THE ART Of WILLIAM HOGART COMPLIER BY PICHAYA SANGKHUMSUB
1 Art isnota mirrorto reflectreality, hammer with which to shape it. ศิลปะไม่ใช่กระจกเงาที่สะท้อนความเป็นจริง แต่เป็นค้อนที่ใช้กำ หนดรูปร่าง
The Bruiser Charles Churchill, once the Reverend, in the Character of a Russian Hercules 2
INTRODUCTION 3 วิลเลียมโฮการ์ธ เป็นศิลปินชาวอังกฤษ เป็นจิตรกรที่สร้างผลงานหลากหลายด้านอย่าง ภาพพิมพ์ , ภาพล้อเลียน , นักวิจารณ์สื่อสังคมและการ์ตูน อีกผลงานเด่นๆคือ ผลงานการถ่าย ภาพบุคคลเหมือนจริงไปจนถึงชุดภาพการ์ตูนที่เรียกว่า "วิชาศีลธรรมสมัยใหม่" และเขาอาจเป็นที่ รู้จักกันดีในซีรีส์เรื่อง A Harlot's Progress, A Rake's Progress และ Marriage A-la-Mode ส่วนใหญ่เป็นภาพล้อเลียนเสียดสีบางครั้งก็เกี่ยวกับเรื่องเพศภาพที่เต็มไปด้วยนัยยะสำ คัญ ข้าพเจ้าจึงทำ หนังสือเล่มนี้ขึ้นมาที่สนใจในประวัติและผลงานของ วิลเลียมโฮการ์ธ เพื่อ ได้ศึกษา เรียนรู้เทคนิค และแรงบันใจในการสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้อ่าน ข้าพเจ้าหวังว่าหนังสือ เล่มนี้จะมีประโยชน์แก่ผู้อ่านเป็นอย่างยิ่ง พิชญา แสงคุ้มทรัพย์ ผู้จัดทำ
4 CON TENT YOUTH AND EARLY CAREER REPUTATION AND SUCCESS OF WILLIAM HOGARTH HISTORICAL AND POTRAIT PAINTING PERSONAL LIFE CONCLUTION REFERENCE 5 21 29 41 53 54
YOUTHAND EARLY CAREER 5 Sketches of Quin and Garrick
William Hogarth, The Painter and his Pug, 1745. Self-portrait with his pug, Trump, in Tate Britain, London. 6
วิลเลียมโฮการ์ธ เกิดที่บาร์โธ โลมิวโคลสในลอนดอนกับริชาร์ดโฮการ์ธ นักวิชาและอาจารย์โรงเรียน เติบโตขึ้น มากับพี่สาวสองคน แมรี่ และ แอน ใน ใจกลางเมือง ณ กรุงลอนดอน ในฐานะเด็กชายที่มีความเบียง เบนเล็กน้อยต่อการศึกษาแต่เขามี พรสวรรค์ในการรับรู้โลกรอบตัวอย่างมี ชีวิตชีวาเขาสนุกกับการเลียนแบบและ วาดตัวละครความสนใจที่ได้รับการ สนับสนุนจากการเยี่ยมชมเวิร์กช็อปของ จิตรกรท้องถิ่น ในช่วงเวลาเดียวกันพ่อของเขาซึ่ง เปิดร้านกาแฟ ณ ประตูเซนต์จอห์นแล้ว ไม่ประสบความสำ เร็จ และทำ ให้ต้องถูก จำ คุกเพราะหนี้ในเรือนจำ กองทัพเรือเป็น เวลา 5 ปี โฮการ์ธจึงไม่พูดถึงการจำ คุก ของพ่ออีก ในวัยหนุ่มอายุ่ 15 ปี ของเขาเขาได้ ฝึกงานกับช่างแกะสลัก เอลลิส กัมเบิล ใน Leicester Fieldsซึ่งเขาเรียนรู้ที่จะ แกะสลักการ์ดที่ไว้สำ หรับแลกเปลี่ยน ทางการค้าและผลิตภัณฑ์อย่างอื่นที่ เหมือนกัน แล้วโฮการ์ธน่าจะย้ายไปอยู่ที่บ้าน เจ้านายของเขา ที่ซึ่งเขาเรียนรู้ที่ จะแกะสลักงานทองคําและเงิน ด้วยการออกแบบชุดเกราะ ในวลีของเขาเองว่า "สัตว์ประหลาดแห่งมรดก" EARLY YEAR 7
