ธัญวัฒน์ ศรีจันทร์

1

คำนำ

ดอกไมไ' มใ( ชแ( ค(เพียงเปน3 อวัยวะสืบพันธุ=ของพืชดอกเทา( นนั้
ดอกไม'แตล( ะดอกชว( ยสร'างความสุขให'กบั หลายคนท่ไี ด'มองเห็น ได'
สมั ผสั หรือไดก' ลน่ิ จึงมกี ารศึกษา และสร'างเร่ืองราวใหก' บั ดอกไม'
ชนดิ นัน้ ๆ มาต้งั แต(
สมัยกรกี โบราณ การนำเร่ืองราวของเพทองคต= า( ง ๆ มาเชอื่ มโยงกับ
รูปรา( กลกั ษณะของดอกไม' รวมถึงการให'ความหมายของดอกไม(
ชนิดนัน้ โดยดจู ากลักษณะ สสี นี ที่มาของดอกไม' หรือแมก' ระท่งั ฤดู
การท่เี หมาะสมแกก( ารเบ(งบาน

ผ'ูแต(งจึงมคี วามต'องการทจี่ ะเสนอเรอ่ื งราวของดอกไมท' ่ี
น(าสนใจ เพอ่ื ใหผ' 'อู า( นไดท' ง้ั ความรู' และความบันเทิง

2

สารบัญ 2
3
คำนำ
สารบญั 4
เนือ้ เรอ่ื ง 13
27
Sunflower 28
Carnation
จากใจผูเ' ขยี น
ประวัตผิ 'เู ขยี น

3

Sunflower

ณ สวนสาธารณะแหง, หนึ่งในยามเย็น ผู'คนในเมอื ง

หลง่ั ไหลกันเข'ามาในท่แี ห(งนเ้ี พ่ือพักผ(อนหย(อนใจจากความเหน่อื ย
ลา' ในการทำงานมาท้งั วนั บางคนมาออกำลงั กาย บางคนพาสนุ ขั มา
เดินเล(น ส(วนบางคนกม็ าเดตกบั ค(ูรักของตน ในชว( งฤดหู นาว พระ
อาทติ ย=จะลับขอบฟาj ไปอยา( งรวดเร็ว ลมพัดเยน็ ๆ แสงแดดรำไร
เป3นบรรยากาศทชี่ (างเหมาะสมแกก( ารหลบหนคี วามวุ(นวายในเมอื ง
ใหญ(เพ่อื มาพบกบั ความสงบ มกี ลน่ิ หอมออ( นๆของดอกไม'โชยมา
หญิงสาวได'หนั ไปควา' มือชายหนุม( เดินเข'าไปในสวนดอกไม'ขา' งหนา'

“เธอดสู ิ ตรงนมี้ ีดอกไมเ' ยอะมากเลย ทุกดอกสวยมากๆ
เลยอะ” หญิงสาวกล(าว

“เห็นแลว' ๆ โหหหหห คนสวนทน่ี ีต่ อ' งดูแลต'นไม'เก(งมาก
แนๆ( เลย สวนสาธารณะทน่ี ่ี
ทงั้ ต'นไม'ใหญ(กับแปลงดอกไม'ก็ดดู ีสุดๆ” ชายหน(มุ ตอบ

จากนนั้ หญงิ สาวกไ็ ด'เหลอื บไปเห็นทงุ( ทานตะวันทอ่ี ยด(ู า' นหลงั แปลง
ดอกไม' ทกุ ต'นออกดอกสวยงาม เรียงเป3นระเบยี บ อย(รู อบๆตน' ไม'

ใหญ(ต'นหนึ่ง มีตน' ทานตะวันเยอะมากจนไม(สามารถนบั ได' แต,

4

“นี่ นอรแ= มน ทำไมดอกทานตะวันถึงเหยี่ วอย(างนั้นหละ(
มนั จะตายรึปmาวนะ น(าเศร'าจังเลย”

“เธอไมร( ูจ' รงิ ๆ หรอว(าทำไมมันถึงเหี่ยวแบบนนั้ 5555”
นอร=แมนตอบพรอ' มหัวเราะเบาๆ

“กไ็ ม(รูน' (ะสิ แล'วเธอจะขำทำไมหล(ะ มนั ไม(เห็นจะตลกเลย
นะ น(าสงสารออก”

“น่ี มอี า เดี๋ยวจะบอกใหน' ะ จริงๆแลว' มันยงั ไมต( ายหรอก
ดอกทานตะวันมนั ทนมากรูม' ้ยั มนั แค(น'อยใจพระอาทติ ยท= จี่ ะลับ
ขอบฟjาไป มันกเ็ ลยเหี่ยวลง แล'วก'หันหน'าหนี เหมือนตอนเธองอน
เค'าเลยหล(ะ 555”

“อธบิ ายอะไรแปลกๆ แล'วทำไมต'องมาเปรยี บเทียบกับเค'า
ด'วยหละ( ” มีอาตอบพลางบน( ๆ
ตอ( มานอรแ= มนกไ็ ดเ' ลา( ถงึ เรอื่ งเลา( ของดอกทานตะวนั ที่มีตำนานมา
ต้ังแตส( มยั กรีกวา( ดอกทานตะวันเปน3 เรอื่ งราวของเทพธิดากรกี
โบราณทช่ี อ่ื วา( ไคลที ท่ไี ปหลงรักเทพอพอลโล ที่เปน3 เทพแหง( ดวง
อาทิตย= แต(ก็ไม(ได'รับความสนใจจากเทพอพอลโล จนกระท่งั เทพ
องคอ= ่ืนเรม่ิ สงสารและเหน็ ใจ พวกเขาจึงเปลยี่ นให'ไคลทกี ลายรา( ง
เป3นดอกไม' ซ่งึ ดอกไมท' ว่ี (าก็คือดอกทานตะวนั สง( ผลให'ดอก
ทานตะวันต'องหันหน'าเข'าหาพระอาทิตยต= ลอด แตเ( มอ่ื พระอาทิตย=
ลับฟาj ก็จะเบอื นหน'าหนีไป

