ๓ และหมายเลข ๔ ซึ่งใบอนุญาตทั้งสองฉบับ เปนการออกใบอนุญาตที่ไมได ดำเนินการตามขั้นตอน รูปแบบ หรือวิธีการอันเปนสาระสำคัญที่กำหนดไวสำหรับการกระทำนั้น และเปนการออก ใบอนุญาตที่เกินอำนาจของเจาพนักงานทองถิ่น โดยแยกพฤติการณแหงการกระทำความผิดเปนรายละเอียดดังนี้ ๑. ไมนำเรื่องที่บริษัท ดับเบลิยูพีจีอีเพชรบุรีจำกัด ขออนุญาตฯ ผานการพิจารณาของอำเภอทายาง และคณะกรรมการฯ พจิารณาเพื่อเสนอตอผูวาราชการจังหวัดใหความเห็นชอบเสียกอน จังหวัดเพชรบุรี ไดออกหนังสือแจงเวียนของ จังหวัดเพชรบุรี ที่ พบ๐๐๑๖/ว ๑๐๘๐๑ ลว. ๑๐ ก.ค. ๒๕๕๑ เรื่อง คำสั่งจังหวัดเพชรบุรีที่ ๑๑๔๗/๒๕๕๑ เรื่อง แตงตั้งคณะกรรมการตรวจสอบกลั่นกรองการพิจารณา อนุญาต/อนุมัติโครงการหรือเรื่องที่มีผลกระทบตอสิ่งแวดลอมหรือปญหาความเดือดรอนของประชาชน เอกสาร ทายคำรองหมายเลข ๕ แตไมพบวา การออกใบอนุญาต เพื่อใหการดำเนินการเปนไปดวยความเรียบรอย จังหวัด ไดกำหนดแนวทางปฏิบัติในการเสนอขออนุญาต/อนุมัติโครงการหรือเรื่อง ที่มีผลกระทบตอสิ่งแวดลอมหรือปญหา ความเดือดรอนของประชาชน ใหสวนราชการเจาของเรื่องหรือบุคคลที่ขออนุญาต/อนุมัติ เสนอเรื่องผานการ พิจารณาของอำเภอทองที่ทุกครั้งกอนเสนอคณะกรรมการฯ พิจารณาเพื่อเสนอผูวาราชการจังหวัดหรือผูมีอำนาจ พิจารณาตอไป ซึ่งไมพบวา ในการออกใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย และใบอนุญาตการหาประโยชนจากการ จัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย ของ บริษัท ดับเบิลยูพีจีอี เพชรบุรี จำกัด ผานการพิจารณาของอำเภอทายาง และคณะ กรรมการฯ พิจารณาเพื่อเสนอตอผูวาราชการจังหวัดเพชรบุรี แตอยางใด ๒. เปนการออกใบอนุญาตกอนที่จะเริ่มดำเนินการแกไขปญหาขยะเกาและขยะที่นำเขามาเพิ่มเติม ซึ่ง ไมมีมาตรการที่ชัดเจนเพียงพอเกี่ยวกับวิธีแกไขปญหาเรื่องกลิ่นและน้ำเสีย รวมถึงการบำบัดน้ำเสียจากบอ ขยะ อันกอใหเกิดความเดือดรอนรำคาญ และน้ำชะมูลมอยแพรกระจายลงสูแหลงน้ำผิวดินและแหลงน้ำใตดิน

๓ และในเทศบัญญัติเทศบาลตำบลทาแลง เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ.๒๕๕๒ ไมกำหนดใหมีการ อนุญาตใหบุคคลหรือเอกชนรายใดเขามาเปนผูดำเนินการ ในการออกใบอนุญาตของนายกเทศมนตรีตำบลทาแลง เปนการออกใบอนุญาตกอนที่จะเริ่มดำเนินการ แกไขปญหาเรื่องกลิ่นและน้ำเสียรวมทั้งน้ำชะมูลฝอย เพราะมีการนำขยะเดิมของบริษัท ทาแลงรีไซคลิง จำกัด มา รวมกับขยะที่ทางบริษัท ดับเบิลยูพีจีอี เพชรบุรี จำกัด นำเขามาเพิ่มเติม ซึ่งไมมีมาตรการที่ชัดเจนเพียงพอเกี่ยวกับ วิธีการแกไขปญหาเรื่องกลิ่นและน้ำเสีย รวมทั้งการบำบัดน้ำเสียจากบอขยะพื่อปองกันปญหาและผลกระทบตาง ๆ อันเกิดจากทั้งขยะเดิมและขยะใหมที่นำเขามา อีกทั้งยังเปนการออกใบอนุญาตโดยไมไดนำเอาขอเท็จจริงและสภาพ ปญหามาพิจารณารวมกันเพื่อปองกันผลกระทบตอคุณภาพสิ่งแวดลอม สุขภาพอนามัย วิถีชีวิต รวมทั้งเหตุ เดือดรอนรำคาญแกผูที่พักอาศัยโดยรอบพื้นที่ การออกใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย และใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการสิ่ง ปฏิกูลมูลฝอย ไมเปนไปตามเจตนารมณของเทศบัญญัติเทศบาลตำบลทาแลง เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ.๒๕๕๒ ซึ่งเทศบาลตำบลทาแลงไดมีการดำเนินการเก็บ ขน กำจัดมูลฝอยตามอำนาจหนาที่ในมาตรา ๑๘ วรรค แรกเองอยูแลว และไมมีเหตุอันสมควรที่จะอนุญาตใหบุคคลใดดำเนินการเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอย ตามความใน มาตรา ๑๘ วรรคสาม แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ แตอยางใด ดังรายละเอียดตามเทศบัญญัติ เทศบาลตำบลทาแลง เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ.๒๕๕๒ ขอ ๑๒ ที่บัญญัติไวเพียง หามมิใหผูใดรับ ทำการเก็บ ขน สิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย จากสถานที่ อาคาร หรือเคหะสถาน ซึ่งอยูในเขตเก็บ ขน สิ่งปฏิกูลหรือมูล ฝอย ที่เจาพนักงานทองถิ่นไดประกาศ เวนแตไดรับใบอนุญาตจากเจาพนักงานทองถิ่น โดยตองปฏิบัติตาม หลักเกณฑเงื่อนไข และวิธีการที่กำหนดไวในสัญญา ซึ่งไมมีคำวา การกำจัดขยะมูลฝอยแตอยางใด เอกสารทายคำ รองหมายเลข ๑ ประกอบกับสภาเทศบาลตำบลทาแลง ไมประสงคใหบุคคลหรือเอกชนรายใดมาดำเนินการกำจัดขยะมูล ฝอยในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลทาแลงอยูแลว เพราะตองคุมครองประชาชนดานสุขลักษณะและการอนามัย สิ่งแวดลอม หรือสุขาภิบาลสิ่งแวดลอมซึ่งครอบคลุมทั้งกิจกรรม การกระทำทุกอยางที่มีผลกระทบตอสิ่งแวดลอม และสุขภาพอนามัยของประชาชน ตองเสนอประธานสภาเทศบาลตำบลทาแลงหรือนายกเทศมนตรีเทศบาลตำบล ทาแลง ใหมีการลงประชามติในเรื่องดังกลาวตาม มาตรา ๓๒ ทวิแหงพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.๒๔๙๖ อีก ขั้นตอนหนึ่ง เพราะเปนเรื่องที่มีผลกระทบตอประชาชนในพื้นที่ หากทางสภาเทศบาลตำบลทาแลงประสงคจะให เจาพนักงานทองถิ่นออกใบอนุญาตการกำจัดขยะมูลฝอยตามมาตรา ๑๘ วรรคสามแลว จะตองกำหนด หลักเกณฑ

๔ วิธีการและเงื่อนไขในการเก็บ ขน และกำจัดมูลฝอย เพื่อใหผูรับใบอนุญาตตามมาตรา ๑๙ ปฏิบัติ ตลอดจนกำหนด อัตราคาบริการขั้นสูงตามลักษณะการใหบริการที่ผูรับใบอนุญาตตามมาตรา ๑๙ จะพึงเรียกเก็บได ตามมาตรา ๒๐ แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ บัญญัติไว เทียบเคียงบันทึกการตอบขอหารือกรมอนามัย เรื่อง เสร็จที่ ๑๖/๒๕๖๓ เรื่อง แนวทางปฏิบัติสำหรับราชการสวนทองถิ่นในกรณีที่เห็นวาไมมีเหตุผลอันสมควรที่จะ อนุญาตใหบุคคลใดดำเนินการกำจัดมูลฝอยตามความในมาตรา ๑๘ วรรคสาม เอกสารทายคำรองหมายเลข ๖ ๓ นายอำเภอทายาง ซึ่งเปนผูชวยผูวาราชการจังหวัดเพชรบุรี ในการกำกับดูแล ไดมีหนังสือแจงถึง นายกเทศมนตรีตำบลทาแลงใหแกไขเรื่องการออกใบอนุญาตใหถูกตองตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ กำหนดไว จากกรณีการออกใบอนุญาตทั้งสองฉบับ ซึ่งเชื่อวาเปนการออกโดยไมชอบดวยกฎหมาย จึงไดมีการ รองเรียนไปยังนายอำเภอทายางและผูวาราชการจังหวัดเพชรบุรี ใหมีการสอบสวนกรณีดังกลาว และนายอำเภอทา ยางไดมีคำสั่ง ที่ ๖๙๕/๒๕๖๒ เรื่องแตงตั้งคณะกรรมการสอบสวนนายกเทศมนตรีตำบลทาแลง และทำหนังสือ หารือไปยังกรมสงเสริมการปกครองทองถิ่น เรื่องการออกใบอนุญาตทั้งสองฉบับวา ชอบดวยกฎหมายหรือไม โดย นายอำเภอทายางไดมีหนังสือที่ พบ ๐๐๒๓.๑๐/๒๘๐๑ ลว. ๒๔ มิ.ย.