อย่างไรก็ตาม การฝึกงานหลายปีของโฮการ์ธเขาไม่ได้ทุ่มเทให้กับการทํางาน หนักขนาดนั้น เขาก็ยังชอบความสนุกสนานอยู่ ด้วยความรักเป็นพิเศษในโรง ละครและการแสดงทุกประเภทเขาจึงสนุกสนานอย่างเห็นได้ชัด ในเวลาเดียวกันเขารู้สึกสนใจร้านกาแฟและร้านเหล้าที่นักเขียนนักดนตรีนัก แสดงและผู้เชี่ยวชาญด้านเสรีนิยมแวะเวียนมาสร้างมิตรภาพที่ยั่งยืนในแวดวง เขาเริ่มต้นด้วยการเข้าเรียนที่ โรงเรียนสอนวาดภาพเอกชนใน St. Martin's Lane ซึ่งเขาได้เข้าร่วมกับ นักเรียนคนอื่นๆ ที่วาดรูปจากนักแสดง และนางแบบสด อย่างไรก็ตามเขาไม่ ชอบการลอกเลียนแบบหรือก๊อปปี้งาน เขาจึงปฎิเสธการอบรมครั้งนี้ ทําให้เขา เชื่อว่าวิธีการที่ดีที่สุดในการเรียนรู้ที่จะ วาดนั้น โดยใช้สัญชาตญาณซึ่งส่วนใหญ่ "การคงไว้ในใจของฉันโดยไม่วาดสิ่งที่ฉันต้องการเลียนแบบ" โฮการ์ธอาศัยและทํางานในช่วงยุคโรโกโกในลอนดอนศตวรรษที่ 18 สไตล์โร โกโกเป็นที่นิยมทั้งในอังกฤษและฝรั่งเศสในเวลานี้ และเป็นตัวเป็นตนด้วยเส้น สายที่พลิ้วไหวและการตกแต่งที่ซับซ้อน 8 St. Martin's Lane 8
ปี ค.ศ 1720 โฮการ์ธยังคงแกะสลักฉากต่างๆ จากการแสดงละครยอดนิยม ซึ่ง แสดงให้เห็นถึงสัญญาณจุดเริ่มต้นของงานเสียดสีที่จะมาถึง THE HEIR 9
ปี ค.ศ. 1720 โฮการ์ธได้เข้าเรียนที่ St Martin's Lane Academy ใน Peter Court กรุงลอนดอน ซึ่งดําเนินการโดย หลุยส์ เชรอน และ จอห์น แวน เดอร์แบงค์ เขาเข้าร่วมพร้อมกับบุคคลสําคัญใน อนาคตด้านศิลปะและการออกแบบ เช่น โจเซฟ ไฮ มอร์, วิลเลียม เคนท์ และ อาเธอร์ พอนด์ อย่างไร ก็ตามสถาบันการศึกษาดูเหมือนจะปิดตัวลง ปี ค.ศ. 1724 ในช่วงเวลาเดียวกับที่ Vanderbank หนีไปฝรั่งเศสเพื่อหลีก เลี่ยงเจ้าหนี้ โฮการ์ธเล่าถึงชาติแรก ของสถาบันการศึกษาว่า "สิ่งนี้กินเวลาไม่กี่ปี แต่เหรัญญิกที่จม เงินค่าสมัครสมาชิก เตาไฟ ฯลฯ ถูก ยึดเพื่อเช่า และเรื่องทั้งหมดก็หยุดลง" 10
Hogarth กลายเป็นสมาชิกของ Rose and Crown Club ร่วมกับ Peter Tillemans, George Vertue, Michael Dahl และศิลปินและ ผู้ที่ชื่นชอบคนอื่นๆ จากนั้นโฮการ์ธก็ลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนวาดภาพ อีกแห่งในโคเวนต์การ์เด้นไม่นานหลังจากที่เปิดในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 1742 ซึ่งดําเนินการโดย เซอร์เจมส์ ธอร์นฮิลล์ จิตรกรจ่าของกษัตริย์ บน ธอร์นฮิลล์ โฮการ์ ธอ้างในภายหลังว่าแม้จะเป็นเด็กฝึกงาน "ภาพวาดของ โรงพยาบาลเซนต์ปอลและกรีนวิช ในช่วงเวลานั้นมันวน อยู่ในหัวของฉัน" หมายถึงรูปแบบการตกแต่งขนาดใหญ่ ที่วาดโดย ธอร์นฮิลล์ สําหรับโดมของมหาวิหาร เซนต์พอลและโรงพยาบาลกรีนิช Sir James Thornhill 11
เมื่อถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1720 โฮการ์ธเป็นช่างแกะสลักด้วยตัวเขาเอง โดยใน ตอนแรกเขาแกะสลักเสื้อคลุมแขน บิลร้านค้า และออกแบบจานสําหรับผู้ขาย หนังสือ ในปี ค.ศ. 1727 เขาได้รับการว่าจ้างจาก โจชัว มอร์ริส คนงานพรมเพื่อเตรียม การออกแบบสําหรับ Element of Earth มอร์ริสได้ยินว่าเขาเป็น "ช่างแกะ สลักและไม่มีช่างทาสี" และด้วยเหตุนี้เขาจึงปฏิเสธงานเมื่อเสร็จสิ้น โฮการ์ธจึง ฟ้องเขาเรื่องเงินในศาลเวสต์มินสเตอร์ ซึ่งคดีนี้ถูกตัดสินในความโปรดปรานของ เขาเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1728 THE ANALYSIS OF BEAUTY 12
WILLIAM HOHARTH SCULPTURE 13