5

“เทพไคลทีท่นี า( สงสารจงั เลยนะ ต'องรกั ข'างเดยี วไปตลอด
แถมยังตอ' งเฝjามองคนท่ีรักจากไปทกุ วนั

ว(าแต( ทำไมนายถึงร'ูเยอะจงั ก(อนหน'าน้ไี มเ( คยเห็นจะเล(า
เรอ่ื งแบบนใ้ี หฟ' rงเลย”

“จรงิ แล'วเรอ่ื งพวกน้ีเป3นเรื่องทคี่ ณุ แมเ( ล(าให'ฟงr ตอนเดก็ ๆ
น(ะ ตอนสมยั เดก็ แมจ( ะชอบปลูกต'นไม'ในสวนหลงั บ'าน แปลงใหญ(
มากแลว' กม็ ีดอกไม'เยอะมากเลย แลว' คณุ แมก( จ็ ะชอบเล(าถงึ ประวตั ิ
ของแต(ละดอกใหฟ' งr พอฟงr ไปเรือ่ ยๆมันกจ็ ำมาจนถึงทุนวันนี้เลยห
ละ( ” นอร=แมนพรอ' มรอยยิ้มอ(อนๆบนใบหนา' ก(อนจะดูนาsิกาแล'ว
พบว(าท้งั คจู( ำเปน3 ตอ' งแยกย'ายกนั กลบั บ'านแลว'

“กลบั กันเถอะมีอา น่ีกใ็ กล'จะค่ำแลว' เดยี๋ วเคา' พาเธอไปส(ง
ที่บา' นนะ”

“ปะm กลบั กนั เหมือนยงุ จะกัดแล'วด'วย 555” มีอาตอบ
พรอ' มเอามือไปเกาแขน

ท้งั ค(จู ึงเดินจูงมอื กนั เดนิ ไปตามทาง แสงอาทิตยย= งั รำไรตอนท่มี าถึง
ตอนน้กี ลับเหลือเพยี งแสงสลวั ๆจากเสาไฟท้ังสองขา' งทาง ยงั มผี 'ูคน
สนุกสนานกบั การเลน( กฬี าในสนามบาสเกตบอล บางคร(ู กั น่งั จูuจ๋กี นั
ใต'ต'นไม'ใหญ(

6

ไม(วา( แสงอาทิตยจ= ะลับไปแล'ว สวนสาธารณะนก้ี ย็ ังบรรยากาศดีอยู(
เสมอ ทปี่ ลายทางออกของสวนสาธารณะมีรถยนตส= ีขาวคนั หน่งึ
จอดอยูร( มิ ทาง นอรแ= มนกดรโี มทเพือ่ ปลดลอ็ ค ท้ังคเู( ดนิ ขน้ึ ไปพลาง
หนั กลบั มามองความสวยงามด'านหลัง

“พรง(ุ นีเ้ รามาทนี่ ่อี กี ได'มัย้ เค'าชอบที่น่ีมากเลย” มอี าถาม
ขณะรถเร่ิมออก

“ไดอ' ยูแ( ลว' เค'าก็ชอบเหมือนกนั ”
“จริงๆ แล'วเคา' อยากมาดดู อกทานตะวนั บานหน(ะ คงจะ
สวยมากๆเลย”
“แตม( ันน(าจะร'อนนะมีอา 555” นอร=แมนตอบ
“ก็เค'าอยากดนู นี่ า พามาหนอ( ยไดม' ยั้ พลสี สสสสส” มีพูด
พร'อมทำหนา' ออ' น
“ก็ไดๆ' แตห( 'ามบ(นร'อนนะ เข'าใจมย้ั เด็กน'อย”
“ไมบ( (นหรอกกกก แต(เธอว(าใครเด็กน'อยนะ” มอี าพูด
พรอ' มทำหน'ามยุ(

นอร=แมนขบั รถมาไดส' กั พักก็เลย้ี วเขา' มาในหมบ(ู 'าน มองภายนอกจะ
เหน็ ว(าเปน3 หมบู 'านทสี่ วยงาม มกี ารตกแตง( ที่ประณตี เม่ือเขา' มาอีก
สกั ระยะหนึ่งกถ็ ึงบ'านของมอี า นอรแ= มนลูบหวั มอี าพร'อมอ้อื มมอื ไป
เปwดประตูฝrงx ที่นง่ั เพอ่ื สง( มอี าเข'าบ'าน

7

“ขบั รถกลบั บา' นดนี ะๆ นอรแ= มน ถึงแล'วโทรบอกดว' ยนะ”
“ครบั ผมมม เดี๋ยวถึงบา' นแลว' จะบอกนะ ฝนr ดีนะมีอา”
นอรแ= มนตอบพร'อมยิ้มอยา( งมคี วามสขุ

ในชว, งเชา7 ตรู, มอี าตื่นข้ึนมาพรอ' มเสยี งโทรศพั ทท= ดี่ งั ขนึ้

พบวา( เป3นสายของนอร=แมน
“มีอา ต่นื รึยังงงงง ไปดดู อกทานตะวันกัน ถา' ไม(

ตนื่ เดี๋ยวจะข้นึ ไปปลุกแลว' นะ”
มีอาตกใจ รบี ลุกขนึ้ มาจากเตยี ง เมื่อเปดw หนา' ตา( งดูพบว(านอรแ= มน
นัน้ มายนื อยู(ที่หน'าบา' นแลว' ทนั ใดนนั้
มีอาก็ได'เสียงเคาะห'อง

“มอี า ตนื่ ไดแ' ลว' ลกู นอรแ= มนมารอรบั อยห(ู น'าบ'านแลว'
นะ”