๒๕๖๓ ถึงนายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ความ วา “จากผลตอบการหารือของกรมสงเสริมการปกครองทองถิ่น สงผลใหการใชอำนาจของเทศบาลตำบลทาแลงใน ฐานะเจาพนักงานทองถิ่นเกินกวาที่พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม กำหนดไว โดย พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ มาตรา ๕๕ กำหนดไว ๑ ป แตเทศบาลตำบลทาแลงออกใบอนุญาต กำจัดปฏิกูลมูลฝอย และใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย กำหนดระยะเวลา ๕ ป ดังนั้น เทศบาลตำบลทาแลงตองดำเนินการแกไขการออกใบอนุญาตใหถูกตองตามที่พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕” เอกสารทายคำรองหมายเลข ๗ ๔ การสอบสวนฯ การออกใบอนุญาตทั้งสองฉบับ เปนการกระทำที่เกินกวาเทศบัญญัติเทศบาลตำบล ทาแลงกำหนด ถือวา ไมชอบดวยกฎหมาย ผลการสอบสวนนายกเทศมนตรีตำบลทาแลงในขณะนั้นออกมาวา “กรณีการออกใบอนุญาตดานการ ดำเนินการเกี่ยวกับขยะมูลฝอยของเทศบาลตำบลทาแลง โดยนายสงวน จิตตพุม นายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ใน ฐานะเจาพนักงานทองถิ่นลงนามในใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย อนุญาตตั้งแตวันที่

๕ ๓ กรกฎาคม ๒๕๖๐ ถึงวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๖๕ และใบอนุญาตกำจัดปฏิกูลมูลฝอย อนุญาตตั้งแตวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๖๐ ถึงวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๖๕ อนุญาตให บริษัท ดับเบิลยูพีจีอี เพชรบุรี จำกัด มีกำหนด ระยะเวลา ๕ ป เปนการกระทำที่เกินกวาเทศบัญญัติเทศบาลตำบลทาแลงกำหนดไว ถือไดวาเปนการกระทำที่ไม ชอบดวยกฎหมาย” เอกสารทายคำรองหมายเลข ๘ ตอมาผูวาราชการจังหวัดเพชรบุรี จึงมีคำสั่งจังหวัดเพชรบุรี ที่ ๓๔๒/๒๕๖๔ เรื่อง ใหนายกเทศมนตรีตำบลทาแลง อำเภอทายาง จังหวัดเพชรบุรี พนจากตำแหนง เอกสารทายคำ รองหมายเลข ๙ ๕ มติคณะอนุกรรมการบริหารและขับเคลื่อนการปฏิบัติตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุข จากบันทึกการตอบขอหารือกรมอนามัย เรื่องเสร็จที่ ๒/๒๕๖๔ เรื่อง แนวทางการออกขอบัญญัติทองถิ่น ตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุข และ กฎหมายวาดวยการรักษาความสะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอย ของบานเมือง ในการควบคุมกิจการเก็บ ขน กำจัด หรือหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย โดยทำ เปนธุรกิจหรือโดยไดรับประโยชนตอบแทนดวยการคิดคาบริการ ศูนยบริหารกฎหมายสาธารณสุข ไดนำเสนอประเด็นขอหารือดังกลาวตอคณะอนุกรรมการบริหารและ ขับเคลื่อนการปฏิบัติตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุข ในการประชุมครั้งที่ ๑๐-๑/๖๔ เมื่อวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๓ แลว ที่ประชุมไดมีมติ ดังนี้ ดวยปรากฏวาในปจจุบัน มีการตรากฎหมายเกี่ยวกับการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยตามพระราชบัญญัติ การสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม และพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเปนระเบียบ เรียบรอยของบานเมือง พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัติทั้งสองฉบับยังคงมีผลบังคับใชเรื่อง ของหลักเกณฑ วิธีการ มาตราควบคุมหรือกำกับดูแลการกำจัดมูลฝอยทั่วไป ดังนั้น เพื่อใหเปนแนวทางปฏิบัติของ องคกรปกครองสวนทองถิ่นในการออกขอบัญญัติทองถิ่น และเพื่อใหการบังคับใชกฎหมายเกิดประสิทธิภาพ สอดคลอง และเหมาะสมกับสภาวการณในปจจุบัน คณะอนุกรรมการฯ จึงไดมีแนวทางในการออกขอบัญญัติ ทองถิ่นเพื่อควบคุมดูแลการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย โดยองคกรปกครองสวนทองถิ่นอาศัยอำนาจตามกฎหมาย ทั้ง ๒ ฉบับ ดังกลาว ออกขอบัญญัติทองถิ่น ดังตอไปนี้ กรณีที่ ๑ กระทรวงมหาดไทยยังไมไดออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราคาธรรมเนียมตามพระราชบัญญัติ รักษาความสะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมือง พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม

๖ จากการประชุมคณะอนุกรรมการการบริหารและขับเคลื่อนการปฏิบัติตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุข ครั้งที่ ๗-๓/๒๕๖๒ วันที่ ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๖๒ ไดมีมติที่ประชุมฯ ดังนี้ ในระหวางที่กระทรวงมหาดไทยยังไมได ออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราคาธรรมเนียม ตามมาตรา ๓๔/๓ (๓) (๔) แหงพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและ ความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมือง พ.ศ.๒๕๓๕ แกที่แกไขเพิ่มเติม องคกรปกครองสวนทองถิ่นมีอำนาจออก ขอบัญญัติทองถิ่นและบังคับใชกฎหมายใหเปนไปตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุขตอไปไดจนกวาจะมีการออก กฎกระทรวงฯ ดังกลาว โดยการกำหนดหลักเกณฑ วิธีการ และเงื่อนไขในการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูล ฝอย ใหเปนไปตามกฎกระทรวง เรื่อง สุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ.๒๕๖๐ และกฎกระทรวงสุขลักษณะ การจัดการสิ่งปฏิกูล พ.ศ.๒๕๖๑ และการกำหนดอัตราคาธรรมเนียมในการใหบริการเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยและคาธรรมเนียมใบอนุญาต จะตองไมเกินกวาอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง เรื่อง กำหนด คาธรรมเนียมการออกใบอนุญาต หนังสือรับรองการแจง และการใหบริการในการจัดการสิ่งปฏิกูล พ.ศ.๒๕๕๙ ที่ ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม ทั้งนี้ หากขอบัญญัติทองถิ่นใดขัดหรือ แยงกับกฎกระทรวงที่ออกตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุข ตองไดรับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ สาธารณสุขและไดรับอนุมัติจากรัฐมนตรีวาการกระทรวงสาธารณสุข ตามมาตรา ๗ แหงพระราชบัญญัติการ สาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม กรณีที่ ๒ กระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราคาธรรมเนียมตามพระราชบัญญัติรักษาความ สะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมือง พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม และมีผลใชบังคับแลว องคกรปกครองสวนทองถิ่น จะตองออกขอบังคับทองถิ่นควบคุมดูแลการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย และ บังคับใชกฎหมายใหเปนไปตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมือง พ.