EARLY WORK งานเสียดสีของวิลเลียมโฮการ์ธในยุคแรกๆ คือ Emblematical Print on the South Sea Scheme เกี่ยวกับความล้มเหลวของ ตลาดหุ้นในปี 1720 ที่เรียกว่า South Sea Bubble ซึ่งคน อังกฤษจำ นวนหนึ่งสูญเสียเงินเป็นจำ นวนมาก ในมุมล่างซ้ายเขา แสดงให้เห็นโปรเตสแตนต์ , โรมันคาทอลิกและชาวยิวตัวเลขเล่น การพนันที่อยู่ตรงกลางในขณะที่มีเครื่องเล่นขี่ม้าขนาดใหญ่อยู่ด้วย ด้านบนเป็นแพะที่ยืนอยู่บนป้ายที่เขียนไว้คือ "Who'l Ride" มีผู้คนกระจัดกระจายไปรอบ ๆ ภาพด้วยความรู้สึกให้เห็นถึงความ โง่เขลาของฝูงชนในการซื้อหุ้นใน บริษัท South Sea Company South Sea Company เป็นบริษัทร่วมทุนของอังกฤษที่ก่อตั้งขึ้น ในปี ค.ศ.1711 ได้รับการผูกขาดการค้ากับอาณานิคมอเมริกาใต้ ของสเปนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสนธิสัญญาในช่วงสงครามสืบราช บัลลังก์สเปนเพื่อแลกกับสมมติฐานของ บริษัท เกี่ยวกับหนี้ของ ประเทศที่อังกฤษใช้ในช่วงสงครามการเก็งกําไรในหุ้นของบริ ษัทนําไปสู่ฟองสบู่ทางเศรษฐกิจครั้งใหญ่ในปี 1720 BACKGROUND Emblematical Print on the South Sea Scheme 14
Artist William Hogarth Year 1721 Type Engraving Dimensions 22.2 cm × 31.8 cm (8.8 in × 12.5 in) 15
Artist William Hogarth Year 1724 Type Engraving Dimensions 10 x 12 5/8 in. (25.4 x 32 cm) Artist William Hogarth Year 1724 Type Engraving Dimensions 9/16 x 13 3/4 in. (24.3 x 34.9 cm) THE LOTTERY The Mystery of Masonry brought to Light by the Gormagons 16
ภาพแกะสลักมุมมองเสียดสีการจัดการบทละครของ อังกฤษ เยาะเย้ยเรื่องความเสื่อมโทรม เป็นส่วนหนึ่ง ของการโจมตีรสนิยมของโรงละครในยุคสมัยนั้น Artist William Hogarth Year 1724 Type Engraving Dimensions 20.2 x 22.1 cm A Just View of the British Stage 17
เป็นภาพล้อเลียนแฟชั่นร่วมสมัยสําหรับวัฒนธรรมต่างประเทศ รวมถึง สถาปัตยกรรมปัลลาเดียน ละครใบ้ตาม commedia dell'arte ของอิตาลี หน้ากาก (ลูกบอลสวมหน้ากาก) และโอเปร่าอิตาลี งานนี้ผสมผสานเทคนิค การพิมพ์สองแบบ – การแกะสลัก – กับเส้นสลักที่ทําในจานโดยใช้กรดและเส้นแกะสลักที่ทําเครื่องหมายโดย ใช้บุรินทร์ The Bad Taste of the Town Description ด้านนอกอาคารทางด้านซ้ายเป็นอาคาร King's Theatre, Haymarket คิวของคนสวมหน้ากากกําลังถูกนำ ไปที่ ลูกบอลสวมหน้ากากโดยปีศาจหรือ satyr แบกถุงที่มีเงิน 1,000 ปอนด์พร้อมกับร่าง ที่สวมหมวกตัวตลกและระฆังที่มีสายรัด ถุงเท้ารอบขาขวาของเขา King's Theatre, Haymarket before a fire in 1789 18
อีกป้ายหนึ่งโฆษณาการร่ายมนตร์ของ ไอแซค ฟอคส์ ใน "ห้องยาว" ของอาคาร จอห์น เจมส์ ไฮเดกเกอร์ อิมเพรสซาริโอชาวสวิสผู้จัดการของKing'sTheatre, Haymarket และผู้แนะนําหน้ากากในลอนดอนโน้ม ตัวออกไปนอกหน้าต่างซึ่งระบุได้ด้วยตัวอักษร "H..." บนหิ้งหน้าต่างใต้เขา ป้ายที่แขวนอยู่เหนือทางเข้าแสดงให้เห็น ชาร์ลส์ มอร์ดอนท์ เอิร์ลที่ 3 แห่งปีเตอร์ โบโรห์ และขุนนางอีกสองคนคุกเข่าต่อ หน้านักร้องโอเปร่าโซปราโนชาวอิตาลี ฟ รานเชสก้า คุซโซนี ขอให้เธอ "อธิษฐาน ยอมรับ 8,000 ปอนด์" เพื่อแสดงใน ลอนดอน เอิร์ลกําลังเทเงินลงบนพื้นและ เธอก็ดึงมันเข้าหาเธอด้วยคราดในขณะที่ นักร้องชายสองคนยืนอยู่ข้างหลัง Francesca Cuzzoni, by Caldwell after Seeman ทางด้านขวาฝูงชนอีกคนรออยู่นอกโรงละคร เอน ฟิลล์ ของ ลินคอน เพื่อดู ละครใบ้ Harlequin Doctor Faustus ของ จอนห์ ริช ที่เกิดในเยอรมนีซึ่ง เขาไม่พูดภาษาอังกฤษ เพื่อนร่วมชาติกับทีมงานของเขามองอย่างไม่เชื่อใน ขณะที่ชาวเมืองคนหนึ่งพยายามทําให้เขาสนใจในละครเรื่องนี้ 19
ในปี ค.ศ. 1726 โฮการ์ธได้เตรียมงานแกะสลัก ขนาดใหญ่ 12 ชิ้นซึ่งแสดงให้เห็นภาพฮูดิบราของ ซามูเอล บัตเลอร์ สิ่งเหล่านี้เขาเองให้คุณค่าเป็น อย่างสูง และเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดในยุคแรกๆ ของเขา แม้ว่าจะอิงจากภาพประกอบในหนังสือเล่ม เล็กๆ ก็ตาม Portrait of Samuel Butler The Humours of an Election 20
The Beggar's Opera Reputation andsuccess of William Hogarth 21
ในปีต่อๆมา เขาหันมาให้ความสนใจไปที่การ สร้างผลงาน"conversationpiece" และฝึกวาดภาพสีน้ำ มันบนภาพชิ้นงานเล็กๆ The Jones Family Conversa tion Piece หมายถึงภาพกลุ่มบุคคลที่กำ ลังสนทนาหรือพบปะสังสรรค์ในสถานที่ภายใน ประเทศหรือภูมิทัศน์ บุคคลที่ปรากฎอาจเป็นสมาชิกในครอบครัว เพื่อน สมาชิกของสังคมหรือกลุ่มอื่นๆ ที่แสดงกิจกรรมร่วมกัน เช่น การล่าสัตว์ การ รับประทานอาหาร หรืองานปาร์ตี้ดนตรี โฮการ์ธหนีไปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1729 พร้อมกับเจน ลูกสาวของธอร์นฮิลล์ ชีวิต สมรสมั่นคงแม้จะไม่มีบุตรก็ตาม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1731 เป็นต้นมาโฮการ์ธ ได้ผลิตสิ่งที่จะกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ ภาพวาด 'ศีลธรรมสมัยใหม่' ของเขา สิ่งเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาโดย เฉพาะเพื่อคัดลอกจํานวนมากและขายเป็นภาพพิมพ์ให้กับสมาชิกของ สาธารณชน 22
The Assembly at Wanstead House เชื่อกันว่าภาพวาดนี้ได้รับมอบหมายให้บันทึกวันครบ รอบแต่งงาน 25 ปีของ ริชาร์ด ไชลด์, ไวเคานต์ คาสเซิลเมน และภรรยาของเขา โดโรธี กลินน์ ไช ลด์ ภาพนี้แสดงให้เห็นนายอำ เภอในห้องบอลรูมลองของบ้าน Wanstead ที่เพิ่ง สร้างใหม่ของเขา โดยนั่งอยู่ที่โต๊ะน้ำ ชาอันหรูหราพร้อมกับลูกสาวคนโต 2 คน ของเขาที่เบื้องหน้าขวาสุด สวมเสื้อคลุมสีแดง ภรรยาของเขาซึ่งเห็นได้ชัดว่า เป็นศูนย์กลางของภาพวาด โดยเธอชี้ไพ่เอซโพดำ มาหาเขา ซึ่งเป็นการพาดพิง ถึงแขกของเธอและผู้ชมว่าสามีของเธอเป็นไพ่ที่ชนะของเธอ 23