“หนตู ่ืนแลว' แม( บอกนอร=แมนรอแปปนงึ นะ” มีอาตอบ
พร'อมวางโทรศพั ทว= ิง่ เข'าหอ' งน้ำ

มีอารีบอาบน้ำแตง( ตัวอย(างรบี ทีส่ ดุ และได'แตบ( (นกบั ตวั เองวา( ทำไม
นอร=แมนถงึ มาเชา' ขนาดน้ี หลังจากอาบนำ้ เสร็จมอี าไดเ' ลือกเสือ้ ยืด

8

สีเหลอื ง พรอ' มกระโปรงสีขาวเพอ่ื ใสไ( ปดดู อกทานตะวนั ทีต่ ัวเอง
อยากจะเห็นมนั เบง( บานออกมาอยา( งสวยงาม

นอร=แมนท่ีรออยู(หนา' บา' นเหน็ วา( แม(ของมอี ากำลงั เดนิ
ออกมาหาตนเอง

“สวสั ดีครบั คุณแม(” นอรแ= มนกลา( วทกั ทาย
“มอี าพง่ึ ตนื่ นะ( ลูก ว(าแต(จะไปไหนกันมาแตเ( ชา' เชยี ว” แม(มี
อาถาม
“เม่ือวานพวกเราไปสวนสาธารณะมาครับ แล'วมอี าเค'า
อยากเห็นดอกทานตะวนั บาน ก็เลยบอกให'ผมพาไปดนู (ะ
ครับ”
“เจ'ามีอาสนใจดอกไมด' ว' ยหรอเนย่ี 555 วา( แต(หนทู านขา' ว
มารยึ งั เข'ามาในบ'านกไ็ ดน' ะ”
“ยังเลยครบั ผมจบิ กาแฟมานิดหนอ( ยก(อนออกมา”
“งั้นเข'าไปทานข'าวในบา' นก(อนนะ เจา' มีอามันอาบนำ้
นาน” แม(มอี าขำเล็กน'อยพลางชวนเข'ามาในบ'าน
“ขอบคุณครบั งัน้ ผมเข'าไปแลว' นะครับ” นอร=แมนตอบ
พรอ' มเปwดประตูรัว้ เดนิ เขา' มา

ระหว(างทร่ี อมอี าทำภารกจิ สว( นตัว นอร=แมนก็ได'เข'ามาในบ'านมา
ทานข'าวพรอ' มคุยกับคณุ แมข( องมีอาอยา( งสนุกสนานถึงเรอ่ื งเมอ่ื วาน

9

ที่สวนสาธารณะ แม(มีอาได'กลา( วชมถึงความร'ูในเรอ่ื งดอกไม'ของ
นอร=แมน
ระหวา( งน้นั มอี ากไ็ ดเ' ดินลงมาจากบนั ไดชน้ั ที่สองกบั เส้ือสีเหลอื ง
พร'อมกระโปรงสีขาวท่ีเข'ากันดกี บั หนา' ตาที่น(ารกั ของเธอ

“เธอจะมาเชา' ขนาดนท้ี ำไมนอรแ= มน เค'ายงั ง(วงอยู(เลย” มี
อาพูดพลางขยตี้ าไปด'วย

“กต็ อนบ(ายเคา' มคี ลาสท่มี หาลัยน(ะ กเ็ ลยว(าจะพาไปตอน
เชา' แถมตอนเชา' แสงอ(อนๆก็ดตี อ( ผิวด'วยนะรม'ู ยั้ ” นอร=
แมนตอบ
“ลูกก็มานง่ั ทานข'าวกับนอร=แมนนีม่ า” แม(มอี าพูดพรอ' ม
ตักขา' วใสจ( าน

มีอาเดินลงมาจากบันไดมานงั่ ทเ่ี กา' อข้ี า' งแม(ของเธอพร'อมหยิบจาน
ขา' วจากมอื แม(มาทาน ทงั้ 3 คนไดพ' ูดคุยกันอย(างสนกุ สนานจนกิน
ข'าวหมดจาน

“พวกหนูไปกนั กอ( นเลย นอรแ= มนหนูมีเรยี นตอนบา( ยต(อ
ไมใ( ช(เหรอ เดีย๋ วแมเ( ก็บจานใหน' ะ”

“ขอบคุณครบั คณุ แม( งั้นเดีย๋ วผมกับมอี าขอตัวกอ( นนะ
ครับ”

10

“ไปกันนนนนน ดอกทานตะวันสุดสวยรอกอ( นนะ จะไปหา
แลว' วววว” มีอาพดู ด'วยความร(าเริง

ท้ังสองเดนิ พากนั ไปข้ึนรถผ(านสนามหญา' หนา' บานของมอี า นอร=
แมนเปwดประตรู วั้ ใหม' อี าเดนิ ออก จากนั้นปwดประตูร้ัว ทัง้ สองเดินขน้ึ
รถไป นอรแ= มนขบั รถไปตามเส'นทางท่ีค'ุนเคย ไม(นานนักทง้ั ค(ูกถ็ งึ
สวนสาธารณะ สวนสาธาณะยงั บรรยากาศดี แสงอาทติ ย=ออ( นๆ
กระทบผวิ หนังทำให'ตื่นตวั มองไปรอบๆพบว(ามผี เี ส้อื มากมายมา
บนิ ในแปลงดอกไม' มหี ยดนำ้ คา' งบนยอดหญา' เลก็ กลนิ่ ดนิ ชน้ื ๆ กบั
กลิ่นดอกไมห' อมๆ ผสมกนั ได'อย(างลงตัว เป3นกลิ่นทใี่ หค' วามผ(อน
คลาย และความสดชืน่ ได'เป3นอย(างดี

