67
บทท่ี 5
พวกนายตอ งชดใช
ริรินกระเซอะกระเซิงว่ิงมาตามทางเดินท่ีมืดมิดเป็นเวลานาน
พอควรกวา่ ที่เธอจะหยุดพัก
'เราจะทํายังไงดี จะทํายังไงดี คนคนน้ันรู้ความลับของเราแล้ว '
ขณะท่ีเธอกําลังว่นุ วายใจกับปัญหาท่ีพ่ึงเกิดข้ึน ริรินก็ต้องรีบหลบวูบเข้าไป
ในตู้เก็บของทอ่ี ยูใ่ กลๆ้ เมือ่ มเี สยี งฝเี ท้าหลายค่วู ่ิงตรงมา
" เฮ้ย เจอมันมย้ั วะ "
" ไมเ่ จอเลยวะ่ แต่ฉนั ไมไ่ ด้มาตามนังอปั ลักษณ์ ฉนั มาตามแก "
" ตามฉนั ? ทําไมมเี รอื่ งอะไร "
" ประธานบอกว่า มีคําส่ังใหม่จากแองเจิล ให้พวกเราไปรวมกันที่
สนามดา้ นล่าง "
" คาํ สั่งเร่อื งยัยน่นั น่ะเหรอ"
" คงจะใชน่ ะ "