ภาพร่าง ซาราห์ มัลคอล์ม เป็นฆาตกรชาวอังกฤษ ขณะที่เธอรอการประหารชีวิตจากการฆาตกรรม หลายครั้ง ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.1733 ผู้หญิงสามคนถูกพบว่าถูกฆาตกรรมและ อพาร์ตเมนต์ของพวกเธอถูกขโมย และมัลคอล์มก็ถูกนำ ตัวไปสอบปากคำ มัลคอล์มสารภาพว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการปล้น (ซึ่งถือเป็นอาชญากรรมร้าย แรง) แต่บอกว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่มีสมาชิกสี่คน หากเธอสามารถมี ส่วนพัวพันกับอีกสามคนในคดีฆาตกรรมได้เธออาจจะยังคงรอดพ้นโทษ ประหารชีวิตได้ แต่พนักงานสอบสวนไม่เชื่อ หลักฐานสำ คัญคือเสื้อผ้าของเธอมีคราบเลือด (มัลคอล์มอ้างว่านี่เป็นเลือด ประจำ เดือนของเธอเองแทนที่จะเป็นเลือดของเหยื่อ) และพบว่ามีหนู ตะเภา 45 ตัวซ่อนอยู่ในเส้นผมของเธอ Sarah Malcolm 24
Four Times of the Day เป็นการแสดงภาพชีวิตบนท้องถนนในลอนดอนอย่างขบขัน ความหลากหลายของแฟชั่นและปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนรวย และคนจน 25
Before and After เป็นภาพวาดการ์ตูนคู่ เขาสร้างผลงาน 2 ชิ้น ภาพวาดแรกแสดงให้เห็นคู่รักก่อนและครั้งที่ สองหลังจากการมีเพศสัมพันธ์ 26
ชายหนุ่มชุดสีน้ำ เงินกำ ลังรุกใส่คู่รักที่กำ ลังเขิน ใน รูปภาพจะเห็นได้ว่า คู่รักของเขาใส่ชุดสีแดง กับ ชายหนุ่มที่เป้าตุง ทั้งสองมองหน้ากัน ใบหน้าแดงก่ำ เสื้อผ้ากระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบ เผยให้เห็นต้น ขาอ่อนของผู้หญิงและอวัยวะเพศของผู้ชาย 27
แม้ว่าเขาจะแสดงพลังอันน่าทึ่งในขณะนั้น แต่โฮการ์ธก็เบื่องานเล็กๆ เหล่านี้ อย่างรวดเร็ว ซึ่งได้รับค่าตอบแทนที่ค่อนข้างต่ำ เพื่อความสนุกสนานของเขา เอง เขาจึงเริ่มบันทึกฉากตลกขบขันจากชีวิตประจำ วัน ผืนผ้าใบที่อัดแน่นไป ด้วยผู้คนในงาน Southwark Fair ถ่ายทอดความอึกทึกครึกโครมและมีชีวิต ชีวาของเทศกาลยอดนิยม และแสดงให้เห็นว่า โฮการ์ธรู้สึกถึงเส้นทางของเขา ไปสู่ศิลปะการเล่าเรื่องรูปแบบใหม่โดยอาศัยความซาบซึ้งในชีวิตร่วมสมัยที่ สดใส Southwark Fair 28
Historicaland portrait painting SKETCH HEAD 29
หลังจากธอร์นฮิลล์ เสียชีวิตในปี 1734 โฮการ์ธ ได้ก่อตั้งโรงเรียนสอนวาด ภาพของเขาขึ้นใหม่โดยอาศัยความร่วมมือ และกลายเป็นเวทีสำ คัญสำ หรับ การอภิปรายและทดลองทางศิลปะ ในปี 1735 เพื่อให้สอดคล้องกับข้อกังวล ด้านมนุษยธรรมที่ครอบงำ ความคิดเห็นอันกระจ่างแจ้งในสมัยนั้น เขาได้รับ เลือกให้เป็นผู้ว่าการโรงพยาบาลเซนต์บาร์โธโลมิว และเขาคว้าโอกาสนี้ ตกแต่งบันไดหลักด้วยงานทางศาสนาขนาดใหญ่สองชิ้น MIDDLE YEAR ระหว่างปี ค.ศ. 1740 ถึง ค.ศ. 1745 โฮการ์ธมุ่งเน้นไปที่ภาพบุคคลและได้รับ ค่าคอมมิชชั่นจากชนชั้นสูงที่ร่ํารวยและ มีอิทธิพลของสังคมลอนดอน เขาได้รับ ความเพลิดเพลินเป็นพิเศษจากการวาด ภาพเหมือนเต็มตัวของกัปตันโธมัส คอ แรม ผู้ใจบุญ ซึ่งเป็นภาพที่น่าสนใจและ เห็นอกเห็นใจอย่างสุดซึ้ง ซึ่งสอดแทรก ประเพณีของชนชั้นสูงที่ตายไปแล้วด้วย ความสมจริงอย่างตรงไปตรงมา และมี ความหมายกว้างขวาง The Pool of Bethesda (1736) The Good Samaritan (1737) Captain Thomas Corham 30
โฮการ์ธยังเป็นจิตรกรวาดภาพเหมือนยอดนิยมอีกด้วย ในปี ค.ศ. 1745 เขาวาดภาพนักแสดงเดวิด การ์ริกเป็นริชาร์ดที่ 3 ซึ่งเขาได้ รับเงิน 200 ปอนด์ " ซึ่งค่าคอมมิชชั่นมากกว่าศิลปินคนอื่นใน อังกฤษที่รับงานวาดภาพบุคคล 31
