_ใบความรู้ประกอบการสอน_เรื่อง_การพูดโน้มน้าวใจ-11092312

ใบความรู้ เรือ่ ง การพูดโน้มน้าวใจ หน่วยที่ ๑ ววิ ธิ พนิ จิ ภาษา
แผนการจัดการเรยี นรทู้ ี่ ๘ เรอ่ื ง การพูดโน้มนา้ วใจ รายวชิ า พน้ื ฐานภาษาไทย

รหัส ท๒๓๑๐๒ ภาคเรียนที่ ๒ ชน้ั มัธยมศกึ ษาท่ี ๓

การพดู โน้มน้าวใจ เป็นการพูดใหผ้ ้ฟู งั เกดิ ความไว้วางใจ เชือ่ ถอื ประทับใจในถอ้ ยคำของผพู้ ดู
และมคี วามคดิ เหน็ คลอ้ ยตาม

จดุ ม่งุ หมายของการพดู โน้มน้าวใจ

จุดมงุ่ หมายของการพดู โน้มนา้ วใจ แบง่ เปน็ ๓ ลักษณะ คือ
๑. ใหผ้ ู้ฟังปฏบิ ัติตามในส่ิงทผ่ี พู้ ูดเสนอ ซง่ึ จะตอ้ งเปน็ สง่ิ ท่ถี ูกตอ้ งและดีงาม ไม่นำไปในทางทีเ่ สื่อมเสยี
๒. ให้ผฟู้ ังเลกิ ปฏิบัตใิ นสง่ิ นัน้ ๆ เพราะการประพฤติปฏิบตั เิ ช่นน้นั จะเกดิ ผลเสียตอ่ ตนเองหรือผู้อน่ื
จงึ ตอ้ งการใหเ้ ลกิ พฤตกิ รรมนน้ั
๓. ให้ผู้ฟังปฏิบัติส่ิงนั้นต่อไป เพราะเป็นการปฏิบัติท่ีดีอยู่แล้ว ผู้พูดจะต้องไม่กล่าวยกยอเกินจริงเพราะ
จะทำให้ผู้ฟังเกิดความไม่ไว้วางใจ คิดว่ามีเจตนาบางอย่างแฝงอยู่ก็จะไม่ปฏิบัติตามท่ีผู้พูดต้องการ การพูดจะ
ประสบความลม้ เหลว
การพูดโน้มน้าวใจจะประสบความสำเร็จหรือไม่ขึ้นอยู่กับเทคนิคและวิธีการของผู้พูดเป็นสำคัญ
ว่าจะสร้างความเชื่อถือและความเชื่อม่ันให้แก่ผู้ฟังได้มากน้อยเพียงใด ดังนั้นจึงควรศึกษาถึงหลักการพูด
ในลักษณะน้ไี ว้ เพอ่ื ให้เกิดประโยชนแ์ ละบรรลตุ ามวตั ถุประสงค์ที่ตงั้ ไว้

หลักการพดู โนม้ นา้ วใจ

หลกั การพูดโน้มนา้ วใจ มดี ังนี้
๑. กำหนดจดุ มุง่ หมายให้แน่นอนวา่ ตอ้ งการพูดโน้มนา้ วใจให้ผ้ฟู งั มกี ารตอบสนองอยา่ งไร
๒. แสดงให้ผู้ฟังเชอ่ื มนั่ วา่ ผู้พูดมคี วามรู้ในเร่อื งทพี่ ูด ซึ่งผู้พูดต้องศึกษาคน้ คว้าหาขอ้ มูลเกี่ยวกบั เร่ืองที่จะ
พดู มาเป็นอย่างดี พร้อมทจี่ ะเสนอความคิดอยา่ งมีหลกั การ มีเหตุผล มีหลักฐานอา้ งองิ พร้อมท่จี ะตอบข้อซักถาม
ของผฟู้ ัง
๓. ทำความรู้จักกับผู้ฟังโดยแนะนำข้อมูลเกี่ยวกับตัวผู้พูดพอสมควร เพื่อสร้างความเป็นมิตรและความ
ไวว้ างใจ
๔. ใช้เหตุและผลในการนำเสนอช้ีให้เห็นผลดีในการปฏิบัติตามและผลเสียของการไม่ปฏิบัติตาม
หากมีหลกั ฐานอ้างองิ ก็จะชว่ ยเพ่ิมความนา่ เชือ่ ถือในตวั ผู้พูด
๕. ใชค้ ำพูดที่สภุ าพ สรา้ งสรรค์ เปน็ ภาษาทเ่ี ข้าใจง่าย ไม่ซบั ซอ้ นและมนี ้ำเสียงทเ่ี หมาะสม

ตัวอยา่ ง การพูดโนม้ น้าวใจให้เลกิ ปฏบิ ตั ิ

ยาไมส่ ามารถรกั ษาโรคได้ทุกโรค เพราะโรคแตล่ ะโรคเกดิ จากเช้อื โรคที่แตกต่างกนั ตัวยาทใี่ ช้
ในการรักษากแ็ ตกต่างกันด้วย คนทช่ี อบซ้อื ยาชดุ มากินเวลาเจบ็ ป่วยควรจะได้รู้ถงึ โทษท่ีจะเกิดข้นึ
ตามมา น่ันก็คอื ระบบการทำงานของตบั และไตถกู ทำลาย กระดกู ผุ ตัวบวมเป็นโรคกระเพาะ ซงึ่
ออกมาในลักษณะใดนั้นข้ึนอยู่กับชนิดของยาทีเ่ รากนิ เข้าไป เมอื่ ทราบอย่างนี้แลว้ ขอใหท้ กุ คนเลกิ ซื้อ
ยาชดุ ตามร้านขายยากินเอง ใหไ้ ปพบแพทย์เพ่ือรับการรกั ษาท่ีถูกวิธี