ศ.๒๕๓๕ แกที่แกไขเพิ่มเติม และพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม ซึ่งองคกร ปกครองสวนทองถิ่นจะตองพิจารณากำหนดหลักเกณฑในรางขอบัญญัติทองถิ่นใหสอดคลอง และเปนประโยชนตอ การบังคบัใชกฎหมายในพื้นที่ที่อยูในความรับผิดชอบของทองถิ่น โดยนำหลักเกณฑดานสุขลักษณะในการจัดการสิ่ง ปฏิกูลและมูลฝอยของกฎหมายทั้ง ๒ ฉบับ มาออกเปนขอบัญญัติทองถิ่น โดยกฎหมายวาดวยการสาธารณสุขตอง สอดคลองตามกฎกระทรวง เรื่อง สุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ.๒๕๖๐ และกฎกระทรวงสุขลักษณะการ จัดการสิ่งปฏิกูล พ.ศ.๒๕๖๑ รวมถึงกฎหมายอนุบัญญัติที่อยูภายใตพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม ดวย และการกำหนดอัตราคาธรรมเนียมใบอนุญาตในขอบัญญัติทองถิ่น ไดแก ๑) ใบอนุญาต

๗ การรับทำการเก็บขนและขนสงสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ๒) ใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ๓) ใบอนุญาต การหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ตองเปนไปตามกฎกระทรวงกำหนดอัตราคาธรรมเนียมที่ออก ตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมือง พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไข เพิ่มเติม และกฎกระทรวง เรื่อง การกำหนดคาธรรมเนียม การออกใบอนุญาต หนังสือรับรองการแจงและการ ใหบริการในการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย พ.ศ.๒๕๕๙ ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่ แกไขเพิ่มเติม ทั้งนี้ หากขอบัญญัติทองถิ่นใดขัดหรือแยงกับกฎกระทรวงที่ออกตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุข ตองไดรับความเห็นชอบจากคณะกรรมการสาธารณสุขและไดรับอนุมัติจากรัฐมนตรีวาการกระทรวงสาธารณสุข ตามมาตรา ๗ แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และที่แกไขเพิ่มเติม สำหรับการกำหนดอายุ ใบอนุญาต ในการเก็บ ขน กำจัด หรือหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย โดยทำเปนธุรกิจหรือโดย ไดรับประโยชนตอบแทนดวยการคิดคาบริการ จะตองเปนไปตามพระราชบัญญัติทั้งสองฉบับ กลาวคือ ใบอนุญาต รับทำการเก็บและขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย จะมีอายุ ๑ ป เปนไปตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุขและกฎหมาย วาดวยการรักษาความสะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมือง สวนใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและ มูลฝอย และการหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยจะมีอายุ ๕ ป เปนไปตามกฎหมายวาดวยการ รักษาความสะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมือง ซึ่งหากไดรับใบอนุญาตตามกฎหมายวาดวยการ รักษาความสะอาดและความเปนระเบียบเรียบรอยของบานเมืองแลว จะไมตองขอรับใบอนุญาตตามกฎหมายวา ดวยการสาธารณสุขอีก เอกสารทายคำฟองหมายเลข ๑๐ ๖ นายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ไดเคยยื่นญัติติเสนอรางเทศบัญญัติ เรื่อง การจัดการขยะมูลฝอย ทั่วไป พ.ศ........................ เพื่อแกไข เรื่องอายุใบอนุญาตการกำจัดมูลฝอย และใหมีใบอนุญาตการหาประโยชน จากการจัดการมูลฝอย ๕ ป เนื่องจากเทศบัญญัติเดิม ระยะเวลาแค ๑ ป และไมมีใบอนุญาตการหาประโยชน จากการจัดการมูลฝอย สำหรับในประเด็นที่มีการอางวา ใบอนุญาตที่ บริษัท ดับเบิลยูพีจีอี เพชรบุรี จำกัด ไดรับมีอายุ ๕ ปทั้ง สองใบนั้น จากรายละเอียดดังกลาวขางตน ขอเท็จจริงพบวาใบอนุญาตที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕และฉบับแกไขเพิ่มเติม มีอายุ ๑ ป นับแตวันที่ออก และในเทศบัญญัติเทศบาลตำบลทาแลงเรื่อง การ กำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย พ.ศ.๒๕๓๕ ก็ไมไดมีการบัญญัติถึงใบอนุญาตการกำจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอยรวมทั้ง ใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย ไว จึงเปนเหตุใหมีการเสนอญัตติ เรื่อง การพิจารณา

๘ รางเทศบัญญัติเทศบาลตำบลทาแลง เรื่อง การจัดการขยะมูลฝอยทั่วไปพ.ศ.................... เมื่อวันศุกรที่ ๒๘ กุมภาพันธ ๒๕๖๓ โดยมีสาระสำคัญก็เพื่อปรับปรุงเทศบัญญัติของเทศบาลตำบลทาแลง จากเดิมออกตาม พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ ใหออกตาม พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเปนระเบียบ เรียบรอยของบานเมือง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๖๐ เพื่อใหสามารถออกใบอนุญาตการกำจัดมูลฝอย มีอายุ ๕ ป และ สามารถออกใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการมูลฝอย ๕ ป ได แตสมาชิกสภาเทศบาลตำบลทาแลง ไมเห็น ดวยที่จะใหอนุญาตบุคคลหรือเอกชนใด เขามารับใบอนุญาติกำจัดขยะมูลฝอยและหาประโยชนจากการจัดการมูล ฝอย แตอยางใด และอายุใบอนุญาต ก็ควรกำหนดใหไมเกิน ๑ ป ตามกฎหมายและเทศบัญญัติฉบับเดิม ที่ประชุม จึงมีมติ ไมเห็นชอบ ๕ เสียง งดออกเสียง ๔ เสียง ทำใหรางเทศบัญญัติฉบับดังกลาวตกไป จึงเปนขอยุติวา ใบอนุญาตที่ออกตามเทศบัญญัติเทศบาลตำบลทาแลง ซึ่งออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ แก ฉบับแกไขเพิ่มเติม มีอายุ ๑ ป เทานั้น เอกสารทายคำรองหมายเลข ๑๑ ๗ ปญหาขยะมูลฝอยสรางความเดือดรอนรำคาญจากน้ำชะมูลฝอยที่ไหลออกนอกบอขยะ และซึม แพรกระจายลงสูแหลงน้ำทั้งผิวดิน และแหลงน้ำใตดิน ผลจากการรายงานของพยานผูเชี่ยวชาญในคดีหมายเลขดำที่ ส.๔/๒๕๖๑ คดีหมายเลขแดงที่ ส.๒/๒๕๖๔ เรื่อง คดีพิพาทเกี่ยวกับหนวยงานทางปกครองและเจาหนาที่ของรัฐออกคำสั่งโดยไมชอบดวยกฎหมาย และละเลย ตอหนาที่ตามที่กฎหมายกำหนดใหตองปฏิบัติหรือปฏิบัติหนาที่ดังกลาวลาชาเกินสมควรวา พบคาโลหะหนักใน ตัวอยางน้ำในบอบาดาลติดตามตรวจสอบคุณภาพน้ำใตดินภายในสถานที่กำจัดขยะมูลฝอยของบริษัท ดับเบิลยูพีจี อี เพชรบุรี จำกัด เกินคามาตรฐาน ทำใหเกิดมลพิษทางน้ำ สวนหนึ่งมาจากการไมปฏิบัติตามคำแนะนำของ คณะกรรมการสาธารณสุข เรื่อง การควบคุมการประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอยทั่วไป โดยทำ เปนธุรกิจหรือโดยไดรับประโยชนตอบแทนดวยการคิดคาบริการ พ.ศ.๒๕๕๘ และคำแนะนำของคณะกรรมการ สาธารณสุข เรื่อง สุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ.๒๕๕๘ ซึ่งใหไว ณ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๘ และ วันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๘ อีกทั้งยังพบวา นายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ละเลยตอหนาที่ ไมควบคุมและกำกับดูแล ใหการประกอบกิจการเปนไปตามระเบียบและกฎหมายที่เกี่ยวของ และไมดำเนินการแกไขปญหาที่เกิดขึ้น/ ดำเนินการแกไขลาชา รายละเอียดตามเอกสารทายคำรองหมายเลข ๑๒