The Shrimp Girl อีกหนึ่งภาพสำ คัญของโฮการ์ธภาพนี้ถูกวาดในปี ค.ศ 1740-1745 เป็นภาพวาดที่เขาสเก็ตช์ไม่เสร็จเขาได้วาด ผู้หญิงคนหนึ่งที่ขายหอย ตามท้องถนนในลอนดอน ซึ่งโดยปกติจะเป็นงานของภรรยาและ ลูกสาวของพ่อค้าปลาที่เป็นเจ้าของแผงลอยในตลาดต่างๆ 32
ในปี ค.ศ. 1743-1745 โฮการ์ธได้สร้างชุดผลงานซีรีย์ Marriage A-la-Mode ซึงมีทั้งหมด 6 ภาพ ดังต่อไปนี้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเสียดสีสังคมในศตวรรษที่ 18 พวกเขาแสดงผลลัพธ์ที่เลวร้ายของการแต่งงานที่ไม่ได้รับการพิจารณาเพื่อ เงินหรือสถานะทางสังคม และเสียดสีการอุปถัมภ์และสุนทรียภาพ The Marriage Settlement เขาแสดงให้เห็นการแต่งงานแบบคลุมถุงชนระหว่างลูกชายของ เอิร์ล สค วอนเดอร์ฟิลด์ ที่ล้มละลายและลูกสาวของพ่อค้าในเมืองที่ร่ํารวยแต่น่าสังเวช การก่อสร้างคฤหาสน์หลังใหม่ของเอิร์ลซึ่งมองเห็นได้ผ่านหน้าต่าง ที่โต๊ะกลาง เอิร์ลเกาต์ชี้ไปที่ภาพแผนภูมิต้นไม้ครอบครัวของเขาอย่างภาคภูมิใจซึ่งมีต้น กําเนิดมาจากวิลเลียมผู้พิชิต ลูกชายของเขากำ ลังมองตัวเองในกระจก คอของ เขามีรอยดําที่อาจปกปิดแผลซิฟิลิส ลูกสาวของพ่อค้าที่กระวนกระวายใจได้รับ การปลอบโยนจากทนายลิ้นเงิน ผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำ ตาของเธอถูกร้อยผ่าน แหวนแต่งงานของเธอ 1 33
The Tête à Tête มีสัญญาณว่าการแต่งงานได้เริ่มพังทลายลงแล้ว สามีภรรยาดูเหมือนจะไม่ สนใจกันและกัน ท่ามกลางหลักฐานการคบหากันเมื่อคืนก่อน สุนัขตัวเล็กพบ หมวกของผู้หญิงในกระเป๋าเสื้อโค้ทของสามีซึ่งบ่งบอกถึงการล่วงประเวณีของ เขา ดาบหักที่เท้าของเขาแสดงให้เห็นว่าเขาอยู่ในการต่อสู้ ท่าทางของภรรยา ยังบ่งบอกถึงการนอกใจ ดังที่โฮการ์ธเคยกล่าวไว้ว่า: “ผมที่ร่วงหล่นลงมา ขวางขมับ ... มีเสน่ห์เกินกว่าจะเหมาะสมกับผู้หญิงชั้นต่ำ ” ผู้รับใช้ถือกองบิล ที่ค้างชำ ระแสดงให้เห็นว่ากิจการในบ้านยุ่งวุ่นวาย 2 34
The Inspection แสดงให้เห็นนายอำ เภอ (ลูกชายของท่านเอิร์ล) ไปเยี่ยมนักต้มตุ๋นกับโสเภณีสาว นายอำ เภอไม่พอใจกับยาปรอทที่ใช้รักษาซิฟิลิสของเขา และเรียกร้องเงินคืนใน ขณะที่โสเภณีสาวที่อยู่ข้างๆ แต่จากการวิเคราะห์ของจูดี เอเจอร์ตัน ภัณฑา รักษ์นิทรรศการของหอศิลป์แห่งชาติ ได้ตีความรูปนี้แตกต่างออกไปอีกข้าง และ อาจลึกกว่านั้นด้วยซ้ำ นายอำ เภอพาเด็กไปพบแพทย์เพราะเขาเชื่อว่าเขาติดเชื้อ ซิฟิลิสกับเธอ ผู้หญิงที่มีมีดคือแม่ของเด็กผู้หญิง แสร้งทำ เป็นโกรธเพื่อแบล็กเมล์ นายอำ เภอที่กำ ลังถูกจัดตั้งขึ้น เด็กเป็นโรคนี้แล้วเมื่อแม่ขายเธอให้เขา ไม่ว่าจะ เป็นเพราะเขาไม่ใช่ "ผู้พิทักษ์" คนแรกของเธอ หรือเพราะเธอสืบทอดความเจ็บ ป่วยมาจากพ่อที่เป็นโรคซิฟิลิส 3 35
เอิร์ลคนเก่าเสียชีวิตดังนั้นตอนนี้ลูกชายจึงเป็นเอิร์ลคนใหม่และภรรยาของ เขาคือเคาน์เตส เคาน์เตสกําลังจัดงานเลี้ยงต้อนรับในในห้องนอนของเธอ โดยเลียนแบบธรรมเนียมเก่าแก่ของกษัตริย์ที่เรียกว่าเลวี ความจริงที่ว่าโฮ การ์ธเยาะเย้ยการประชุมของผู้คนในห้องนอนของขุนนางในระหว่างการกรูม มิ่งของพวกเขาพิสูจน์ให้เห็นว่าการประชุมในห้องส่วนตัวดังกล่าวถูกมองว่าไม่ เหมาะสมและลามกมาก 4 The Toilette 36