“ดูตรงน้ันสิ” นอร=แมนพดู พลางชี้น้วิ
“เธอ มนั สวยมากเลย ดอกทานตะวนั สดใสแลว' มนั หนั
หน'าไปทางพระอาทติ ยด= 'วย” มีอาทำสายตาลุกวาว
“ใช( สวยมากเลย เหมืนอเธอเลยเนอะ”
“เหมอื นเคา' ยงั ไงเหรอ” มีอาถามพรอ' มหน'าทเ่ี ร่มิ แดง
“กด็ อกทานตะวันเปน3 ดอกทแี่ สดงถึงความรา( เรงิ แจ(มใส
เหมอื นเธอตอนน้เี ลย”
“เธออออ เคา' เขินนะ” มีอาตอบพร'อมยม้ิ อย(างสดใส

11

“ดอกทานตะวนั นน้ั ส่อื ถงึ ความรกั บรสิ ุทธ์ิและมนั่ คง
การมอบดอกทานตะวันให@ใครจงึ หมายถึงความรกั ของฉนั

ทม่ี ใี หเ@ ธอจะมั่นคง ไมเH ปลีย่ นแปลง
เหมือนทีด่ อกทานตะวันเฝKามองดวงอาทติ ยLเสมอไป”

12

Carnation

ณ สนามบนิ กรงุ โซล เวลา 14:00 นาDิกาตาม
เวลาประเทศเกาหลใี ต7

แสงแดดจา' สอ( งผ(านหน'าต(างสนามบนิ อากาศเยน็ สบายประมาณ
12 องศา มีผ'คู นมากมายทมี่ ารอกระเปyาบริเวณช(องรบั สัมภาระจาก
การโหลดผา( นใต'เครอ่ื งบิน บางคนเดินเขา' ไปสวมกอดกบั พอ( แมท( ม่ี า
รับทสี่ นามบนิ บางคนเดินออกจากสนามบนิ ไปหาแทก็ ซอี่ ย(างเหงาๆ
มีผูค' นเดนิ พลกุ พลา( นท้งั ขาเขา' และขาออก

“นอรแ= มนนนนน กระเปyาจะไดร' ึยัง เค'าอยากไปที่โรงแรม
แลว' เคา' เหนอื่ ยมากเลย” มีอาพูดหลงั จากลงไปนง่ั รอทเ่ี ก'าอ้ี

“เจอแลว' ๆ มาช(วยกนั ถือเรว็ เคา' กห็ นักเหมอื นกันนะ” นอร=
แมนตอบมอี าพรอ' มยน่ื กระเปาy ให'

“เธออออ เค'าเหนอ่ื ยมากเลยยย เธอถอื ของเค'าใหห' น(อย
นะ” มอี าทำสายตาออ' นวอน

“กไ็ ด'คา' บบบบบ” นอรแื มนเออ้ื มมือไปหยบิ กระเปyา
“ไปโรงแรมกัน เย”(

13

ทั้งสองเดินออกจากสนามบนิ แล'วรีบกวาดสายตาหารถ
แท็กซ่ีทีย่ งั วา( งอยู( เมื่อมองไปสักระยะหนง่ึ นอรแ= มนก็ไดเ' ห็นรถ
แทก็ ซ่ีทีย่ ังวา( งอยู( ห(างออกไปไมไ( กลนกั จงึ จงู มือมอี าพรอ' มลาก
กระเปyาใบใหญส( องใบเดินไปทร่ี ถ ด'วยความท่ที ัง้ สองไมส( ามารถ
สอื่ สารภาษาเกาหลไี ด'จึงจำเปน3 ตอ' งเปwด Google Map และชไ้ี ปยัง
โรงแรมทต่ี 'องการไป
คนขับเหน็ ดังนน้ั จึงเขา' ใจและไปช(วยนอร=แมนขนกระเปาy ขนึ้ รถ แลว'
ท้ังสองกไ็ ด'ขน้ึ ไปนง่ั บนแท็กซี่

ด'วยความทที่ งั้ สองจำเปน3 ตอ' งประหยัดเงนิ เพือ่ ใหเ' พียง
สำหรบั การกินอย(ู 3 วนั 2 คนื จงึ ไดจ' องโรงแรมท่อี ยคู( อ( นข'างๆกล
จากตวั เมอื งพอสมควรเนอื่ งจากมีราคาท่ีถกู แต(กส็ ามารถนง่ั รถเมล=
สาธารณะเข'ามาในเมอื งไดอ' ย(างสะดวกสบาย เมือ่ เดนิ ทางไปสกั
ระยะ มอี าทีเ่ หน่อื ยจากการเดินทางก็ไดผ' ลอยหลบั ไป นอรแ= มนที่
ตื่นเตน' กบั การมาท่ีกรงุ โซล ประเทศเกาหลีใต'เปน3 ครงั้ แรกก็ได' มอง
ไปรอบๆขณะอยูบ( นรถ มีตกึ สงู มากมายทสี่ ร'างจากเหลก็ และ
กระจก สะทอ' นแสงดวงอาทิตย=อยา( งแวววาว ผูค' นส(วนใหญ(เดนิ ทาง
ด'วยการเดินเท'าตามทางเท'า มตี 'นไมอ' ย(ูท้งั สองขา' งทาง ผูใ' ชถ' นนขับ
กันอยา( งสุภาะสลับกบั ผู'คนเดนิ ทอ( งเที่ยวกันทัว่ เมือง หนุ(มสาวกรุง
โซลแตต( วั กนั อย(างสวยงาม เป3นเมืองที่มีความอบอ(ุนตลอด
ระยะเวลาทน่ี ง่ั รถผา( น

14

หลังจากนอรแ= มนไดเ' พลดิ เพลินกบั การน่ังชมบรรยากาศมา
สักพักกถ็ ึงโรงแรมทไ่ี ด'จองไว'ก(อนเดินทาง คนขับรถจอดหนา'
โรงแรมพรอ' มกับบอกราคาคา( เดนิ ทาง เม่อื จ(ายเงินเสร็จคนขับ
ออกไปเปดw ท'ายรถเพอ่ื ขนสัมภาระของทง้ั ค(ูลงมาไวบ' รเิ วณหน'า
โรงแรม