๙ พยานหลักฐานที่ประกอบการกลาวหา/รองเรียน ๑ เทศบัญญัติเทศบาลตำบลทาแลง เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ.๒๕๕๒ ๒ สำเนาใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย เลมที่ ๑ เลขที่ ๑ ป ๒๕๖๐ ๓ สำเนาใบอนุญาตการหาประโยชนจากการจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย เลมที่ ๑ เลขที่ ๑ ป ๒๕๖๐ ๔ สำเนาใบเสร็จรับเงิน เลมที่ ๒๕ เลขที่ ๔๒ และเลมที่ ๒๕ เลขที่ ๔๓ ลว. ๓ กรกฎาคม ๒๕๖๐ ๕ สำเนาหนังสือแจงเวียนของ จังหวัดเพชรบุรี ที่ พบ๐๐๑๖/ว ๑๐๘๐๑ ลว. ๑๐ ก.ค.๒๕๕๑ ๖ บันทึกการตอบขอหารือกรมอนามัย เรื่องเสร็จที่ ๑๖/๒๕๖๓ เรื่อง แนวทางปฏิบัติสำหรับราชการสวน ทองถิ่นในกรณีที่เห็นวาไมมีเหตุผลอันสมควรที่จะอนุญาตใหบุคคลใดดำเนินการกำจัดมูลฝอยตามความในมาตรา ๑๘ วรรคสาม ๗ สำเนาหนังสือ อำเภอทายาง ที่ พบ ๐๐๒๓.๑๐/๒๙๐๑ ลว. ๒๔ มิ.ย.๒๕๖๓ ๘ สำเนาหนังสือจังหวัดเพชรบุรี ที่ พบ ๐๐๒๓๔/๓๒๔๒ ลว. ๓ มี.ค.๒๕๖๔ ๙ สำเนาคำสั่งจังหวัดเพชรบุรี ที่ ๓๔๒/๒๕๖๔ ลว. ๓๑ ม.ค.๒๕๖๔ ๑๐ สำเนาบันทึกตอบขอหารือกรมอนามัย เรื่องเสร็จที่ ๒/๒๕๖๔ ๑๑ สำเนาบันทึกรายงานการประชุมสภาสมัยสามัญ สมัยแรก ประจำป ๒๕๖๓ วันที่ ๒๘ ก.พ.๒๕๖๓ ๑๒ สำเนาคำพิพากษาของศาลปกครองเพชรบุรีและรายงานผลการตรวจสอบของพยานผูเชี่ยวชาญ เพิ่มเติม คดีหมายเลขดำที่ ส.๔/๒๕๖๑ คดีหมายเลขแดงที่ ส.๒/๒๕๖๔ จากรายละเอียดดังกลาวขางตน เห็นไดวา การที่นายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ใชอำนาจในฐานะเจา พนักงานทองถิ่น ออกใบอนุญาตการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ระยะเวลา ๕ ป และใบอนุญาตการหาประโยชน จากการจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย ระยะเวลา ๕ ป โดยไมถูกตองตามรูปแบบ ขั้นตอน หรือวิธีการอันเปนสาระสำคัญ ที่กำหนดไวสำหรับการกระทำนั้น หรือโดยไมสุจริต หรือนอกเหนืออำนาจหนาที่ และไมปฏิบัติหรือปฏิบัติไมถูกตอง ตามบทแหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ และแกไขเพิ่มเติม กฎกระทรวง หรือขอกำหนดของทองถิ่น ที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไวในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไวเกี่ยวกับการประกอบกิจการ ตามที่ไดรับใบอนุญาต และการไมปฏิบัติหรือการปฏิบัติไมถูกตองนั้นกอใหเกิดอันตรายรายแรงตอสุขภาพของ ประชาชน หรือผลกระทบตอสภาวะความเปนอยูที่เหมาะสมกับกับการดำรงชีพของประชาชน ตามมาตรา ๖๐(๓) จึงเปนคำสั่งที่ไมชอบดวยกฎหมาย

๑๐ จึงขอใหนายกเทศมนตรีตำบลทาแลง ดำเนินการ ยกเลิก/เพิกถอน ใบอนุญาตดังกลาวทั้งสองฉบับ ให มีผลยอนหลังไปถึงวันที่ออกใบอนุญาต/ตามที่กฎหมายใหอำนาจไว ลงชื่อ ผูรองเรียน (นายสุรพล นาคนคร) ลงชื่อ ผูรองเรียน ( นายอนุวัต เวชสวาง )