เอิร์ลคนใหม่จับภรรยาของเขาใน Bagnio กับทนายความ และได้รับบาดเจ็บ สาหัส ขณะที่เธอขอการอภัยจากสามีที่กำ ลังทุกข์ใจ ทนายในเสื้อเชิ้ตของเขารีบ วิ่งออกไปทางหน้าต่าง รูปภาพของผู้หญิงที่มีกระรอกห้อยอยู่ด้านหลังเคาน์เต สมีสีแฝงที่ลามกอนาจาร หน้ากากบนพื้นบ่งบอกว่าทั้งคู่อยู่ในงานสวมหน้ากาก 5 The The Bagnio 37
เคาน์เตสวางยาพิษตัวเองเพราะความเศร้าโศกและความยากจน หลังจากที่คน รักของเธอถูกแขวนคอที่ไทเบิร์นในข้อหาฆาตกรรมสามีของเธอ หญิงชราที่กำ ลัง อุ้มลูกยอมให้เด็กจูบเธอ แต่รอยบนแก้มของเด็กและคาลิเปอร์บนขาของเธอบ่ง บอกว่าโรคได้แพร่ระบาดไปยังรุ่นต่อไปแล้ว พ่อของเคาน์เตสได้ถอดแหวน แต่งงานซึ่งเป็นสมบัติล้ำ ค่าเพียงชิ้นเดียวที่ลูกสาวผู้ล่วงลับของเขาทิ้งไว้จากนิ้ว ของเธอ 6 The The Lady's Death 38
ในปี ค.ศ. 1748 โฮการ์ธได้สร้าง The Roast Beef of Old England หลัง จากการเดินทางครั้งสําคัญไปยังท่าเรือกาเลส์ของฝรั่งเศส จากจุดเริ่มต้น โฮการ์ธ มีบทบาทอย่างแข็งขันในกิจการการกุศลนี้ และเมื่อ อาคารสร้างเสร็จในปี 1745 เขาชักชวนกลุ่มเพื่อนศิลปินให้เข้าร่วมกับเขาใน การบริจาคภาพวาดเพื่อเป็นการตกแต่งที่จรรโลงใจ ความร่วมมือของพวกเขาทําให้เกิดนิทรรศการศิลปะร่วม สมัยต่อสาธารณะครั้งแรกในอังกฤษและเป็นก้าวสําคัญสู่การ ก่อตั้งราชบัณฑิตยสถานในปี ค.ศ 1768 โฮการ์ธอยู่ในจุดสูงสุดของอาชีพการงานของเขา ณ จุดนี้และหาเลี้ยงชีพ ได้ดีจากงานพิมพ์และภาพเหมือนของเขา จากนั้นเขาก็ลองใช้มือของเขา ในการวาดภาพประวัติศาสตร์ แต่กิจการนี้ไม่ประสบความสําเร็จมากนัก และเขาได้รับการวิพากษ์วิจารณ์มากมาย 39
ในปี ค.ศ. 1762 โฮการ์ธตีพิมพ์บทความเสียดสีต่อต้านสงครามเรื่อง 'The Times' ซึ่งก่อให้เกิดความโกรธเคืองจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ มีชื่อเสียงคนหนึ่งโดยเฉพาะ จอห์น วิลค์ส เขาตีพิมพ์บทความที่น่ารังเกียจซึ่ง ปฏิเสธงานของโฮการ์ธในหนังสือพิมพ์ของเขา The North Briton เพื่อเป็นการตอบสนองโฮการ์ธ จึงสร้าง งานแกะสลัก จอห์น วิลค์ส เอสคิว. แส ดงให้ส.ส.สวมหมวกสัญลักษณ์แห่ง เสรีภาพมีลักษณะคล้ายรัศมีและมีวิกผม ทรงคล้ายเขา LATER YEAR 40
The Wedding of Stephen Beckingham and Mary Cox PERSONALLIFE 41
เซอร์เจมส์มองว่าการแข่งขันครั้งนี้ไม่เท่า เทียมกัน เนื่องจากโฮการ์ธเป็นศิลปินที่ค่อน ข้างคลุมเครือในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อ โฮการ์ธเริ่มต้นชุดภาพพิมพ์เกี่ยวกับศีลธรรม ของเขา A Harlot's Progress ภาพวาดใน ช่วงแรกๆ บางภาพถูกวางไว้ในห้องนั่งเล่น หรือห้องรับประทานอาหารของเซอร์เจมส์ ผ่านการสมคบคิดของเจนและแม่ของเธอ ด้วยความหวังที่จะคืนด้วย เมื่อเห็นแล้วจึง ถามชื่อศิลปินและเมื่อได้ยินจึงตอบว่า "ดีแล้ว ชายผู้สามารถแสดงตนได้เช่นนี้ ย่อม เลี้ยงดูภรรยาได้โดยไม่ต้องแบ่งส่วน" อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ยอม