เศรษฐีกัฐีบกัยาจกเศรษฐีกัฐีบกัยาจกนิทนิานเรื่อรื่ง นิทนิานเรื่อรื่ง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีชายสองคนเป็นเพื่อนกัน ชายคนแรกมีชีวิต วิ อยู่ ตามลำ พัง มีฐานะร่ำ รวย มีเงินทองมากมาย ต่างจากชายคนที่สองที่มีครอบครัวสุขสันต์ แต่มีฐานะยากจน
อยู่มาวัน วั หนึ่ง ชายคนแรกบอกกับชายคนที่สองว่าว่ “ถึงเจ้าจะมีภรรยามีลูกแล้ว แต่ข้าก็ไม่เคยนึกอิจฉาเจ้าเลยเพราะว่าว่เจ้า ยากจน ถึงข้าจะอยู่เพียงลำ พังแต่ฐานะร่ำ รวยกว่าว่เจ้า” ชายคนที่สองกลับบอกว่าว่ “แม้เจ้าจะมีฐานะร่ำ รวย มีทรัพย์สินเงินทองมาก แต่ข้าก็ไม่นึกอิจฉาเจ้าเหมือน กัน เพราะข้ามีภรรยา มีลูก ข้ามีข้าวกิน มีลูกหลานดูแลอย่างใกล้ชิด
ชายคนที่สองจึงออกความเห็นว่าว่ ให้เปลี่ยนกันไปกินข้าวที่บ้านคนละเมื้อ โดยไปกินข้าวที่บ้านของคนแรกก่อน พอไปถึงบ้านของชายคนแรก พบว่าว่ภายในบ้านมีทรัพย์สมบัติทุกอย่างครบถ้วน แต่เขาไม่มีคนช่วยงาน บ้านเลย ต้องทำ งานทำ อาหารเองทุกอย่าง เข้าจึงต้องเหนื่อยเพียงคนเดียว
ต่อมาวัน วั รุ่งขึ้นก็เปลี่ยนไปกินข้าวที่บ้านของชายคนที่สองต่อ ชายคนแรกจึงพบว่าว่ชายคนที่สองแทบจะไม่ต้องทำ อะไรเลย เขา เพียงแต่นั่งอยู่เฉยๆ พูดคุยกับลูกหลานบ้างอย่างมีความสุข
พอถึงเวลากินข้าว กินได้สักพักชายคนที่สองก็บ่นว่า ว่ หนาวอยากไปกิน ข้าวข้างนอก ลูกๆจึงยกสำ รับกับข้าวไปไว้ห ว้ น้าบ้าน โดยไม่เกี่ยงกันแต่ พอกินได้สักพักก็บ่นว่า ว่ ร้อนอีกลูกๆก็ช่วยกันเคลื่อนย้าย เข้าไปในบ้านอีก
หลังจากกินข้าวเสร็จชายคนที่สองจึงถามชายคนแรกว่า ว่ “เจ้ารู้หรือ รื ยังว่า ว่ ใครสุขสบายที่สุด เพราะข้าไม่ต้องทำ อะไรเลย มีคนช่วยเหลือข้าทุกอย่าง เปรีย รี บเสมือนกษัตริย์ ริย์ ที่มีบริว ริ ารมาให้รับใช้ มากมายในขณะที่เจ้ามีเงินทองแต่ไม่มีความสุขเลย เพราะว่า ว่ เจ้าต้อง เหนื่อยไม่มีบริว ริ ารให้รับใช้เหมือนข้า ข้าจึงไม่อิจฉาเจ้าเลย”
นิทานเรื่อ รื่ งนี้สอนให้รู้ว่าว่ การอยู่เพียงลำ พังไม่มีครอบครัวหรือ รื ญาติพี่น้อง… ทำ ให้ลำ บาก เหนื่อยต้องทำ เอง ถ้าไม่ทำ ก็ไม่มีกินแต่ถ้ามีครอบครัวดี…ก็เหมือนกษัตริย์ ริย์ มีลูกหลานคอนดูแลอย่าง ใกล้ชิดแทบไม่ต้องทำ อะไรเลย