Rosalía e máis nós

Rosalía e máis nós

Eliximos un poema de Rosalía de Castro
e fixemos unha foto que o ilustrase

24 de Febreiro
Día de Rosalía de Castro
CEIP Saco e Arce, 2016

Xan Iglesias
Zoe Luque
Hugo Gallego
Candela Rodríguez
Hugo Hervella
Aroa Rivera

-¡Turra, turra,
Xan, pola burra!
Mira que Pedro
a cadela che apurra

Un repoludo gaiteiro
de pano sedán vestido,
como un príncipe cumprido,
cariñoso e falangueiro,
entre os mozos o primeiro
e nas cidades sen par,
tiña costume en cantar

aló pola mañanciña,
con esta miña gaitiña
ás nenas hei de enganar

-Teño tres pitas brancas
e un galo negro,

que han de poner bos ovos,
andando o tempo;

i hei de vendelos caros
polo xaneiro,

i hei de xuntalos cartos
para un mantelo,

i heino de levar posto
no casamento,
i hei...

Lugar máis hermoso
non houbo na terra
que aquel que eu miraba,
que aquel que me dera.

Lugar máis hermoso
no mundo n’hachara
que aquel de Galicia,
¡Galicia encantada!

Pasa, río, pasa, río,
co teu maino rebulir;
pasa, pasa antre as froliñas
color de ouro e de marfil,
a quen cos teus doces labios
tan doces cousas lle dis.
Pasa, pasa, mais non vexan
que te vas ao mar sin fin,
porque estonces, ¡ai, probiñas,
cánto choraran por ti!

Xan vai coller leña ó monte,
Xan vai a compoñer cestos,

Xan vai a poda-las viñas,
Xan vai a apaña-lo esterco,

e leva o fol ó muíño,
e trai o estrume ó cortello,

e vai á fonte por auga,
e vai a misa cos nenos,
e fai o leito i o caldo...
Xan, en fin, é un Xan compreto,
desos que a cada muller
lle conviña un polo menos.
Pero cando un busca un Xan,
casi sempre atopa un Pedro

As follas son musas que habitan nas fragas,
Primeiro tan verdes, que tremen nas ramas

E son casa nova do niño e da araña.

Ana Mª Fernández- Do A ao Z con Rosalía

Agora cabelos negros,
máis tarde cabelos brancos;
agora dentes de prata,
mañán chavellos querbados;
hoxe fazulas de rosas,
mañán de coiro enrugado.