“มอี าตน่ื ได'แล'ววว ถึงโรงแรมแล'วนะ เดย๋ี วข้นึ ไปเกบ็ ของ
กนั ” นอร=แมนพูดพร'อมเขย(าแขนปลุกมีอา

“อือออ………..” มีอาลมื ตาข้ึนพร'อมอาการงัวเงีย

นอรแ= มนลงไปเปดw ประตูฝงxr มีอาพรอ' มจูงมือมอี าใหล' กุ
ขึ้นมา ท้ังสองลากกระเปyาเขา' ไปหาพนักงานตอ' นรับพรอ' มย่นื
โทรศพั ท=ทเ่ี ปดw หลักฐานการจองไว' พนกั งานหยิบกระเปาy ทงั้ คขู( น้ึ
รถเข็นพร'อมกับบอกใหพ' นกั งานอีกคนพาทั้งสองไปทีเ่ คาทเ= ตอร=
พรอ' มเอาคีย=การด= หอ' งพกั ให' พนักงานพาท้งั สองขึน้ ลฟิ ทไ= ปท่ีหอ' ง
นอรแ= มนมองไปรอบๆพรอ' มกับผยงุ มีอาทก่ี ่ึงหลบั กึง่ ตืน่ โรงแรมมี
การตกแต(งแบบเรยี บๆไปในโทนสีขาว มกี ระเบ้อื งลายหนิ อ(อนปูไป
ตลอดทางเดนิ มา( นสขี าวมแี สงผา( นสอ( งรำไร เมือ่ เดินถึงลฟิ ท=
พนกั งานกดไปท่ชี นั้ 8 เมื่อลฟิ ท=ขน้ึ ไปพนกั งานเดนิ ไปทางซา' ยมอื
พร'อมบอกใหท' ั้งสองคนเดนิ ตามมาจนถงึ หอ' งเลขท่ี 822 พนกั งาน
ไดข' อคียก= ารด= ท่นี อร=แมนพร'อมเปwดประตูและพยายามแนะนำห'อง

15

พนักเปน3 ภาษาเกาหลีแตส( ว( นใหญจ( ะภายมือใหม' องภายในห'อง
มากกว(าพูดเพราะเห็นว(าเปน3 ชาวต(างชาติ หอ' งพักมกี ารตกแตง( ที่
ไมไ( ดส' วยงามมากมายเน่อื งจากเป3นห'องพักราคาถูก แต(มคี วาม
สะอาดและมีกล่นิ หอมออ( นๆภายในห'อง เมื่อพนกั งานแนะนำห'อง
เสรจ็ จึงขนกระเปyาเขา' มาให'ในหอ' งพรอ' มโคง' คำนบั เล็กน'อยก(อน
ปลอ( ยทงั้ คใ(ู ห'พกั ผอ( น

“เธอชอบหอ' งนีม้ ัย้ เคา' ว(าบรรยากาศดมี าก คิดไม(ผดิ ท่ีจอง
โรงแรมน้ี”

“เคา' ชอบนะ ห'องบรรยากาศน(านอนมากเลย เค'าขอนอน
ตอ( แล'วนะ” มีอาตอบพรอ' มนอนจมลงบนเตยี ง

“เตียงน(มุ มากเลยเธอออออ สดุ ยอดเลยยย…..” มอี าพูด
พรอ' มพร'อมพยายามมนอนหลับ

“เธอจะนอนตลอดเลยใชม( ้ัยเน่ียยย 5555” นอรแ= มนพูด
พรอ' มขำ

นอร=แมนเดนิ ไปหยิบกระเปาy แล'วเอาของท่ีตอ' งใช'มาใส(ตู'
เสื้อผา' ไว' นอร=แมนเดนิ ไปเปwดมา( นเล็กน'อยเพื่อ
มองดวู ิวรอบๆโรงแรม เห็นตึกใหญ(ที่นง่ั รถผา( นอยูไ( มไ( กล มี
เครอื่ งบนิ บนิ ข้ึนจากสนามบนิ ทพ่ี ง่ึ ออกมา บรรยากาศรอบโรงแรม
ค(อนคา' งเงยี บกวา( ในเมอื งพอสมควร พอร'ตู ัวสักพกั นอร=แมนเริม่ หาว

16

จากนั้นก็ลงไปนอนขา' งๆมีอา จากนัน้ ทงั้ คูก( ผ็ ลอ็ ยหลบั ไปจากความ
เหนอ่ื ยล'าจากการเดินทาง

ตด้ื ดดดด ตืด้ ดดดดด ตื้ดดดดดดดดด!!! เสยี งนาsิกาปลกุ
จากโทรศพั ท=ของนอร=แมนดังขน้ึ

ทัง้ คู(ต่นื ขนึ้ มาทา( ทางงวั เงีย

“เธอออ น่กี ่ีโมงแลว' อะ”
“ตอนนี้ 6 โมงครึง่ แลว' นะ เธอจะตน่ื ไปหาไรกนิ ทเ่ี มียง
ดงม้ยั ” นอรแ= มนถามพร'อมลุกขน้ึ ไปจบิ นำ้
“ไปสิ เค'าเรม่ิ หวิ ละเธออออ ขอลกุ ไปลา' งหนา' แปปนงึ นะ”
มอี าพูดพร'อมลกุ ไปเข'าหอ' งนำ้
“เธอ อนั นีด้ อกไมอ' ะไรเหรอ ในแจกันอะ สวยจงั เลยนะ มี
หลายสดี ว' ยยย”
“อuอออ ดอกคารเ= นชัน่ หนะ( สวยใชม( ย้ั หล(ะ”
“ใช( สวยมากกกก มีหลายสดี ว' ยยยยย แล'วทำไมเค'าถงึ ใช'
ดอกคารเ= นชน่ั มาตกแต(งหอ' งเหรอ เคา' ไม(ค(อยได'เห็นเลย
ตามโรงแรมที่อ่ืนนะ( ”
“ก็พรุง( น้ีเปน3 วันครอบครัวของที่เกาหลีใตไ' งหล(ะ เค'ากเ็ ลย
เอามาใชต' อ' นรบั แขก”