ตวั อยา่ ง การพดู โน้มน้าวใจให้ปฏิบัตติ าม

ภาษาไทยเปน็ ภาษาประจำชาตแิ ละเป็นเอกลกั ษณ์ทสี่ ำคัญของชาติไทย พระมหากษัตริย์ทกุ
พระองค์มีสว่ นสำคัญในการดำรงรกั ษาภาษาไทยไวใ้ ห้เป็นสมบตั ขิ องชาตสิ บื ไป แต่คนไทยในปจั จุบันกลับ
ใชภ้ าษาอย่างผิด ๆ จนเปน็ ความเคยชนิ ทำใหเ้ อกลักษณ์ทางภาษาถกู ทำลายความมัน่ คงของชาติกถ็ กู บ่ัน
ทอนไปด้วย เราทกุ คนจงึ ควรตระหนกั ถึงความสำคญั ชว่ ยกนั อนุรกั ษแ์ ละพฒั นาภาษาไทยใหค้ งอยกู่ ับ
ชาตไิ ทยตลอดไป อย่าใหภ้ าษาซ่งึ เป็นมรดกทางวฒั นธรรมของชาตติ ้องถกู ทำลายดว้ ยมอื ของคนไทยเอง

มารยาทในการพูด

มารยาทในการพูด คือ กิริยาวาจาท่ีเรียบร้อย ถูกต้อง งดงามตามแบบแผนของสังคม มารยาทเป็น
คุณสมบัติประจำตัวของผพู้ ดู ท่มี สี ว่ นทำใหผ้ ฟู้ ังเกิดความเชอ่ื มั่นและศรัทธาตอ่ ผู้พดู

โดยท่ัวไปผพู้ ูดควรมีมารยาทในการพูด ดงั น้ี
๑. มารยาทในการแต่งกาย ควรแต่งกายสะอาดเรียบร้อย เครื่องแต่งกายสุภาพเหมาะสมกับกาลเทศะ
และเข้ากับบคุ ลกิ ภาพของผพู้ ูด
๒. มารยาทในการแสดงออก เช่น การเดิน การยืน การใช้อวัยวะของร่างกาย ควรทำอย่างสง่าผ่าเผย
สอดรบั กบั เนือ้ หาท่ีจะพดู และเปน็ ธรรมชาติ
๓. มารยาทในการใช้คำพูด หลักการใช้คำพูด คือ จะต้องเป็นข้อเท็จจริง เป็นเหตุเป็นผล มีคุณค่า
สารประโยชน์ หลีกเล่ียงคำที่ไม่สุภาพ คำกำกวม คำท่ีออกเสียงไม่ถูกต้อง นอกจากนี้ควรเลือกใช้คำพูดให้
เหมาะสมกบั ทีป่ ระชมุ ชนนนั้ ๆด้วย
๔. การรักษาเวลาในการพูดอย่างเคร่งครัด ไม่ส้ันหรือยาวจนเกินไป ควรพูดให้จบภายในเวลา ที่
กำหนด

๕ . ก ารคว บ คุ ม อารม ณ์ ข ณ ะท่ี พู ด อาจ จะมี อุ ป ส รรค เกิ ด ขึ้น ห รือมี การรบ กวน ก ารพู ด
เช่น คนยกมือถาม มีคนพูดคุยกัน มีผู้ฟงั พูดแทรกกลางคัน เป็นตน้ ผู้พดู จะตอ้ งรจู้ ักควบคมุ อารมณ์ตนเองใหห้ นัก
แน่น และแก้ปัญหาน้ันอย่างดี

๖. การรับฟังข้อเสนอแนะและความคิดเห็นของผู้ฟังหากมีผู้ฟังแสดงความคิดเห็นท่ีแตกต่างออกไป
ควรรบั ฟงั และแสดงปฏกิ ริ ิยาโตต้ อบอย่างเหมาะสมมีเหตุมผี ลไมย่ ดึ ม่นั วา่ ความเหน็ ของตนเองถูกต้องทส่ี ุดเท่านั้น

มารยาทในการพูดมีความสำคัญมาก เพราะมีผลอย่างย่ิงต่อความสำเร็จและความล้มเหลวในการพูด
โดยเฉพาะการพูดในท่ีประชุมชนหรือพูดในที่สาธารณะ จะต้องระมัดระวังมารยาทในการพูดอย่างมาก
มารยาทในการพูดไม่ใช่การแสร้งทำว่ามมี ารยาท หากแต่เป็นการฝึกฝนตนเองจนกลายเป็นนิสยั ไม่ว่าจะพดู ท่ี
ไหน เม่ือไร ก็ยังคงรักษามารยาทในการพูดอยู่เช่นน้ันไม่เปลี่ยนแปลง ถือเป็นมาตรฐานส่วนบุคคล
หรอื เป็นบุคลิกภาพอย่างหน่งึ

คนที่มีมารยาทในการพูดไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน สมาคมกับใครก็มักจะได้รับการต้อนรับอย่างดี มีคนรักใคร่
เชื่อถือคำพูด ทางพระพุทธศาสนาสอนว่า “การพูดดีเป็นมงคลอันประเสริฐสูงสุดของชีวิต” ช่วยนำพาให้ชีวิต
เจริญ ก้าวหน้า ดังน้ัน นักเรียนควรหมั่นฝึกฝนตนเองให้เป็นคนมีมารยาทในการพูด จนกระท่ัง
กลายเป็นลักษณะนิสัยอันจะเกิดจากมงคลแกต่ วั นักเรียนเองตลอดไป