อ่อนข้อ มีน้ำ ใจมากขึ้น และอยู่ร่วมกับสามี ภรรยาคู่นี้จนตาย เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1730 โฮการ์ธ หนีไปพร้อมกับเจน ธอร์นฮิลล์ที่โบสถ์แพด ดิงตัน โดยขัดกับความปรารถนาของพ่อของ เธอ ซึ่งเป็นศิลปิน เซอร์ เจมส์ ธอร์นฮิลล์ โฮการ์ธเริ่มก่อตั้งในฐานะสมาชิกฟรีเมสันก่อนปี 1728 ใน Lodge at the Hand และ Apple Tree Tavern ถนน Little Queen และต่อมาเป็น ของ Carrier Stone Lodge และ Grand Stewards' Lodge; ส่วนหลัง ยังคงมี 'อัญมณีโฮการ์ธ' ซึ่งโฮการ์ธออกแบบให้อาจารย์ของที่พักสวมใส่อยู่ ปัจจุบันต้นฉบับอยู่ในการจัดเก็บ และแบบจำ ลองสวมใส่โดย Master of the Lodge ฟรีเมสันเป็นธีมในงานบางชิ้นของโฮการ์ธ St Mary on Paddington Green Church, 42
A William Hogarth portrait of Jane 43
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1764 โฮการ์ธถูกส่งตัวจากบ้านพักของเขาในชิส วิคไปยังบ้านของเขาในเลสเตอร์ฟิลด์ส ในสภาพที่อ่อนแอ ในเวลานี้เขาอยู่ใน สภาพอ่อนแอมาระยะหนึ่งแล้ว แต่กล่าวกันว่าเขายังคงทำ งานอยู่ เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม เขาได้รับจดหมายจากเบนจามิน แฟรงคลิน และเขียน ร่างคร่าวๆ เพื่อตอบกลับ ก่อนเข้านอนในเย็นวันนั้น เขาได้คุยอวดเรื่องการ กินสเต็กเนื้อหนัก 1 ปอนด์เป็นมื้อเย็น และมีรายงานว่าเขายังดูแข็งแรงกว่าที่ ผ่านมา อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเข้านอน จู่ๆ เขาก็เริ่มอาเจียนอย่างหนักโฮการ์ธ เสียชีวิตในอีกสองชั่วโมงต่อมา โดยอยู่ในอ้อมแขนของนางแมรี ลูอิส คนรับใช้ ของเขาจอห์น นิโคลส์อ้างว่าเขาเสียชีวิตด้วย “โรคลมโป่งพอง” Death 44
The Bathos, 1764 - His final work ภาพวาดรูปคนมีหนวดมีเครามีปีกนั่งอยู่ท่ามกลางกองสิ่งของต่างๆ เช่น นาฬิกา ระฆัง ขวาน ป้ายเก่า ฯลฯ เขาสูบไปป์และพ่นควันออกจากปากโดยมีคำ ว่า FINIS อยู่ ความรู้สึกที่แสดงออกมา และลักษณะการแสดงของโฮการ์ธนั้นซับ ซ้อน ภาพนี้เป็นภาพวานิทัสที่ครอบคลุมร่างที่เหนื่อยล้าของปีกเวลาหายใจครั้ง สุดท้ายของเขาพิงซากปรักหักพังนาฬิกาแดดและหลุมฝังศพด้วยท่อและเคียวที่ หักจับพินัยกรรมสุดท้ายและพันธสัญญาที่เท้าของเขามีระฆังร้าวจานสีที่แตก และป้ายโรงแรมที่ถูกทิ้งร้าง (จารึกจุดจบของโลกไว้ในภาพพิมพ์) ตะแลงแกง และต้นไม้ที่ถูกหักพังที่อยู่เลยออกไป และภาพนี้เป็นภาพสุดท้ายก่อนที่เขาจะจากโลกนี้ไป 45
โฮการ์ธถูกฝังอยู่ที่โบสถ์เซนต์นิโคลัส เมืองชิสวิค ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางตะวันตก ของลอนดอน เพื่อนของเขาซึ่งเป็นนักแสดง เดวิด การ์ริค ได้แต่งคำ จารึก สำ หรับป้ายหลุมศพของเขา Farewell great Painter of Mankind Who reach'd the noblest point of Art Whose pictur'd Morals charm the Mind And through the Eye correct the Heart. If Genius fire thee, Reader, stay, If Nature touch thee, drop a Tear: If neither move thee, turn away, For Hogarth's honour'd dust lies here. 46
MORE ARTWORK