17

“หอ้ื อออ แลว' มนั เกย่ี วอะไรเหรอ” มอี าพดู พรอ' มเดนิ ไปดดู
อกคาร=เนช่ันทีแ่ จกนั ”
“ก็ดอกคาร=เนช่นั เปน3 ดอกประจำวันครอบครัวของทน่ี ีไ่ ง”
“ดอู บอน(ุ จงั เลยยย เธอต'องรค'ู วามหมายของดอกคารเ= นชั่น
แนเ( ลย ใช(มัย้ ๆ” มีอาถามพรอ' มหน'าตาสงสยั
“แน(นอนนนน แลว' แตล( ะสีมันมคี วามหมายของตัวเองด'วย
นะเธอรม'ู ัย้ ”
“อย(างสขี าวก็แทนถึงความบริสุทธิ์ ความออ( นโยน สชี มพูก็
หมายถึงความรกั ทผ่ี ลบิ าน สแี ดงกห็ มายถงึ ความรักที่ลึกซึง้
แลว' กย็ ังมอี กี หลายๆสเี ลย เดย๋ี วพรุง( นเี้ ค'าจะพาไปดใู นงาน
เทศกาล เธออยากไปมยั้ ”
“อยากแน(นอนนนน เธอเกง( จงั เลยยย ร'ูเยอะมาก”
“กน็ ะ….” นอรแ= มนตอบพร'อมทำหน'าเขนิ

นอร=แมนและมีอาพากนั เดินลงไปทห่ี นา' ลอ็ บบ้ีโรงแรมเพื่อ
ออกไปหาแทก็ ซบี่ ิรเวณหน'าโรงแรม
มีรถแทก็ ซค่ี ันหน่ึงขบั มาอย(างชา' ๆและจอดหนา' โรงแรม

“I want to go to Myeong dong” นอร=แมนบอก
คนขับรถ

“Ok” คนขบั พยกั หน'า

18

ท้ังคู(เดินขน้ึ รถแท็กซไ่ี ป มีอาจากหน'าตาท่ีง(วงซมึ มาตลอด
ตั้งแตเ( ดินทางมาถึงกรุงโซล ตอนนส้ี ายตาลกุ วาวเม่ือมองไปรอบๆ
เมอื งทมี่ แี สงไปสลวั ๆ ระหว(างทางไปย(านเมียงดง มีอาจากทเี่ คยน่งั
หลบั มาตลอดทาง คราวนีก้ ลบั เปลี่ยนไปเปน3 การมองไปรอบๆ
ตลอดเวลา ช่ืนชมบรรยากาศของกรุงโซล แมจ' ะห(างจากจดุ ทเ่ี ป3น
ยา( นการคา' พอสมควรแตก( ็ยงั พบเห็นผู'คนเดินตามท'องถนน มรี 'าน
ขายของตามข'างทางเป3นระยะๆ เม่อื เริ่มเข'าใกลย' (านเมยี งดง แสงสี
จากปjายไฟตามตึกต(างๆสาดสอ( งมาตามท'องถนน ผคู' นเรมิ่
พลกุ พลา( นมากขึน้ ตามข'างทางเร่ิมมีรา' นอาหารสตรที ฟjูดเรยี งราย
ตามท'องถนน
คนขบั จอดรถพร'อมกบั บอกท้งั คว(ู า( ถึงยา( นเมยี งดงแลว' ท้ังค(ูเดนิ ลง
มาจากรถ
พรอ' มรูส' ึกถงึ ลมเยน็ ทพี่ ัดผ(านร(างกาย กลนิ่ อาหารโชยมาปะปนกัน
จนไมส( ามารถแยกชนดิ ได' ผ'คู นเดินสวนกนั ไปมาพูดคยุ กนั อยา( ง
สนกุ สนาน มีอาสะกิดแขนนอร=แมนใหไ' ปเดินหาอะไรกิน

19

“เธอดูสิ ของกินเยอะจนเลือกไมถ( กู เลย เราจะกนิ อะไรกนั
ดี”

“ของขึ้นชื่อเกาหลีก็ต'องกินตอˆ กบงกอิ ยูแ( ล'ว ลองไปเดนิ หา
กัน”

ทั้งค(เู ดินไปหยุดท่หี นา' ร'านอาหารร'านหนึ่ง เปน3 รา' นทต่ี ้งั อยูบ( น
รถเข็นขา' งทาง ตง้ั อย(เู รียงรายท่วั ท้ังยา( นเมยี งดง กลน่ิ หอมยัว่ ยวน
จนทำใหม' ีอาทอ' งร'อง ท้งั คสู( ง่ั อาหารมาคนละถว' ยพร'อมนั่งทาน
อาหารทหี่ น'ารา' น

“รสชาติแปลกๆแฮะ แตก( อ็ รอ( ยดีนะ” นอรแ= มนพูดพร'อม
ชมิ นำ้ ซุป

“เค'าชอบนะ เผ็ดนดิ ๆ เปรี้ยวหน(อยๆ อร(อยเลยย” มอี า
กนิ จนเกอื บจะหมดถว' ย พรอ' มซดน้ำซุปจนหมด

“เธอออ หมดแล'วอะ กนิ อะไรต(อด”ี
“เธอนีก่ นิ เกง( จริงๆเลยนะ 555”
“ไปลองอะไรแปลกๆม้ัยหล(ะ หมกึ สายสดๆก็นา( ลองนะ”
“แบบน้ันไมเ( อาดีกว(า เค'าไม(ชอบแนวนัน้ เทา( ไหร”( มอี าพูด
พร'อมทำหน'าสะอดิ สะเอยี น
“555555555 ไม(ลองไมร( 'ูนะ แถวนีก้ น็ า( จะมี”

20

“เชญิ เธอไปกนิ คนเดยี วเลยค(ะ” มีอาพูดพรอ' มทำเสยี ง
ประชดประชนั

เม่อื ทานอาหารเสร็จทง้ั คูจ( ึงตัดสินใจเดินลึกเข'าไปในยา( นการค'า
เมียงดง มกี ารแบ(งแยกโซนมากมานทั้งโซนเครื่องสำอาง โซนอาหาร
โซนเสอ้ื ผ'า มีอารบี ตรงไปทโี่ ซนเส้อื ผ'าอย(างไวจนนอร=แมนตอ' งวงิ่
ตาม มอี ายืนเลอื กเสื้อผา' อย(ูนานจนนอรแ= มนยนื เมื่อย

“เธอ เคา' เอาชดุ นีแ้ หละ ดมี ยั้ เอาไวใ' สพ( รุง( น้ี”
“สวยเลยยย นา( จะเหมาะกบั บรรยากาศพรุง( นน้ี ะ”
“โอเค งัน้ เอาชดุ น้เี ลย ไม(แพงด'วย”

หลังจากเดนิ เที่ยวกันอย(างสนกุ สนานท้ังสองเริม่ หมดแรง ชวนกัน
เดนิ ถ(ายรูปเล(นสกั พกั ก(อนจะหารถน่ังกลบั ท่พี กั

“เธอออ นอนกนั เคา' เหนอ่ื ยมาก วนั นี้สนกุ มากเลยนะ”
“พรง(ุ น้เี ธอยากไปไหน ไปเดนิ เท่ยี วทพ่ี ระราชวงั ในโซล
กันมั้ย”
นอร=แมนถามพร'อมเปดw รปู พระราชวงั ดอˆ กกุง
“ที่น่สี วยจงั เลยย ไปสๆิ แต(ตอนนี้เคา' ขอนอนกอ( นนะ ไม(
ไหวแลว' ” มอี าหาวจากน้ันจงึ หลับไป

21

นอรแ= มนดึงผา' หม( ขน้ึ มาคลุมตวั มีอาพร'อมกบั ผลอ็ ยหลับไปพรอ' มกนั

เช)าวันรุ0งขึ้น

“มีอา ต่นื ไดแ' ลว' นะ” นอรแ= มนปลุกมอี าขณะแปรงฟrน
“เค'าขอนอนต(อแปปนึงนะ” มีอาลืมตาตอบพรอ' มหลับไป
อีกคร้งั
เวลา 9:00 นาsิกา โดยประมาณทั้งค(ูแตง( ตวั แลว' พากันเดนิ
ไปหารถบัสสาธารณะในเสน' ทางทีข่ บั ผา( นพระราชวังดˆอกกงุ เช'า
วันนี้บรรยากาศปลอดโปรง( มงี านเทศกาลมากมายทจ่ี ัดข้นึ ตาม
ทางเดนิ และห'างรา' นตา( งๆเพ่ือเฉลิมฉลองวนั ครอบครัวของเกาหลี
ใต' วนั นกี้ รงุ โซลคอ( นข'างคกึ คกั เต็มไปด'วยบรรยากาศแห(งความ
อบอนุ( ของครอบครวั มีเดก็ ๆถือดอกคารเ= นชัน่ ไปให'กบั พอ( แม( หญงิ
สาวแตง( ตัวด'วยชุดฮนั บุกพร'อมเหนบ็ ดอกคาร=เนชนั่ ที่ขา' งหู เมอ่ื รถ
ขับมาถงึ พระราชวัง บรรยากาศเตม็ ไปด'วยผค'ู นที่เดินถ(ายรปู กนั มี
การตกแตง( บริเวณรอบๆสถานที่ถ(ายรปู ดว' ยดอกคารเ= นชั่น
ทงั้ สองเดินลงมาจากรถ สดู อากาศทีส่ ดชน่ื มีแสงแดดจา'
แต(มลี ดพดั ผ(านเบาๆ ช(วยคลายรอ' นได' พระราชวังเป3น
สถาปตr ยกรรมแบบโบราณของเกาหลีใต' ผูด' ูแลสถานที่ตา( งใส(ชดุ
ประจำชาติของเกาหลใี ต' มีการดแู ลอำนวยความสะดวกเปน3 อยา( งดี
ให'กบั นักท(องเท่ียว

22

“นอร=แมน ดสู ิ ชดุ ฮนั บกสวยจงั เลย ไวพ' รุง( นีเ้ คา' ไปลองหา
มาใส(ไดม' ้ัย”

“ไว'ลองตอนบ(ายน้ีเลยมัย้ หละ( นา( จะเหมาะกับเธอมากเลย
นะ”

“เธอน่ีปากหวานจังเลยยย ไปเดนิ ถ(ายรปู กนั มั้ย”
“ปะ ไปกนั นน”

ดว' ยความท่มี อี าชอบในการตกแตง( ของสถานท่ีรวมถงึ ความ
สวยงามของดอกคารเ= นชน่ั หลากสีท่วี างเรยี งรายอยู(รอบๆ มอี าได'
เดนิ ไปซ'ุมดอกไม'ขา' งๆปjายบรรยายประวัติของพระราชวงั ดˆอกกุง

“ไหนนน เธอลองบอกถงึ ประวตั ขิ องดอกคาร=เนช่ันให'เค'า
ฟงr ไดม' ยั้ เคา' อยากรูจ' ังเลยวา( ทำไมเกาหลีใต'ถึงใช'ดอกคารเ= นช่ันเป3น
ดอกประจำวนั ครอบครวั ”

“ได'เลยย เดี๋ยวเคา' จะเล(าให'เธอฟงr นะ ต้ังใจฟrงดีๆละกนั ”

นอรแ= มนได'บรรยายวา( ดอกคาร=เนชน่ั เปน3 ดอกไม'ที่มี
ลักษณะชวนให'สดชื่นและมีชีวิตชีวาเม่ือได'มอง รวมถึงยัง
สามารถใช'ประโยชน=ได'ในแทบจะทุกโอกาส ดอกคาร=เนช่ัน
คือดอกที่หลายคนน(าจะนึกถึง ด'วยกลีบดอกท่ีหยักหยิกให'
ความร'ูสึกนุ(มฟูและสีสันท่ีหลากหลาย ทำให'คาร=เนช่ันเป3น

23

ดอกไม'ท่ีเหมาะสมกับการใช'งานในเกือบทุกวาระ อีกท้ังมี
คุณสมบัติท่ีค(อนข'างทนทาน ผู'คนจึงมีการนำคาร=เนชั่นมาใช'
ในงานเฉลิมฉลองท่ีต'องการชีวิตชีวาหรือความสดใส
นอกจากน้ัน ยังมักนำไปใช'ในการแสดงความรักอย(างบริสุทธ์ิ
ใจ หรือการแสดงความชื่นชมยินดี

คาร=เนช่ันแต(ละสีล'วนมีความหมายเฉพาะตัวที่
หลากหลาย แล!วกม็ ีความหมายในตัวของมนั เองในทุกสี ดอกคาร=
เนชนั่ ถูกนำมาใช'สื่อข'อความลับถงึ บรรดาชูร' ักทั้งหลาย ดอกคาร=
เนชนั่ สีเขม' หมายความว(า ‘ใช$’ ดอกซึ่งมีลวดลายจะแทนขอ' ความ
วา( ‘ขอโทษที ฉันอยูก$ ับเธอไมไ$ ด’9 ส(วนดอกสีเหลืองใชแ' ทน
ความหมายของการปฏเิ สธ สว( นในประเทศฝร่ังเศสใช'คาร=เนชนั่ สี
ม(วงเปน3 ดอกไม'ประจำงานศพ นอกจากน้ัน ดอกคารเ= นช่ันยัง
นบั เป3นดอกไมป' ระจำชาตขิ องประเทศสเปน สโลเวเนยี และโมนา
โค หากสำหรับจักรวรรดิออตโตมัน ดอกคาร=เนชนั่ เปน3 ดอกไม'
ศกั ดส์ิ ทิ ธิ์ท่ีมักปรากฏในจติ รกรรมฝาผนงั ของมัสยิดในตุรกี
เนอื่ งจากเชื่อกนั วา( ดอกไม'ชนิดนเ้ี ปรียบเหมอื นตวั แทนขององค=มฮู มั
หมัด

“เธอรูล' กึ จริงๆเลยนะเน่ยี ไมแ( ปลกใจเลยทถ่ี ูกใชใ' นหลาย
ประเทศ เคา' คดิ วา( มนั เป3นดอกไมท' สี่ วยทส่ี ดุ ชนดิ นงึ ของโลกเลย”

24

“สวยเหมอื นเธอเลยเนอะ” นอรแ= มนกระซบิ เบาๆ
“พดู วา( อะไรนะ ขออกี ทีไดม' ั้ย .////.” มีอาถามด'วยสหี นา'
เขนิ อาย
“ของดมี คี รั้งเดียววว”
“เธอรม'ู ั้ยว(าเธอเหมาะกับดอกคารเ= นชั่นสีอะไรทส่ี ดุ ”
“เคา' จะไปร'ไู ดไ' งงงง”
“อยากรม'ู ้ัยล(ะ”
“อยากสิ บอกเค'าหน(อยนะ”
นอร=แมนเอ้อื มมอื ไปหยิบดอกคาร=เนชั่นสีขาวขั้นมา 1 ดอก
พร'อมเอามาทัดหูมอี า
“สขี าวเหมาะกบั เธอทส่ี ุดเลยครับ” นอร=แมนพูดพรอ' มจบู
หน'าผากมีอา
ดอกคาร=เนชั่นสีขาว หมายถึงความบริสุทธ์ิ ไร'เดียงสา
ความศรัทธา ความอ(อนโยน และการช่ืนชมยินดี

25

“สีทง่ี ดงามทส่ี ดุ เม่อื อยูใH ตแ@ สงเทยี นคอื สีขาว, สขี องดอก
คารเL นชนั่ และสีเขียวของนำ้ ทะเล”
- Francis Bacon

26

จากใจผู7เขียน

จากทั้งสองตอนท่ไี ด'อา( นไปกอ( นหน'าน้ี สว( นตวั ผมน้นั ได'คัด
สรรดอกไม'หลากหลายชนิดท่ีมีเรอื่ งราว และสามารถนำมาถา( ยทอด
ได' แต( 2 ชนดิ นีม้ ีความโดดเดน( ของเรอ่ื งราวที่มากกว(าดอกไมอ' ื่น ๆ
ผมต้ังใจทจี่ ะนำเสนอเป3นเร่อื งราวความรักโรแมนติกของหนมุ( สาว
ออกมาในรปู แบบของนิยายตอนสนั้ ๆ เพอ่ื ความกระชับ และเขา' ใจ
ง(าย

ธัญวัฒน=

27

ประวัตผิ 7เู ขยี น

ชื่อ นายธญั วฒั น: ศรีจันทร: ช่ือเลน0 เกาA
อายุ 18
ศกึ ษาอย0ู โรงเรียนวทิ ยาศาสตรจ: ุฬาภาณราชวิทยาลัยชลบรุ ี

Email [email protected]
IG txnyawaz_
Tel 0640899499

28

29

30